Kopanaki news

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας

«Μουσικές περιπολίες»: Ένα μουσικό 2ωρο από την Χορωδία της Ελληνικής Αστυνομίας. Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

View this document on Scribd

Ιουλίου 17, 2017 Posted by | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ | Σχολιάστε

7 Χρόνια χωρίς το αδελφό, φίλο, συνεργάτη, συμπατριώτη Γιάννη Μητρόπουλο. Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

             Aγαπητέ   Δημήτρη,                  

          Σε χαιρετώ και σε ευχαριστώ για την καλωσύνη και την ευγένειά σου, να δημοσιεύεις τα θέματα που σου στέλνω ,τα οποία φροντίζω να ικανοποιούν και τους αναγνώστες και παρακολουθούντες , το κοπανάκι NEWs.    

Στις  27 [Eίκοσι Επτά] Μαϊου, κλείνει 7 [Επτά] Χρόνια, που άφησε τον γήϊνο κόσμο, ο πολυαγαπημένος μου  Αδελφός και Συνεργάτης σου ΓΙΑΝΝΗΣ και του έγραψα, λίγα λόγια για την ΜΝΉΜΗ ΤΟΥ .        

             Αφιερωμένο,  στη Μνήμη του αδελφού μου, ΓΙΑΝΝΗ     Μητρόπουλου.        

                  Φωτογραφία της Sia Zaxou.                               

ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ, τον θυμάμαι σαν Αγαπητό Αδελφό,από πολύ μικρός.    

Στο χωριό Αρτίκι – Μεσσηνίας, που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε, ήταν για μένα ιδιαίτερα προστατευτικός.

Επειδή ήταν μεγαλύτερός μου, με πολύ αγάπη με περιέβαλε και φροντίδα με καθοδήγησε,

Και στη  σωστή πορεία της  ζωής μου , με κατήφθηνε και υποδειγματικά με οδήγησε.        

                                                                 ____               

ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ, τον υπάκουα ,χωρίς να είναι αυστηρός και τις απόψεις του να επιβάλει,       

Γιατί, με τον ήπιο τρόπο συμπεριφοράς του,δεν ήθελε να με προσβάλει.     

Ποτέ δεν τον θυμάμαι να εναντιώθηκε στις σκέψεις μου,         

Και εγώ, να στεναχώρησα την οικογένειά μας,με τις θέσεις μου.                     

                                                        ____             

ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ, τον εκτιμούσαν όλοι οι  πατριώτες ,συγγενείς ,γνωστοί και φίλοι, 

Γιατί ήταν πάντα ταπεινός,συνετός  σώφρων και αγαπητός, όσο λίγοι.  

Πάντα με ευγένεια ,σοβαρότητα και εγκαρδιότητα μιλούσε,        

Και η  ταπεινότητά  και , ευφροσύνη που εξέφραζε, σε ευεργετούσε.             

                                                 ____     

ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ, τον συμπάθησαν πολλοί Συνάδελφοί του στην Πολεμική Αεροπορία.    

Αποστρατεύτηκε μετά 27 χρόνια,ως Αντισ/ρχος με πολλά παράσιμα, αποστολές  στην Αμερική και υστεροφημία.

Είχε αρκετές μεταθέσεις εκτός Αθηνών και πήγε  χωρίς την οικογένεια,   

Όλα όμως τα αντιμετώπισε ,με υπομονή, αγάπη στην υπηρεσία του και χωρίς παθογένεια.            

                                                  _____                           

ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ, στην αιώνια κατοικία του,τον συνοδεύουν οι ευχές και προσευχές όλων, για την ψυχή του,    

Συγγενών ,φίλων,Συναδέλφων,Πατριωτών,γιατί έφερε σε πέρας με αυτοσεβασμό, την ανθρώπινη αποστολή του. 

Αγαπούσε το χωριό που γεννήθηκε το ΑΡΤΙΚΙ, ήταν δίκαιος   μιλούσε με πραότητα,     

γ ι’ αυτό τον ενδιέφεραν τα θέματα που αγκάλιαζαν ,την αλληλεγγύη και την αδελφικότητα.              

                                                         _______                                                   

ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ, ποτέ από τη σκέψη μας δεν, θα τον ξεχάσουμε,    

Και γι’ αυτό συχνά πρέπει, για τη προσφορά του και τη ζωή του, συνέχεια να γράφουμε.

Η Σύζυγός του Βιβή,τα παιδιά του,Τάκης,Εύη και Νίκος,συνέχεια τον εξυμνούν,

Και τα εγγόνια του,Μερώπη,Σπύρος,Γιάννης και Φάνης,πάντοτε θα τον θυμούνται και τιμούν. 

                                                _______

ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ, θα τον έχουμε στη σκέψη μας για πάντα εγώ, με την Αδελφή μου Αθανασία,

Γιατί  μας συμπαραστάθηκε στη ζωή μας,με  μεγάλη   αγάπη ,ενδιαφέρον  και αυτοθυσία.

Είμαστε ευγνώμονες για την προσφορά του  ,προς τους Γονείς και όλη την οικογένεια 

Και πάντα οι ευχές μας ,για τη μνήμη του,προς τον ύψιστο θα τις εκφράζουμε, με αδελφική συμπόνοια.

                                                Δημήτρης           Μητρόπουλος       

                                                      Αδελφός του.

Μαΐου 26, 2017 Posted by | ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ | Σχολιάστε

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΤΙΚΑΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΦΥΛΙΩΝ.

Προς το Kopanaki News
Αγαπητέ Δημήτρη.

Θέλω προσωπικά να σε ευχαριστήσω για την εκφρασθείσα ευγένεια και καλοσύνη σου, μέσα από την αναγνωρισμένη από το Πανελλήνιο Ιστοσελίδα σου Kopanaki News,για το πρόσωπό μου, που τιμήθηκα από την Ομοσπονδία Συλλόγων Συνδέσμων Τριφυλίας την 06-02-2017 , στο Ξενοδοχείο STANLEY  των Αθηνών.Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Παράλληλα θέλω να εκφράσω και τη δική μου ικανοποίηση και χαρά για την απονομή της δικής σου τιμητικής πλακέτας που δόθηκε αξιοκρατικά από την Ομοσπονδία όπως, και στις Ιστοσελίδες Anodorio, filliatranews, filliatranet , gargallianolonline , kyparissia News, για την Κοινωνική, Πολιτιστική και Ανθρωπιστική προσφορά, μέσα από την ενημέρωση προς τους πολίτες της Τριφυλίας¨

Πρέπει να τονιστεί ότι με την ενημέρωση των πολιτών,προσφέρετε μια Κοινωνική Λειτουργία , που εξυψώνει την λογική , παιδεύει τον Άνθρωπο και εξασφαλίζει την κοινωνική συνεργασία Ο Άνθρωπος αποκτά και μεταβιβάζει γνώσεις ,πληροφορείται τα γεγονότα του κόσμου που τον περιβάλλει,γράφει και διαβάζει την ιστορία του.Ζούμε σε ένα κόσμο ολοένα πιο ευρύ ,ολοένα πιο εκλεκτικό …..  Ξέρουμε τόσα πολλά πράγματα , ώστε ένας Άνθρωπος δεν μπορεί να ξέρει πολλά.

Θέλω επίσης να εκφράσω δια μέσω  της Ιστοσελίδας σου, τις ευχαριστίες μου στην Δ/δα Μαρία Λιακάκη ,Ιστορικό, Υποψήφια Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και Πρόεδρο του Συλλόγου Σιδηροκαστριτών , για την άριστη παρουσίαση του Προγράμματος στην Εκδήλωση , και στον Δημ/φο και Πρώην Πρόεδρο της Ε Σ Η Ε Α Πάνο Σόμπολο για τα καλά του λόγια, αναφερόμενος στην Επαγγελματική μου Πορεία στην Αστυνομία και την προσφορά μου στην Κοινωνία ..

Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Για την παρουσία , του Αρχηγού Πυροσβεστικού Σώματος Βασίλη Καπέλιου , του Καθηγητή Θεολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών Διαμαντή Μαυραγάνη, του Αντισ/λέα επί τιμή Αρείου Πάγου Ιωάννη Λαμπρόπουλου, του Επιτίμου Υπαρ/γού της ΕΛΑΣ Γρηγόρη Αναγνώστου, του Συγγραφέα- Εκδότη και Πρ.Γενικού Επιθ/του Εκπαίδευσης Στάθη Παρασκευόπουλου , του Προέδρου και Αντιπροέδρου της Ένωσης Αποστράτων Αξιωμ/κών της    ΕΛ.ΑΣ Αντ/γων, ε.α.Χρήστου Κονταρίδη και Ιωάννη Σκλάβου, του Αντ/γου ε.α. πρ.Αττικάρχη Παναγιώτη Γεωργακόπουλου,του Δικηγόρου Δημήτρη Μητρόπουλου και Παπαζαφειρόπουλου, του Προέδρου Ομίλου Φιλών Αστυνομίας Δυτικής Αττικής Ιωάννη Μαθιουδάκη, του Προέδρου Φίλων Λέσχης Αστυνομίας Πειραιά Ιωάννη Τετράδη Αντ/γου ε.α.της ΕΛ.ΑΣ, των Αντ/γων ε.α.Εμμανουήλ Χαχαριδάκη , Κων/νου Ζαρμακούπη, Δημήτριου Γεωργόπουλου, Γεωργίου Νικολόπουλου, Χαράλαμπου Μηνόπετρα, του Επ/γού Παναγιώτη Μητρόπουλου  του Δημ/φου Νίκου Καριώτη, του Συγγραφέα Χριστόφορου Αδαμόπουλου, του Προέδρου της Αδελφότητος <Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός Κορωπίου>Κώστα Χαιδόγιαννου, του Γιώργου Λευκαδίτη, του Γιάννη Παλαφούτη, του Γιώργου Αντωνετσή, του Κώστα Κατσούλη, του Δήμου Γκαντζίδη και της Συζύγου του , της Βιβής, Εύης και Άννυς Μητροπούλου, της Ζέτας και της Ελένης Γιαννοπούλου, της Κατερίνας Τσεβά, Της Σωτηρίας Αδαμοπούλου και του Συζύγου της Γιάννη,  και πολλών άλλων φίλων και Συγγενών, εκφράζω ένα ευχαριστώ σε όλους, με τη διαβεβαίωση όμως,ότι η λέξη αυτή ελάχιστα αποδίδει εκείνο που πραγματικά ένιωσα , για τα οποία,όπως θα έλεγε και ο Άγγλος Φιλόσοφος Herbert Spens, είμαι ευγενικά υπερήφανος και ευγενικά ταπεινός.Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Σ το Πρόεδρο Παναγιώτη Λούτο, τον Γενικό Γραμματέα Δημήτριο Παπακωνσταντόπουλο και στα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, καθώς και στους Προέδρους των Συλλόγων –Συνδέσμων Τριφυλίας, εκφράζω την μεγάλη μου Ευγνωμοσύνη, για την Απονομή της Πλακέτας.

¨Άφησα τελευταία τη Σύζυγό μου Αγγελική και τα Παιδιά μου Πάνο και Άννυ να τους ευχαριστήσω , που μου συμπαραστάθηκαν στην Επαγγελματική μου Πορεία και στις ακαταμάχητες προσπάθειες, Συγγραφής των Δέκα 10 βιβλίων μου.
Τέλος ευχαριστώ και είμαι απεριόριστα ευγνώμων σε όλους , όσους μέσω του Kopanaki news εξέφρασαν τα ευγενικά τους Αισθήματα και ιδιαίτερα, στη Γεωργία Ναούμ Αγγελοπούλου-Παπαβασιλείου , στο Γιώργο Νικολόπουλο και Γρηγόρη Ηλιόπουλο..

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Δημήτρης Μητρόπουλος.
Αρτικαίος

Φεβρουαρίου 28, 2017 Posted by | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΣΥΛΛΟΓΟΙ | Σχολιάστε

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΓΓΡΑΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΗΘΕΙ Ο ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΜΑΣ, ΑΡΤΙΚΑΙΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Ένα βιβλίο, προσφορά στο ‘Εθνος και την Ορθοδοξία, από τον συμπατριώτη μας Αρτικαίο, Δημήτρη Μητρόπουλο, που μας κάνει ιδιαίτερα υπερήφανους. Συγκινητική η αφιέρωσή σου στρατηγέ προς το πρόσωπό μου, που ταπεινά υπηρετώ τον τόπο μας και την …αλήθεια.

Αγαπητέ  Δημήτρη

….Σου στέλνω το βιβλίο με τον Τίτλο «ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ» 300 Χρόνια, από τη Γέννησή του, το οποίο έχω Συγγράψει , για την Αδελφότητα «ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ  Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ», στην οποία είμαι Αντιπρόεδρος.
Η Αδελφότητα είναι Πολιτιστικό  Φιλανθρωπικό Σωματείο, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, έχει Έδρα το Κορωπί Αττικής, με πολλά μέλη και πλούσια, πολύχρονη δραστηριότητα..

Συμπαρίστατε Υλικά και Ηθικά σε ευπαθείς Ομάδες, Άπορες Οικογένειες, Άτομα με Είδικές Ανάγκες, ΑΜΕΑ και Ανθρώπους , που Αδυνατούν να επιβιώσουν, σε δύσκολες Εποχές , όπως η σημερινή.

Έχει κατασκευάσει στο ΚΟΥΠΙ  Κορωπίου Ιερό Ναό του Αγίου Κοσμά , με δικά της έξοδα, που εορτάζει τη μνήμη του, στις 24 Αυγούστου με την παρουσία πλήθους πιστών, από την ευρύτερη περιοχή των Μεσογείων.

Το βιβλίο που θα λάβεις με Αφιέρωση , αναφέρεται στο Έργο του Εθναπόστολου  Ισαπόστολου «ΑΓΊΟΥ  ΚΟΣΜΑ», ο οποίος Λειτούργησε σαν Ξυπνητήρι στις καρδιές των Σκλαβωμένων Ελλήνων.

Περιλαμβάνει τα κηρύγματά του, το Παιδαγωγικό του Έργο, το Κοινωνικό, Οδηγίες για την Οικογένεια, τις Προφητείες και το τέλος της Ζωής του.

Επίσης καταχωρούνται , Πατερικά Αποφθέγματα Συμπεριφοράς Συναισθημάτων και Υποχρεώσεων. Τα Ιερά Λειτουργικά Σκεύη Αναλύοντιαι και Περιγράφονται με Έγχρωμες Φωτογραφίες,

Τέλος η Αποστολή, ο Σκοπός και οι Δραστηδριότητες της Αδελφότητας Συμπληρώνουν τις Διακόσιες Σαράντα Επτά «247» Σελίδες του Περιέχομένου του.

Το έχει Προλογίσει ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ  ΙΕΡΩΝYΜΟΣ , ο Μητροπολίτης Θηβαίδος κ. Πορφύριος και άλλοι Επώνυμοι.

Για τον Συγγραφέα Αναφέρεται στη προλόγισή του, ο Δημοσιογράφος  κ. Δημήτριος  Μαρκοπαναγιώτης.

Προσπάθησα με σαφήνεια και πληρότητα να ενημερώσω τον αναγνώστη, με απλά και ουσιώδη Λόγια,  σχετικά με τα Κηρύγματα και τις Προφητείες του Αγίου.

Το Βιβλίο είναι Αφιερωμένο στα Μέλη και σε όλους τους Φίλους της Αδελφότητας.

Με Ιδιαίτερη  Εκτίμηση 

 Δημήτριος Μητρόπουλος

Αρτικαίος

Νοέμβριος 7, 2016 Posted by | ΒΙΒΛΙΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ | Σχολιάστε

Αναμνήσεις από το Αρτίκι. Μια συγκινητική επιστολή του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Στην ομοτράπεζα εκ δεξιών ο Πρόεδρος των ιστορικών συγγραφέων Ελλάδας Στάθης Παρασκευόπουλος που γνωρίζει αρκετά εκτός από την τοπική μας ιστορία, ο επίτιμος Υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. στρατηγός αλλά και καθηγητής Δημήτρης Μητρόπουλος (και συγγραφέας και ….Αρτικαίος, ανιψιέ μου Γιάννη) που με την άρτια κατάρτισή του αποτελεί φάρο πολιτισμού, αλλά και συμπατριώτης καθηγητής Οικονομολόγο και πολιτικών επιστημών Σωτήρης Παπαδόπουλος που διδάσκει σε πανεπιστήμια της Γερμανίας και έρχεται κάθε χρόνο στον όμορφο τόπο μας.

Αγαπητέ  Δημήτρη
Θέλω να σε ευχαριστήσω,για το κείμενο που έβαλες στήν ιστοσελίδα σου, από το ρεπορτάζ του Γιάννη Μποζίκα, κατά την παραμονή μου στην Κυπαρισσία. Η προσθήκη σου της λέξης ΑΡΤΙΚΑΙΟΣ με ικανοποίησε ιδιαίτερα, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε το χωριό που μεγαλώσαμε και είδαμε το πρώτο φως της ημέρας.
Είναι η γενέτειρα των γονιών μας και των προγόνων μας.Το ΑΡΤΙΚΙ το αγαπώ και χαίρομαι όταν το επισκέπτομαι,να βλέπω συγγενείς φίλους και παλιούς γνώριμους.
Γεμίζει η καρδιά μου δύναμη να βλέπω και τη δρασκελιά που έκανε η ζωή, από τη νιότη μέχρι σήμερα.Το κλίμα,το φως,ο ουρανός,ο ορίζοντας και στο βάθος η θάλασσα,το όμορφο τοπίο, σε κάνουν να νιώθεις τυχερός άνθρωπος που γεννήθηκες σε αυτό το χωριό.
Η αγάπη μου για τη γενέθλια γη είναι ξεχωριστή κάθε φορά που βρίσκομαι κοντά της και με καλοσωρίζει όπως πάντα, με το δικό της χαμόγελo, με το δικό της αόρατο νεύμα.
Στο ΑΡΤΙΚΙ το αεράκι φυσάει νύχτα και μέρα και δροσίζει, όταν στη πόλη έχει ζέστη.. Νιώθαμε πόσο είμαστε τυχεροί για τη γή μας αυτή, της τριφυλλιακής ευλογημένης πεδιάδας , με λογής, λογής αγριολούλουδα στις πλαγιές και τους κάμπους, που αργοθρόιζαν οι λεύκες, που μοσχοβολoύσαν τα σπαρτά, τα χαμομήλια και οι ασφάκες. Όταν στην άκρη του ορίζοντα στέκεται κανείς σιωπηλά και αντικρίζει τα αφρισμένα κύματα στο καλονερό, σαν υδάτινους καθρέπτες περικυκλομένους από βουνίσιες δαντελωτές ομορφιές, αισθάνεται ιδιαίτερη ευχαρίστηση.
Oι απασχολήσεις αυτές στο ΑΡΤΙΚΙ , έχουν μείνει έντονες στη μνήμη μου .
Τώρα που ανατρέχω στο παρελθόν, δεν ξεχνώ τη ζωή του χωριού και την οδύνη μου. Όταν τελείωσα το Γυμνάσιο στο Κοπανάκι, πήγα στην τότε Χωροφυλακή, για μόνιμη εργασία, γιατί δεν είχαμε χρήματα στην οικογένεια αφού είμαστε φτωχοί.
Επειδή ο πατέρας σου Θανάσης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο ΑΡΤΙΚΙ έχεις και εσύ Δημήτρη, ρίζες από το χωριό.Ο παππούς σου ο μπάρμπα Μήτρος ήταν αγαπητός και καλωσινάτος. Κάθε βράδυ έβγαινε στο καφενείο μαζί με άλλους συγχωριανούς και συζητούσαν διάφορα πράγματα, ιδιαίτερα ιστορίες από το στρατό, που παρακολουθούσαμε με ενδιαφέρον εμείς τα παιδιά. Η γιαγιά σου η Θειά Μήτρενα ήταν ψηλή, αδύνατη και πολύ δουλευταρού. Κάθε βραδάκι πήγαινε,όπως και οι άλλες γυναίκες με το βαρέλι στη πλάτη και τη βίκα στο χέρι, για νερό στη βρύση, που ήταν στην άκρη του χωριού.
Σου στέλνω και φωτογραφίες του χωριού μας.

Με ιδιαίτερη Εκτίμηση και Αγάπη

 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Α Ρ Τ Ι Κ Α Ι Ο Σ
Α Ν Α Μ Ν Η Σ Ε Ι Σ  Α Π Ο ΤΟ Α Ρ Τ Ι Κ Ι
Το  Αρτίκι είναι το χωριό που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Με γεμίζει ικανοποίηση και χαρά ,όταν πηγαίνω και βλέπω το σπίτι που άφησα. Κτίστηκε πριν 120 εκατόν είκοσι χρόνια από τον Παππού μου Γιάννη.Οι σκαλιστές πέτρες και τα αγγονάρια, με τεχνική της εποχής έχει να κάνει.
Από το σπίτι μου στο Αρτίκι σαν παιδί, έχω πολλές αναμνήσεις, γιατί εκεί μεγάλωσα και έμαθα γράμματα, με πολλές στερήσεις. Οι γονεις πήγαιναν πρωί πρωί στα κτήματα για εργασία καθημερινά και  επέστρεφαν κουρασμένοι καβάλα στα μουλάρια τα βραδυνά. Τώρα που σκέφτομαι πως πέρασαν τα παιδικά μου χρόνια, που όλα τα καλοκαίρια εργαζόμαστε και κοιμόμαστε στα αλώνια. Δοξάζω τον μεγαλοδύναμο που στάθηκα στα πόδια μου και μεγάλωσα, αφού όλο το χρόνο που μούμενε, στο διάβασμα τον ανάλωσα.
Η πιο δύσκολη εργασία ήταν το σπάρσιμο και όργωμα στα χωράφια.
Να κρατάς το αλέτρι όλη τη μέρα, σε εργασία, που δεν είχα συμπάθεια. Οι παλάμες των χεριών μου, πολλές φορές, έβγαζαν φουσκάλες.Έτσι αποφάσισα να φύγω από το χωριό, γιατί οι δυσκολίες ήταν μεγάλες. Τα δύο μουλάρια και οι δυό κατσίκες, ήταν η καθημερινή μου φροντίδα. Στα χωράφια να τα πηγαίνω για να φάνε και να περνώ την μέρα με δυσκολία.
Είχαμε και γαλόπουλα και τα καλοκαίρια, εγώ τα μεριμνούσα, αφού η μητέρα μου τον Ιούνιο τα αγόραζε, καίτοι εγώ δεν το επιθυμούσα. Στο δάσος πήγαινα για ξύλα, που πουλούσα στο φούρνο στο Κοπανάκι. Για  κάθε φόρτωμα του μουλαριού,έπαιρνα και ένα δεκαρικάκι.
Μαθητής στο Γυμνάσιο 16 ετών, όταν ήρθε στο σπίτι μας ο ηλεκτρισμός.
Στο αμπάρι τα βράδυα, ο ύπνος μου στο αχυρένιο στρώμα,γλυκασμός.

 

Σεπτεμβρίου 10, 2016 Posted by | ΑΝΑΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ, ΑΡΤΙΚΙ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ | Σχολιάστε

ΑΡΤΙΚΙ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ. ΙΣΤΟΡΙΑ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ.

Αγαπητέ Δημήτρη
Σου γράφω λίγα λόγια για τη μνήμη του Αγαπητού μου Αδελφού, Γιάννη και παλιού σου συνεργάτη, ο οποίος στις  27 Μαίου 2010, έκλεισε Τέσσερα [4] χρόνια,αφού εγατέλειψε το συμβατικό αυτό κόσμο και πέταξε στούς αιθέρες, πλαισιούμενος από την αγάπη και φροντίδα της οικογενείας του στο Νοσοκομείο της Αεροπορίας στην Αθήνα. Σου στέλνω επίσης  και λίγα λόγια , για την ιστορια του χωριού μας  ΤΟΥ ΑΡΤΙΚΙΟΥ  και αν μπορείς, δημοσίευσέτα  για τη μνήμη του Γιάννη. Σε ευχαριστώ πολύ. Δημήτρης Μητρόπουλος

Στην μνήμη του αδελφού μου, Γιάννη.
Ο Γιάννης ήταν υπόδειγμα Συζύγου, Πατέρα και Παππού και εισέπρατε την αγάπη όλων όσων τον γνώριζαν.
Ευτύχησε να δημιουργήσει οικογένεια με δύο παιδιά και τέσσερα εγγόνια.
Σε όλη του τη ζωή διακρίθηκε για την εντιμότητα το ήθος και την αξιοπρέπεια. Ήταν άνθρωπος ταπεινός καρτερικός, και μετριόφρων.
Αγαπούσε υπερβολικά το χωριό που γεννήθηκε, το ΑΡΤΙΚΙ και έγραφε τακτικά στο κοpanaki news μικρές παραδοσιακές ιστορίες και γεγονότα που θυμόταν από το χωριό μας, για να γνωρίζουν οι νεώτεροι τα ήθη τα έθιμα και τις παραδόσεις του τόπου μας.
Δύο και τρείς φορές το χρόνο και ιδιαίτερα τα καλοκαίρια έδινε το παρόν στο ΑΡΤΙΚΙ σμίγοντας με πολλούς φίλους και συγγενείς, αναπολώντας και ξαναζώντας παλιές αξέχαστες αναμνήσεις.
Ολοκληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές στα δύσκολα μετακατοχικά χρόνια στην Κυπαρισσία το 1960, εισήχθη με εξετάσεις στη ΣΤΥΑ της Πολεμικής Αεροπορίας.
Παρακολούθησε επιμορφωτικά Σχολεία στο Τέξας των ΗΠΑ, για Πυραυλικά Συστήματα, στη Δ.Γερμανία ως Μηχανοσυνθέτης Αεροπλάνων, κάτι που του προσέφερε ιδιαίτερη Υπηρεσιακή καταξίωση.
Υπηρέτησε ως Μηχανικός Αεροπλάνων σε πολλά αεροδρόμια όπως στη Σούδα , Ελευσίνα, Σκύρο και στο Επιτελείο του Αρχηγείου.
Μετά την αποστρατεία του, με τον βαθμό του Αντισμηνάρχου, απασχολήθηκε λίγα χρόνια στον ιδιωτικό τομέα και σε τοπικούς πολιτιστικούς συλλόγους και όλοι τον εκτιμούσαν και αγαπούσαν.
Ο θάνατος του μας συγκλόνισε όλους γιατί συνέβη σε σύντομο χρονικό διάστημα από την επάρατη νόσο και ιδιαίτερα τη σύζυγό του Βιβή το γιό του Τάκη, τη κόρη του Εύη, το γαμπρό του Νίκο και τα εγγόνια του Μαίρη, Σπύρο, Γιάννη και Θεοφάνη που υπεραγαπούσε.
Έγινε μόνιμος συγκάτοικος…. της ουράνιας και μακάρειας πολιτείας, για να βρεθεί κοντά στους γονείς και στα άλλα προσφιλή και συγγενικά μας πρόσωπα.
Πριν από ένα μήνα η οικογενειά του μετέφερε τα οστά του στο κοιμητήριο ΑΡΤΙΚΙΟΥ, για να βλέπει η πνευματική ψυχή του το χωριό που μεγάλωσε και το σπίτι που γεννήθηκε.
ΑΓΑΠΗΤΕ ΑΔΕΛΦΕ
<Θα σε θυμόμαστε πάντα και η σκέψη μας, θα σε συνοδεύει στην ουράνια κατοικία σου.
Το χαμόγελό σου, η εγκαρδιότητα , η συμπαράσταση που ένιωθα και η προστασία σου σε όλη μου τη ζωή, δεν τα ξεχνώ.
Θα μείνεις υπόδειγμα ειλικρινούς αδελφικής αγάπης, γιατί δεν θυμάμαι ποτέ ούτε υπερτονικές λέξεις σαν μεγαλύτερός μου να εκφράσεις.
Ακόμη για την ιδαίτερη μέριμνα της υγείας των γονέων μας από την οικογένειά σου, όταν έμειναν μόνοι στο χωριό και εγώ δεν είχα αποκατασταθεί επαγγελματικά για να μπορώ να βοηθήσω.
Αιωνία σου η Μνήμη.
Έχεις την υψηλότερη θέση στην ψυχή μας>.
Ο Αδελφός σου Δημήτρης

 

View this document on Scribd

Ιουνίου 3, 2014 Posted by | ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΟΣ ΑΕΤΟΥ, ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, Χωριά | 1 σχόλιο

ΜΙΑ ΕΓΚΑΡΔΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΤΙΚΑΙΟ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΜΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΜΕ …ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΠΑΡΑΘΕΤΩ.

Κύριον

Δημήτριον  Γιαννόπουλον

Κοπανάκι News

Aγαπητέ Δημήτρη,

MHTROPOYLOSΕγκάρδιες ευχές για τον καινούργιο χρόνο με υγεία και  δύναμη για να συνεχίσεις την κοινωνική σου προσφορά στην δημοσιότητα, τη χαρακτηρισμένη ως ‘’Ψυχή της Δικαιοσύνης’’ από τον Ιάκωβο Μάγερ.

Το έργο σου είναι λίαν επωφελές για τον τόπο μας με την ιστοσελίδα σου Κοπανάκι News, γιατί εφαρμόζεις την επικοινωνία στην πράξη, αφού η επικοινωνία αγκαλιάζει σε βάθος, όλο το φάσμα του ανθρώπινου είναι.

Θεωρείται ως η έννοια που δικαιώνει και δικαιολογεί την ανθρώπινη ύπαρξη σε αυτόν τον πλανήτη. Παράλληλα τονίζει την ανάγκη για καλλιέργεια της από τον Άνθρωπο, αφού χωρίς αυτή δεν μπορεί να ζήσει και μπορεί να φθάσει στα όρια απομόνωσης που φέρνει την αγωνία, τον φόβο  την κατάπτωση και την καταστροφή.

Μπορούμε επομένως να πούμε, ότι όλη μας η ζωή είναι μία επικοινωνία και κάθε ενέργειά μας είναι μία μικρή η μεγάλη επικοινωνία.

Ετυμολογικά θα πρέπει να τονισθεί ότι η λέξη ‘’επικοινωνώ’’ είναι σύνθετη με συνθετικά την πρόθεση –επί- και το ρήμα’’ κοινωνώ ‘’, το οποίο σημαίνει μετέχω σε κάτι, πληροφορούμαι.

Κατά συνέπεια η λέξη επικοινωνία  δηλώνει τη συμμετοχή, τη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ των ανθρώπων, την ανταλλαγή μηνυμάτων  και πληροφοριών.

Η Επικοινωνία δεν είναι μόνο λειτουργία που εξασφαλίζει την κοινωνική συμμετοχή. Αποτελεί και δυνατότητα πρόσβασης του ατόμου στην πληροφορία, το μήνυμα, την είδηση, το internet.

Με την πρώτη εμφάνιση μας στο κόσμο αυτό, επικοινωνούμε και ερχόμαστε σε επαφή με άλλους ανθρώπους. Δημιουργούμαι σχέσεις φιλικές και ανθρώπινες.

Ο Αριστοτέλης τονίζει, ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν αρμονικά χωρίς φίλους. Υποστηρίζει ότι ο Άνθρωπος από τη φύση του είναι ‘’Πολιτικό ζώο’’ και έχει ανάγκη επικοινωνίας, για να επιτύχει τη συνεργασία με τους συνανθρώπους του.

Ανέφερα αναλυτικά τη σημασία της Επικοινωνίας και όλες τις συναφείς έννοιες για την ωφελιμότητα του έργου σου που προσφέρεις στην τοπική κοινωνία, για να έχεις  αντικειμενική αυτογνωσία και να γνωρίζουν και οι αναγνώστες του Κοπανάκι News.

Kαι μη ξεχνάς το ωραίο μας Χωριό ΑΡΤΙΚΙ, με τις θελκτικές μεταμορφώσεις του φυσικού περιβάλλοντος, τον ευρύτατο κάμπο που βρίσκεται σε οργασμό την εποχή αυτή με τη συλλογή του ελαιοκάρπου, τα βουνά κοντινά και μακρινά χωρίς αγριότητα για βοσκούς και απλούς χωρικούς, που δεν κερδίζουν το ενδιαφέρον των οδοιπόρων για ‘’κοπιαστικές αναβάσεις’’.

Για τους λόγους αυτούς πολύ σωστά ο Τούρκος ΠΑΣΣΑΣ όταν εγκατέλειπε την περιοχή είπε τα επαινετικά λόγια ‘’Αρτίκι  μου τσιφλίκι μου, να σε έβαζα στην ταμπακιέρα μου, να σε έπαιρνα μαζί μου’’.

Με Φιλικούς Χαιρετισμούς

Δημήτρης Μητρόπουλος

Από το ΑΡΤΙΚΙ

FFFGHJ

Ας ρίξουμε και μια ματιά στην τελευταία μας συνεργασία: https://kopanakinews.wordpress.com/2013/08/27/ο-ανθρωποσ-και-ο-ανθρωπισμοσ-του-του-δ/

Ιανουαρίου 1, 2014 Posted by | ΑΝΑΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ | Σχολιάστε

«Ο Άνθρωπος και ο Ανθρωπισμός του», πραγματοποιήθηκε η παρουσία του βιβλίου του συμπατριώτη μας Δημήτρη Μητρόπουλου στην Αθήνα.

Πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου του συμπατριώτη μας Δημήτρη Μητρόπουλου «Ο Άνθρωπος και ο Ανθρωπισμός του» την 30η Οκτωβρίου 1023 και ώρα 18.00 στον Πολυχώρο 104 στην περιοχή Γκάζι της Αθήνας. 

DSC01262Εισηγητές ήταν ο καθηγητής της φιλοσοφίας του πανεπιστημίου Αθηνών κ. Κώστας Νιάρχος, ο δόκτωρ φιλοσοφίας κ. Κώστας Καλαχάνης, ο Επί τιμή αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννης Χρυσός και ο νομικός κ. Δημήτρης Μητρόπουλος. Συντονιστής της παρουσίασης ήταν ο δημοσιογράφος και τ. πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ κ. Πάνος Σόμπολος. Η παρουσίαση DSC01260τελούσε υπό την αιγίδα της Πανελλήνιας Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας (ΠΟΑΣΣΑ) και του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Ένωσης Αστυνομικών (Ι.Ρ.Α.). Οι πρόεδροι των δύο Ενώσεων Αντιστράτηγοι ε.α. κ. Θεόφιλος Αθανασίου και Ιωάννης Καραποτάκης, απηύθυναν σχετικό χαιρετισμό  και σχολίασαν εγκωμιαστικά το περιχεόμενο του βιβλίου. Χαιρετισμούς απηύθυναν επίσης ο πρόεδρος του Συλλόγου Τριφυλλίας κ. Παναγιώτης Λούττος, ο επίτιμος Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Φώτης Μακρής, ο Αντιστράτηγος ε.α. κ. Νικόλαος Κουτρουμπής και ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π. Κλήμης, προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγ. Κωνσταντίνου Κολωνού.

DSC01264Οι εισηγητές του βιβλίου ανέλυσαν τη σημασία του Ανθρωπισμού και της Ανθρωπιάς στη ζωή του Ανθρώπου και τόνισαν πως είναι η πίστη στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ο σεβασμός που μπορεί να εκφραστεί σε οποιαδήποτε δραστηριότητα ή τομέα της ζωής του. Η ανθρωπιστική παιδεία είναι το μοναδικό μέσο για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της άγνοιας, του φόβου και του δογματισμού. Η γενικότερη παιδεία πρέπει να έχει κοινωνικό και ανθρωπιστικό περιεχόμενο και το έμπρακτο ενδιαφέρον του ανθρώπου για τον άνθρωπο δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να αντιμάχεται την ατομικότητα. Οι εισηγητές προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του ακροατηρίου με τις αναλύσεις της έννοιας του Ανθρωπισμού, εκφράζοντας τις απόψεις τους ότι ο Ανθρωπισμός άπτεται της ηθικής, γι αυτό και το αίτημα για την ύπαρξή του είναι διαχρονικό. Από τότε που συνειδητοποιείται ως αξία, αναδεικνύεται σε αξία απόλυτη. Τις επιπτώσεις της κρίσης του Ανθρωπισμού συναντάμε καθημερινά γύρω μας. Τα φαινόμενα της βίας, της εγκληματικότητας καθημερινά διογκώνονται, τορπιλίζοντας την κοινωνική γαλήνη και συνοχή. Οι αρετές της συνεργασίας και της αλληλεγγύης σταδιακά εκλείπουν, ενώ οι κοινωνικές κατακτήσεις που πιστοποιούν τον ανθρωπισμό, όπως η ισονομία και αξιοκρατία παραβιάζονται στις ωφελιμιστικές κοινωνίες μας.

Στην κατάμεστη αίθουσα παρευρέθηκαν επίσης, μεταξύ άλλων:

DSC01268Ο επί τιμή Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Στέλιος Μοσχολέας, ο επίτιμος Αρχηγός ΕΛΑΣ κ. Αναστάσιος Δημοσχάκης, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας πανοσιολογιότατοι πατέρες της DSC01267Εκκλησίας Θεοδώρητος  Αγίου Τρύφωνος, Ευάγγελος Χριστού Παιανίας, Επίτιμοι Υπαρχηγοί και  απόστρατοι Αξιωματικοί του Στρατού, Ναυτικού, Αεροπορίας και Πυροσβεστικού και πολλοί άλλοι εν ενεργεία Αστυνομικοί , φίλοι και συγγενείς του συγγραφέα. Το Αρτίκι εκπροσώπησε η Σωτηρία Αδαμοπούλου με τον σύζυγό της Γιάννη και ο Σωτήρης Σταθόπουλος. Το Κοπανάκι, ο Στράτος και ο Γρηγόρης Ηλιόπουλος και ο Γιάννης Μπεμπόνης. Την Κυπαρισσία, ο Βασίλης Ματσινόπουλος, διευθυντής εφημερίδας «το Βήμα» της Τριφυλλίας DSC01269και ο Παναγιώτης Λούττος. Το Σιδηρόκαστρο, ο Χρίστος Χριστόπουλος με τη σύζυγό του Κατερίνα και την κόρη του Ελισσάβετ, ο Γιώργος Λιακάκης και η Μαρία Λιακάκη πρόεδρος του Συλλόγου Σιδηροκαστριτών. Το Σελλά εκπροσώπησε ο Νίκος Καρυώτης διευθυντής της εφημερίδας «Νέα των Κοκλαίων» και τα «Νέα των Σελλαίων» και ο Δημήτρης Δημητρόπουλος, την Βανάδα ο Γιώργος Φιλντίσης, τον Μελιγαλά ο Αντιστράτηγος ε.α.  Νικόλαος Κουτρουμπής καθώς και πολλοί άλλοι φίλοι που έχουν τις ρίζες τους στα χωριά της Τριφυλλίας και της ευρύτερης περιοχής της Μεσσηνίας.

DSC01270Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τις ευχαριστίες του συγγραφέα Δημητρίου  Μητρόπουλου Αντ/γου,  επίτιμου Υπαρχηγού της ΕΛΑΣ, ο οποίος αφού εξέφρασε τα αισθήματα ευγνωμοσύνης προς τους εισηγητές, τον συντονιστή και όλους τους παρευρισκόμενους, χρησιμοποίησε  τα λόγια του Άγγλου φιλοσόφου Herbert Spenser πως «αισθάνεται ευγενικά υπερήφανος και ταπεινός για όσα είδε και άκουσε» κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου του.

Νοέμβριος 14, 2013 Posted by | ΑΡΤΙΚΙ, ΒΙΒΛΙΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ | 1 σχόλιο

ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΧΑΡΑ ΔΕΧΘΗΚΑ ΤΗΝ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΕΥΧΑΡΗΣΤΗΡΙΟ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΜΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ.

Κύριον
Δημήτριον Γιαννόπουλο
Διαχειριστή ιστοσελίδας
Kopanaki news

Αγαπητέ Δημήτρη,

OLKKΘέλω να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου και γραπτά, συνέχεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας μας, για την προσφορά σου από την ιστοσελίδα Kopanaki news στην τοπική κοινωνία της περιοχής του Κοπανακίου και του Δήμου Τριφυλίας γενικότερα.
Σε παρακολουθώ καθημερινά, από τότε που έβγαλες και την πρώτη Εφημερίδα σου το ¨ Kopanaki news ¨ αφού και ο αείμνηστος αδελφός μου Γιάννης, ήταν τακτικός συνεργάτης σου στην ιστοσελίδα σου και είχατε άριστη συνεργασία.

Τα διάφορα γεγονότα και συμβάντα στην περιοχή, τα κοινωνικά και τα πολιτιστικά θέματα, οι ειδήσεις τοπικού και πανελλήνιου ενδιαφέροντος, κοσμούν καθημερινά την ιστοσελίδα σου.

Ακούραστος, ευχάριστος, με ευγενικά αισθήματα και συμπεριφορά αλλά και χιούμορ, οι κριτικές σου και οι επισημάνσεις, είναι πάντα αντικειμενικές και ο κάθε αναγνώστης βγάζει τα δικά του συμπεράσματα.
Είσαι το μάτι και αυτί όλων μας, γιατί θέλουμε να μαθαίνουμε για τα χωριά μας, που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε και τα οποία αγαπάμε, σε όποιο σημείο της Ελλάδας και αν βρισκόμαστε.
Είναι τιμή μας, που έχεις ρίζες από το μικρό Αρτίκι, όπου γεννήθηκε ο πατέρας σου Αθανάσιος και το οποίο πολλές φορές έχεις αναφέρει και προβάλλει για την φυσική του ομορφιά, τα έφορα εδάφη του, την ιστορία του και τους καλούς ανθρώπους του.
Στην σημερινή εποχή της Διεθνούς Επικοινωνίας των Μ.Μ.Ενημέρωσης, είναι πολύ σημαντικό για σένα και τιμητικό, να προσφέρεις το είναι σου και το εγώ σου, για το σκοπό αυτό, με ανιδιοτελή προσφορά. Το έργο αυτό σε καταξιώνει πλήρως στην κοινωνία.
Με αυτά τα λίγα, αγαπητέ Δημήτρη, κλείνω την επιστολή μου και ευχαριστώ για την παρουσίαση του νέου μου βιβλίου ¨ Ο άνθρωπος και ο Ανθρωπισμός του ¨ και για τα καλά σου λόγια και κριτική, από το Kopanaki news.

Με ιδιαίτερη Εκτίμηση και Αγάπη
Δημήτρης Μητρόπουλος
Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. (ε.α.)
Επίτιμος Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Σημείωμα …bloger. Μια κουβέντα μόνο να προσθέσω ή μάλλον δυο, φίλε μου και συμπατριώτη μου Δημήτρη. Πρώτον, στο …αίμα μου κυλάει τ΄Αρτίκι -γεννήθηκα στην Πάτρα, αλλά στο Αρτίκι …περπάτησα- ας είναι συχωρεμένη η θεια μου η Κανέλα και ο μπάρμπας μου ο Μουσκούλας.

Δεύτερον, είμαι απ΄τους ανθρώπους της προσφοράς, είμαι και με τους πολλούς αλλά και με τον ένα. Με λίγα λόγια αγαπώ τους ανθρώπους χωρίς ανταλλάγματα και όσοι το καταλαβαίνουν το καταλαβαίνουν.

Σεπτεμβρίου 2, 2013 Posted by | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ | Σχολιάστε

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ, ΤΟΝ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΤΙΚΙ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΜΑΣ. ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΜΑΪΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ.

Δεν περνάει μέσα, που να μην επισκεφθεί κάποιος το kopanakinews, σε θέματα που μας είχε στείλει ο Γιάννης. Από όλα όσα γράφτηκαν για αυτόν, διάλεξα  τις λέξεις  που έγραψα την επομένη του χαμού του και το μήνυμα του Θέμη Γκούντρα που μένει στην Αμερική .

Την Κυριακή 26 Μαϊου στις 9,30 το πρωί, θα γίνει μνημόσυνο στην μνήμη του  στον Αγ. Νικόλαο Καλλιθέας. 

ΦΤΩΧΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΟ ΑΡΤΙΚΙ ΜΑΣ. ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Μια μεγάλη καρδιά σίγησε  χθες το βράδυ Πέμπτη  είκοσι επτά του Μάη. Ο φίλος και συμπατριώτης μου, το δεξί μου χέρι σ΄αυτήν την προσπάθεια στο διαδίκτιο, ένας από τους καλύτερους Ανθρώπους που γνώρισα, πήρε τον δρόμο για τις αιώνιες μονές.

Φίλε μου Γιάννη.

Η προσωπικότητά σου θα μείνει βαθιά χαραγμένη στην καρδιά μου. Το ήθος σου, η αγάπη και αυταπάρνησή σου για τον συνάθρωπο, η φιλοπατρία σου και η προσφορά σου στο Αρτίκι μας, σε κάνει φάρο για τις επόμενες γενιές του τόπου μας. Ο λόγος σου και μέσα από αυτό το μικρό μετερίζι και από τα βιβλία σου, θα είναι πάντα ζωντανός. Ήσουν από τους πρώτους που συνστρατεύτηκαν μαζί μου, σε αυτήν εδώ την προσπάθεια και με στήριξες με τα ρεπορτάζ σου και τα άρθρα σου. Στόλιζες το blog  μας με χρώμα, στέλνοντάς μου εκπληκτικά  φωτορεπορτάζ και με ευλάβεια μέσα από τα οδοιπορικά σου σε θρησκευτικά δρώμενα. Αλλά πάνω από όλα το στόλιζες  με Αρτίκι.

Φίλε μου Γιάννη, γνωρίζω πολύ καλά, πόσο παλικαρίσια και με πόση αξιοπρέπεια αντιμετώπισες την σκληρή σου μοίρα.  Αξιοζήλευτο το κουράγιο σου και εύχομαι να το βρουν και τα αγαπημένα σου πρόσωπα, για να αντέξουν τον άδικο χαμό σου.

Προσωπικά, εκείνα τα μεγάλα γράμματα στις κατηγορίες των θεμάτων που blog μας ” ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ”, θα μου θυμίζουν καθημερινά την μεγάλη σου απώλεια.

Το γεγονός του χαμού του αγαπητού Γιάννη Μητρόπουλου πράγματι πρέπει να συγκλονίζει τους απανταχού συμπατριώτες μας και ειδικά εμάς που τον γνωρίσαμε και τον ζήσαμε μέσω το διαδικτύου. Θα μα λείψει αφάνταστα και ο Δήμος Αετού και η ευρύτερη περιοχή όντως θα πτωχεύσει με την απουσία του από τις σελίδες του διαδικτύου.

Προσωπικά νιώθω ευτυχής διότι το περασμένο καλοκαίρι μου δόθηκε η ευκαιρία να τον γνωρίσω και προσωπικά έστω και με μια πολύ ολιγόλεπτη συνάντηση στον Αετό.

Όντως ήταν πραγματικός gentleman! Συλλυπητήρια Δημήτρη, και φίλοι του διαδικτύου.

Θερμές συλλυπητήριες ευχές στην οικογένεια του, γνωστούς και φίλους του.

Ας είναι αιώνια η μνήμη του. Με ευλάβεια. Θέμης Γκούντρας

 Κάντε κλικ εδώ και δείτε όλες τις συνεγασίες που μας είχε στείλει και όσα έχουν γραφτεί γι΄αυτόν: ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Μαΐου 23, 2013 Posted by | ΓΚΟΥΝΤΡΑΣ ΘΕΜΗΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ | Σχολιάστε

“ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ” ΤΕΥΧΟΣ 28ο. ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ.

View this document on Scribd

Ιανουαρίου 31, 2013 Posted by | ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ, ΦΛΕΣΣΑΣ ΤΙΜΟΣ | Σχολιάστε

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΣ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ, Ο ΑΡΤΙΚΑΙΟΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΜΑΣ.

Το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να τον θυμηθούμε, τον θυμήθηκε και ο καλός  του φίλος Τίμος Φλέσσας.Μας έστειλε και τον δικό του λόγο ο αδελφός του Δημήτρης. Να διαβάσουμε τα σημειώματα που μας έστειλαν και να διαβάσουμε, μερικές αναμνήσεις που είχε ο Γιάννης από τα παιδικά του χρόνια στο Αρτίκι.

View this document on Scribd
View this document on Scribd

Διάφορες παλαιές- σποραδικές αναμνήσεις των πρώτων παιδικών χρόνων από το Αρτίκι. 

Θυμάμαι:

  • Θυμάμαι κάποιο ‘Μάγο’, στο πηγάδι στο Αρτίκι, να έχει ξαπλώσει κάτω και να κτυπούν με μια βαριά μια μεγάλη πέτρα που του είχαν βάλει επάνω στην κοιλιά του μέχρι να σπάσει, χωρίς αυτός να πάθει τίποτα.

  • Θυμάμαι τις ‘ξελασιές’, με το ξάσιμο των μαλλιών η με το ξεφύλημα και το γκριτζιάλισμα της κούκλας (καλαμπόκι), που γίνονταν κάτω στον κήπο μας, σε άλλους κήπους καθώς και στο Χωράφι του Παππού δίπλα στο σπίτι του, που με μεγάλη χαρά εμείς τα παιδιά περιμέναμε. Είχε αρκετό γέλοιο, τραγούδι, ιστορίες, ανέκδοτα και πετούσαν και τα λούκια από τα καλαμπόκια η μια γυναίκα στην άλλη.

  • Θυμάμαι στα χωράφια τα Παπαδέικα (όπου το Σχολείο σήμερα) που είχαν εκφορτώσει από τα μουλάρια  τρόφιμα οι Αντάρτες και ανάγκασαν μετά Αρτικαίους με τα μουλάρια τους να τα πάνε στου Καραμούσταφα (Αυλώνα) Κάποιοι Αρτικαίοι, μεταξύ των οποίων και ο πατέρας μου και ο Νιονιάκος Στασινόπουλος, από τα φορτία αφαιρούσαν κρυφά πατάτες και τις έκρυβαν σε παραπλήσιους χώρους για να τις πάρουν αργότερα για να τις φάνε σπίτι τους η τέλος πάντων να ξεκουράσουν τα μουλάρια τους.

  • Θυμάμαι τους Κριτσαίους να έρχονται, έγκαιρα, στην εκκλησία πριν από την Ανάσταση και το χορό που ακολουθούσε στο προαύλιο της εκκλησίας, μετά το τέλος της Ανάστασης, από όλους σχεδόν, με μπροστάρη τον Παπά [Παπα-Παύλο].

  • Θυμάμαι που έριχναν, μέχρι και πρόσφατα, στην Εκκλησία έξω και μέσα Στρακακιώτες -Βαρελότα-  Πολυβόλα, αλλά και με κολομπίστολα. Συνεργεία που έφτιαχναν με σταφιδόχαρτα-μπαρούτι και φυτίλι τις στρακακιώτες, μεταξύ των οποίων και ο Θείος Μήτσος. Ο Χρήστος Στασινόπουλος είχε φτιάξει τόσες πολλές στρακακιώτες και για να μην του μείνουν, έριξε ακόμη και τη Δευτέρα της Λαμπρής, παρ όλο ότι ανήμερα της Ανάστασης το απόγευμα ενταφίασαν τη Γιαγιά του. Ένα έθιμο ακόμη ήταν να καίει με κερί ο ένας τα μαλλιά του άλλου μέσα στην Εκκλησία. Παραινέσεις του Παπά η και των Επιτρόπων να μη ρίχνουν εντός της Εκκλησίας ουδέν αποτέλεσμα έφερναν.

  • Θυμάμαι το Λιτρουβιό του Παππού Ηλία Αδαμόπουλου. Εμείς βγάζαμε ελιές τελευταίοι. Το άλλο Λιτρουβιό το είχαν ο Ηλίας Ηλιόπουλος με το Μήτσο Μητρόπουλο. Τα λιθάρια τα γύριζε άλογο.Το βίντζι και τις τσαντίλες.

  • Θυμάμαι τις Κυριακές το απόγευμα που ερχόταν στο Αρτίκι ο μπογιατζής με μπογιές και άλλα ψιλικά και με την καραμούζα του εφώναζε. Επίσης περιοδικά ερχόταν και ο Καλατζης [Γανωματής] και έδρευε συνήθως στο Λιτρουβιό του Παππού και γάνωνε τα χαλκώματα.

  • Θυμάμαι που με το λινάρι και το σπάρτο υφαίνανε πανιά. Τα έβαζαν στο νερό και τα μεν σπάρτα τα ξεφλούδιζαν το δε Λινάρι το έκοβαν με το μαγκάνι

  • Θυμάμαι την καρυδιά που φυτέψαμε στο κάτω μέρος του χωραφιού μας κάτω από το σπίτι, όταν μας την έδωσαν στο Σχολείο, μετά από απόφαση να βγάλουν όλα τα δέντρα από τον Κήπο του Σχολείου.

  • Θυμάμαι τα βράδια του 1940, μετά την κήρυξη του πολέμου από τους Ιταλούς, όταν ακούγαμε θόρυβο Αεροπλάνου σβήναμε το φως, λυχνάρι η λάμπα, για να μην φαίνεται από το φεγγίτη της κουζίνας και πηγαίναμε έξω προς τις λυγιές για να κρυφτούμε, φοβούμενοι βομβαρδισμό από Ιταλικά Αεροπλάνα.

  • Θυμάμαι όταν έκαψαν οι Γερμανοί τον Αετό. Όλοι από το Αρτίκι είχαμε πάει και κρυφτεί στο Κρίτσι στη Σπηλιά του Γεωργάκη

  • Θυμάμαι όταν οι Γερμανοί πέρασαν από το Αρτίκι. Η μάνα μου έκανε το πώς ήταν άρρωστη και ήταν στο κρεβάτι. Ήλθε μέσα στο σπίτι ένας Γερμανός και δεν δέχτηκε να πάρει φρεσκοζυμωμένο ψωμί που του προσέφερε η μητέρα μου αλλά βγήκε έξω και πήγε γύρω – γύρω από το σπίτι για να εισέλθει μέσα από την άλλη πίσω πόρτα η οποία ήταν κλειστή και χωρίς να περιμένει να του ανοίξουμε, έφυγε. Εν τω μεταξύ δυο μέτρα κάτω από εκεί που πέρασε στον κήπο, κάτω από το σπίτι, μέσα στα κουκιά, που ήταν ψιλά, είχαμε κρύψει όλα τα ρούχα του γιούκου, αλλά ευτυχώς δεν τα είδε γιατί θα μπορούσε να τους βάλει φωτιά και να τα κάψει. Φεύγοντας οι Γερμανοί πήραν και μια στάμνα με παστό της Κατερίνης του Κατσάκου και η οποία έτρεχε από πίσω στο Ρέμα το Αρτίκι παρακαλώντας τους να της τη δώσουν πίσω, αλλά μάταια. Εκείνη την εποχή τα ρούχα και άλλα πράγματα τα είχαμε κρύψει στο ποτάμι μέσα σε Σπηλιές, ενώ τις στάμνες με το παστό μέσα στις μάντρες κάτω στον κήπο.

  • Θυμάμαι τη μεταφορά του αχεριού στο σπίτι με τα χαράρια με τη ζέστη το Καλοκαίρι και το άδειασμά του στο μπλοκό από μέσα από το σπίτι.

  • Θυμάμαι τη Γριά Χαρίκλεια του Παναγούλη που ενώ ήταν τυφλή πήγαινε από το σπίτι της στο μαγαζί [δίπλα] και έδινε τσιγάρα από κούτες στους Σαρακιναδαίους καπνιστές αλλά και σε άλλους που τις ζητούσαν και γνώριζε ψηλαφίζοντας τα χρήματα να τους δίνει τα σωστά ρέστα και ακόμη την ικανότητά της να ξεματιάζει, όπως την περίπτωση της εξαδέλφης Ασπασίας από του Ντάρα

  • Θυμάμαι το σφάξιμο του γουρουνιού, το πάστωμα, τα λουκάνικα που καπνίζαμε στο τζάκι, την κοκαλοραχιά από το γουρούνι που φτιάχναμε με τραχανά, το λιώσιμο του παστού, τις μπριτζόλες που ψήναμε στα κάρβουνα, την οματιά, το γουρουνοσήκοτο, τις λαίνες που γέμιζε με παστό η μάνα μου, τη φούσκα του γουρουνιού που με ανυπομονησία περιμέναμε να πάρουμε και να την χρησιμοποιήσουμε για μπαλόνι και τα κλάματα που βάζαμε όταν καμιά φορά έσπαγε κατά το βγάλσιμό της

  • Θυμάμαι τη Βρύση του χωριού όπου πήγαιναν οι γυναίκες και έφερναν νερό με τις βαρέλες και αργούσαν, όταν ήταν μπασιά, γιατί δεν έβγαζε πολύ νερό, ιδίως το καλοκαίρι, επειδή πιθανόν ήταν ξεχασμένη ανοικτή ή γιατί ο Παππούς είχε ποτίσει επάνω το χωράφι του με τις πορτοκαλιές.

  • Θυμάμαι το φόβο που είχαμε όταν πηγαίναμε το Καλοκαίρι κρυφά για μπάνιο στο ποτάμι, μην το μάθουν οι γονείς μας ή έλθει κανένας και μας πάρει τα ρούχα, επειδή την εποχή εκείνη το μπάνιο δεν εθεωρείτο καλό πράγμα.

  • Θυμάμαι όταν πηγαινοερχόμασταν στο Σχολείο στο Κοπανάκι [τις τρεις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου] με τα πόδια [εγώ ενίοτε, γιατί έμενα στου Ραχηντουρ στη Θεία Σωτήρω] από του Λαζαδαμάκι. Μπάνιο στην επιστροφή στις Λίμνες στο ποτάμι στα Χέρισα. Κάπνισμα στο δρόμο [τότε μου έδιναν και μένα και δοκίμαζα και σχεδόν το είχα μάθει να το πηγαίνω κάτω]. Μάζεμα φιστίκια από το χωράφι που τα είχαν βγάλει και τους είχαν παραπέσει η ακόμη και από σκεπασμένους σωρούς στα Σοφέικα στο Σκορπέτσι. Τη συκιά του Μπελικάνη όπου τρώγαμε τα σύκα και μια φορά μας έπιασε και μας πήρε από ένα παπούτσι και ήθελε να πάει στο Γυμνασιάρχη για να μας δώσει αποβολή, αλλα χάρις στη Νικολέτα του Κουτσού δεν το έκανε και μας έδωσε πίσω τα παπούτσια [Μετά από μέρες ξαναπήγαν οι άλλοι και αφού έφαγαν σύκα τα έκαναν……. κιόλας επάνω στην συκιά και γι αυτό έλεγε ο Μπελικάνης ότι όχι μόνο μου φάγανε τα σύκα αλλά μου χεσ… και τη συκιά.Το τρένο με τα βαγόνια που παριστάναμε στο δρόμο στού Λαζαδαμάκι, τρέχοντας, με Μηχανή τον Παναγιώτη το Χριστόπουλο.

  • Θυμάμαι τη σειρά που είχαμε ένας κάθε μέρα να πηγαίνει ξύλα στο Σχολείο για τη σόμπα καθώς και τη σειρά που είχαμε να πηγαίνουμε κάθε μέρα στο Σχολείο ένα πιάτο φαγητό για τη Δασκάλα [η Δάσκαλο], εννοείται πάντα σχεδόν καλό φαΐ π.χ. κρέας, κοτόπουλο ή παστό [τους ταΐζαμε τότε τους δασκάλους].

  • Θυμάμαι που κάναμε μάθημα στο Δημοτικό όλες οι τάξεις σε μια αίθουσα πρωί-απόγευμα και τα Κριτσέικα παιδιά που πηγαινοερχόντουσαν καθημερινά [χειμώνα και μικρά παιδιά 7 ετών], το μεσημέρι στη διακοπή να κάθονται στην Εκκλησία και να τρώνε το ψωμοτύρι τους, να επιστρέφουν δε σχεδόν νύχτα στο Κρίτσι.

  • Θυμάμαι το πρώτο γραμμόφωνο που είχε ο Παππούς και κάποτε είχε βάλει μια πλάκα που έπαιζε κάτι «ότι ετσακώνοντο», όταν δε το άκουσα από το σπίτι μας έτρεξα να δω τι συμβαίνει στην Αγορά. Επίσης το πρώτο Ράδιο στο Αρτίκι της Κοινότητος με μεγάλη μπαταρία και με μεγάλο χωνί που αρχικά το είχαν στο σπίτι του Παππού και μετέπειτα του Μήτσου Μελά

  • Θυμάμαι που κτυπούσαμε την καμπάνα, και το ευχαριστιόμασταν και ιδιαίτερα όταν πέθανε ο Βασιλιάς Γεώργιος καθώς και ο Μητροπολίτης Τριφυλίας που την κτυπούσαμε όλη τη μέρα.

  • Θυμάμαι το πλύσιμο που έκαναν οι γυναίκες, πολλές μαζί, στο ποτάμι το ρέμα τα Αρτίκι,στο αυλάκι ατού Λελέ ή ατού Κουτσογιάννη, συνήθως τα Σάββατα και που πηγαίναμε και εμείς τα μικρά παιδιά για να μας λούσουνε με νερό από αλισίβα [είχε μέσα και στάχτη] από το λεβέτι και σαπούνι χωριάτικο [3 φορές σαπούνισμα].

+ Γιάννης Μητρόπουλος

Μαΐου 27, 2012 Posted by | ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΤΙΜΟΣ ΦΛΕΣΣΑΣ | Σχολιάστε

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ: Εν Ιερουσαλήµ Ινδικτιώνος 7, Σελήνης 11. ΠΟΥΒΛΙΟΣ ΛΕΟΝΤΟΥΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ IΟΥΔΑIΑΣ.

(Του Γ. Τάγκαλου Επγού ε.α.)

Ο αγαπητός συνάδελφος και φίλος Γιάννης ΖΕΡΒΟΥΔΑΚΗΣ (Ταξχος, (Τ.Α.) ε.α.) βρήκε «ξεχασµένη» στο αρχείο του την παρακάτω Ιστορική Επιστολή, στην οποία περιγράφονται τα χαρακτηριστικά του Ιησού Χριστού και οι δραστηριότητές Του εκείνη την εποχή.
Δεδοµένου ότι η φωτογραφική τέχνη ήταν τότε άγνωστη, ΙΣΩΣ η περιγραφή του Ιησού να είναι η πλέον µοναδική, που µας δίδει τη δυνατότητα, να σχηµατίσουµε την πραγµατική εικόνα του προσώπου Του, όπως ήταν τότε που δρούσε στην lουδαία.

Η συνέχεια του άρθρου, που έχουμε ξανά δημοσιεύσει στις 17 Οκτωβρίου του 2009. Μας το είχε στείλει ο αείμνηστος Γιάννης Μητρόπουλος: Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Ένα Ιστορικό Ντοκουµέντο 

Απρίλιος 10, 2012 Posted by | ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ | Σχολιάστε

«ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ» ΤΕΥΧΟΣ 27ο. ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ.

Απρίλιος 10, 2012 Posted by | ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ, ΤΙΜΟΣ ΦΛΕΣΣΑΣ | Σχολιάστε

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ, ΤΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ, ΤΕΥΧΟΣ

View this document on Scribd

Απρίλιος 10, 2012 Posted by | ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ, ΤΙΜΟΣ ΦΛΕΣΣΑΣ | Σχολιάστε

EYTYΧΩΣ ΠΟΥ ΟΙ ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ ΔΕΝ …ΕΦΗΥΡΑΝ

View this document on Scribd

Δεκέμβριος 5, 2011 Posted by | ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ | Σχολιάστε

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ. ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ.

View this document on Scribd

Σεπτεμβρίου 3, 2011 Posted by | ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ | Σχολιάστε

Oι συμμαθητές του Δημήτρη (Πούλου) Γιαννόπουλου, πρώτου εξάδελφου του πατέρα μου Θανάση, στο 6τάξιο Γυμνάσιο Κυπαρισσίας το 1958.

View this document on Scribd

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΜΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ  ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΑΣ

Αύγουστος 27, 2011 Posted by | ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ | Σχολιάστε

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΜΕ ΣΚΑΣΜΕΝΑ ΛΑΣΤΙΧΑ ΠΟΛΥ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ.



Ιουλίου 9, 2011 Posted by | ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ | Σχολιάστε

Idiot of Week !!!!!! Προσοχή στα σαγόνια του κροκόδειλου.

Ιουλίου 8, 2011 Posted by | ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ | Σχολιάστε