Αρχείο κατηγορίας ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ

Δεν θα είναι ορατή από την Ελλάδα η εντυπωσιακή δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου της 26 Δεκεμβρίου.

Δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου στις 26 Δεκεμβρίου

 Γράφτηκε από την 

Δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου στις 26 Δεκεμβρίου

Μια εντυπωσιακή δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου θα λάβει χώρα στις 26 Δεκεμβρίου, η οποία όμως δεν θα είναι ορατή από την Ελλάδα. Πρόκειται για την τρίτη και τελευταία ηλιακή έκλειψη του 2019.

Στις δακτυλιοειδείς εκλείψεις η Σελήνη είναι πολύ μακριά από τη Γη για να καλύψει πλήρως τον Ήλιο, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας «δακτύλιος φωτιάς» γύρω από το σκοτεινό φεγγάρι, ενώ το ηλιακό στέμμα δεν είναι ορατό. Στις ολικές ηλιακές εκλείψεις ο σεληνιακός δίσκος καλύπτει κατά 100% τον ηλιακό δίσκο (η τελευταία είχε συμβεί τον Ιούλιο). Στις μερικές εκλείψεις το φεγγάρι καλύπτει μόνο ένα μέρος του Ήλιου.

Το «μονοπάτι» της έκλειψης θα αρχίσει στις 05:34 ώρα Ελλάδας της Πέμπτης στη Σαουδική Αραβία (220 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ριάντ) και θα μετακινηθεί ανατολικά προς το Κατάρ, τη νότια Ινδία, τη Σρι Λάνκα, τον Ινδικό Ωκεανό και την Ινδονησία, καταλήγοντας στη νήσο Γκουάμ στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το μεγαλύτερο μέρος της Ασίας και η βόρεια Αυστραλία θα δουν μια μερική έκλειψη, σύμφωνα με τη NASA.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

(Φωτογραφία: NASA/ Hinode-XRT)

Ο δικός μας Θανάσης, ο Θανάσης ο Βέγγος, έσωσε κόσμο και στο Πολυτεχνείo. Και ένα βίντεο για το Πολυτεχνείο.

ΒΕΓΓΟΣ

Ο δικός μας Θανάσης έσωσε κόσμο και στο Πολυτεχνείo.

Ο καλός μας άνθρωπος δεν έστησε μόνο το αντίσκηνο στην αυτοεξορία του Κούνδουρου στο Μακρονήσι, για να μην τον φάει το κρύο, δεν απάντησε μόλις τον ρώτησε «Τι κάνεις;» «Θα πεθάνεις εδώ πάνω» δεν συνέχισε απλά τη δουλειά του, δεν του πήγαινε μόνο στα κρυφά φαγητό να μην πεθάνει της πείνας, ήταν εκεί,εκεί και την άγρια εκείνη νύχτα. Την άγρια νύχτα του θανάτου. Την νύχτα που οι οχτροί μπήκαν στην πόλη και σκότωναν τον εξεγερμένο λαό. Που οι οχτροί ‘ριξαν την πόρτα του Πολυτεχνείου. Που οι οχτροί τραυμάτισαν τους νέους και τις νέες.

Ο κύριος Φραγκίσκος Κουνάνης λέει:
«Μπροστά μας ο υπέροχος, ο μοναδικός, ο πραγματικός άνθρωπος και ηθοποιός Θανάσης Βέγγος. Είχε ρίξει τις πίσω θέσεις στο κιτρινόμαυρο παλιό ντάτσουν και μας έβαζε μπρούμυτα, μας σκέπαζε με κουβέρτες και από πάνω μας έβαζε μακριές πλάκες φελιζόλ, πέρναγε μέσα από τα μαύρα κοράκια και μας πήγε σπίτι μας….»

Ο καλός μας άνθρωπος περίμενε εκεί και τους έβαζε στο αυτοκίνητο. Τους έλεγε να κάτσουν μπρούμυτα να μην τους δουν και τους σκέπαζε με κουβέρτες. Τους πέρναγε μέσα από τα μαύρα κοράκια. Ο καλός μας άνθρωπος. Αυτός εδώ ο πιο καλός, ο Θανάσης ο Βέγγος. Ο ταπεινός, ο όμορφος. Ο καλός μας, ο πιο καλός μας άνθρωπος. Ο Θανάσης ο καλός μας. Καλέ μας άνθρωπε.

Γιάννα Κουκά (από το fb)

Το βίντεο αυτό δημιουργήθηκε το 2012 για τη σχολική γιορτή του Πολυτεχνείου στο Βαλλιάνειο Λύκειο Κεραμειών Κεφαλονιάς. Η τεκμηρίωσή του προέρχεται από τη σχετική έρευνα που διεξάγει το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, τα μέχρι στιγμής πορίσματα της οποίας έχουν δημοσιευθεί στο: Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, “Πολυτεχνείο ’73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες, στη συλλογική έκδοση «Πολυτεχνείο ’73: ρεπορτάζ με την Ιστορία, τόμ. 2, Αθήνα: Eκδόσεις Φιλιππότη, 2004, σσ. 38-55. Μπορείτε να διαβάσετε και να κατεβάσετε ολόκληρη την έρευνα στο http://helios-eie.ekt.gr/EIE/handle/1…. Στοιχεία έχουν ληφθεί επίσης από την έκδοση «Δεσμώτες της Χούντας» – 7840 ονόματα – όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι και εξόριστοι – Δίκες, φυλακές και πανεπιστήμια «πίσω από τα σίδερα», έκδοση «Ελευθεροτυπία / Ε Ιστορικά», Αθήνα, χ.χ. Η μουσική που ακούγεται είναι το τραγούδι του Μάνου Λοΐζου «Η μέρα εκείνη δε θ’ αργήσει», σε remix από τον Κωσταντίνο Β, και ερμηνεία από τη Δήμητρα Γαλάνη και τον συνθέτη, και περιλήφθηκε στο δίσκο της Δήμητρας Γαλάνη «Μετά».

Ωδή στα χέρια της μάνας – πρόσφυγα, με αφορμή τη σημερινή Γιορτή της Μητέρας.

Η μάνα – πρόσφυγας μέσα από συγκλονιστικές φωτογραφίες

Ωδή στα χέρια της μάνας – πρόσφυγα, που με αυτά καλείται όχι μόνο να πάρει το παιδί της από τη δίνη του πολέμου και να το κουβαλήσει μέσα από δύσβατα μονοπάτια και αγριεμένες θάλασσες, αλλά και να το προστατέψει εκεί που θα καταλήξει, αποτελεί το φωτογραφικό αφιέρωμα που παρουσιάζει το πρακτορείο Reuters με αφορμή τη σημερινή Γιορτή της Μητέρας. Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες λένε από μόνες τους τι σημαίνει μητέρα.

tvxs.gr

Δεν θα Σωπάσω (2016) Του Θόδωρου Μαραγκού. Δες την, μη την προσπεράσεις.

Εύχομαι την ταινία να την δουν όλοι οι Έλληνες και όλοι οι Φιλέλληνες, για να επιτελέσει τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε. Αφιερώνεται σε όλους όσους οραματίζονται μια ελεύθερη, ανεξάρτητη και δημοκρατική Ελλάδα! Θόδωρος ΜαραγκόςΑποτέλεσμα εικόνας για Δεν θα Σωπάσω (2016) Full Movie Του Θόδωρου Μαραγκού

TO ZEΪMΠEKIKO THΣ …ΕΞΟΥΣΙΑΣ (AΛΗΤΕΙΑΣ). ΤΟ ΠΙΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ …ΘΑΜΕΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΕΧΕΤΑΙ ΑΚΟΥΣΕΙ.

Στίχοι: Χρήστος Κωνσταντίνου
Μουσική: Χρήστος Κωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Κωνσταντίνου

Στίχοι:
Της εξουσίας τα σκολειά σού τά πανε παιδεία
και των εμπόρων τα σκαλιά σού τά παν εκκλησία
Μα λέξη δε σού είπανε
και σκόπιμα σού κρύψανε
το ζεϊμπέκικο του νου που φέρνει ελευθερία
γιατί το ξέρουνε καλά κρυμμένη είν η ουσία

Οι μεν σού τάζουνε στη γη οι άλλοι στα ουράνια
και της ελπίδας τίμημα περίσσια περηφάνια
Κι οι μάγκες εκ του ασφαλούς έχουνε πονηρέψει
γιατί δε γύρισε κανείς ρέστα να τούς γυρέψει

Μες στο μυαλό σου όποιος μπει σε κάνει ό,τι θέλει
κι αντί για ζεϊμπέκικο χορεύεις τσιφτετέλι
σαν την αρκούδα με τριχιά
στου κόσμου το παζάρι
και γίνεται η αλήθεια σου λιμαρισμένο ζάρι

Και το κελί που σ έριξαν, σαν τη θηλιά στενεύει
το βολεμένο σου μυαλό άλλο κελί γυρεύει
Γυρεύει μεγαλύτερο, γεμάτο με καλούδια
κι εμένα απ έξω σαν τρελό
λεύτερα να σού τραγουδώ
της φυλακής τραγούδια
της φυλακής που σ έριξαν γεμάτη με καλούδια

Στα λεύτερα τα βήματα
χαίρεται ο θεός χορεύει ένας άνθρωπος, απλά αληθινός
Άκου λοιπόν το μυστικό, κι αγάπα την ουσία
να δεις πως τούτος ο χορός είναι αυτογνωσία
κι άντε να δούμε ύστερα πώς θά χουν εξουσία…..

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι …μου μένουν λιγότερα απ’ όσα έζησα». Του Mario de Andrade

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι…

Έξοχο κείμενο από τον Mario de Andrade..

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι, μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ότι έχω ζήσει έως τώρα…Αισθάνομαι όπως εκείνο το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες όπου συζητούνται καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά. Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί ο φθόνος και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο… μετά βίας για την επικεφαλίδα. Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες.
Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται…
Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα…
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων…
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν…
Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου…»
Mario de Andrade
(Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία)

Διαβάστε περισσότερα: Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι… Εξοχο κείμενο από τον Mario de Andrade.. – iPaideia.gr

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας