Kopanaki news

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση στο Άουσβιτς, επέζησαν μόνο οι 26.

Η άγνωστη εξέγερση των Ελλήνων Εβραίων στο Άουσβιτς τον Οκτώβριο του 1944

Screenshot_29«Στις 7 Οκτωβρίου του 1944, ημέρα Σάββατο, οι Γερμανοί επιχείρησαν να απομακρύνουν επιπλέον 200 άνδρες (Έλληνες και Ούγγρους) που είχαν ήδη επιλεγεί για εξόντωση. Ήταν περίπου 14.30 το μεσημέρι, όταν μια ομάδα των Ες-Ες έφτασε με ονομαστικούς καταλόγους για τη δεύτερη διαλογή.Όταν άρχισαν να εκφωνούν τα ονόματα των Ελλήνων, κανείς δεν απάντησε. Σε κάποια στιγμή μια φωνή (πιθανόν του Ιωσήφ Βαρούχ) στα ελληνικά: ‘θα γίνει ή όχι το ντου που λέγαμε;’ Αμέσως όρμησαν στους Γερμανούς φρουρούς, τους αφόπλισαν και οχυρώθηκαν μέσα στο κρεματόριο ΙΙΙ με τα λίγα όπλα που διέθεταν, αναμένοντας από τους συντρόφους τους να κινηθούν. Δυστυχώς, αν και μυημένοι στο σχέδιο της εξέγερσης, οι άνδρες στα άλλα κρεματόρια δεν κινήθηκαν. Μέσα σε ελάχιστη ώρα, ισχυρές δυνάμεις της φρουράς με πολυβόλα και σκυλιά περικύκλωσαν την περιοχή και ξεκίνησε μια ηρωική αλλά απελπιστικά άνιση μάχη. 

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση, επέζησαν μόνο οι 26. Οι περισσότεροι έπεσαν ηρωικά κάτω από τη βροχή σφαιρών, ενώ οι υπόλοιποι που παραδόθηκαν εκτελέστηκαν επί τόπου, όπως ο Μωύς Ααρών, ο Ιακώβ (Βίκο) Μπρούδο, ο Ισαάκ Βαρούχ (ανήκαν στο κρεματόριο IV) και ο Σαμ Καράσσο..

Όσοι Έλληνες Εβραίοι από τα άλλα κρεματόρια και το γειτονικό Kanada παρακολουθούσαν τα γεγονότα, ανήμποροι να αντιδράσουν, θυμούνται πως μέσα στους κρότους και τα ουρλιαχτά ακούγονταν ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος.

Μπορεί η εξέγερση εκείνη να απέτυχε- αν και ποτέ δεν διαλευκάνθηκε από ποιον προδόθηκε- αλλά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μαρτυρία του διασωθέντα Μαρσέλ Νατζαρή: “Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι”».
[Απόσπασμα από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, προϊσταμένης της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, «Ελληνες στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου», εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2009 (κλικ εδώ).

Πολύ λίγες πληροφορίες και στοιχεία θα βρει όποιος ψάξει την άγνωστη αυτή ιστορία. Εκτός από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, ο Σπύρος Κουζινόπουλος έχει αφιερώσει ένα ολιγοσέλιδο υποκεφάλαιο στο βιβλίο του «Υπόθεση Αλόις Μπρούνερ», εκδόσεις Ιανός, Θεσσαλονίκη, 2005 (κλικ εδώ) και ορισμένα στοιχεία για τους Εβραίους κρατούμενους Sonderkommando υπάρχουν στο βιβλίο του Σλόμο Βενέτσια με τίτλο «Sonderkommando», εκδόσεις Πατάκη, 2008 (κλικ εδώ)

09:56 | 17 Μάιος. 2012
Τελευταία ανανέωση 03:38 | 18 Μάιος. 2012

Πρόκειται για μια σχεδόν άγνωστη ιστορία, που με μεγάλη μας χαρά παρουσιάζουμε εδώ στο ιστολόγιό μας (όπως λένε, “αποκλειστικά“), όπως άλλωστε έχουμε κάνει και στο παρελθόν, ασχολούμενοι με το θέμα του Ολοκαυτώματος (κλικ εδώ) και με τους συμπατριώτες μας Ελληνες Εβραίους (κλικ εδώ). Το ντοκιμαντέρ αυτό, παραγωγής 2009, για την άγνωστη εξέγερση των Ελλήνων Εβραίων στα στρατόπεδα-κολαστήρια της ναζιστικής θηριωδίας.τον Οκτώβριο του 1944, έχουμε την εντύπωση ότι δεν έχει παιχτεί στην τηλεόραση και ότι δεν κυκλοφορεί στο διαδίκτυο.
«Στις 7 Οκτωβρίου του 1944, ημέρα Σάββατο, οι Γερμανοί επιχείρησαν να απομακρύνουν επιπλέον 200 άνδρες (Έλληνες και Ούγγρους) που είχαν ήδη επιλεγεί για εξόντωση. Ήταν περίπου 14.30 το μεσημέρι, όταν μια ομάδα των Ες-Ες έφτασε με ονομαστικούς καταλόγους για τη δεύτερη διαλογή […] Όταν άρχισαν να εκφωνούν τα ονόματα των Ελλήνων, κανείς δεν απάντησε. Σε κάποια στιγμή μια φωνή (πιθανόν του Ιωσήφ Βαρούχ) στα ελληνικά: ‘θα γίνει ή όχι το ντου που λέγαμε;’ Αμέσως όρμησαν στους Γερμανούς φρουρούς, τους αφόπλισαν και οχυρώθηκαν μέσα στο κρεματόριο ΙΙΙ με τα λίγα όπλα που διέθεταν, αναμένοντας από τους συντρόφους τους να κινηθούν. Δυστυχώς, αν και μυημένοι στο σχέδιο της εξέγερσης, οι άνδρες στα άλλα κρεματόρια δεν κινήθηκαν [..]. Μέσα σε ελάχιστη ώρα, ισχυρές δυνάμεις της φρουράς με πολυβόλα και σκυλιά περικύκλωσαν την περιοχή και ξεκίνησε μια ηρωική αλλά απελπιστικά άνιση μάχη. […]

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση, επέζησαν μόνο οι 26. Οι περισσότεροι έπεσαν ηρωικά κάτω από τη βροχή σφαιρών, ενώ οι υπόλοιποι που παραδόθηκαν εκτελέστηκαν επί τόπου, όπως ο Μωύς Ααρών, ο Ιακώβ (Βίκο) Μπρούδο, ο Ισαάκ Βαρούχ (ανήκαν στο κρεματόριο IV) και ο Σαμ Καράσσο..

Όσοι Έλληνες Εβραίοι από τα άλλα κρεματόρια και το γειτονικό Kanada παρακολουθούσαν τα γεγονότα, ανήμποροι να αντιδράσουν, θυμούνται πως μέσα στους κρότους και τα ουρλιαχτά ακούγονταν ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος.

Μπορεί η εξέγερση εκείνη να απέτυχε- αν και ποτέ δεν διαλευκάνθηκε από ποιον προδόθηκε- αλλά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μαρτυρία του διασωθέντα Μαρσέλ Νατζαρή: “Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι”».
[Απόσπασμα από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, προϊσταμένης της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, «Ελληνες στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου», εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2009 (κλικ εδώ).

Πολύ λίγες πληροφορίες και στοιχεία θα βρει όποιος ψάξει την άγνωστη αυτή ιστορία. Εκτός από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, ο Σπύρος Κουζινόπουλος έχει αφιερώσει ένα ολιγοσέλιδο υποκεφάλαιο στο βιβλίο του «Υπόθεση Αλόις Μπρούνερ», εκδόσεις Ιανός, Θεσσαλονίκη, 2005 (κλικ εδώ) και ορισμένα στοιχεία για τους Εβραίους κρατούμενους Sonderkommando υπάρχουν στο βιβλίο του Σλόμο Βενέτσια με τίτλο «Sonderkommando», εκδόσεις Πατάκη, 2008 (κλικ εδώ).

Θεωρούμε απαραίτητο το να θυμόμαστε αυτές της πτυχές της Ιστορίας, ειδικά τώρα που οι εχθροί της ελευθερίας, και οι υμνητές του Χίτλερ και του ναζισμού πρωταγωνιστούν στην δημόσια ζωή.

Να μην ξεχνάμε: “Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι”

Περαιτέρω:

# Ο Ζαν Κοέν (του οποίου ο πατέρας ήταν ένας από τους επιζώντες) μιλάει για την εξέγερση, αν και με κάποιες διαφοροποιήσεις στην αφήγηση των γεγονότων, κλικ εδώ.
# Αρθρο στα ΝΕΑ, Ελληνες Εβραίοι πίσω από τη μοναδική εξέγερση στο Άουσβιτς, κλικ εδώ
# Αρθρο στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ, Η άγνωστη εξέγερση στο Άουσβιτς, κλικ εδώ.
# Απόσπασμα από το βιβλίο του Primo Levi “Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος”, κλικ εδώ

Δείτε ακόμη:

# Ολα τα άρθρα του ιστολογίου μας με θέμα το Ολοκαύτωμα και τους συμπατριώτες μας Ελληνες Εβραίους.
# Πλαστές ταυτότητες που έσωσαν ζωές, στην κατεχόμενη Αθήνα (Συνεργασία του ιστολογίου μας με τα “Ενθέματα” της κυριακάτικης “Αυγής”, 2012-01-29)

http://xyzcontagion.wordpress.com/2012/01/29/synergasia-me-enthemata-ebraioi-athinas/

Από τη Βασιλική Μετατρούλου

Πηγή: xyzcontagion.wordpress.com

Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης ήρθαν από την Ισπανία το 1492, όταν η Ιερά Εξέταση τους εξανάγκασε σε μαζική φυγή προκειμένου να αλλαξοπιστήσουν. Επί αιώνες συνέβαλαν στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης. Ζούσαν αρμονικά μαζί με τους Έλληνες και τους Τούρκους, αποτελούσαν δε τη μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της πόλης, κάτι που συνεχίστηκε και μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 από τον ελληνικό στρατό. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως, η εβραϊκή κοινότητα έμελλε να ξεκληριστεί. Στο ντοκιμαντέρ καταγράφονται οι μαρτυρίες από πολλούς επιζήσαντες, τόσο για τα ωραία χρόνια, όσο και για το δράμα του Ολοκαυτώματος.

Παραγωγή:Ελληνική

Σκηνοθέτης: Δημήτρης Σοφιανόπουλος

Σενάριο: Βασίλης Βασιλικός.

Παραγωγή: FS Productions

Advertisements

Οκτώβριος 7, 2017 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

Το Σάββατο 22 Απριλίου, 50 χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, εκδήλωση – συζήτηση στην Καλαμάτα.

Απρίλιος 19, 2017 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΑΛΑΜΑΤΑ, ΚΚΕ, ΚΝΕ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

«Το τρίτο κύμα», μια φανταστική αντιφασιστική ταινία, που αξίζει να δείτε.

Το κοινωνικό πείραμα που έδειξε στους μαθητές πώς οι Γερμανοί έγιναν ξαφνικά ναζί

Όταν το 1967, ένας καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια, προσπάθησε να διδάξει στους μαθητές του τα γεγονότα που οδήγησαν στο Ολοκαύτωμα, διαπίστωσε ότι πολλοί από αυτούς δεν μπορούσαν να δώσουν μία πειστική απάντηση στο ερώτημα πως οι Γερμανοί πολίτες έγιναν τόσο εύκολα συνένοχοι με το καθεστώς Χίτλερ.

Ο Ron Jones ήταν τότε ένας 25χρονος, χαρισματικός και αγαπητός καθηγητής, που σκέφτηκε ότι ο καλύτερος τρόπος για να διδάξει στους μαθητές του το πόσο εύκολα οι άνθρωποι μπορούν να επηρεαστούν από απολυταρχικούς ηγέτες ή να παρασυρθούν από μία ιδεολογία, ήταν να τους το δείξει να συμβαίνει.

Έτσι αποφάσισε να κάνει ένα κοινωνικό πείραμα, με «πειραματόζωα» τους μαθητές του. Όπως έχει διηγηθεί ένας μαθητής του, μια μέρα ξεκίνησε να συμπεριφέρεται πιο αυστηρά και ανακοίνωσε μία νέα σειρά κανόνων που θα έπρεπε να τηρούνται στην τάξη. Ήταν ενοχλητικό, αλλά όπως κάθε τι που σπάει την μονοτονία του σχολείου, αρχικά ήταν και διασκεδαστικό συνάμα.

Ο Jones πίστευε ότι το πείραμα δεν θα άντεχε για πάνω από μία μέρα. Όταν όμως το επόμενο πρωί μπήκε στην τάξη, οι μαθητές του κάθονταν με τάξη στα θρανία τους και είπαν εν χορώ «καλημέρα κύριε Jones», όπως τους είχε πει να κάνουν. «Θεέ μου!», είπε όταν είδε το θέαμα. Έτσι το πείραμα συνεχίστηκε και ονομάστηκε «Το τρίτο κύμα» – με σαφή αναφορά στο Γ’ Ράιχ…

Οι πρώτες μέρες θύμιζαν παιχνίδι. Ο καθηγητής είχε πολλούς κανόνες να επιβάλλει, και οι μαθητές πολλούς κανόνες να υπακούσουν. Οι μαθητές υποχρεούντο να χαιρετάνε ο ένας τον άλλο ναζιστικά, να κάνουν ερωτήσεις χρησιμοποιώντας το πολύ 3 λέξεις και να εργαστούν για ένα νεφελώδες σχέδιο εξάλειψης της Δημοκρατίας. Η «ενότητα» βρισκόταν στο επίκεντρο του πειράματος και οι μαθητές που συμμετείχαν σε αυτό σύντομα έφτιαξαν και πανό με συνθήματα όπως τα «δύναμη μέσω της συμμετοχής» και «δύναμη μέσω της πειθαρχίας». Επίσης είχε απαγορευτεί η συνάθροιση των μαθητών σε ομάδες μεγαλύτερες των δύο-τριών ατόμων.

Επιπλέον, ο καθηγητής που παρίστανε τον Φύρερ είπε στους μαθητές που συμμετείχαν στο πείραμα του ότι όποιοι θα τον ακολουθούσαν, θα έπαιρναν άριστα, ενώ όσοι παρεκκλίναν από αυτό θα έπαιρναν βαθμό κάτω της βάσης. Όσοι, δε, αρνούνταν να γίνουν μέρος αυτού θα ήταν αντιμέτωποι με τιμωρία στη βιβλιοθήκη.

Ίσως το πιο σημαντικό από όλα ήταν το ότι ο Jones τους είπε ότι η συμμετοχή τους στο «Τρίτο Κύμα» σήμαινε ότι οι κανόνες που είχε επιβάλει δεν θα ίσχυαν μόνο στο σχολείο αλλά ακόμη και στο σπίτι τους. Αν κάποιος έβλεπε έναν συμμαθητή του που συμμετείχε στο πείραμα και δεν τον χαιρετούσε ναζιστικά, ο δεύτερος θα μπορούσε να τον καταδώσει και να τον οδηγήσει υπό την κρίση του Jones. Μια αναφορά για το ότι έσπασες τους κανόνες θα μπορούσε να σε οδηγήσει όχι μόνο στη βιβλιοθήκη, αλλά και εκτός του πειράματος. «Δεν ήξερες ποιος θα έρθει το πρωί και θα μιλήσει για εσένα. Όλες οι γραμμές επικοινωνίας μεταξύ των μαθητών έσπασαν εξαιτίας αυτού του γεγονότος», είχε πει κάποτε ένας από τους συμμετέχοντες. Ήδη από την τρίτη μέρα είχε εξαπλωθεί ένα σύστημα που βασιζόταν στη φήμη πάνω στη φήμη.

Την τέταρτη μέρα ο Jones άρχισε να αισθάνεται ότι χάνει τον έλεγχο του πειράματος. Η περίπλοκη αίσθηση της κοινότητας οδήγησε σε ένα κύμα ενθουσιασμού, όχι μόνο από τους δικούς του φοιτητές, αλλά και από φοιτητές άλλων τάξεων οι οποίοι άρχισαν να συμμετέχουν στο πρόγραμμα. Παράλληλα αναπτύχθηκε ένα κίνημα αντίστασης στη νέα τάξη πραγμάτων. Τότε αποφάσισε ότι έπρεπε να τερματίσει το εγχείρημα.

Τι έκανε, λοιπόν; Ανακοίνωσε στους μαθητές του ότι το «Τρίτο Κύμα» ήταν μέρος ενός εθνικού κινήματος και τους ζήτησε να δώσουν το παρών σε μία συγκέντρωση που θα γινόταν το επόμενο απόγευμα, κατά την οποία θα ανακοινωνόταν ο υποτιθέμενος προεδρικός υποψήφιος. Όταν οι μαθητές συγκεντρώθηκαν στο αμφιθέατρο την επομένη μέρα, ο Jones στεκόταν δίπλα σε μία οθόνη που δεν έδειχνε τίποτα. Μετά από μερικά λεπτά αθόρυβης ανησυχίας, τους αποκάλυψε ότι είχαν εν αγνοία τους συμμετάσχει σε ένα πείραμα για το πως γεννιέται ο φασισμός. Η συνάντηση τελείωσε με την προβολή μίας αντιφασιστικής ταινίας για την άνοδο και τα εγκλήματα του ναζισμού.

Και τι έγινε όταν το πείραμα έληξε; Κάποιοι από τους μαθητές τρομοκρατήθηκαν με την ιδέα ότι είχαν τόσο εύκολα γίνει μέρος μιας μετάβασης στη φασιστική σκέψη και συμπεριφορά. Κάποιοι άλλοι απλά επιβεβαίωσαν ότι η ανησυχία τους για τη μετάλλαξη της νέας τρομακτικής τάξης ήταν σωστές.

Το πείραμα σε κάθε περίπτωση ήταν μία επιτυχία ως προς το ότι εξήγησε επιτυχώς την κρυφή γοητεία του ολοκληρωτισμού. Η ευχαρίστηση από τη συμμετοχή, η υφέρπουσα συγκίνηση του να ξεχωρίζεις από τους άλλους αλλά και η ροπή στην πειθαρχία και τους κανόνες είναι μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά στις κοινωνίες που κλίνουν στον απολυταρχισμό.

Όπως άλλωστε η πολιτική φιλόσοφος Χάνα Άρεντ είχε πει στη δίκη της Νυρεμβέργης: Τα περισσότερα μέλη των SS δεν ήταν ούτε διεστραμμένοι, ούτε σαδιστές. Αντιθέτως, ήταν τρομερά και… τρομακτικά φυσιολογικοί άνθρωποι.

