Αρχείο κατηγορίας ΠΑΤΡΑ

Σάββατο 13 Οκτωβρίου: Συνάντηση με το Βασίλη Χριστόπουλο, συγγραφέα του μυθιστορήματος «Κάτοικος Πατρών».

Σημείωση bloger: Στο Γ΄Λύκειο Πατρών, είχα την αγαθή τύχη να έχω συμμαθητές 2 παιδιά με το ίδιο ονοματεπώνυμο. Το ένα το ξαναβρήκα στην …Κυπαρισσία, ιδιοκτήτη του BILLY’S PLACE. To δεύτερο …ιδού: 

Συνάντηση με το Βασίλη Χριστόπουλο, συγγραφέα του μυθιστορήματος «Κάτοικος Πατρών», διοργανώνει το Σάββατο 13 Οκτωβρίου , στις 6.30μμ,  το Bright Side Study Room, Φιλοποίμενος 45.

Ο συγγραφέας Βασίλης Χριστόπουλος θα μιλήσει για την υπόθεση του έργου και τους λόγους που παραμένει επίκαιρο ακόμα και στις μέρες μας. Απόδειξη ότι όταν ανέβηκε ως θεατρική παράσταση πέρσι δόθηκε παράταση λόγω της μεγάλης επιτυχίας του και αποφασίστηκε να ανέβει και τη φετινή θεατρική χρονιά.

Στη συνάντηση θα παρευρεθούν ο σκηνοθέτης Δημήτρης Γεωργαλάς και ο ηθοποιός Βαγγέλης Μιχάλης που ανέλαβαν την προσαρμογή και τη σκηνοθεσία του έργου.

https://tempo24.news/eidisi/201766/patra-synantisi-me-ton-syggrafea-vasili-hristopoylo-sto-bright-side-to-savvato-13

Advertisements

Ο νεοελληνικός Καραγκιόζης και ο Πατρινός Μίμαρος. Του Δημ. Σταθακόπουλου*

Πιτσιρικάς με …θυμάμε, να με περιμένουνε τα καλοκαίρια στο Αρτίκι, ερχόμενος από την γενέτηρά μου την Πάτρα, για να τους παίξω Καραγκιόζη. Την εποχή εκείνη υπήρχαν πάνω από πέντε θέατρα σκιών στην Πάτρα και εγώ ήμουν φανατικός θαμώνας τους. Τις φιγούρες τις έφτιαχνα μόνος μου και η μητέρα μου η συχωρεμένη η  κυρά Λούλα, με είχε …κυνηγίσει αρκετές φορές, γιατί τις …έκαιγα τα σεντόνια, δίνοντας παραστάσεις.

O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελληνικός Καραγκιόζης και ο Πατρινός Μίμαρος (o εκ Κερτέζης Καλαβρύτων Δημήτριος Σαρδούνης)

Δημήτριος Σαρδούνης ή Μίμαρος

Του Δημ. Σταθακόπουλου*

Για το θέμα της προελεύσεως του θεάτρου σκιών, έχουν γραφτεί ήδη πάρα πολλά, τόσο από ξένους, όσο και από Έλληνες και Τούρκους μελετητές αυτής της λαϊκής θεατρικής έκφρασης με σκιές από φιγούρες.

Οι βασικές απόψεις μπορούν «χοντρικά» να συνοψιστούν σε δύο. Μία που αποδέχε­ται την ασιατική του προέλευση και μία άλλη που αποδέχεται την αρχαιοελληνική, όπως αυτή διαμορφώθηκε, ανά τους αιώνες, με το Ελληνιστικό, ρωμαϊκό και Βυζαντινό μιμοθέατρο και κουκλοθέατρο, το οποίο σε συνδυασμό με την τεχνική του «μπερντέ και της σκιάς που δημιουργούσε το κερί«, κατέληξε στον οθωμανικό Karagöz του οποίου μάλ­λον, κύριοι φορείς διαδόσεως, αλλά και Καραγκιοζοπαίκτες, ήταν οι Τσιγγάνοι.

Συνέχεια →

Μοιάζει με… κωμωδία, αλλά στα λόγια η ΕΡΓΟΣΕ επιμένει: Ανασταίνεται το σιδηροδρομικό δίκτυο Καλαμάτας- Πάτρας.

Η ΕΡΓΟΣΕ «ανασταίνει» το σιδηροδρομικό δίκτυο Καλαμάτας- Πάτρας.

Μοιάζει με… κωμωδία, αλλά στα λόγια η ΕΡΓΟΣΕ επιμένει. Ο λόγος για τη σιδηροδρομική σύνδεση της Καλαμάτας με περιοχές και πόλεις της Δυτικής Ελλάδος, δημιουργώντας έτσι ένα δίκτυο μεταφορών.
Ειδικότερα, σε όαση για την «ανομβρία» νέων έργων που έχει πλήξει τον κατασκευαστικό κλάδο κατά τη διάρκεια της τελευταίας τριετίας δύναται να εξελιχθεί τα επόμενα χρόνια η ΕΡΓΟΣΕ, εφόσον προχωρήσουν εντός χρονοδιαγράμματος τα σχεδιαζόμενα έργα στο υφιστάμενο σιδηροδρομικό δίκτυο, τόσο σε ό,τι αφορά την επέκτασή του όσο και σε ό,τι αφορά έργα αναβάθμισης και ηλεκτροκίνησης.
Συνολικά, γίνεται λόγος για έργα αξίας που ενδέχεται να ξεπεράσουν τα 600 εκατ. ευρώ σε βάθος χρόνου, χωρίς μάλιστα σε αυτά να συνεκτιμάται το έργο της λεγόμενης «σιδηροδρομικής Εγνατίας», η οποία ακόμα βρίσκεται στα σπάργανα και ενδέχεται να ξεπεράσει σε κόστος το 1,5-2 δισ. ευρώ.
Όπως ανακοίνωσε προχθές η ΕΡΓΟΣΕ, έχει δρομολογήσει μελέτες που θα ωριμάσουν κρίσιμα έργα, όπως, μεταξύ άλλων, η σιδηροδρομική σύνδεση στο νέο λιμάνι της Πάτρας (με εκτιμώμενο κόστος 240 εκατομμύρια ευρώ), η σύνδεση με την πόλη της Καλαμάτας (συμπεριλαμβανομένης της σύνδεσης Κατακόλου – Ολυμπίας), όπως και άλλα σημαντικά έργα.
Α.Π.

Η ημέρα έχει άρωμα ανθισμένων λουλουδιών στα μαγιάτικα στεφάνια.

Το μαγιάτικο στεφάνι, σύμβολο νίκης της φύσης- Τα έθιμα της κάθε περιοχής.

Το μαγιάτικο στεφάνι, σύμβολο νίκης της φύσης- Τα έθιμα της κάθε περιοχής Η ημέρα έχει άρωμα ανθισμένων λουλουδιών στα μαγιάτικα στεφάνια

Εξορμήσεις στην εξοχή, λουλουδένια στεφάνια, αρώματα ανοιξιάτικης μέρας. Μικροί και μεγάλοι την Πρωτομαγιά σπεύδουν να γιορτάσουν στη φύση την αναγέννησή της, καθώς η Πρωτομαγιά ουσιαστικά θεωρείται η πρώτη μέρα της άνοιξης.

Είναι μέρα που μεταφέρει το μήνυμα της δύναμης, της νίκης, της επικράτησής της. Κάθε Πρωτομαγιά η φύση δίνει τη δική της μάχη και τελικά την κερδίζει. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ ΜΠΕ η λαογράφος του «Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης “Αγγελική Χατζημιχάλη”», Σταυρούλα Πισιμίση, «είναι μια ημέρα νίκης του καλοκαιριού κατά του χειμώνα. Του καλοκαιριού όμως με την έννοια του καλού καιρού, της βλάστησης της γης και κατ’ επέκταση νίκης της ζωής κατά του θανάτου. Υπάρχει η δοξασία ότι όλα ο Μάιος τα κάνει όλα νέα, μια νέα ζωή αρχίζει για τον άνθρωπο και τη φύση. Είναι ο μήνας με μαγικές ιδιότητες θα λέγαμε».

Η επικράτηση της λαϊκής γιορτής κάθε 1η Μαΐου τοποθετείται ανάμεσα στον 12ο και 15ο αιώνα, την περίοδο επίδρασης των Φράγκων, «οπότε έχουμε ουσιαστικά μεταφορά του εορτασμού της άνοιξης από την 1η Μαρτίου την πρώτη μέρα του Μαΐου. Βέβαια, για τη χώρα μας είναι πιο λογική η ημερομηνία της 1ης Μαρτίου, διότι στην Ελλάδα έρχεται πολύ νωρίτερα η άνοιξη απ’ ό,τι στις βόρειες χώρες» υπογραμμίζει η κ. Πισιμίση.

Τα έθιμα της κάθε περιοχής

Η ημέρα έχει άρωμα ανθισμένων λουλουδιών στα μαγιάτικα στεφάνια. Αυτήν τη δροσιά της βλάστησης, της αναγέννησης της φύσης οι άνθρωποι θέλουν να την νιώσουν από κοντά, να την μεταφέρουν στον χώρο τους. «Υπάρχει όμως μια διαφοροποίηση των ανθρώπων της πόλης και της υπαίθρου.

Ο άνθρωπος της πόλης φτιάχνει στεφάνια από λουλούδια ως σύμβολα της άνοιξης και της χαράς. Αντίθετα, ο άνθρωπος που ζει στην ύπαιθρο, τουλάχιστον κάποια χρόνια πριν, έφτιαχνε στεφάνια από πρασινάδες αλλά με καρπούς, σκόρδο (για τη βασκανία) και αγκάθι (για τον εχθρό) ή τσουκνίδα σε κάποια μέρη» επισημαίνει η κ. Πισιμίση και καταλήγει ότι γενικά το δίπολο ζωή – θάνατος υπάρχει σε πάρα πολλές τελετές, συμβολικές κινήσεις μέσα στον λαϊκό πολιτισμό.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «αυτό που προτιμούν στον αγροτικό κόσμο γενικά είναι οι πρασινάδες, οι καρποί, το σκόρδο. Σε κάποιες όμως περιοχές όπως στην Σέριφο αποβραδίς κρεμούν στην πόρτα στεφάνια από τσουκνίδα, λουλούδια και σκόρδο, ενώ στη Σύμη βάζουν κλωνάρια ελιάς, αγκαθιού, μαύρης συκιάς ενώ ταυτόχρονα οργανώνουν και ομαδικές τελετές που αποβλέπουν κι αυτές να φέρουν στο χωριό τη χαρά, την ευλογία, τη δημιουργία.

Στην Πάργα, τα παιδιά ανήμερα της Πρωτομαγιάς πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούν το τραγούδι του Μαγιού και κρατάνε στα χέρια τους κλωνάρια πορτοκαλιάς ή νερατζιάς γεμάτα άνθη, ενώ στην Κέρκυρα περιφέρουν έναν κορμό από τρυφερό κυπαρίσσι το οποίο έχουν τυλιγμένο με κίτρινες μαργαρίτες κι άλλα άνθη αλλά του κρεμάνε και ένα στεφάνι από χλωρά κλαδιά, κορδέλες, μαντήλια προκειμένου να μεταδοθεί το μήνυμα της χαράς, της άνοιξης.

Στον Άγιο Λαυρέντιο στον Βόλο, στολίζουν ένα παιδάκι με λουλούδια.

Και στη Ναύπακτο το μαγιόπουλο ενσαρκώνει ένα παιδί το οποίο συνοδεύουν γέροι φουστανελάδες που κουβαλάνε κουδούνια στολισμένα με άνθη ιτιάς.

Στην Εύβοια συνδυαστικά με τα λουλούδια γίνεται και παράκληση για βροχή με στόχο την καρποφορία, ενώ στην Πορταριά, αλλά και στο Ζαγόρι της Ηπείρου μεταμφιέζονται πέντε πρόσωπα σε κορίτσι, γιατρός, γενίτσαρος και άλλα πηγαίνουν πομπή στο χωριό και κάνουν μια παράσταση που συμβολίζει το δίπολο, ζωή και θάνατος.

Στα Άγραφα υπάρχει ένα έθιμο για την ανανέωση του σπιτιού. Οι νοικοκυρές αποβραδίς αδειάζουν τα δοχεία που υπάρχουν στο σπίτι είτε περιέχουν νερό, κρασί είτε οτιδήποτε άλλο και το πρωί τα κορίτσια πηγαίνουν με τις στάμνες να φέρουν το καινούργιο νερό.

Τέλος, στην Κοζάνη κόβουν λυγαριά και την τυλίγουν στη μέση τους για να είναι ευλύγιστοι και δυνατοί».

Παρασκευή 30 Μαρτίου 2018: Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου Σκιών. Εσπερίδα στην Πάτρα. Αναμνήσεις απ΄το Αρτίκι.

Την Παρασκευή 30 Μαρτίου 2018 στις 7:30 το απόγευμα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου Σκιών θα πραγματοποιηθεί στο Περί Σκιών (Νόρμαν 18-20, Αγ. Διονύσιος, Πάτρα) η εσπερίδα με θέμα «Τριανδρία του Πατρινού Θεάτρου Σκιών: Μίμαρος-Βασίλαρος-Θεοδωρόπουλος. Μια ιδέα που γεννήθηκε στο Περί Σκιών, γίνεται πραγματικότητα».
Μια ημέρα με συμβολικό περιεχόμενο, καθώς τιμάται η παραδοσιακή λαϊκή τέχνη και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Στην ενημερωτική εκδήλωση θα μιλήσουν οι:
• Χρήστος Πατρινός ( Xristos Patrinos), παραγωγός θεάτρου σκιών-καραγκιοζοπαίχτης, «Ο Καραγκιόζης βγαίνει πάλι από τον λήθαργο».
• Giannis Mylonas, συλλέκτης – blogger «Μεταπολεμικά στα θεατράκια της Πάτρας».
• Thomas Agrafiotis, καραγκιοζοπαίχτης, Δρ. παιδαγωγικής, συγγραφέας «Τριανδρία του Πατρινού Θεάτρου Σκιών: Μίμαρος-Βασίλαρος-Θεοδωρόπουλος».
Θα υπάρχει ειδική βράβευση και θα απονεμηθεί τιμητική πλακέτα στον Βασίλειο Χριστόπουλο για το συγγραφικό του έργο που είναι αφιερωμένο στην τέχνη του Καραγκιόζη.
Η είσοδος είναι ελεύθερη

Φωτογραφία του χρήστη Κριτική τέχνης.
Σημείωμα bloges: Στη δεκαετία του 60, όλα τα καλοκαίρια μου -όσο διάστημα δεν κατέβαινα στο Αρτίκι-   τα βράδια, τα πέρναγα στο θέατρο σκιών στου Μαρούδα. Ένα διάστημα ήμουν και μαθητευόμενος και έφτιαχνα  και δικές μου φιγούρες -έχω κορνιζάρει  3-4-, μάλιστα έπαιζα και έργα στην γειτονιά μου, στην αυλή μας στον Άη Δημήτρη και μετά στα Αστυνομικά στα σύνορα. Είχα …κάψει και 2-3 σεντόνια της  μάνας  μου της κυρά Λούλας. Διάσημος όμως καραγκιοζοπαίχτης, έγινα στο Αρτίκι -ρωτήστε και τους συγχωριανούς μου που  τα έζησαν. Πως και πως με περίμεναν να κατέβω από την Πάτρα και αυτοί φταίνε που μου χαλάσανε τα …δόντια νωρίς-νωρίς, από τα λουκούμια που με κερνάγανε. Γλυκές αναμνήσεις και ν΄αναφέρω ότι ο Βασίλης ο Χριστόπουλος που βραβεύεται ήταν συμμαθητής μου στο Γ΄Λύκειο Πατρών, μαζί και με τον άλλο τον Βασίλη Χριστόπουλο, που έγινε …γαμπρός στην Κυπαρισσία.

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας