Πρόγραμμα εκδηλώσεων των Φιλολόγων Μεσσηνίας. Η αρχή φέτος γίνεται από την Κυπαρισσία την Τετάρτη 8 Μαρτίου «Ημέρα της γυναίκας».

Παρουσιάσεις βιβλίων, ποίηση, θέατρο αλλά και λαογραφία στο φετινό πρόγραμμα εκδηλώσεων των Φιλολόγων Μεσσηνίας.

Το πρόγραμμα εκδηλώσεων του Συνδέσμου Φιλολόγων Μεσσηνίας για τη φετινή χρονιά παρουσίασε χθες το πρωί, σε συνέντευξη Τύπου, η πρόεδρός του Μαρία Τσαγκαράκη, ενώ μαζί της βρίσκονταν ο γραμματέας Βασίλης Μπαζάνης και ο υπεύθυνος για το οπτικοακουστικό υλικό, Γιώργος Σερεμετάκης.
Η αρχή φέτος γίνεται από την Κυπαρισσία την Τετάρτη 8 Μαρτίου «Ημέρα της γυναίκας» και ώρα 6 μ.μ., στην αίθουσα της βιβλιοθήκης του Γυμνασίου. Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει δύο μέρη: αρχικά η πρόεδρος του Σ.Φ.Μ. Μαρία Τσαγκαράκη θα μιλήσει για τα γυναικεία στερεότυπα και την αναπαραγωγή της κυρίαρχης πατριαρχικής ιδεολογίας στον Ελληνικό Κινηματογράφο τα χρόνια 1950 – 1967, ενώ στο δεύτερο μέρος η Πέτη Γράμψα, φιλόλογος και μέλος του Συνδέσμου, θα παρουσιάσει το βιβλίο «Οι ζωές που δεν έζησαν – δεκατέσσερις μικρές ιστορίες γυναικών» .
Το Σάββατο 18 Μαρτίου, δύο ημέρες πριν από την «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης» (20 Μαρτίου), στην αίθουσα συναυλιών του Δημοτικό Ωδείου Καλαμάτας (και ώρα 8.00 μ.μ.) η βραδιά θα είναι αφιερωμένη στην ποίηση και συγκεκριμένα στον ποιητή Αντώνη Φωστιέρη, τον οποίο και θα παρουσιάσει η σχολική σύμβουλος Πατρών, Παναγιώτα Ψυχογιοπούλου.
Η τρίτη εκδήλωση του Συνδέσμου θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 3 Απριλίου και θα είναι αφιερωμένη στο θέατρο. Στην αίθουσα του ΔΗΠΕΘΕΚ θα παρουσιαστεί η θεατρική παράσταση «Το κιβώτιο» του Άρη Αλεξάνδρου, ενώ θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Φώτη Μακρή με προβληματισμό για τις ενέργειες των κομμάτων και κυρίως της «αριστεράς», που καταπιάνεται η παράσταση.
Για το Σάββατο 29 Απριλίου, στις 7.00 μ.μ., στο Πνευματικό Κέντρο, είναι προγραμματισμένα τα φετινά Θ’ Πολυδούρεια . Για πρώτη φορά φέτος θα τιμήσουν την, εν ζωή, ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ, που πρόσφατα βραβεύτηκε από τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας. Παράλληλα, θα γίνει η απονομή βραβείου Ποίησης «Μαρία Πολυδούρη».
Η τελευταία προγραμματισμένη εκδήλωση του Συνδέσμου Φιλολόγων Μεσσηνίας αφορά ένα λαογραφικό διήμερο που είναι προγραμματισμένο για την Παρασκευή 26 & Σάββατο 27 Μαΐου και ώρα 7.00 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο, ενώ θα είναι αφιερωμένο στο «Μανιάτικο Μοιρολόι» . Στην εκδήλωση θα βρίσκονται Μανιάτισσες μοιρολογίστρες, ο πρώην δήμαρχος Δυτικής Μάνης Δ. Γιαννημάρας ο οποίος είναι συλλέκτης σε μανιάτικα μοιρολόγια, ενώ η Γεωργία Ψαραδέλλη θα παρουσιάσει μελοποιημένα μανιάτικα μοιρολόγια.
Εκτός των ήδη προγραμματισμένων εκδηλώσεων, ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Μεσσηνίας θα συμμετέχει και σε άλλες δράσεις, με συνεργασία φορέων, αλλά και σε αρκετές παρουσιάσεις βιβλίων.

Του Κώστα Γαζούλη

Advertisements

ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΜΕΣΣΗΝΙΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΜΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ 2017.

Σχετική εικόνα

Ε Ν Ω Σ Η   Μ Ε Σ Σ Η Ν Ι Ω Ν   Σ Υ Γ Γ Ρ Α Φ Ε Ω Ν

Έτος  Ιδρύσεως 2000

Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας (Οδός Αριστομένους 35)

Τ.Κ.  24100 ΚΑΛΑΜΑΤΑ  τηλ. 2721088652−2721087778 –Fax 2721063502

Καλαμάτα,  15.2.2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ένωση Μεσσηνίων Συγγραφέων (ΕΜΣ) προγραμματίζει εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 20 Μαρτίου, ώρα 7μμ στην Καλαμάτα, στο καφέ «Σταθμός». Κατά την εκδήλωση αυτή θα διαβαστούν και ποιήματα Μεσσήνιων ποιητών. Η ΕΜΣ καλεί κάθε Μεσσήνιο ποιητή που επιθυμεί να διαβάσει ποιήματά του να επικοινωνήσει με τα τηλέφωνα: 6972177597 ή 6936984727, μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου. Τα θέματα των ποιημάτων μπορούν να αφορούν την ίδια την ποίηση ή να είναι ελεύθερα. Ο κάθε ποιητής θα επιλέξει μία μόνο κατηγορία.

Εκ μέρους του ΔΣ της ΕΜΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ: ΣΤΕΒΗ ΣΑΜΕΛΗ «ΠΛΑΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΘΑΛΑΣΣΑ».

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Αυτή την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2017 στις 5μμ. οι εκδόσεις Ιωλκός σας προσκαλούν στην παρουσίαση της δεύτερης ποιητικής συλλογής της Στέβης Σαμέλη με τίτλο «Πλασμένοι από θάλασσα»  στο «Θέσις 7 Art Cafe» (Αγίου Φιλίππου 7, Αθήνα Τηλ. 21 6900 0790) 

Σας περιμένουμε να μιλήσουμε για ανθρώπους πλασμένους από θάλασσα, σκοτεινούς και φωτεινούς συνάμα, ήμερους κι ανταριασμένους κατά τον καιρό της ψυχής τους.

«Πλασμένοι από θάλασσα είμαστε.
Πότε γλυκιά και ήμερη και πότε ανταριασμένη.
Κι εκεί που σκοτεινιάζουμε, πάλι χαμογελάμε…»

Η ποιήτρια είναι μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

https://www.facebook.com/ εκδηλώσεις / 167015837121844 /

Ο Κωστής Παλαμάς και οι ύμνοι του προς τη Γυναίκα!.. 13 Ιανουαρίου 1859, γεννιέται ο ποιητής.

Ο Κωστής Παλαμάς και οι ύμνοι του προς τη Γυναίκα!..

Ο Κωστής Παλαμάς και οι ύμνοι του προς τη Γυναίκα!..

«Ώ Πηνελόπη, αγρύπνησα, ‘τί μου είχες γίνει ταίρι, / τη νύχτα ενός εξάμετρου μάς φώτιζε τ’ αστέρι, / γυναίκα, λύρα, και τα δυο κυρίαρχα, τόσο ωραία! / Όσο δεν είταν τρομερό το τόξο σου, Oδυσσέα!»  (Από το «K’ έχω από σας μια δόξα να ζητήσω», Eρμής 2001)

ΤΟ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ κάποιος για τον εθνικό μας ποιητή Κωστή Παλαμά, όπως θέλει να μιλήσει η ταπεινότητά μας, είναι σαν να θέλει να βάλει … αναμμένα κάρβουνα στο στόμα του! Και τούτο όχι από φοβία, άγνοια ή ατολμία, αλλά από ιερός δέος για την μεγάλη αυτή ποιητική μορφή, όπου κάθε στίχος αποτελεί αντικείμενο ειδικής μελέτης και διατριβής στα πανεπιστήμια! Ποιος ήταν, όμως, ο Κωστής Παλαμάς;

Επιγραμματικά θα λέγαμε πως ο Κωστής Παλαμάς είναι ο μεγάλος Έλληνας λογοτέχνης. (Πάτρα 1859 – Αθήνα 1943). Καταγόταν από το Μεσολόγγι, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Το 1875 πήγε για σπουδές στην Αθήνα, όπου αρχίζει να δημοσιεύει τα πρώτα του ποιήματα σε ημερολόγια της εποχής.

Οι πρώτες του ποιητικές συλλογές, είναι :»Τα τραγούδια της πατρίδος μου» (1886), «Ο ύμνος της Αθηνάς» (1889), «Τα μάτια της ψυχής μου» (1890), «Πατρίδες» (1895). Ακολουθούν σημαντικά έργα : «Ίαμβοι και Ανάπεστοι» (1897), «Ο Τάφος» (1898) «Η ασάλευτη ζωή» (1904), «Ο δωδεκάλογος του γύφτου (μεγάλο συνθετικό ποίημα)» (1907) , «Η φλογέρα του βασιλιά (επική σύνθεση σε δεκαπεντασύλλαβο στίχο)» (1910). Το 1912 εξέδωσε δύο τόμους : «Οι καημοί της λιμνοθάλασσας» (1912), «Η πολιτεία και η μοναξιά» (1912), με την παραγωγή του που δεν είχε δημοσιεύσει ακόμα.

Στην εποχή του υπήρξε ηγετική μορφή στο πνευματικό πεδίο, και η ποιητική αξία του Παλαμά είναι μεγάλη. Έγραψε λιγοστά διηγήματα, αλλά ιδιαίτερη σημασία έχει το μοναδικό θεατρικό του έργο «Τρισεύγενη». Έχει επίσης γράψει ένα πλήθος άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. Αγωνίστηκε με συνέπεια για τη δημοτική γλώσσα. Το 1898 αναγνωρίστηκε από τους Έλληνες λογοτέχνες ως ο καλύτερος ποιητής της γενιάς του, ενώ το 1925 τιμήθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών.

Γωγώ Γαρυφάλλου. Η Ελληνίδα καλλονή με την αστραφτερή ομορφιά. Ο Κωστής Παλαμάς εξύμνησε πολύ την γυναικεία ομορφιά, όπως ακριβώς και πολλοί άλλοι Έλληνες λογοτέχνες , ποιητές ή πεζογράφοι!…

Οι ύμνοι του Παλαμά για τη Γυναίκα!..

Για το «Αιώνιο Θηλυκό», τη Γυναίκα, και μάλιστα για την Ελληνίδα Γυναίκα, ο Κωστής Παλαμάς έχει αφιερώσει εκατοντάδες στίχους και δεκάδες στροφές. Θα σταχυολογήσουμε, σαν πρώτη δόση, ορισμένους εξ αυτών και θα λέγαμε ν’ αρχίσουμε με ένα ποίημα που φέρει τον τίτλο: «Ύμνος των Αιώνων», όπου στο πρόσωπο της Ελληνίδας προσωποποιείται η ίδια η Ελλάδα μας. Διαβάζουμε:

Ύμνος των Αιώνων

Mητέρα μας πολύπαθη, ω αθάνατη,
δεν είναι μόνο σου στολίδι οι Παρθενώνες·
του συντριμμού σου τα σπαθιά στα κάμανε
φυλαχτά και στεφάνια σου οι αιώνες.

Kαι οι πέτρες που τις έστησε στο χώμα σου
το νικηφόρο χέρι του Pωμαίου,
κ’ η σταυροθόλωτη εκκλησιά από το Bυζάντιο,
στον τόπο του πολύστυλου ναού του αρχαίου,

Kι αυτό το κάστρο που μουγγρίζει μέσα του
της Bενετιάς ακόμη το λιοντάρι,
κι ο μιναρές που στέκει, της ολόμαυρης
και της πικρότατης σκλαβιάς απομεινάρι,

Kαι του Σλάβου το διάβα αντιλαλούμενο
στ’ όνομα που μας έρχεται στο στόμα
-με το γάλα της μάννας που βυζάξαμε-
σαν ξένη ανθοβολιά στο ντόπιο χώμα,

Όλα ένα νύφης φόρεμα σου υφαίνουνε,
σου πρέπουνε, ω βασίλισσα, σα στέμμα,
στην ομορφάδα σου ομορφιά απιθώσανε
κ’ είναι σα σπλάχνα απ’ το δικό σου το αίμα.

Ω τίμια φυλαχτά, στολίδια αταίριαστα,
ω διαβατάρικα, από σας πλάθετ’ αιώνια,
κόσμος από παλιά κοσμοσυντρίμματα,
η νέα τρανή Πατρίδα η παναρμόνια! (1)

«Tο Διαμαντένιο του Όρθρου μου…» είναι άλλο ένα ποίημα, που μιλάει για την αγάπη προς τη γυναίκα. Ας το διαβάσουμε:

Tο διαμαντένιο του όρθρου μου πετράδι!
―Σ’ αγαπώ με το πάθος που δεν ξέρει
παρά εσένα ουρανό κ’ εσένανε άδη,
με το πάθος τυφλό του σφιχτοχέρη.
Σ’ αγαπώ με τον ήλιο, με το αστέρι
που ολογλυκαίνει το πικρό αχνό βράδι,
και με του Γεναριού το καλοκαίρι,
μ’ εσάς της μυγδαλιάς ολόανθοι κλάδοι.
Σ’ αγαπώ με της άνοιξης τ’ αηδόνια,
με τα ξερά τα φύλλα που χρυσάφι
στρώνουν ταπί στ’ Άγιου Aντρεός το μήνα.
Σ’ αγαπώ με της θλίψης τα τρηδόνια
και με της αναγάλλιασης τα κρίνα.
M’ όσα οι κούνιες κρατάν και μ’ όσα οι τάφοι.(2)

Συνεχίζουμε με το ποίημα: «Πάει και το Λίγο Φως…», όπου μία στροφή του έχει ως εξής:

Πάει και το λίγο φως, δετός, άνεργος, νύχτα, τρέμω, καίω.
Xέρι απλωμένο, λυτρωμός, ή χέρι που θα με συντρίψης,
σαρκική γλύκα μυστική, μόνο μ’ εσέ αναπνέω,
δεν ξέρω ποιό σου τ’ όνομα, σου δέομαι, μη μου λείψης. (3)

Περί αγάπης για τη γυναίκα ο λόγος. Διαβάζουμε, λοιπόν, στο ποίημα: «Έρχομ’ εγώ, φτάνω εγώ προς Eσένα!..»:

K’ έτσι σε ημέραν ηλιόκαλην όπως
το βραδινό ξαφναπλώνουμε σκότος
κλείνοντας γύρω μας κάθε φεγγίτη
για να χαρούμ’ εκεί απάνου στον τοίχο
κάποιους ριγμένους μ’ έν’ άλλο φως ήσκιους,
έτσι στο φως της ζωής μου ένα σκότος
έξαφν’ απλώνω. Tης είπα της Nύχτας:
―Kλέφτρα, δεν τρέμω, να ψάξω ‘σε στάσου.―
K’ έκλεισα μέσα μου κάθε φεγγίτη
για να χαρώ ξανοιγμένον απάνου
στου μυστηρίου τον αγκρέμιστο τοίχο,
ω! τον ολόφωτον ήσκιον, Eσένα!

Kαι της καρδιάς: ―Ξερριζώσου, της είπα,
και της βουλής μου: ―Παράλυτη πέσε!
Σβύσου! Tης μνήμης, της γνώμης: Kοιμήσου!
Tη φαντασία την έπνιξα, σπρώχνω
κάθε χαρά στο γκρεμό, κάθε λύπη
τη μαχαιρώνω, κι ολάγρια μαδώντας
ποδοπατώ της αγάπης τα ρόδα.
K’ έκραξα: ―Mάτια, κλειστήτε, και χείλη
μου, βουβαθήτε, κι αυτιά, μην ακούτε.
Kι όταν το είναι μου ολόγυμνον, άλλο,
ξένο και απ’ όλα του γύρω και ολούθε
σαν από αέρα και σαν από λαύρα
το γοργοφύσημ’ ακράτητο πήρε
προς τ’ αξεδιάλυτου χάους το δρόμο,
είπα:
―Eσύ τώρα, εσύ τώρα, εσύ τώρα,
γίνε Kαρδιά, Φαντασία και Mνήμη,
δείξου Bουλή, γλυκοπρόσταξε Γνώμη,
κάψε με Λύπη, Xαρά φίλησέ με,
κλείσε μ’ εσύ στην αγκάλη σου, αγάπη,
στόμα μου εσύ και ακοές μου και μάτια.
Kάμε μ’ Eσύ, κλείσου μέσα μου Eγώ μου
και με του είναι μου σμίξου το είναι! (4)

Για την «Ανατολή», τον τίτλο του επόμενοι ποιήματος, ο Κωστής Παλαμάς, την οποία προσωποιεί κι αυτή στο πρόσωπο μιας μάνας γυναίκας:

Γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα,
μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα,
λυπητερά,
πώς η ψυχή μου σέρνεται μαζί σας!
Eίναι χυμένη από τη μουσική σας
και πάει με τα δικά σας τα φτερά.

Σας γέννησε και μέσα σας μιλάει
και βογγάει και βαριά μοσκοβολάει
μια μάννα· καίει το λάγνο της φιλί,
κ’ είναι της Mοίρας λάτρισσα και τρέμει,
ψυχή όλη σάρκα, σκλάβα σε χαρέμι,
η λαγγεμένη Aνατολή.

Mέσα σας κλαίει το μαύρο φτωχολόι,
κι όλα σας, κ’ η χαρά σας, μοιρολόι
πικρό κι αργό·
μαύρος, φτωχός και σκλάβος και ακαμάτης,
στενόκαρδος, αδούλευτος, ―διαβάτης
μ’ εσάς κ’ εγώ.

Στο γιαλό που τού φυγαν τα καΐκια,
και του μείναν τα κρίνα και τα φύκια,
στ’ όνειρο του πελάου και τ’ ουρανού,
άνεργη τη ζωή να ζούσα κ’ έρμη,
βουβός, χωρίς καμιάς φροντίδας θέρμη,
με τόσο νου,

όσος φτάνει σα δέντρο για να στέκω
και καπνιστής με τον καπνό να πλέκω
δαχτυλιδάκια γαλανά·
και κάποτε το στόμα να σαλεύω
κι απάνω του να ξαναζωντανεύω
τον καημό που βαριά σάς τυραννά

κι όλο αρχίζει, γυρίζει, δεν τελειώνει.
Kαι μια φυλή ζη μέσα σας και λυώνει
και μια ζωή δεμένη σπαρταρά,
γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα,
μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα,
λυπητερά.

«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου», αυτό το μεγάλο ποιητικό Έπος του Κωστή Παλαμά, έχει πολλά στοιχεία που εξυμνούν την γυναίκα. Ο ποιητής μας την θέλει και αυτή να βαδίζει αιώνια πάνω στο φλοιό της γης για να βρει το αιώνιο φως της γνώσης!.. (Στη φωτογραφία μας η απαστράπτουσα σε ομορφιά Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Γωγώ Γαρυφάλλου).

«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»

Στον Δωδεκάλογο του Γύφτου, αυτό το Έπος του Κωστή Παλαμά, η γυναίκα έχει το δικό της ρόλο. Ας διαβάσουμε ορισμένους στίχους!

«Περδικόστηθη Tσιγγάνα,
ω μαγεύτρα, που μιλείς
τα μεσάνυχτα προς τ’ άστρα
γλώσσα προσταγής!
Στα μεστά στα νικηφόρα
στήθια σου ηύρα μοναχά
της γυναίκας την απάτη
και της σάρκας τη σκλαβιά,
κι αχαμνή πλανεύτρα αγάπη
κι έν’ αρρωστημένο φως
και το λίγωμα που λιώνει
το κορμί του καθενός.
Μέσα μου κι αν να σαλεύει
άκουα κάτι σα φτερό,
με τ’ αντρίκεια σου τα χέρια
σύντριψες και το φτερό.
Ω που αγνάντια και μακριά μου
τα μεσάνυχτα μιλείς
προς τ’ αστέρια, προς τα πάντα
γλώσσα προσταγής.
Κι όντας μες στην αγκαλιά σου
σφιχτοκλείς με ερωτική,
ω γυναίκα, εσύ, σαν όλες,
ψεύτρα, σκλάβα! Ποια είσ’ εσύ;…»
…………………………………..

«Ξένος έμεινα κι ασκλάβωτος
από σέβας, δέηση, τάμα·
είμ’ εγώ των άθεων ο προφήτης
κι η ζωή μου είναι το θάμα·
και μονάχα μιά φορά στην Πόλη μέσα
μ’ άγγιξε ιερή κι εμέ λαχτάρα·
και μου τήνε φύσηξες εσύ,
γύφτισσα γυναίκα ξεμαλλιάρα,
και το τρέξιμο σου το τρελό
μες στα τρίστρατα και μέσα στα καντούνια·
πίσω σου ούρλιασμα σκυλιών,
γύρω σου παιδιών πετροβολήματα,
κι όχλος και σου χτύπαε τα κουδούνια·
ποιά στιγμή να σ’ έσπειρε βλαστήμιας,
ποιάς οργής βάσταξ’ εσένα μήτρα,
σκύβαλο του κόσμου κι αποκόμματο,
πού είσαι η Σίβυλλα, απαρνήτρα;
Κι έκραζες βραχνά, – το κράξιμό σου
δεν μπορώ να τ’ απολησμονήσω,-
κι έκραζες: «Φωτιά! να κάψω την Παράδεισο!»
κι έκραζες: «Νερό! την Κόλαση να σβήσω!»
………………………………………………..

«Κι ήρθανε κι οι καλαθοπλέχτες,
να κι οι αλογοπραματευτάδες·
πεταλωτήδες, ξυλοκόποι,
γύφτοι ξωμάχοι και σκαφτιάδες,
γύφτοι άνεργοι και δουλευτάδες,
κι όσοι θερίζουν το χρυσάφι,
και που ποτέ δεν το ποθήσαν,
κι όσοι αγναντεύουνε των άλλων
τα χαροκόπια και τις έγνοιες
και τα φιλιά και τις αμάχες,
και τον ιδρό του φαμελίτη
και τη ντροπή που της γυναίκας
τα δροσομάγουλα πυρώνει,
και τον καπνό που από το τζάκι
το σπιτικό γλιστράει και φεύγει,
την αρχοντιά, τη φτώχεια και όλα·
και τίποτε δεν τους ξαφνίζει,
κι όλα σαν όνειρα τα βλέπουν,
και κάθε νύχτα στα τσαντήρια,
γυρνούν, κι ειν’ ίδιοι, πάντα είν’ ίδιοι.
Κι ήρθαν κι οι γύφτοι που δουλεύουν
το χάλκωμα και το καλάγι,
κι οι ατσίγγανοι οι καλοτεχνίτες,
κι οι γύφτοι οι σφυροκόποι νά τους!
με τα πανάρχαια σύνεργά τους,
με τα διπλά τους φυσητήρια,
γύφτοι χαλκιάδες με τα σύνεργα
τα χίλια μύρια,
ξεσκαλιστάδες της φωτιάς,
κρατώντας την πάντ’ αναμμένη
και σα να παίρνουν από κείνη
πάντα όση δύναμη τους μένει…»

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Από τα Άπαντα, E΄, Mπίρης χ.χ.
Από το K’ έχω από σας μια δόξα να ζητήσω, Eρμής 2001
Από το K’ έχω από σας μια δόξα να ζητήσω, Eρμής 2001
Από το K’ έχω από σας μια δόξα να ζητήσω, Eρμής 2001

Αναρτήθηκε: 01/06/12 18:21

Μια ἀνάμνηση ἀπὸ τὴ γιορτὴ τῶν Φώτων καὶ τὸν Ἀλαγούδη. Στίχοι Άγγελος Καλογερόπουλος.

Τα Θεοφάνεια (του Διόνυσου και του Χριστού)

Ανέβηκε στις 31 Δεκ 2011

Τα Θεοφάνεια (του Διόνυσου και του Χριστού) Από το Δωδεκάορτο του Χρίστου Τσιαμούλη Τραγούδι: Ασπασία Στρατηγού Στίχοι: Αγγελος Καλογερόπουλος Ήταν κοντά μιά θάλασσα, πού ‘βγανε μιά πηγούλα τού Διόνυσου ήταν η πηγή καί τού Χριστού τό κύμα.Έσκαβε ο Διόνυσος τή γή κι από τόν κάτω κόσμο βγάζουν νερό οι ποταμοί καί ξεδιψούν οι ζωντανοί. Ένα πουλί πίνει νερό κι έπειτα παίζει στόν αφρό στά κύματα περπάτησε καί σάν φλογίτσα λάλησε. Ναί, τό σταυρό στή θάλασσα τόν ρίχνουνε τά φώτα καί βούτηξαν στά άπατα ποιός θά τόν πιάσει πρώτα. Καί κεί πού τό γλυκό νερό σμίγει μέ τήν αλμύρα γύρισε πίσω ο ποταμός καί πέτρωσε τό κύμα. Πέτρωσες τώρα Διόνυσε και θά σέ φάει τό χώμα κι αυτός πού αγιάζει τό φιλί αίμα κερνά καί σώμα.

ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣΟ Άγγελος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στην Κυπαρισσία το 1959. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Παράλληλα με την ποίηση ασχολείται και με την μουσική. Υπήρξε μέλος της εκδοτικής ομάδας του περιοδικού Ερουρέμ και συμμετέχει στην εκδοτική ομάδα του περιοδικού Ίνδικτος.Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Ερωδία, Ερουρέμ, 1986. Λύσις της Συνεχείας του Δέρματος, Πλανόδιον, 1990. Σύρραμμα, Αρμός, 1997. Αργά Μαθήματα, Το Κοινόν των Ωραίων Τεχνών, 2002. Το φωτεινό Παράθυρο, Ίνδικτος, 2004. Επίσης, τη μελέτη Ο θρους του δέρατος – Η μουσική στον Παπαδιαμάντη, Αρμός, 1994. Κείμενά του σχετικά με τη λογοτεχνία και τη μουσική έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά.

«ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ» (Emotions), ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ …ΑΓΓΙΞΕ.

https://vimeo.com/184003160

Κωνσταντίνος Π. ΝικολόπουλοςΦωτογραφία του Kostas Nikolopoulos.
«Μονόδρομος στη ζωή του καλλιτέχνη η δημιουργία και ο χρωματισμός συναισθημάτων στον κοντινό περίγυρο μα και σε ολόκληρο το κόσμο με τη τέχνη να εξελίσσεται φτιάχνοντας νέους τρόπους έκφρασης και με τη μουσική να εκφράζει αυτά που δεν μπορούν να ειπωθούν μα που αδύνατο να μείνουν στη σιωπή.»
Βιογραφικό: Γεννήθηκε στην Πύλο Μεσσηνίας. Παρακολούθησε σεμινάρια ψυχοδράματος, σεμινάρια σύγχρονης δραματοθεραπείας, σεμινάρια βιωματικού ψυχοδράματος, διδάχτηκε εσωτερική φιλοσοφία. Έχει γράψει τη μουσική και σκηνοθετήσει ταινίες μικρού μήκους και παραστάσεις, η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους (2016) φέρει το τίτλο Emotions (μια ταινία με σενάριο τη μουσική…) Σπούδασε μουσική και σύνθεση με ειδίκευση στο όργανο κλαρίνο Sib. Έχει μελοποιήσει Έλληνες ποιητές μεταξύ αυτών Νίκο Καββαδία και Κώστα Ουράνη. Έχει συνθέσει έργα για τους κορυφαίους Έλληνες ερμηνευτές μεταξύ αυτών Γρηγόρη Μπιθικώτση-Αντώνη Καλογιάννη-Γιάννη Πάριο ….
link Ταινίας https://vimeo.com/184003160

Μια ταινία με σενάριο τη μουσική…
Σενάριο η μουσική, πηγή λόγου, συναισθημάτων και έκφρασης…
Μια υπερβατική και ειλικρινής ανάδειξη των συναισθημάτων του ανθρώπου μέσα από την ερμηνεία της αρμονίας των φθόγγων της μουσικής.
Ο δημιουργός τοποθετεί τον πρωταγωνιστή στον χρόνο και στον χώρο και «παίζει» μαζί του βιωματικά στις περισσότερες των στιγμών το παιχνίδι της εναλλαγής των συναισθημάτων άλλα και της συνεχούς αναζήτησης και επικοινωνίας μέσα από το γέλιο και το δάκρυ, μέσα από το φως του ήλιου, μέσα από την αρμονία των χρωμάτων, μέσα από τη φωτιά και τη πέτρα τη θάλασσα και τη γυναίκα…
Όλα είναι μουσική…
Πρωταγωνιστής : Ο Άνθρωπος
Αφετηρία : Η γένεσης των θαυμάτων και των τραυμάτων.

Σ΄ έναν κόσμο που «βυθίζεται» στο χάος χωρίς ηθικές αντιστάσεις, σ΄ ένα περιβάλλον όπου βασιλεύει εκκωφαντική σιωπή, με την Παιδεία να «κυματίζει» το ανιστόρητο και το συναίσθημα παροπλισμένο, η ταινία «ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ» (Emotions) επιχειρεί να συμβάλλει στην ανάγκη ώστε ο αλλοτριωμένος σύγχρονος Άνθρωπος ν΄ακούσει ξανά τον σφυγμό της καρδιάς του και να αναγεννηθεί ως Πρόσωπο και ως Κοινωνία.

Σ΄ αυτή την κατεύθυνση υπερθεματίζω τον λόγο της δημιουργίας μου στην ανάγκη η ταινία «ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ» (Emotions), μια ταινία με σενάριο την Μουσική, να λειτουργήσει ως οδηγός έκφρασης και υπέρ των ατόμων με ολική απώλεια όρασης, μια και η «φωνή» της ψυχής δεν καταγράφει τον λόγο της μονάχα με πένα, αλλά μπορεί και να τον «ζωγραφίζει» με παλέτα τη Μουσική και τους δρόμους της.
Οι «πυλώνες» της ταινίας «ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ» – EMOSIONS:
Α’ αντρικός ρόλος: Τηλέμαχος Παπαγεωργίου (Ο Άνθρωπος)
Α΄ γυναικείος ρόλος: Μαρία Μπεκρή (Ο Έρωτας)
Β’ γυναικείος ρόλος: Αναστασία Γιουβανάκη (Η Ζωή)

Film celection: Emotions (2016) η πρώτη του σκηνοθετική έκφραση.
Σ΄ έναν κόσμο που «βυθίζεται» στο χάος χωρίς ηθικές αντιστάσεις, σ΄ ένα περιβάλλον όπου βασιλεύει εκκωφαντική σιωπή, με την Παιδεία να «κυματίζει» το ανιστόρητο και το συναίσθημα παροπλισμένο, η ταινία «ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ» (Emotions) επιχειρεί να συμβάλλει στην ανάγκη ώστε ο αλλοτριωμένος σύγχρονος Άνθρωπος ν΄ακούσει ξανά τον σφυγμό της καρδιάς του και να αναγεννηθεί ως Πρόσωπο και ως Κοινωνία.

Έκανα μια επιλογή, ως προς την προβολή της ταινίας, έξω από τα πρέπει, οι λόγοι καθαρά «ιδεολογικοί»…
Θα μπορούσα σε μια αίθουσα να συναντηθούμε, να «απολαύουμε» το «θέαμα» και να τα πούμε από κοντά, έκρινα όμως να κάνω κάτι άλλο και να το μοιραστώ μαζί σας στο πεδίο του διαφορετικού αφού όλοι εσείς θα μπορείτε να δείτε και να ακούσετε και έτσι να με «συναντήσετε» μέσα στο σπίτι σας στη θαλπωρή του χώρου σας Μετά από έναν αγώνα τριών και πλέον χρόνων είμαι έτοιμος στα πλαίσια των δυνατοτήτων μου να παρουσιάσω την πρώτη του σκηνοθετική έκφραση.

ΥΓ: Να προσθέσω μόνο ότι ο καλλιτέχνης είναι παντρεμένος με την Άννα Μπιθικώτση, στο ποιητικό έργο της οποίας κάνει συχνά …πυκνά, αφιερώματα ο Πίπης μας.

«Το τραγούδι της δέμπλας» του Κώστα Κόλλια – Ερανιώτη, παρουσιάζεται την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου στο «Φουρναράκειο»

Βιβλίο για την ελιά και το λάδι από Αγροτικό Σύλλογο και Κώστα Κόλλια – Ερανιώτη!

«Το τραγούδι της δέμπλας» παρουσιάζεται την Πέμπτη το απόγευμα στο «Φουρναράκειο»

«Ύμνο» στην ελιά και το λάδι αποτελεί το βιβλίο του Κώστα Ερανιώτη (Κώστα Κόλλια) που εκδόθηκε και παρουσιάζεται την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου στο Φουρναράκειο Πνευματικό Κέντρο Φιλιατρών! Ένα πόνημα με ιστορικό – λαογραφικό – λογοτεχνικό κράμα, υπό τους ήχους της δέμπλας στην ελιά και το τριζοβόλημα των λιθαριών στο λιοτρίβι, αλλά και τον απόηχο της φιλιατρινής κοινωνίας στην πλατεία και την αγορά.
Η ελιά και το λάδι στη φιλιατρινή κοινωνική ζωή και παράδοση έχουν βαθιές ρίζες και το βιβλίο δε στοχεύει μόνο στο να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι νεώτεροι, αλλά «να νοσταλγήσουν οι παλιοί και να χτίσουν οι νέοι τη δική τους νοσταλγία».
Όπως αναφέρει ο συγγραφέας, «η νοσταλγία είναι ένα συναίσθημα δημιουργικό κι ύστερα, γιατί τίποτα δε χτίζεται στο κενό»!
«Για ένα ταξίδι στον τόπο και το χρόνο. Ν’ αφουγκραστούμε τη δέμπλα τη λυγερή σα γίνεται δοξάρι στα χέρια των ραβδιστών και μελωδεί στ’ ασημένια τέλια του φιλιατρινού ελαιώνα. Ν’ ακούσουμε τα λιθάρια να τρίζουν στο παλιό λιοτρίβι και να γευθούμε τ’ αγουρόλαδο, που καρφιάζει στο λιμπί, με μια φέτα καψαλιστό ψωμί κι ένα σκουράντζο καψαλισμένο σ’ εφημερίδα…», αναφέρει στο εισαγωγικό σημείωμα ο Κώστας Ερανιώτης.
Ο Αγροτικός Σύλλογος Φιλιατρών συμπλήρωσε φέτος 40 ολόκληρα χρόνια ζωής και δράσης. Εκτός από τη διασφάλιση των οικονομικών κοινωνικών κι επαγγελματικών συμφερόντων των αγροτών, που- σύμφωνα με το πρώτο άρθρο του καταστατικού του- αποτελεί το γενικό βασικό σκοπό του, ένας από τους επιμέρους καταστατικούς σκοπούς είναι και η διατήρηση της πνευματικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και η ανάπτυξη του πολιτιστικού επιπέδου.
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται η έκδοση του βιβλίου που αναφέρεται στην ελιά και στο λάδι, που, όπως παλιότερα με τη σταφίδα, έτσι και τώρα με τα κηπευτικά και τ’ αμπέλια, στηρίζουν τη φιλιατρινή οικονομία.
Για την έκδοση και παρουσίαση του βιβλίου παραχώρησαν προχθές συνέντευξη Τύπου ο συγγραφέας, ο πρόεδρος και ο γραμματέας του Αγροτικού Συλλόγου Φιλιατρών.
Ο γραμματέας του Συλλόγου, Τέλης Καναβός, σημείωσε, μεταξύ άλλων, πως «είναι ένα βιβλίο που αναφέρεται στα πιο βασικά προϊόντα της περιοχής των Φιλιατρών, όπως είναι η ελιά και το λάδι. Αλλά και σ’ όλο τον αγροτικό τομέα, καθώς τα Φιλιατρά είναι μια αγροτομάνα πόλη…».
Ο συγγραφέας επισήμανε: «Ως προς το χαρακτήρα του συγκεκριμένου βιβλίου θα λέγαμε ότι αποτελεί ένα μείγμα ιστορικών, λαογραφικών και λογοτεχνικών στοιχείων. Στοιχείων που κατατείνουν στη σύνθεση και την ανάδειξη της βιωματικής σχέσης των Φιλιατρινών με την ελιά και το λάδι. Κι ακριβώς αυτή η σχέση και οι διάφορες εκφάνσεις της αναδεικνύονται μέσα στις σελίδες του βιβλίου. Πανταχού παρών ο αγρότης, με τη φυσική του παρουσία ή με την αύρα του. Και πανταχού παρών ο Φιλιατρινός ελαιώνας…».
Αμφότεροι ευχαρίστησαν τους συντελεστές της έκδοσης και της παρουσίασης, η οποία θα  γίνει την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου και ώρα 7.00 μ.μ. στο Φουρναράκειο Πνευματικό Κέντρο Φιλιατρών, απευθύνοντας κάλεσμα σε όλους τους πολίτες να συμμετάσχουν, σημειώνοντας πως τα έσοδα θα διατεθούν για κοινωνικούς σκοπούς.
Το βιβλίο θα προλογίσει ο διευθυντής ΔΑΟΚ Τριφυλίας, Αντώνης Παρασκευόπουλος, θα μιλήσουν ο ομότιμος καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πάνος Αθανασόπουλος και ο λογοτέχνης Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, θα απαγγείλει η Ματίνα Μιχαλακοπούλου και αποσπάσματα θα διαβάσει ο Γιώργος Καραμπότσος.

Του Ηλία Γιαννόπουλου