ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ: «ΥΓΙΕΙΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ» ΜΕ ΤΟΝ PhD-MS ΓΙΩΡΓΟ ΜΟΥΛΙΝΟ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ.

Η Herbalife Nutrition και ο διάσημος διατροφολόγος, Γιώργος Μουλίνος, PhD. – MS, έρχονται στην πόλη της Καλαμάτας για μία διάλεξη υψηλού επιπέδου σχετικά με τα οφέλη της υγιεινής διατροφής. Μην τη χάσει κανείς!!!

Advertisements

Ο εκπαιδευτικός κ. Δριμής θεωρείται δυνατό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, για αυτό και η πρόωρη λύση της θητείας του ερμηνεύεται και ως πιθανή αφετηρία σε μια άλλη διαδρομή μέσα στο ΕΣΥ.

Εκτός ΕΣΥ ο αναπληρωτής διοικητής του Ερυθρού Σταυρού ο κ. Δριμής.

Ένας διοικητής και δύο αναπληρωτές διοικητές μεγάλων δημόσιων νοσοκομείων βρίσκονται εκτός των μονάδων υγείας που διοικούσαν. Πρόκειται για τον – πρώην πλέον – αναπληρωτή διοικητή του Ερυθρού Σταυρού, Δημήτρη Δριμή, τον αναπληρωτή διοικητή του Ευαγγελισμού, Χρήστο Πλιάτσικα και το διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, Παναγιώτη Ζυγούρη.
Η διαδικασία απομάκρυνσής τους ολοκληρώθηκε την τελευταία εβδομάδα – από το υπουργείο Υγείας παρουσιάζεται ως διαδικασία αναμενόμενη στο πλαίσιο της ετήσιας αξιολόγησης των διοικητών του ΕΣΥ, ωστόσο για κάποιους φαίνεται πως ήταν απόφαση ειλημμένη πριν από την αξιολόγηση. Σε κάθε περίπτωση, πηγές της Αριστοτέλους αναφέρουν πως η πόρτα της εξόδου για τους διοικητές και αναπληρωτές διοικητές των νοσοκομείων δεν έχει κλείσει ακόμη…
Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας, η αξιολόγηση των διοικητών γίνεται από τις Υγειονομικές Περιφέρειες (ΥΠΕ) και όταν κριθεί απαραίτητο, η διαδικασία συνεχίζεται και στο υπουργείο Υγείας, με ακρόαση του επικεφαλής του νοσοκομείου. Οι διοικητές καλούνται να συμπληρώσουν κάποια έγγραφα, τα οποία μέσα από ποιοτικά και ποσοτικά στοιχεία αποτυπώνουν την εύρυθμη ή μη λειτουργία του νοσοκομείου. Ενδεικτικά, κάποια εξ αυτών αφορούν στην προσβασιμότητα και την κάλυψη των ασθενών, τους χρόνους αναμονής, τη λειτουργικότητα των τμημάτων, των χειρουργείων και των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), τις εκροές περιστατικών σε άλλα νοσοκομεία, τη στελέχωση κ.ά. Ωστόσο, όπως έχει επισημανθεί ακόμη και από στελέχη των δύο κυβερνητικών κομμάτων, τα στοιχεία για τα οποία κρίνονται και αξιολογούνται οι διοικητές δεν είναι αποκλειστικά θέμα δικού τους χειρισμού κι ευθύνης, όπως π.χ. η ανεπαρκής στελέχωση ή η έλλειψη κλινών ΜΕΘ ή οι χρόνοι αναμονής, γεγονός που αδικεί ενδεχομένως και την οποία προσπάθειά τους.
Στις περιπτώσεις των τριών στελεχών που απομακρύνθηκαν η κατάσταση φαίνεται πως διαμορφώθηκε με παρασκηνιακές διεργασίες, πιέσεις στελεχών των κομμάτων της κυβέρνησης, πιέσεις από την Αριστοτέλους κ.α. Κάθε απομάκρυνση, επίσης, φαίνεται να αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
Σε ό,τι αφορά το διοικητή του Νοσοκομείου Λαμίας, πρώην στέλεχος της δεξιάς παράταξης, γιατρό, κ. Ζυγούρη, το βαρύ κλίμα είχε διαμορφωθεί από το περασμένο καλοκαίρι. Μάλιστα, τον περασμένο Οκτώβριο, κι ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η αξιολόγηση, έγινε γνωστό πως ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Παύλος Πολάκης, είχε ζητήσει την παραίτησή του, με τον κ. Ζυγούρη να αρνείται να φύγει από τη θέση του.
Τον περασμένο Δεκέμβριο ο επικεφαλής του νοσοκομείου οδηγώντας το αυτοκίνητό του, ενεπλάκη σε ένα συμβάν. Έχασε τον έλεγχο του οχήματός του και επιπλέον αρνήθηκε να υποβληθεί σε αλκοτέστ, όταν του ζητήθηκε από την Τροχαία, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψή του. Η υπόθεση παραπέμφθηκε στη δικαιοσύνη, κι ενόχλησε όπως ήταν αναμενόμενο την Αριστοτέλους. Το… πλήρωμα του χρόνου για την προαποφασισμένη απομάκρυνση του διοικητή ήλθε με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης του ανεπαρκούς, όπως κρίθηκε, έργου του στο νοσοκομείο.
Διαφορετική φαίνεται πως είναι η περίπτωση της απομάκρυνσης του αναπληρωτή διοικητή του Ερυθρού Σταυρού, πολιτευτή του ΣΥΡΙΖΑ στη Μεσσηνία, κ. Δριμή. Με την ίδια απόφαση που απομακρύνθηκε ο διοικητής του Νοσοκομείου Λαμίας, λύθηκε πρόωρα η θητεία και του κ. Δριμή και ανακοινώθηκε και ο διάδοχός του. Πρόκειται για τον κ. Βασίλειο Θεοδώρου, πτυχιούχο Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Καρόλου Πράγας και μέχρι την τοποθέτησή του στον Ερυθρό Σταύρο επιστημονικό σύμβουλο του υπουργού Υγείας. Ο εκπαιδευτικός κ. Δριμής θεωρείται δυνατό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, για αυτό και η πρόωρη λύση της θητείας του ερμηνεύεται και ως πιθανή αφετηρία σε μια άλλη διαδρομή μέσα στο ΕΣΥ.
Ο Δημήτρης Δριμής γεννήθηκε στο Κοπανάκι το 1962 και κατοικεί στην Αθήνα. Είναι καθηγητής φιλόλογος, παντρεμένος με τη νομικό Ζωή Τσοροβά, με την οποία έχουν δύο παιδιά. Διετέλεσε δήμαρχος Αετού Μεσσηνίας για δύο τετραετίες (2003-2010). Ήταν πρόεδρος, γραμματέας και μέλος του Δ.Σ. της Β’ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας για αρκετά χρόνια.
Επίσης, μέλος του Δ.Σ. του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της Ελλάδας, «Ελληνικά Ολοκαυτώματα 1940-1945», την περίοδο 2008-2011. Σήμερα: μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (Ε.Δ.Ι.Α. 1940-1974) και μέλος της Γραμματείας Αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ. Στις περιφερειακές εκλογές του 2014 ήταν υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος κεντρικού τομέα με το συνδυασμό «Δύναμη Ζωής» της περιφερειάρχου Αττικής, Ρένας Δούρου.
Ο κ. Πλιάτσικας, οικονομολόγος, πρώην στέλεχος της Ν.Δ. και μετά των ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ από τη Λάρισα, είχε διοριστεί στον Ευαγγελισμό το Σεπτέμβριο του 2016, με απόφαση του υπουργού Υγείας. Μάλιστα, η τοποθέτησή του είχε γίνει μια μέρα πριν κλείσει η προθεσμία για τους ενδιαφερόμενους για τις θέσεις που είχαν προκηρυχθεί…

Έχουν εξασφαλισθεί οι πόροι για το φετινό πρόγραμμα καταπολέμησης κωνωποειδών στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Σύσκεψη των δημάρχων Μεσσηνίας υπό τον Περιφερειάρχη για τα κουνούπια,   

ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΥΝΟΥΠΙΩΝ

Σύσκεψη για την αντιμετώπιση των κωνωποειδών πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο Καλαμάτας υπό την προεδρία του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου Πέτρου Τατούλη και τη συμμετοχή των Δημάρχων Καλαμάτας Παναγιώτη Νίκα, Οιχαλίας Αριστείδη Σταθόπουλου, Τριφυλίας Παναγιώτη Κατσίβελα, Δυτικής Μάνης Γιάννη Μαραμπέα, εκπροσώπων των Δήμων Πύλου – Νέστορος και Μεσσήνης και υπηρεσιακών παραγόντων.

Φωτογραφία του χρήστη Παναγιώτης Κατσίβελας.

Ο Δήμαρχος Καλαμάτας ανέφερε στο τέλος της σύσκεψης, ότι οι απόψεις Περιφέρειας-Δήμων συμπίπτουν, η καταπολέμηση θα συνεχίσει όπως τα προηγούμενα χρόνια με τη συνεργασία Περιφέρειας και Δήμων και με εργολαβία μέσω Αναπτυξιακών.

Επίσης θα υπάρξει προγραμματική σύμβαση μεταξύ Περιφέρειας και Δήμων μέσω της Αναπτυξιακής Μεσσηνίας για επικουρική επέμβαση στον οικιστικό χώρο των Δήμων.

Ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου εξήρε το επίπεδο συνεργασίας με τους Δήμους του Νομού τα προηγούμενα χρόνια, ανέφερε ότι μέριμνα της Περιφέρειας αποτελεί η υγεία των πολιτών και επεσήμανε ότι από το 2011 που έχει αναλάβει η Περιφέρεια το πρόγραμμα καταπολέμησης κωνωποειδών, τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά.
Τέλος σημείωσε ότι έχουν εξασφαλισθεί οι πόροι για το φετινό πρόγραμμα καθώς και ότι θα δημιουργηθεί παρατηρητήριο με τη συνεργασία επιστημόνων για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών που αφορούν στη Δημόσια Υγεία.

Ανακοινώθηκε επίσης ότι φέτος για πρώτη φορά θα δημιουργηθεί ένα παρατηρητήριο που θα αντιμετωπίζει, με τη συνεργασία ισχυρών επιστημονικών ομάδων, όλα τα προβλήματα και όλες τις απειλές της δημόσιας Υγείας.

Αμέσως μετά τη σύσκεψη, ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης δήλωσε: «Έγινε σύσκεψη με τους Δημάρχους της Μεσσηνίας για να δούμε στο πρόγραμμα της νέας περιόδου, πώς θα αντιμετωπίσουμε επιτυχώς το πρόβλημα των κωνωποειδών, που αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για την δημόσια υγεία. Πέρσι θυμίζω είχαμε τα μεγάλα προβλήματα στην Αργολίδα, δοκιμαστήκαμε και ανταποκριθήκαμε σε αυτόν τον κίνδυνο αντιμετωπίζοντάς τον.

Συνεχίζουμε και με τον ίδιο τρόπο θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα και στη Μεσσηνία. Η συνεργασία μεταξύ της Περιφέρειας και των Δημοτικών Αρχών στην Μεσσηνία είναι σε υψηλότατο επίπεδο και αυτό βοηθάει για να έχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα.

Θέλω να θυμίσω πώς από το 2011 που αναλάβαμε την ευθύνη μέχρι σήμερα, τα αποτελέσματα, όπως όλοι συμφωνούν, είναι εξαιρετικά και ως εκ τούτου το πρόγραμμα μας, το πρόγραμμα συνεργασίας Περιφέρειας και Δήμων είναι το μόνο αποδεκτό μοντέλο από πλευράς Υπουργείου Υγείας.

Παράλληλα, έχουμε εξασφαλίσει όλα τα αναγκαία χρήματα που απαιτούνται για την αντιμετώπιση του προβλήματος και στο νέο πρόγραμμα μας για πρώτη φορά στην Ελλάδα θα υπάρξει η σύσταση ενός παρατηρητήριου που θα αντιμετωπίζει με την συνεργασία ισχυρών επιστημονικών ομάδων όλα τα προβλήματα και όλες τις απειλές της δημόσιας Υγείας»

Τρίτη 28 Νοεμβρίου στην Τρίπολη: 8ο Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο, «Παιδεία για έναν Κόσμο χωρίς Κάπνισμα»

8o Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο “Παιδεία για έναν κόσμο χωρίς κάπνισμα” στην Τρίπολη

Ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου, κος Πέτρος Τατούλης και ο Καθηγητής Παναγιώτης Μπεχράκης έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν στο 8ο Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο, «Παιδεία για έναν Κόσμο χωρίς Κάπνισμα», που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 28 Νοεμβρίου 2017 στο Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Τρίπολης.

Το Συνέδριο συνδιοργανώνεται από την Περιφέρεια Πελοποννήσου, το Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος και το George DBehrakis Ερευνητι κό Εργαστήριο της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας.

Τετάρτη 8 Νοεμβρίου στην Κυπαρισσία η τελευταία εκδήλωση: Οι «Μεσσηνιακές Ημέρες Σακχαρώδη Διαβήτη», «Υψώνουν Ασπίδα Προστασίας»

Οι «Μεσσηνιακές Ημέρες Σακχαρώδη Διαβήτη» συνεχίζονται με τη συνεργασία του Δήμου  Τριφυλίας.Αποτέλεσμα εικόνας για «Μεσσηνιακές Ημέρες Σακχαρώδη Διαβήτη» συνεχίζονται με τη συνεργασία του Δήμου Τριφυλίας.

Στις 8 Νοεμβρίου «Υψώνουμε Ασπίδα Προστασίας» στην Αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου στην Κυπαρισσία.

Πρόγραμμα Εκδήλωσης :

18.00 – 19.30  ΔΩΡΕΑΝ Μετρήσεις γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης

Θα ακολουθήσει ενημέρωση του κοινού με ομιλητές :

  • Προσφώνηση Προέδρου Συλλόγου Διαβητικών Ν. Μεσσηνίας κ. Αθανασίας Καρούνου.
  • «Διαβήτης και καρδιά»

     Ομιλητής : Εμ. Μάκαρης – Ειδικός Καρδιολόγος Α’ Καρδιολογικής Κλινικής   

      Γεν. Νοσοκομείου Μεσσηνίας

  • «Σακχαρώδης Διαβήτης : μια σύγχρονη μάστιγα»

Ομιλητής : Παναγιώτης Γ. Χαλβατσιώτης – Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας Ε.Κ.Π.Α.

  • «Ο διαβητικός ασθενής πριν και μετά το χειρουργείο»

Ομιλητής : Παναγιώτης Γιαννόπουλος – Χειρουργός, επιμελητής Χειρουργικής Κλινικής Γεν. Νοσοκομείου Μεσσηνίας

Υπό την Αιγίδα : του Εθνικού Κέντρου Έρευνας, πρόληψης & θεραπείας του Σακχαρώδη Διαβήτη και των επιπλοκών του, την Περιφέρεια Πελοποννήσου, τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, τον Ιατρικό Σύλλογο Μεσσηνίας  και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη.

Η παρουσία σας αποτελεί τιμή για τους διοργανωτές.

ΣΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΗΤΡΙΚΟ ΘΗΛΑΣΜΟ.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Οι Μαίες του Γυναικολογικού Ιατρείου, της Νοσηλευτικής Μονάδας Κυπαρισσίας με αφορμή την Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού και αναλογιζόμενες τα οφέλη που προσφέρει το Μητρικό Γάλα τόσο στο νεογέννητο, όσο στη μητέρα και την κοινωνία, διοργανώνουν στις 03/11/2017, ημέρα Παρασκευή και ώρα 10:30πμ έως 13:00μμ, στην Κεντρική Πλατειά Κυπαρισσίας, ένα σταντ ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών με έντυπο ενημερωτικό υλικό για τον Μητρικό Θηλασμό.

Παράλληλα προσκαλούμε να γνωρίσουμε από κοντά, τους πολίτες και ιδιαίτερα τις μέλλουσες ή θηλάζουσες μητέρες της περιοχής, για να απαντήσουμε στις απορίες τους και να βοηθήσουμε  στην σωστή επιλογή σίτισης των νεογέννητων τους.

Τέλος ενημερώνουμε ότι στο Μαιευτικό / Γυναικολογικό Τμήμα της Νοσηλευτικής Μονάδος Κυπαρισσιας, παρέχονται δωρεάν μαθήματα προετοιμασίας εγκύων για τον τοκετό, τη λοχεία, τον θηλασμό και τη γονεϊκότητα.

Πληροφορίες Μ/Γ Κλινική – τηλ: 27613 60137

Συμμετέχουσες Μαίες:

Σ. Κουμουνδούρου & Χ. Χριστοπούλου

Ο Oneiros (το τέρας που κρύβεται στα δέντρα) είναι το τέρας HIBM που με ακολουθεί.

I Document The Progression Of My Rare Disease In Heartbreaking Illustrations.Φωτογραφία του χρήστη Kam Redlawsk's Art.

At age 20 I set out to complete an Industrial Design Bachelors degree. At the same time I began experiencing mysterious physical symptoms, symptoms that would lead me to an unimaginable future.

I went from kicking soccer balls, running and leading an active life to making use of leg braces, canes and today a full-time wheelchair. After 5 years of searching for a name for this uninvited stumbling block, I would learn I had an extremely rare muscle deterioration genetic condition called HIBM (today it’s called GNEM) which could take my once active body to quadriplegic state. This rare condition affects one to three thousand people worldwide. My condition is known to the medical world as an “orphan disease” which is ironic since I was born an orphan in South Korea.

All the doctors told me there was no hope, I was too rare to ever meet another patient like myself and I should quit college and lead a less ambitious life. According to their medical textbooks my future looked bleak.

After completing my Bachelors I flew to California and found a design job as a toy designer. I also found brothers who had my condition. One is a doctor, the other a research scientist. Together they set out to help propel advocacy and research science for HIBM. I was no longer alone and the medical world was wrong.

My world had opened and I began advocacy to help spread awareness about my condition. I offered my design services and fundraised but it’s hard for people to empathize with medical textbook definitions so I began blogging about my personal experiences with HIBM. Then I realized some respond to stories visually. So I taught myself illustration and began drawing out my experiences to raise awareness. I hoped my simple drawings would not only educate the viewer about HIBM but also the viewer could see themselves in my drawings and relate it to their own struggles.

18 years I’m wheelchair bound but live life even larger than when I was able bodied. I’m constantly traveling and participating in daredevil stunts. My upper body has begun weakening and one day could be immobile, unable to draw…So, what do you do when you find out your future will be different than you thought? You draw, you live.

More info: kamredlawsk.com | Facebook

It’ll Be Alright

At the time of this drawing I was still walking but I could literally feel my steps slipping away from me, as I was fitted for my first wheelchair. I was saddened. This was a significant milestone—one that I had done my best to avoid, hoping I would make it to clinical trials and bypass the chair completely. If HIBM (aka GNEM) was like a tree, this is how it spreads, with a ball of yarn clinging to me, drawing me in closer and closer. I titled the illustration, “It’ll Be Alright,” because this is what I tell myself as I push through the increasingly difficult stages of this condition.

I Don’t Want To Be An Inspiration Today

Being an advocate and public about my condition makes me feel like this most of the time.

I often hear “You’re an inspiration”. I get it. I say this to others too. But the truth is I don’t want to be an inspiration. Sometimes this comment makes me feel like a fraud. Like I’m on a pedestal under false pretenses because I don’t want to be an inspiration. The “inspiration” just wants to be normal, preferably unknown.

Daydreaming

Much of my work involves female figures – adult and/or childlike. They are me and come in many forms. Sometimes it’s a juxtaposition of me being able to run as a child versus being wheelchair bound today. Sometimes it’s a commentary on the relationships between our childlike versions versus our more stoic adult versions. Our freer self versus our fearful self. Beauty and pain. Humility and perspective. Stillness and turbulence – it’s our struggles personified in some distant dream-like land. The past, present and future lies within each of us and they battle for dominance and recognition.

Many of my environments are inspired by recurring childhood dreams.

Please Don’t Leave Me

This represents the degradation of my upper extremities. One day I looked down at my hands and realized they began mirroring other HIBM patients whose hands and fingers have progressed into languid fixtures. What has happened to my legs is now happening to my arms, fingers, hands, shoulders and neck. It’s a hard experience. An unexpected and unwelcomed life lesson.

Losing your legs is one thing but losing your arms, hands and fingers is an entirely different experience. With each level of progression I’m reminded of the depth and severity of this condition. Pieces of me are disappearing like sand in the wind and time continues to haunt me.

Waves

Waves of life inevitably grab us, its how we sail through the turbulence that matters.

Better Days Ahead

I love window light and its endless patterns. They are so simple, yet so graphic and descriptive. They tell a story of their travels; where they have been, where they are going.

Window light seeping in between blinds always makes me think of solitude, loneliness and contemplation. It makes me think of the days you don’t want to get out of bed, when you would rather let the strips of light lay on your body and make it bend to you rather than bending to life. Enough warm light to caress your face, as if those strips bring you some connection to the outside world, but hidden enough to stay disconnected so no one can see you. We all have bad days. Today, tomorrow or the future sometimes taunts us. The things we are struggling with, whether it be a disease, disability, depression, death, loss, relationships or life’s obstacles that seem to hold us down with little hope. In those moments I turn my head towards the warm ray bans and murmur to myself, “Better days are ahead”.

Baby Mine

As an adoptee it was a dream to have children, particularly a daughter. But some dreams never come true. In order to keep moving, you have to gently send them off into space and move onto new dreams.

Oneiros and I

Oneiros (the monster lurking in the trees) is the HIBM monster that follows me. It’s a part of me. A part I don’t want, nor invited, nor created but a part of me, nonetheless.

He knows not what he does, only that he has to be with me. He grieves and ponders over my constant desire to escape him. My apathy for him saddens him. This is what he was designed for.

HIBM is Oneiros. Like an innocent child, he has real feelings, real purpose and a real attachment to me. Sometimes he does wonderful things for me and other times I want to be left alone. I’m waiting for him to leave. He is a constant reminder of my past, present and future.

It’s a part I have no control over. A part that is both good and bad, creating shaded grey areas of emotions. I can’t be completely angry over something that has brought about such perspective but perspective is sometimes painful but there is no way around it. It’s a process of working with our little monster. And so in my head I’ve personified him, an entity that also has real emotions, hurt and pain.

So here we are. We have a relationship. There is an Oneiros in all of us.

Raven Girl

Cycle of life. From pain there is beauty, from beauty there is pain.

What’s Everyone Staring At?

“What’s wrong with you?” is a common question I get from immediate strangers. Society tends to like what is the same and easily defined so when something different “rolls” in it can sometimes feel like this.
However difficult this condition is, stripping me of choices and the life I wanted for myself, I can still say that I love that I am unique. It has taught me so much, and I have never been as confident as I am today. Uncomfortable can be a good thing. In fact, I say, the more you can put yourself into uncomfortable situations, the better.

To those who ask, “What’s wrong with you?” I answer, “There is nothing wrong with me. I’m just fine.”

Ponytale

In 2013 I wrote: “My hair has been short for the last few years but recently I have been growing it out. My shoulders, arms, hands and fingers are significantly weaker than they were a year ago. This makes tasks like washing my hair, blow drying and doing something as simple as tying a ponytail much more difficult and glaringly obvious of what has left and what is leaving.

I remember grabbing my hair and tying it up with a rubber band as a child, teenager and young adult. Never did I give this act a second thought. It was effortless. It took a second to accomplish. I took it for granted.

Last month I tied my hair for the first time in years and frustratingly took five minutes to achieve. My weakened shoulders make it difficult to raise my arms. Holding a bundle of hair now gives my diluted fingers a challenge.

“This has never been hard in the past,” I thought. “NOT this, too…”

With a progressive condition there is no end, no finale, no rest. This trivial task serves as a reminder of things to come. It is the moments that make up a story.

In Pieces

Signs

One weekend I was exploring and paid particular attention to a row of street signs. “Are they talking to me?” I wondered.

Like Them

One afternoon at a traffic light I looked up and saw a flock of birds sitting on a telephone line. The day was overcast and those birds felt ominous. I felt like they peered down at us, watching us before they in unison flew into the sky and disappeared. I thought “freedom”. And I wanted to be like them.

Essence Remains

What Is Sexy?

Growing up, I never saw “sexy” and “beautiful” figures offered to me in the form of a “disabled” person. This inevitably fed an initial perception of disabled persons being essentially “asexual.” Obviously, now that I am an adult with the intimate experience of being “disabled,” I know that such an idea is completely wrong.

And, yet, I have to say that, while perspectives are slowly changing, society still largely looks at disabled individuals as objects of care or somebody one is obligated to be nice to.

The disabled are often desexualized, ignored and babied, and if one happens to have a partner, then that person is deemed some kind of saint for even considering taking on the wounded—as if disabled individuals are incapable of inspiring romantic love or eroticism. A person’s physical dependence on others is automatically equated with emotional and intellectual dependence, and many can’t seem to fathom how one could even have the brain space to think about sex.