Και σε όσους θυμίζει κάτι αυτή η ιστορία, δεν πρόκειται παρά για την πραγματική ιστορία πίσω από το λογοτεχνικό βιβλίο «Το Κύμα», που γράφτηκε από τον Morton Rhue το 1984 και την ομώνυμη ταινία που βγήκε στις αίθουσες το 2008, προκαλώντας το παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Δείτε ολόκληρη την ταινία:

Die Welle[2008].Part 1.(GREEK SUBS) από ixvos

Die Welle[2008].Part 2.(GREEK SUBS) από ixvos

Δεν θυμίζει όμως μόνο αυτό… Σε μία εποχή που ο απολυταρχισμός τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις ΗΠΑ, ειδικά μετά την εκλογή Τραμπ, ανεβαίνει, η ιστορία αυτή επαναφέρει το ερώτημα αν θα μπορούσε να ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο, προσαρμοσμένο ωστόσο στις συνθήκες της εποχής.

Γιατί οι Αμερικάνοι, οι πολίτες της πλέον πολυπολιτισμικής κοινωνίας του κόσμου, διάλεξαν για πρόεδρο τους τον άνθρωπο που πρώτο του μέλημα είναι να υψώσει ένα τείχος; Γιατί όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι ταυτίζονται με τους λαϊκιστές που αμφισβητούν την ευρωπαϊκή οικογένεια και καλούν να γυρίσουμε στον εθνικό απομονωτισμό; Γιατί οι λαοί δεν προβάλλουν αντίσταση στους όλο και πιο σκληρούς κανόνες που επιβάλλουν τα κέντρα εξουσίας;

Ο Dennis Gansel που σκηνοθέτησε την κινηματογραφική μεταφορά του «Κύματος», είχε πει σε μία συνέντευξη: «Όταν ήμουν νέος πάντα ευχόμουν να υπήρχε κάτι με το οποίο θα μπορούσα να ταυτιστώ. Ζήλευα τους γονείς μου που έζησαν τη δεκαετία του ’60 και το φοιτητικό κίνημα, όπου οι άνθρωποι είχαν ένα είδος κοινού στόχου, προσπαθώντας να αλλάξουν το κόσμο και να κάνουν τη διαφορά. Εγώ μεγάλωσα στη δεκαετία του ’80 και του ’90, όταν πια υπήρχαν χιλιάδες πολιτικά ρεύματα και ομάδες, αλλά καμιά πραγματική κατεύθυνση».

«Δεν μπορούσα να ενθουσιαστώ με τίποτα. Κι αυτό μου έλειπε. Αυτό νομίζω πως λείπει και από τα παιδιά σήμερα. Εννοώ, δεν μπορούμε να ορίζουμε τους εαυτούς μας μόνο μέσα από τη μουσική και το ντύσιμο. Νομίζω πως οι άνθρωποι έχουν μια βαθιά ανάγκη για την ουσία, μια ανάγκη που γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Η τάση για τον ατομικισμό και την ιδιώτευση, τη διάσπαση της κοινωνίας σε μικρές ομάδες, δεν μπορεί να συνεχιστεί για πάντα. Σε κάποιο σημείο θα βρεθεί ένα τεράστιο κενό. Και τότε ο κίνδυνος θα είναι ότι κάποιος “-ισμός” θα ξεπεταχτεί και θα θελήσει να γεμίσει αυτό το κενό», είχε σημειώσει ο Gansel.

Η επιβολή ανθρώπου εις άνθρωπον, δεν είναι μια άγνωστη, αφηρημένη δύναμη, αλλά κάτι που φωλιάζει σπερματικά στην ανθρώπινη φύση. Ο καθένας μας είναι ικανός για το καλύτερο και για το χειρότερο. Κι ακόμα και αν κάποιος στοχεύει στο πρώτο, μπορεί πολύ εύκολα να καταλήξει στο δεύτερο…

http://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/koinoniko-peirama-poy-edeikse-stoys-mathites-pos-oi-germanoi-eginan-ksafnika

Φεβρουαρίου 5, 2017 Posted by | ΕΛΕΝΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

Ένωση Συλλόγων Γονέων Δήμου Καλαμάτας: Στα σχολεία μας και στα σπίτια μας δεν υπάρχει χώρος για ρατσισμό και ξενοφοβία.

Ένωση Συλλόγων Γονέων  Δήμου Καλαμάτας             

                                       ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

      Καλούμε τους γονείς, τους συλλόγους γονέων, τους συλλόγους εκπαιδευτικών, να καταδικάσουν τα γεγονότα στο Πέραμα και να αποδοκιμάσουν τις ρατσιστικές και ξενοφοβικές φωνές, πού στοχοποιούν τα παιδιά και τις κυνηγημένες οικογένειες τους, αθωώνοντας τον ένοχο για το φαινόμενο της προσφυγιάς και της μετανάστευσης. Αθωώνοντας τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τους πολέμους τους. Στα σχολεία μας και στα σπίτια μας δεν υπάρχει χώρος για ρατσισμό και ξενοφοβία. Θέλουμε να μεγαλώσουν τα παιδιά μας με τις αξίες της Ειρήνης, της Αλληλεγγύης, της Συνεργασίας και της αγάπης προς τον άνθρωπο. 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                        Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΠΑΝ ΚΟΥΦΑΛΑΚΟΣ                                      ΑΘΑΝ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Σήμερα το πρωί, ομάδα χρυσαυγιτών εισέβαλε στο Α’ Δημοτικό Σχολείο Νέου Ικονίου, στο Πέραμα και σύμφωνα με με επώνυμες καταγγελίες, γρονθοκοπήθησαν δασκάλους και γονείς στον χώρο του σχολείου, ενώ έξω από αυτό βρίσκονταν αστυνομικοί που παρέμειναν αμέτοχοι.
Αφορμή για τις προσχεδιασμένες βιαιότητες ήταν η απόφαση να φοιτήσουν στο συγκεκριμένο σχολείο προσφυγόπουλα!

Ο υπόδικος Λαγός τραμπουκίζει σε Δημοτικό Σχολείο

Ομάδα χρυσαυγιτών, με επικεφαλής τον υπόδικο βουλευτή Γιάννη Λαγό, εισέβαλε σήμερα το πρωί στο Α’ Δημοτικό Σχολείο Νέου Ικονίου, στο Πέραμα, τραμπουκίζοντας εναντίον δασκάλων και γονέων. Σύμφωνα με επώνυμες…

EFSYN.GR

Ιανουαρίου 18, 2017 Posted by | ΑΓΩΝΕΣ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | 1 σχόλιο

«Οι ρουφιάνοι δεν έχουν αφεντικό. Συνέχεια ρουφιανεύουνε». H ρεμπέτισσα Αγγέλα Παπάζογλου μιλάει για τους ταγματασφαλίτες.

H ρεμπέτισσα Αγγέλα Παπάζογλου μιλάει για τους ταγματασφαλίτες.

Τα χαΐρια μας εδώ. Ονείρατα της άκαυτης και της καμένης Σμύρνης (εκδ. Επτάλοφος-Ταμείον Θράκης, 2003) είναι μια καταγραφή της προφορικής μαρτυρίας της Αγγέλας Παπάζογλου, από τον γιο της Γεώργιο Παπάζογλου: για τη Σμύρνη, τον ξεριζωμό, την προσφυγιά και τη μετέπειτα ζωή της στην Κοκκινιά. Δημοσιεύουμε σήμερα ορισμένα αποσπάσματα, στα οποία η Παπάζογλου μιλάει για τους ταγματασφαλίτες (μας τα υπέδειξε η φίλη Ελένη Καρασαββίδου), καθώς ο γνήσιος λαϊκός της λόγος είναι, αρκετές φορές, πιο εύγλωττος από πολλές σελίδες αρθρογραφίας.

ΕΝΘΕΜΑΤΑ

της Αγγέλας Παπάζογλου.

ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΛΑΜΟ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ο αρχηγός τους –ηλέγανε– επί Γερμανών ήτανε ο Ράλλης. Έτσι έλεγε ο λαός… Αυτός τα είχε όλα σοφιστεί. Δικά του ήτανε τα τάγματα ασφαλείας — γερμανοτσολιάδες που τσι λέγανε.

«Κουκουέδες», λέει, «σκοτώνουνε. Τι κάνετ’ έτσι; Δε σκοτώνουνε Έλληνες. Καλά τους κάνουνε… Θέλετε να σας γκρεμίσουνε τσ’ εκκλησιές; Να σας πάρουνε τα κορίτσια; Για το καλό μας τσι σκοτώνουνε… για νάχουμε πατρίδα κι οικογένεια και θρησκεία… γι’ αυτό τσι σκοτώνουνε… για το καλό σας». Αν σου πω, βρε Γιώργο, ποιοι τα λέγανε αυτά στη γειτονιά δε θα το πιστέψεις.

Στη Σμύρνη αυτό οι Τούρκοι το λέγανε «γιοκλαμά», που ζώνανε μια περιφέρεια και στη γωνιά στεκούντανε ένας με τ’ αυτόματο κι απαγορευούντανε να βγεις έξω από την πόρτα σου, να μη βγεις έξω, να ’μπουνε να ψάξουνε ένα ένα σπίτι… Τότε κατάλαβα πως γερμανικό θα ’ναι το κόλπο αυτό. Ας το λέγανε οι Τούρκοι «γιοκλαμά».

Ζώνανε το μέρος τη νύχτα… Άκου ρεζίληδες… ολόκληρος γερμανικός στρατός ε; Να ζώνει γυναικόπαιδα και άοπλους, πεινασμένους, μισοπεθαμένους, ύστερα από τόση πείνα και μαρτύρια και σκλαβιά. Κι αμολούσανε μες στο μπλόκο τα λυσσασμένα τα σκυλιά, αυτοί τσι μαύροι τσι προδότες και τσι τσολιάδες του Ράλλη, και ηκάναμε τα πιο μεγάλα αίσχη και εγκλήματα τσ’ οικουμένης.

Και σηκωνούμαστε, μάτια μου, ένα πρωί κι ήμαστε κι εμείς μπλοκαρισμένοι. Δηλαδή τόπιαμε μέχρι τον πάτο όλο το δηλητήριο της σκλαβιάς. Τι δηλητήριο… Ήπιαμε αναμμένα κάρβουνα. Μασήσαμε την ίδια την φωτιά… την κατάπιαμε.

Οι Τούρκοι, όσο Τούρκοι και νάτανε, δεν ήτανε τόσο πολύ σαν τους τσολιάδες φωτιά. Λυσσασμένοι… Αφού να φανταστείς τι λυσσασμό είχανε, που μας μιλούσανε απ’ τα χωνιά και λέγανε: «Πούστηδεεεεες… Πουτάνεεεες… Στείλτε τα παιδιά σας να τα γαμήσομε… Στείλτε τα σε μας… Όποιος δε βγει από μέσα σε τρία λεπτά θα μπούμε μέσα και θα τον εκτελέσουμε επιτόπου. Από δεκατεσσάρω χρονώ μέχρι εξήντα, να βγούνε όλοι οι πούστηδες έξω… Οι πουτάνες οι μανάδες κι οι γυναίκες τους κι οι αδερφές τους να μας τους φέρουνε… Εμπρός καθάρματα… γρήγορα!».

Ο Θεός να μην το δώκει σ’ άνθρωπο ν’ ακούει από τσι Ράλληδες αυτές τσι τσολιαδίστικες φωνές… Άμα τ’ ακούσεις, απ’ την αηδία τση προδοσίας, νομίζεις πως κιτρινίζει το αίμα σου… Ξυράφια-ξυράφια τ’ ανιώνεις μέσα σου. Ήτανε χειρότερες αυτές οι τσολιαδίστικες οι φωνές από σεισμό δέκα ρίχτερ… Παράθυρα… πόρτες… ντουβάρια… Η γη όλη ηκουνήθηκε. Δε μπορούσες να σταθείς πουθενά… Απ’ τ’ αυτιά σου έμπαινε ο θάνατος μέσα σου κι έβγαινε απ’ τα νύχια των ποδιών σου.

Ύστερα πήρα τη Ζωή και πήγαμε στο νεκροταφείο να δούμε, και τσ’ είχανε θάψει σ’ ότι μπαίνεις αριστερά σε ομαδικούς τάφους. Μόν’ τα πόδια τους είχανε αφήσει απόξω. Τσ’ είχανε θαμμένους με το κεφάλι… φυτεμένους… ποιος ξέρει… μη τυχόν και ζήσει κανένας, να σκάσει. Κι ήτανε όλα τα πόδια με τσι κάρτσες έξω… Ήτανε, ντροπή, ξεκάρτσωτος… Κι ηγνώριζες τσι κάρτσες τ’ ανθρώπου σου, και τονε μνημόνευες εκειδά, κι ήπεφτες απάνω και θρηνούσες, κι ηκαταριόσουνα κι ησπάραζες.

Προδότες αφορεσμένοι… μας κάψανε… Παντού προδότες… Στην ψυχή σου ερημιά… μοναξιά… δυστυχία και φόβος… Άδικα σε σπιουνιέρνανε… χωρίς λόγο… Παλιάνθρωποι του κερατά. Δεν ήξερες ποιος στην κάρφωσε. Μόνο που τώρα δε σε καρφώνανε στσι Γερμανοί, τώρα είχανε γίνει ένα με τσ’ Εγγλέζοι. Οι ρουφιάνοι δεν έχουν αφεντικό. Συνέχεια ρουφιανεύουνε. Το μεγαλύτερο έγκλημα από τότε πούρθαμε δώ ήτανε νάσαι πατριώτης, τίμιος και φτωχός, εργάτης.

«Πιάστε τον», ηλέγανε, «είναι πατριώτης». Φανερά το λέγανε: «Πιάστε τον, πάλεψε τσι Γερμανοί… Πιάστε τον. Βασανίστε τον, φυλακώστε τον, ξορίστε τον… Εκτελέστε τον. Δεν πρέπει να ζήσει να δει κι αύριο το πρωί αυτόν τον γαλανό ουρανό… Δεν τ’ αξίζει, δεν είναι Έλληνας. Δεν είναι δικός μας… δεν είναι κλέφτης… δεν είναι χαφιές… δεν είναι προδότης… (τους προδότες τους παρασημοφορούσανε)… Κι αν γλυτώσει την εκτέλεση, ξορίστε τον και δίνετέ του δυο δραχμές τη μέρα, και θέλει πεθάνει, θέλει ζήσει τέτοιος που είναι, αμετανόητος πατριώτης».

επιμέλεια: Ελένη Καρασαββίδου, Στρ. Μπουρνάζος

Αποτέλεσμα εικόναςΗ Αγγέλα Παπάζογλου γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1899. Ανήκε σε οικογένεια λαΐκών μουσικών. Ο πατέρας της Δημήτριος Μαρωνίτης έπαιζε βιολί και σαντούρι. Πρωτοτραγούδισε σε ηλικία 16-17 ετών στην μπίρα Μέλης, που ήταν και κινηματογράφος και θέατρο μαζί. Τραγούδησε επίσης στα κέντρα του Αράπογλου, του Τζίζικα, του Αυταρά και στη Σκάλα του Κορδελιού. Την φώναζαν Αγγελίτσα για να την ξεχωρίζουν από μιαν άλλη ονομαστή τραγουδίστρια την Αγγελάρα.Το 1928, λίγο μετά το γάμο της με τον Βαγγέλη Παπάζογλου, τυφλώθηκε από πάθηση που είχε στα μάτια της από μικρή. «Η αυστηρότητα των ηθών και η επιμονή του άντρα της την απομάκρυναν οριστικά από το τραγούδι».

Πέθανε στις 17 Αυγούστου του 1983 στην Κοκκινιά. Ηχογραφημένα τραγούδια της είναι μόνο έξι αμανάδες και η Ντερβίσενα του Παπάζογλου.

Πηγή: «Αγγέλα Παπάζογλου»: Ενας καθηλωτικός μονόλογος με την Αννα Βαγενά στο θέατρο Μεταξουργείο | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/231215/aggela-papazogloy-enas-kathilotikos-monologos-me-tin-anna-vagena-sto-theatro#ixzz4Ou5x6Nt2

Νοέμβριος 2, 2016 Posted by | ΑΓΩΝΕΣ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

Σαββατοκύριακο 24 και 25 Σεπτεμβρίου το 5ο Αντιφασιστικό – Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Καλαμάτας.

Αντιφασιστικό – Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ το Σαββατοκύριακο στην Καλαμάτα

Γράφτηκε από τον 

Αντιφασιστικό - Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ το Σαββατοκύριακο στην Καλαμάτα

Με σύνθημα «Χτίζουμε την κοινωνία της ισότητας και της αλληλεγγύης», σήμερα 24 και αύριο 25 Σεπτεμβρίου, στο Πάρκο του Λιμενικού, από τις 6 το απόγευμα, πραγματοποιείται το 5ο Αντιφασιστικό – Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Καλαμάτας.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα:

Το Σάββατο, συζήτηση με θέμα: «Η αλληλεγγύη μας φραγμός στους πολέμους και το ρατσισμό». Ομιλητές: Νίκος Γιαννόπουλος (κατάληψη στέγης City Plaza), Δημήτρα Κυρίλλου (ΚΕΕΡΦΑ), Θανάσης Κούρκουλας (Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό). Θα ακολουθήσουν συναυλίες: Renovatio, Stand – up comedy Αλέξανδρος Τιτκώβ, Υπεραστικοί, ρεμπέτικο – λαϊκό γλέντι.

Την Κυριακή, συζήτηση με θέμα «Η αντιφασιστική πάλη στην κατοχή και η απελευθέρωση της Καλαμάτας». Ομιλητές: Ηλίας Μπιτσάνης (δημοσιογράφος), Τάσος Κωστόπουλος (δημοσιογράφος). Θα ακολουθήσουν συναυλίες: Βασίλης Αθάνας – Σωτήρης Πιφέας, Propabanda.

Στο φεστιβάλ περιλαμβάνονται προβολές ταινιών, ντοκιμαντέρ, έκθεση φωτογραφίας, έκθεση – εργαστήρι ζωγραφικής, σεμινάριο αυτοάμυνας.

Σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου από οργανωτές και συμμετέχοντες:

Ο Παναγιώτης Παναγόπουλος, μέλος της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας, παρουσίασε το πρόγραμμα του φεστιβάλ.

Ο Βαρθολομαίος Φουντουλάκης, μέλος του Δ.Σ. της Α’ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας, παρατήρησε ότι τα φαινόμενα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού πρέπει να καταπολεμηθούν. Κι εκτίμησε πως οι πολιτικές που εφαρμόζονται, έχουν σα βασικό πυρήνα την εξάπλωση φαινομένων νεοναζισμού και φασισμού.

Η Χριστίνα Λαδά, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας, επεσήμανε ότι η σκληρή λιτότητα και τα μνημόνια οδηγούν στο να χυθεί ρατσιστικό δηλητήριο και να αναπτυχθούν ακροδεξιά και φασιστικά μορφώματα.

Ο Μιχάλης Μπορνόβας, από το Κοινωνικό Ιατρείο, παρατήρησε ότι η Χρυσή Αυγή δημιούργησε τεράστιο πρόβλημα στη Μόρια της Λέσβου και σημείωσε πως ζητούσαν να δημιουργήσουν αναμπουμπούλα και είναι λύκοι και όπως είναι γνωστό οι λύκοι στην αναμπουμπούλα χαίρονται.

Ο καθηγητής Φώτης Ξεπαπαδέας επεσήμανε πως πρόκειται για αντιφασιστική γιορτή, ριζοσπαστική και ακηδεμόνευτη.

Ο Παναγιώτης Κάτσαρης, από τον ΕΛΓΟ Δήμητρα, παρατήρησε ότι ρατσισμός, ξενοφοβία και φασισμός δε χωρούν στην ελληνική κοινωνία.

Γ.Σ.

Σεπτεμβρίου 23, 2016 Posted by | ΑΓΩΝΕΣ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΚΑΛΑΜΑΤΑ, ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

«Dance me to the end of love»: Η ιστορία πίσω από το ερωτικό τραγούδι των κρεματορίων του θανάτου και της φρίκης. – Της Κατερίνας Δήμα.

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic ’til I’m gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We’re both of us beneath our love, we’re both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I’m gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Written by Leonard Norman Cohen

Είναι ένα τραγούδι που πολλοί απ’ όσους το άκουσαν το ερωτεύτηκαν ίσως περισσότερο κι απ’ τον άνθρωπο που του το αφιέρωσαν. Η μυσταγωγία της μελωδίας, η αισθαντικότητα των φωνών, η αναγλυφότητα των συναισθημάτων, ο κραδασμός των αισθήσεων, σε ταξιδεύουν τόσο μακριά απ’ τη λογική, τόσο βαθιά στο κέντρο του σύμπαντος της ανθρώπινης «ολότητας», αυτής της αίσθησης του αέναου, του ανέπαφου, του αμόλυντου, του αθάνατου, που σου υπόσχεται ο έρωτας, τόσο που σε κάνει να νιώθεις πως κανείς ποτέ δεν ανακάλυψε ούτε θα ανακαλύψει, δεν γεύτηκε ούτε θα γευτεί, δεν ρίγησε ούτε θα ριγήσει, δεν διαλύθηκε ούτε θα διαλυθεί για τον έρωτα όπως εσύ. Πως κανείς δεν ένιωσε αυτό το απόκοσμο χάδι, που άλλοτε μοιάζει ουρανός άλλοτε ανάσα της αβύσσου, άλλοτε φωτιά των αισθήσεων άλλοτε σκίρτημα θανάτου, τόσο έντονα όσο εσύ, τόσο έντονα όπως αυτό το τραγούδι σε κάνει να νιώθεις στο πετσί σου καθώς ξορκίζει το θάνατο, αφού κάθε έρωτας, κάθε οργασμός των αισθήσεων, είναι ένας μικρός θάνατος – και γι’ αυτό άλλωστε ο έρωτας αυτή η «ανδρόγυνος» οντότητα είναι η μόνη εν ζωή αθανασία, ο μόνος μάγος που μπορεί πάντα με το ίδιο, με αυτό το ένα και μοναδικό του ξόρκι, να νικάει το φθαρτό.

Και γι’ αυτό ο έρωτας κι ο θάνατος που ξεχειλίζουν από τούτο το απόκοσμης ομορφιάς τραγούδι σε συνεπαίρνουν αμέσως, ρίχνοντάς σε στην αγκαλιά αυτού του παντοτινού ταγκό, του ρυθμού που αναδύθηκε από τα μπορντέλα της Αργεντινής για να κατακτήσει, να αλώσει ολοκληρωτικά, το σώμα της Δύσης.

Όμως σε τούτο το τραγούδι του έρωτα, ο θάνατος είναι πολύ πιο παρών, πιο εφιαλτικά αδυσώπητος, απ’ ό,τι θα φανταζόταν ποτέ κανείς… Η ψυχρή του ανάσα είναι διάχυτη παντού. Η αλήθεια του παγώνει το καυτό φιλί των εραστών, αφυδατώνει την υγρασία των αισθήσεων, επισκιάζει τα χρώματα του πάθους παύει την πανδαισία των αγγιγμάτων.

Γιατί το «Dance me to the end of love» δεν είναι ένα τραγούδι γραμμένο για εραστές όπως νομίζουν όσοι ριγούν στο άκουσμά του…

burning violin

Το τραγούδι αυτό είναι κυριολεκτικά, ένα ξόρκι θανάτου. Ένα αληθινό αντίδοτο αγωνίας στο δηλητήριο της κτηνωδίας από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ένα βάλσαμο ανάμνησης στο μαρτύριο της φρίκης που έζησαν εκατομμύρια άνθρωποι, όλοι εκείνοι που εξοντώθηκαν στα κρεματόρια του ναζισμού.

Είναι ένα τραγούδι γεμάτο επιθανάτιες κραυγές ενός παράλογου μαρτυρίου, στοιχειωμένο από το κλάμα των παιδιών, από τη κραυγή των σημαδεμένων, από τον ψίθυρο των σκελετωμένων που δεν είχαν πια φωνή, από το ανατριχιαστικό σύρσιμο των νεκροζώντανων που περίμεναν μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, μέσα στην εξαθλίωση, την αγωνία, το μαρτύριο, το τέλος τους.

Είναι ποτισμένο από εκείνη τη φρικτή μυρωδιά της καμμένης σάρκας, από τον παραλογισμό του ναζισμού –του ναζισμού που αναβιώνει σήμερα, γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται όχι σαν φάρσα πια αλλά σαν θέατρο του παραλόγου.

αουσβιτς

Αυτό το τραγούδι είναι η φρίκη της απαίτησης να παίζουν μουσική, οι ίδιοι οι μελλοθάνατοι, στους διαδρόμους των στρατοπέδων, την ώρα που οι άλλοι περνούσαν μπροστά τους στην ουρά του Άουσβιτς, του Νταχάου, πηγαίνοντας από την ουρά της φρίκης, να θανατωθούν και να καούν στα κρεματόρια. Είναι όλα τα τελευταία βλέμματα που κοίταξαν τον κάθε Εβραίο μουσικό και το «φλεγόμενο βιολί» του, με την ιστορία ζωής, πόνου, που κουβαλούσε το καθένα απ’ αυτά, την ώρα που εκείνοι βάδιζαν προς το θάνατο, και την ίδια ώρα που ο συγκρατούμενός τους μουσικός υποχρεωνόταν από τους ναζί να παίζει κλασική μουσική στους διαδρόμους αυτής της γήινης κόλασης.

σκίτσο της Helga Weissova
σκίτσο της Helga Weissova

Γιατί το «Dance me to the end of love» δεν είναι ένας χορός ως το τέλος της αγάπης, αλλά ένας χορός ως το τέλος της ύπαρξης, που εφορμώντας από τη γενεσιουργό πηγή του πάθους για τη ζωή, μπορεί εντέλει να αγκαλιάζει σφιχτά συμπαρασύροντας ως το θάνατο ακόμα και την ίδια την αγάπη. Γι’ αυτό ενώ είναι ένα τραγούδι που γεννήθηκε από το θάνατο, μπορεί να αγκαλιάζει, να δονεί τον έρωτα και τη ζωή…

Γιατί, σύμφωνα με το δημιουργό του Leonard Cohen όπως διηγήθηκε κάποτε χαρακτηριστικά γι’ αυτό «Είναι παράξενος ο τρόπος που γεννιέται ένα τραγούδι, κάθε τραγούδι έχει κάποιου είδους σπόρο, που κάποιος βάζει στο χέρι σου ή ο ίδιος ο κόσμος βάζει στο χέρι σου, και γι’ αυτό η διαδικασία είναι τόσο μυστήρια για το πώς γράφεται ένα τραγούδι. Όμως το συγκεκριμένο ήρθε για μένα απλά επειδή γνώριζα ή άκουγα ότι δίπλα στα κρεματόρια, σε κάποια στρατόπεδα θανάτου υπήρχε μία ομάδα μουσικών, που αποτελούνταν από ένα κουαρτέτο εγχόρδων, οι οποίοι υποχρεώνονταν να παίζουν κάθε φορά που εξελισσόταν η διαδικασία αυτής της φρίκης. Και αυτούς τους ανθρώπους που έπαιζαν, τους περίμενε η ίδια τρομακτική μοίρα. Και υποχρεώνονταν να παίζουν κλασική μουσική,την ώρα που οι συγκρατούμενοί τους θανατώνονταν και καίγονταν. Αυτή η μουσική λοιπόν το “χόρεψέ με στην ομορφιά σου με ένα φλεγόμενο βιολί” εννοεί συμβολικά σαν ομορφιά το τέλος της ύπαρξης, και το στοιχείο του πάθους που διέπει κάθε ολοκλήρωση. Όμως αυτή είναι η ίδια γλώσσα που χρησιμοποιούμε για την απόλυτη παράδοση στον αγαπημένο ή στην αγαπημένη μας, έτσι ώστε σ’ ένα τραγούδι να μην είναι σημαντικό εντέλει να γνωρίζει κανείς την απαρχή της γένεσής του, γιατί εάν και η ίδια η γλώσσα προέρχεται απ’ αυτή την γενεσιουργό πηγή πάθους, μπορεί να αγκαλιάσει οποιαδήποτε παθιασμένη ενέργεια».

