Αρχείο κατηγορίας ΤΕΧΝΗ

Παρασκευή, 12 Ιουλίου: Έως και τις 31 Αυγούστου, A Voyage Within, μια σπουδαία έκθεση στην Καλαμάτα.

A Voyage Within, μια σπουδαία έκθεση φτάνει στην Καλαμάτα.

Την εικαστική έκθεση με τίτλο «Α VOYAGE WITHIN» των Βαγγέλη Κύρη και Anatoli Georgiev θα φιλοξενήσει η Συλλογή Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτωρία Γ. Καρέλια» από σήμερα Παρασκευή, 12 Ιουλίου (στις 8.00 το βράδυ θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια) έως και τις 31 Αυγούστου.
Πρόκειται για έκθεση που για πρώτη φορά ταξιδεύει εκτός Αθηνών και αποτελεί ένα υποσυνείδητο ταξίδι στις ρίζες της παράδοσης και απόσταγμα του ελεύθερου δημιουργικού συνδυασμού της τέχνης της φωτογραφίας και της τέχνης του κεντήματος.
Η έκθεση αποτελεί το σημείο εκείνο στο χάρτη του νου όπου η τέχνη είναι μία και οι διαφορετικές εκφράσεις της μπορούν, σε ιδανικές συνθήκες, να συνυπάρξουν, να αλληλοσυμπληρωθούν και να αναγνώσουν, στο τέλος, την πραγματικότητα μέσα από ένα εντελώς καινοτόμο πρίσμα.

Τα εντυπωσιακά πορτρέτα του φωτογράφου Βαγγέλη Κύρη φέρουν το απόσταγμα της εμπειρίας του στα νοητά, υποσυνείδητα και κυριολεκτικά ταξίδια του ανά τον κόσμο, τα σύνορα του οποίου «έκλεισε» μέσα από τη ματιά του στο πλαίσιο ενός κάδρου, στο χάρτη ενός τοίχου. Ένα συνονθύλευμα εικόνων από όλη τη γη, που ξεκινά από την Ασία και την Αφρική, για να φτάσει στην Ελλάδα, όπου ο φωτογράφος εστιάζει σταθερά το βλέμμα του στις ρίζες της παράδοσης, σε μία ελεύθερη δημιουργική προσέγγιση μακριά από τη λαογραφική απεικόνιση.
Τυπωμένες σε καμβά, οι εικόνες του κληροδοτούν το βάθος και τη σύνθετη ανάγνωση ενός πίνακα ζωγραφικής.
Ο φίλος και συνεργάτης του φωτογράφου τα τελευταία πέντε χρόνια, Anatoli Georgiev, πιάνει στα χέρια του τον καμβά για να κεντήσει πάνω του, ασυνείδητα σχεδόν, λεπτομέρειες και στοιχεία, χαρίζοντας στα πορτρέτα του Βαγγέλη Κύρη ένα ζωντανό, τρίτο επίπεδο και ξεκλειδώνοντας έτσι καινούργιες, πολυεπίπεδες αναγνώσεις του ίδιου έργου, μέσα από την υφή.
Η έκθεση είναι στην πραγματικότητα μία ιστορία αγάπης, όπου οι σύγχρονες εφαρμογές της φωτογραφίας αγκαλιάζουν τις παραδοσιακές τεχνικές του βαψίματος των κλωστών με τσάι και τη διάβρωση/παλαίωση των υλικών, στην υπηρεσία ενός οράματος που οι δύο συνεργάτες μοιράζονται από κοινού.
Τρίτη δύναμη της ομάδας, η Έρικα Βασιλείου, μία διορατική και οξυδερκής λάτρης της τέχνης, που λειτούργησε καταλυτικά στην ανάδειξη αυτής της μαγικής σύμπραξης.

Το «Θάρρος» μίλησε με το φωτογράφο Βαγγέλη Κύρη, που θα βρεθεί σήμερα στην Καλαμάτα, για το τι θα δει κάποιος που θα επισκεφθεί την έκθεση, πώς φτάσαμε σε αυτή και, φυσικά, για τη φωτογραφία: Μιλήστε μας για την έκθεση που θα δούμε στην Καλαμάτα.
Πρόκειται για μια έκθεση που έχω ξεκινήσει εγώ και Anatoli Georgiev. Εγώ κάνω τις φωτογραφίες και ο Anatoli χειροποίητα κάνει τα κεντήματα πάνω σε αυτές.
Πρόκειται για ένα κόνσπετ που δεν έχει ξαναγίνει παγκοσμίως, αφού ενώνουμε το καλλιτεχνικό κέντημα με τη φωτογραφία.
Η πρώτη παρουσίαση έχει ήδη γίνει στην Αθήνα, στο «Amalias 36», όπου μας εντόπισαν από τη Συλλογή της κυρίας Καρέλια, που μάλιστα είναι ένα υπέροχο μουσείο. Θεωρώ ότι είναι το ωραιότερο μουσειακό κτήριο που έχουμε στην Ελλάδα.

-Πρόκειται για ένα εσωτερικό ταξίδι, λοιπόν, που έχει ξεκινήσει και πρώτος του σταθμός θα είναι η Καλαμάτα… Πόσα είναι τα έργα που θα παρουσιαστούν;
Θα παρουσιάσουμε 28 φωτογραφίες. Η έκθεση αποτελείται από 35, αλλά στην Καλαμάτα θα παρουσιαστούν λιγότερες, αφού δε θέλουμε να «πνιγεί» ο χώρος.

-Και αφού ξεκινήσαμε με το μέλλον, ποια είναι τα σχέδιά σας;
Θα σας αποκαλύψω κάτι που εσείς πρώτα μαθαίνετε. Είναι ένα μεγάλο πρότζεκτ που θέλουμε να ολοκληρωθεί το 2020, σε συνεργασία με το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Αθήνας, όπου τώρα φωτογραφίζουμε σε μοντέλα όλα τα ιστορικά ρούχα που υπάρχουν εκεί. Αυτά, λοιπόν, θα εκτεθούν του χρόνου στην παλιά Βουλή για ενάμιση μήνα.


-Πώς μπήκαν η λαογραφία και η παράδοση στη ζωή σας;
Ήταν κάτι που προέκυψε τον τελευταίο χρόνο. Ταξίδευα πολύ και μου άρεσε να συγκεντρώνω κομμάτια της παράδοσης της κάθε χώρας. Έτσι, χάζευα τις κελεμπίες, τα κουστούμια, τα κεντήματα. Γενικότερα είχα μια μανία από μικρός. Κι αφού ήμουν φωτογράφος μόδας για αρκετά χρόνια, κατέληξα μέσα από αυτά τα ταξίδια να ανακαλύψω το ελληνικό ρούχο, κάτι πρόσφατο για μένα. Τη μεγάλη ποιότητά του, την αξία του, πέρα από την οπτική που μας είχαν μάθει από το σχολείο ή από τους παππούδες μας. Το είδα, λοιπόν, ως υψηλή ραπτική, ως ένα έργο τέχνης απαράμιλλο.
Συνέχεια ανακαλύπτω και μαθαίνω γι’ αυτό, κυρίως τώρα που βρίσκομαι στο Ιστορικό Μουσείο και έρχομαι πιο κοντά, με τις φορεσιές να κατεβαίνουν από τις κούκλες. Τώρα καταλαβαίνω την τεράστια αξία αυτών των ρούχων.

-Τι είναι για εσάς η φωτογραφία;
Όπως λέμε απαθανατίζω, εγώ αισθάνομαι ότι βγάζω τη στιγμή από το θάνατο, σώζω τη στιγμή και την αφήνω σε ένα χώρο που θα μπορούν οι μεταγενέστεροι, αλλά και όσοι περάσουν μια ώρα μετά, να την ξαναζήσουν ή και να τη δουν.


-Ως φωτογράφος μοντέλων έχετε ζήσει τις «καλές εποχές» των περιοδικών μόδας, αλλά και γενικότερα των εντύπων. Πιστεύετε ότι αυτές τελείωσαν για πάντα;
Θεωρώ ότι το έντυπο έχει τελειώσει εδώ και πολύ καιρό με την έννοια που υπήρχε. Φυσικά και θα συνεχίσει να υπάρχει, απλά ίσως στο μέλλον συνεχίσουμε παίρνοντας στα χέρια μας μεγαλύτερης αξίας έντυπα.
Θεωρώ, πάντως, ότι εκείνη η τρέλα από το ’70 έως και πριν από 10 χρόνια δε θα υπάρξει ξανά. Πλέον η δύναμη των ηλεκτρονικών μέσων είναι ανέγγιχτη.

Μιλήσατε για τα ηλεκτρονικά μέσα, instagram, facebook και άλλα στα οποία ο καθένας ανεβάζει φωτογραφίες. Πλέον όλοι γίναμε φωτογράφοι;
Για να πούμε την αλήθεια, η φωτογραφία ήταν πάντα ένα αγαπητό χόμπι. Πριν, ας πούμε, υπάρξει το κινητό τηλέφωνο με τη φωτογραφική μηχανή και το instagram, οι άνθρωποι είχαν μια φωτογραφική μηχανή και τραβούσαν τις διακοπές τους, οικογενειακές στιγμές, ερωτικές στιγμές. Μάλιστα, τότε είχαν και ως χόμπι να εμφανίζουν αυτές τις φωτογραφίες.

-Αναλογική ή ψηφιακή μηχανή προτιμά ο Βαγγέλης Κύρης;
Αγαπώ και τα δύο. Είχα την τύχη να ζήσω και με τα δύο, αφού στην αρχή της καριέρας μου δούλευα με φιλμ. Το έζησα μέχρι και την πτώση του. Ανακαλύπτοντας όμως και την τεχνολογία γύρω στο 2006, γύρισα αποκλειστικά στα ηλεκτρονικά μέσα. Έχουν κι αυτά τη μαγεία τους, αρκεί να ξέρεις να την περάσεις σε αυτά. Κάθε μέσο έχει σημασία πώς το χρησιμοποιούμε.

Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση

ΥΠΕΡΟΧΑ TIFFANY ΒΙΤΡΟ, ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΠΗΡΑΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ; ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΜΕΡΙΚΑ.

Tiffany, Master of Βιτρό.

Η λέξη «γυαλί Tiffany» χρησιμοποιείται απροσδόκητα από πολλούς αγγλικούς ομιλητές ως απλά ένας άλλος τρόπος να λέμε «βιτρό», αλλά ξέρεις γιατί ονομάζεται έτσι; Δεν είναι επειδή ο Tiffany ήταν ο εφευρέτης της βιτρό, όπως εφευρέθηκε πολύ νωρίτερα στον Μεσαίωνα, αλλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Tiffany την επανέλαβε.

Louis Comfort Tiffany ήταν ένας Αμερικανός καλλιτέχνης και επιχειρηματίας, και σίγουρα ο μεγαλύτερος κύριος του χρωματισμένου γυαλιού του περασμένου αιώνα. Τα έργα του είναι σαν έργα ζωγραφικής, αλλά συχνά καλύτερα, επειδή το χρώμα στερείται της διαφάνειας, της υφής και της διάστασης που μπορεί να επιτευχθεί με το γυαλί.

Συνώνυμη με την πολυτέλεια και τη φήμη, τα έργα του είναι διάσπαρτα παντού στις Ηνωμένες Πολιτείες: από τον Λευκό Οίκο μέχρι, πιθανότατα, το βραδυνό σας. Τώρα εξετάστε μερικά από τα έργα του και βουτήξτε βαθύτερα στην ιστορία της ζωής του.

Δεξιά: Παράθυρο μνημείου του Lida Mitchell Fenton (1900)

Ο Louis Comfort Tiffany γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 18 Φεβρουαρίου 1848. Και αν το τελευταίο του όνομα χτυπά ένα κουδούνι, είναι επειδή ο πατέρας του Charles Lewis Tiffany ήταν ο ιδρυτής της παγκόσμιας φήμης αμερικανικής μάρκας κοσμημάτων Tiffany and Company.

Η Παναγία των Λουλουδιών, Παράθυρο Μνημείου του Σάρα Γκίιλντ (1899) Εκκλησία Street Arlington, Βοστώνη, Μασαχουσέτη

Ο Louis ήταν ένα εξαιρετικά ταλαντούχο παιδί, άρχισε να ζωγραφίζει πολύ νωρίς, και μετά από την εκπαίδευσή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνέχισε να σπουδάζει τέχνη στην Ευρώπη, όπου απέκτησε το δικό του στυλ και έμαθε συνεχώς την έμπνευσή του.

Τοπίο κήπου, τοιχογραφία και μωσαϊκό (1905-15)

Το 1879, αφού εργάστηκε σε διάφορα εργαστήρια βιτρό γυαλιού στο Μπρούκλιν, ο Louis αποφασίζει να ανοίξει τη δική του επιχείρηση. Με τόσο μεγάλο ταλέντο και τις συνδέσεις του πατέρα του, η επιχείρησή του ευδοκιμεί και σύντομα, η Tiffany άρχισε να λαμβάνει παραγγελίες για πολλές εκκλησίες της Νέας Υόρκης και ιδιωτικούς πελάτες.

Μεταχειρισμένα λάπτοπ αξιώσεων, από τον εξπέρ του είδους, Δάκη Λύγδα.

Ο χρήστης Μεταχειρισμενα Λαπτοπ πρόσθεσε 40 νέες φωτογραφίες στο άλμπουμ: Dell Μ4500/GAMING/15.6`coreI7/3.2GHz/ΤΕΤΡΑΠΥΡΙΝΟΣ/NVIDIA/HDD750GB.

/RAM6GB/3G/GPS/ΦΩΤΙΖΩΜΕΝΟ

DELL PRECISION Μ4500 , MOBILLE WORKSTATION, business class
(επαγγελματικός), αλλά και πολυ καλός για GAMING, 15. 6 » wide ματ, ανάλυση 1600
x900 HD+ , cpu intel core i7 , 1. 86 GHZ, Max Turbo Frequency 3.2 GHz, (i7 -840 QM 8mb cache), ΤΕΤΡΑΠΥΡΗΝΟΣ, (ΟΙΚΟΝΙΚΟΣ ΟΚΤΑΠΥΡΙΝΟΣ), ram 6 gb ddr3 /1333 mhz, (8 gb max), hdd 750 gb sata2, vga NVIDIA QUADRO FX 880 Μ (GEFORCE GT 330 Μ)/1 GB RAM GDDR3 η οποια φτανει μεχρι 3 GB (SHARED), με φωτιζόμενο πληκτρολόγιο(backlite keyboard),4x USB2.0 , ΚΑΜΕΡΑ 2 ΜΡ, free- fall sensor (αισθητήρας προστασίας δεδομένων σκληρού δίσκου από πτώσεις με επιταχυνσιόμετρο), σκελετός από κράμα μαγνησίου-αλουμινίου, ambient light sensor (αισθητήρας ρύθμισης φωτεινότητας οθόνης), DVDRW- DL, trackpoint, 5 – in- 1 card reader, firewire, wi- fi a, b, g, draft n, display port (hdmi out), esata, windows 10 x64 , office 2013 , πολυ καλη κατάσταση, άριστη μπαταρία ενισχυμένη 9 cell, και φορτιστη dell 130 w με φωτιζομενο ακροδεκτη, για gaming ή εργασία (photoshop autocad) κ. λπ βαρια προγραματα. τιμη 420ευρο

Μαζί προαιρετικά το Dell E- Port Replicator Docking Station PR03X-K07A, (+20 ευρω) το οποίο προσθέτει 5 x USB 2. 0 , 1 X ESATA, 1 X DVI, 1x displayport ( HDMI OUT)

http://www.youtube.com/watch?v=YxsL8Y_G_ks

Φωτογραφία του χρήστη Μεταχειρισμενα Λαπτοπ.
+37

Περισσότερες προσφορές:

https://www.facebook.com/pcused/

Δάκης: 6980215233,  ldakis69@gmail.com

Ο …ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΑ ΛΑΠΤΟΠ είναι ένας δικός μας άνθρωπος από το Κοπανάκι και θεωρείτε εξπέρ στο είδος του. Ενώ με στέλνανε για μητρική η φορμάτ, σε 7 λεπτά μου διόρθωσε το πρόβλημα και τώρα …πετάει το εργαλείο μου. Μόνο με τα χεράκια του, χωρίς ν΄αλλάξει η να προσθέσει τίποτα. Απλά στο τέλος μου είπε τι πρέπει να αλλάξω και να το βελτιώσω ακόμα περισσότερο. Σας τον συνιστώ ανεπιφύλακτα.  Δημήτρης Γιαννόπουλος από το kopanakinews.

ΣΑΒΒΑΤΟ 30 ΙΟΥΛΙΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΕΡΑΜΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΑ ΦΙΛΙΑΤΡΑ

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΕΡΑΜΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Αυτό το Σάββατο 30/7/2016 και ώρα 7.30 μ.μ. στο περίπτερο του Ομίλου στην πλατεία, ο κεραμίστας Ηλίας Χριστόπουλος θα μυήσει μικρά παιδιά στην τέχνη του πηλού. Είσοδος ελεύθερη.

Φωτογραφία του χρήστη ΟΜΙΛΟΣ ΔΡΑΣΕΩΝ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Αποτύπωση του Ι.Ν Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα, δημιούργημα Λαγκαδινών μαστόρων της πέτρας το 1811.

Αποτύπωση του Ι.Ν Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα
Γράφτηκε από την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Ο ιστορικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα, δημιούργημα Λαγκαδινών μαστόρων της πέτρας το 1811, βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ειδικών επιστημόνων της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.Αποτύπωση του Ι.Ν Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα

Το σωματείο «Κίνηση Πολιτών – Τα άνθη της Πέτρας – Φίλοι Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής Αρκαδίας» στοχεύει στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής μέσα από τις πετρόχτιστες κατασκευές των Λαγκαδινών μαστόρων. Έτσι μελετά, καταγράφει και προβάλει τα «Άνθη της πέτρας», δηλ. τα δημόσια και ιδιωτικά έργα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής των Λαγκαδινών μαστόρων της πέτρας και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την συντήρηση και ανάδειξής τους σε συνεργασία με τους φορείς στην αρμοδιότητα των οποίων εμπίπτουν. Αντικείμενο ενδιαφέροντος ταυτοποίησης , καταγραφής , αποτύπωσης και προβολής είναι και οι εκκλησίες που έχτισαν οι Λαγκαδινοί μαστόροι ιδιαίτερα της προεπαναστατικής περιόδου.

Ο ενοριακός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα (παλιά ονομασία Αναζήριο ή Ναζήρι), χτίστηκε το 1811 μέσα σε χρονικό διάστημα σαράντα ημερών ύστερα από σχετική αδειοδότηση (Σουλτανικό ιραδί) του Σουλτάνου. Το αίτημα είχε υποβάλλει στον τοπικό Τούρκο πασά της Ανδρούσας ο Αναγνώστης Παπατσώνης, γιος του ιερέα του χωριού Δημήτρη Παπατσώνη και διοικητής της επαρχίας Εμπλακίων ή Ιμπλακίων στην οποία ανήκε και το Ναζήρι. Ο Τούρκος πασάς της Ανδρούσας συνηγόρησε θετικά στο αίτημα του Αναγνώστη Παπατσώνη γιατί του είχε απεριόριστη εκτίμηση. Ο Αναγνώστης Παπατσώνης με ένα έξυπνο τέχνασμα εξασφάλισε τη σύμφωνη γνώμη του Τούρκου τοπικού πασά. Η απαραίτητη Σουλτανική άδεια (ιραδί) δόθηκε με την προϋπόθεση της πλήρους οικοδόμησης σε χρονικό διάστημα σαράντα ημερών αλλιώς αν το κτίσμα είναι ημιτελές να γκρεμιστεί.

Ο Παπατσώνης απευθύνθηκε στον προεστό των Λαγκαδίων και μετέπειτα οπλαρχηγό της Επανάστασης του 1821, Κανέλλο Δεληγιάννη που ήταν και γαμπρός του. Ο Κανέλλος Δεληγιάννης είχε παντρευτεί την κόρη του Αναγνώστη Παπατσώνη, Αναστασία.

Επιλέχθηκαν οι καλύτεροι Λαγκαδινοί πρωτομάστορες της εποχής. Έτσι για το χτίσιμο της εκκλησίας έγινε συμφωνητικό μεταξύ του Αναγνώστη Παπατσώνη και των πρωτομαστόρων Μαστραντώνη (Ρηγόπουλου;), Μαστροστάθη(Θεοδώρου;) και Μαστροδημητράκη Στεργίου. (Το πλήρες κείμενο του συμφωνητικού με ημερομηνία 14 Μαρτίου 1811, διασώζεται σήμερα στο αρχείο της οικογένειας Παπατσώνη.) Οι ίδιοι πρωτομάστορες μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα είχαν χτίσει πάλι μέσα σε αντίστοιχους χρονικούς περιορισμούς την εκκλησία του Αϊ-Γιάννη Προδρόμου στα Λαγκάδια (1808) και την εκκλησία του Αϊ-Γιώργη στη Στεμνίτσα (1810). Πολύτιμη γραπτή πηγή πληροφοριών για την ιστορία του ναού αποτελεί η «Ιστορία Ναζηρίου, Νεοχωρίου και Καλαμαρά» που γράφτηκε από τον αείμνηστο δάσκαλο του χωριού Κωνσταντίνο Ζάνια (1884-1962).

Η εκκλησία τελείωσε την 1η Μαΐου 1811 όπως αναφέρεται στην εντοιχισμένη πλάκα πάνω από την κεντρική νότια είσοδο του ναού. Αναφέρονται επίσης ο κτήτορας Ανδρέας Αναγνώστης Παπατσώνης και οι Λαγκαδινοί πρωτομάστορες.

Την εκκλησία επισκέφτηκε πέρσι τον Ιούνιο ο πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών–Άνθη της Πέτρας, καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιάννης Τσιαούσης. Με την βοήθεια και συνεργασία του δασκάλου από την Εύα Γιώργου Αργυροηλιόπουλου, του καθηγητή από την Βαλύρα Γιάννη Λύρα και του παπα -Τάσση Παναγιωτόπουλου από την Εύα, εφημέριου του ναού τα τελευταία σαράντα χρόνια, έγινε η πρώτη ταυτοποίηση και φωτογράφιση.

Ακολούθησε φέτος τον Ιούλιο, σε συνεργασία με τον τωρινό εφημέριο ιερέα Παναγιώτη Βλάχο, το εκκλησιαστικό συμβούλιο και με τη βοήθεια φίλων – συνεργατών η αρχιτεκτονική αποτύπωση του ναού από κλιμάκιο εξειδικευμένων επιστημόνων που επισκέφτηκαν την Εύα και εργάστηκαν κοπιαστικά και επίμονα για το σκοπό αυτό.

Η ομάδα των επιστημόνων της αποτύπωσης αποτελείται από τους Φώτη Κόνδη, πολιτικό μηχανικό, Χριστιάννα Βελουδάκη, αρχιτέκτονα και Ειρήνη-Χρυσοβαλάντου Καραγεώργη, αρχιτέκτονα, όλοι με μεταπτυχιακή εξειδίκευση του Τμήματος Προστασίας Μνημείων του Ε.Μ.Π. (Σημειώνεται ότι οι ίδιοι επιστήμονες έχουν συμμετάσχει στην αποτύπωση και των άλλων δύο «συνομήλικων» εκκλησιών στα Λαγκάδια και στη Στεμνίτσα).

Ο ναός είναι χαρακτηρισμένος ως μνημείο ιδιαίτερης ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας και προστατεύεται από τη Διεύθυνση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού. Η αποτύπωση του ναού εξασφαλίζει την ύπαρξη αναλυτικών και λεπτομερών σχεδίων της λιθοδομής για πάντα. Με τη λεπτομερειακή και ενδελεχή μελέτη της αποτύπωσης και τη μελέτη της καταγεγραμμένης ιστορίας του ναού θα ερευνηθούν η αρχική του μορφή καθώς και οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις και προσθήκες. Είναι ένας ναός που παρουσιάζει πολύ μεγάλες ομοιότητες με τους «συνομήλικούς» του Αϊ-Γιάννη Πρόδρομο στα Λαγκάδια (1808) και Αϊ-Γιώργη στη Στεμνίτσα (1810) καθώς είναι χτισμένος από τους ίδιους μαστόρους και σε παρόμοιες συνθήκες. Αντίγραφα της αποτύπωσης θα δοθούν στο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο προς φύλαξη στο αρχείο του ναού για μελλοντική χρήση.

https://www.eleftheriaonline.gr/local/koinonia/ekklisia/item/100007-apotyposi-tou-i-n-koimiseos-tis-theotokou-stin-eya

Γιορτάστε τα 31α γενέθλια του Studio Ghibli με αυτές 31+ wallpapers για Smartphones.

Εbrate The 31st Birthday Of Studio Ghibli With These 31+ Wallpapers For Smartphones

Happy birthday to Studio Ghibli! Back in January we celebrated the co-founder’s, Hayao Miyazaki’s, 75th birthday with some cool wallpapers, and now we’re doing the same, but for smartphones!

Studio Ghibli is a world renowned Japanese animation film studio based in Koganei, Tokyo, Japan. The studio is best known for its anime feature films, but has also produced several short films, television commercials, and a television film. It was founded on…you guessed it, June 15, 1985 after the success of «Nausicaä of the Valley of the Wind» – a 1984 Japanese animated epic science fantasy adventure film written and directed by the one and only Hayao Miyazaki.

Don’t forget to vote for your favorites!

Σεμινάριο ψηφιδωτού με θέμα την Ελιά, από την Όλγα Γουλανδρή, στον Άγιο Ανδρέα Μεσσηνίας. Από 18 έως και τις 20 Ιουνίου 2016.

Σεμινάριο Τέχνης με θέμα την ελιά στη Μεσσηνία

seminario-technis-me-thema-tin-elia-sti-messinia

«Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι», έχει λεχθεί από τον Οδυσσέα Ελύτη. Η ελιά, το εμβληματικό σύμβολο της Ελλάδας, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη ζωή και την ιστορία της Μεσσηνίας, είναι το θέμα του σεμιναρίου που διοργανώνει η διεθνής εικαστικός ψηφιδωτού Όλγα Γουλανδρή, στον Άγιο Ανδρέα Μεσσηνίας, από τις 18 έως και τις 20 Ιουνίου 2016.

Το εργαστήριο αυτό ενθαρρύνει τους μαθητές να δημιουργήσουν το δικό τους έργο τέχνης, που απεικονίζει αυτό το πολύτιμο δέντρο που δίνει ζωή στη Μεσσηνιακή γη. Όσοι συμμετέχουν στο σεμινάριο, θα μάθουν πώς μπορούν να συνδυάσουν όμορφα υλικά που δημιουργούν υφές, όπως το μάρμαρο, την πέτρα, το γυαλί, την τερακότα, με ένα ζωγραφικό στυλ.

Θα εισαχθούν στο νόημα και την αξία των χρωμάτων, του φωτός και της αντανάκλασης, θα μάθουν πώς να δημιουργήσουν τη ροή και την τοποθέτηση, μέσω τεχνικών κοπής, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο μωσαϊκό.18spoltismatz-thumb-large

«Το στυλ είναι μοναδικό για κάθε άτομο και ο στόχος μου είναι να σας βοηθήσω να δημιουργήσετε, να αναπτύξετε, στο δικό σας ρυθμό, το προσωπικό σας έργο τέχνης». λέει σχετικά η Όλγα Γουλανδρή. Επίσης, δηλώνει ότι στόχος της μέσα από αυτούς τους κύκλους σεμιναρίων είναι να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους που θα συμμετέχουν να ανακαλύψουν τις καλλιτεχνικές δυνατότητες που όλοι κρύβουμε μέσα μας, να διασκεδάσουν με έναν πολύ δημιουργικό τρόπο, και εκφραστούν δημιουργώντας το δικό τους έργο τέχνης.

Η Όλγα Γουλανδρή σπούδασε στο Λονδίνο, ιστορία της τέχνης, (Birbeck College), και έκανε σχετικές μεταπτυχιακές σπουδές στον οίκο Sotheby’s. Επίσης, σπούδασε Βυζαντινές και σύγχρονες τεχνικές του Μωσαϊκού στην Ελλάδα,την Ιταλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει κάνει 7 ατομικές εκθέσεις μέχρι τώρα, και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει πολλά βραβεία και αναγνωρίσεις για το ιδιαίτερο στυλ και την προσωπικότητά της στον κόσμο του Μωσαϊκού.

Η πιο πρόσφατη συμμετοχή της σε ομαδική έκθεση ήταν στην Ιταλία τον Απρίλιο του 2016. Συμμετείχε στην διεθνή διοργάνωση, «Musiwa 2016» που έλαβε χώρα από τις 3 έως τις 13 Απριλίου στο Palazzo Medici Ricardi στη Φλωρεντία. Πρόκειται για μια μεγάλη έκθεση, στην οποία κάθε χρόνο λαμβάνουν μέρος καταξιωμένοι διεθνώς, εικαστικοί από το χώρο του μωσαϊκού. Η Όλγα Γουλανδρή, δέχεται πρόσκληση κάθε χρόνο, να λάβει μέρος στην έκθεση. Στη φετινή διοργάνωση ήταν η μοναδική Ελληνίδα ανάμεσα σε 40 καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο και συμμετείχε με το έργο «Πάντα η θάλασσα».

H εικαστικός διδάσκει την τέχνη του μωσαϊκού στον ιστορικό «Φιλοπρόοδο σύλλογο Υμηττού» και έχει δημιουργήσει μια ομάδα μαθητών με τίτλο «Μωσαϊκός Κόσμος», η οποία επιδίδεται σε αρκετές καλλιτεχνικές δράσεις. Η Όλγα Γουλανδρή, έχει καταφέρει να αναδείξει την τέχνη του μωσαϊκού σε ένα μέσον για να δημιουργήσεις ένα έργο τέχνης καθώς δεν το αντιμετωπίζει απλά σαν μια λαογραφική τεχνική. Θεωρείται εκπρόσωπος της σύγχρονης τέχνης του Μωσαϊκού στην Ελλάδα και έργα της φιλοξενούνται σε μουσεία, γκαλερί και ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο.

Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι για πρώτη φορά μια Ελληνίδα, εικαστικός αποφασίζει να κάνει κάτι που μέχρι τώρα γινόταν μόνο από ξένους εικαστικούς του μωσαϊκού: Να διοργανώσει στην Ελλάδα, ένα workshop, στο οποίο θα δείξει πως μπορείς να δημιουργήσεις έργα τέχνης, εμπνευσμένα από τις ομορφιές της χώρας μας.

Το workshop «Η ελιά μου» θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο «Άγγελος» στον Άγιο Ανδρέα Μεσσηνίας και θα διαρκέσει τρεις μέρες (Σαββάτο έως Δευτέρα).

Για περισσότερες πληροφορίες για το σεμινάριο μπορείτε να απευθυνθείτε στην κυρία Μαρία Σαραντάκη, υπεύθυνη διοργάνωσης του σεμιναρίου, στο e-mail: sarantaki.maria@gmail.com

“My Olive Tree” with Olga Goulandriς

June 18th -20th  2016

Cost: 250 Euro (plus  VAT)

10:30 pm -13:30

14:30am – 17:30 Saturday to Monday

This workshop encourages students to create their own Work of Art, depicting this valuable tree that gives life to the Messinian land.

You will learn how to combine beautiful materials and create textures such as marble, stones, glass, terracotta, as in a normal painting.

You will be introduced to the light- dark, value and tones, learn how to create flow and positioning  through cutting techniques in order to create a contemporary mosaic for interior display.

‘Mosaic style’ is unique to each individual and my aim is to help you create and develop, at your own pace, your personal work of art.

Size of work: 40 cm x 30cm  

All materials will be supplied for this workshop:

Base, Special glue, Tiles, Marble, Glass etc except cutting pliers that can be purchased on site (20 Euro).

You can bring your own design, in the above dimensions, and or, some material that you may wish to incorporate into your work.

Additional information Maria Sarantaki tel: +30 6932 847557

 

Olga Goulandris, Mixed Media Mosaic

olgagoulandris@gmail.com

Φανταστικά κοσμήματα εμπνευσμένα από την φύση.

ago by Evgeniya Aleksandrova

Το όνομά μου είναι Evgeniya Aleksandrova και  είμαι μια σχεδιάστρια από τη Ρωσία. Εμπνέομαι από τη φύση. Η καλύτερη στιγμή που μπορώ να θυμηθώ από την παιδική ηλικία μου είναι ο χρόνος που δαπανούσα στην ύπαιθρο, σε ένα λιβάδι μαζί με την αδελφή μου.

My name is Evgeniya Aleksandrova. I am a designer from Russia. I am inspired by nature. The best time I can remember from my childhood is the time spent in open air, in a meadow together with my sister. It has taught me attention to details. Countless shapes and delicate hues of buds, herbs, branches create such a different impression and mood. This subject is inexhaustible.

I also really like the work of my own hands. In today’s world, this is not much. I’m always doing something for myself in a variety of techniques. But when I started spending a lot of time with my child at home, I discovered that I can make more than I can wear myself. So happy to share my creativity with others. And that hobby has become more than just a hobby.

These pieces are sculpted manually with delicate instruments. I often develop my own techniques to implement the ideas. And even make some tools myself. I love polymer clay because it gives a lot of space for sculpting and painting.

More info: Etsy

You can see more works on Etsy

ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ ΠΟΥ ΣΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΔΕΚΑΔΕΣ ΣΧΕΔΙΑ.

When French artists George Seurat and Paul Signac invented pointillism in 1886, they probably never expected that the style would one day be applied to tattoos. But that’s precisely what tattoo artist Ilya Brezinski is doing, and the technique’s originators are sure to approve of his work.

Based in St Petersburg, Russia, the Belarussian tattoo artist and illustrator specializes in dotwork and blackwork body art. His designs often have a surreal, almost Dali-esque quality to them, and the use of dotwork creates an almost 3D shading effect that isn’t possible with other tattoo techniques. His tattoos are predominantly monochrome, and the simple use of color makes his artwork even more striking. Brezinski has amassed almost 50k followers on Instagram, and it’s easy to see why when you look at the pictures below.

Περισσότερες πληροφορίες: Instagram | Facebook (h / t: ufunk )

Εννέα πορτρέτα, εννέα άτομα, κάθε ένα με τα δικά του φανταστικά τοπία στο κεφάλι. Ή πιο απλά …δεν γα…ργαλάς ψηλά καπέλα.

Θέλαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, τόσο στη φωτογραφία  όσο και στην επεξεργασία φωτογραφιών, για να πάνε πέρα από το επίπεδο πραγματικότητας, τα πορτρέτα και μάλλον να έχουν μια γεύση, από τον πλούσιο εσωτερικό  κόσμο των θεμάτων μας. Ένας τρόπος για να δείξουμε ότι πίσω από τις μάσκες μας, οι σκέψεις μας είναι πολύπλοκες και έχουν όνειρα.

Η ιδέα προέκυψε από τις πολύ περίτεχνες hairdos της Αναγέννησης. Θέλαμε να προκαλέσουμε καθολικά συναισθήματα μέσα από τα θέματα μας, διατηρώντας παράλληλα μια ποιητική ακόμα σύγχρονη εικόνα. Το έργο παρουσιάζει εννέα πορτρέτα, εννέα άτομα, κάθε ένα στα δικά του φανταστικά τοπία, πολύ μεγαλύτερα από την ατομική τους πραγματικότητα.

Αυτή η σειρά δεν θα ήταν δυνατή χωρίς: Anaïs Faubert (η έννοια και η φωτογραφία), Geneviève Bellehumeur (έννοια και επεξεργασίας φωτογραφιών), Μαρία Όσσα από το «Bar à Couleur» σαλόνι (τα μαλλιά), και Kristina Pileggi (MUA).

Περισσότερες πληροφορίες: anaisfaubert-photographe.com | genevievebellehumeur.com

Η Πάτρα, όταν η σταφίδα ήταν το κυριότερο εξαγώγιμο προϊόν της Ελλάδος και ο Σιορ Διονύσιος του Μίμαρου.

Αναζητώντας τον χαμένο μύθο …

Αναζητώντας τον χαμένο μύθο…Τέλη του 19ου αιώνα ο μεγάλος Πατρινός καραγκιοζοπαίκτης Μίμαρος εμπνεύστηκε τη φιγούρα του Σιορ Διονυσίου. Ο τύπος του Σιορ Διονυσίου έγινε ασμένως δεκτός από το κοινό του Θεάτρου Σκιών – ένα θέατρο που, κατά τους ειδικούς, στην Πάτρα ανανεώθηκε αποκτώντας χαρακτηριστικά αθηναϊκών επιθεωρήσεων. Δεν ήταν τυχαίο που ο Σιορ Διονύσιος ως χαρακτήρας δημιουργήθηκε από Πατρινό καραγκιοζοπαίκτη. Στην Πάτρα ζούσαν πολλοί Ζακυνθινοί που ξεχώριζαν από την ιδιάζουσα προφορά τους και τα χαριτωμένα τερτίπια τους. Αλλά δεν ήταν αυτό το κυριότερο. Ο Σιορ Διονύσιος είναι ο πλέον Ευρωπαίος του Θιάσου Σκιών και η Πάτρα τότε ήταν και εθεωρείτο από τους Πατρινούς ότι ήταν η πλέον ευρωπαϊκή πόλη της μικρής Ελλάδος. Ήταν η πύλη προς τη Δύση.

Η πόλη οικοδομήθηκε μετά το 1828 πάνω σε ρυμοτομικό σχέδιο του πολεοδόμου Βούλγαρη, κατ’ εντολήν του Καποδίστρια, απόλυτα τετραγωνισμένη με μεγάλες πλατείες και τους κάθετους δρόμους να βλέπουν προς τη θάλασσα όπου έδυε ο ήλιος.

Έβρεχε πολύ στην πόλη και ο Βούλγαρης φρόντισε οι κύριοι δρόμοι να έχουν πεζοδρόμια κάτω από στοές. Σαν τις κεντροευρωπαϊκές πόλεις. Πάνω στο σχέδιο του Βούλγαρη χτίστηκαν ωραία νεοκλασικά κτίρια από πλούσιους εμπόρους της σταφίδας.

Η σταφίδα ήταν το κυριότερο εξαγώγιμο προϊόν της Ελλάδος και στο Λιμάνι της Πάτρας κατέπλεαν εμπορικά που τη φόρτωναν για τις πουτίγκες των Άγγλων. Άγγλοι και Γερμανοί ήταν οι μεγάλοι έμποροι της πόλης. Τα κτίριά τους ήταν πολυτελή και δακτυλοδεικτούμενα και οι χοροί στο Δημοτικό Θέατρο, που χτίστηκε για παραστάσεις όπερας, συγκέντρωναν ό,τι πιο λαμπερό και ψωνισμένο κοινό διέθετε η πόλη.

Τα καρναβάλια ήταν φημισμένα και εμιμούντο τα καρναβάλια της Γαληνοτάτης Βενετίας. Κάτω από αυτούς τους αστούς υπήρχε ο πολύς λαός, οι υπηρέτες τους, οι μικροέμποροι, οι δημόσιοι υπάλληλοι. Όλοι αυτοί ήταν επηρεασμένοι από τη δημόσια εικόνα των μεγαλοαστών μιας ευρωπαϊκής πόλης.

Τους θαύμαζαν αλλά και τους μισούσαν. Ήθελαν να γίνουν σαν αυτούς, να συμμετέχουν στα καρναβάλια, να έχουν θεωρείο δικό τους στο Δημοτικό Θέατρο, αλλά κρατούσαν και τις αποστάσεις τους. Αγγλικανοί οι αστοί; Ορθόδοξοι αυτοί. Πονηροί οι αστοί;

Εις μικρόν πονηροί και αυτοί. Ρεντιγκότα οι αστοί; Ημίψηλο αυτοί. Έτσι η πλέον ευρωπαϊκή πόλη του 19ου αιώνα δημιούργησε τον τύπο του Σιορ Διονύσιου. Ολίγον αφελούτσικου, ολίγον πονηρούλη, ολίγον θεόπληκτου, ολίγον πανηγυριτζή και προπάντων φαντασμένου, με ημίψηλο, ρεντιγκότα, ριγέ παντελόνι και λουστρίνι παπούτσι. Ό,τι πεις για να τρώει τις φάπες του από τον Καραγκιόζη και τον Μπάρμπα Γιώργο.

Η πόλη τότε ήταν ωραία. Η θάλασσα εισχωρούσε στους κάθετους δρόμους και είχε και Άγιο υψηλότερης βαθμίδας από τον Άγιο Διονύσιο της Ζακύνθου.

Τον Απόστολο Ανδρέα. Που μαρτύρησε κατά την εκκλησιαστική παράδοση το 62 μ.Χ. κοντά στο τότε λιμάνι, χρονιά που κατά την Ιστορία κατέπλευσε στην Πάτρα ο Νέρων για μακροχρόνια επίσκεψη στην Ελλάδα να το διασκεδάσει, να απαγγείλει στίχους, ν’ ακούσει ραψωδούς. Είπαμε: η Πάτρα ήταν πύλη προς τη Δύση. Ταυτοχρόνως ήταν και πόλη με μεγάλα θρησκευτικά κινήματα. Όλο «μα τον Άγιο» λέει ο Σιορ Διονύσιος και ο άγιος είναι ο Απόστολος Ανδρέας για τους Πατρινούς. Ο ναός του έχει τρούλο που φαίνεται μέχρι το έβγα του Πατραϊκού Κόλπου.

Τα νεοκλασικά του 19ου αιώνα χτίστηκαν πάνω σε ρωμαϊκά ερείπια. Από τους ρωμαϊκούς χρόνους και μετά στην Πάτρα κατέπλεαν περιηγητές από τη Δύση για επισκέψεις στα αρχαία μνημεία. Ο Κικέρων, ο Βενιαμίν ο εκ Τουδέλης, ο Βύρων, η Βιρτζίνια Γουλφ, ο Χένρι Μίλερ και άλλοι έφευγαν από την Πάτρα για να γυρίσουν στις πατρίδες τους, ο Φλομπέρ, ο Καβάφης. Όλοι αυτοί, με τα γραπτά τους που αναφέρονταν στην Πάτρα, μαζί με το εμπόριο της σταφίδας προσέθεταν κάτι στον μύθο της πόλης.

Στον 20ό αιώνα το εμπόριο της σταφίδας ξεθύμανε. Ανέλαβαν Σμυρνιοί έμποροι τις πουτίγκες των Άγγλων και τους στίχους του Έλιοτ. Η πόλη παρήκμασε και από μεγάλη πόλη έγινε μικρομέγαλη. Έτσι είναι η ζωή, πότε ο τροχός πάει ψηλά, πότε στα χαμηλά, η πόλη είναι μια σαλάτα πολυκατοικιών πια και το λιμάνι της φραγμένο με κάγκελα κι η θάλασσα δεν εισχωρεί στους δρόμους.

Τα ίχνη του 19ου αιώνα μπορεί να τα δει κανείς ευκρινώς σήμερα, όπως και της ρωμαϊκής περιόδου. Η πόλη, όμως, δεν είναι πια πύλη προς τη Δύση, έχασε τον μύθο της και γυρεύει να τον βρει ξανά. Ούτε και μετανάστες βρίσκονται σήμερα στην πόλη για να κρυφτούν στα μεγάλα καράβια και να δραπετεύσουν στη Δύση.

Στις αρχές του 21ου αιώνα είχαν μαζευτεί πολλοί μετανάστες, αλλά η επίσημη πόλη τους κυνήγησε με το σύνθημα: «Το όνειρο του μετανάστη δεν θα γίνει εφιάλτης για την πόλη». Έτσι διαψεύστηκε παντελώς ο τίτλος της ως πύλης προς τη Δύση.

Ο Σιορ Διονύσιος, όμως, εξακολουθεί να υπάρχει. Θα τον δει ο επισκέπτης στα καρναβάλια. Δεκάδες Σιορ Διονύσιοι. Είναι τα μέλη των Καρναβαλικών Κομιτάτων και Καρναβαλικών Επιτροπών. Ντυμένα με ημίψηλα καπέλα, φράκα, ριγέ παντελόνια και λουστρίνια ή με κάτι τέτοιο τελοσπάντων. Μικροαστοί, κυρίως, που αναλαμβάνουν ως εθελοντές να διεκπεραιωθεί η τελετή της καρναβαλικής πομπής, πουλώντας και λίγο φιγούρα στα αμέτρητα ωραία παιδιά των λαϊκών συνοικιών που στριμώχνονται να πάρουν μέρος στη γιορτή πίνοντας, βρίζοντας, βακχεύοντας και φορώντας ανάξιες στολές.

Οι Σιορ Διονύσιοι τους βάζουν σε τάξη, υποδείχνουν γούστο, προσανατολισμό, υποκλινόμενοι ταυτόχρονα στους επισήμους που κάθονται στις εξέδρες για να παρακολουθήσουν την παρέλαση. Η πόλη πια δεν έχει σταφίδα, δεν έχει κεφάλαιο, δεν έχει αντίσταση. Οι Σιορ Διονύσιοι είναι η ψυχή της, ώσπου να γυρίσει ο τροχός.

Bασίλης Λαδάς
http://stratigos-anemos.blogspot.gr/2016/04/blog-post_8.html

http://vlahatasamis.gr/kefalonia/panafores-sto-parelthon/item/18322-anazitontas-ton-xameno-mytho

Και ο υποψήφιος νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, έχει …αδυναμία στο γυμνό. Δείτε και τον Γιαν Φαμπρ να στολίζει αιδοία!!!

Σκάνδαλο και με τον νέο καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο!

Σύμφωνα με πληροφορίες από το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ, νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου θα είναι ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, ο οποίος φέρεται να έχει αποδεχτεί την πρόταση του υπουργού Πολιτισμού, Αριστείδη Μπαλτά, μετά την παραίτηση του Γιαν Φαμπρ. Η είδηση πως ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος θα είναι ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ έχει προκαλέσει αντιδράσεις, αφού ο κ. Θεοδωρόπουλος έχει κάνει πολλές παραστάσεις, όπου οι ηθοποιοί είναι γυμνoί.

Εκατοντάδες δημοσιογράφοι αναζητούν αυτή τη στιγμή βίντεο από παραστάσεις του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, για να αποδείξουν πως είναι χυδαίος, αφού δείχνει γυμvά σώματα που δεν ταιριάζουν με την ελληνορθόδοξη παράδοση και την κορύφωση του Θείου Δράματος.1

Επίσης, ο κ. Θεοδωρόπουλος φέρεται να είναι γυμvιστής, κάτι που έχει προκαλέσει την οργή κάποιων καλλιτεχνών, των ΜΜΕ αλλά και των νεοναζί.

Καλλιτέχνες, ΜΜΕ και νεοναζί διαμαρτύρονται επειδή στις παραστάσεις του κ. Θεοδωρόπουλου έχουν εμφανιστεί τσουτσούνια, ενώ και το δικό του πουλί πάλλεται στις μαγευτικές παραλίες της χώρας μας.

Βέβαια, τα τσουτσούνια στις παραστάσεις του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου είναι ελληνικά, σε αντίθεση με τα τσουτσούνια στις παραστάσεις του Γιαν Φαμπρ που ήταν βέλγικα.

Το πλεονέκτημα του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου είναι ότι είναι Έλληνας, οπότε και το πουλί του είναι ελληνικό.

Αίσθηση προκαλεί το ότι καλλιτέχνες, ΜΜΕ και νεοναζί ενοχλούνται μόνο από τα γυμvά ανδρικά καλαμπαλίκια και όχι από το πράγμα των γυναικών που ήταν φόρα παρτίδα, όμορφο και ολάνθιστο στις παραστάσεις του Φαμπρ, αλλά αυτό θα πρέπει να το αναλύσουν οι ψυχολόγοι.

Ο υπουργός Πολιτισμού δήλωσε πως έψαξε σε όλο τον πλανήτη να βρει έναν καλλιτέχνη της προκοπής που να μην έχει κάνει γυμvό και δεν βρίσκει με τίποτα.

Μάλιστα, ο κ. Μπαλτάς είπε πως, για μια στιγμή, πάνω στην απελπισία του και για να βρει την ησυχία του ο άνθρωπος, σκέφτηκε να κάνει καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ τον Γιώργο Ρουπακιά που εκφράζει απόλυτα την κυρίαρχη άποψη στην Ελλάδα για την Τέχνη και τον Πολιτισμό.

Ένα ακόμα πλεονέκτημα του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου είναι πως είναι ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο Γιαν Φαμπρ ήταν οπαδός της Άντερλεχτ.

Από την άλλη, ενόχληση προκαλεί στους καλλιτέχνες πως ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος είναι αθλητικός τύπος και δεν αντιπροσωπεύει τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό της κοιλάρας και της χοληστερίνης.

Πολλοί Έλληνες καλλιτέχνες εκφράζουν την ικανοποίησή τους που ένας Έλληνας -και όχι ένας βάρβαρος- θα είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, ενώ πιστεύουν πως ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος θα τους μοιράσει τα χρήματα που έπαιρναν όλα τα προηγούμενα χρόνια, για να μπορούν να μιλάνε μέσα από το έργο τους που δεν αφορά και πολλούς ανθρώπους αλλά δεν πειράζει γιατί το ελληνικό κοινό δεν έχει ποιότητα και δεν καταλαβαίνει τα μεγαλειώδη δημιουργήματά τους.

Στο φετινό Φεστιβάλ δεν θα υπάρχουν ξένοι δημιουργοί γιατί είναι όλοι διεφθαρμένοι, οπότε δεν υπάρχει λόγος να μη γίνει η μοιρασιά μεταξύ των Ελλήνων καλλιτεχνών που ανάβουν κι ένα κεράκι στην Παναγία.

(Αυτό που οι Έλληνες σοκάρονται με το γυμvό σώμα δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά τις καραπουτσακλάρες του Αριστοφάνη και την χρονιά που το Playboy καταργεί το γυμvό γιατί δεν προκαλεί εντύπωση σε κανέναν πια, να το κοιτάξουμε κάποια στιγμή.)

 http://pitsirikos.net

Κοπέλες γυμνές απο την μέση και κάτω κάθονται σε ένα τραπέζι και κάνουν ανθοκομική διακόσμηση στο αιδοίο τους
Μιλάμε για τέχνη και όποιος δεν καταλαβαίνει είναι προκατειλημμένος και ακουλτούροτος. Προσοχή …ακατάλληλο.

Read more: http://www.oparlapipas.com/2016/04/ame-akata-18.html#ixzz456ad1w1O

«ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ» ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2015. Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΛΑΓΚΑΔΙΝΩΝ ΜΑΣΤΟΡΩΝ.

Ο Πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ, Γιάννης Τσιαούσης, παρουσιάζει τον απολογισμό του 2015 που χαρακτηρίζεται από μια πλούσια δραστηριότητα η οποία επικεντρώνεται στην ανάδειξη της συμβολής των Λαγκαδινών μαστόρων στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Πελοποννήσου μέσω της μελέτης, τεκμηρίωσης και αποτύπωσης σημαντικών έργων δημόσιας αρχιτεκτονικής.
Επιπρόσθετα, εμπεριέχει σημαντικές παρεμβάσεις σε διάφορους τομείς του πολιτισμού που σχετίζονται με τους καταστατικούς στόχους της Κίνησης.

Με την παρουσία σημαντικών ανθρώπων του πολιτισμού, όπως ο Άγγελος Δεληβοριάς, ο Σπύρος Μερκούρης, ο Νίκος Τάτσης, η Σοφία Χηνιάδη-Καμπάνη κ.ά. και τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού μελών και φίλων,  πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα στην Αθήνα η ετήσια Γενική Συνέλευση της Κίνησης Πολιτών ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ.

Ο πρόεδρος Γιάννης Τσιαούσης παρουσίασε έναν πλούσιο απολογισμό που περιελάμβανε την τεκμηρίωση και αποτύπωση σημαντικών έργων δημόσιας αρχιτεκτονικής, την εντόπιση άγνωστων έργων των Λαγκαδινών μαστόρων με επίκεντρο τη ναοδομία του 19ου αιώνα στην Πελοπόννησο καθώς και πολλές άλλες πρωτοβουλίες που σχετίζονται με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική.

Στη συνέχεια βραβεύτηκε ο γνωστός γλύπτης Μιχάλης Κάσσης για την προσφορά του στην ελληνική τέχνη και την ευόδωση των σκοπών της Κίνησης και προβλήθηκε η βραβευμένη ταινία του Αργύρη Αντωνόπουλου «Στο διάβα των Λαγκαδιανών μαστόρων». Η Συνέλευση ολοκληρώθηκε με την εκλογή αναπληρωματικών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου.

Είναι η γυμνή φωτογράφηση τέχνης άσεμνη;

https://www.youtube.com/watch?v=W-GEEm_LbL8

Πολλές κοινωνικές πλατφόρμες θεωρούν  ότι το γυμνό σώμα σας είναι άσεμνο, έτσι η αρχική έκδοση αυτού του βίντεο λογοκρίθηκε. Χάρη σε πάρα πολλά αιτήματα που έχουμε δημοσιεύσει σε αυτή τη χωρίς λογοκρισία έκδοση, μπορείτε να απολαύσετε τη γυμνή τέχνη. Πάρτε το  ΕΛΕΥΘΕΡΟ τεύχος του περιοδικού Κοινωνία μοντέλο! Http://bit.ly/msmag01 Επαναφέρατε την εμπειρία σας της ανθρώπινης ομορφιάς! Http: //www.modelsociety.com – ένα βίντεο από τον David Bollt με μια εισαγωγή από Christa Maier φωνή από Adrial Dale – Ο σύζυγός μου λέει, «είναι απλά το Facebook, hunny» … Αλλά δεν είναι μόνο Facebook. Αυτή είναι η κοινωνία που ζούμε. Αυτό είναι το κλίμα της κρίσης και της ντροπής που θα συναντήσετε όταν μοιράζεστε τις εικόνες του ανθρώπινου γυμνού ως τέχνη. Τιμωρείται για να μη μπορείτε να μοιράζεστε εικόνες από κλασικά έργα τέχνης ή μιας κατηγορίας σχήμα σχέδιο ή ακόμα και ένα -Η μητέρα θηλάζει το παιδί της-. Λογοκρισία στο Facebook είναι απλά μια αντανάκλαση της μεγαλύτερης μάχης που αντιμετωπίζουν όταν σχεδιάζετε, το χρώμα ή φωτογραφίσει ένα γυμνό ανθρώπινο ον. Εμείς δεν δημιουργούμε αυτό το σώμα γυμνό για να σοκάρει, να προσβάλλει, ή να διεγείρει μια ανόητη σφοδρή επιθυμία. Δημιουργούμε έτσι ώστε όλοι να μπορούν έρθουν για να δουν την ανθρωπότητα ως ένα θαυματουργό έργο τέχνης. Τι νομίζετε; Είναι το γυμνό σώμα σας είναι άσεμνο; Είναι έγκλημα να μοιραστούν την καλλιτεχνική εικόνες των γυμνών της ανθρωπότητας; Διεκδικήστε εκ νέου την εμπειρία σας της ανθρώπινης ομορφιάς! Christa Maier – το ανθρώπινο σώμα σας δεν είναι έγκλημα. Είναι παράλογο για το γυμνό σώμα σας να κρύβεται πίσω από τις πλατείες της λογοκρισίας, προκειμένου να μπορεί να δει. Είναι παράλογο να σκεφτεί η γυμνή ανθρωπότητά σας ως κάτι αφύσικο … Είναι παράλογο να σκεφτείτε (ακριβώς όπως είναι) ως κάτι λιγότερο από ένα πραγματικό έργο τέχνης. Το σώμα σας έχει διαμορφωθεί από την ίδια δημιουργική δυναμική που διαμορφώνεται ο κόσμος. Το σώμα σας έχει έρθει από την ίδια τη συλλογική έδαφος, όπως τα δέντρα και τα λουλούδια που βλέπετε να λάμπουν όλα γύρω σας … όπως στέκονται γυμνοί … και χωρίς ντροπή. Το σώμα σας έχει έρθει από την ίδια τη συλλογική έδαφος όπως ο ήλιος … και το φεγγάρι … και τα αστέρια. Ολόκληρο το σύμπαν έχει ενεργήσει σε συνεννόηση – από την αρχή. – Για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να είσαι εδώ … ακριβώς όπως είστε το μόνο πράγμα που είναι άσεμνο στην ενατένιση του γυμνού της ανθρωπότητας σας είναι η ιδέα ότι είσαι κατά κάποιο τρόπο άσεμνος. Το μόνο πράγμα που είναι διεστραμμένο για τον εορτασμό της ανθρώπινης ομορφιάς, όπως ένα έργο τέχνης είναι η ιδέα … ότι θα πρέπει να ντρέπεται είτε να απολαύσουν την ομορφιά σε άλλους … ή που θα διεξαχθεί τόσο όμορφο … στα μάτια των άλλων. Αν πιστεύετε ότι έχετε  ή  έχουν διαμορφωθεί από το συνειδητό χέρι του θεού … ή από τη τυχαία αυτο-οργάνωση των ιδιοτήτων ενός δημιουργικού σύμπαντος … ή με άλλο τρόπο, δεν είναι θαυματουργό που  είσαι ακόμη εδώ; Δεν είναι ένα θαύμα ότι υπάρχει ένα ανθρώπινο σώμα μέσα από το οποίο μπορείτε αντιμετωπίζετε τη ζωή σας … τώρα; Ξυπνήστε από τη συλλογική ύπνωση που σας λέει ότι γυμνή ανθρωπότητα σας είναι ντροπή. Ξυπνήστε από την ύπνωση που θα ήθελε να ντρέπεστε και να μη εκτιμήσει την ομορφιά της ένα άλλο ανθρώπινο ον. Ξυπνήσει από την ύπνωση που σας λέει (και έχει εσείς λέει) ότι είστε τίποτα λιγότερο από μια θαυματουργή έργο τέχνης. Έχετε την ικανότητα να κρατήσει έναν άπειρο αριθμό των προοπτικών. Και με τις προοπτικές που θα επιλέξετε, θα διαμορφώσουν τον κόσμο. Τι προοπτικές θα επιλέξετε σε σχέση με τη δική σας γυμνή ανθρωπότητα; Πώς μπορείτε να επιλέξετε να δείτε τον εαυτό σας και τους άλλους; Στο μοντέλο της κοινωνίας, σας προσκαλούμε να διεκδικήσει εκ νέου την εμπειρία σας από την ανθρώπινη ομορφιά. Σας προσκαλούμε να δείτε την ανθρωπότητα μέσω των ματιών μας ως κάτι όμορφο, θαυμαστό και έκτακτες. Χωρίς λογοκρισία και χωρίς ντροπή, σας προσκαλούμε να γιορτάσουμε και να απολαύσετε το θαύμα της ανθρώπινης μορφής, όπως ένα πραγματικό έργο τέχνης. Για να υποστηρίξει το όραμά μας, παρακαλώ μοιραστείτε αυτό το βίντεο, τότε πηγαίνετε κατευθείαν στο ModelSociety.com να πάρει στη λίστα. Θα σας στείλουμε ένα δωρεάν τεύχος του περιοδικού Model Κοινωνία που είναι γεμάτη με εικόνες της ανθρωπότητας που είναι όμορφη, εμπνέοντας, αποκαλύπτοντας και ειλικρινής. — ΜΟΝΤΕΛΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ ΑΠΟ —Balm στην Gilead Καλλιτεχνική Φωτογραφία, Thomas Holm φωτογραφίας, Μπόρις Mirkin / Kaos, Michele Fatarella, Glyn Davies, Laura Dasi, Pablo, Chuck, RuthAnn, Jason Matson, Andrey Στάνκο, Pavel Ryzhenkov, Σάσα Ονιστσένκο, Eldiyar Daniyarov, Λεβάντα Σελήνη, Sven Ellirand, Ελεφαντοστού Φλόγα, Schotzart, Alex Β, Moniasse , Studio PHAP, John McNairn, Patrick Webster, Arshae Morningstar, Μάθιου Scherfenberg, Dennis Largo Schulz, Eric Boutilier-Brown, ο Christopher Ryan, Cheshire Scott, Ραφαέλλα, Bill Earle, AJ Kahn, DML, RAS1, Tim Σωρός, Terry King, Pascal Renoux, Meghan Meredith, Εγκαταλελειμμένα Dream, Ραφαέλλα McNamara, Jean Jacques Andre, Blue River Dream, Michael Bilotta, Brooke Lynne, Rosa Brighid, Cam Attree, Kevin Stiles, Lorelei Μαύρο, Δρ Κόλιν Vickers, Elizaveta Kiseleva, Horacio Vásquez, Trinh Xuan Hai , LuLu Lockhart, Karen Jones, Μαρία Diaz, Ben Ernst, Vinny Μ, Axiaelitrix, NevaehLleh, Magicc Απεικονίσεων, Μιχαήλ Β Μεσσήνη, τη Γη Δεσμώτης Τέχνης, Α Πρώτες Muse, Shaun Tia, Νύμφη, Φρίντα, Evie, Adrian, Dan West , Sonnie Marie, Christian Melfa, William Zuback, Marcus Jake

Rob Woodcox: Μια σειρά από εικόνες που απεικονίζουν τα βαθιά συναισθήματα

My Coming Out Story Told Through Self-Portraits Taken In Iceland And The Pacific Northwest

Over the course of the last two years following my personal coming out experience, I created a series of images to portray the deep emotions I felt while coping with my newly discovered sense of identity.

At first it felt like I was isolated in a vast and unforgiving world but I quickly realized being true to the core is the most freeing thing I can do to start truly witnessing beauty. I want to share my story with others to help them realize that all our unique identities are valid, important, and worthy of affection and acceptance in the world. When we are truer to ourselves, we become truer and closer to others and the world doesn’t seem so isolated anymore.

I have discovered how to love myself and I look forward to creating a second series once I discover what it means to embrace love more fully.

More info: Facebook

The Climb

The climb will never stop but the destinations along the way are glorious. We will toil but it will shape us into something beautiful.

Clarity

Like a foggy curtain drifting aside, a clarity began to sink into my troubled veins; the weight of sadness, confusion and longing began to wash away and were replaced with something subtle, but different. Green returned to the grass and water flowed like a sensation down my back from the collective dew dropping from the sky. It was a cold feeling, but a welcome one. I no longer had to be alone.

Absolution

There is a compelling moment that occurs when you finally accept forgiveness. A sense of acceptance of your existence occurs; you may be alone or you may not but everything negative seems to wash away. All at once the world seems hewn in perfect strokes of color like a masterful painting. It is in that moment when you are truly ready to move forward.

Semblance

Semblance; The outward appearance or apparent form of something, especially when the reality is different.

The Encounter

Sometimes the growth comes quicker than we can handle and causes pain and shock, however all change is an opportunity to learn and become better. Nothing in life has to be a waste, we hold the power to determine the outcome of each transition we face.

Suspended

Cleanse

We are creatures of adaption and our trials only make us stronger to face the oncoming waves. We are strong, we are brave, we are capable of things we can’t even dream.

Resolve

Like a change in the season we enter different stages of life. Sometimes it comes expectedly yet sometimes its a bit more sudden. There is no formula, no exact date set in a stone, these things just tend to occur, as natural yet unsettling as the first drop of rain from a storm. In and out of love I have fallen, away from homely spaces I have gone, up and over mountains I have traveled- each experience changing me in some steady but intangible way. When I set foot somewhere familiar at last, my shadow seems different, changed. Will I dissipate from the reaction or will I battle on, claiming my identity with pride and resolve?

Lies

The journey continues on; through dark and light, we must climb one step at a time through safe passage and obstacle alike.

Αντρέι Ζουλάφσκι: Το γυμνό ανθρώπινο σώμα είναι τέχνη.

από μια συνέντευξη του Αντρέι Ζουλάφσκι

Στη μνήμη του σπουδαίου Πολωνού σκηνοθέτη Αντρέι Ζουλάφσκι, που πέθανε την Τετάρτη 17.2.2016, δημοσιεύουμε μικρά αποσπάσματα από μια συνέντευξή του στη Margaret Barton-Fumo, η οποία δημοσιεύθηκε στο www.filmcomment.com, στις 6.3.2012.

«Ε»

μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης

Για τoν πολιτισμό

Η ζωή μου είναι συνυφασμένη με τη λογοτεχνία, τη ζωγραφική, τη μουσική. Είναι κάτι έμφυτο — από την οικογένειά μου, από όλη τη διαδρομή της ζωής μου. Αν ξαφνικά έπρεπε να κάνω μια ταινία για έναν Ουκρανό ή έναν Αμερικάνο εργάτη εργοστασίου, θα βρισκόμουν σε σύγχυση, καθώς δεν μπορούσα να καταλάβω τι σημαίνει αυτό. Εκείνο που γνωρίζω σε βάθος είναι ο κόσμος της κουλτούρας, –μισώ αυτή τη λέξη, εντάξει;– ο οποίος εξακολουθεί να είναι ο κόσμος μου, και ως εκ τούτου, εναντιώθηκα σε αυτόν σχεδόν όσο και τον υποστήριξα στις ταινίες μου.

Κινηματογράφος και φωτογραφία

Η ταινία είναι φωτογραφία. Μέχρι τώρα –πριν την ψηφιακή επανάσταση — η ταινία ήταν παγωμένα καρέ, 24 καρέ ανά δευτερόλεπτο με τα μαύρα κενά μεταξύ τους που τα κάνουν 48. Ο κινηματογράφος είναι στην πραγματικότητα παγωμένες φωτογραφίες που κινούνται, βασισμένες στο γεγονός ότι το μάτι μας δεν μπορεί να τις αντιληφθεί μεμονωμένα. Αντικαθιστούμε τα μαύρα κενά με τη μνήμη της όρασης. Ιδού, παρεμπιπτόντως, μια ωραία ιδέα για να εξηγήσουμε τον κινηματογράφο. Λοιπόν, πώς θα μπορούσε κανείς να εξηγήσει μια ταινία χωρίς φωτογραφία; Θα ήταν σαν ραδιόφωνο. Δούλευα ως φωτογράφος στο ξεκίνημα μου, νεαρός φοιτητής στο Παρίσι. Οι γονείς μου δεν είχαν τα χρήματα για να πληρώνουν την σχολή κινηματογράφου, έτσι τραβούσα φωτογραφίες για να ανταπεξέλθω οικονομικά. Και το ζήτημα με τη φωτογραφία είναι ότι είναι η αλφαβήτα, η βάση.

Η εκπαίδευση του ηθοποιού πρέπει να πρέπει να είναι ελεγχόμενη, γιατί αλλιώς το ποτάμι που προσπαθείς να κατευθύνεις θα αρχίσει να υπερχειλίζει. Στη δουλειά μου ζητώ από τον ηθοποιό να κατανοήσει σε βάθος γιατί στο διάολο έγινε ηθοποιός. Θέλει να κάνει επίδειξη; Θέλει να κινείται σε έναν πολύ επιφανειακό κόσμο ή είναι πραγματικά ένας ηθοποιός, κάτι που αποτελεί ένα σχεδόν θρησκευτικό συναίσθημα);. Και παρακαλώ να σημειώσετε ότι δεν είμαι θρησκευόμενο άτομο, με οποιαδήποτε έννοια της θρησκείας. Αλλά πήγα στη Σιβηρία, πήγα στην Αφρική, πήγα στην Καραϊβική, και είδα το βουντού, είδα σαμάνους οι οποίοι είναι οι καλύτεροι ηθοποιοί που υπήρξαν ποτέ. Αν σχετίζεται με κάτι τόσο βαθιά στην ύπαρξή μας, τότε γιατί παίζουμε μ’ αυτό; Για τον ίδιο λόγο που τα παιδιά μας παίζουν και δεν περιμένουν απλώς να τα ταΐσουν. Αυτό είναι βασικό. Είναι πολύ ενδιαφέρον. Είναι φανταστικό. Και αν θέλετε να προχωρήσουμε, αν σας ενδιαφέρει, νομίζω ότι βοηθά τους σημερινούς ηθοποιούς να ξεχνούν ότι βρίσκονται στο παρόν και να θυμούνται ότι είναι ηθοποιοί.

Ο γυμνός χορός της Βαλερί Καπρίσκι στη «Δημόσια γυναίκα»

Μ. Μπ.-Φ.: Ας μιλήσουμε για τις αξέχαστες γυμνές σκηνές χορού στη Δημόσια γυναίκα με την Βαλερί Καπρίσκι. Υπάρχει μια σχεδόν απτή αίσθηση δυσφορίας αλλά και δέους ότι γινόμαστε μάρτυρες σε κάτι. Δεν ξέρω σε τι, αλλά νομίζω ότι αυτό είναι τέχνη! Και θεωρώ ουσιαστικής σημασίας το γεγονός ότι είναι εντελώς γυμνή, οι σκηνές θα ήταν κάτι εντελώς διαφορετικές αν η Καπρίσκι φορούσε το παραμικρό ρούχο.

Α.Ζ. Συμφωνώ απολύτως. Βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με αυτές τις πορνογραφικές ιδέες, τις φρικτές σκηνές που γύρισα στο Σημασία έχει ν’ αγαπάς,οι οποίες γυρίστηκαν μόνο και μόνο για να καταστεί κατανοητό ότι ο τύπος, ο ήρωας μας βγάζει το ψωμί του στο βούρκο; Ενώ, αντίθετα, στη Δημόσια γυναίκα, έχουμε αυτό το εξαιρετικά όμορφο, λαμπερό σώμα ελεύθερο, όπως το έπλασε ο Θεός. Είναι σημαντικό, και αν δεν υπήρχε στην ταινία θα ήταν πραγματικά ντροπή! Έτσι, ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό να βάλει ένα κομμάτι πανί πάνω της, ξέρετε, σαν το Βατικανό να κάλυπτε τα γλυπτά του Μιχαήλ Αγγέλου ή να λογόκρινε τα έργα στην Καπέλα Σιξτίνα. Το ανθρώπινο σώμα είναι τέχνη, όταν το αγαπάμε, όταν το αντιμετωπίζουμε με θαυμασμό και σεβασμό μαζί· δεν μπορεί να καλύπτεται. Είναι αυτό που είναι και σας παρακαλώ να είστε ευτυχισμένη γι’ αυτό. Αυτό το κορίτσι το έχει. Το μυθιστόρημα, στο οποίο βασίστηκε το σενάριο, περιγράφει κάποιες ημι-πορνογραφικές σκηνές στο Πιγκάλ, πολύ μίζερες. Έτσι σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερα να τις γυρίσουμε απλώς μπροστά από μια κάμερα, για να πω απλά: Κοιτάξτε, είναι θαυμάσιο, είναι θαύμα. Πώς μπορείς να είσαι τόσο όμορφη; Πώς μπορείς να είσαι τόσοανθρώπινη και ταυτόχρονα ζωώδης και, πώς να το πω…

Μπ.-Φ.: Χωρίς αναστολές;

Α.Ζ.: Ναι, ναι! Για μένα η στιγμή ήταν όταν κατάλαβα ότι [η Βαλερί] θα μπορούσε να το κάνει αυτό. Είπα στον βοηθό μου: Κοίτα, αυτό είναι η ταινία! Ξέχνα τα υπόλοιπα, αυτό είναι!

Μ. Μπ.-Φ.: Μου αρέσει το πώς σε μια από τις σκηνές ανακαλύπτει τις φωτογραφίες και δείχνει να αγανακτεί, να αναστατώνεται με το γεγονός ότι δείχνουν το σώμα της από το λαιμό και κάτω.

Α.Ζ.: Επειδή εκείνος ποτέ δεν φωτογράφισε το πρόσωπό της. Αυτός έκανε πορνογραφία, αυτή όχι. Χόρευε, με μια ωραία έννοια της λέξης. Ξέρετε τι έλεγε ο Άγιος Ιωάννης; Ότι –μεταφράζω στα πρόχειρα από τα πολωνικά– «εκείνοι που δεν χορεύουν ποτέ δεν θα καταλάβουν πώς είναι ο χορός». Τόσο εξαιρετικά ποιητικό και απλό μαζί! Έτσι, εκείνη χόρευε και αυτός ο τύπος ενδιαφερόταν μόνο για τα βυζιά και τον κώλο της, αυτό συνέβαινε.

https://enthemata.wordpress.com/2016/02/21/zulawski/

Παραμυθένια σκίτσα από τον Σουηδό καλλιτέχνη Alexander Jansson.

Fairytale-Like Illustrations By Swedish Artist Alexander Jansson

by Sultan Kocaman

Alexander Jansson is a Swedish illustrator who describes himself on Facebook as “some kind of “artist”, digital mixed media illustrator, 2D/3D animator [and] a mystery scientist.”

Here are some examples of his magical illustrations that blend the talent and imagination.

More info: alexanderjansson.com

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

http://www.boredpanda.com/surrealistic-digital-illustrations-alexander-jansson/

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας