Χαμένος Παράδεισος, μουσική Γιώργος Κατραλής, ποίηση Γεωργία Αγγελοπούλου (Μαλλούσα)

Από την σοπράνο Γιέλενα Γιοβάνοβιτς Μπακοπούλου, στο Μαλλιαροπούλειο Θέατρο Τρίπολης.

Το Αττικό Ωδείο Τρίπολης με τη συμπαράσταση του Δήμου Τρίπολης, οργάνωσε την Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2016 στο Μαλλιαροπούλειο Θέατρο συναυλία κλασικής μουσικής, με τίτλο «Ρομαντικοί και σύγχρονοι συνθέτες».

Γιώργος Κατραλής, ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΑΡΚΑΔΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ, έργο 51

 Χαμένος Παράδεισος

Ποίηση: Γεωργία Αγγελοπούλου-Παπαβασιλείου (Μαλλούσα)

Από την ποιητική συλλογή Αθόρυβες διαδρομές

Γιέλενα Γιοβάνοβιτς-Μπακοπούλου, Σταύρος Θεοδωρόπουλος,

Νίκος Παπαηλίου, Γιώργος Κότσικας

(φωνή-όμποε-κλαρινέτο-πιάνο)

41 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ: ΆΙΝΤΕ ΘΥΜΑ ΆΙΝΤΕ ΨΩΝΙΟ…

Κλείνουν φέτος 41 χρόνια από τον θάνατο του σπουδαίου κομμουνιστή ποιητή Κώστα Βάρναλη.
Ο «ποιητής της εργατιάς», πλήρης ημερών, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 90 χρονών, στις 16 Δεκεμβρίου 1974.
****
«Όχι με λόγια, μ’ έργα τ’ Άδικο πολέμα!
Κι όχι μονάχος!
Με τα πλήθη συνταιριάσου!
**
«Ἢ ποίηση τοῦ Βάρναλη, γράφει ὁ Μενέλαος Λουντέμης, δὲ μύριζε ποτὲ γάλα.
Μύριζε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μπαροῦτι· κατέβηκε δηλαδὴ στὸ στίβο χωρὶς πάρα πολλὰ γυμνάσματα καὶ δοκιμὲς καὶ περιπλανήσεις στοὺς λειμῶνες τῶν ἀσφόδελων
Μ᾿ ἄλλα λόγια, χωρὶς αὐτὲς τὶς πεισιθάνατες κραυγὲς ποὺ ἔβγαζαν ὅλοι οἱ λυρικοί του καιροῦ του.
Ὄχι.
Ἡ Ποίηση τοῦ Βάρναλη ἦταν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἀρσενική,
λάσια,
μιὰ βολίδα ποὔπεσε μὲς στὰ στεκούμενα νερὰ τοῦ μελίπηχτου λυρισμοῦ».

"Οἱ μοιραῖοι Μὲς στὴν ὑπόγεια τὴν ταβέρνα, μὲς σὲ καπνοὺς καὶ σὲ βρισιές, (ἀπάνου ἐστρίγγλιζε ἡ λατέρνα) ὅλη ἡ παρέα πίναμε ἐψές, ἐψές, σὰν ὅλα τὰ βραδάκια, νὰ πᾶνε κάτου τὰ φαρμάκια. Σφιγγόταν ὁ ἕνας πλάι στὸν ἄλλο καὶ κάπου ἐφτυοῦσε καταγῆς, ὤ! πόσο βάσανο μεγάλο τὸ βάσανο εἶναι τῆς ζωῆς! Ὅσο κι ὁ νοῦς ἂν τυραννιέται ἄσπρην ἡμέρα δὲ θυμιέται! (Ἥλιε καὶ θάλασσα γαλάζα καὶ βάθος τοῦ ἄσωτου οὐρανοῦ, ὤ! τῆς αὐγῆς κροκάτη γάζα γαρούφαλλα τοῦ δειλινοῦ, λάμπετε-σβήνετε μακριά μας, χωρὶς νὰ μπεῖτε στὴν καρδιά μας!) Τοῦ ἑνοῦ ὁ πατέρας χρόνια δέκα παράλυτος - ἴδιο στοιχειὸ τοῦ ἄλλου κοντόμερη ἡ γυναῖκα στὸ σπίτι λιώνει ἀπὸ χτικιό, στὸ Παλαμήδι ὁ γυιὸς τοῦ Μάζη κ᾿ ἡ κόρη τοῦ γιαβῆ στὸ Γκάζι. -Φταίει τὸ ζαβὸ τὸ ριζικό μας! -Φταίει ὁ θεὸς ποὺ μᾶς μισεῖ! -Φταίει τὸ κεφάλι τὸ κακό μας! -Φταίει πρώτ᾿ ἀπ᾿ ὅλα τὸ κρασί! «Ποιὸς φταίει; Ποιὸς φταίει;... κανένα στόμα δὲν τὅβρε καὶ δὲν τὄπε ἀκόμα. Ἔτσι, στὴν σκοτεινὴ ταβέρνα πίνουμε πάντα μας σκυφτοί, σὰν τὰ σκουλήκια κάθε φτέρνα ὅπου μᾶς εὕρει, μᾶς πατεῖ: δειλοί, μοιραῖοι κι ἄβουλοι ἀντάμα! προσμένουμε, ἴσως, κάποιο θάμα! * https://www.youtube.com/watch?v=xGNUNqYSvRw"
"Μες στο δροσάνεμο που αναγαλλιάζω κι ο νους χανότανε σε χάος γαλάζιο ψηλά ας μ’ αφήνατε να ξεχαστώ φωτοπερίχυτη, στόμα κλειστό. Ποιο χέρι απλώθηκε να με σπαράξει απ’ το χρυσόνειρο στην άγια πράξη! Ο πρώτος ήχος μου πρώτη πληγή, με τραβάς, αίμα μου ξανά στη Γη. Ω! σεις χαμόσυρτα λερά σκουλήκια, η άλαμπη ζήση σας ζήση ναι δίκια! Μια τρύπα ο κόσμος σας και μέσα κει ο Χάρος λύτρωση κι ώρα γλυκή. Δεν είναι κέντρισμα να σας κουνήσει, κορμιά, που η άλυσσο τα ’χει τσακίσει! Σκέψη, ποιος άνεμος θέ ν’ αξιωθεί να σ’ ανατάραζε, σκότος βαθύ; Πίσου απ’ τα λόγια μου πίκρα φαρμάκι, τι κόσμοι απέραντοι βυθοί λουλάκι! Μάτι δε βρίσκεται να θαμπωθεί κι αφτί δε βρίσκεται να λιγωθεί; Να `ταν να ξήλωνεν απ’ την καρδιά μου Μοίρα καλόβουλη τ’ άγρια καρφιά μου και να με σήκωνε μ’ άξιο φτερό σκέψη που μέστωσε με τον καιρό. Πάνω από θάλασσες πάνω από χώρες με τον καλόκαιρο και με τις μπόρες να με κατέβαζεν αγαλινά όπου τ’ ανθρώπινο πλήθος πονά. Σε μίνες φόνισσες μπουχές καζέρνες, λιμάνια ολόκαπνα, βοερές ταβέρνες, σπιτάλια σκοτεινά και φυλακές, μπορντέλ’ ακάθαρτα και προσευκές. Στα στήθια να μπαινα σαν την ανέσα, σφυγμός βαθύρριζος στις φλέβες μέσα στο νου σαν άστραμα και στην ψυχή, ν’ αχούσ’ αδιάκοπα τη διδαχή: Όλα τελειώνουνε κι όλα περνάνε! Ιδέες βασίλισσες κακογερνάνε. Στις νέες ανάγκες σου κόπος βαρύς, σκοπούς αλάθεφτους κοίτα να βρεις. Αν είν’ η σκέψη σου πριν από σένα, δεν είναι απόκομμα θεού και γέννα. Τη σκλάβα σκέψη σου, σκλάβα δετή σου τηνε πλάσανε οι Δυνατοί. Φτωχέ, σου μάραναν κόποι και πόνοι τη θέληση άβουλη πιωμένη αφιόνι! Αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθής, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς! Τ’ άσκημα χέρια σου, των όλω αιτία, βαστάνε μάργελη την πολιτεία! Βγαίνει απ’ τα χέρια σου κάθε αγαθό του ωραίου περίθετο το χρυσανθό. Σφίξε τα χέρια σου, για Σένα κράτει τ’ άμοιαστον έργο σου, την Πλάση ακράτη κι όλο ανεβαίνοντας προς τη Χαρά μέσα σου θά ναβεν άστρων σπορά. Κι όπου σε σφάζουνε δεμένον πίσου, να βρόνταε άξαφνα σεισμός αβύσσου, χίλι’ αστροπέλεκα: Δεν είναι μπρος! Κρύβεται πίσω σου χρόνια ο οχτρός! * https://www.youtube.com/watch?v=Qkfbv2AomRg"
Φωτογραφία του χρήστη Φυσάει αδιαφορία, κοινωνικοπολιτικά θέματα.
+3

ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΜΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑ Ν. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (ΜΑΛΛΟΥΣΑ)

Βιβλιοπαρουσίαση του Γ. Βλάση.

«ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ»
Της Γεωργίας Ν. Αγγελοπούλου – Παπαβασιλείου (Μαλλούσα)

Και ξαφνικά βλέπεις και αντιλαμβάνεσαι ότι το δειλό και αθόρυβο συγγραφικό ξεκίνημα έδωσε, μέσα σε δύο περίπου δεκαετίες, στην Τρίπολη την ποιήτριά της, την λογοτέχνη ακριβέστερα, η οποία επάξια καταλαμβάνει, πλέον, ξεχωριστή θέση μεταξύ των ομοτέχνων της. Και όχι, βέβαια, μόνο μεταξύ των Αρκάδων – η αναγνώρισή της έχει προ πολλού ξεπεράσει τα τοπικά σύνορα, τρανταχτά ονόματα της Λογοτεχνίας, όπως ο Τάσος Αθανασιάδης και ο Ηλίας Σιμόπουλος, έχουν αναφερθεί θετικά, υμνητικά για την ακρίβεια, στο έργο και στο ταλέντο της. Με συγκίνηση θυμάμαι – αρχές της τελευταίας δεκαετίας του περασμένου αιώνα – την ντροπαλή παράκλησή της να διαβάσω και να αποτιμήσω (ο… επαΐων!) τα πρώτα ποιήματά της, χειρόγραφα σε μαθητικό τετράδιο…
Σήμερα, λοιπόν, η Μαλλούσα, κατά… κόσμον, Γ. Ν. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ από το Κοπανάκι Μεσσηνίας, μας έχει προσφέρει 21 (εικοσιένα) βιβλία. Από αυτά τα έξι (6) είναι ποιητικές συλλογές, ένα (1) μυθιστόρημα, μία (1) πραγματεία, Λογοτεχνικά Δοκίμια, ποιητικά πορτρέτα, πεζογραφήματα – αφηγήματα. Ακόμη και στον θεατρικό λόγο, με το έργο «Σε Ικετεύω, Ύψιστε…», διασκευή του θεατρικού έργου «Το Κριτήριο» του συντοπίτη της Πολύβιου Δημητρακόπουλου (Πωλ Αρκάς). Τελευταίο, αλλά – είναι βέβαιον – όχι έσχατο πόνημά της, «Τα κλειδιά της καρδιάς». Μια σειρά ποιημάτων, που πραγματικά έρχονται από τα βάθη της καρδιάς της, βιωματικό εμφανώς, αλλά και καταστάλαγμα πείρας και σοφίας, καθώς τα χρόνια, οι περιστάσεις του βίου και οι, μικρές ή μεγάλες, εμπειρίες πλουτίζουν την ποιήτρια. Ειδικά στο β΄ μέρος του βιβλίου, με τον εύγλωττο τίτλο «Του ποιητή το παραλήρημα», εύκολα ξεχωρίζει κανείς δίστιχα ή τρίστιχα, που ευχαρίστως αποθηκεύει στη δική του καρδιά και μνήμη.
Το α΄ μέρος περιλαμβάνει 46 ποιήματα, ολιγόστιχα ή πολύστιχα, στα οποία θεματικά κυριαρχεί η Μάνα, ο Έρωτας, το Θείο, ο Θάνατος. Διαμαντάκια που στραφταλίζουν και τραβούν πάνω τους προσοχή και αίσθημα.
Όσες και όσοι την Ποίηση και τους δημιουργούς της αγαπούν, θα χαρούν και θα κερδίσουν, ως άνθρωποι και αναγνώστες, εάν και όταν γνωρίσουν το έργο της Γ. Ν. Α. – Π. Και βέβαια, πρώτη η Τρίπολη οφείλει και συμφέρον έχει να γνωρίσει η ίδια και να προβάλλει ύστερα, με σεμνότητα, αλλά και με αυτοπεποίθηση, τη δική της ποιήτρια.

Γιώργος Βλάσης
Φιλόλογος

Βιβλιοπαρουσίαση «ΑΡΚΑΔΙΚΑ ΝΕΑ», Ιούνιος 2015

1-2386778a2a

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ. «ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ» ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΓΚΟΤΣΗ.

Θα μιλησουν για τον Νικο Δημογκότση ο Τασος Αριδας και ο Τελης Γκιουλης, ενω θ΄ ακουστουν ποιηματα  απο την καθηγήτρια Δέσποινα Θεοδοσάκη και την Γεωργία Χριστοδούλου. Μαθητές Γυμνασιου θα απαγγείλουν με «ενα διαφορετικό τρόπο» ποιηματα σε σκηνοθεσία της Γεωργίας Χριστοδουλου και υπο την μουσική υποκρουση της κιθαρας του δασκάλου Αθανασιου Μιχα.

«Διεθνές Ετος Φωτός» από την Unesco. «Το φως στην ποίηση» από το Σωματείο Εθελοντών Μεσσήνης.

«Το φως στην ποίηση» από το Σωματείο Εθελοντών Μεσσήνης.
Γράφτηκε από την Κέλλυ Δημητρούλια

«Το φως στην ποίηση» από το Σωματείο Εθελοντών Μεσσήνης (βίντεο)

Μοναδικές ερμηνείες με μελοποιημένους στίχους, ποιήματα μεγάλων Ελλήνων ποιητών, προσεγμένες προσεγγίσεις της ποίησης απέσπασαν το δυνατό χειροκρότημα του κοινού στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Φιλοσοφικού Κέντρου Μεσσήνης το βράδυ του Σαββάτου, οπότε το Σωματείο Εθελοντών Μεσσήνης απέδειξε για μια ακόμα φορά πως η εθελοντική δράση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πολιτισμό.

«Το φως στην ποίηση» ήταν μια ακόμα επιτυχημένη εκδήλωση του δραστήριου εθελοντικού σωματείου, που διοργανώθηκε με αφορμή την ανακήρυξη του 2015 ως «Διεθνές Ετος Φωτός» από την Unesco, σε συνεργασία με την Ενωση Μεσσήνιων Συγγραφέων και την ΚΕΑΔΗΜ.

Τον συντονισμό είχε η πρόεδρος του Σωματείου Εθελοντών Ντίνα Αντωνάκου – Γκότση. Ο φιλόλογος και συγγραφέας Αγγελος Λάππας πραγματοποίησε την κεντρική ομιλία, ενώ ποιήματα διάβασαν οι Αντωνία Παυλάκου και Μαρία Σταθέα, φιλόλογοι – συγγραφείς και τραγούδησαν ο Δημήτρης Χαρλέπας και η Φωτεινή Μπεκρή τους οποίους συνόδευε στο πιάνο η Γεωργία Μαυρέα.

Χαιρετισμό απηύθυναν ο δήμαρχος Μεσσήνης Γιώργος Τσώνης, ο οποίος μάλιστα στάθηκε ιδιαίτερα στις εργασίες που είναι σε εξέλιξη αναφορικά με το Φιλοσοφικό Κέντρο, προκειμένου αυτό να αναδειχθεί σε χώρο πολιτισμού για όλη την Πελοπόννησο, η πρόεδρος της ΚΕΑΔΗΜ Γεωργία Παναγοπούλου – Μπρακουμάτσου αλλά και ο πρόεδρος της Ενωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων Αριστοτέλης Φράγκος, ενώ με την παρουσία τους τίμησαν την εκδήλωση πλήθος πολιτών κι εκπροσώπων φορέων, μεταξύ των οποίων και η Μεσσήνια βουλευτής Γιώτα Κοζομπόλη.

Κ.Δ.

https://www.eleftheriaonline.gr/local/politismos/ekdiloseis/item/81761-to-fos-stin-poiisi-apo-to-somateio-ethelonton-messinis-vinteo