Αρχείο κατηγορίας ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Με κατάνυξη και ευλάβεια εορτάστηκαν, «Τα εισόδια της Θεοτόκου», στο Κορωπί. Ρεπορτάζ της Αγγελική και του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Γιορτή : «Τα εισόδια της Θεοτόκου», στο Εκκλησάκι μας στο Κορωπί.

Τα εισόδια της Θεοτόκου στο Ναό, γνωστή στη Δύση, ως παρουσίαση της Παρθένου Μαρίας, είναι μία (1) από τις δώδεκα (12) μεγάλες χριστιανικές εορτές.

Εορτάζεται από όλα τα χριστιανικά δόγματα, που αναγνωρίζουν Αγίους, στις 21 Νοεμβρίου, με ιδιαίτερη λαμπρότητα και αποτελεί τη βάση και την αρχή, για όλη την μετέπειτα ζωή της Θεοτόκου.

Κατά την ημέρα αυτή, οι κανόνες της Νηστείας ελαφραίνουν. Ανήκει στις Θεομητορικές και η σημασία της εορτής αυτής είναι μεγάλη και ιερή. Είναι παράλληλα και το προανάκρουσμα της «Μητρόπολις των Εορτών», δηλαδή των Χριστουγέννων, γι’ αυτό στην Ακολουθία του Όρθρου, ψάλλοντε καταβασίες των Χριστουγέννων, όπως το «Χριστός Γεννάται δοξάσαται» και το «Χριστός εξ ουρανού απαντήσατε», χαρμόσυνο και ενδιαφέρον μήνυμα που γλυκαίνει και γεμίζει τις καρδιές ελπίδα, των ορθοδόξων Χριστιανών.

Επειδή το Εκκλησάκι μας στο Κορωπί, είναι αφιερωμένο στα «Εισόδια της Θεοτόκου», αντί της 21ης Νοεμβρίου, το εορτάσαμε στις 23, ημέρα Σάββατο, με κατάνυξη και ευλάβεια, χοροστατούντος του π. Λάμπρου, της Εκκλησίας Ανάληψης του Κορωπίου.

Στην ψαλτική Χορωδία, επικεφαλής ήταν ο πρωτοπρεσβύτερος π. Ευάγγελος Κροντήρης και όλοι μαζί έψαλαν ύμνους και λόγια που αφορούν την Γέννηση του Κυρίου, μέσα στην ψυχή και την καρδιά όλων μας, ώστε να μπορέσουμε να γευτούμε τη χαρά και την πληρότητα, που φέρνει η παρουσία του στη γη. Μετά την Λειτουργία έγινε αρτοκλασία και μνημόσυνο, για την μνήμη των θανόντων συγγενών, προς ανάπαυση της ψυχής τους, με τις θρησκευτικές δεήσεις από τον Ιερέα και μοιράστηκαν κόλλυβα στους παραυρεθέντες και προσφέρθηκαν γευστικά σπιτικά εδέσματα.

Στην Λειτουργία παραυρέθηκαν : ο Γιάννης Χρυσός, επί τιμή Αντ/λέας του Αρείου Πάγου, ο Γιάννης Λαμπρόπουλος, επί τιμή Εισαγγελέας Εφετών, ο Χρυσόστομος Κονταξής, Ιατρός, πρώην Δ/ντής της Β’ Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, με τη Σύζυγό του, ο Χρήστος Ζέρβής, Ιατρός Ψυχίατρος, Δ/ντής του Ψυχιατρικού τμήματος Εφήβων του Νοσοκομείου Γεννηματάς, ο Ηλίας Αδαμόπουλος, Οδοντίατρος, με τα παιδιά του Παναγιώτη και Κων/νο, οι Στρατηγοί ε.α. της Ελληνικής Αστυνομίας, Χαράλαμπος Μηνόπετρας, Κων/νος Ζαρμακούπης, Κώστας Ζιανίκας, Δημήτριος Πανόπουλος, Δημήτριος Γεωργόπουλος, Ιωάννης Σκλάβος με τον αδελφό του και Χρήστος Αϊναλής. Ο πρώην Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Δημ/φος Πάνος Σόμπολος, οι Στρατηγοί ε.α. της ΕΛ.ΑΣ Ευτύχιος Πεντάρης, Διογένης Παπανικολάου, Δημήτριος Δημητρόπουλος και Γεώργιος Νικολόπουλος, με τις Συζύγους τους, ο Στάθης Παρασκευόπουλος, πρώην Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Συγγραφέων, Συγγραφέας, Εκπαιδευτικός, με τη Σύζυγό του Κάκια, ο Γεώργιος Αντωνίου, Τοπογράφος Μηχανικός, με την πεθερά του Ελένη Μαμάτα, ο Γρηγόρης Ηλιόπουλος, Μηχανολόγος, ο Χρήστος Χριστόπουλος, Επιχειρηματίας, ο Χριστόφορος Αδαμόπουλος, Συγγραφέας, ο πρώην Δ/ντής της Ολυμπιακής Τάσσος Ρήγας με τη Σύζυγό του, ο Χρήστος Δήμας, τ. Λυκειάρχης, η Ευτυχία Οικονόμου, ο Επισμηναγός Παναγιώτης Μητρόπουλος με την μητέρα του Βηθλεέμ και την αδελφή του Ευσταθία, ο Αστυνόμος Θεόδωρος Αδαμόπουλος, με τη Σύζυγό του Ντίνα, την κόρη τους Σίσσυ και την πεθερά του, η Φωφώ και Σωτηρία Αδαμοπούλου, ο Πρόεδρος της Αδελφότητος «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» Κορωπίου Κώστας Χαϊδόγιαννος, με τη Σύζυγό του Αθηνά, ο Κων/νος Γκίζας με την Σύζυγό του Μίρνα, Ηθοποιό, η Σοφία Παπασωτηρίου με την κόρη της Αμάντα και η κόρη μας Άννυ, με τα εγγονάκια Στέλιο και Δήμητρα.

Ευχαριστούμε, όλους τους παραυρεθέντες, που μας τίμησαν με την παρουσία τους, στην Εορτή και ευχόμαστε, να είναι όλοι καλά, με τις οικογένειές τους και η Παναγία μας, να τους συμπαρίσταται.

Με Αγάπη

Αγγελική και Δημήτριος Μητρόπουλος

«Η προσέγγιση του τοπίου, κατά την Ελληνιστική περίοδο » της Δρ. Φιλιώς Ηλιοπούλου. Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ (+CD) /

«Η προσέγγιση του τοπίου, κατά την Ελληνιστική περίοδο (με παράδειγμα την Αρχαία Μεσσήνη):» της Δρ. Φιλιώς Ηλιοπούλου : (Αρχιτ/των Μηχανικός, Αρχιτέκτων τοπίου, ΜLΑ Harvard University)

Γράφει : ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Πτυχιούχος Νομικής – Δημ. Δικαίου, Πολιτικών Επιστημών, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Θέλω να συγχαρώ εγκάρδια την Δρ. Φιλιώ Ηλιοπούλου για το επιστημονικό και καλαίσθητο βιβλίο με (262) σελίδες και πολλές φωτογραφίες και σχέδια, με τον ανωτέρω τίτλο, Εκδόσεων Αργοναύτης, που είναι και η Διδακτορική Διατριβή της, και το οποίο παρουσίασε την (21-10-2019) και ώρα 17.30, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων επί της οδού Ακαδημίας αρ. 50, όπου παρευρέθηκα και την άκουσα πλημμυρισμένη από ευαισθησία και χάρη.

Οι διακεκριμένοι εισηγητές παρουσιαστές του βιβλίου Καίτη Δημητσάντου – Κρεμέζη, ομότιμη καθηγήτρια Ε.Μ.Π. και ο Κων/νος Μωραΐτης, καθηγητής του Ε.Μ.Π., καθώς και ο Συντονιστής της Εκδήλωσης Ηλίας Μπεριάτος, Ομοτ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με σημαντικές, αυτονομημένες έννοιες της Αρχιτεκτονικής και σχεδιόμορφες, σπονδυλωτά και αυθεντικά διαρθρωμένες, ερμήνευσαν την διερεύνηση της αρχιτεκτονικής παρέμβασης στο τοπίο.

Αναφέρθηκε σε στιγμές του παρελθόντος, που συναντώνται με την καθημερινότητα, φωτίζοντας τους τρόπους που λειτουργούσε η Αρχιτεκτονική τοπίου στην Αρχαία Μεσσήνη και που ήταν το «παράδειγμα», μέσα από το οποίο, προσεγγίζεται το τοπίο.

Η Δρ. Φιλιώ Ηλιοπούλου κατέδειξε ότι είναι μια ξεχωριστή πνευματική προσωπικότητα και ειδικότερα στην επιστήμη και την τέχνη, με λάμψη, πάθος και έμπνευση, με υψηλή διανόηση, για την ορθή διαχείριση και την προβολή των πολιτιστικών αγαθών, με νέες πρωτότυπες ιδέες και οράματα και τον σχεδιασμό κατάλληλων θεσμικών ορίων.

Η μελέτη της επικεντρώνεται, αφενός στον έντεχνο σχεδιασμό του χώρου και στη διερεύνηση της τοπιακής αυτής ένταξης με συγκεκριμένες κατευθυντήριες αρχές οργάνωσης του χώρου, με προσανατολισμό, ότι τις αρχές αυτές καθόριζαν παράγοντες που αφορούσαν, τόσο την οργάνωση της τοπικής κοινωνίας, όσο και το φυσικό περιβάλλον, δηλαδή, πολιτικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές παράμετροι.

Η έρευνά της διαρθρώνεται σε οκτώ (8) κεφάλαια, στα οποία σε γενικές γραμμές, αναλύεται η μελέτη των οικιστικών συνόλων της Αρχαίας Μεσσήνης και της Μεγαλόπολης, που μαρτυρά την δομή και τον τρόπο οργάνωσης των οικισμών της περιόδου συγκροτήσεώς τους σε σχέση με προγενέστερες. Επίσης αποδεικνύει πως η πολεοδομική συγκρότηση των οικιστικών αυτών συνόλων, συνδέεται με την ευσυνείδητη αξιολόγηση του τοπικού υπόβαθρού της.

Στο βιβλίο της αποτυπώνονται σχέδια και φωτογραφίες του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Μεσσήνης και της Αρχαίας Μεγαλόπολης, όπως και μια σειρά σχεδίων της Ελληνιστικής πόλεως, με έμφαση σε αυτά των πολεοδομικών πόλεων.

Η Δρ. Φιλιώ Ηλιοπούλου, είναι αριστοκράτισσα του πνεύματος, γιατί δεν το σπατάλησε άσκοπα, αλλά φρόντισε να είναι χρήσιμο, ξεδιπλώνοντας τα γεγονότα, που αντανακλούν αρχέγονες ιδέες. Εργάστηκε μεθοδικά και ψύχραιμα, προσπαθώντας να αποκαλύψει, τον τρόπο του σκέπτεσθαι στην Ελληνιστική περίοδο, στον τομέα της σύγχρονης πολεοδομίας. Δεν έμεινε στην επιφάνεια και κατέληξε σε ικανοποιητικούς συλλογισμούς «φωτισμένους με το φως της σύγχρονης επιστήμης». Μέσα από τις αισθαντικά επεξεργασμένες φωτογραφίες και τα σχέδια, που η υπολογισμένη συνθετικότητά τους δημιουργεί ένα είδος τόσο διάφανης, όσο και επενεργητικά ιδιάζουσας στρωματογραφίας, το ανακύπτον αποτέλεσμα δραστηριοποιεί τη συνειρμική λειτουργία του νου, της μνήμης και της φαντασίας της.

Η κληρονομιά των Ελλήνων γνώρισε μέχρι πρόσφατα λεηλασίες, βανδαλισμούς, καταστροφές, ωστόσο η χώρα παραμένει ακόμα ανεκτίμητο και ανεξάντλητο ταμείο πολιτισμού, το οποίο προβάλλει και προσφέρει πρόθυμα, ένα περιβάλλον μοναδικού φυσικού κάλλους, που η ευγένεια των Νεοελλήνων, περιβάλλει συχνά, με σεβασμό και στοργή.

Το βιβλίο της, η Δρ. Φιλιώ Ηλιοπούλου, το αφιερώνει στην οικογένειά της «για όσα στερήθηκε στην πορεία αυτή» και αυτό την τιμά ιδιαίτερα, γιατί είναι, ο φάρος και το λιμάνι της.

Καλοτάξιδο το βιβλίο σου, Δ/νίς Φιλιώ.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

«Το καφενείο της Κανέλλας». Στο Βαρυμπόμπι Τριφυλίας. Του Τάσου Ρήγα. Σχολιάζει ο Δημήτρης Μητρόπουλος.

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ «ΤΗΣ ΚΑΝΕΛΛΑΣ»Î— εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, χαμογελάει, στέκεται και εσωτερικός χώρος

ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ – (ΒΑΡΥΜΠΟΠΙ) ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ

Γράφει : Ο Τάσος Ρήγας

Σαν να υπάρχουν κάποιες γωνιές, κάποιες κόγχες μέσα στο ελληνικό τοπίο που μοιάζει να διαφυλάσσουν στο ακέραιο τις φωνές και τα πρόσωπα που τις στοίχειωσαν στο παρελθόν μας.

Αναφέρομαι στο ιστορικό καφενεδάκι στο χωριό μου το Βαρυμπόπι, που δέσποζε στη δυτική πλευρά του δρόμου, που οδηγεί στη Μονή της Μεταμόρφωσης και έσβησε το 2011 ακριβώς μετά τον θάνατο της ιδιοκτήτριας της αγαπητής σε όλους μας Κανέλλας που δεχόταν τον σφυγμό ολόκληρου του χωριού.

Έμειναν όμως αυτοί που το αγάπησαν αληθινά, που μεγάλωσαν στο μικρό τον χώρο και επιμένουν να βλέπουν τους παλιούς άσπρους τοίχους, τα σιδερένια τραπέζια, τον από μωσαϊκό νεροχύτη του και να διακρίνουν με τον στοχασμό τους κάποιες άλλες εποχές όλους τους προηγούμενους που το πλαισίωσαν και κουβέντιαζαν τις νύχτες σιωπηλά.

Αυτοί, ακόμα μπορούν πίσω από τις κραυγαλέες μελωδίες της διπλανής TV ν’ ακούσουν κάποιους άλλους σκοπούς από την δημοτική μας ανθολογία που ξύπναγαν και έμπαιναν βαθιά στην εφηβική καρδιά τους.

Αστεία θλιβερά γι’ αυτή τη γωνιά που μέτραγε κοντά ένα αιώνα σιγαλής και απρόσκοπτης ζωής και που ήταν πάντα για εμάς σταθερό σημείο αναφοράς στον τόπο και στο χρόνο.

Στην αγκαλιά της μικρής αυτής γωνιάς έπαιξαν χιλιάδες παιδιά.

Έτρεξαν, κυνηγήθηκαν, κρύφτηκαν και στην απανεμιά του καιρού βρήκαν καταφύγιο οι τότε μαθητές για να ονειρευτούν και να κουβεντιάσουν.

Στην ησυχία του, παλαιότερα μαζεύονταν, λένε, πριν από τον πόλεμο οι πρώτοι οπαδοί της καινούργιας πολιτικής ιδεολογίας, ενώ παράλληλα στα τραπεζάκια του έμπλεξαν τα χέρια τους και τα όνειρά τους όλοι οι τότε ερωτευμένοι του χωριού.

Τώρα ο χώρος αυτός έχει απαρνηθεί. Ξεχάστηκε και δεν αναγνωρίζεται. Η πρόοδος, αυτός ο ύπουλος εχθρός, αλλοιώνοντας με τα ψιμύθια της την άλλοτε απέριττη εμφάνιση που είχε, έχει καταφέρει να το κάνει με τον θάνατό της ανεπαίσθητα αδιάφορο. Τώρα πια όλα τελείωσαν.

Σε λίγο χόρτα θα φράξουν το πολυπατημένο κατώφλι του, η υγρασία θα φάει τους πολύξερους τοίχους του, ώσπου κάποιο σιδερένιο θηρίο της κατεδάφισης να έλθει να τους ρίξει. Η ζωή θα προχωρήσει.

Μόνο αυτοί που σε αγαπήσανε όπου κι αν βρίσκονται θα σταθούν λυπημένοι στο άγγελμα του θανάτου σου, γιατί μαζί μ’ αυτό πεθαίνει και ένα κομμάτι της ζωής τους.

Επειδή όμως οι τόποι που πολύ πατήθηκαν, πολυέζησαν και αγαπήθηκαν, αποκτούν μια δική τους ζεστασιά που αντιστέκεται λίγο στο χρόνο, η ανάμνησή του θα μείνει πίσω του.

Μπορεί σπίτια ψηλά να υψωθούν στη θέση που ήταν κι άνθρωποι που δεν το γνώρισαν να έλθουν να τα κατοικήσουν, ο χώρος όμως σε πείσμα των καιρών θα λέγεται πάντα «της Κανέλλας».

Τάσσος Ι. Ρήγας

Βαρμποπαίος

ΤΟ ΑΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ

ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ «ΤΗΣ ΚΑΝΕΛΛΑΣ»

Γράφει : ο Δημήτρης Μητρόπουλος

Αγαπητέ Τάσσο, θέλω να σε συγχαρώ για το επιμελημένο και με προσωπικά συναισθήματα φιλολογικό Αφήγημά σου, για το χωριό Μοναστήρι (παλιό Βαρυμπόπι) στο οποίο κάνει εντύπωση στον Αναγνώστη το ύφος σου, η επιγραμματικότητα της φράσης σου «Το καφενείο της Κανέλλας» και ο πυκνός στοχασμός του νοσταλγού.

Η λέξη νοσταλγία (νόστος + άλγος) ερμηνεύει αυτήν την αψηλάφητη αίσθηση ψυχικού πόνου, για ένα πεπερασμένο πια παρελθόν, για κάτι που πέρασε και δεν θα ξαναγυρίσει τουλάχιστον, όχι στην αμιγή του μορφή. Ερείπια αυτού του παρελθόντος ανασύρουν στο νοσταλγό, μνήμες ενός βιωμένου χωροχρόνου, οι οποίες πολλές φορές έρχονται, ως επαναμύθευση στην απομυθεμένη εποχή του.

Ο άνθρωπος, όταν ωριμάζει πνευματικά και γνωσιολογικά, νοιώθει ότι, από μέσα του πηγάζει μια αστείρευτη δεξαμενή αναμνήσεων και ευαισθησιών, που κυριολεκτικά τον κυριαρχούν και θέλει να τις εκφράσει, γιατί έτσι ερμηνεύει τις προσωπικές εμπειρίες και απόψεις, για την έννοια της ζωής και του γήινου προορισμού του.

Μου θύμισες και το δικό μου χωριό το ΑΡΤΙΚΙ, που γεννήθηκα και μεγάλωσα και είναι ο γενέθλιος τόπος μου που δεν ξεχνώ ποτέ, και μας χαρίζει την αίσθηση, ότι είσαι, σε ένα από τα ομορφότερα σημεία της γης.

Ο Κωστής Παλαμάς γράφει, για «Το σπίτι που γεννήθηκα».

– Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι / στοιχειό είναι και με προσκαλεί· ψυχή και με προσμένει.

– Το σπίτι, ας του νοθέψανε το σχήμα και το χρώμα / και ανόθευτο κι αχάλαστο και με προσμένει ακόμα.

Πάω στη φωλιά στη γάστρα μου, στο πρωί μου, στο μαγνήτη / στη ζέστα της μητέρας μου, στο πατρικό άγιο σπίτι.

Εγώ για το καφενείο «της Κανέλλας», θα προσθέσω, όπως την γνώρισα στις επισκέψεις μου, ότι η ίδια γέμιζε τη μικρή πλατεία του χωριού με καλοσύνη. Ήταν πράγματι μια ωραία μορφή του τόπου, φίλη με όλους, πάντα πρόσχαρη, γλυκομίλητη, απλή. Η ψυχή της ανοιχτό τριαντάφυλλο της Άνοιξης, που την πλημμύριζε μια βαθιά γενναία συμπάθεια. Τέτοια και έμενε, μέχρι το θάνατό της.

Η Ρομαντική «παρελθοντολογία» είναι ταυτόχρονα ένα βλέμμα προς το μέλλον, η εικόνα ενός ονειρικού μέλλοντος, όπου διασταυρώνεται η αντιληπτική ευαισθησία του Εγώ, με τις δυνάμεις της φυσικής ύλης που επενεργούν επάνω μας. Εκεί ακριβώς αναφλέγεται και η φαντασία, η οποία είναι πεδίο συνάμα και όργανο, για την ποιοτική ανάπλαση των πραγμάτων, σε μια εντελώς αντιποιητική εποχή. Η φυγή στο παρελθόν ικανοποιεί και την ανάγκη αντιμετώπισης της μη επιθυμητής πραγματικότητας, μέσα από τα αρχέτυπα, της φύσης και αρμονικής συμβίωσης.

Δημήτριος Μητρόπουλος

Αρτικαίος

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ – ΒΑΡΥΜΠΟΜΠΙ ΔΗΜΟΥ ΑΕΤΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΣΕ 2 ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ. ΣΤΟ 6,30  ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟΥ, ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΝΕΛΛΑ ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΗΣ.

ΤΑ ΕΙΧΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ ΣΤΙΣ 18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009.

Γιορτή στ΄Αρτίκι. – «Οδοιπορώντας στο Άγιον Όρος» : του Στάθη Παρασκευόπουλου. Γράφει ο Δημήτρης Μητρόπουλος.

«Οδοιπορώντας στο Άγιον Όρος» :

του Στάθη Παρασκευόπουλου

Με ιδιαίτερη ευχαρίστηση, παρευρέθηκα στην παρουσίαση του βιβλίου, με τον τίτλο «Οδοιπορώντας στο Άγιον Όρος» του Αγαπητού φίλου, τ. Επιθεωρητή Δημοτικής Εκπαίδευσης και τ. Προέδρου της Ένωσης Ελλήνων Συγγραφέων, Εκπαιδευτικού Στάθη Παρασκευόπουλου, στην Αίθουσα Ε.Π.Α.Λ. Αλέκος Παπαδόπουλος στην Κυπαρισσία, στις 05-09-2019 και ώρα 19.00.

Το καλαίσθητο βιβλίο, με (222) σελίδες και (33) φωτογραφίες, παρέχει στον αναγνώστη, πλήρη εικόνα της γραφικότητας και ομορφιάς των τοπίων του περιβάλλοντος χώρου του ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, που βρίσκεται στην χερσόνησο του Άθω Χαλκιδικής στην Μακεδονία και αποτελεί το κέντρο του Ορθόδοξου Μηχανισμού.

Το Άγιο Όρος θεωρείται «Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία» εντός της Ελλάδος, ίσως μοναδική στον κόσμο, με εξαίρεση την κοσμική Λάσα του Θιβέτ και από τα σημαντικότερα τμήματα της χώρας και της Ανατολικής Εκκλησίας, λόγω της μεγάλης Εθνικής, Ιστορικής, Θρησκευτικής, γραμματειακής και πολιτιστικής αξίας αυτού.

Επίσης είναι και κέντρο διατήρησης και συντήρησης πλούσιου υλικού, έτσι ώστε να χαρακτηρίζεται «καταφύγιο» και «μουσείο» μοναδικού θησαυρού Ελληνικής Τέχνης και Γραμμάτων.

Ο Συντονιστής της Εκδήλωσης, καταξιωμένος Δημ/φος της Εφημερίδας «ΦΩΝΗ» Μεσσηνίας, Θανάσης Παντές, περιέγραψε με την δική του πολύχρωμη εκφραστικότητα την πνευματικότητά του Συγγραφέα και την προσφορά του στα γράμματα και την κοινωνία, με λόγια πλημμυρισμένα από ευαισθησία και χάρη. Επίσης παρουσίασε και τους πνευματικούς ανθρώπους, Εισηγητές – παρουσιαστές :

– Στρατηγό ε.α. Παναγιώτη Γεωργακόπουλο, βαθυστόχαστο Λαογράφο – ερευνητή και Συγγραφέα,

– τ. Δήμαρχο Τριφυλίας, Κώστα Κόλλια, Συγγραφέα, ταλαντούχο Λογοτέχνη και Συγγραφέα,

– Εκπαιδευτικό Τέλη Γκιαλή, Συγγραφέα, Λαογράφο και Ερευνητή : Οι οποίοι με τρυφερότητα και διέγερση, των ψυχικών τους δονήσεων και συναισθημάτων, εντυπωσίασαν τους ακροατές, σχηματίζοντας μια συνοπτική εικόνα του χώρου, με τις περιώνυμες Μονές και αφήνοντας να προσελκύσουν και να θρέψουν, παντού λεπτομέρειες με ιερό σύμβολο, γεμάτο τον κόσμο της ψυχής τους. Προσέφεραν στους ακροατές, μια πανδαισία και απόλαυση, παραδοσιακές ιστορικές και εκκλησιαστικές μορφές και ρυθμούς, που αναπλάθοντας συνεχώς, αναγεννώνται και συναντούν το ρεύμα πολλών αιώνων, το θρίαμβο του Θείου Μεγαλείου και τις τάσεις της σύγχρονης εποχής, μέσα από τα οποία αναθρήσκουν, μνήμες, ιστορίες και θρύλοι, εποχών ακμής και κλέους, της Χριστιανοσύνης.

Οδοιπορώντας στο Άγιον Όρος, ο Συγγραφέας και επισκεπτόμενος τις είκοσι (20) Μονές – Κυριαρχικές, Βασιλικές, Πατριαρχικές και Στραυροπηγιανές – τις Σκήτες, τα κελιά, τις καλύβες και τα καθίσματα, αναβαθμίστηκε πνευματικά και δεν τονώθηκε, μόνο το θρησκευτικό και το Ενικό συναίσθημα, με το προσκύνημα των Ιερών Εικόνων, αλλά συμμετείχε στις Ιερές ακολουθίες και επισκέφτηκε τους χώρους που φυλάσσονται, θρησκευτικοί και Εθνικοί Θησαυροί, που συνδέονται με ένα παρελθόν, ένα όραμα και μια ιδέα της χριστιανικής πίστης που παραμένει ο μεγάλος στόχος και μεγαλόπνοον πρόγραμμα.

Το βιβλίο του Στάθη Παρασκευόπουλου, με τις περιγραφές των Μοναστηριών, σε όλες τις επισκέψεις του, δίνει στους αναγνώστες πλήρη εικόνα του τρόπου λειτουργίας τους, των Αγρυπνιών, των Λειτουργιών, όλες τις βραδινές ώρες, τις μορφές γεγονότων της Θείας Οικονομίας, αλλά και σε πρόσωπα της ορθοδόξου, καθώς και της Ελληνικής Ιστορίας.

Επίσης ερμηνεύει τα πυκνά εκκλησιαστικά γεγονότα, εξελίξεις, συνεχείς και ταχύτατες εναλλαγές στη διεθνή πολιτική ατμόσφαιρα και την δίνη των πολιτικών διαπλοκών και συμβάσεων, καθώς και των ανταγωνισμών, μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Την επέκταση Ζωνών ελέγχου και επιρροής, προκειμένου να διατηρήσει, το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος την ανεξαρτησία του, να επεκτείνει τα όριά του και διεκδικήσει μια ισάξια και ισότιμη θέση στην σύγχρονη εποχή, ιστορία που έχει αποτυπωθεί, όταν η κοινωνία σχοινοβατεί σε χάος κενότητας, τα όρια του οποίου, έχουν διευρύνει σημαντικά, η έλλειψη παιδείας και αυτοπεποίθησης, η απώλεια αυτοσεβασμού, η απαξίωση της πολιτιστικής κληρονομιάς και η τοποθέτηση ξένων και ανοίκειων τρόπων διαβίωσης.

Θέλω να συγχαρώ τον πολυγραφώτατο Συγγραφέα του προαναφερόμενου βιβλίου και των άλλων ογδόντα (80) βιβλίων που έχει εκδόσει, Αγαπητό Στάθη. Ιδιαίτερα δραστήριο, σώφρονα, συνετό, ταπεινό και υποδειγματικά ευγενικό, γιατί δίνει την αφορμή, να γνωρίσουμε την γραφικότητα και ομορφιά των τοπίων του ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, οι οποίες είναι απαράμιλλες γιατί περικλείουν μέσα τους, όλη την ιστορία του. Δεν θα ήταν υπερβολή, να ισχυρισθεί κάποιος, ιδίως στις μέρες που ζούμε, ότι σπανίζουν κυριολεκτικά οι ταλαντούχοι συγγραφείς και μάλιστα οι επιτυχημένοι, που διαθέτουν παιδεία, καλλιέργεια, στοχαστικότητα, πηγαία έμπνευση, διάθεση πολυσήμαντης επικοινωνίας και μεταδοτικότητα, όπως ο Στάθης. Η πολυμέρεια ενδιαφερόντων, η αντιληπτική ευαισθησία, οξυδέρκεια και διαρκώς εμπλουτισμένες γνώσεις, η βαθειά αισθητικότητα και εμβληματικές ποιότητες, με τις οποίες διαμόρφωσε τη μεταστατική συγγραφή του, είναι τα κύρια γνωρίσματα, που αποτυπώνουν, την ιδιαίτερη πνευματική προσωπικότητά του και διαφαίνονται στη μελέτη του βιβλίου του «Οδοιπορώντας στο ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ».

Δημήτριος Π. Μητρόπουλος

Αντ/γος ε.α. Επίτ. Υπαρ/γός ΕΛΑΣ

Πτυχιούχος Νομικής και Δημ. δικαίου & Πολιτ. Επιστημών

Διπλωματούχος CΑΜ Λονδίνου

Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Εορτή στο Εκκλησάκι  Άγιος Δημήτριος

περιοχής Αρτικίου – Τριφυλίας.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, βουνό, ουρανός, δέντρο, γρασίδι, λουλούδι, φυτό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Γιορτάστηκε με ιδιαίτερη ταπεινότητα και Ευσέβεια την 26- 08 – 2019,  η εορτή της (Αποτομής του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή), αντί για τις          29-08-2019 σήμερα, ελλείψει ιερέως,  στο Εκκλησάκι # Άγιος Δημήτριος # , περιοχής Αρτικίου – Τριφυλίας.

Μετά τη θεία λειτουργία,  η οποία έγινε με κατάνυξη και αρμονική Ψαλτική  ψαλμωδία,  ακολούθησε Αρτοκλασία και προσφορά πλούσιων εδεσμάτων,  από τον Ιδιοκτήτη της Εκκλησίας Γιώργο Γεωργιόπουλο,  την ευγενέστατη Σύζυγό του και την Αδελφή του και χαρήκαμε όλοι που συνεχίζεται,  κάθε χρόνο αυτή η γιορτή και το Έθιμο της παράδοσης του τόπου μας.

Παρευρέθηκα στη γιορτή και σωρεύτηκαν μέσα μου εικόνες της παιδικής μου ηλικίας,  από τη ζωή στο χωριό μου το Αρτίκι,  πού ερχόμαστε στο Εκκλησάκι κάθε χρόνο με τους γονείς μου.

Αυτό είναι , όπως όταν ξανασυναντάς,  τα δένδρα και τα λουλούδια του κόσμου των αναμνήσεων,  όπως όταν ξαναδοκιμάζεις ένα κρασί,  ένα φαγητό,  ένα μήλο,  ένα φάρμακο,  » η σου έρχεται στη  μύτη,  μια μυρωδιά που δεν έχεις δοκιμάσει,  εδώ και χρόνο και που συνδέεται,  με χίλιες ανώνυμες αναμνήσεις.

Ηχούσε στα αυτιά μου η γλώσσα της μητέρας μου και του πατέρα μου,  τόσο βαθειά,  τόσο ιερά, που ξεπηδούσε μπροστά μου,  κάτι υπέροχο και απόλυτο πράγμα,  για να με ξαναφέρει στους ήχους της νιότης μου και για να μου πει πόσο είναι βαθιά ριζωμένα και αναπόδραστα θραύσματα,  από καθημερινότητες , λειτουργώντας σαν μετέωρες αναθεωρήσεις,  κι» αδιευκρίνιστες καταστάσεις στα πελάγη του υποσυνειδήτου.

Εκπλήξεις πράξεων και ατελών καύσεων της ζωής μας,  αλλά και αναγκαιότητες,  που ευδοκιμούν εντός μας,  καθώς αυτές συχνά θέλουμε να τις οραματιζόμαστε να ισορροπούν οριακά ανάμεσα στο γήινο και τον υπερβατικό κόσμο,  στις συνεχείς αναχωρήσεις μας και στις ανατροπές μας,  στους στόχους και στις επισφαλείς η ατελέσφορες συχνά επιστροφές μας.

Στη γιορτή παρευρέθηκαν,   η οικογένεια του Γιάννη Βελησσαρόπουλου ,  η Γεωργία Μελά , ο Σωτήρης Τασσόπουλος με τη Σύζυγό του και την αδελφή του Γεωργία και το γιό της Φώτη , η Βιβή Μητροπούλου με την κόρη της Εύη από την Αθήνα , ο Σωτήρης Διακουμής με τη Σύζυγό του Βούλα , ο Βασίλης Μητρόπουλος , ο Τάκης Ηλιόπουλος , η Μιμίκα Αναγνωστοπούλου , η Βάσω Βελησαροπούλου , και άλλοι κάτοικοί νεαροί του  Αρτικίου και των γύρω χωριών. Την εορτή τίμησε με την παρουσία του και  ο Πολυγραφότατος Συγγραφέας – τ.Επιθεωρητής Δημοτικής Εκπαίδευσης  και τ. Πρόεδρος των Ελλήνων Συγγραφέων, Στάθης Παρασκευόπουλος από το γειτονικό χωριό Μύρου,   με τη Σύζυγό του Κάκια και άλλοι επώνυμοι από τα γύρω χωριά.

Δημήτριος Μητρόπουλος

Αρτικαίος

Ο Ανθρώπινος Χαρακτήρας, Η Αγωγή και το Ήθος του Ανθρώπου. Toυ Δημήτρη Μητρόπουλου.

Ο Ανθρώπινος Χαρακτήρας

________

Είναι η έκφραση του ψυχοσυναισθηματικού μας εγώ στην επικοινωνία μας,

με τους συνανθρώπους και το ευρύτερο περιβάλλον της ζωής, στην πορεία μας.

Είναι το ατομικό ιδιαίτερο στοιχείο του ανθρώπου, που τον χαρακτηρίζει από τους άλλους,

και γίνεται ευχάριστος ή δυσάρεστος, με τη συμπεριφορά του, που διακρίνεται από μικρούς & μεγάλους.

________

Ο χαρακτήρας θεωρείται, η ψυχική τοποθέτηση του εαυτού του,

είναι ο τρόπος, που ένας άνθρωπος, εκφράζει το είναι και το εγώ του.

Είναι η γραμμή προσανατολισμού του και η τάση προς επιβολή του,

που λειτουργεί συνδεδεμένος με το κοινωνικό συναίσθημα, που εκφράζει και την προβολή του.

________

Αγνοούμε ποια είναι η φύση της διάρκειας της ανθρώπινης διαβίωσης,

του ψυχολογικού και του φυσιολογικού χρόνου και της επιβίωσης.

Ξέρουμε, ότι αποτελούμε, ένα σύνολο από ιστούς, όργανα, υγρά και συνείδηση

και στις σχέσεις ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα και τον εσώκοσμο είναι άγνωστη η διείσδυση.

________

Ο χαρακτήρας επηρεάζεται, από τις φυσικές καταβολές και την εκπαίδευσή του.

Ο Αριστοτέλης υποστήριξε ότι η «φύσις», το «ήθος» και ο «λόγος» καθορίζονται από τη διανόησή του.

Οι ιδιότητες του χαρακτήρα αποκτώνται από νωρίς, όταν εκφράζει μια ορισμένη συμπεριφορά του,

και ψυχικά φαινόμενα των ιδιοτήτων του χαρακτήρα του δεν οφείλονται, στην κληρονομικότητά του.

________

Η μελέτη και ανάλυση των ιδιοτήτων του χαρακτήρα και η γνώση του,

είναι επωφελής, επειδή γνωρίζοντας τις ιδιότητές του, έχουμε συναίσθηση και της προδιάθεσής του.

Η ταξινόμηση των ανθρώπινων χαρακτήρων, μαζί με τις αιτίες,

έχει γίνει από τον ψυχολόγο με περισσότερο «ολιστικό» τρόπο, γι’ αυτό έχει πολλές αξίες.

________

Έτσι έχουμε κατά τον Φιούγκ, βασικούς ψυχολογικούς χαρακτήρες και νιώθουμε θαυμασμό,

τον Εξωστρεφή και τον Εσωστρεφή Διανοητικό, Συναισθηματικό, κατ’ αίσθηση, ενωρατικό & διαισθητικό.

Βασική τάση του Εξωστρεφή είναι η σχέση με τον έξω κόσμο και την κοινωνία.

Και του Εσωστρεφή, να βλέπει, να βιώνει και κρίνει την πραγματικότητα, με γνώμονα προσαρμοζόμενο στην Ανθρώπινη Αξία.

Η Αγωγή και το Ήθος του Ανθρώπου

________

Η αγωγή ειδικά των παιδιών μέσα στην οικογένεια, προάγει πολλές αρετές.

Γι’ αυτό υπάρχει υποχρέωση των γονιών, να συμπεριφέρονται με πραότητα και σωστές αρχές.

Έτσι αν τα αναθρέψουν επιμελημένα, σύμφωνα με τις παραδόσεις και υποδειγματική παιδεία,

ολοκληρώνεται η προσωπικότητά τους και μπορούν στη ζωή τους, να διεκδικήσουν πρωτεία.

________

Ο άνθρωπος αποτελείται από Σώμα, που έχει αρχή και τέλος, αλλά και από ψυχή.

Η ψυχή είναι αθάνατη και έχει στη διάρκεια της ζωής, κανόνες για να καλλιεργηθεί.

Είναι η βασίλισσα και το σώμα το ανάκτορο που ζει και κατοικεί,

όταν όμως αλλάξει η σχέση και η βασίλισσα γίνει υπηρέτρια, έχομε σήψη ηθική.

________

Κατά τον Σωκράτη, η σύνεση των ανθρώπων, η σωφροσύνη, η ταπεινοφροσύνη και η μετριοφροσύνη,

είναι οι ιδιότητες του ήθους , που τον διακατέχουν μαζί με την ταπεινοσύνη.

Ο Συνετός και Σώφρων είναι στη ζωή του υπόδειγμα σε όλους,

ο δε ταπεινόφρων και μετριόφρων σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους.

________

Σήμερα οι άνθρωποι στοχεύουν στον εύκολο πλουτισμό, στη ζωή τους,

θέλουν να μην εργάζονται και μεθοδεύουν, την καλή εικόνα προς τα έξω, για την προβολή τους.

Αυτά τα συναισθήματα λειτουργούν χωρίς αναστολές, στη συνείδησή τους,

πολλές φορές όμως μπορούν να οδηγήσουν, σε ακραίες συμπεριφορές, σαν ανταμοιβή τους.

________

Η λάθος απόφαση, που λαμβάνεται με ιδιοτέλεια και καιροσκοπισμό,

είναι υπεύθυνη, κατά τις ιστορικές καταγραφές, για την απαξίωση στον μέγιστο βαθμό.

Όταν όμως ενεργούμε με βάση τον αυτοσεβασμό και τις ηθικές αρχές και αξίες

τότε ακόμη και αν στοιχίζουν όποιος τις λαμβάνει, επιφέρουν ειρήνη συνείδησης και ευλογίες.

________

Ο πλούτος και η εξουσία, δεν είναι εξ ορισμού κακά, κατά την θέση της χριστιανικής ηθικής.

Αντίθετα το πρόβλημα είναι στους διαχειριστές τους, που τα μετατρέπουν σε εργαλεία εκμετάλλευσης.

Ο Ιωσήφ από Αριμαθέα, σύμφωνα με Ευαγγελική περικοπή ήταν «ευσχήμων βουλευτής»,

πλούσιος, επιφανής, ζήτησε όμως από τον Πιλάτο, το Σώμα του Ιησού, για να φροντίσει της ταφής.

________

Άνθρωπε σκέψου κι άφησε τα πάθη και τα μίση,

γιατί στο θάνατο μπροστά, είμαστε όλοι ίσοι.

Η ανθρώπινη ψυχή έχει μεγάλη ανάγκη, από τα ιδανικά, παρά από τα πραγματικά.

Με το πραγματικό ζει, με το ιδανικό υπάρχει, αυτά είναι τα σημαντικά.

 

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η υποδειγματική Συνεστίαση του « Συλλόγου των Κοπανακαίων». Υπέροχες στιγμές από την Εκδήλωση. Ρεπορτάζ Δημήτρης Μητρόπουλος. Οι φωτογραφίες από τον σύλλογο.

Σε μια άριστη και ζεστή ατμόσφαιρα με περίσσιο κέφι και αρκετές γαστρονομικές γεύσεις και με τη συμμετοχή συγχωριανών και φίλων, ο Σύλλογος μας πραγματοποίησε την Κυριακή 18 Μαρτίου 2018 στο μεζεδοπωλείο <<ο Τέντζερης και ….το Καπάκι>> ανοιξιάτικη συνεστίαση.

Το Διοικητικό Συμβούλιο ευχαριστεί όλους όσους συμμετείχαν στην παραπάνω εκδήλωση που με τη δυναμική τους παρουσία έδειξαν για μια ακόμα φορά την αγάπη τους για το Σύλλογο.

Ελπίζουμε η συμμετοχή τους να πλαισιώνει πάντοτε τις εκδηλώσεις μας.

Για το Δ.Σ.

Γρηγόρης Ηλιόπουλος                              Καλλιρρόη Χαραλαμποπούλου

Πρόεδρος                                                          Γεν. Γραμματέας

Ο χρήστης Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων κοινοποίησε το άλμπουμ του — υπέροχα.

Υπέροχες στιγμές από την Εκδήλωση του Συλλόγου.🙂🙂🙂

Φωτογραφία του χρήστη Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων.
Φωτογραφία του χρήστη Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων.
Φωτογραφία του χρήστη Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων.
Φωτογραφία του χρήστη Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων.
Φωτογραφία του χρήστη Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων.
Φωτογραφία του χρήστη Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων.
Φωτογραφία του χρήστη Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων.
Φωτογραφία του χρήστη Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων.
Για να δείτε και τις υπόλοιπες …μπείτε εδώ:
Ο χρήστης Σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων πρόσθεσε 47 νέες φωτογραφίες από 18 Μαρτίου στο άλμπουμ: Ανοιξιάτικη Εκδήλωση — με το χρήστη Γιάννης Ρούσσης και 4 ακόμη στην τοποθεσία Ο Τέντζερης και το Καπάκι.

Η υποδειγματική Συνεστίαση του « Συλλόγου των Κοπανακαίων».

Άλλη μία συντονισμένη και με επιμέλεια οργανωμένη εκδήλωση συνάντησης – Συνεστίασης – ,με τη συμμετοχή  πολλών μελών και φίλων του Συλλόγου που διαμένουν στην Αθήνα , πραγματοποίησε ο «Σύλλογος των Κοπανακαίων» το μεσημέρι της Κυριακής (18-03 -2018) ,στη Ταβέρνα «Ο Τέντζερης και το Καπάκι»,στο Περιστέρι (Μπουρνάζι) Αττικής.

Η κατάμεστη  Αίθουσα και η καλή διάθεση όλων των παρευρισκομένων, με τη συνοδεία ποτών και παραδοσιακών εδεσμάτων. ενισχυμένηενισχυμένη με τους ήχους ζωντανής Μουσικής και τραγουδιών της Δημοτικής μας Παράδοσης, δημιούργησε τη κατάλληλη διασκεδαστική ατμόσφαιρα και το κέφι αφού γιά όλες τις λεπτομέρειες είχαν μεριμνήσει τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, με την αστείρευτη διάθεση προσφοράς, και την τρυφερή εκφραστική τους ματιά ,κερδίζοντας τη συμπάθεια και εκτίμηση όλων.

Το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου Γιάννης Ρούσης, καλοσώρισε όλους και ανακοίνωσε το λεπτομερές πρόγραμμα και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γρηγόρης Ηλιόπουλος, με το μόνιμο φωτεινό χαμόγελό του, την περίσσια ευφρόσυνη διάθεση και το λεπτό χιούμορ του, ευχαρίστησε για την ανταπόκριση στη πρόσκληση, ώστε να πραγματοποιηθεί η εκδήλωση με μεγάλη επιτυχία, τονίζοντας, ότι μέσα σε τρία χρόνια έχουν αυξηθεί τα μέλη του Συλλόγου και αυτό τους δίνει ιδιαίτερη ικανοποίηση ,για να συνεχίζουν πολλές δραστηριότητες.

Χαιρετισμό απηύθυνε και ο Δήμαρχος Περιστερίου Ανδρέας Παταχουρίδης όπου στη περιοχή του Δήμου του τόνισε ,διαμένουν πολλοί Κοπανακαίοι.

Με τους ομοτράπεζους ,αγαπητούς πατριώτες  και εκλεκτούς φίλους ,χαρήκαμε που ξαναζωντανέψαμε τις παιδικές μαθητικές μας αναμνήσεις  ενός βιωμένου χρόνου και αισθανθήκαμε την εύκολη διέγερση ψυχικών δονήσεων, περιτριγυρισμένοι από ζεστασιά και συμπάθεια, βλέποντας όλοι να συζητούν σοβαρά, να γελάνε,να κρατάνε το ποτό τους,για να τσουγκρίσουν.

Στο ποιητικό λόγο του Κωνσταντίνου Καβάφη ,η φυγή στο παρελθόν,ικανοποιεί την ανάγκη  της μη επιθυμητής πραγματικότητας,μέσα από τα αρχέτυπα της φύσης και της αρμονικής συμβίωσης . Γι’ αυτό και ο νοσταλγός, μπαίνοντας στη μηχανή του χρόνου για να ανακαλύψει το παρελθόν ,αναπόφευκτα,συνομιλεί με το παρόν του και οραματίζεται το μέλλον του.

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους τους οργανωτές της ωραίας αυτής εκδήλωσης, που μας έδωσαν αυτή την ευκαιρία, να ανταμώσουμε, όλοι οι πατριώτες και φίλοι Κοπανακαίοι και των γύρω χωριών..

Με φιλικούς Χαιρετισμούς – Δημήτριος Μητρόπουλος

Α ρ τ ι κ α ί ο ς