ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2005

Την προσπάθεια υποβάθμισης του ταχυδρομείου μας, μας κατάγγειλαν οι εικονιζόμενοι, πιο κάτω πρώην ταχυδρομικοί υπάλληλοι: Δεν επιτρέπετε να λειτουργεί το ταχυδρομείο μας τόσο καιρό, χωρίς διοικητικό προσωπικό. Τόνισαν και ζητούν από την Δημοτική αρχή, να ενδιαφερθεί για το θέμα.
Τραγική η κατάσταση στον Αγροτικό συνεταιρισμό Κυπαρισσίας, στο θέμα εξυπηρέτησης. Μία υπάλληλος, με ένα απαρχαιωμένο ηλεκτρονικό υπολογιστή, για να διεκπεραιώσει τις ενστάσεις συγχωριανών μας, για το ελαιοκομικό μητρώο, ολόκληρης της περιοχής της ορεινής Τριφυλίας. Τόσο δύσκολο ήταν να στείλουν στο Κοπανάκι ή στο Δώριο, έναν υπάλληλο με έναν υπολογιστή και να γίνει έτσι και αποσυμφόρηση και να έχομε λιγότερη ταλαιπωρία όλοι μας; Άλλωστε τα εκατομμύρια που συγκέντρωσαν αυτές τις ημέρες από τις ενστάσεις, ήσαν αμέτρητα.
Ο συμπολίτης μας μάλιστα, κ. Ηλίας Κουτρουμπής, πρόεδρος του επαγγελματικού συλλόγου Κοπανακίου, βρήκε, τουλάχιστον δύο φορές την πόρτα του συνεταιρισμού της Κυπαρισσίας κλειστή, εν ώρα λειτουργίας, γιατί κάποιοι βαριόντουσαν να απαντήσουν σε νεοφερμένους, ότι αδυνατούσαν να τους εξυπηρετήσουν.
Φυσικά, για όλα φταίει ο Θοδωράκης, που είχε μπάρμπα στην Κορώνη και πήρε μετάθεση για άλλες πολιτείες. Αχ αυτό το ρουσφέτι. ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ ΣΤΑ ΠΑΛΑΙΑ ΤΕΥΧΗ.

Advertisements

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΛΟΗΓΗΣΗΣ

Αφού σας ευχαριστήσουμε για την υποδοχή που κάνατε σ’ αυτήν μας την προσπάθεια, θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε μερικές οδηγίες για την ευκολότερη περιήγησή της. Κατ΄ αρχήν σας δηλώνουμε, ότι και εμείς είμαστε ολίγον … αγράμματοι, σ’ αυτό το είδος δημοσιογραφίας.  Μόνο οι … Αθηναίοι και οι εκτός Δήμου συμπολίτες μας, ξέρουν καλά το … άθλημα.

Επάνω – πάνω υπάρχει ένας τίτλος με την ονομασία » Φώτο-βίντεο «. Εκεί θα βρήτε τέσσερες κατηγορίες. Η πρώτη σας προσφέρει ταξιδιωτικά video από όλο τον κόσμο, με αναφορές σε Μουσεία και αξιοθέατα. Την επιμελείται η Ελένη Φιλιού – Γιαννοπούλου.

Η δεύτερη έχει μουσικές και θεατρικές αναφορές, κυρίως από το μουσικό λύκειο Αλίμου, από τον ανιψιό μου Άκη, που είναι καθηγητής μουσικής.

Η τρίτη έχει ταξίδια του ανιψιού μου Άγγελου.

Και η τέταρτη είναι η δικιά μας.  Εκεί θα δείτε φωτογραφίες από διάφορες εκδηλώσεις της περιοχή μας, παλαιότερες και σημερινές, σε κυλιόμενη μορφή, και βιντεάκια,

Αριστερά υπάρχουν θέματα κατά κατηγορία, κάποιες δεν φαίνονται γιατί δεν έχουν ενεργοποιηθεί ακόμα, και δεξιά είναι διάφορες διευθύνσεις, που πατώντας τες σε στελνουν σε εφημερίδες, ραδιόφωνα,τηλεοράσεις, ιατρικές συμβουλές, χάρτες αλλά και … στα άστρα.

Αν θέλετε βοηθήστε μας, στέλνοντας μας με Ε-mail τις ειδήσεις αλλά και τις απόψεις σας και θα δημοσιευθούν αυτούσιες, αρκεί να μην έχουν υβριστικά σχόλια και προσωπικά δεδομένα.

Αυτά προς το παρόν.

ΑΝΕΜΟΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΓΟΡΑ-ΑΓΙΑΣΜΟΣ και η συνέχεια

Μετά την απογοητευτική πορεία του ΔΙΑΓΟΡΑ μας – την περσινή ποδοσφαιρική περίοδο- που κατέληξε στην αποχώρησή του από το τοπικό πρωτάθλημα και την αδιαπραγμάτευτη θέση του Σάκη Γιωργιόπουλου – να αποχωρήση από την προεδρία του -, μια ομάδα από συμπολίτες μας με επικεφαλής τον Ηλία Δέδε, ανέλαβε την τύχη της με της ευχές όλων μας για το καλύτερο. Η φιλοσοφία του νέου διοικητικού συμβουλίου, είναι να αγωνίζοντε παιδιά της περιοχής μας, χωρίς να γίνουν μεταγραφές με οικονομικά ανταλλάγματα.

Αντιπρόεδρος ανέλαβε ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, που έχει διατελέσει παλαιότερα και πρόεδρος του Διαγόρα, γραμματέας ο Γρηγόρης Παπαδόπουλος, μια θέση γνώριμη γι’ αυτόν από το παρελθόν, ταμίας παρέμεινε ο παπά Φώτης Τσαρουχάς, γενικοί αρχηγοί ο παλιός μεγάλος άσσος της ομάδος μας Ηλίας Μπόρας και ο πολύπειρος Δημήτρης Αραμπατζής και τέλος η συγκρότηση  του συμβούλιου ολοκληρώθηκε με την συμμετοχή του Νούλη Στασινόπουλου – εκπληκτικού τερματοφύλακα στα νειάτα του – και του Λεωνίδα Γιαννακόπουλου.

Κατά την αναχωρησή του από το Δ.Σ. του Διαγόρα, ο Σάκης Γιωργιόπουλος, έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση της νέας διοίκησης, για οποιαδήποτε βοήθεια του ζητηθεί, ενώ ο νέος πρόεδρος Ηλίας Δέδες, αφού δήλωσε ότι το ζητούμενο γι’ αυτόν είναι το  ήθος και το ευ αγωνίζεσθε, ανέλαβε εξ ολοκλήρου, τα έξοδα διαιτησίας.

Εμείς θα σταθούμε στο πλευρό του νεου Δ.Σ. και θα προβάλουμε όλες τις δραστηριότητες του Διαγόρα, μέσα και έξω από τα γήπεδα.

26/8/2008. Εμείς για τον Διαγόρα, δεν ξέρουμε τίποτα. Και να ξέραμε, κιχ  δεν θα βγάζαμε, καθ’ ότι δεχθήκαμε …απειλές, ότι θα μας …σχίσουν την σελίδα. Αλλά δεν μας απαγόρεψαν να δημοσιεύσουμε την φωτογραφία και για τον …Σωτήρη, άλλη η πηγή της πληροφορίας. Άντε μήπως γελάσει το χειλάκι μας.

12/9/2008. Καταλαβαίνω την αγωνία σας για τον Διαγόρα, αλλά εκτός Κοπανακίου, είναι δύσκολη η ενημέρωσή μας. Κοντός …ψαλμός αλληλούια όμως. Την επομένη Κυριακή αρχίζει το πρωτάθλημα και με προπονητή τον Νίκο τον Μουστάκα, πιστεύω ότι θα έχουμε μια καλή πορεία. Λεπτομέρειες λίαν συντόμως, μιας και στις αρχές της άλλης εβδομάδος θα επιστρέψω στα πάτρια εδάφη. ( Το «την άλλη Κυριακή» αφορούσε την Α’ τοπική, αλλά όταν μιλάς τηλεφωνικώς, άλλα σου λένε και άλλα καταλαβαίνεις. )

17/9/2008. Για τον Διαγόρα, την Κυριακή αρχίζει η προετοιμασία και θα είμαι εκεί, να δω με ποιούς θα κατέβει η ομάδα. Η φιλοσοφία είναι να παίξουν οι πιτσιρικάδες μας. Ο βασικός κορμός θα ξεκινά με τους Δημήτρη Καμπούκο, Ηρακλή Βασιλόπουλο και στους δυο Θοδωράκηδες, τον Γιαννόπουλο και τον Παπαδάκη. Μεγάλη βοήθεια θα προσφέρει και ο Σωτήρης ο Μουραντώνης, όταν δεν συμπίπτουν τα παιχνίδια της Ομόνοιας Καλαμάτας που προπονεί, με τον Διαγάρα. Εν τω μεταξύ, παραχωρήσαμε για δυο χρόνια τον Άγγελο του Μπάκα στην Κυπαρισσία και τον Γιωργάκη Γεωργόπουλο στον Κακόβατο της Ηλείας.

21/9/2008. Κυριακή ηλιόλουστη, που σε καλεί να πας στο παζάρι, το παζάρι όλων των προϊόντων της γης, αλλά και …νυφοπάζαρο και τόπος για …σεμπριές, για  κουμπαριές και δόξα σοι ο θεός. Και σήμερα το απόγευμα, η πρώτη σύναξη, ο αγιασμός εν όψει της νέας ποδοσφαιρικής σαιζόν για τον Διαγόρα μας και να δούμε πόσοι από τους άρχοντες του τόπου θα είναι εκεί. Εμείς θα ήμαστε και σας μεταφέρουμε ήδη την πρώτη αισιόδοξη δήλωση, από τον ποδοσφαιριστή Τάκη Καρατζά, » Θα σχίσουμε φέτος «. Ποιός είναι ο Τάκης; Αδελφός της Παναγιώτας που έχουνε, στην Ακρόπολη, στο Κόκλα την ωραία ταβέρνα, μελλοντικός …γαμπρός του Τσίρκου, μνηστήρας της Γιάννας -θα βρείτε το ταιριαστό ζευγαράκι, στο περίπτερο απέναντι από τον Οίστρο- αλλά και …ανιψιός μου, από την συγχωρεμένη Αρτικαίισσα μητέρα του.

22/9/2008. Έγινε ο αγιασμός, όχι των υδάτων, αλλά για την νέα ποδοσφαιρική περίοδο, στις εγκαταστάσεις του Διαγόρα και τα βλέπω χλωμά τα πράγματα. Μικρή η συμμετοχή ποδοσφαιριστών, ιδιαίτερα πιτσιρικάδων, τέσσερις εκ των οποίων …χάζευαν λίγο παρά πέρα, λες και θέλανε παρακάλια, λες και δεν γίνεται γι αυτούς, η όλη προσπάθεια ανασυγκρότησης της ιστορικής μας ομάδας. Κάτι ψέλλιζαν, έχω διάβασμα, βαριέμαι, δεν αδειάζω και μα το φιλότιμό μου, αν ήταν στο χέρι μου θα το σχόλαγα το πράγμα. Γιατί οι παλιοί, έχουν δείξει την αξία τους και δεν έχουν ανάγκη το ποδόσφαιρο. Οι πιτσιρικάδες χρειάζονται άθληση και λιγότερο καφέ ίντερνετ. Άλλωστε μιλάμε για 16 αγώνες και ισάριθμες προπονήσεις. Αλλά ας είναι, εγώ θα είμαι κοντά στην ομάδα. Παρόντες από το Δ.Σ. ο πρόεδρος Ηλίας Δέδες, ο γραμματέας Γρηγόρης Παπαδόπουλος, ο ταμίας Παπα-Φώτης Τσαρουχάς που τέλεσε και το μυστήριο και οι γενικοί αρχηγοί, Ηλίας Μπόρας και Δημήτρης Αραμπατζής. Τον Δήμο εκπροσώπησε ο πρώην αντιδήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος Γιώργος Αντωνόπουλος. Μετά τον αγιασμό,έγινε μια πρώτη γνωριμία, παλιών και νέων παιχτών με τα μέλη του συμβουλίου και τον προπονητή Σωτήρη Μουστάκα, στο παρακείμενο κατάστημα του Ηλία Κωνσταντόπουλου.

29/9/2008. Με το Καλόνερο το φιλικό, καλά πήγε, όχι γιατί κερδίσαμε 3-2, αλλά γιατί υπήρχε μεγάλη συμμετοχή αθλητών. Τελικά, πολύ τζέρτζελο, η Γ’ τοπική. Να βλέπεις τον σαραντατόσο …παλιόγερο Νίκο Μουστάκα, δίπλα στον δεκαεξάχρονο, Γιαννάκη Διακουμή. Ναι τον καμαρώσαμε τον Νικόλα για τις αντοχές του – μας θύμησε Μπάμπη Νίτσο -, όπως και τον Μήτσο Καμπούκο ( έβαλε και γκολάκι ), τον Σωτήρη Μουραντώνη, τον Θοδωράκη Γιαννόπουλο και τους άλλους …αρχαιότερους. Όσο για τον Ηρακλή τον Βασιλόπουλο, δυο γκολάκια έβαλε και σκεφτείτε πόσα θα βάλει, αν χάσει μερικά …κιλά. Από πιτσιρικάδες, ικανοποιητική η συμμετόχη, με εξαίρεση μερικές …ρόμπες, που βαριόντουσαν και έβλεπαν το mats από την εξέδρα. Από φιλάθλους, χλωμά τα πράγματα, καμαρώστε τον ή μάλλον την …μεγαλύτερη. Γρηγόρη, να την κάνουμε Μασκώτ την κόρη σου, μαζί με τον Μητσάρα του Νικήτα;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ: ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ


Σχετικά με τα εκδοθέντα βιβλία μου.

Δεν ήμουνα, δεν είμαι και δεν φιλοδοξώ να γίνω ένας συγγραφέας.

Δεν προσδοκώ κανένα οικονομικό όφελος από τη συγγραφή των βιβλίων μου και ούτε είχα, ούτε έχω ως αυτοσκοπό, την προβολή μου. Το σχετικό κόστος τους αναφέρεται, μόνο, στα έξοδα εκτύπωσής των.

Παρ’ όλο που πολλάκις μου προτάθηκε να κάνω μια παρουσίαση για τα βιβλία αυτά που εξέδωσα, για να γίνουν γνωστά στο ευρύτερο κοινό και να διατεθούν, δεν το δέχθηκα, για να μην νομισθεί αυτό που προανέφερα, δηλαδή την προβολή του ονόματός μου.

Σκοπός που έγραψα αυτά τα βιβλία, είναι να μεταδώσω κάποιες γνώσεις που είχα αποκτήσει στη διάρκεια της πολύχρονης ζωής μου, ακούγοντάς τες ή διαβάζοντάς τες από κάπου (Έτσι είναι. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν γεννιέται κανείς πολύξερος. «Γηράσκω αεί διδασκόμενος» έλεγαν οι αρχαίοι), σε άλλους οι οποίοι στο μέλλον θα τις βελτιώσουν και θα τις συμπληρώσουν, με τυχόν δικές τους ή άλλων, και θα τις μεταδώσουν και αυτοί με τη σειρά τους, περισσότερο ολοκληρωμένες, στους απογόνους.

Εάν κάποια πράγματα, εμπειρίες ή γνώσεις δεν καταγραφούν έγκαιρα και δεν μεταδοθούν από εκείνους οι οποίοι τις γνωρίζουν, τις βλέπουν, τις αντιλαμβάνονται, ή τις ζουν, μετά από κάποια χρόνια, το πιθανότερο είναι να έχουν ξεχασθεί.

Δεν έχω πρόβλημα να αναφέρω και αναφέρω, για τα διαλαμβανόμενα στα βιβλία, την πηγή προέλευσής τους, όπου αυτή είναι γνωστή.

Η ιστορία όπως τη ζήσαμε εμείς, στα χρόνια μας και στα μέρη μας, δεν επαναλαμβάνεται.

Έχουν εκδοθεί 4 βιβλία μου:

· Γενεαλογικά δέντρο Γιάννη Μητρόπουλου (οι ρίζες μας). Αναφέρεται σε όλες τις γενεές, από το 1500 έως και σήμερα.

· Γενεαλογικά δέντρα (οι ρίζες μας), όλων των Μητροπουλαίων και των συγγενών αυτών. Αναφέρονται όλες οι γενεές από το 1500 έως και σήμερα.

· Το Αρτίκι (το χωριό μου), με τους συνοικισμούς του.

· Ενδιαφέροντα σκέψης, προβληματισμού, ενημέρωσης και γέλιου.

· Η ιστορία της ζωής μου (είναι υπό έκδοση). Αυτό είναι ένα αναλυτικό, ατομικό και βιογραφικό μου ημερολόγιο, οικογενειακό βιβλίο, παρακαταθήκη για τα μέλη της οικογενείας μου.

1. Το βιβλίο, «Γενεαλογικά δέντρα» (264 σελίδες) : Αφορμή να γράψω το βιβλίο των γενεαλογικών δέντρων ήταν, για να καταγράψω, να μάθω και να θυμάμαι τη συγγένεια που είχαμε με άλλους, τόσο στο χωριό, όσο και σε άλλα χωριά. Μου έλεγαν ότι στο «τάδε» χωριό, έχουμε τον «τάδε» συγγενή. Άντε εγώ αυτά να τα θυμάμαι κάθε φορά.

Τα πρώτα στοιχεία γι αυτό, μου τα έδωσε ο θείος μου ο Μήτσος, αδελφός του πατέρα μου, ο οποίος είχε πολύ μνημονικό και θυμόταν πολλά πράγματα.

Η καταγραφή είχε αρχίσει να γίνεται από το έτος 1974 σε κόλλες όπου σχεδιάζονταν τετράγωνα και από κάτω γραφόντουσαν με μολύβι οι απόγονοι του κάθε ενός.

Τελευταία, με τη χρήση υπολογιστή, το μετέτρεψα σε ηλεκτρονική μορφή και το συμπλήρωσα. Το 2007, το απλοποίησα και το μετέτρεψα σε μορφή βιβλίου για να μπορεί να διαβάζεται από τον οποιονδήποτε.

Στο βιβλίο Γενεαλογικά δέντρα, συμπεριλαμβάνονται όλες σχεδόν οι οικογένειες του χωριού (εκτός από 2-3), γιατί σχεδόν όλες συνδέονται συγγενικά με την οικογένεια των Μητροπουλαίων για την οποία, βασικά, γράφτηκε αυτό το βιβλίο. Μέσα στο βιβλίο αυτό, μπορεί να βρει κανείς, οτιδήποτε, για την συγγένειά του και τη διασύνδεσή της, αλλά και οποιοδήποτε όνομα από άλλες οικογένειες.

Από το 1800 έως σήμερα, όλα τα διαλαμβανόμενα στοιχεία είναι έγκυρα και ελήφθησαν από μένα, από τις μαρτυρίες γεροντότερων, οι οποίοι τα γνώριζαν και τα θυμόντουσαν και οι οποίοι δεν ζουν πλέον.

Πριν από το 1800, τα στοιχεία έχουν ληφθεί από εγκυκλοπαίδειες και άλλα βιβλία, δεδομένου ότι υπάρχει συγγενική σχέση μας με τους Κολοκοτρωναίους (ο παππούς του παππού μου ο Μήτρος, ήταν τέταρτος εξάδελφος του Θεοδωράκη Κολοκοτρώνη). Το δέντρο των Κολοκοτρωναίων, λόγω της ιστορίας των, έχει διερευνηθεί πριν από πολλά χρόνια από άλλους και έχει καταγραφεί στις εγκυκλοπαίδειες.

Θεωρώντας την πρώτη γνωστή οικογένεια των Κολοκοτρωναίων (Τσεργένηδες), ως την 1η γενεά, εγώ ως απόγονος, είμαι καταγεγραμμένος ως 14η γενεά και έπονται και άλλες.

Ο απόγονος της 5ης γενεάς, ο Λάμπρος Τσεργένης ή Τσεργίνης, είχε τρία παιδιά: το Δήμο, το Χρόνη και ένα άλλο. Από το Δήμο, απόγονοί του είναι οι Κολοκοτρωναίοι και από το Χρόνη, οι απόγονοι του είναι Μητροπουλαίοι κ.ά., εξ ου και η συγγένεια.

Ευχής έργο θα ήταν, να συνεχιστεί αυτό το δέντρο από κάποιον άλλο στο μέλλον. Θα είναι χρήσιμο.

Θα μπορούσε επίσης να δημιουργηθεί, με καταστατικό, ένας Όμιλος ή Σύλλογος Μητροπουλαίων, για την επικοινωνία των μελών, την σύσφιξη των σχέσεών τους και την πραγματοποίηση εκδηλώσεων κοινωνικού χαρακτήρα, όπως έχει ήδη γίνει και με κάποιες άλλες οικογένειες.

2. Το βιβλίο, Το «Αρτίκι» (228 σελίδες: Το βιβλίο του Αρτικίου το έγραψα επειδή αισθάνθηκα την ανάγκη να ανταποκριθώ στην υποχρέωση που ένοιωθα, έναντι του τόπου καταγωγής μου, να προσφέρω κάτι από τις γνώσεις μου, την εμπειρία μου και από τα όσα στοιχεία κατείχα, προς όφελος των συγχωριανών μου και των νεώτερων γενιών.

Θεωρώ ότι είναι καλό να το διαβάσει, οποιοσδήποτε έχει κάποια σχέση με το Αρτίκι. Συνδέει το παρελθόν με το παρόν. Αναφέρει περιληπτικά την ιστορία του και τον τρόπο ζωής σε αυτό των κατοίκων του, τα παλαιότερα χρόνια. Περιέχει πολλές έγχρωμες φωτογραφίες και τις φωτογραφίες όλων των Αρτικαίίκων σπιτιών:

3. Το βιβλίο, Ενδιαφέροντα (180 σελίδες): Είναι ένα βιβλίο με ενδιαφέροντα θέματα, που σε κάνουν να σκεφθείς, να προβληματιστείς για κάποια πράγματα, ίσως να ενημερωθείς για κάποια άλλα και φυσικά να διασκεδάσεις και να γελάσεις. Είναι μια συλλογή από διάφορα λόγια σοφών ανδρών, αστεία, παράξενα, ανέκδοτα, σόκιν, τρικ, κουΐζ, και άλλα ενημερωτικά για θέματα υγείας, περιβαλλοντολογικά, κοινωνικά, ηθικοθρησκευτικά.

Περιεχόμενά του, εκτός των άλλων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε εκδρομές ή άλλες συγκεντρώσεις για να περνά η ώρα ευχάριστα και όχι μόνο.

Γιάννης Μητρόπουλος

Καλλιθέα 2008

ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΤΕ

Πρώτα να οργανωθούμε φίλοι μου συμπατριώτες και θα σας … περιποιηθούμε. Προς το παρόν επιλέγουμε κάποια άρθρα από το έντυπο Κοπανάκι News, που πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να χαθούν και τα δημοσιεύουμε στην ιστοσελίδα μας.

Σιγά – σιγά θα σας ενημερώσουμε για τον τρόπο λειτουργίας μας και για τα σχεδιά μας. Προς το παρόν κάντε καμιά περιήγηση στη γη, με τους χάρτες και στ’  άστρα, με το τηλεσκόπιο που σας προσφέρει το Google.

Σχεδόν ένας μήνας από το ξεκίνημά μας και νομίζουμε ότι σας έχουμε ικανοποιήσει αρκετά. Τώρα το μη βιάζεστε, παραπέμπει, στο όχι πολύ …πρωί. Και τα κειμενάκια μπορούν να αναρτούντε κάπως νωρίς, όμως τα βιντεάκια έχουν κάποια χρονοβόρα διαδικασία. Δηλαδή να τα μοντάρουμε, να τα ανεβάσουμε στο youtube, και τέλος από αυτό, να τα κατεβάσουμε στο blog μας.

Σάββατο 18 Οκτώβρη. Έχουμε φτάσει σ’ ένα ικανοποιητικό επίπεδο. Αναρτήσαμε όλα τα παλιά τεύχη αυτούσια. Τα τεύχη της εφημερίδας των αποφοίτων του Λυκείου Κυπαρισσίας. Σας δώσαμε διευθύνσεις, για ενημέρωση, μόρφωση αλλά και δωρέαν βιβλία και μουσική.

Και είμαστε  ακόμα στην αρχή.

ΙΟΥΛΙΟΣ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2005

ΙΟΥΛΙΟΣ 2005

Σας έλειψα πουλάκια μου; Αμ εμένα, τι νομίζετε, δε μου λείψατε; Άλλωστε οι ιδανικότερες σχέσεις είναι οι αμφίδρομες. Φαντάζεστε να είσθε ερωτευμένος και να αρνούνται τον έρωτά σας; Δυστυχία σας.

Όχι, δεν θα δίνουμε, δωρεάν CD με την εφημερίδα μας. Θα δίνουμε την ίδια ΔΩΡΕΑΝ. Και τις καλές μας κουβέντες, δωρεάν θα τις γράφουμε. Τις κακές, θα τις αποφεύγουμε. Πάρτε τώρα που γυρίζει.

Νύχτα μαγική, το φεγγάρι στη φέξη του και η διαδρομή για το Σουλιμά λίαν ρομαντική. Αν είχαμε και καμιά κοριτσάρα μαζί μας, οι τρεις νταγλαράδες, ποιος θα μας έπιανε. Πιάτο από κάτω η Γούρνα και ο κάμπος της Μεσσηνίας και κάθε χωριό μας, ένα τσούρμο από αστέρια. Η όρεξή μας στο φόρτε της και να τη η δεύτερη πίκρα. Τέλειωνε ο Ιούλης και η Ψησταριά στο ιστορικό χωριό, δεν είχε ανοίξει ακόμα. Μας την θάψανε, την ύπαιθρό μας πατριώτες. Μας την θάψανε οι Σφουγγοκολάριοι των Αθηνών, οι δικοί μας, που αντί να κοιτάξουνε να ανοίξουνε δουλειές στον τόπο μας, βοηθάνε στον ξεριζωμό της νεολαίας μας, αγοράζοντας ψήφους με διορισμούς.

Αλήθεια, τι Άνω Δώριο και πράσινα άλογα, έγραφε η πινακίδα σήμανσης;

Και μιας και αναφέρθηκα στον Σουλιμά και επειδή με νοιάζει αυτό το πράγμα με το νεοελληνικό ξαναβάπτισμα των χωριών μας, που θα μας κάνει να ξεχάσουμε την ιστορία μας, ερωτώ. Τι θα γίνει κύριε Δήμαρχε, μ’ εκείνη την προεκλογική εξαγγελία, περί επαναφοράς των ιστορικών ονομάτων;

Όσο για τις προεκλογικές εξαγγελίες, όχι μόνο της συμπολίτευσης, γιατί οι προτάσεις που μπαίνουν στο τραπέζι των αποφάσεων, ψηφίζονται η κατά-ψηφίζονται από όλους τους εκλεκτούς μας, μου φαίνεται ότι θα σκανάρω όλα τα προγράμματα, όλων των συνδυασμών και αλίμονο στη …συνέπειά τους.

Παραμονή τ’ Αι Λιά στη Σαρακινάδα και το μουνούχι που ξεκοκαλίσαμε εξαιρετικό. Εορτάζων και Αμφιτρύων, ο Λιας Τσαμάκος και το σφαχτάρι, από τη στάνη του Κώστα Μερκούρη. Στο μαγείρεμα όμως, απ’ ότι έμαθα, έβαλε το χεράκι του, ο Σωτήρης ο Νικολόπουλος και σκέφτομαι σοβαρά, να τον προτείνω για αρχισέφ, σε γνωστή χασαποταβέρνα. Όλα εξαιρετικά, και του χρόνου πατριώτη, μόνο που θα ξανάρθω, με αυτοκίνητο που θα έχει μουσική, γιατί η χορωδία που είχε στο πίσω κάθισμα ο αντιδήμαρχος, παραήταν φάλτσα.

Οθωνιάδες

Είπα στον Όθωνα την ιδέα μου για μια νέα εφημερίδα και αυτός εκτός απ’ το λακωνικότατο «προχώρα», μου έδωσε μετά από μερικές μέρες ένα σημείωμα, που εάν το δημοσίευα αυτούσιο, θα χρειαζόμουνα μία σελίδα. Ορίστε λοιπόν η πρώτη …λογοκρισία μου και ιδού, μερικά αποσπάσματα.

«Η αναγγελία της έκδοσης μιας νέας τοπικής εφημερίδας, από τον φίλο μου τον Αριστοφάνη, ήτανε μια είδηση ελπιδοφόρα… Επί τέλους είπα, βρέθηκε κάποιος, που μετά την εποχή Βόγκα, θα ταράξει τα λιμνάζοντα νερά στο Δήμο μας…Ο Δημήτρης Γιαννόπουλος, είναι ένας άνθρωπος με απεριόριστες ικανότητες και πνευματικές ανησυχίες, που έχει ανάγκη ο τόπος μας… Αν συνεχίσει να προσεγγίζει, και να παρουσιάζει, τα προβλήματα του Δήμου μας, με τον τρόπο και το ύφος, που μας έδειξε, στις στήλες του Βλέμματος του Αετού, τότε η προσπάθειά του, θα στεφθεί από επιτυχία.»

Ευχαριστώ, δάσκαλε, για τα καλά σου λόγια και σου υπόσχομαι, να μη σε διαψεύσω.

[ O παλιός πάντως Μπέος, ζει και βασιλεύει. Μόνο που τώρα που έγινε μεγoλοεπιχειρηματίας, με το κατάστημα ηλεκτρικών που άνοιξε με τον Μπάκα, φοβάμαι μήπως μετακομίσει κατά Νέα Σμύρνη μεριά. Δεν τον βλέπω και πολύ καλά αυτή τη σαιζόν τον Διαγόρα μας. Η αδιαφορία των συμπολιτών μας, για να μπουν στο Διοικητικό συμβούλιο, επιεικώς απαράδεκτη. Μη ζητάτε λοιπόν αύριο τα ρέστα, από τον Σάκη το Γιωργιόπουλο, που για πέμπτη φορά, αναλαμβάνει την προεδρία του ιστορικού μας συλλόγου.

[Όσο για τις προεκλογικές εξαγγελίες, όχι μόνο της συμπολίτευσης, γιατί οι προτάσεις που μπαίνουν στο τραπέζι των αποφάσεων, ψηφίζονται η κατά-ψηφίζονται από όλους τους εκλεκτούς μας, μου φαίνεται ότι θα σκανάρω όλα τα προγράμματα, όλων των συνδυασμών και αλίμονο στη …συνέπειά τους.

[Παραμονή τ’ Αι Λιά στη Σαρακινάδα και το μουνούχι που ξεκοκαλίσαμε εξαιρετικό. Εορτάζων και Αμφιτρύων, ο Λιας Τσαμάκος και το σφαχτάρι, από τη στάνη του Κώστα Μερκούρη. Στο μαγείρεμα όμως, απ’ ότι έμαθα, έβαλε το χεράκι του, ο Σωτήρης ο Νικολόπουλος και σκέφτομαι σοβαρά, να τον προτείνω για αρχισέφ, σε γνωστή χασαποταβέρνα. Όλα εξαιρετικά, και του χρόνου πατριώτη, μόνο που θα ξανάρθω, με αυτοκίνητο που θα έχει μουσική, γιατί η χορωδία που είχε στο πίσω κάθισμα ο αντιδήμαρχος, παραήταν φάλτσα.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2005

Πληροφορίες, για νέα και παλιά, καταφθάνουν, καταιγιστικά, σε ρυθμό πολυβόλου στα αυτιά μας. Είναι αδύνατον, να συμπεριληφθούν όλες, στο περιορισμένο χώρο της έκδοσής μας. Ελπίζω, από τον Σεπτέμβριο, που θα έχουν τελειώσει και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, να μην αναγκαζόμαστε να επιλέγουμε, αλλά να τις φιλοξενούμε όλες.

Αλήθεια, κ. Δήμαρχε, ούτε ανάσα δεν μ’ άφησες να πάρω αυτό το καλοκαίρι, με τα δρώμενα στο Δήμο μας. Θα στο πω λοιπόν κι ας με κακό… χαρακτηρίσουν μερικοί. Θερμά συγχαρητήρια!!!

Αλλά ας μπούμε στο ψητό.

-Πρώτα –πρώτα, να ζητήσω συγνώμη από τον φίλο μου τον Σταύρο, που τον ανέφερα, ως πρώην αντιδήμαρχο και όχι σαν πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου, που είναι το σωστό. Αλλά όταν έχεις τόσα πολλά πράγματα στο κεφάλι σου και ορθογραφικά λαθάκια θα κάνεις, και ποιητική αδεία, ασυνταξιούλες. Φυσικά, αν έδινα τα κείμενα στον … Φιλόλογο, θα ήμουνα άψογος.

-Αυγό τηγανιτό, σε πορτοκαλόφλουδα, στη χόβολη έχετε φάει; Το φτιάχνε η μητέρα της κ. Τούλας, η γυναίκα του παλιού προέδρου του Κοπανακίου, του μπάρμπα Τάση. Εγώ το χειμώνα δε θα παραλείψω, να το δοκιμάσω.

Ελπίζω να θυμάστε από παλιά, την αδυναμία μου, στις νοστιμιές. Έτσι πολύ ευχαρίστως, θα δημοσιεύσω, όποια συνταγή μου δώσετε.

-Ρε παιδιά. Εκείνη η σύζυγος διπλωμάτη, κάθε φορά που εκείνος φεύγει για της Βρυξέλες, τσούπ στο Κοπανάκι έρχεται. Δεν νομίζω, επί του πονηρού, αλλά την άλλη φορά που πηγαίναμε για τον πύργο του Μπαρμπαλέκου και χαθήκαμε και βρεθήκαμε, σα κάτω στο γεφύρι που σε βγάζει στη Ζούρτσα και είχε ένα ουρανό χωρίς φεγγάρι, γεμάτο αστέρια και ακουγότανε να κελαρύζει το νεράκι…της γεννηθήκανε κάτι επιθυμίες για αγάπες, άλλο πράγμα.

-Τι έκανε εκείνος ο Κατωκοπανακαίος, ονόματα δε γράφουμε, Γιώργο Χαμπεσή τον λένε, στους, κατά δήλωσή τους ενώπιόν μου «βασιλοχουντικούς» μαστόρους. Τους αγόρασε «αριστερά» κεραμίδια και τους βγήκε η πίστη, να τα τοποθετήσουν.

Καλά εσείς το ξέρατε, ότι υπάρχουνε «αριστερά κεραμίδια»; Τα έβγαζε, ο Τόμπρας, μου είπανε. Ελπίζω, να μην έχει καμία συγγένεια, με τον γνωστό στρατηγό.

-Έλεγα την παραπάνω ιστορία, στον διπλοπατριώτη μου, Σωτήρη Στασινόπουλο κι αυτός μου θύμισε, την ιστορία με τις αρβύλες, που έριχναν στους αντάρτες οι Εγγλέζοι και ήτανε, ή όλες αριστερές ή όλες δεξιές.

ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΑΝΤΑΞΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ

Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ένας πηγαίος τροβαδούρος, που μας ήλθε, από την μακρινή αγαπημένη Θράκη, των Χριστιανών και των Μουσουλμάνων Ελλήνων, όπως μας είπε, τίμησε με την παρουσία του τον δήμο μας.

Ο ποιητικός του λόγος, πεζός και έμμετρος, η αναφορά του στους δημοκρατικούς αγώνες του λαού μας, η σκωπτική παρουσίαση της καθημερινότητας, ήταν από τα ελάχιστα, που μπορούν να σημειωθούν στο ενεργητικό του. Οι νεώτεροι γνώρισαν από κοντά τον λυρισμό και οι παλαιότεροι αναπόλησαν τα φοιτητικά τους χρόνια. Πιστεύω ότι η παρουσία του στο Δ. Δ. Αετού, ήταν εξαιρετική και οι τυχεροί που την παρακολούθησαν, θα την διηγούνται για πολύ καιρό. Εύχομαι να του γίνει συνήθεια και του χρόνου να τον απολαύσουμε, μαζί με την σύζυγο του Λία.

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΛΩΣΕ ΤΟ ΔΗΜΟ ΜΑΣ

Για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου μας, μια άψογα οργανωμένη έκθεση βιβλίου, η μεγαλύτερη στη χώρα μας, αν μετρηθεί αναλογικά με τον πληθυσμό μας, μας έκανε πλουσιότερους και σοφότερους. Ίσως, για μένα, η σπουδαιότερη πράξη του πολιτιστικού μας Αύγουστου.

Η Αθηνά και ο Άρης Σκλάβος, στάθηκαν άριστοι στο ρόλο του οικοδεσπότη και η αθρόα προσέλευση των κατοίκων, αλλά και των επισκεπτών του δήμου μας, λίαν ενθαρρυντική, για την καθιέρωσή της, σε ετησία βάση. Άμποτε…

ΣΕΜΠΤΕΒΡΙΟΣ 2006

Ο άνθρωπος ήταν σαφής και κατηγορηματικός «έχω δηλώσει επανειλημμένα, ότι το 2006 θα είναι για μένα, η τελευταία χρόνια που ασχολούμαι με την τοπική αυτοδιοίκηση. Ας το καταλάβουν επιτέλους.»

‘Όλοι καταλάβατε, ότι η παραπάνω δήλωση, ανήκει στον πρώτο και πρώην δήμαρχο του δήμου Αετού, τον κ. Δημήτρη Βόγγα.

Έπ’ αυτού, δεν μπορώ να πω τίποτα, γιατί θεωρώ, ότι είναι δημοκρατικό του δικαίωμα , να ”αυτοδιαθέσει” τον εαυτό του. Όμως ερωτώ, έχει σκεφθεί, να ασχοληθεί, με την κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας;

Είναι τρελοί αυτοί οι Κριτσαίοι. Γιορτάζουν τον Αι Νικόλα ντάλα καλοκαίρι, στις 20 Αυγούστου. Η κοσμοσυρροή πάντως ανεπανάληπτη – πάνω από 150 νοματαίους μέτρησα- και δεν πρέπει να παραλείψουμε να συγχαρούμε «την ψυχή», της διοργάνωσης, τον Γιάννη τον Αναγνωστόπουλο ή γνωστότερα, τον Γιάννη της παπαδιάς. Για το τι φάγαμε και το τι ήπιαμε, ρωτήστε τον Σωτήρη και όλους τους Αρτικοσαρακιναδαίους που παρευρέθηκαν.

Λεπτομέρεια, σημαντική για μένα, ο δάσκαλος, ο Νίκος Αναγνωστόπουλος, είναι δισέγγονος, της αδελφής της γιαγιάς μου, θεια Μήτραινας, Νικολέτας. Κουίζ. Τι συγγένεια έχουμε;

Παράπονα από Αητοβουναίους, για το όνομα της εφημερίδος μας. ‘Έπρεπε, λέει να περιέχει τη λέξη Αετός. Παράδειγμα, λέω εγώ, « Το νύχι του Αετού» για να μη πω «Το …φρύδι του Αετού», που μου είχε προτείνει και ο Τάκης ο αρχηγός … παράταξης.

Μη γίνεστε περίεργοι, ρε πατριώτες και το «Πορδίτσιτσι», που λέει ο Καραγκιόζης, να ήτανε πρωτεύουσα της χώρας μας, οφείλαμε να το τιμούμε, άλλωστε, γιατί παραπονιέστε; ας είναι καλά ο σύλλογός σας, που εκδίδει εφημερίδα με το όνομα του Αετού. Άντε μη με στενοχωρείτε, χωρίς λόγο και σας έχω αδυναμία. Ξέρετε το γιατί, αλλά και αν δεν το ξέρετε, ρωτήστε τον Ναπολέοντα, τον πρόεδρο του συλλόγου σας, να σας το πει.

Ο οποίος, παρεμπιπτόντως, είναι πανταχού παρόν, σε όλες τις εκδηλώσεις που γίνονται στον Δήμο μας. Λέτε να πολιτευθεί ;

Με την πολυλογία, παραλίγο να ξεχάσω, την σπεσιαλιτέ της Αητοβουναίικιας ταβέρνας, η οποία, μεταξύ μας, όλα τα λεφτά πήρε αυτό το καλοκαίρι.

ΜΠΟΞΑΔΑΚΙ. Κομματάκια χοιρινής μπριζόλας με άντερα αρνίσια, τυλιγμένα σε μπόλια, στα κάρβουνα. Σκόρδο, ντομάτα, πιπεριά, ρίγανη και αλάτι, σε αναλογίες κατά το γούστο σας. Θα γλύφετε τα δάκτυλά σας. Ευχαριστώ τον μάγειρα που μας την παραχώρησε και τον Στάθη, που ενδιαφέρθηκε να μας την φέρει.

Εξαιρετικό το κρασί που ήπιαμε, μάλιστα ο γαμπρός μου ο Νάκης, πήρε ένα 20 κιλό, μαζί του για την Αθήνα. Το περίεργο της υπόθεσης είναι, ότι το ίδιο ακριβώς κρασί, σερβίρει και η Τασία στο Κοπανάκι, αλλά εκεί δεν τους αρέσει. Λέτε να φταίει το κλίμα ή η προκατάληψη;

« Θα ακολουθήσω τον Μέλτο τον Καμπούκο, αν πολιτευθεί, σε οποιοδήποτε συνδυασμό και αν μπει.» Μας δήλωσε ο αντιδήμαρχος κ. Αβδάλας, για τον πρόεδρο του αθλητικού συλλόγου Α. Ο. Αετού, κ. Μελέτη Καμπούκο.

Οι παραπάνω φίλοι μου, με κατηγόρησαν αδίκως, ότι δεν δημοσιεύθηκε η παραπάνω δήλωση, στο προηγούμενο φύλλο μας, γιατί έπεσε θύμα λογοκρισίας.

Τόσα ξέρουνε, για μένα, τόσα λένε. Απλά, είχα χάσει όλα τα αρχεία μου, λόγω απειρίας μου στη χρήση υπολογιστών και τώρα, μου τα επανέφερε ο γαμπρός μου, Νάκης Φιλιός, καθηγητής της ΑΣΠΑΙΤΕ. Ευχαριστώ γαμπρέ, αχρείαστος, να μου είσαι.

Αν αληθεύει η πληροφορία, ότι θα υπάρξει συνδυασμός αποτελούμενος αποκλειστικά από γυναίκες, ορκίζομαι ΠΙΣΤΗ και ΑΦΟΣΙΩΣΗ.

Βαρεθήκαμε να προσκυνάμε, τον Αγά του Αετού. Μας δήλωσε αγανακτισμένος Μαλικαίος, μιλώντας για το δρόμο, Κοπανάκι-Μαλίκι. Αλήθεια, δεν αξίζουμε ούτε μερικά μεροκάματα στον γκρεϊντερίστα, για να γίνει υποφερτή η διάβασή του;

Τ’ αξίζετε και τα παρ’ αξίζετε, φίλε μου και όπως λένε, οι δημοσιογραφικές πληροφορίες μου, σύντομα θ’ ασφαλτοστρωθεί, ένα χιλιόμετρο, απ’ το χωριό και προς το Κοπανάκι. Έτσι, θα μπορώ κι εγώ, να επισκέπτομαι συχνότερα, τ’ ανίψια μου, -του Γιάννη Μαλίκι και της Κούλας- που νομίζουν ότι δεν τ’ αγαπάω.

Ο Οδυσσέας, παμπόνηρος ων, έβαλε να τον δέσουν στο κατάρτι του καραβιού του, για να μην τον μαγέψουν οι σειρήνες. Εμένα όμως μ’ αφήσανε αμολυτό κι άντε να γλιτώσω από τις ΣΕΙΡΗΝΕΣ της …γκαζόζας. Τέσσερες τον αριθμό, με βαρύ πυροβολικό την Νανά. Πάντως για τα δικά μου γούστα η Θεσσαλονικιά και για τα …δόντια μου η …συμπατριώτισσα. Όσο για την τέταρτη, ρωτήστε αυτόν που του έδωσε το τηλέφωνό της. Λεπτομέρειες και φωτογραφίες προσεχώς.

Πάω, που λέτε στο ΚΤΕΛ, να πάρω κάτι εφημερίδες, βλέπω ένα δέμα με το επώνυμό μου και σαν καλός κύριος, το παίρνω και φεύγω. Πάω στην έκθεση βιβλίου να το ανοίξω και τι ανακάλυψα ότι περιείχε; Πυτιές φίλοι μου. Ευτυχώς που δεν τις έψαχνε ο μπουλούκος.

Φίλε μου Βασίλη, τι ένα τι δύο. Καλλίτερα μεγαλώνουν δυο παιδιά κοντά-κοντά, παρά μετά από χρόνια. Άντε, γόνιμο το χωράφι και πανέμορφο, προχώρα σε θέλει όλη η χώρα.

Έλειπα, όταν αρραβωνιαστήκανε κάτι φιλαράκια, για τον Μητσάρα και τον Χρήστο μιλάω, άντε γρήγορα και τα στέφανα κι’ εγώ, πρωτοσέλιδες φωτογραφίες θα βάλω. Αρκεί να με καλέσετε.

Ήτανε που λέτε, ένας νοματαίος στο Καμάρι, τα ονόματα φανταστικά, γιατί οι ήρωες των ιστοριών, μπορεί να έχουν αποδημήσει εις Κύριον, οι απόγονοί τους όμως ζουν και βασιλεύουν και μπορεί να μη θέλουν να τα μαρτυρίσουμε . Ήτανε που λέτε ένας νοματαίος στο Καμάρι, ας τον πούμε κ. Μακρυ..χέρι, που όταν αντάμωνε την Παγώνα, πάλι ας πούμε, την …μερεμέταγε κανονικά κι αυτής της άρεσε. Πέντε-δέκα φορές, όλο το χωριό τους είχε πάρει χαμπάρι, μ’ αυτοί το παίζανε, κινέζοι. Ένα βράδυ, που γύριζε από την βρύση με την στάμνα στον ώμο, την είδε ο ντερβίσης της εποχής –καμία σχέση με τον δικό μας τον ντερβίση- και άρχισε να λέει στους άλλους τάχατες, για να τ’ ακούσει η Παγώνα, μια ιστορία: «Που λέτε, στο πόλεμο πατριώτες, πριν πάρουμε την Χιμάρα, είχαμε στρατοπεδεύσει σ’ ένα βουνό και κοιμόμαστε μέσα σ’ αντίσκηνα. Εκεί που κοιμόμαστε, μπαίνει στ’ αντίσκηνο ένα αγριογούρουνο και χραπ βουτάει την …ξερή του Μακρυχέρι και την τρώει».

«Τι λες ρε ψεματούρη» πετάγεται η Παγώνα νευριασμένη, « μαύρη-μαύρη και μέχρι τον αγκώνα μου την έχει.» του είπε και έτσι μαθεύτηκε και επίσημα η ιστορία και έφθασε μέχρι σ’ εμάς.

ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2006

Το θέμα είναι, να καταλάβεις. Πότε σε δουλεύουνε ψιλό γαζί, λέγοντάς σου φανταστικές ιστορίες, να τις δημοσιεύσεις και να γίνεις …ρόμπα. Πότε σε … τσιγκλάνε επίτηδες, για να …τσιμπήσεις και ν’ ασχοληθείς μαζί τους, βγάζοντάς τους από την αιώνια … ανυπαρξία τους. Πότε θα χλευάσουν εσκεμμένα τα δημοσιεύματά σου, για να χάσεις την ψυχραιμία σου και να παίξεις το παιγνίδι τους.

Και βέβαια θα συνεννοηθούμε με τον Λια, να βάλουμε … πέστροφες στο φράγμα και βέβαια υπάρχει σχετική μελέτη από το 1956 παρακαλώ και βέβαια η αναμόχλευση του θέματος έχει σχέση με την απομάκρυνση, της μίας στα 1000, επιλογής θέσης ΧΥΤΑ. Πάντως μέχρι τώρα, πάνω από 150.000 euro, έχουν πέσει στο Αρτίκι, γάτα ο … Τίγρης.

Κρέπες τέλος για φέτος, αλλά οι πατάτες …παντόφλες, ζουν και βασιλεύουν, επίσης στο μενού, έχει προστεθεί παγωτό με γεύση καρπούζι. Στο μαγαζί του Θοδωράκη, όλα αυτά, ο οποίος γύριζε από … κρουαζιέρα στα νησιά, ακμαιότατος και δυνατότερος.

Στυλάκι κόντεψε να γίνει ο Γιώργης του Τζίμη, από τ’ ανεβοκατεβάσματα στο αίθριο. Καλή η ιδέα, της αφ’ υψηλού, ενατένισης των πραγμάτων και είμαι σίγουρος ότι του χρόνου θα σχίσει. Όσο για τη Γυμναστική του υιού, ας να τον ζέψουν στις ελιές.

Το ίδιο φυσικά ζέψιμο χρειάζεται και ο Πετράν, ο οποίος, μου ‘φτιαξε τις προάλλες, μια πίτσα σκεπαστή, σκέτο ποίημα. Αλήθεια, πόσα γράμματα πρέπει να ξέρει κάποιος, για να γίνει καλός μάγειρας!

Σκάκι, με ζυμάρι και βελανίδια, έφτιαχνε ο πιτσιρικάς και προσπαθούσε να το μάθει στον άλλο πιτσιρικά, μέσα από κάτι βιβλία που αγόραζε ο ,αείμνηστος σήμερα, πατέρας του. Και τα κατάφερε φίλοι μου, μέχρι και καθόδους Ελ Πασάν και σικελικές άμυνες, του έμαθε. Ας μη σας βασανίζω άλλο, για τον Νικοστέργιο μιλάω και τον Γρηγόρη τον Βέσσο.

Για άλλη μια φορά απόλαυσα την Αητοβουναίικη φιλοξενία. Αυτή τη φορά στο σπίτι του Ορέστη και της Σίτσας Γκότση. Παρών, εκτός της Κοπανακαίικης παρέας, ο αδελφός του ο Παντελής, απούσα όμως η θυγατέρα του η Βάσια, που άρχιζε την φετινή σχολική περίοδο, μες στου Αιγαίου τα νησιά. Τα εδέσματα … έλιωναν στο στόμα μας, μα πρέπει να μνημονεύσω και το κρασί που μας έδωσε κοντά μας ο Αγγελής ο Μπεκιάρης … πολύ τραβιόταν το άτιμο.

ΓΙΟΥΡΙΑ, έκαναν οι Μεγαλοπολίτες στο Κοπανάκι και μας το πήρανε το κορίτσι. Μιλάμε για το Λιτσάκι του Σωτήρη Καράμπελα και εμείς ουδεμία αντίσταση φέραμε, καθ’ ότι «με παπά και με κουμπάρο η αρπαγή».

 Έλεγε ο Μπάμπης ο Νίτσος: Όποιος δεν έχει ανακατευθεί με συλλόγους και μάλιστα αθλητικούς, δεν πρέπει να ανακατεύεται με τα κοινά. Εκεί μαθαίνεις τι σημαίνει προσφορά, τι σημαίνει να πλένεις και να σιδερώνεις 16 λασπωμένες ποδοσφαιρικές στολές, τι σημαίνει να βάζεις βαθιά το χέρι στη τσέπη.

Δίκιο είχε ο σέμπρος μου ο Μούρτζος, που αγρίεψε, γιατί κάποιο μηχάνημα που έκανε εργασίες του Δήμου, του έκοψε το λάστιχο. Δίκιο έχω και εγώ που αουρλιέμαι, για τις λακκούβες μπροστά στο σπίτι μου.

Η Παπάς-παπάς, ή ζευγάς-ζευγάς, λέει ο λαός μας. Αυτό όμως το μισοαρτικαίικο, μισολαπαίικο, όπως τηράτε αριστερά την φωτογραφία, μικρανήψι μου εξ αγχιστείας, έχει μπερδέψει τα …ρέματα με τα ρεύματα. (Όλες οι φωτογραφίες σύντομα μέσω YOU TUBE)

Τη μέρα υδραυλικός, το βράδυ ηλεκτρολόγος και …φωτιστής και … μαραγκός και …σκαφτιάς και … κιλίμια-χαλιά και άξιος ο μισθός του λέω εγώ. Τώρα, γιατί μια μέρα πήγαμε να φάμε τα μουστάκια μας και επειδή έχω εγώ μόνο μουστάκια, θα τρώγαμε τα δικά μου; Έφταιγε μάλλον ο φόρτος εργασίας. Όσο για την ερώτηση: Αν εκτελεί προϋπολογισμό. Ας απαντήσουν τα …ανώτερα κλιμάκια.

Για τον δεύτερο εικονιζόμενο, έχω να πω: Σάπιο σανίδι πάτησα γι’ αυτό και παραπάτησα, φίλε Μητσοπάνο. Αχ, πουν τα νιάτα πουν τα κάλλη;

 Ρωτάει ο Τάσης τον Παπά Λιά, σοβαρά-σοβαρά: Μήπως ξέρεις παππούλη μου πόσα λεφτά χρειάζονται για να περάσει ΚΤΕΟ ένα αυτοκίνητο;

Ξύνει τα γένια του ο Παπά Λιάς, τον κοιτάζει με απορία και του απαντά: Που να ξέρω παιδάκι μου;

Ένας τρίτος, που τα ‘ξερε όλα τους πληροφορεί: 35 euro Τάση.

Και ο Τάσης ερωτά: Δηλαδή πόσα χρειάζονται, για να περάσει ΚΤΕΟ ο Παναθηναϊκός;

Δεν ρωτήσανε τον γάιδαρο του συμπαθέστατου συμπολίτη μας Θανάση, όταν αλλάζανε τις σκάρες στο δρόμο για τον αη Γιώργη στο Γλυκορρίζι και έτσι αυτός αρνείται να τις περάσει. Το ζήτημα ανέλαβε να λύσει ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, ασθενούντος του παρέδρου του χωριού.

Έπ’ ευκαιρίας, περαστικά σου φίλε μου θοδωράκη και σκέφτομαι να μην ξανά δημοσιεύσω φωτογραφία σου, γιατί προφανώς κάποιος την είδε και σε μάτιασε.

Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΑΣ ΜΙΜΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (ΠΟΥΛΟΣ).

Ο Μίμης Γιαννόπουλος, ήταν παιδί του Αγγελή – Κατσάκου, αδελφού του παππού μου Μητράκου, πρώτος εξάδελφος του πατέρα μου Θανάση. Μητέρα είχε την θειά Κατερίνη και αδελφές την Βούλα και από τον πρώτο γάμο του πατέρα του, την Θανάσω και την Παναγιώτα Μερκούρη. Γεννήθηκε το 1939 και έφυγε από κοντά μας το 1987, στις 29 Νοέμβρη. Ο Πούλος, ήτανε το ίδαλμα, κάθε Αρτικαίου. Μαζί με το άλλο αδικοχαμένο Αρτικαίικο παιδί, τον Γρηγοράκη τον Δημογκότση, ήταν οι μεγάλες πνευματικές απώλειες του χωριού μας. Κάθε καλοκαίρι, που πήγαινα στο Αρτίκι για τις διακοπές, πρώτη μου στάση στο σπίτι του και μ’ έψαχνε η γιαγιά μου η θειά Μήτραινα. Μου έδειχνε τα ποιήματα που του δημοσιεύανε τα περιοδικά και καμαρώναμε μαζί. Κάποτε μου έδειξε κι ένα που είχε δημοσιεύσει η «Φιλολογική βραδινή», όταν την διεύθυνε οΜπάμπης ο Κλάρας, μια μεγάλη πνευματική μορφή. Περάσανε τα χρόνια, το καλοκαίρι του 1977, είχα κατέβει στο Κοπανάκι για τη βάπτισητου γιου μου. Τότε δούλευα σ’ ένα εκδοτικό οίκο και ετοιμαζόμουνα να εκδώσω, την πρώτη μου ποιητική συλλογή. Μου εμπιστεύτηκε, το παρακάνω βιογραφικό και μερικά του ποιήματα. Το επόμενο καλοκαίρι, κυκλοφόρησε η δική μου ποιητική συλλογή με τίτλο «Αιμάτινες σταγόνες». Είχε πάρει σειρά, η δική του συλλογή, τα πρώτα ποιήματα ήταν κιόλας δακτυλογραφημένα. Τίτλος «ΛΟΥΣΙΝΤΑ ΙΝΤΕΡΒΑΛΛΑ », Ποιητική συλλογή Μίμη Γιαννόπουλου. Αρτίκιον Τριφυλίας (1955-1973). -είχε γράψει με τα χέρια του- Όμως δεν ήταν τυχερό. Για οικογενειακούς λόγους έπρεπε να φύγω για την Μακεδονία, την Έδεσσα. Είχε αρχίσει η μεγάλη περιπέτεια της ζωής μου. Μετακομίσεις, απολύσεις, συνδικαλισμός και … χαμένα όνειρα. Κάπου, στις πολλές διαδρομές, χάθηκε ο πολύτιμος φάκελος. Εγώ είχα σταματήσει να κατεβαίνω στο Αρτίκι, που καιρός για διακοπές, …έφυγε και ο Θείος μου ο Πούλος. Όταν ξαναεπέστρεψα στα πάτρια εδάφη, άρχισα εναγωνίως να ψάχνω για ποιήματά του. Κάποιος, μου είπανε, που του είχε εμπιστευθεί μια συλλογή, την έκδωσε με τ’ όνομά του. Θύμωσα. Έπρεπε να βρω, έστω μερικά, τώρα μάλιστα που έβγαινε και αυτή η εφημερίδα, ήταν ευκαιρία να του γίνει τουλάχιστον μια παρουσίαση. Και το θαύμα έγινε. Η χαμένη συλλογή βρέθηκε. Την είχε φυλάξει – ξεχασμένη – η Αγγέλα, η μητέρα του γιου μου. Έτσι, μπορώ να σας δώσω μια γεύση, απ’ τον πνευματικό του πλούτο. Για τον πλούτο των γνώσεων του, ας μιλήσουν οι παλιοί συμμαθητές του και οι συχωριανοί του. Μαθητής του Γυμνασίου Κοπανακίου είχε εντυπωσιάσει, συμμαθητές αλλά και καθηγητές. Οι καθηγητές λέγανε: ποιος θα πει μάθημα, πλην του Γιαννόπουλου. Ήξερε, όχι μόνο, το παρακάτω μάθημα, αλλά και της επόμενης χρονιάς. Κάνω έκκληση, σ’ όσους είχε δώσει, κατά καιρούς ποιήματά του, να μας φέρουν ένα αντίγραφο.

Ιδιόχειρο βιογραφικό.
Γεννήθηκα το 1939 στο χωριό Αρτίκι Τριφυλίας. Από τα πρώτα γυμνασιακά χρόνια ασχολήθηκα με την ποίηση. Δημοσίευσα ποιήματά μου σε διάφορα περιοδικά καθώς και στην «Φιλολογική Βραδυνή». Περαιώσας τας γυμνασιακάς μου σπουδάς εις Κυπαρισσίαν, ενεγράφη στο Πανεπιστήμιο στην Μαθηματική Σχολή. Εγκατέλειψα την σχολή, επειδή δεν με συγκινούσε και ασχολήθηκα αποκλειστικά με την ποίηση. Γράφω για να λυτρωθώ. Κάθε συναίσθημα , κάθε πόνος, κάθε χαρά, γίνονται αφορμή να μετουσιωθούν σε στόχους και να με λυτρώσουν. Γράφω για να ξεχάσω, για να με νοιώσουν, να με ακούσουν. Έχω διαβάσει πολλές ανθολογίες και συλλογές. Από τους ποιητές με συγκινούν ο Πόε, ο Καβάφης, ο Ελύτης και ο Γκαίτε. Εκτός από την ποίηση, ασχολούμαι με την Αγία Γραφή και την Ψυχανάλυση.

« Κελλιά Βουβό σκοτάδι, απελπισία, μονότονη αγωνία…
Ξανθιά στοιχειά, φαντάσματα το κάθε τι τριγύρω.
Στης νύχτας τα μεσάνυχτα μακριά απ’ την ευτυχία
Στο προσκεφάλι το έρημο πάω απαλά να γύρω…
Τρέμουν, τραντάζονται φριχτά οι τοίχοι- η ύπαρξή μου-
στον ερχομό του σκοταδιού, στων ξωτικών το διάβα…
Σαν στρατοκόποι αναίτια την δόλια την ψυχή μου
πασχίζουν να την κάνουνε του ποθητού τους σκλάβα.
Βραχνάς στ’ αλήθεια τ’ Άγνωστο το νου μου αναστατώνει.
Και στην Γαλαάδ και στην Εδέμ τ’ ονείρου μου αντικρίζω
φαντάσματα και ξωτικά. Και της βροχής οι τόνοι
στοιχειώνουν τα ονείρατα… Ν’ απαλλαγώ πασχίζω.
Και εκεί που σκλάβος στα βαριά τα σίδερα τ΄ονείρου
φριχτά δερνόμουν, άσπλαχνα –της σκέψης μου το θαύμα-,
μια αχτίδα παιχνιδιάρικη απ’ την Εδέμ τ’ Απείρου
έρχεται ολοφώτιστη και μ’ αφαιρεί το μνήμα!…
Αρτίκιον Τριφυλίας – Καλοκαίρι 1956 Δημοσιευμένον
Η ποίησή μας
Συνηθίσαμε να ντοπάρουμε τα αισθήματά μας με: ένα ποτήρι νεσκαφέ, ένα κουτάκι μαξιτόν, και δυο ασπιρίνες.
Κι έτσι προσπαθούμε να βρούμε την μυρωδιά του χαμένου κρίνου, την ευωδιά του άκακου τριαντάφυλλου
και την τρυφερότητα της νιόφυτης μαργαρίτας του έρωτά μας.
Κι όλα αυτά αποτελούν την ποίησή μας, την ποίηση του αιώνα μας!
Γαλήνια χαρά
Την χαρά κι αν ποθήσαμε να μας φέρουν τ’ αστέρια την χαρά κι αν ζητήσαμε απ΄ τ’ ανθρώπινα χέρια απ’ τ’ ατλάζια της θάλασσας, απ’ τ’ αγέρα το ρέμα, απ’ του Ήλιου την φώτιση, απ’ των άστρων το στέμμα.
Κι απ’ την νύχτα αν ζητήσαμε λιγοστή μια γαλήνη, μια γαλάζια ακροθάλασσα και χρυσή μια Σελήνη…
Την χαρά μας την βρήκαμε στων ανθών την αγνότη στης ψυχής την γαλήνη μας, στην αιθέρια τη νειότη!…
Μίμης Γιαννόπουλος
Αρτίκιον Τριφυλίας 1966
Δημοσιευμένον εις Φιλολογικήν Βραδυνήν

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας