Αρχείο κατηγορίας ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Ο Άρχων, επί Ανθρώπων άρχει, διά Νόμων άρχει, Ουκ Αεί άρχει

Καλοπροαίρετη Υπενθύμιση στους Άρχοντες …
-που πρόσφατα ορκίσθηκαν-
… διά στόματος Αγάθωνος του Αθηναίου·
Ποιητή, της Τραγικής Θεατρικής Ποιήσεως, του Ε΄προ Χριστού
Χρυσού Αιώνα, και μαθητή του Σωκράτους.

Και μόνον ότι αναφέρονται σ’αυτόν, οι Αριστοφάνης, Πλάτων, και Αριστοτέλης,
αξίζει να προσέξει κανείς τα λόγια του :

«Ο Άρχων, επί Ανθρώπων άρχει, διά Νόμων άρχει, Ουκ Αεί άρχει.»

Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται οιαδήποτε επεξήγηση· η ρήση είναι σαφής
και ξεκάθαρη· τόσο· ώστε προυποθέτει επίσης σαφείς, ξεκάθαρους,
και κυρίως έξυπνους αποδέκτες.

Μόνον, για το «…δια νόμων άρχει…», να διευκρινήσουμε πως εννοείται,
το διά δικαιοσύνης άρχειν· διά της ουσίας δηλαδή κ όχι διά της ψυχρής ερμηνείας, του νόμου.

Στον Αγάθωνα οφείλεται ότι προκλήθηκε και το εξής, επίσης παγκόσμιου
ενδιαφέροντος γεγονός.
Όταν στα 416 π.Χ., η Τραγωδία του νίκησε στους Δραματικούς Αγώνες,
της Θρησκευτικής Εορτής των Ληναίων, την επομένη διοργάνωσε γιά την νίκη του συμπόσιο, με παρακαθήμενους τους Σωκράτη, Αλκιβιάδη, Αριστοφάνη, Παυσανία, Ερυξίμαχο, Φαίδρο, Αριστόμαχο, και φυσικά Αγάθωνα· η συζήτηση των οποίων απετέλεσε το διάσημο και οικουμενικό «Συμπόσιον»·
το οποίο μας παραδίδει ο Πλάτων.

-Εδώ ταιριάζει αυτό που λέει ο Γκαίτε… Nicht essen, trotz krumel, die aus der Geistigen Abendessen von Griechen gallen… Δεν τρώμε, παρά από τα ψίχουλα, που πέφτουν από το Πνευματικό Δείπνο των Ελλήνων…-

Η αξία του Αγάθωνος, κρίνεται και από το ότι κλήθηκε στα 405 π.Χ. στην Πέλλα, γιά να διδάξει τις τραγωδίες του· όπως προηγουμένως είχε κληθεί ο ίδιος ο εκ των στυλοβατών δημιουργών του Ελληνικού, Παγκοσμίου, Θεάτρου, Ευριπίδης.
Αμφότεροι μάλιστα οι Ποιητές αυτοί, ετελεύτησαν στην Πέλλα.

Στην εικόνα που επισυνάπτεται, παριστάνεται ο Αγάθων, σε ζωγραφική λεπτομέρεια από τον πίνακα του Anselm Feuerbach, “Der Rlato’s Symposium”.

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος
Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός

Σάββατο 17 Ιουνίου: «Κλασικός Ελληνισμός και ο άξονας του χρόνου» στο 2ο Δημοτικό Σχολείο στην Κυπαρισσία, με ομιλητή τον φιλόσοφο Πιερρή Απόστολο.

Φιλοσοφική συζήτηση με θέμα: «Κλασικός Ελληνισμός και ο άξονας του χρόνου» με ομιλητή τον φιλόσοφο Πιερρή Απόστολο.

Φωτογραφία του Βιβλιοπωλείο Αρχονταρίκι.

«Ο ΦΟΒΟΣ ΣΕ …ΣΤΕΛΝΕΙ». ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΑΡΝΤΟ ΓΚΑΛΕΑΝΟ. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΔΕΙΤΕ ΤΟ.