Crematoria

Σήμερα, λοιπόν, με αφορμή τη «Νύχτα των Κρυστάλλων» -το Πογκρόμ κατά των Εβραίων στις 9 Νοέμβρη του 1938 από τη ναζιστική Γερμανία

…σήμερα «χόρεψέ με στην ομορφιά σου, με ένα φλεγόμενο βιολί», μία νότα, έναν ήχο, μια μελωδία, ένα όραμα που να κάψει επιτέλους τη φρίκη αυτού του κόσμου, να κάνει στάχτη την ασκήμια του, τον παραλογισμό του, το μάταιο και άσκοπο πόνο, το θρήνο για την ανθρωπιά που χάνει ξανά και ξανά στο λυκόφως της ντροπής της η ανθρωπότητα…

Dance me to the end of love…

Σεπτεμβρίου 17, 2016 Posted by | ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974».

Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη
«Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974», ένα ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Έλληνα σκηνοθέτη.
Το 37λεπτο ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974» ταινία, η οποία περιέχει πολύτιμο αρχειακό υλικό, από την κηδεία των Γεωργίου Παπανδρέου και Γιώργου Σεφέρη ως τις δίκες του Αλέκου Παναγούλη και άλλων αγωνιστών.
« Σε αυτό το φιλμ υπάρχει ό,τι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο » είπε ο σκηνοθέτης, ο οποίος θυμήθηκε ότι την ώρα του πραξικοπήματος του 1967 ο ίδιος συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Κιέριον» του Δήμου Θέου. « Συμμετείχαν όλοι» είπε συγκινημένος. « O Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν μια ταινία όμως που άρχισε να φθίνει,γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε».
Σιγά σιγά άρχισε να καταγράφει ό,τι μπορούσε με μια κάμερα Super 8. Φυλακές του Μπογιατίου, κάποια στρατοδικεία… Αργότερα το υλικό έφθασε στο Παρίσι, όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε μαζί με τον Κρις Μαρκέρ. Αμέσως βοήθησαν τον Βούλγαρη, στέλνοντάς του μια μηχανή 16 mm και φιλμ. Έτσι συνεχίστηκε η κινηματογράφηση. Η κηδεία του Πέτρουλα, οι φυλακές της Ακροναυπλίας, η πορεία της Ειρήνης. « Στη Δικτατορία, από ένστικτο, φανταζόμασταν ότι κάτι θα συμβεί στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου », ανέφερε ο σκηνοθέτης, « αλλά κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα μαζεύονταν 500.000 άνθρωποι. Ήταν ένας τρόπος για να φανεί ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιδρά ». Όλα αυτά όμως γίνονταν κρυφά. Έπρεπε να έχεις ειδική άδεια για να κυκλοφορείς με κάμερα στους δρόμους της Αθήνας. « Ήταν μια εποχή συντροφικότητας, το ξεκίνημα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μια εποχή που τη θυμάμαι σε ένα κλίμα φοβίας και ανασφάλειας,αλλά ταυτόχρονα και βαθιάς ανθρωπιάς. Άρα, είναι ένα χρήσιμο υλικό.Για να ξαναθυμηθούμε εμείς και για να μάθουν οι νέοι ».
Δ εν έλειψαν οι δυσκολίες και τα κυνηγητά. Αλλά αυτό δεν πείραζε γιατί «καταγράψαμε σημαντικά πράγματα από ταράτσα σε ταράτσα, όπως τα γεγονότα στη Νομική. Ίσως η ποιότητα να μην είναι πάρα πολύ καλή,όμως το γεγονός που καταγράφεις είναι» συμπλήρωσε στο τέλος της παρουσίασης ο Νίκος Καβουκίδης.

Απρίλιος 21, 2016 Posted by | ΜΠΑΜΠΗΣ ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

«Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, άνευ Βουλής και εκλογών» …για να μην ξεχνιόμαστε.

Μαθήματα δικτατορίας άνευ διδασκάλου

Η συνταγή δοκιμασμένη: «Παίρνετε μια ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μία πλάκα κι αφού ξορκίσετε τον Μαρξ, θεμελιώνετε ατάκα. Διαλέγετε ένα πτηνό, ει δυνατόν με δυο κεφάλια, το στήνετε στον Υμηττό με τα φτερά του σαν βεντάλια». Γνωστή και η επωδός: «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, άνευ Βουλής και εκλογών, έτσι τα Έθνη μόνο ζουν, ταρατατζούμ, ταρατατζούμ, ταρατατζούμ». Αν και ο τίτλος του τραγουδιού ήθελε το εν λόγω «μάθημα δικτατορίας» άνευ διδασκάλου, δάσκαλος υπήρχε και μάλιστα δεν ήταν ένας, αλλά τρεις. Ο Γιάννης Κακουλίδης που είχε γράψει τους στίχους, ο Γιώργος Κριμιζάκης που είχε βάλει τη μουσική και βέβαια, ο Γιώργος Μαρίνος, που με το ασύγκριτο ταλέντο του και με κέφι που τότε φαινόταν ανεξάντλητο, έκανε το κοινό τής «Μέδουσας» να κρέμεται απ’τα χείλη του. Ήταν Μάρτιος του 1976, όταν με τη Μίκα Ζαχαροπούλου στη σκηνοθεσία, αποτυπώσαμε στο βίντεο αυτό το στιγμιότυπο για το πρώτο-πρώτο τηλεοπτικό πορτρέτο του Γιώργου Μαρίνου στη «Μουσική βραδιά». Του Νίκου Δανίκα η ορχήστρα.

Για να μην ξεχνιόμαστε

Απρίλιος 21, 2016 Posted by | ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

ΒΡΩΜΙΚΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, ΠΟΥ ΥΙΟΘΕΤΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ …ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ.

Eιδομένη: Πρόσφυγες λίντσαραν παιδόφιλο που επιχείρησε να βιάσει επτάχρονη 2016-03-21 00-54-06

Η διάψευση ήρθε το μεσημέρι της ίδιας μέρας, από μέλη ΜΚΟ της περιοχής, από την αστυνομία, τους γονείς του κοριτσιού και το ίδιο το κορίτσι.

Πολλοί από σας, θα έχετε ακούσει για τα ELLINIKA HOAXES, αν δεν είστε μόνιμοι αναγνώστες σαν εμάς. Ένα ιστολόγιο που ασχολείται με τα hoaxes του ελληνικού διαδικτύου και την κατάρριψή τους. Καθήσαμε λοιπόν και έτσι πρόχειρα ψάξαμε τις πρώτες 15 σελίδες του, όπου βρήκαμε 123 hoaxes. Τα 60 από αυτά, έχουν σαν στόχο την προώθηση του μίσους ενάντια σε πρόσφυγες, είτε με ψεύτικες ειδήσεις και βίντεο, είτε με την ενθάρρυνση της ιδέας της ανωτερότητας της ελληνικής φυλής. Ιστορίες που στόχο έχουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, να τον βομβαρδίσουν με ψέμματα, να τον αποπροσανατολίσουν, να τον κάνουν να πιστεύει πως ο εχθρός του κινείται με διαστημόπλοια, τον καταδυναστεύει με εξωγήινη τεχνολογία, ακόμα και πως τρέφεται με τα παιδιά του. Στην κυριολεξία όμως. Έχουν βγάλει και συνταγή για το πώς τα μαγειρεύουν. Μερικά ενδεικτικά παπατζιλίκια είναι:

Δεκάδες ιστοσελίδες που αναπαράγουν τα ίδια άρθρα, ξανά και ξανά, ξεσκεπάζοντας τις συνομωσίες σε βάρος της ελληνικής φυλής, που έχουν εξυφάνει επικίνδυνα και σκοτεινά κέντρα εξουσίας, τα οποία όλως περιέργως δε φαίνεται να ενοχλούνται καθόλου. Ίσα ίσα, τα σκοτεινά αυτά κέντρα εξουσίας, νιώθουν τόσο «ok» με αυτά τα site που τους αφήνουν να έχουν ακόμα και διαφημίσεις της google, όπως επίσης έχουν και τα ξένα site από όπου ξεκινάνε τα περισσότερα από αυτά τα hoaxes.

Διαβάστε αναλυτικά:

https://spasmenoparathyroblog.wordpress.com/2016/03/21/το-50-των-ελληνικών-hoaxes-απευθύνονται-σε-φα/

Μαρτίου 22, 2016 Posted by | ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

«Απόψε χτυπούνε τις γυναίκες». Γαμημένοι φασίστες.

Η 30ή Ιανουαρίου 1950 είναι η μέρα του ξυλοδαρμού των εξορίστων γυναικών στο κολασμένο νησί της Μακρονήσου.
Στο αιματοβαμμένο αυτό νησί της φρίκης και του τρόμου.

ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ – 30 ΓΕΝΑΡΗ 1950 «Απόψε χτυπούνε τις γυναίκες» | Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»

ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ – 30 ΓΕΝΑΡΗ 1950 «Απόψε χτυπούνε τις γυναίκες» ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΕΛΛΑΔΑ + ΡΑΤΣΙΣΜΟΣΙαν 19, 2016 Στο ημερολόγιο, η μέρα…

KAR.ORG.GR|ΑΠΟ ΚΙΝΗΣΗ

Ιανουαρίου 30, 2016 Posted by | FACEBOOK, ΒΙΑ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

NAI ΡΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕ ΔΟΛΟΦΟΝΕ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΟΗΤΟΙ, ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΙΣΑΣΤΕ ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΔΕΙΞΑΜΕ ΕΛΕΟΣ.

Δυο φορές, οι Γερμανοί ανατινάξατε τον κόσμο ολόκληρο, με 100 εκ. νεκρούς και καταστρέψατε 500.000.000 δωμάτια! Το δωματιάκι με τους δυναμίτες και το κερί, μην ανατιναχθεί, φοβάσαι… ανόητε;

ΟΙ ΦΑΣΙΖΟΥΣΕΣ πρακτικές και η αμετροέπεια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε.

Διακατέχεται επίσης από ένα ανθελληνικό σύνδρομο, το οποίο του βγαίνει αυθόρμητα, όπως σε πολλούς Γερμανούς πολιτικούς αφού δεν μπορούν να ξεχάσουν ότι η μικρή Ελλάδα ύψωσε το ανάστημά της και συνέτριψε τις στρατιές των κατακτητών που μας έστειλε ο Αδόλφος Χίτλερ και ότι στάθηκε εμπόδιο η ηρωική άμυνα των Κρητικών, στο να καταλάβει την Ρωσία, πριν έρθει ο χειμώνας που τους αποδεκάτισε.

Προβληματικός σε όλα του ο Σόιμπλε με την κουτοπονηριά που τον διακρίνει δανείστηκε το κεντρικό σύνθημα της προεκλογικής καμπάνιας του Μπιλ Κλίντον «είναι η οικονομία ηλίθιε» και παραφράζοντας το, είπε «είναι η εφαρμογή ανόητε». Προφανώς με το άθλιο αυτό τσιτάτο επιχείρησε αφενός να δικαιολογήσει την αποτυχία των μέτρων, που πήρε η τρόικα τα τελευταία πέντε χρόνια και να ρίξει τις ευθύνες για το ναυάγιο του προγράμματος στους Έλληνες και τον Αλέξη Τσίπρα, που δήθεν δεν το εφαρμόζουν όπως πρέπει και συγχρόνως να βρίσει τον ελληνικό λαό, ως ανόητο. Σε κάθε περίπτωση η απάντηση στον Σόιμπλε έπρεπε να δοθεί στα γαλλικά γιατί τα γερμανικά πολιτικά παχύδερμα δεν καταλαβαίνουν από ευγένεια, ούτε έχουν δημοκρατικές ευαισθησίες.

Κάποιος έπρεπε να πει στον Σόιμπλε: «Είμαστε Έλληνες ανόητε και δεν σε φοβόμαστε»! Άλλωστε εξασφαλίσαμε τον παγκόσμιο θαυμασμό ξεπαστρεύοντας τους φασίστες των SS, όταν οι υπόλοιπες χώρες και οι λαοί της Ευρώπης τους προσκυνούσαν και έκαναν τον τροχονόμο για να περάσουν οι σιδηρόφρακτες στρατιές του Χίτλερ. Οι Έλληνες δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ Γερμανοί, γιατί έχουν γεννήσει τον πολιτισμό και τη δημοκρατία. Αντίθετα οι Γερμανοί, του προβληματικού Σόιμπλε έβαλαν φωτιά σε ολόκληρο τον κόσμο οδηγώντας στο θάνατο εκατό εκατομμύρια ανθρώπους. Οι Γερμανοί του Σόιμπλε είναι αυτοί που οδηγούσαν στους φούρνους τους Εβραίους στήνοντας ολοκαυτώματα. Οι ηγέτες της Γερμανίας του Σόιμπλε είναι αυτοί που ευθύνονται για τους δύο παγκόσμιους πολέμους, τις καταστροφές, τους βασανισμούς και τον αφανισμό των πολιτιστικών μνημείων. Όντας οι ίδιοι απολίτιστοι ανατίναξαν πεντακόσια εκατομμύρια δωμάτια και τώρα ο Σόιμπλε έχει αποκτήσει ευαισθησία στους δυναμίτες και προσέχει μήπως ανατινάξει κανένα δωματιάκι… Είναι δικαίωμα του κάθε Σόιμπλε να διακατέχεται από σύνδρομα, εμμονές και ψυχολογικές εναλλαγές. Αυτά όμως αποτελούν ιδιωτική του υπόθεση και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να βγάζει τα απωθημένα του, βρίζοντας τους Έλληνες και επιχειρώντας με κουτοπονηριά να μειώσει τους ηγέτες της χώρας μας. Γιατί αν θέλει να αναζητήσει τις κακοδαιμονίες της Ευρώπης δεν είναι δύσκολο. «Είναι ο φασισμός ανόητε» που κατέστρεψε την Ευρώπη και η λιτότητα που οδηγεί την παγκόσμια οικονομία πάλι στον γκρεμό. Είναι ο γερμανικός φασισμός, ψεύτη Σόιμπλε, που σκόρπισε τη συμφορά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα που η ανθρωπότητα τον πλήρωσε με εκατό εκατομμύρια ψυχές στους δύο παγκόσμιους πολέμους.

Είναι οι στρατιές των SS αγαπητέ Βόλφγκανγκ που άρπαξαν τα αποθέματα χρυσού της χώρας μας για να χρηματοδοτήσουν τα πάντσερ του Χίτλερ. Είναι το κατοχικό δάνειο αξιότιμε κ. Σόιμπλε που δεν μας το επιστρέψατε ακόμα. Βέβαια η γερμανική ηγεσία θρασύτατη και προκλητική όπως πάντα και με τη γνωστή υπεροψία της αντί να απολογείται για τα εγκλήματα που διέπραξε σε βάρος του ελληνικού λαού και ολόκληρης της ανθρωπότητας, συνεχίζει να προκαλεί.

http://www.athensmagazine.gr/reviews/eimaste-ellhnes-anohte-mia-dynamikh-apanthsh-ston-bolfangk-soimple

Ιανουαρίου 24, 2016 Posted by | ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

ΠΕΜΠΤΗ 14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ «EKTEΛΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ» ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΑΣΡΑΦ ΦΑΓΙΑΝΤ.

View this document on Scribd

Ιανουαρίου 12, 2016 Posted by | ΑΓΩΝΕΣ, ΠΟΙΗΣΗ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

O αντιεισαγγελέας εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1973, κλιμακώθηκε σχεδόν σε αντιχουντική επανάσταση και έληξε με αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, μετά από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν με την είσοδο αρμάτων μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου.

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου

Στρατιώτες και αστυνομικοί έβαλαν με πραγματικά πυρά κατά πολιτών μέχρι και την επόμενη μέρα, με συνέπεια αρκετούς θανάτους στον χώρο γύρω από το Πολυτεχνείο, αλλά και στην υπόλοιπη Αθήνα. Η πρώτη επίσημη καταγραφή τον Οκτώβριο του 1974, από τον εισαγγελέα Δημήτρη Τσεβά, εντόπισε 18 επίσημους ή πλήρως βεβαιωθέντες νεκρούς και 16 άγνωστους «βασίμως προκύπτοντες». Ένα χρόνο αργότερα ο αντιεισαγγελέας εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε προστέθηκε ακόμη ένας. Οι πρώτες (δημοσιογραφικές) προσπάθειες για την καταγραφή των γεγονότων μιλούσαν για 59 νεκρούς ή και 79 θύματα, με βάση τον κατάλογο Γεωργούλα. Σύμφωνα με έρευνα του διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Λεωνίδα Καλλιβρετάκη το 2003, ο αριθμός των επωνύμων νεκρών ανέρχεται σε 23, ενώ αυτός των νεκρών αγνώστων στοιχείων σε 16.

Ο Χρήστος Λάζος υποστηρίζει ότι οι νεκροί είναι 83 και ίσως περισσότεροι. Ανάμεσά τους ο 19χρονος Μιχάλης Μυρογιάννης, ο μαθητής λυκείου Διομήδης Κομνηνός και ένα πεντάχρονο αγόρι που εγκλωβίστηκε σε ανταλλαγή πυρών στου Ζωγράφου. Κατά τη δίκη των υπευθύνων της χούντας υπήρξαν μαρτυρίες για τον θάνατο πολλών πολιτών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης. Τέλος χιλιάδες σύμφωνα με εκτιμήσεις ήταν οι τραυματίες πολίτες.

Νοέμβριος 17, 2015 Posted by | ΑΓΩΝΕΣ, ΗΡΩΕΣ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

«Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974» Του Παντελή Βούλγαρη.

Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη
«Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974», ένα ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Έλληνα σκηνοθέτη.
Το 37λεπτο ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974». Ταινία, η οποία περιέχει πολύτιμο αρχειακό υλικό· από την κηδεία των Γεωργίου Παπανδρέου και Γιώργου Σεφέρη ως τις δίκες του Αλέκου Παναγούλη και άλλων αγωνιστών.
« Σε αυτό το φιλμ υπάρχει ό,τι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο » είπε ο σκηνοθέτης, ο οποίος θυμήθηκε ότι την ώρα του πραξικοπήματος του 1967 ο ίδιος συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Κιέριον» του Δήμου Θέου. « Συμμετείχαν όλοι» είπε συγκινημένος. « O Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν μια ταινία όμως που άρχισε να φθίνει,γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε».
Σιγά σιγά άρχισε να καταγράφει ό,τι μπορούσε με μια κάμερα Super 8. Φυλακές του Μπογιατίου, κάποια στρατοδικεία… Αργότερα το υλικό έφθασε στο Παρίσι, όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε μαζί με τον Κρις Μαρκέρ. Αμέσως βοήθησαν τον Βούλγαρη, στέλνοντάς του μια μηχανή 16 mm και φιλμ. Έτσι συνεχίστηκε η κινηματογράφηση. Η κηδεία του Πέτρουλα, οι φυλακές της Ακροναυπλίας, η πορεία της Ειρήνης. « Στη Δικτατορία, από ένστικτο, φανταζόμασταν ότι κάτι θα συμβεί στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου », ανέφερε ο σκηνοθέτης, « αλλά κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα μαζεύονταν 500.000 άνθρωποι. Ήταν ένας τρόπος για να φανεί ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιδρά ». Όλα αυτά όμως γίνονταν κρυφά. Έπρεπε να έχεις ειδική άδεια για να κυκλοφορείς με κάμερα στους δρόμους της Αθήνας. « Ήταν μια εποχή συντροφικότητας, το ξεκίνημα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μια εποχή που τη θυμάμαι σε ένα κλίμα φοβίας και ανασφάλειας,αλλά ταυτόχρονα και βαθιάς ανθρωπιάς. Άρα, είναι ένα χρήσιμο υλικό.Για να ξαναθυμηθούμε εμείς και για να μάθουν οι νέοι ».
Δ εν έλειψαν οι δυσκολίες και τα κυνηγητά. Αλλά αυτό δεν πείραζε γιατί «καταγράψαμε σημαντικά πράγματα από ταράτσα σε ταράτσα, όπως τα γεγονότα στη Νομική. Ίσως η ποιότητα να μην είναι πάρα πολύ καλή,όμως το γεγονός που καταγράφεις είναι» συμπλήρωσε στο τέλος της παρουσίασης ο Νίκος Καβουκίδης.

Νοέμβριος 16, 2015 Posted by | ΑΛΗΘΕΙΕΣ, ΒΙΑ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

Ήταν κορίτσια μόλις είκοσι χρονών και βασανίστηκαν από την χούντα. Αλίντα Δημητρίου – Τα κορίτσια της βροχής.

Γυναίκες οι οποίες συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν κατά τη διάρκεια της χούντας εξομολογούνται στην κάμερα τις αληθινές ιστορίες τους.

«Τα κορίτσια της βροχής» τον καιρό της Χούντας ήταν μόλις είκοσι χρονών. Φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν χωρίς να προδώσουν τα ιδανικά τους. Πάλεψαν ισάξια δίπλα στους άντρες εκείνης της εποχής που αγωνίζονταν για τη δημοκρατία. Στην ταινία καταθέτουν τη μαρτυρία τους 50 γυναίκες. Είναι ακόμη πολύ νέες, ενεργές και εξακολουθούν να πιστεύουν στον αγώνα που έκαναν. Είναι γυναίκες απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα που ακόμα και σήμερα τις δένει μια δυνατή φιλία.
Τις χαρακτηρίζει η ίδια περηφάνια, με τις Γυναίκες της Αντίστασης, το ίδιο ήθος, το ίδιο πείσμα για την εδραίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Η Αλίντα Δημητρίου από το 1977 ως το 1994 έχει κάνει περισσότερα από 50 ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση και το Υπουργείο Πολιτισμού (π.χ. Το Θέατρο στο βουνό, Ανθρώπινα Δικαιώματα (10 ημίωρα), Γυναίκες (6 ημίωρα). Από το 1994 -2003 ασχολήθηκε με το βιομηχανικό ντοκιμαντέρ κάνοντας 15 ταινίες για τη ΔΕΗ. Το 2008 ξεκίνησε την τριλογία για τη συμμετοχή των γυναικών στους πολιτικούς αγώνες με τα ντοκιμαντέρ:

2008: Πουλιά στο βάλτο (104 min.) – (Κατοχή)
Έχει τιμηθεί με εφτά βραβεία και από μια κόπια βρίσκεται στα Γενικά Αρχεία της Σόφιας, στα ΓΑΚ της Σπάρτης, στα ΓΑΚ του Ναυπλίου.

2009: Η ζωή στους βράχους (100 min.) – (Δημ. Στρατός & Εξορία)
Έχει τιμηθεί με ένα βραβείο

2011: Τα κορίτσια της βροχής (120 min.) – (Επταετία).

Νοέμβριος 14, 2015 Posted by | ΑΓΩΝΕΣ, ΒΙΑ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

12 ΚΑΙ 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ-ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ.

Σεπτεμβρίου 29, 2015 Posted by | ΚΑΛΑΜΑΤΑ, ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

ΟΙ ΓΕΛΟΙΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ Η ΧΟΝΤΡΟΚΟΜΕΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥΣ.

28801

Από πού το καταλαβαίνουμε πως είναι χριστιανόπουλο; Από τα ξανθά, μαλάκια του;
Από πού καταλαβαίνουμε πως το κοριτσάκι πουλιέται ως σκλάβα; Από την κλαμένη φατσούλα του ή από το μικρόφωνο που κρατάει ο ενήλικας;

Το κοριτσάκι (που δεν είναι χριστιανόπουλο) παίρνει μέρος σε μια γιορτή και εκφωνεί απόσπασμα από το κοράνι. Κάποια στιγμή έκανε λάθος και παραλίγο να βάλει τα κλάματα. Δείτε το παρακάτω βίντεο, από το οποίο πήραν το στιγμιότυπο (φωτογραφία) και πρόσθεσαν τους ισχυρισμούς τους.

Προσέξτε στο τέλους του βίντεο, που μοιράζουν δώρα στα παιδιά και το κοριτσάκι επιστρέφει στους δικούς του. Καθένας μπορεί να πάρει ένα οποιοδήποτε  στιγμιότυπο και να ισχυριστεί ότι θέλει. Οι ισχυρισμοί πως το κοριτσάκι είναι χριστιανόπουλο και πουλιέται ως σκλάβα, καταρρίπτονται.

Είναι εντυπωσιακό πόσοι πιστεύουν οποιαδήποτε μπούρδα δημοσιεύεται στο ίντερνετ. Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε στο αφυπνισμένο διαδίκτυο μια φωτογραφία ενός μικρού κοριτσιού με τον ισχυρισμό πως το πουλάνε για σκλάβα.

http://ellinikahoaxes.gr/…/%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%cf%81%…/

Σεπτεμβρίου 23, 2015 Posted by | ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

Σαν σήμερα στις 10 Ιουνίου 1944 η σφαγή του Δίστομου από τα Waffen-SS. Καμαρώστε …Έλληνες βουλευτές με μπλουζάκια και τατουάζ των SS.

Σαν σήμερα στις 10 Ιουνίου 1944 γίνεται η σφαγή του Δίστομου.

Με διαταγή του διοικητή τους, υπολοχαγού Χανς Ζάμπελ, το Δίστομο πυρπολήθηκε και 218 κάτοικοι (114 γυναίκες και 104 άνδρες) εκτελέστηκαν απάνθρωπα. Μεταξύ των νεκρών, 45 παιδιά και έφηβοι και 20 βρέφη.

Ιουνίου 10, 2015 Posted by | ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

ΔΕΙΤΕ ΡΕ ΕΝΑ ΜΑΛΑΚΑ ΜΠΑΤΣΟ. ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ 14ΤΡΑΧΡΟΝΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΑΝΕ ΘΟΡΥΒΟ ΣΕ …ΠΙΣΙΝΑ.

Τέξας: Απίστευτες σκηνές από αστυνομική επέμβαση σε εφηβικό πάρτι.

Αστυνομικός κάνει τούμπες, τραβάει όπλο και ασκεί βία σε 14χρονη. Οι απίστευτες σκηνές κατέγραψαν τα κινητά στην πόλη ΜακΚίνει του Τέξας όπου η αστυνομία αποφάσισε να επέμβει σε πάρτι 14χρονων σε δημοτική πισίνα, μετά από ενόχληση των γειτόνων για θόρυβο.   Στο video διακρίνεται αστυνομικός να τραβά όπλο, να κάνει κωλοτούμπες για κάλυψη ενώ πάνω στα παιδιά ασκείται βία.Τέξας: Απίστευτες σκηνές από αστυνομική επέμβαση σε εφηβικό πάρτι

Ο αστυνομικός που τραβά όπλο κατά των παιδιών φωνάζοντας «φύγετε γιατί θα πάτε όλοι στη φυλακή», ρίχνει στο έδαφος και 14χρονο κορίτσι το οποίο ακούγεται να κλαίει και να φωνάζει τη μαμά του.   Το «λάθος» της, σύμφωνα με το slate.com., ήταν ότι αρνήθηκε να φύγει από το σημείο που βρισκόταν, λέγοντας στον αστυνομικό ότι δεν έκανε κάτι κακό. Ο αστυνομικός τέθηκε σε διαθεσιμότητα μετά τη δημοσιοποίηση του video. Πηγή: www.lifo.gr

Ιουνίου 9, 2015 Posted by | ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε