Αρχείο κατηγορίας ΝΑΚΙΣ

2 Μαΐου, Παγκόσμια Ημέρα των Blogger …Χρόνια μας πολλά.

Παγκόσμια Ημέρα των Blogger

Η Διεθνής Ημέρα των Weblogger εορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Μαΐου και φέρνει μαζί τους Χρονικογράφους του Ίντερνετ (Weblogger), σε ανάμνηση της πρώτης εμφάνισής τους στο Διαδίκτυο, στις 2 Μαΐου 1993.

Το Weblogging είναι η νέα αντίληψη της διαδικτυακής δημοσιογραφίας.

Πηγή: sansimera

Ηθικη νοημοσυνη για μια πιο εξυπνη κοινωνια.


Ηθική νοημοσύνη, το επίκτητο χάρισμα

Ηθική νοημοσύνη, το επίκτητο χάρισμα

Τι είναι ηθική νοημοσύνη; Είναι απαραίτητη στη σημερινή εποχή; Τι κοινωνία δημιουργεί;

 Είναι η αρετή που μας μαθαίνει να κάνουμε όλα αυτά που οφείλουμε και όχι αυτά που μας αρέσει να κάνουμε.

Ηθική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό απ’ το κακό, αλλά και να σέβεσαι τις αξίες των άλλων. Με άλλα λόγια, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σ ένα παιδί.

Υπάρχουν πολλοί και διάφοροι τύποι νοημοσύνης. Κάποιοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα της μαθηματικής και φιλοσοφικής σκέψης, όπως ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ή ο Μπιλ Γκέιτζ. Κάποιοι άλλοι είναι συναισθηματικά προικισμένοι, για παράδειγμα οι μεγάλοι συγγραφείς, όπως ο Τζον Στάινμπεκ και η Άιρις Μέρντοχ, άνθρωποι δηλαδή που μπορούν να αποτυπώσουν ή να μεταφέρουν το συναίσθημά τους στο ευρύ κοινό.

Επίσης, υπάρχει η πρακτική νοημοσύνη. Είναι οι άνθρωποι που δίνουν λύσεις σε προβλήματα, μπορούν να φτιάξουν ένα αυτοκίνητο, να δώσουν λύση όταν πλημμυρίσει το υπόγειο ή να λύσουν εύκολα μια εξίσωση. Επιπλέον, υπάρχει και η αισθητική νοημοσύνη, αυτή που διαθέτουν οι καλλιτέχνες, οι ζωγράφοι και οι μουσικοί. Κάποιες φορές, ιδιαίτερα στους μουσικούς και στους συνθέτες, η ευφυΐα αυτή συνδυάζεται με μαθηματική ευφυΐα.

Τέλος, υπάρχει κι ένα άλλο είδος ευφυΐας, ίσως το λιγότερο γνωστό, η λεγόμενη ηθική νοημοσύνη. Πρόκειται για το είδος εκείνο της εξυπνάδας που συνδυάζει τη δύναμη του χαρακτήρα με την ορθή κρίση, δύο προσόντα που συνήθως απαξιώνουμε γιατί δεν τα θεωρούμε και τόσο σημαντικά. Είναι η αρετή που μας μαθαίνει να κάνουμε όλα αυτά που οφείλουμε και όχι αυτά που μας αρέσει να κάνουμε.

Τι είναι η ηθική νοημοσύνη;

Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Robert Coles στο βιβλίο του The Moral Intelligence Of Children (Η ηθική νοημοσύνη των παιδιών) διατυπώνει την άποψη ότι τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από επιτυχία στις σπουδές τους και από την ικανότητα να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους για μια ικανοποιητική ζωή.

Χρειάζονται συνείδηση, δηλαδή την ικανότητα να ερμηνεύουν αυτά που νιώθουν και να είναι σίγουρα γι’ αυτά που ξέρουν. Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν συναισθηματική ασφάλεια επειδή εμπιστεύονται την εσωτερική αίσθηση που διαθέτουν για να διακρίνουν το σωστό απ’ το λάθος, το καλό απ’ το κακό. Αυτό είναι που τα βοηθάει να αισθάνονται ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους ανθρώπους, όπως με την οικογένεια, τους φίλους ή τους συμμαθητές τους.

Οι επτά βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης

Στο βιβλίο Building Moral Intelligence (Χτίζοντας την Ηθική Νοημοσύνη) ο καθηγητής Dr Michele Borba και συγγραφέας του βιβλίου δίνει ένα σαφές πλάνο για το πώς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά τις αρετές της ηθικής νοημοσύνης. Αυτές λοιπόν είναι επτά και καθεμία μπορεί να διδαχτεί με συγκεκριμένους τρόπους.

Ενσυναίσθηση:

Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων.

Για να την αποκτήσει το παιδί θα πρέπει να το βοηθήσουμε να καλλιεργήσει την ευαισθησία του, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του, αλλά και να του δείξουμε τον τρόπο να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων.

Συνείδηση:

Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις το σωστό και να μπορείς να το κάνεις.

Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ηθική ανάπτυξη στην οικογένεια, να διδάξουμε στο παιδί να ξεχωρίζει το καλό απ’ το κακό και να ενισχύσουμε την ηθική του ανάπτυξη (να βοηθάει, για παράδειγμα, όσους έχουν ανάγκη).

Αυτοέλεγχος:

Είναι η ικανότητα να ελέγχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να λειτουργούμε με τον τρόπο που έχουμε μάθει πως είναι ο σωστός.

Καλό είναι να διδάξουμε ως προτεραιότητα την αρετή της αυτοπειθαρχίας. Επίσης, να μάθουμε στο παιδί να θέτει στόχους και να βάζει τα δυνατά του για να τους πραγματοποιήσει.

Σεβασμός:

Είναι το να δείχνεις πως εκτιμάς τους άλλους φροντίζοντάς τους, αλλά και μιλώντας τους με πολιτισμένο τρόπο.

Για να βοηθήσουμε το παιδί θα πρέπει να του διδάξουμε το σεβασμό αφού πρώτα το… σεβαστούμε. Πρέπει επίσης να του μάθουμε την αρετή της ευγένειας δίνοντας έμφαση στους καλούς τρόπους. Είναι ένα εφόδιο που θα έχει για όλη του τη ζωή.

Καλοσύνη:

Το να νοιάζεσαι για την ευημερία και τα αισθήματα των άλλων.

Διδάσκοντας στα παιδιά την αξία της καλοσύνης, αλλά και μαθαίνοντάς τα να επαναστατούν στη φτώχεια και στη μιζέρια τα εισάγουμε στη δύσκολη αξία της καλοσύνης.

Ανεκτικότητα:

Το να σέβεσαι τις αξίες και τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων ακόμη κι αν διαφωνείς με τα πιστεύω τους.

Από πολύ νωρίς τα μικρά παιδιά πρέπει να μάθουν και να τους γίνει συνείδηση πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής, θρησκείας ή εμφάνισης.

Δικαιοσύνη:

Το να διαλέγεις την ανοιχτόμυαλη συμπεριφορά και να συμπεριφέρεσαι δίκαια στους άλλους.

Μάθετε στο παιδί σας τι είναι δικαιοσύνη, διδάξτε του να συμπεριφέρεται δίκαια καθώς και τους τρόπους να αντιδρά στο άδικο.

Πώς θα χτίσετε την ηθική νοημοσύνη του παιδιού

Μια άλλη επίσης ενδιαφέρουσα άποψη για την ηθική νοημοσύνη είναι αυτή της αμερικανίδας ψυχολόγου και ειδικής σε θέματα ανατροφής Mimi Doe. «Η διανοητική και η συναισθηματική αντίληψη είναι σημαντικές», λέει η ψυχολόγος «στην ερώτηση όμως για το τι μετράει περισσότερο, το μυαλό ή η καρδιά, συνήθως ξεχνάμε την ψυχή.

Και αυτή είναι που έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού». Μέσω της ιστοσελίδας της για την πνευματική ανατροφή των παιδιών, η Ντο παρέχει συμβουλές και υποστήριξη στους γονείς που θέλουν να αναθρέψουν ηθικά τα παιδιά τους.

Να σκέφτεστε θετικά

Τα παιδιά ανταποκρίνονται πάντα στις υψηλές ή χαμηλές προσδοκίες των γονιών τους, γι’ αυτό τοποθετήστε τον πήχη ψηλά. Να εμπιστεύεστε τις επιλογές του παιδιού σας. Προτιμήστε να πιστεύετε ότι θα κάνει το σωστό και όχι το λάθος. Και περιμένετε από αυτό να δείχνει σεβασμό σε σας, στους άλλους και στον εαυτό του. Πάνω απ’ όλα, όμως, να πιστεύετε ότι θα έχει μια ευτυχισμένη ζωή.

Αποφεύγετε να διαβάζετε δυσάρεστες έρευνες και να φοβάστε διαρκώς για το μέλλον του. Στην εποχή του υλισμού και της «τοξικής παιδικής ηλικίας» είναι εύκολο να μας κατακλύσει ο φόβος ότι οι ζωές των παιδιών μας πήγαν στραβά με κάποιον τρόπο. Κι όμως, η παιδική ηλικία μπορεί να είναι ακόμα μια περίοδος διασκέδασης και αθωότητας και να έχει πολλά ηλιόλουστα απογεύματα με παιχνίδια στην πλατεία.

Μάθετε να ζείτε τη στιγμή

«Τα παιδιά το καταλαβαίνουν όταν δεν είστε πραγματικά συγκεντρωμένοι σε αυτά», μας λέει η Ντο. Η αφηρημάδα και η συνεχής έγνοια για άλλα πράγματα εκλαμβάνεται από εκείνα ως αδιαφορία. Όπως χαρακτηριστικά είπε ένα τετράχρονο παιδί: «Μαμά, μπορείς να με ακούσεις με το μπροστινό μέρος του προσώπου σου;» Το πιο σημαντικό πράγμα λοιπόν που μπορείτε να διαθέσετε στο παιδί σας είναι ο χρόνος σας.

Και αν αφιερώσετε χρόνο, θα μπορέσετε να χαλαρώσετε και να απολαύσετε τη στιγμή. Πολύ συχνά, πολύτιμες στιγμές μάς προσπερνούν γιατί είμαστε πολύ απασχολημένοι για να τις διακρίνουμε ή ανησυχούμε για κάτι που έχει ήδη περάσει ή μας απασχολεί κάτι άλλο που μπορεί να συμβεί ή και να μη συμβεί. Αντ’ αυτού, δοκιμάστε να αφιερώσετε όλη σας την προσοχή στο παρόν.

Κατεβάστε ταχύτητα

Αυτό είναι πολύ σημαντικό αν θέλετε να απολαύσετε τις ώρες που περνάτε με τα παιδιά σας. Αναπτύξτε δομές και υιοθετήστε συνήθειες στη ζωή σας που να δίνουν και σε σας και σε εκείνα χώρο να αναπνεύσετε.

Για παράδειγμα, ξεκινήστε δέκα λεπτά νωρίτερα για το ραντεβού με το γιατρό, για να μπορέσετε να περπατήσετε με το παιδί στο πάρκο που βρίσκεται στο δρόμο για το ιατρείο και να σταματήσετε για να μυρίσετε τα λουλούδια. Αυτά τα μικρά πράγματα είναι που βοηθούν τα παιδιά να καλλιεργήσουν τον ψυχισμό τους και τα κάνει να αισθάνονται ότι ζουν σε έναν θαυμαστό κόσμο.

Να επιβραβεύετε και τη συλλογική προσπάθεια

Παρακολουθείτε το παιδί σας που παίζει ποδόσφαιρο. Στο τέλος του αγώνα τρέχει προς το μέρος σας ζητώντας την επιβράβευση. Εσείς του λέτε: (α) «Ουάου! Ήσουν με διαφορά ο καλύτερος παίκτης στο γήπεδο. Είσαι πραγματικά εκπληκτικός» ή (β) «Τι καταπληκτική ομάδα που έχετε, όλοι σας δουλέψατε έξοχα. Ήταν ένα συναρπαστικό παιχνίδι».

Όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να υιοθετήσουμε την πρώτη επιλογή επειδή τα παιδιά λατρεύουν τους επαίνους και διψούν για την αποδοχή των γονιών τους. Καλύτερα όμως να επιλέξετε τη δεύτερη. «Υπενθυμίζοντας στο παιδί ότι είναι μέρος ενός συνόλου -σε αυτή την περίπτωση μιας ποδοσφαιρικής ομάδας- αποκτά την αίσθηση ότι συνυπάρχει δημιουργικά και σε σχέσεις εξάρτησης με τους άλλους ανθρώπους. Αυτό είναι στοιχείο-κλειδί για την ανάπτυξη μιας υγιούς συνείδησης», λέει η ψυχολόγος.

Γίνετε χαρούμενοι

Πριν αρχίσετε να ανησυχείτε για την ευτυχία του παιδιού σας, χρειάζεται πρώτα να αναζητήσετε τη δική σας. Τα παιδιά μπορούν να δουν πέρα από τα ψεύτικα χαμόγελα. Αν εκτιμάτε τον εαυτό σας, το παιδί σας θα το νιώσει και αυτό θα είναι ένα από τα πιο πολύτιμα μαθήματα ζωής. Η Μίμι Ντο μιλά για ένα δίλημμα που αντιμετώπισε κάποιο Σάββατο πρωί, όταν δεν μπορούσε να αποφασίσει αν θα πήγαινε στο μάθημα της γιόγκα (η «εγωιστική» επιλογή) ή αν θα έμενε στο σπίτι για να περάσει λίγο ποιοτικό χρόνο παρέα με τα παιδιά της (η επιλογή της «καλής μητέρας»).

Τελικά, αποφάσισε η μικρή της κόρη για εκείνη: «Μου είπε να πάω επειδή μετά το μάθημα της γιόγκα είμαι καλύτερος άνθρωπος και πιο καλή παρέα», θυμάται η Ντο. Όταν είστε χαρούμενοι και χαλαροί, αντανακλάτε θετική ενέργεια. Είναι μεταδοτική. Μην προσποιείστε ότι είστε οι τέλειοι γονείς, απλώς να είστε χαρούμενοι. Τόσο απλά.

Βρείτε την ψυχή σας

Δεν χρειάζεστε την επίσημη θρησκεία για να έρθετε σε επαφή με την ψυχή σας. «Λαμβάνω συνεχώς γράμματα από γονείς που λένε ότι έχουν ανάγκη και πραγματικά διψάνε να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα πνευματικό σπίτι, αλλά δεν ξέρουν πώς να το κάνουν, επειδή έχουν απομακρυνθεί από την οργανωμένη θρησκεία», εξηγεί η Ντο. «Ωστόσο, η πνευματικότητα έρχεται από μέσα μας. Είναι το να έρθουμε σε επαφή με την εσώτερη αίσθηση του θαυμασμού και της χαράς και με το τι σημαίνει να είμαστε σε επαφή με τους άλλους ανθρώπους».

Κάνετε τα πιστεύω σας πράξεις

«Τα παιδιά είναι άγρυπνοι φρουροί της ηθικής των μεγάλων –ή της έλλειψής της», επισημαίνει ο καθηγητής Ρόμπερτ Κόουλς. «Ένα παιδί θα ψάξει για ενδείξεις σχετικά με το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται και σίγουρα θα βρει πολλές από τον τρόπο με τον οποίο εμείς οι γονείς ζούμε τη ζωή μας». Με άλλα λόγια, μη μένετε στα λόγια. Κάνετε τα πιστεύω σας πράξη.

Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε…

Τα μικρά παιδιά είναι πνευματικά από τη φύση τους. Δεν χρειάζεται να τους μάθετε να βιώνουν το θαυμασμό και τη χαρά. Επίσης, έχουν έναν φυσικό δεσμό με τους άλλους ανθρώπους και με το σύμπαν, αλλά η κουλτούρα μας τον καταστρέφει. Όταν γίνεστε γονείς, έχετε μια καλή ευκαιρία να επανεκτιμήσετε τις αξίες σας και να επανασυνδεθείτε με τον δικό σας πνευματικό εαυτό.

«Η εγκυμοσύνη είναι το σημείο εκκίνησης για τόσες πολλές μητέρες», λέει η Ντο. «Είναι η περίοδος κατά την οποία επανασυνδέονται με την πνευματικότητά τους. Τι θα μπορούσε να είναι πιο πνευματικό από μια νέα ζωή που μεγαλώνει μέσα μας;»

Το κλειδί είναι να διατηρήσουμε αυτό το συναίσθημα σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της ανατροφής του παιδιού. «Πολύ συχνά η φυσική πνευματικότητα των παιδιών συνθλίβεται από καλοπροαίρετους γονείς που ενδιαφέρονται να δουν αποτελέσματα και από ένα ανταγωνιστικό σχολικό σύστημα», προειδοποιεί η Ντο. «Ό,τι κι αν συμβεί, όμως, μην αφήσετε την αίσθηση θαυμασμού του παιδιού σας να μαραθεί και να σβήσει».

…και ποτέ δεν είναι αργά

Όλοι οι γονείς τα θαλασσώνουν μερικές φορές, μην ανησυχείτε. Μάθετε να λέτε συγγνώμη και να προχωράτε. Είναι πάντα χρήσιμη μια δεύτερη ευκαιρία τόσο για τον εαυτό σας όσο και για τα παιδιά. Με αυτό τον τρόπο τους δείχνετε και πώς να αντιμετωπίζουν τα δικά τους λάθη.

Ηθική νοημοσύνη για μια πιο έξυπνη κοινωνία

Το χτίσιμο της ηθικής νοημοσύνης δεν είναι βοηθητικό μόνο για το παιδί, αλλά και για όλη την κοινωνία. Με άλλα λόγια, η ηθική εξυπνάδα είναι το αντίδοτο στη μιζέρια και στην απώλεια της ελπίδας. Ένα ηθικά εκπαιδευμένο άτομο μπορεί να κυριαρχήσει στον άκρατο αυθορμητισμό του, να πολεμήσει τη βία και την κατάθλιψη. Είναι αντίδοτο στη βίαιη συμπεριφορά και μπορεί να δώσει υπόσταση σε μια άδεια ζωή.

Η ηθική νοημοσύνη είναι ίσως η πιο ανθρωποκεντρική απ’ όλες και σίγουρα εκείνη που μπορεί να συμβάλλει στο χτίσιμο μιας πιο δίκαιης και ευτυχισμένης κοινωνίας.

Φωτογραφία άρθρου: Ronda de la paz y la eterna primavera, Maugdo Vasquez Lopez

Πηγή kids.in.gr

Thessaloniki Arts and Culture  http://www.thessalonikiartsandculture.gr

http://www.thessalonikiartsandculture.gr/life/aytoveltiwsi/ithiki-noimosyni-to-epiktito-xarisma#.U6bnDPl_vy5

Ο 10χρονος Έλληνας Αστέριος Ρέυνικ, «αστέρι» της Google…«Η Ελλάδα μου» στην πρώτη του σελίδα.

«Η Ελλάδα μου» στην πρώτη σελίδα της Google

Ο νικητής του διαγωνισμού για το σχεδιασμό του λογοτύπου της εταιρείας

Ο (φιναλίστ της κατηγορίας 4η-6η Δημοτικού και) νικητής του δαιγωνισμού: Αστέριος Ρέυνικ από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Λιτοχώρου 

 Αν θελήσετε να «γκουγκλάρετε» σήμερα κάποια άγνωστή σας έννοια, και πληκτρολογήσετε το url της αρχικής σελίδας του μεγαλύτερου διαδικτυακού ευρετηρίου της Google προκειμένου να ξεκινήσετε την αναζήτησή σας, θα βρεθείτε μπροστά σε λευκό, μπλε και κίτρινο (του ήλιου). Αυτά είναι τα χρώματα με τα οποία έβαψε ο Αστέριος Ρέυνικ τη ζωγραφιά του. 

Ο Αστέριος, μαθητής του 2ου Δημοτικού Σχολείου Λιτόχωρου πήρε μέρος στο διαγωνισμό «Η Ελλάδα μου» που προκήρυξε η Google για έλληνες μαθητές ηλικίας 6-18 ετών και κέρδισε ανάμεσα σε χιλιάδες ζωγραφιές μαθητών από κάθε σημείο της Ελλάδας. Η εταιρεία ζήτησε από τους μαθητές να αποτυπώσουν στο λογότυπο της εταιρείας, τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν την χώρα τους. 

Τα έργα κρίθηκαν ξεχωριστά ανάλογα με την ομάδα στην οποία ανήκε ο μαθητής:

  • Ομάδα I: 1η-3η δημοτικού

  • Ομάδα II: 4η-6η δημοτικού

  • Ομάδα III: Γυμνάσιο

  • Ομάδα IV: Λύκειο

Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε σε τρεις φάσεις.

  1. Οι κριτές της Google επέλεξαν τα 60 καλύτερα έργα – 15 από κάθε ομάδα.

  2. Τα 60 καλύτερα doodles (15 από κάθε ομάδα) που επιλέχθηκαν από τους κριτές αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα του Doodle 4 Google και αξιολογήθηκαν από το κοινό με online ψηφοφορία, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 15 Απριλίου έως τις 7 Μαΐου 2013. Κάθε επισκέπτης της ιστοσελίδας είχε δικαίωμα να ψηφίσει ένα doodle από κάθε κατηγορία. Με βάση τα αποτελέσματα της online ψηφοφορίας αναδείχθηκαν οι 4 εθνικοί φιναλίστ, ένας από κάθε ομάδα.

  3. Ο νικητής του διαγωνισμού ήταν ένας από τους τέσσερις εθνικούς φιναλίστ και εξελέγη από την ομάδα της Google. Ανακοινώθηκε κατά την τελετή απονομής των βραβείων τη Δευτέρα 13 Μαϊου 2013.

Το νικητήριο doodle εμφανίζεται στην αρχική σελίδα της Google για 24 ώρες (το οποίο θα έχουν την ευκαιρία να δουν μόνο οι χρήστες εντός Ελλάδας).

Πέρα από τα υπόλοιπα δώρα για τους συμμετέχοντες στο διαγωνισμό, το σχολείο του νικητή κερδίζει 30 Chromebook υπολογιστές με σκοπό να δημιουργηθεί μια ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα στην οποία οι μαθητές θα μπορούν να ανακαλύπτουν τον κόσμο της τεχνολογίας.

Οι υπόλοιποι φιναλίστ

Φιναλίστ 1η-3η Δημοτικού: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΑΡΕΛΑ, 2/θέσιο Πειραματικό Σχολείο Πατρών

Φιναλίστ Γυμνασίου: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΑΣ, Γυμνάσιο Κομποτιού Άρτας


Φιναλίστ Λυκείου: ΕΛΕΖΙ ΓΚΕΡΑΛΝΤ, 1ο Γενικό Λυκείο Κομοτηνής

Σχετικά με τα doodles

Τα doodles είναι ξεχωριστές εκδόσεις του λογοτύπου της Google στην αρχική της σελίδα. Το πρώτο doodle δημιουργήθηκε αποκλειστικά και μόνο για πρακτικούς λόγους και κανείς δεν φανταζόταν ότι θα γίνει τόσο δημοφιλές και ότι θα καταλήξει να θεωρείται αναπόσπαστο μέρος της σελίδας αναζήτησης της Google. 

Η ιστορία των doodles

Πώς προέκυψε η ιδέα για τη δημιουργία των doodles; Το 1998,οι ιδρυτές της Google, Larry Page και Sergey Brin ήθελαν να ενημερώσουν τους χρήστες ότι θα λείπουν καθώς ήθελαν να πάνε στο Burning Man φεστιβάλ στην έρημο της Νεβάδα. Έτσι τοποθέτησαν το σχέδιο μίας φιγούρας σε ράβδο (stick figure drawing) πίσω από το δεύτερο «ο» του λογοτύπου, ενημερώνοντας έτσι τους χρήστες ότι βρίσκονται «εκτός γραφείου». Οι χρήστες, παρά το αρχικό ξάφνιασμά τους, αντιμετώπισαν με ενθουσιασμό την αλλαγή στο κλασικό λογότυπο της Google καθώς και την «παιχνιδιάρικη» διάθεση της τότε νεαρής εταιρίας.

Το 2000, ο Larry και ο Sergey διόρισαν τον Webmaster Dennis Hwang ως επικεφαλή της ομάδας των doodles και δώδεκα χρόνια αργότερα, η ομάδα έχει εξελιχθεί σε ένα μεγάλο τμήμα εικονογράφων (τους doodlers) και μηχανικών, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει πάνω από 1000 doodles.

Στο www.google.com/doodles,θα δείτε όλα τα doodles που έχουν εμφανιστεί στη Google σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.

Καλύτερο δώρο η Μέρκελ δεν θα περίμενε. Λαός χωρίς πνευματικούς ταγούς είναι σκλάβος.

Ένα απαρατήρητο εθνικό έγκλημα, του Περικλή Κοροβέση.

Το μεθοδικό σχέδιο καταστροφής της χώρας έχει έναν συγκεκριμένο στόχο: να διαλύσει ολοσχερώς την κοινωνία και να μετατρέψει τους πολίτες της σε ένα πεινασμένο κοπάδι που θα σπαράζεται μεταξύ του για λίγη τροφή. Αριστερίστικες υπερβολές; Αντιευρωπαϊκός φανατισμός; Κρυφό λόμπι δραχμής; Τίποτε από όλα αυτά. Απλά είναι η πρόταση του προέδρου του Συνδέσμου Γερμανών Βιομηχάνων, Χανς Πέτερ Κάιτελ, για τη μετατροπή όλης της Ελλάδας σε «ειδική οικονομική ζώνη» («Σπίγκελ» 10/9/12).

Οι ειδικές οικονομικές ζώνες είναι στρατόπεδα εργασίας, δώδεκα ώρες την ημέρα επί τριακόσιες εξήντα πέντε μέρες τον χρόνο με ωρομίσθιο πενήντα λεπτά, χωρίς κανένα δικαίωμα. Ούτε συνδικαλισμός ούτε ασφάλιση ούτε άδειες ούτε φυσικά υπερωρίες. Το μοντέλο αυτό έχει εφαρμοστεί στη Νοτιοανατολική Ασία, σε χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Κεντρικής Ευρώπης.

Το μοντέλο αυτό θυμίζει τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας του Χίτλερ που χρησιμοποιούσε αιχμαλώτους πολέμου στις ίδιες βιομηχανίες που θα έρθουν αύριο να επενδύσουν στην Ελλάδα. Η μόνη διαφορά που υπάρχει είναι πως τότε οι αιχμάλωτοι δούλευαν καταναγκαστικά, ενώ αύριο θα πηγαίνουν εθελοντικά και θα θεωρούν τον εαυτό τους τυχερό που βρήκαν ένα κομμάτι ξερό ψωμί.

Αλλά για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται μια κοινωνία διαλυμένη και ένας λαός νικημένος και απελπισμένος. Και από τη σύγκρουση της φασίζουσας κυβέρνησης και της κοινωνίας, η τρόικα εσωτερικού βγαίνει νικήτρια. Ολα τα μέτρα των Μνημονίων πέρασαν. Και αυτό σημαίνει πως το όποιο κίνημα αντίστασης έχει αναπτυχθεί μέχρι σήμερα πρέπει να αναθεωρήσει τις μορφές πάλης που έχει χρησιμοποιήσει.

Και εδώ είναι η μεγάλη ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ που δεν κατόρθωσε να μετατρέψει το εκλογικό του ποσοστό σε μαχόμενη κοινωνική δύναμη και να μεταφέρει την αντιπολίτευση της Βουλής στους δρόμους. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ όλο και στρογγυλεύει τις θέσεις του. Οπως παρατηρεί το έμπειρο στέλεχός του, Γιάννης Θεωνάς: «Προεκλογικά δεν μιλήσαμε ποτέ για αναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης. Μιλήσαμε για επανδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους, με στόχο την οριστική διαγραφή του» («Δρόμος της Αριστεράς» 9/2/13). Πριν αναλάβει την κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποδείξει πως είναι κοινωνική αντιπολίτευση.

Στον καταιγισμό των μέτρων για τη διάλυση της κοινωνίας έγινε ένα εθνικό έγκλημα που πέρασε σχεδόν απαρατήρητο. Οι κ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης αποφάσισαν την κατάργηση του επαγγέλματος του συγγραφέα. Αυτό δεν έγινε με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, αλλά με την επιβολή ενός χαρατσιού που κάνει το γράψιμο μια πολύ ζημιογόνα επιχείρηση.

Η Εταιρεία Συγγραφέων έστειλε μια έγγραφη διαμαρτυρία στους αρμόδιους υπουργούς, που από ό,τι γνωρίζω δεν έχει ακόμα απαντηθεί μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Μεταξύ άλλων τονίζει: «Ενα σημαντικότατο μέρος των συγγραφέων θα σταματήσει να εκδίδει κάθε είδους έργα, καθώς θα είναι απολύτως ασύμφορο να αποδίδουν στα ασφαλιστικά ταμεία το υπερπολλαπλάσιο των αμοιβών τους και των πνευματικών τους δικαιωμάτων».

Στα τρία χρόνια των Μνημονίων, σχεδόν κανένας συγγραφέας δεν έχει εισπράξει δικαιώματα. Οι περισσότεροι αρκούνται να δουν τη δουλειά τους τυπωμένη και συχνά αποφεύγουν να μιλούν για δικαιώματα (για τον φόβο μην τους πάρουν για αφελείς). Αλλά και άφραγκοι θα κληθούν να πληρώσουν χαράτσι.

Κάποιοι συγγραφείς που είχαν και άλλη δουλειά, περίμεναν πώς και πώς τη σύνταξή τους, να βρουν αυτόν τον πολύτιμο χρόνο για να γράψουν. Αλλά αλίμονο αν γράψουν. Τότε θα χάσουν τη σύνταξή τους. Και, αλήθεια, ποιος ορίζει τον δημιουργικό χρόνο ενός συγγραφέα; Πολλοί συγγραφείς γράφουν μέχρι να πεθάνουν. Το γράψιμο γι’ αυτούς είναι η ίδια η ζωή τους. Και αν υποθέσουμε πως πάψουν να γράφουν οι συγγραφείς, αυτό θα σημάνει και το τέλος της ελληνικής γλώσσας, που θα πάψει να καλλιεργείται και να αναπτύσσεται.

Και όπως εύστοχα επισημαίνει ο Φώτης Τερζάκης στην «Αυγή» (3/2/13):

«Προοπτικά ιδωμένο, αυτό έχει μόνο μία αντικειμενική συνέπεια: την εξουδετέρωση της ελληνικής πνευματικής παραγωγής και, οριακά, την εξάλειψη της ελληνικής γλώσσας από τον παγκόσμιο διαπολιτιστικό χάρτη. Πρόκειται για ένα είδος εθνοτικής προλεταριοποίησης… Μόνο οι ηγεμονικές κεφαλαιοκρατικές δυνάμεις έχουν το δικαίωμα να παράγουν «πολιτισμό»».

Μήπως ήρθε ο καιρός να αρχίσουν να μεταναστεύουν και οι συγγραφείς, ακολουθώντας το νέο επιστημονικό δυναμικό αυτής της χώρας; Καλύτερο δώρο η Μέρκελ δεν θα περίμενε. Λαός χωρίς πνευματικούς ταγούς είναι σκλάβος.-

perkor29@gmail.com


*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών

Ευχαριστούμε για όσα θυμίζετε σε αυτούς που ξεχνούν.. (Ήρθε από την Ισπανία). Πολύ κλάμα σήμερα.. από συγκίνηση όμως..

Είναι ένα βίντεο που μπορεί να κάνει κάποιους να δακρύσουν…

Ενώ τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται μονίμως στο επίκεντρο αρνητικών δημοσιευμάτων και η εικόνα της έχει πληγεί όσο καμίας άλλης χώρας, υπάρχουν κάποιοι που όχι μόνο δεν στρέφονται κατά της χώρας μας, αλλά θέλουν να την ευχαριστήσουν για όσα πρόσφερε στην ανθρωπότητα. Πρόκειται για Ισπανούς μαθητές και σπουδαστές που μαζί με τους καθηγητές τους ετοίμασαν ένα υπέροχο βίντεο με πρωταγωνίστρια την Ελλάδα. Σε όλο το βίντεο λένε ευχαριστώ στη χώρα μας για κάτι που έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα και τυχαίνει μάλιστα αυτό το κάτι να έχει πάντα ως λέξη ελληνική ρίζα! Μας ευχαριστούν λοιπόν για τη φιλοσοφία, τις λέξεις, τα μαθηματικά, τη μουσική και τόσα άλλα σε ένα βίντεο πραγματικά συγκινητικό! Δε χρειάζεται να γνωρίζετε ισπανικά για να καταλάβετε τι λέει το βίντεο. Αλλωστε όπως λέει ο καθηγητής στην αρχή του βίντεο προς τους Ισπανούς: «Περισσότερα πράγματα από όσα νομίζετε είναι Ελληνικά!»

Πηγή: Το πρώτο θέμα

Η ΦΟΒΕΡΗ …ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΛΟΓΩΝ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ. ΑΠΟ ΠΟΛΥΥΥΥ ΠΑΛΙΑ.

Μεγάλα έργα εις τους αιώνας των αιώνων! Μία ανασκόπησις…

Ένα εκπληκτικό ποτ-πουρί, ένα κολλάζ από ποικίλα ετερόκλητα πράγματα. Φαινομενικά ετερόκλητα γιατί, όπως σε κάθε κολλάζ, υπάρχει ένας κρυφός, Παράξενος Ελκυστής, ένας «σκελετός» που υποστηρίζει τα φαινόμενα. Και τα φαινόμενα είναι αυτά που λέει η λέξη, δηλαδή αυτά που «φαίνονται»… Φαινομενικά.

Τώρα βέβαια, «χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει», όπως λέει και η λαϊκή ρήσις. Κάποια πράγματα είναι ηλίου φαεινότερα. Δεν τα αμφισβητεί κανείς. Γιά  δείτε τα…

 

 

Ακρόπολις 9.6.1957

 

Έτσι άρχισαν όλα. Η εκστρατεία της καλής εφημερίδας ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα. Μετά από πενήντα πέντε συναπτά έτη η μηχανοργάνωση και τα «κοbιούτερς» έλυσαν το πρόβλημα κι έτσι οι πολίτες δεν παθαίνουν πλέον «έλκος στομάχου» (γιατί έχουν ανακαλυφθεί στο μεταξύ ένα σωρό άλλες παθήσεις πιο πιασάρικες και ιατρικώς πιο προσοδοφόρες).

 

 

Εμπρός 25.1.1953

 

Κι επειδή δεν υπήρχε άλλη λύσις, όπερ και εγένετο. Το ΕΣΥ ήρθε αργότερα μεν, αλλά μέχρι κι ο Ομπάμα το ζήλεψε και μας αντιγράφει πλέον ασύστολα.

 

 

Αθηναϊκή 10.7.1965

 

Μέχρι δηλαδή το 1968 το μετρό θα ήταν έτοιμο, αν μετράμε καλά. Ας δούμε τι έγινε το 1968.

 

 

Ελεύθερος Κόσμος 22.12.1968

 

Η χρήση του ενεστώτος σημαίνει μια πράξη που εξελίσσεται στο παρόν, έτσι δεν είναι; Για να δούμε.

 

 

Απογευματινή 6.1.1970

 

 

Ακρόπολις 2.9.1972

 

 

 

 

Απογευματινή 8.5.1973

 

Βέβαια χούντα ήταν τότε, ό,τι ήθελε έλεγε. Ελθούσης της δημοκρατίας κάθε κατεργάρης πήγε στον πάγκο του.

 

 

Ακρόπολις 29.3.1975

 

 

Βραδυνή 14.8.1976

 

 

 

.

 

Βραδυνή 4.12.1979

 

Εντάξει ντε, πέρασαν μερικά χρονάκια παραπάνω, αλλά σημασία έχει ότι έγινε το Μετρό. Έτσι δεν είναι; Κάτι σταθμούληδες έχουνε μείνει ακόμα, δηλαδή έτοιμοι είναι, αλλά δεν τους ανοίγουν γιατί το όνομα Siemens είναι κακιά λέξη…

 

 

Απογευματινή 26.8.1968 & 11.4.1973 αντίστοιχα.

 

 

Απογευματινή 24.4.1969

 

Είπαμε όμως, χούντα ήταν τότε, ό,τι ήθελε έλεγε. Ποιος τολμούσε να την ελέγξει;

 

 

 

 

Ακρόπολις 15.5.1973. Ναι καλέ, η Αττική Οδός είναι. Θα αρχίσει λέει να κατασκευάζεται το 1974…

 

 

 

 

Βραδυνή 18.2.1965. Δεν θα το χαλάσουμε τώρα για το αν είναι γέφυρα ή σήραγγα. Σημασία έχει το «συντόμως»

 

 

Απογευματινή 3.12.1974 & Βραδυνή 26.6.1979

 

 

Ακρόπολις 12.7.1978. Αφού το εδήλωσεν ο πρωθυπουργός…

 

 

Απογευματινή 28.6.1969. Ουδέν σχόλιον.

 

 

Έθνος 6.5.1955 & Ακρόπολις 17.6.1976. Μέσα σε μια εικοασετία, ένα μεγαλόπνοο έργο επερατώθη.

 

 

Ακρόπολις 18.7.1947. Ναι, έχουν περάσει εξήντα πέντε χρόνια. Αλλά αυτοί οι κερατάδες οι Φράγκοι (ουστ!) δεν μας δίνουν συμπληρωματική βοήθεια και πρέπει να διαπραγματευόμαστε αυτές τις ρημάδες τις «δόσεις»…

 

Ύστερα από όλα αυτά τα μεγαλειώδη γιατί αγανακτείτε; Γιατί διαμαρτύρεστε; Γιατί νιώθετε ανασφάλεια για το μέλλον; Μήπως είστε λιγουλάκι αχάριστοι; Για σκεφτείτε το λίγο.

 

Ίσως παρηγορηθείτε με τη σκέψη ότι ακόμα και πριν από μισό αιώνα plus υπήρχαν αντίστοιχοι ανικανοποίητοι και «αγανακτισμένοι» σαν και σας, που ξεσηκώνονταν απο τους οργίλους κήνσορες των (τότε) ΜΜΕ

 

 

Έθνος 8.7.1952

 

Το «αργά» βέβαια είναι κάτι σχετικό. Η συντριπτική πλειονότητα αυτών που διάβασαν το ανωτέρω δημοσίευμα στο Έθνος του 1952 είναι σήμερα στα θυμαράκια. Είτε έχοντας αντιδράσει, είτε όχι.

 

Εις το επανιδείν. 

ΦΩΦΩΚΑ η …Εργοδηγός  

 ellinikoforoum