Αρχείο κατηγορίας BIBLIA

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2019: 15H ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ. ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ «ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ ΤΟΥ ΧΘΕΣ» ΤΟΥ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΥ ΜΑΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Ι. ΓΚΟΤΣΗ.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, δέντρο, ουρανός και υπαίθριες δραστηριότητες

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες

Για δέκατη πέμπτη χρονιά, πιστός στο ραντεβού του μαζί μας ο Νίκος Αναγνωστόπουλος, ο δάσκαλος, έφερε τον πολιτισμό στον τόπο μας. Ο θεσμός ξεκίνησε το 2005 και ελπίζουμε να μην σταματήσει ποτέ.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

H Αλήθεια να λέγεται όταν παράγεται πολιτισμός εντός του θέρους στα κοινοτικά μας διαμερίσματα όπως συνέβη και φέτος, για 15η χρονιά, ο συμπατριώτης μας Νίκος Αναγνωστόπουλος ομορφαίνει αλλά και …αναβαθμίζει το Κοπανάκι. Καλό είναι το διαδίκτυο …δε λέω, εγώ είμαι φανατικός οπαδός του, αλλά το βιβλίο θέλει …χέρι. Να το πιάσεις, να το ξεφυλλίσεις, διαβάσεις, μουντζουρώσεις και αν θέλεις να το σχίσεις κιόλας. Ξεκίνησε λοιπόν για άλλη μια χρονιά η έκθεση βιβλίου την κεντρική πλατεία και από ότι παρατήρησα έχει δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην παιδική λογοτεχνία. Χιλιάδες τίτλοι σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές.

Μην παραλήψετε να πάρετε και το βιβλίο του συμπατριώτη μας Χρήστου Γκότση: Παράθυρο στο Κοπανάκι του χθες.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2018: ΚΚΕ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ 1940-1944 ΤΟΥ ΓΑΒΡΙΛΗ ΛΑΜΠΑΤΟΥ, ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΚΑΔΟΥΡΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

11412_KKE K EXOUSIA_KALAMATA.jpg

Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Το 1940, τις παραµονές του ελληνοϊταλικού πολέµου, το KKE ήταν ένα κόµµα αποδιαρθρωµένο οργανωτικά, ενώ οι διαρκείς αλλαγές πολιτικής που ακολουθούσε η Κοµµουνιστική Διεθνής έναντι του ναζισµού προξενούσαν σύγχυση στους κοµµουνιστές σε ολόκληρη την Ευρώπη. Παρ’ όλα αυτά, το ΚΚΕ κατόρθωσε να ανασυγκροτηθεί• ως το 1944 κατέστη κόµµα εξουσίας και απειλούσε να µετασχηµατίσει σχεδόν ριζικά το πολιτικό σύστηµα όπως αυτό είχε διαµορφωθεί τις προηγούµενες δεκαετίες.

Μέσα από ανέκδοτες προσωπικές µαρτυρίες και αρχειακές πηγές, το βιβλίο διερευνά το πώς επιτεύχθηκε αυτή η αλλαγή – και το τίµηµα που απαιτήθηκε σε πολλές περιπτώσεις. Εξετάζονται οι δοµές εξουσίας των κοµµουνιστών στην ορεινή Ελλάδα και η πολιτική του κόµµατος, τόσο στην κεντρική σκηνή όσο και στις επιµέρους περιφέρειες της χώρας. Παρουσιάζεται επίσης η διαδροµή Ελλήνων κοµµουνιστών από την ίδρυση του κόµµατος ως τον Β΄ Παγκόσµιο Πόλεµο.

Μια µελέτη πολιτικής ιστορίας σε µια εποχή τεκτονικών κοινωνικών ανακατατάξεων, µέσα από τις άγνωστες και ορισµένες φορές σκοτεινές πλευρές της Εθνικής Αντίστασης.

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΒΡΙΛΗ ΛΑΜΠΑΤΟ 

Αποτέλεσμα εικόνας για Γαβρίλης Î›Î±Î¼Ï€Î¬Ï„Î¿Ï‚Ο Γαβρίλης Λαμπάτος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Είναι πτυχιούχος του τµήµατος Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστηµίου Αθηνών, όπου και πραγµατοποίησε µεταπτυχιακές σπουδές στη νεότερη και σύγχρονη Ιστορία. Είναι επίσης Διδάκτωρ της σχολής Ανθρωπιστικών Επιστηµών του Πανεπιστηµίου Αιγαίου.

Μεταξύ άλλων, έχει γράψει τα: Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες στην Τασκένδη (1949-1957), Η αριστερή αντιπολίτευση στην Ελλάδα (σε συνεργασία µε την Ελένη Αστερίου), Η µαταιωµένη ουτοπία: Γιάννης Γαβριηλίδης, Νίκος Καραγιάννης και άλλοι σύντροφοι (σε συνεργασία µε τον Γιώργο Κόκκινο και την Αφροδίτη Αθανασοπούλου).

Τρίτη 6 Νοεμβρίου: Παρουσίαση του βιβλίου της Χριστίνας Δριμή ΄΄ Η ΣΚΙΑ΄΄ ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΙΜΗΣ στην Αθήνα.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ  -ιδιαίτερα- προς το ΔΣ των ΄΄ Απανταχού ΚΟΠΑΝΑΚΑΙΩΝ΄΄ και τα μέλη του.Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

Σας προσκαλούμε στην παρουσίαση του βιβλίου της Χριστίνας Δριμή ΄΄ Η ΣΚΙΑ΄΄ ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΙΜΗΣ. Θα παρουσιάσουμε το βιβλίο, θα συζητήσουμε και θα επικοινωνήσουμε το ρεαλιστικό αυτό μυθιστόρημα που βασίζεται σε πραγματική ιστορία όπως την αφηγείται ο συγγραφέας

https://kopanakinews.wordpress.com/2018/10/14/%CE%B7-

«Οίμαι τον νενικηκότα κάκιστα ζην εξ ων δακρύουσιν έτεροι» Ιωάννης Πατρίκιος. Ελένη Γλυκατζή Αρβελέρ –Απόσπασμα από το βιβλίο “Γιατί το Βυζάντιο”.

«Μολονότι είμαστε βέβαιοι για τη νίκη των όπλων μας, προτιμάμε να συνάψομε ειρήνη, γιατί πιστεύουμε ότι ο νικητής ζει κάκιστα εξαιτίας των δακρύων που χύνουν οι ηττημένοι»

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Γιατί το Βυζάντιο.

Αδιάσπαστος κρίκος το Βυζάντιο ανάμεσα στον αρχαίο (στον ελληνιστικό κυρίως ελληνισμό) και στο σύγχρονο, η ιστορία του εξηγεί την ειδοποιό ψυχοσύνθεση των Νεοελλήνων και καθορίζει τη σχέση τους με την Ευρώπη και τα Βαλκάνια, υπαγορεύοντας, υπόγεια έστω και λάθρα, τη διαχείριση, από την πολιτεία, αλλά και από τους απλούς πολίτες, του «ένδοξου» παρελθόντος. Ξένο βέβαια τελείως το βυζαντινό επίτευγμα από την κυρίαρχη πεποίθηση ότι το Βυζάντιο αποτέλεσε ένα χιλιόχρονο θεοκρατικό σκοταδιστικό σχήμα, πλήρες από ανατολικό δεσποτισμό.

Παρεξηγημένο λοιπόν το Βυζάντιο…

Παρεξηγημένο ιδιαίτερα όταν το συγκρίνουν με το αρχαιοελληνικό μεγαλείο, έστω και αν αναγνωρίζεται έτσι η ιστορική συνέχεια του ελληνισμού. Παρεξηγημένα τα πνευματικά του ενδιαφέροντα και οι διανοούμενοί του, που προέρχονται αποκλειστικά σχεδόν από τις εκκλησιαστικές τάξεις.

Χαρακτηριστικά θα πω εδώ ότι ενώ η αρχαιοελληνική γλώσσα έδωσε τα ονόματα των επιστημών (και ιδιαίτερα της φιλοσοφίας αλλά και του θεάτρου) καθώς και τους αντικειμένου τους σε όλες σχεδόν τις νεότερες ευρωπαϊκές γλώσσες, το Βυζάντιο κληροδότησε γλωσσικά στην Ευρώπη όρους που σχετίζονται σχεδόν όλοι με τις ιδεολογίες, με τη θρησκεία και την εκκλησιαστική πρακτική. Αναφέρω ως παράδειγμα τους όρους: ορθοδοξία, καθολικός, κοιμητήριο, αίρεση και αιρετικός, ιεραρχία και εικονοκλάστης, λέξεις που τόσο χρησιμοποιούν οι νέοι της εποχής μας, αυτοί που αρνούνται την όποια αυθεντία.

Σχολαστικισμός και λογιοτατισμός

Σχολαστικισμός, λογιοτατισμός και σκοταδισμός ταυτίζονται σχεδόν σήμερα με τον βυζαντινισμό για να περιγράψουν μια περίπλοκη σκέψη, που αποστασιοποιήθηκε από το αρχαίο ορθολογιστικό πνεύμα και από την ανθρωπιστική ενατένιση της κλασικής παιδείας· θέσεις ακραίες αυτές δηλώνουν πασιφανώς την άγνοια του βυζαντινού κατορθώματος. Λίγοι άλλωστε γνωρίζουν (ακόμη και στην Ελλάδα) τη βαθιά προσήλωση των Βυζαντινών στις ανθρωπιστικές αρχές. Ενδείκνυται νομίζω να θυμίσω εδώ, έστω και εξωθεματικά και παρενθετικά, μερικά χαρακτηριστικά στοιχεία που βεβαιώνουν την αλήθεια των λεγομένων μου.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι η βυζαντινή νομοθεσία απαγορεύει το «μετά βασάνων εξετάζεσθαι» (είμαστε παρασάγγες μακριά από τις συνήθειες της Ιεράς Εξέτασης των Δυτικών) και ότι η περιώνυμη βυζαντινή διπλωματία είχε ως αρχή την εξυπηρέτηση της παγκόσμιας ειρήνης, σύμφωνα με τον τίτλο του «Ειρηνοποιού», τον οποίο έφερε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, αλλά και τη διατήρηση του «status quo» που εγγυόταν την Ρax Romana.

«Μολονότι είμαστε βέβαιοι για τη νίκη των όπλων μας, προτιμάμε να συνάψομε ειρήνη, γιατί πιστεύουμε ότι ο νικητής ζει κάκιστα εξαιτίας των δακρύων που χύνουν οι ηττημένοι» (οίμαι τον νενικηκότα κάκιστα ζην εξ ων δακρύουσιν έτεροι).

Αυτό υπεστήριξε ο πρέσβης του τροπαιούχου Ιουστινιανού, Ιωάννης Πατρίκιος, εμπρός στον Πέρση βασιλέα Χοσρόη. Αυτή η περί ειρήνης θεωρία και μέριμνα των Βυζαντινών καταγράφεται και στην εσωτερική πολιτική, με την άσκηση της «φιλανθρωπίας» ως της ανωτάτης αυτοκρατορικής αρετής. Αυτή άλλωστε οδήγησε τους Βυζαντινούς στην κατάργηση της έννομης δουλείας ήδη τον 12ο αιώνα. «Ο Θεός μάς αποκαλεί υιούς όλους εμάς και εμείς τολμάμε να υποβιβάζουμε τους αδελφούς μας σε τάξη δούλων», θα γράψει ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης στον Μανουήλ Κομνηνό, τον αυτοκράτορα που, καταργώντας τη δουλεία, εγγυήθηκε τις προσωπικές ελευθερίες των Βυζαντινών. Αυτός ο ανθρωπισμός τραυματίστηκε από χριστιανούς το 1204 και πλήγηκε θανάσιμα από μουσουλμάνους το 1453.

Η παγκόσμια δύναμη

Θα πω τώρα, χωρίς αυτό να φανεί παραδοξολογία, ότι νομίζω πως η καινούργια παγκόσμια δύναμη, η Αμερική, αν και έχει για πρότυπο και υπόδειγμά της, όπως λέγεται, την αρχαία Ρώμη, οφείλει την ύπαρξή της στη βυζαντινή ιστορία και στο δραματικό τέλος της. Η πρόθεσή της άλλωστε να διασώσει τις αξίες του πολιτισμένου κόσμου την κάνουν να προσεγγίζει και ιδεολογικά στο Βυζάντιο. Θα αναφέρω λοιπόν βιαστικά ότι η εγκατάσταση των μουσουλμανικών δυνάμεων (Τούρκων αλλά και Μογγόλων, Μαμελούκων κ.ά.) στην Ανατολική Μεσόγειο και στον Πόντο στέρησε και απέκλεισε τους χριστιανικούς στόλους των Δυτικών (Γενοβέζων, Βενετών κ.ά.) από τους δρόμους της Ασίας, δρόμους του μεταξιού και των μπαχαρικών, που αποτελούσαν τα πολύτιμα είδη (πρώτες ύλες) του διεθνούς τότε διαμετακομιστικού εμπορίου. Η αναζήτηση νέων οδών που θα οδηγούσαν στην Ανατολή, στις Ινδίες, παρακάμπτοντας τα μουσουλμανικά κράτη, αποτελούσε το κύριο μέλημα των χριστιανικών δυνάμεων της τότε Μεσογείου.

Ο πολυπράγμων Χριστόφορος Κολόμβος, Γενοβέζος που έζησε και στη Χίο κατά την εκεί γενοβέζικη κυριαρχία, καπετάνιος με ευρεία ναυτική εμπειρία, ασφαλώς θα γνώριζε τα Μετεωρολογικά του Αριστοτέλη, τα οποία είχε ήδη μεταφράσει ο Θωμάς Ακινάτης στα μέσα του 14ου αιώνα. Κατά τα Μετεωρολογικά, λοιπόν,

η γη είναι «σφαίρα και πάνυ μικρά»· έτσι μπορείς να φτάσεις σε όποιο σημείο της θέλεις, ξεκινώντας είτε από την ανατολή είτε από τη δύση.

Την παρατήρηση αυτή ο Αριστοτέλης την έκανε όντας στην Κύπρο, όπου διαπίστωσε, όπως γράφει, ότι οι αστερισμοί στον ουρανό της Κύπρου δεν είχαν την ίδια θέση που είχαν στον ουρανό της Ελλάδας, πράγμα που τον οδήγησε στο συμπέρασμα για τη σφαιρικότητα της γης. Το γεγονός ότι η Αμερική ονομάστηκε άλλωστε πρώτα, όπως είναι γνωστό, «Δυτική Ινδία» δείχνει, αν μη τι άλλο, την πρόθεση αυτών που την ανακάλυψαν το 1492, σαράντα δηλαδή χρόνια μετά την πτώση της Πόλης.

Ακριβώς την ίδια χρονιά οι χριστιανικότατες δυνάμεις της Ισαβέλας της Καθολικής καταλαμβάνουν τη Γρανάδα, σηματοδοτώντας την έξοδο όλων των μουσουλμάνων από τη χριστιανική Ευρώπη. Επίσης διώχνουν τους Εβραίους της Ισπανίας, στην προσπάθειά τους να επιβάλουν την πρώτη συστηματική εθνοκάθαρση που γνωρίζει η Ευρώπη. Πολλοί από τους Εβραίους αυτούς κατέφυγαν στη Μακεδονία και στη Θεσσαλονίκη, όπου οι απόγονοί τους είχαν το τραγικό τέλος που τους επεφύλαξε η «πολιτισμένη» ναζιστική Γερμανία.

Το τέλος του Μεσαίωνα

Λογικά λοιπόν το 1492 περισσότερο ίσως και από το 1453 θεωρείται το τέλος του Μεσαίωνα για όλη την Ευρώπη και η αρχή της Αναγέννησης, που παρά το καλλιτεχνικό θαύμα της Ιταλίας σημαίνει την προοδευτική εγκατάλειψη της Μεσογείου εμπρός στα λιμάνια του Ατλαντικού, λιμάνια που κατακλύζει τώρα ο χρυσός του αμερικανικού Εldorado, σηματοδοτώντας έτσι την αρχή του Νέου Κόσμου και της ιστορίας των μοντέρνων χρόνων.

Παγιδευμένο λοιπόν το Βυζάντιο ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση από το τέλος κιόλας του 11ου αιώνα (η μάχη και η συγκλονιστική ήττα στο Μαντζικέρτ το 1071 συμπίπτει με την πτώση του Μπάρι- τελευταία βυζαντινή κτήση στην Ιταλία), το πρώην παγκόσμιο Βυζάντιο ψυχορράγησε το 1204 και εξέπνευσε το 1453, παρασύροντας μαζί με την πτώση τής πρώην παγκόσμιας Νέας Ρώμης και τις δοξασίες και τις προφητείες για την αιωνιότητά της.

Μπορεί η μόνη εκτός ισλαμικής κατοχής ορθόδοξη δύναμη, η Ρωσία, να διεκδικήσει τη συνέχειά του (η Μόσχα αυτοαποκαλείται τον 16ο αιώνα με τον τίτλο της Τρίτης Ρώμης), μπορεί οι υπόδουλοι λαοί που βρέθηκαν στη σφαίρα της επιρροής ή στην επικράτεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (ιδιαίτερα βέβαια οι Ελληνες-Ρωμιοί) να τρέφονται στο εξής με ελπίδες, όπως αυτή που εκφράζει το ποντιακό τραγούδι «η Ρωμανία κι αν πέρασε, ανθεί και φέρει κι άλλο», και η πίστη για το θρύλο, τη μελλοντική δηλαδή ανάσταση του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, του τελευταίου Κωνσταντίνου, μπορεί ακόμη ένας τεράστιος σταυρός να περιμένει να αναρτηθεί κάποτε στον τρούλο της Αγιασοφιάς (λέγεται ότι βρισκόταν ως το 1917 στην Οδησσό, περιμένοντας το πλοίο που θα τον έφερνε στην απελευθερωμένη Κωνσταντινούπολη), ένα ωστόσο είναι σίγουρο, ότι η Κωνσταντινούπολη, αν και κατακτήθηκε και από τους Λατίνους το 1204 και από τους Οθωμανούς το 1453, έμεινε πάντα, παρ΄ όλα τα παθήματά της αυτά, αναφορά αίγλης και μεγαλείου.

Ετσι ο Μωάμεθ Β΄ θα προτρέψει τα στρατεύματά του να καταλάβουν την «πολυάνθρωπον και μεγάλην πόλιν, βασίλειον των πάλαι ποτέ Ρωμαίων, ες άκρον ευδαιμονίας και τύχης και δόξης ελάσασαν, κεφαλήν γεγενημένην της οικουμένης [απόδειξη αυτό του άλλοτε παγκόσμιου ρόλου της], ής το κλέος», συνεχίζει ο Μωάμεθ, «πάσαν επήλθε την οικουμένην».

Ανεπηρέαστη και αλώβητη

Είναι λοιπόν αξιοσημείωτο ότι η θέση της Κωνσταντινούπολης, όχι μόνο ως του κόσμου Βασιλεύουσας, αλλά και ως του κατεξοχήν θαυμαστού πολεοδομικού κατορθώματος του Μεσαίωνα, έμεινε ανεπηρέαστη και αλώβητη παρά τις αντιξοότητες της αυτοκρατορίας.

Η Κωνσταντινούπολη φτιάχνει αυτοκράτορες· η πρώην αρχαία Roma mobilis γίνεται στη Νέα Ρώμη Βασιλεύουσα, πάγια εστία αυτοκρατορίας και έδρα αμετακίνητη αυτοκρατόρων, Πόλις νομιμοποιούσα τις αυτοκρατορικές διεκδικήσεις: στο εξής όποιος κατέχει την Κωνσταντινούπολη είναι κύριος της αυτοκρατορίας και συμβολικά του κόσμου. Αυτό γράφει στον Μωάμεθ ο Κριτόβουλος Ιμβριώτης στην αφιερωτήρια επιγραφή της ιστορίας του, όταν τον αποκαλεί «Κύριον Γης και Θαλάσσης» μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης ή μάλλον χάρη σ΄ αυτήν.

Και γι’ αυτό οι Τούρκοι κατακτητές της θα φέρουν στο εξής ως τίτλο τους το: «Σουλτάνος, Βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ασίας, Ευρώπης και των εξής» και θα αναφέρονται (όπως ο Μωάμεθ Β΄ στο γράμμα προς τον δόγη Μοτσενίγο το 1480) στο «κράτος της κοσμοκρατορικής βασιλείας τους». Κληρονομιά λοιπόν η παγκοσμιότητα, που η εξουθενωμένη Κωνσταντινούπολη παρέδωσε ακέραια στους νέους της κυρίους (και που αυτή είχε παραλάβει από την αρχαία Ρώμη), άσχετα όμως τώρα πια από το πρόσωπο του αυτοκράτορα, από την εθνικότητα και από τη θρησκεία του.

Το ζωντανό κατόρθωμα

Η βυζαντινή κληρονομιά,το «Βυζάντιο μετά το Βυζάντιο»,θα ζήσει μέσα σ΄ αυτόν τον νέο κόσμο ως η αναφορά σε έναν νέο ουμανισμό,τον ανθρωπισμό που μετουσίωσε το αρχαίο μάθημα μπολιάζοντάς το με το χριστιανισμό, αυτό το μάθημα που μετέφεραν στη Δύση οι διανοούμενοι της Κωνσταντινούπολης φεύγοντας, την πνευματική κενότητα του κατακτητή.

Η Εκκλησία θα οικειωθεί το σύμβολο του δικέφαλου αετού (όπως άλλωστε και πολλά ευρωπαϊκά κράτη: Ρωσία, Πολωνία, Αυστροουγγαρία, ως και η Αλβανία),ενώ ο πολύς λαός,υποσυνείδητα σχεδόν, θα περιμένει ακόμη (ιδιαίτερα βέβαια οι Νεοέλληνες) αυτό που «δεν χωρά ανθρώπου νους, να δει και πάλι δηλαδή, στην Πόλη ζωντανούς, τον πετρωμένο βασιλιά και τον Ακρίτη Διγενή».

Αυτή είναι ίσως για τους Νεοέλληνες η πνευματική υποθήκη της παρωχημένης πια αυτοκρατορίας του Βυζαντίου, σχετικά με αυτές που ονομάζουν «αλησμόνητες πατρίδες», αυτό το τελευταίο κατάλοιπο της Μεγάλης Ιδέας, ενός σθεναρά ριζωμένου ιδεολογήματος, στην καρδιά του μόνο Βαλκάνιου λαού που δεν ελευθέρωσε την κοιτίδα της ύπαρξής του, δηλαδή τη Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη.

Η νεοελληνική πρωτεύουσα Αθήνα, που παρά την αρχαία της δόξα δεν ήταν στο Βυζάντιο παρά ένα ταπεινό πόλισμα, όπως γράφει στο τέλος του 12ου αιώνα ο μητροπολίτης Μιχαήλ Χωνιάτης (ο κακώς λεγόμενος Ακομινάτος), εκδικήθηκε την Κωνσταντινούπολη, που για να υπογραμμίσει το κλέος της ονομάστηκε Νέα Ρώμη, Νέα Ιερουσαλήμ, Νέα Σιών, αλλά ουδέποτε «Νέαι Αθήναι», επωνυμία που ήταν καταδικαστέα λόγω του ειδωλολατρικού μεγαλείου της αρχαίας Αθήνας.

Ψυχαναλυτικά σχεδόν η νεοελληνική παράδοση και παιδεία, με την Αθήνα ως αναφορά,αγκιστρώθηκαν στο μεγαλείο της αρχαιότητας, αυτό το παγκόσμια πια αναγνωρισμένο,παραγνωρίζοντας όμως και αγνοώντας ολότελα σχεδόν το έργο του χιλιόχρονου και «ένδοξου», όπως έγραψε ο Καβάφης, βυζαντινισμού. Μένει όμως το βυζαντινό κατόρθωμα ζωντανό σαν θεμέλιο της εθνικής ταυτότητας κάθε Βαλκάνιου, αλλά και σαν ξύπνημα και προσήλωση στις αρχές που στηρίζουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό ως τα σήμερα. Εννοώ τη χριστιανοσύνη, τη ρωμιοσύνη και την ελληνοσύνη, που αναδεικνύουν ως πρώτη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία την αυτοκρατορία του ελληνισμού των μέσων χρόνων.

Διοίκηση ρωμαϊκής έμπνευσης, θρησκεία και εκκλησία χριστιανική, και ελληνόφωνη, ελληνοπρεπής πνευματική κίνηση και διανόηση είναι τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του Βυζαντίου· και αυτό ήδη από την αυγή της ύπαρξής του.

Από αυτήν την άποψη το Βυζάντιο είναι, όχι μόνο μια βέβαιη ευρωπαϊκή πολιτική ενότητα, αλλά σίγουρα η πρώτη ιστορικά ευρωπαϊκή αυτοκρατορία, σύμφωνα αυτό με τον πάντα επίκαιρο ορισμό του Ρaul Valéry για τον Ευρωπαίο. Τον μεταφέρω συνοπτικά εδώ:

Είναι λοιπόν Ευρωπαίος, κατά τον Valéry, αυτός που υπέστη την επίδραση της ελληνικής ορθολογικής σκέψης,που γνώρισε την εμβέλεια των ρωμαϊκών διοικητικών θεσμών και που ζει σύμφωνα με την ιουδαϊκοχριστιανική πνευματικότητα. Κατά τον Valéry, Ευρώπη είναι εκεί όπου τα ονόματα του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Κικέρωνα, του Μωυσή και του Παύλου έχουν σημασία και βαρύτητα.

Αυτά σε κείμενο γραμμένο το 1922, πολύ δηλαδή προτού γίνει λόγος για Ευρωπαϊκή Κοινότητα και Ευρωπαϊκή Ενωση, θεσμοί που έχουν κάποτε την ανιστόρητη τάση να θεωρήσουν αρχή της Ευρώπης την καρλομαγνική πολιτεία της Δύσης. Και αυτό γιατί ξέχασαν οι Δυτικοευρωπαίοι ότι το πνεύμα ταξιδεύει και μεταλαμπαδεύει το ζωογόνο μήνυμά του. Η Κωνσταντινούπολη είναι ο μακροχρόνιος σταθμός του, μετά την Αλεξάνδρεια και πριν τη Βενετία.

Χάρη στις διάφορες αναγεννήσεις που γνώρισε το χιλιόχρονο Βυζάντιο (του Φώτιου και των Μακεδόνων, των Κομνηνών και των Παλαιολόγων) διέσωσε τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας που οι διανοούμενοί του διέδωσαν στη Δύση. Στα κείμενα αυτά στηρίχθηκε το πνευματικό ξύπνημα της Ευρώπης· άσχετο τώρα αν για λόγους ξένους από την ιστορική αλήθεια,το κατόρθωμα αυτό το καρπούνται οι Άραβες κυρίως της Ισπανίας. Αλλη μια απόδειξη αυτό της παρεξήγησης που βαρύνει το Βυζάντιο, με επακόλουθο την αθέμιτη, αλλά επίμονη προσπάθεια για εξοβελισμό του από την ιστορία της Ευρώπης. Η περιπέτεια του υπό ίδρυση Μουσείου της Ευρώπης μαρτυρεί την αλήθεια των λεγομένων του.

Καθήκον των μελετητών της πρώτης ευρωπαϊκής αυτοκρατορίας να αποκαταστήσουν την αξία των βυζαντινών κατορθωμάτων, πολιτικών και πολιτισμικών, στη θέση που τους ανήκει και τους πρέπει. Αυτό και μόνο αποτελεί απλή απόδοση ιστορικής δικαιοσύνης

ELENH-GLYKATZH-ARBELER

Ελένη Γλυκατζή Αρβελέρ –Απόσπασμα από το βιβλίο “Γιατί το Βυζάντιο”

Πηγή: cityportal

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Το νέο βιβλίο του Στάθη Παρασκευόπουλου «Οι γονείς μου». Γράφει ο Δημήτρης Μητρόπουλος.

Δημήτριος Π. Μητρόπουλος

Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. (ε.α.)

Επίτιμος Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικών & Πολιτικών Επιστημών Κ.Π.Α.

Διπλωματούχος Δημοσίων Σχέσεων ΟΑΜ – Λονδίνου

Τηλ.: 210.6625959 & 6944.242.755

«Οι Γονείς μου» : του Στάθη Παρασκευόπουλου

Θέλω και εγώ, όπως πολλοί άλλοι, αναγνώστες του βιβλίου, με τον τίτλο «οι Γονείς μου», να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου, στον ακούραστο πνευματικό Δημιουργό, Συγγραφέα – Εκπαιδευτικό και τ. Πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Συγγραφέων Στάθη Παρασκευόπουλο, για τη γοητεία αυτών των σελίδων, του συγκεκριμένου πονήματος. Η αισθαντικότητα και υποβλητικότητα που καλλιεργεί, για να κινητοποιείται δημιουργικά ο Συνειρμός, έλκουν συγκινησιακά την προσοχή του Αναγνώστη, αφού έχουν μετουσιώσει αναμνήσεις και βιώματα, ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
Ταξιδεύει με το δικό του μοναδικό καράβι σε πέλαγος βαθύ, μέσα σε συγκινήσεις νοσταλγικές.
Διαθέτει πνεύμα καλλιεργημένο με σημαντικές πολύχρωμες ψηφίδες και σ’ αυτό το δημιούργημά του, μας μπάζει σε μια αφηγηματική βιωματική εμπειρία ασυνήθιστη για μας, με μία τέχνη σοφή, που συγγενεύει με αυτή του Τσέχωφ. Υπάρχει μεγαλύτερος έπαινος απ’ αυτόν;
Μεταφέρει και κυρίως μεταγγίζει ανάμεσα σε οριακές αμφισημίες από την ενδοχώρα της προσωπικής του μνήμης και την εσωτερική του φωταύγεια, τη διαχωριστική τους ζωντάνια και στοργή.
Μέσα από τις αφηγήσεις του, αποκαλύπτονται, οι πέντε (5) όψεις της προσωπικότητάς του, που δεν αγαπά την ποσότητα, ούτε την λογοτεχνία, ούτε την προβολή, λατρεύει όμως την ποιότητα, που την εννοεί σαν πάθος, που εκφράζεται, με το σεβασμό και αγάπη προς τους γονείς του.
Με το ζωηρό και διεισδυτικό πνεύμα και ταλέντο, σαν δεύτερος Βολταίρος πλησιάζει περισσότερο τον αναγνώστη και τον εισάγει στον ψυχικό του κόσμο, μέσα από την υπόδειξη μιας περιθάλπουσας τρυφερότητας, που μεταγγίζεται στα τεκμήρια αλλοτινών εποχών, συναρπάζοντας, χάρη στο ύφος του, την περιεκτικότητα σε νοήματα, πάθη και συναισθήματα, για την μάνα και τον πατέρα του, που υπήρξαν η προσωποποίηση της αφοσίωσης και την υπομονής, για να τον αναθρέψουν, μαζί με τα άλλα αδέλφια του, στο χωριό Μύρου – Τριφυλίας.
Θυμάται την καθημερινή ζωή των ανθρώπων την εποχή εκείνη της φτώχειας και μιζέριας, που αγγίζει την τραγωδία λόγω των πολλών στερήσεων και ταλαιπωριών, αλλά την τραγωδία βουβή, που βίωσαν όλες οι γενιές και δεν υπάρχουν λέξεις, για να γίνει ο απολογισμός της.
Οι περιγραφές του είναι εκπληκτικές, για τις συνθήκες που γεννήθηκε και μεγάλωσε και οι σκηνές χαράσσονται ανεξίτηλα, ενώ ο λυρισμός είναι διάχυτος συναισθημάτων πραγματογνωστικής παραδοξότητας , που οδηγούν σε νοσταλγίες για τα περασμένα.
Δεν επικεντρώνεται μόνο, στα δικά του συναισθήματα, αναφερόμενος στην τρυφερότητα, την αφοσίωση και τη γονεϊκή τους υπομονή, αλλά διαφαίνεται και η φυσική του ευγένεια που μαγνητίζει με τον ορθό και συγκρατημένο λόγο του, τη σεμνότητα, την ευφροσύνη και την ταπεινότητα.
Οι σελίδες του βιβλίου, είναι ένας καθρέπτης που εκπέμπει την ακτινοβολία του φωτός της ψυχής του, που τον οδηγεί σε προσωπικές εσωτερικές αναζητήσεις, έχοντας σαν ερεθισμό, όλο αυτό που σφαιρικά διαμορφώνει, τις πολυμορφικές πλευρές του ανθρώπινου νου.
Με την πένα του, προκαλεί την έξαρση του έντονου συναισθηματισμού, που από νοηματικές διαδρομές, εκφράζει τη βαθύτητα της σκέψης του.
Είναι από τις πιο συγκινητικές περιπτώσεις, που κρατούν το δίαυλο του αισθήματος και του πνεύματος, με ευαισθησία και χάρη, περιγράφοντας τη φύση και το ζωντανό ήλιο στο χωριό Μύρου, την ήρεμη θάλασσα της Κυπαρισσίας, τα σκιερά δάση, τις πηγές του καθάριου νερού, την πείνα, τη δυστυχία και κάθε υψηλό και ευγενές που έζησε, στην καθημερινότητα της παιδικής του ζωής.
Ο Στάθης Παρασκευόπουλος, που έχει γράψει εβδομήντα πέντε βιβλία, δίκαια θεωρείται, ένας από τους πολυγραφότατους πατριώτες Συγγραφείς και είναι Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.
Δημήτριος Μητρόπουλος

Την φωτογραφία του συγγραφέα την πήραμε από την εφημερίδα Φωνή  της  Μεσσηνίας.

http://foninews.gr/2018/06/04/to-%CE%BD%CE%AD%CE%BF-

Σάββατο 21 Απριλίου από τις 10 το πρωί θα στηθεί μια μεγάλη γιορτή για το βιβλίο στην Καλαμάτα.

Πολιτιστικός Αντίλογος: Γιορτή βιβλίου το Σάββατο στην Καλαμάτα (βίντεο)

Γράφτηκε από την  

Πολιτιστικός Αντίλογος: Γιορτή βιβλίου το Σάββατο στην Καλαμάτα (βίντεο)

 Πρόσκληση σε έναν ανοιχτό περίπατο με θέμα του βιβλίο απεύθυναν χθες τα μέλη του Πολιτιστικού Αντίλογου Μιχάλης Δημητρακόπουλος, Κάλλια Ταβουλάρη και Αρης Κορομηλάς.

Το Σάββατο 21 Απριλίου από τις 10 το πρωί θα στηθεί μια μεγάλη γιορτή για το βιβλίο με 25 σημεία να ανοίγουν τις πόρτες τους, παραμύθια, διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, ταξιδιωτικοί οδηγοί, κόμικς, ποιητικές συλλογές, λευκώματα, βιβλία με νότες, σπάνια έντυπα, εκδόσεις περασμένων ετών, κινηματογραφικά και θεατρικά ένθετα, βιβλία που προωθούν την πολιτική και φιλοσοφική σκέψη, επιστημονικές εκδόσεις, δυσεύρετα χειρόγραφα και ξεχασμένοι τόμοι, αχνιστές κατσαρόλες και δροσερά cocktail σε περιμένουν να σε ταξιδέψουν σε τόσους διαφορετικούς κόσμους»

Οποιος θέλει παίρνει από τις 10 το πρωί έως τη 1 μετά το μεσημέρι το χάρτη από το σημείο εκκίνησης στο Φουαγέ Πνευματικού Κέντρου Καλαμάτας και περιηγείται ελεύθερα με την παρέα του στα σημεία με όποια σειρά επιθυμεί. Από το σημείο εκκίνησης παίρνει και το βραχιόλι που επιδεικνύει στα βιβλιοπωλεία για να αγοράσει βιβλία με έκπτωση.

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Φουαγέ Πνευματικού Κέντρου Καλαμάτας
  • Βιβλιοπωλείο Ανάγνωση (Αναγνωσταρά 30 & Πανταζοπουλου, έκπτωση 20%)
  • Βιβλιοπωλείο Άποψη (Β. Γεωργίου 8, έκπτωση 25%)
  • Βιβλιοπωλείο Βιβλιόπολις (Αριστομένους & Νικηταρά 3Α, έκπτωση 25%)
  • Βιβλιοπωλείο Δημητριάδη (Αριστοδήμου 89, έκπτωση 15%)
  • Βιβλιοπωλείο Κονταργύρη (23ης Μαρτίου, έκπτωση 30%)
  • Βιβλιοπωλείο Λυμπερόπουλος (Β. Όλγας 6, έκπτωση 20%)
  • Βιβλιοπωλείο Μακρής (Αριστομένους 6, έκπτωση 20%)
  • Βιβλιοπωλείο Παπαχρήστου (23ης Μαρτίου, έκπτωση 20%)
  • Βιβλιοπωλείο Bookmark- Λυκούργος (Πεζόδρομος Αντωνοπούλου 12, έκπτωση 30%)
  • Λαϊκή Βιβλιοθήκη Καλαμάτας (Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας)
  • Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμάτας (Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας)

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΕΣ…. ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Οι…. διαβάτες του βιβλίου θα έχουν την ευκαιρία το Σαββάτο την Κυριακή και τη Δευτέρα να γευτούν πιάτα και ποτά που έχουν «πρωταγωνιστήσει» σε γνωστά λογοτεχνικά έργα.

Οι barmen της πόλης μεταμορφώνονται σε storyteller και δημιουργούν cocktail μέσα από τα βιβλία Baroque Bar (Αμφείας 34), Bistroteca (Πλ. Βας. Γεωργίου), Κύτταρο (Αμφείας 12). Luna Lounge (Αριστομένους 23), Platea (Πλ. Βας. Γεωργίου).

Εστιατόρια, ταβέρνες, και μεζεδοπωλεία δημιουργούν πιάτα και μας βάζουν να καθίσουμε στο ιδιο τραπέζι με τους αγαπημένους μας λογοτεχνικούς ήρωες.

Στο κύμα (Ναυαρίνου 167), Στου Κώστα (θέση Μπουρνιάς όπισθέν ΒΙΟ.ΠΑ), Yiamas  Gastro Bar (Τέρμα Ναυαρίνου), Ο θίασος (Υπαπαντής 7), Κάρδαμος (Πλ. Σιδ. Σταθμού 21), Βερσαλλίες (Ευαγγελιστρίας 46), Η Κρήνη (Ευαγγελιστρίας 40), Οινοπαντοπωλείον (Υπαπαντής 32), Πολίτης (Λείκων 57), Τα Ρολλά (Σπάρτης 53).

Συμμετέχουν τα Εκπαιδευτήρια Μπουγά με τους Μικρούς Λογοτέχνες και τις ομάδες Λογοτεχνίας και Φιλαναγνωσίας

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Παρασκευή 20 Απριλίου

Βιβλιοπωλείο Book mark-Λυκούργος 6.30 μ.μ. 
Το Κέντρο Δημιουργικής απασχόλησης παιδιών «οι Μικροί εξερευνητές» των εκπαιδευτηρίων Μπουγά διοργανώνει αφήγηση παραμυθιού  και συγκεκριμένα του βιβλίου  «Τ. . . ΟΠΩΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ» στο χώρο του Book mark-Λυκούργος.

Σάββατο 21 Απριλίου

Βιβλιοπωλείο Κονταργύρη 10 π.μ. – 2 μ.μ. 

Το Βιβλιοπωλείο Κονταργύρη σας προσκαλεί στο »ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΠΕΖΩΝ». Οι βιβλιόφιλοι περιπατητές καλούνται να κάνουν μία στάση στον πρώτο όροφο του Βιβλιοπωλείου για να κινηματογραφηθούν, διαβάζοντας αποσπάσματα από αγαπημένα τους βιβλία (πεζά, ποίηση, θέατρο κοκ), με σκοπό τη δημιουργία ενός μωσαϊκού αναγνωσμάτων.

Βιβλιοπωλείο Μακρής 10.30 π.μ. – 2 μ.μ. “ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΜΕΛΑΝΙ”

Επίσης το βιβλίο δεν είναι μόνο ανάγνωση αλλά και γραφή. Γι’ αυτό το λόγο, η εορταστική θεματική της φετινής χρονιάς θα είναι γραφή: Όργανα εκλεπτυσμένης γραφής μελάνια και πολλά πολλά αλλά είδη που πλαισιώνουν το βιβλίο. Με αυτόν τον τρόπο, θα έχουμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε για πένες, μελάνια, διάφορες ποιότητες χαρτιού, φιλικά προς τις πέννες, τετράδια, και να αποκτήσουμε μία «κατάρτιση» πάνω στο αντικείμενο. Αλλά και βέβαια να μιλήσουμε για το βιβλίο.

Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη 10.30 π.μ. “ΧΑΡΤΙΝΟΙ ΗΡΩΕΣ”

Πολλές παιδικές αναμνήσεις μας συνδέονται με τα κατορθώματα και τις περιπέτειες των ηρώων που διαβάσαμε. Τα παιδιά σήμερα γοητεύονται από τους ίδιους ήρωες; Έχουν να μας παρουσιάσουν τα κατορθώματα νεότερων ηρώων; Πού ζουν αυτοί οι ήρωες; Πώς μοιάζουν; Είναι αγόρια ή κορίτσια; Έχουν αγαπημένες συνήθειες; Έχουν ήρωες που θαυμάζουν; Έχουν αγαπημένες εκφράσεις που χρησιμοποιούν; Έχουν αγαπημένα ρούχα; παιχνίδια; Σε αυτές και σε άλλες ερωτήσεις για τον ήρωα που θα διαλέξουν, θα απαντήσουν τα παιδιά που θα λάβουν μέρος στο πρόγραμμα.
Τα παιδιά θα διαβάσουν την ιστορία που πρωταγωνιστεί ο ήρωας/ηρωίδα και θα καταγράψουν διάφορα στοιχεία γι’ αυτόν. Επιπλέον τα παιδιά θα ζωγραφίσουν τον ήρωα σε μεγάλο μέγεθος και από την πίσω μεριά της φιγούρας θα γράψουν τα χαρακτηριστικά του, τα οποία θα έχουν συγκεντρώσει.

Κατόπιν, η Εθνική Βιβλιοθήκη θα αναρτήσει τους ήρωες των παιδιών στη σελίδα της στο FB και στο Instagram με hashtag #forEBErheroes

Ο αριθμός θέσεων είναι περιορισμένος, είναι υποχρεωτική η δήλωση συμμετοχής στο 2721096818 ή στο mail@vivlkkal.mes.sch.gr με: το ονοματεπώνυμο του παιδιού, την ηλικία του, το ονοματεπώνυμο του γονέα, ένα τηλέφωνο και ένα mail επικοινωνίας, καθημερινά από 8.00 έως 15.30.

Βιβλιοπωλείο Bookmark- Λυκούργος 11.30 π.μ.

“ΑΜΠΑ & ΛΗΔΑ δυο γάτες σε μια μαγική ιστορία”

Οι συγγραφείς της ομάδας «Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα» θα παρουσιάσουν το παραμύθι μέσω θεατρικής διάδρασης, θα συνομιλήσουν με τους γονείς και τα παιδιά για το έργο τους.

Βιβλιοπωλείο Βιβλιόπολις 12 μ. “Ζωντανεύουν τα παραμύθια ;”

Αφηγούμαστε γνωστά παραμύθια, ζωντανεύουμε ήρωες που μας εντυπωσιάζουν, αφηγούμαστε ιστορίες, εξερευνούμε τους χώρους του βιβλιοπωλείου και παίζουμε ένα κυνήγι χαμένου θησαυρού με τίτλους, ήρωες και συγγραφείς παραμυθιών!!!! Το μόνο που χρειαζόμαστε από μικρούς και μεγάλους είναι την καλή σας διάθεση κι ένα μαγικό «βραχιολάκι» που αρκεί να το φορέσεις, για να ταξιδέψουμε όλοι μαζί σε ένα κόσμο παραμυθένιο.

Η είσοδος σε όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.

Καλαμάτα Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2017: «Λογοτεχνικοί Περίπατοι» με την Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων. Φίλη Ντόγκα, Κώστας Οικονομόπουλος και Αριστοτέλης Φράγκος.

   Η  Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων την προσεχή Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017 και ώρα 18:30 μ.μ. στα γραφεία της, στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας, θα πραγματοποιήσει εκδήλωση, στο πλαίσιο των καθιερωμένων «λογοτεχνικών περιπάτων», κατά την οποία θα παρουσιαστεί το έργο τριών συγγραφέων μελών της:

       Tης συγγραφέως παιδικών βιβλίων Φίλης Ντόγκα από την Τόνια Παυλάκου, Γενική Γραμματέα της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων και από την ίδια τη συγγραφέα.Αποτέλεσμα εικόνας για Φίλης Ντόγκα

Του ποιητή Κώστα Οικονομόπουλου από τον ίδιο, και του ποιητή και πεζογράφου Αριστοτέλη Φράγκου από τον Άγγελο Λάππα, Πρόεδρο της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων.Αποτέλεσμα εικόνας για Του ποιητή Αριστοτέλη Φράγκου

      Την εκδήλωση θα συντονίσει η Τίνα Κουτσουμπού, Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων.Παρουσιάστηκε το βιβλίο της Τίνας Κουτσουμπού στην Καλαμάτα

Είσοδος ελεύθερη.

ΑΠΟ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΜΣ

Ε Ν Ω Σ Η   Μ Ε Σ Σ Η Ν Ι Ω Ν   Σ Υ Γ Γ Ρ Α Φ Ε Ω Ν

Έτος  Ιδρύσεως 2000

Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας (Οδός Αριστομένους 35)

Τ.Κ.  24100 ΚΑΛΑΜΑΤΑ  τηλ. 2721088652−2721087778 –Fax 2721063502