       

Εντουάρντο Γκαλεάνο»Το έθνος που υπακούει δεν είναι πια έθνος: είναι η ηχώ ξένων

O σεβάσμιος Εντουάρντο Γκαλεάνο είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής, σίγουρα ο πιο πολιτικός. Το 2009, στην 5η Σύνοδο των Αμερικανικών Κρατών, ο αριστερός ηγέτης της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες δωρίζει μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες στον Μπαράκ Ομπάμα, τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, ένα βιβλίο: είναι το θρυλικό για τους Νοτιαμερικανούς «Ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» του Ουρουγουανaltού Γκαλεάνο. Μέσα σε μία βραδιά γίνεται μπεστ σέλερ στις ΗΠΑ και στον Καναδά.

Εβδομήντα ενός ετών σήμερα, ο Γκαλεάνο είναι ένας φιλόσοφος με νοτιοαμερικανικό ταμπεραμέντο, ένα χαρακτηριστικά έξοχο τέκνο της ιδεολογικά φορτισμένης λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας. Ξεκίνησε στα 14 του να δημοσιεύει πολιτικά σκίτσα σε εφημερίδες του Μοντεβιδέο. Στα 20 του έγινε αρχισυντάκτης στη «La Marcha» και αμέσως μετά διευθυντής στην εφημερίδα «Epoca» – άλλες εποχές, άλλες περιοχές, άλλες ταχύτητες. Το 1971, σε ηλικία 31 ετών, έγραψε τις «Ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» (στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κουκκίδα), το οποίο έμελλε να αναγνωριστεί ως βιβλίο αναφοράς για τη Λατινική Αμερική, καθώς αποτελεί μια πλήρη καταγραφή και έναν αναλυτικό σχολιασμό για την τραυματική Ιστορία της ηπείρου.

Το 1973 το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ουρουγουάη τον αναγκάζει να καταφύγει στην Αργεντινή και από εκεί στην Ισπανία όπου ζει εξόριστος για δέκα χρόνια. Πίσω στην πατρίδα του απαγορεύεται η κυκλοφορία του βιβλίου, απαγόρευση που επεκτείνεται στη Χιλή και στην Αργεντινή. Αργότερα, όμως, έρχονται και άλλα βιβλία, εξίσου εμβληματικά, τα οποία μεταφράζονται σε 20 γλώσσες. Μεταξύ αυτών η τριλογία «Η μνήμη της φωτιάς» και το εκπληκτικό «Καθρέφτες: Μια σχεδόν παγκόσμια ιστορία» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πάπυρος).

Η γραφή του είναι ένα μοναδικό μείγμα Ιστορίας, πολιτικής ανάλυσης και ποίησης· σε μια αναλογία που κάνει τα βιβλία του να μην μπορούν να καταταχθούν σε κάποια συγκεκριμένη λογοτεχνική κατηγορία. Ο Γκαλεάνο γράφει πολύ, αλλά μιλάει λίγο. Ακολουθεί μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του.

Όλο το άρθρο εδώ:

http://alfeiospotamos.pblogs.gr/2012/07/entoyarnto-gkaleano-to-ethnos-poy-ypakoyei-den-einai-pia-ethnos-.html

                                        

Τσαρλς Μπουκοφσκι : Yπαρχει τοσος δολος, μισος, βια, ανοησια στο μεσο ανθρωπινο πλασμα …

image

Yπάρχει τόσος δόλος, μίσος, βία, ανοησία στο μέσο ανθρώπινο πλάσμα ώστε να μπορεί να επανδρωθεί οποιοσδήποτε στρατός οποιαδήποτε ημέρα. και οι καλύτεροι στον φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του και οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν την αγάπη και οι καλύτεροι στον πόλεμο – τελικά – είναι αυτοί που κηρύττουν την ειρήνη αυτοί που κηρύττουν τον θεό, χρειάζονται θεό αυτοί που κηρύττουν την ειρήνη δεν έχουνε ειρήνη αυτοί που κηρύττουν την ειρήνη δεν έχουνε αγάπη να φοβάσαι τους κήρυκες να φοβάσαι τους γνωρίζοντες να φοβάσαι αυτούς που πάντα διαβάζουν βιβλία να φοβάσαι αυτούς που είτε απεχθάνονται την φτώχια είτε είναι περήφανοι γι’ αυτήν να φοβάσαι αυτούς που είναι γρήγοροι στους επαίνους γιατί αυτοί είναι που χρειάζονται επαίνους για αντάλλαγμα να φοβάσαι αυτούς που είναι γρήγοροι στην απαγόρευση αυτοί φοβούνται αυτά που δεν γνωρίζουν να φοβάσαι αυτούς που αναζητούν συνεχώς τα πλήθη γιατί είναι ένα τίποτα μονάχοι τους να φοβάσαι τον μέσο άντρα τη μέση γυναίκα να φοβάσαι την αγάπη τους, η αγάπη τους είναι μέτρια αναζητά το μέτριο αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους υπάρχει τόση ιδιοφυΐα στο μίσος τους που μπορεί να σε σκοτώσει που μπορεί να σκοτώσει τον καθένα μας μη μπορώντας την μοναξιά μη καταλαβαίνοντας τη μοναξιά θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει απ’ αυτούς μη μπορώντας να δημιουργήσουν τέχνη δεν θα καταλάβουν την τέχνη θα θεωρήσουν την αποτυχία τους στην δημιουργία ως μια αποτυχία του κόσμου μη μπορώντας να αγαπήσουν πλήρως θα θεωρήσουν την αγάπη σου λειψή και θα σε μισήσουνε και το μίσος τους θα είναι τέλειο σαν λαμπερό διαμάντι σαν μαχαίρι σαν βουνό σαν τίγρης σαν κώνειο η καλύτερη των τεχνών τους

Χένρι Τσαρλς Μπουκόφσκι (1920-1994) ποιητής και συγγραφέας.

http://trickmetreatme.tumblr.com/post/62167080367

Koρνήλιος Καστοριάδης: Η αρχαία Ελλάδα δεν είναι πρότυπο, ούτε μοντέλο προς μίμηση.

Καστοριάδης Κορνήλιος – Η αρχαία ελληνική δημοκρατία και η σημασία της για μας σήμερα.

Το παρακάτω βιβλίο εμπεριέχει διάλεξη του Κορνήλιου Καστοριάδη στην πόλη του Λεωνιδίου τον Αύγουστο του 1984. Η διάλεξη αυτή είχε επίσης μαγνητοσκοπηθεί και προβληθεί μέσω του αφιερώματος του της Τέτας Παπαδοπούλου για τον Καστοριάδη, στην εκπομπή «Παρασκήνιο», βλ. βίντεο παρακάτω. (Ολόκληρη την εκπομπή θα βρείτε εδώ). Στη διάλεξη αυτή αναλύονται ζητήματα όπως η δυνατότητα της αμφισβήτησης στην αρχαία Ελλάδα, το κοινωνικό φαντασιακό και η αυτοθέσμιση μιας αυθεντικά δημοκρατικής πολιτείας.

(Στο βίντεο αυτό βλέπουμε το ξεκίνημα της διάλεξης. Αρκεί αυτό να δείτε).

«Η αρχαία Ελλάδα δεν είναι πρότυπο, ούτε μοντέλο προς μίμηση, όπως άλλωστε δεν μπορεί να είναι κανένα ιστορικό έργο σε οποιονδήποτε τομέα. Θεωρώ, όμως, ότι πρέπει να λειτουργήσει για μας σαν γονιμοποιημένο σπέρμα, δεδομένου ότι μας επιτρέπει να δούμε εν τη γενέσει τους πληθώρα στοιχείων πάντοτε επικαίρων -μπορεί και πρέπει να είναι για μας κέντρισμα, έμπνευση και πηγή ιδεών.» K.K

Το αριστοτελικό κοινωνικό κράτος…παλιοκουμμούνι και ο Αριστοτέλης.

Το αριστοτελικό κοινωνικό κράτος…

Η αριστοτελική έννοια της πόλης ως της «κοινωνίας των ελεύθερων και των ίσων» [ΗθΝικομ. 1134 a, 30-35] συνδέεται αναπόσπαστα με την ιδέα της «κατά μέρος» δικαιοσύνης. Έργο της η επιδίωξη και διαφύλαξη της ισότητας μεταξύ των κοινωνών που την απαρτίζουν.
Κατά την ανάλυση της δικαιοσύνης ως ειδικής αρετής ο Αριστοτέλης εισάγει μια βασική διάκριση: αυτήν μεταξύ διανεμητικής και διορθωτικής δικαιοσύνης, βασική διάκριση και πολιτικό κατηγόρημα που σήμερα ονομάζουμε «κοινωνικό κράτος».

Η δ ι α ν ε μ η τ ι κ ή δικαιοσύνη η οποία θεμελιώνεται στην αναλογική ισότητα, προβλέπει ότι κάθε άτομο συμμετέχει στην απόλαυση των αγαθών κατά τρόπο ίσο «προς τα εισενεχθέντα» [ΗθΝικομ. 1131 b, 35-40] για την πραγμάτωση του σκοπού που καθόρισε η κοινωνία με κοινή απόφαση [ΗθΝικομ. 1167 a, 25-1167 b, 20].
Κάθε πολίτης μπορεί να συνεισφέρει, καταρχήν, με διαφορετικούς τρόπους στη λειτουργία της κοινωνίας ανάλογα με τις δυνατότητές του. Έτσι, οι «ενάρετοι» συνεισφέρουν την αρετή τους [ΗθΝικομ. 1103 a, 9. 1107 a, 2. 1106 b, 36]. Άλλοι πολίτες, οι «εύποροι», συμβάλλουν με τον πλούτο τους, στο μέτρο που είναι απαραίτητος για την πραγμάτωση της ηθικής-υλικής συμβίωσης της πολιτικής κοινωνίας. Τίθεται τώρα το ερώτημα: πως κατανέμει η πολιτική κοινωνία τα αγαθά που συνεισφέρονται; 

Κατά την δ ι ο ρ θ ω τ ι κ ή δικαιοσύνη [ΗθΝικομ. 1131 b, 30-35] δεν αρκεί η κοινωνία των πολιτών [«πολιτικόν δίκαιον»] να διανείμει τα αγαθά της σύμφωνα με την αναλογική ισότητα. Πρέπει επίσης να εγγυηθεί την διανομή αυτή ώστε οι πολίτες να μην στερηθούν τις απολαύσεις τους, γιατί άλλως η ισότητα θα παραβιαζόταν συνεχώς. 

Υπό τις συνθήκες αυτές, οι οποίες απειλούν να καταστρέψουν την εικόνα της πολιτικής κοινωνίας ως της κοινότητας των ίσων, η διορθωτική δικαιοσύνη καλείται να αποκαταστήσει την «βλάβη» του παθόντα με βάση την ισότητα. Πράγμα που εν κατακλείδι σημαίνει ότι σύμφωνα με την αρχή αυτή, κανένας δεν δικαιούται να κατέχει τίποτε περισσότερο ή τίποτε λιγότερο από ό,τι του ανήκει…

Η αληθινή ζωή δεν είναι ποτέ απολύτως απούσα. Αρκεί να μη φτάσουν στην εξουσία εκείνοι που είναι ερωτευμένοι μαζί της.

Alain Badiou: Να μην φτάνουν στην εξουσία εκείνοι που είναι ερωτευμένοι μαζί της

Η διάλεξή του με θέμα «Η πρόσληψη του Πλάτωνα στη σύγχρονη φιλοσοφία», στο Γαλλικό Ινστιτούτο

«Η αληθινή ζωή δεν είναι απούσα, όπως το ήθελε ο Ρεμπό. Η αληθινή ζωή δεν είναι ποτέ απολύτως απούσα. Αρκεί να μη φτάσουν στην εξουσία εκείνοι που είναι ερωτευμένοι μαζί της κι εμείς να μη σηκώσουμε τα χέρια ψηλά. Η ζωή εξαρτάται από εμάς». Έτσι έκλεισε απόψε το βράδυ τη διάλεξή του στην κατάμεστη αίθουσα του Γαλλικού Ινστιτούτου ο Αλέν Μπαντιού, ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους εν ζωή φιλοσόφους, που έχει επίσης ασχοληθεί με το μυθιστόρημα, το πολιτικό δοκίμιο και το θέατρο.

Μιλώντας με θέμα «Η πρόσληψη του Πλάτωνα στη σύγχρονη φιλοσοφία», ο Μπαντιού είπε πως ήρθε με μεγάλη χαρά στην Αθήνα, που υπήρξε το λίκνο της φιλοσοφίας και υπό αυτή την έννοια κάνει και τον ίδιο να νιώθει Αθηναίος, και μάλιστα ένας από τους αρχαιότερους Αθηναίους. Ο Πλάτωνας, ξεκίνησε τη διάλεξή του ο γάλλος φιλόσοφος, δεν είναι η ιστορία των ερμηνειών του, αλλά τα ίδια τα κείμενά του: «Εδώ και είκοσι χρόνια ονομάζω τη φιλοσοφία μου «πλατωνισμό του πολλαπλού». Πρόκειται για έναν πλατωνισμό που θέλει να σταθεί απέναντι στα σημερινά προβλήματα και να ανακαλύψει τον οικουμενικό πυρήνα της πλατωνικής φιλοσοφίας. Αυτό έκανα προ διετίας στο έργο μου «Η Πολιτεία του Πλάτωνα», όπου τον ξαναδιάβασα με σύγχρονους όρους».

Για τον Πλάτωνα της «Πολιτείας», τόνισε ο Μπαντιού, «η διαλεκτική είναι η κίνηση της σκέψης. Μια κίνηση που κάθε φορά θέτει ένα ερώτημα το οποίο δεν έχει τεθεί πρωτύτερα. Αυτή η στρατηγική της μετακίνησης μέσα στη νόηση είναι η σκέψη εν δράσει, που έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την ύπαρξη συνομιλητών και διαλόγου. Μια σύγχυση που γίνεται συχνά είναι πως η διαλεκτική ρυθμίζεται από το αγαθό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όμως, τείνουμε να μετατρέψουμε τη διαλεκτική σε ηθική και υπερβατική αρχή ενώ εκείνο το οποίο όντως την προσδιορίζει είναι άλλο: η αλήθεια. Η διαλεκτική δεν μπορεί να είναι σε ένα τέτοιο πλαίσιο τίποτε άλλο από την επιστήμη των ελεύθερων ανθρώπων».

Ξαναγράφοντας την πλατωνική «Πολιτεία», ο Μπαντιού προχώρησε σε ένα είδος μετάφρασης, που προσαρμόζει τη φιλοσοφία της στις συνθήκες της εποχής μας: «Λένε πως ο Πλάτωνας υποστήριξε μια κοινωνία με κλειστή ταξική δομή, όπου την εξουσία ασκούν οι αριστοκράτες, δηλαδή οι φιλόσοφοι: εκείνοι που κατέχουν τη γνώση και κρατούν τα ηνία της εκπαίδευσης. Στη δική μου μετάφραση όλοι οι πολίτες θα γίνουν φιλόσοφοι». Κάνοντας λόγο για τον Σωκράτη, τον κεντρικό πλατωνικό ήρωα, ο Μπαντιού είπε πως στη μετάφρασή του τον βάζει να περιγράφει έναν χώρο με μια τεράστια οθόνη όπου οι θεατές είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν δεμένοι στις καρέκλες τους μια σειρά από σκιές: «Αλλά οι σκιές αυτές είναι αντίγραφα και προσομοιώσεις και οι θεατές δεν βλέπουν την αλήθεια. Ο Σωκράτης καλεί τους φιλοσόφους να κατέβουν στο μεγάλο σινεμά του κόσμου και να βοηθήσουν τους θεατές να απαλλαγούν από το θάμπωμά τους. Μόνο έτσι θα διακρίνουν την πραγματικότητα και θα ξεφύγουν από τις σκιές και τις ψεύτικες εικόνες. Μόνο έτσι θα καταφέρουν, έστω και με καθυστέρηση, να πετύχουν τη μετατροπή και την ανύψωση. Μόνο έτσι θα επέλθει εντέλει η οικουμενικότητα».

Τον Μπαντιού παρουσίασε στο ελληνικό κοινό ο Δημήτρις Βεργέτης, διευθυντής του περιοδικού «Aletheia», σημειώνοντας πως αποτελεί «τον αντιδιαμετρικό πόλο του παρόντος κόσμου» και υπενθυμίζοντας την τεράστια απήχηση που είχαν διεθνώς τα φιλοσοφικά του έργα «Το είναι και το συμβάν» και «Λογικές των κόσμων». Ο Μπαντιού, που είναι σήμερα ομότιμος καθηγητής της Εκόλ Νορμάλ και διευθυντής του Διεθνούς Κέντρου Ερευνών Σύγχρονης Γαλλικής Φιλοσοφίας, θα δώσει δύο ακόμα διαλέξεις. Την Παρασκευή (24/1) το απόγευμα στις 7 θα μιλήσει με θέμα «Ο Λακάν και η αντιφιλοσοφία» στο αμφιθέατρο Ιωάννης Δρακόπουλος του Πανεπιστημίου Αθηνών ενώ το Σάββατο (25/1), και πάλι στις 7 το απόγευμα, θα μιλήσει στη Νομική Σχολή Αθηνών με θέμα «Πολιτική και κρίση».

Πηγή: ΑΜΠΕ

– See more at: http://left.gr/news/alain-badiou-na-min-ftanoyn

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ 13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΣΥΜΠΟΣΙΑ ΣΤΗΝ ΝΕΔΟΥΣΑ.

Η Κοινότητα Νέδουσας, ο Σύλλογος Νέδουσας, η Κίνηση πολιτών Μεσσηνίας και η φιλοσοφική Ομάδα Καλαμάτας οργανώνουν την Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013 και ώρα 9 μ.μ. στην πλατεία του χωριού της Νέδουσας φιλοσοφική βραδιά – φιλοσοφικό συμπόσιο.
Θα ακουστούν πολλές εισηγήσεις και θα ακολουθήσει συζήτηση.
Επίσης την Τρίτη 13 Αυγούστου στον ίδιο χώρο και ώρα 9 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί αντίστοιχη εκδήλωση με θεματολογία ιστορικού περιεχομένου.
Θα μιλήσουν:
κ. Γιάννης Πλεμμένος, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
κ. Κωνσταντίνος Νιάρχος, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
κ. Χρήστου, καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
κ. Μάριος Αθανασόπουλος, διδάκτορας Ιστορίας

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΣΤΗ ΝΕΔΟΥΣΑ.

Την Κυριακή 12/8/12, στις 8 το βράδυ, στην πλατεία Νέδουσας, θα πραγματοποιηθεί φιλοσοφικό συμπόσιο, που διοργανώνουν η Κίνηση Πολιτών Μεσσηνίας, ο Σύλλογος Νέδουσας και η Κοινότητα Νέδουσας.

Κυριακή 12 Αυγούστου

–       Νιάρχος Κωνσταντίνος, καθηγητής Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αθηνών, με θέμα: «Το γνήσιο επιστημονικό πνεύμα και η ηθική (από τη σκοπιά της φιλοσοφίας)».

–       Νιάρχος Παναγιώτης, καθηγητής Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών, με θέμα: «Το γνήσιο επιστημονικό πνεύμα κι η ηθική (από τη σκοπιά των θετικών επιστημών)».

–       Σκούρας Γιώργος, Φυσικός Phd, με θέμα: «Εντροπία και περιβάλλον». 

Την Παρασκευή 10 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε το πρώτο μέρος του συμποσίου.

–       Νικολιδάκης Σίμος, ερευνητής Νέας και Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας, με θέμα: «Από την προσωκρατική φιλοσοφία στο σύγχρονο τρόπο σκέψης. Κοινωνικές, φιλοσοφικές και ηθικές προεκτάσεις».

–       Βομβορή Αλεξάνδρα, πτυχιούχος Φιλοσοφικής Σχολής με μεταπτυχιακό στη Φιλοσοφία, με θέμα: «Ο Μιγκέλ ντε Ουναμούνο και η ηθική φιλοσοφία του υπαρξισμού».

–       Βεργινάδης Νικήτας, με θέμα: «Η διαλεκτική του Ηράκλειτου μέσα από την αυθεντική φιλοσοφία της Διαλεκτικής Διαλλαγής».

 

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας