Kopanaki news

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας

Μενέλαος Λουντέμης, 40 χρόνων από το θάνατό του. …Οδός Αβύσσου αριθμός 0, Συννεφιάζει, Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος…

«Μενέλαος Λουντέμης (1906-1977)» του Φίλιππου Φιλίππου.Εκτύπω

«Μενέλαος Λουντέμης (1906-1977)» του Φίλιππου Φιλίππου

Το 2015 επανεκδόθηκαν αρκετά βιβλία του Μενέλαου Λουντέμη από τις εκδόσεις Πατάκη (πήραν τη σκυτάλη από τα Ελληνικά Γράμματα και τον Δωρικό), ανάμεσά τους τα κλασικά Οδός Αβύσσου αριθμός 0, Συννεφιάζει, Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος…, Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους, Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα. Το 2016 επανεκδόθηκε το Άπαντα τα ποιητικά (περιλαμβάνει τις ποιητικές συλλογές Κραυγή στα πέρατα, Θρηνολόι και άσμα για το σταυρωμένο νησί, Το σπαθί και το φιλί, Κοντσέρτο για δυο μυδράλια κι ένα αηδόνι, Πυρπολημένη μνήμη, Οι εφτά κύκλοι της μοναξιάς), ενώ για το 2017, την επέτειο των 40 χρόνων από το θάνατό του, πρόκειται να εκδοθεί το Θησέας, ένα βιβλίο για παιδιά και εφήβους.

Ο Μενέλαος Λουντέμης γεννήθηκε στην Αγία Κυριακή της Μικράς Ασίας, κοντά στη Νικομήδεια. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Βαλασιάδης και προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Πόλης που χρεοκόπησε μετά από την εγκατάστασή της στο ελληνικό κράτος. Το μοναδικό αγόρι από τα πέντε παιδιά του Γρηγόρη Μπαλάσογλου (που με την εγκατάστασή του στην Ελλάδα έγινε Βαλασιάδης) και της Δόμνας Τσουφλίδη έζησε την παιδική του ηλικία στα Βοδενά (Έδεσσα) και αργότερα στη Θεσσαλονίκη. Ορφανός από μικρός, μπήκε στη βιοπάλη και αναγκάστηκε να κάνει διάφορες δουλειές (μικροπωλητής, ψάλτης, δάσκαλος, εργάτης σε κεραμοποιία). Αργότερα, κατέβηκε στην Αθήνα και αμέσως μπήκε στους κύκλους των αριστερών διανοουμένων, οι οποίοι σύχναζαν στη λέσχη «Σαν Σουσί» της οδού Πατησίων. Αυτό έγινε την περίοδο 1926-1930, όταν στην Ελλάδα αναπτυσσόταν μια «προλεταριακή» λογοτεχνία που θύμιζε τον «σοσιαλιστικό ρεαλισμό» που προερχόταν από τους συγγραφείς της Σοβιετικής Ένωσης (Μαξίμ Γκόρκι), αλλά και την ανάλογη ευρωπαϊκή λογοτεχνία (Κνουτ Χάμσουν, Παναΐτ Ιστράτι).

Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα σε πολύ νεαρή ηλικία, δημοσιεύοντας ποιητικές συλλογές στην Αγροτική Ιδέα της Έδεσσας το 1927 και το 1928, τις οποίες υπέγραφε με το πραγματικό του όνομα (Τάκης Βαλασιάδης). Γύρω στο 1930 δημοσίευσε ποιήματα και διηγήματα στο περιοδικό Νέα Εστία. Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμό του ήταν το 1934 στο διήγημα «Μια νύχτα με πολλά φώτα κάτω από μια πόλη με πολλά αστέρια».

Στην Κατοχή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Μετά την Απελευθέρωση έγινε γραμματέας του ΕΑΜ Λογοτεχνών-Ποιητών, θέση που κατείχαν πριν από αυτόν ο Θέμος Κορνάρος, ο Νίκος Καββαδίας κι ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου εξορίστηκε στη Μακρόνησο και τον Αϊ-Στράτη και το 1956 πέρασε από δίκη για το βιβλίο του Βουρκωμένες μέρες, μια συλλογή διηγημάτων, όπου κατά το κατηγορητήριο «αναφέρονται προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας». Ήταν η εποχή του λεγόμενου «ελληνικού μακαρθισμού», όταν οι υπηρεσίες Ασφαλείας δημιούργησαν ειδικό γραφείο διώξεων του βιβλίου, των συγγραφέων και των εκδοτών. Στη δίκη του οι μάρτυρες κατηγορίας υποστήριξαν πως το συγκεκριμένο βιβλίο προπαγάνδιζε τις πολιτικές του ιδέες, έθιγε την έννοια του Κράτους, κλόνιζε την εμπιστοσύνη του λαού στη Δικαιοσύνη και καλλιεργούσε «το μίσος μεταξύ των μαζών». Αντίθετα, οι μάρτυρες υπεράσπισης, όλοι σημαντικοί εκπρόσωποι της ελληνικής πνευματικής ζωής (Γιώργος Θεοτοκάς, Κώστας Βάρναλης, Στρατής Δούκας, Ασημάκης Πανσέληνος, Κώστας Κοτζιάς),υποστήριξαν πως το βιβλίο του είναι ένα εξαιρετικό λογοτεχνικό έργο, γεμάτο αγάπη για τον άνθρωπο και πίστη στην πορεία του προς το μέλλον.

Στην παρέμβαση του προέδρου του δικαστηρίου, ο οποίος του είπε «αν πράγματι νιώθεις στοργή για το παιδί και τη γυναίκα σου, θα ’πρεπε να ’χεις κάνει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ», ο Λουντέμης απάντησε με μια ιστορικής αξίας φράση: «Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια [του ανθρώπου] δύο. Δεν θα τα κάνω εγώ τέσσερα».

Από το 1958 ως τη μεταπολίτευση του 1974 έζησε αυτοεξόριστος στη Ρουμανία. Στο μεταξύ, το 1962 το ελληνικό κράτος του αφαίρεσε την ιθαγένεια με βάση κάποιο Βασιλικό Διάταγμα, διότι «κατά την εποχή του συμμοριτοπολέμου έδρασεν αντεθνικώς εις το εξωτερικόν», κάτι ανακριβές, αφού εκείνη την περίοδο ήταν εξόριστος σε νησί. Επανήλθε στην Ελλάδα, μετά την πτώση της απριλιανής δικτατορίας, μα δεν πρόλαβε να χαρεί την επιστροφή του. Πέθανε ενώ οδηγούσε, από καρδιακή προσβολή, στην Αθήνα, στις 22 Ιανουαρίου του 1977, λίγους μήνες μετά την επιστροφή του από τη Ρουμανία.

Ο Λουντέμης ήταν πολυγραφότατος και κάλυψε όλα σχεδόν τα είδη του γραπτού λόγου (πεζογραφία, ποίηση, δοκίμιο, θέατρο, παιδική λογοτεχνία, μετάφραση). Οι ήρωές του ήταν συνήθως άτομα περιθωριακά, αλήτες, μποέμ, άνεργοι, όπως εκείνοι του Δημοσθένη Βουτυρά. Έγραψε επίσης βιβλία για τρεις πνευματικές μορφές της Ελλάδας, τον Μιλτιάδη Μαλακάση, τον Κώστα Βάρναλη και τον Άγγελο Σικελιανό. Από τη δεκαετία του ’50 και μετά, εγκατέλειψε τους ήρωες του κοινωνικού περιθωρίου και ασχολήθηκε με τους εργάτες και τους κατατρεγμένους αγωνιστές της Αριστεράς, αλλά και με τους αιρετικούς αριστερούς. Κατέγραψε σε λογοτεχνική μορφή τα μαρτύρια των εγκλείστων στη Μακρόνησο στο μυθιστόρημα Οδός Αβύσσου αριθμός μηδέν. Σύμφωνα με την πλοκή, στον αριθμό Μηδέν της οδού Αβύσσου δεν μένουν µόνο δήµιοι και θύµατα. Σε αυτή την κοινωνία της παράνοιας, διαβάζουμε, ανήκει και ο ασυμβίβαστος ιδεολόγος, ο µικροαπατεώνας, ο περιθωριακός βασανιστής, αλλά και ο ψευτοδιανοούµενος, ένας «ανανήψας» που απαγγέλλει ποίηση στους παλιούς συντρόφους του.

O ίδιος υποστήριζε πως δεν τον ενδιαφέρει η Τέχνη αλλά η καταγραφή της πραγματικότητας και η κατάδειξη της κοινωνικής ανισότητας. Στα έργα του, εκτός από τους απόκληρους της ζωής και τους αδικημένους, δίνει την προσωπική του οπτική της μοναξιάς, του ανεκπλήρωτου του έρωτα και της δυστυχίας του κόσμου.

Ήταν ένας συγγραφέας που αγαπήθηκε από τους νέους της δεκαετίας του ’50 και του ’60, (ιδιαίτερα δημοφιλές έγινε το βιβλίο του Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα), μα και των επόμενων γενεών, παρά την εχθρότητα των κριτικών απέναντί του, οι οποίοι τον κατηγόρησαν για άκρατο λυρισμό και προσπάθεια να συγκινήσει το αναγνωστικό κοινό με τρόπο που αγγίζει τα όρια του μελό. Αυτό πάντως δεν απείχε από την πραγματικότητα, καθώς δεν κατάφερε να απαλλαγεί από τον λυρισμό που τον είχε ωθήσει να γράψει ποιήματα.

http://diastixo.gr/arthra/7068-menelaos-lountemis-filippou

Axtenisto Kadaifi

 «Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΛΟΥΝΤΕΜΗ»

» Το διάλειμμα είχε τελειώσει. Ο Πρόεδρος χτύπησε μερικές φορές το κουδούνι για να γίνει ησυχία και είπε με βαριά. Βραχνιασμένη φωνή.
-Να περάσει ο επόμενος μάρτυρας. Κωνσταντίνος Βάρναλης.
-Κωνσταντίνος Βάρναλης!…επανέλαβε ο κλητήρας με ακόμα πιο δυνατή φωνή.
Ο δάσκαλος, που μόλις είχε μπει στην αίθουσα κοιτούσε με χλευασμό και απάθεια. Δεν περίμενε να τον ειδοποιήσουν. Μόλις το πληροφορήθηκε απ’τις εφημερίδες ντύθηκε τα γιορτινά του και ήρθε να υπερασπιστεί το συγγραφέα και το βιβλίο του. Δεν λογάριασε ούτε γηρατειά, ούτε φόβο, ούτε κρύο, ούτε κούραση. Διέσχισε τα πυκνά στίφη των πραιτοριανών πούχαν κυκλώσει ολόκληρο το τετράγωνο και μπήκε στην αίθουσα.
-Κωνσταντίνος Βάρναλης!.. ξανακούστηκε η φωνή του κλητήρα.
-Δάσκαλε εσένα φωνάζουν, του λέει ο Νίκος Παπάς.
-Εμένα; Τότε τι Κωνσταντίνος λέει αυτός ο… άιντε ας μη το πω…
-Περάστε κύριε Βάρναλη, είπε με κάποια ευγένεια ο Πρόεδρος που έκανε το διανοούμενο.
Ο δάσκαλος πλησίασε στην έδρα των δικαστών ορκίστηκε και άρχισε να μιλά:
-Δεν ήρθα εδώ για να υποστηρίξω απλώς το Λουντέμη. ΗΡΘΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΩ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ.
Γιατί αν οι αστυνομικές αρχές εξακολουθήσουν να επεμβαίνουν σε ξένα εδάφη, τότε δεν αποκλείεται να συλληφθεί και ένας επιστήμονας που μπορεί να πει π.χ. “η ατομική βόμβα θα καταργήσει τα σύνορα…”
-Βλέπω την αίθουσα του δικαστηρίου γεμάτη από άγνωστους νέους! Τη χαρά και την ελπίδα του καλύτερου Αύριον!
Δεν χάνεται η Ελλάδα όταν έχει τέτοια νεολαία, διάδοχο εκείνης που κατέβαζε τον αγκυλωτό σταυρό απ’την Ακρόπολη και εκείνης που βάδιζε στο Σκοπευτήριο τραγουδώντας: “Έχε για καημένε κόσμε…” Τι έτρεξε να δει και ν’ακούσει εδώ μέσα η νεολαία- η πνευματική και πολιτιστική ηγεσία ενός καλύτερου Αύριον; Δεν έτρεξε ν’ακούσει και να δει. Να συμπαρασταθεί ήρθε. Να δώσει τον παλμό της και τη σκέψη της βοήθημα και στήριγμα του Λόγου του Ελεύθερου, που τον έχετε καθίσει στο σκαμνί. Να σώσει το χρέος του Λόγου να ελέγχει και να φρονηματίζει και να οδηγεί το σύνολο στο δρόμο της εθνικής κάθαρσης της Πολιτείας. ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΓΕΝΙΚΑ, ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟ ΔΙΚΙΟ, ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ. ΤΟΠΕ ΚΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΕΥΡΥΠΙΔΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ: «ΒΕΛΤΙΟΥΣ ΤΕ ΠΟΙΟΥΜΕΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΑΣ ΕΝ ΤΑΙΣ ΠΟΛΕΣΙ».
Τι σημαίνει τούτο. Χτυπάμε το κακό και εξαιρούμε το καλό. Αυτό δε μπορεί να γίνει χωρίς έλεγχο του κακού. Κι αυτόν τον έλεγχο θέλησε να εμποδίσει η κατηγορούσα αρχή. Γιατί τον φοβάται. Έμμεσα υποστηρίζει τους αιτίους του κακού. Όλη σχεδόν η κατηγορία της εσχάτης προδοσίας (τι εύκολη κατηγορία σε καιρό παρακμής!) στηρίζεται σε μια μόνο φράση. Τη Ρηνούλα, την ηρωίδα του πρώτου διηγήματος του Λουντέμη, την κυνηγάν οι σάτυροι χαρτοπαίκτες, αλλά τη σώζουν οι εργάτες που δουλεύουν στο γειτονικό γιαπί. Και της λένε: “Μη φοβάσαι όσο βρίσκεσαι στα χέρια της εργατιάς”. Μ’αυτή τη φράση ο συγγραφέας συκοφαντεί όλην την αστικήν τάξην και υπογραμμίζει την αρετή της λαϊκής τάξης…
Μα τι να γίνει. Ο συγγραφέας έχει χρέος να λέει την αλήθεια. Κι η αλήθεια είναι πως, πάντα στα χρόνια της παρακμής , η διαφθορά είναι προνόμιο εκείνων που έχουν τη δύναμη της “ευπόρου τάξεως”. Και ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι οι λαοί (ευτυχώς) διεφθαρμένοι. Αυτό είναι αλήθεια- κι αυτήν την αλήθεια είχε χρέος ο λογοτέχνης να μη τη διαστρέψει για λόγους “εξωτερικούς” (ας πούμε έτσι). ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ, ΚΥΡΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑΝΑΙ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΑ ΕΞΗΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ: ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΓΡΑΜΜΕΝΟ; ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ; ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ; ΓΙΑΤΙ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.
Ο Λουντέμης απαντά σωστά και στα τρία αυτά ερωτήματα…
-Είμαστε σύμφωνοι μ’ όλα αυτά, κύριε Βάρναλη, λέει διακόπτοντας το δάσκαλο ο Εισαγγελέας Κατεβαίνης. Πράγματι ένα έργο Τέχνης πρέπει να απαντά στα τρία αυτά ερωτήματα. Όταν όμως παραμορφώνεται η αλήθεια;
-Ποια αλήθεια; ρωτά όλο απορία ο δάσκαλος.
-Στο βιβλίο του Λουντέμη παραμορφώθηκε η αλήθεια και μάλιστα κατά τον χειρότερο τρόπο.
-Όχι!… φώναξε ο Βάρναλης. Δεν παραμορφώθηκε καμιά αλήθεια! Και μάλιστα ο Λουντέμης δεν είπε απ’αυτήν την αλήθεια στα βιβλία του παρά μόνο ελάχιστα ψίχουλα!
-Όταν γενικεύει μεμονωμένα περιστατικά και παρουσιάζει ολόκληρη την αστική τάξη διεφθαρμένη δεν είναι παραμόρφωση; είπε όλο θυμό ο Εισαγγελέας.
-Όχι!.. απάντησε κοφτά ο δάσκαλος. Δικαίωμά του είναι να γενικεύει! Δικαίωμα και καθήκον του! Σ’όλη την ιστορία της ανθρωπότητας διεφθαρμένος δεν είναι ποτέ ο λαός…
Εδώ επεμβαίνει ο Πρόεδρος και ρωτά κάτι.
-Πιο δυνατά! Φώναξε ο Βάρναλης φέρνοντας το χέρι στο αυτί του, σημάδι ότι δεν άκουσε την ερώτηση.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ… Κύριε μάρτυς είναι ένοχος ο κατηγορούμενος..
ΒΑΡΝΑΛΗΣ (Με έμφαση): Ένοχος; Όχι! ΓΙΑ ΝΑ ‘ΝΑΙ ΕΝΟΧΟΣ ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ; ΠΡΩΤΟΝ: ΖΩΝΤΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΔΙΚΙΑΣ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΠΑΕΙ; ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΗΤΕΣ Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΥΣ; ΔΕΥΤΕΡΟ: ΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΠΕΣΕΙ ΣΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΣΥΝΤΑΧΘΕΙ; ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΡΑΝΝΙΣΜΕΝΟ Η ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΡΑΝΝΟ; ΚΑΙ ΤΡΙΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: ΑΝ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΑΕΙ Σ΄ ΕΘΝΙΚΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ; ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ Η ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΥΣ;
Δηλαδή με τους κιοτήδες θα πάει ή με τα παλικάρια; Γνωρίζω τον κατηγορούμενο από έφηβο. Τον γνωρίζω σαν συγγραφέα, και σαν Έλληνα. Και σας δηλώνω κατηγορηματικά: Και στις τρεις ερωτήσεις ο κατηγορούμενος έδωσε αυτές τις απαντήσεις. Δεν είναι ένοχος. (…)
[…] Έγινε ησυχία. Στην έδρα έτριξε αμήχανα κάποιο κάθισμα. Ένας σύνεδρος σηκώθηκε, στράφηκε κατά το μέρος που βρισκόταν ο δάσκαλος και λέει:
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Εις ένα από τα υπό κατηγορίαν κείμενά του και συγκεκριμένα εις το υπό τον τίτλον «Οι λύκοι ανεβαίνουν στον ουρανό»…
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Ε;…
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Ο Συγγραφεύς -δια να σώσει την τρυφεράν Ειρηνούλαν από την βουλιμίαν των αφεντικών της- την παραδίδει εις τας χείρας των εργατών.
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Καλά κάνει.
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Δε θα μπορούσε, έξαφνα, να την παραδώσεις εις χείρας εκείνων οίτινες είναι εντεταλμένοι για την φρούρησιν της τιμής των…
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Ποιονών. Των χωροφυλάκων;
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Βεβαίως.
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Όχι! Θα την πουλούσαν στο μπουρδέλο.
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Κύριε Βάρναλη…
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Τη γνώμη μου δε ζητήσατε; Τη γνώμη μου είπα. Ξέρω, εσείς έχετε άλλην γνώμη. Αλλά δεν είσθε σεις ο μάρτυρας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τίποτε άλλο κ. Βάρναλη. Μπορείτε ν΄ αποσυρθείτε.
ΒΑΡΝΑΛΗΣ (δυνατά): ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΗΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΘΩΩΣΕΤΕ «ΛΟΓΩ ΑΜΦΙΒΟΛΙΩΝ»! ΑΝ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΣΑΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ ΤΟΝ!
Δεν έχει κανένα ελαφρυντικό. Κανένα! Σας το λέω εγώ!.
[…] Κάποτε το Δικαστήριο διέκοψε κι ο κόσμος άρχισε να βγαίνει. Ο δάσκαλος έτρεξε μέσα για να δει το Λουντέμη. Μάταια. Μόλις τελείωσε η δίκη τον φευγάτισαν κρυφά από μία μυστική θύρα του εσωτερικού της στοάς. Κανείς δεν τον αντιλήφθηκε. Μόνο ο Φώτης ο Πολυμέρης κάτι μυρίστηκε και έτρεξε μαζί με τον αδερφό του, σφουγκίζοντας τα μάτια τους. Τι θέαμα ήταν αυτό! Ο “αδερφός τους ο Μέλιος” δεμένος στα βαριά σίδερα σαν τον ληστή. Ο δάσκαλος καταστεναχωρημένος, βγήκε στο δρόμο όπου τα πλήθη περίμεναν άδικα να δουν τον αλυσοδεμένο συγγραφέα και χάθηκε μέσα σ’αυτά.»
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο Μενέλαος Λουντέμης δικάστηκε το 1956 για “εσχάτη προδοσία”, λόγω μιας συλλογής διηγημάτων του. Η πηγή μας είναι το αξιόλογο βιβλίο του Λάμπρου Ζιώγα «Η Δίκη του Μενέλαου Λουντέμη».

Axtenisto Kadaifi

Axtenisto Kadaifi «Κάποια χρονιά που είχα συγκεντρωμένα στην Γ΄ ελληνικού πολλά καλά παιδιά, τους δίδαξα ολάκερο τον “Εθνικό Ύμνο” του Σολωμού, που δεν τον είχε το πρόγραμμα. Βρέθηκε αμέσως ο “επιστήμονας” του χωριού να με καταγγείλει στο υπουργείο ότι υπονομεύω την αθάνατον ημών γλώσσαν άτε διδάσκων εις τους παίδας τον “Εθνικόν Ύμνον!”. Πού να το φανταζότανε ο Σολωμός ότι ο ύμνος του θα μπορούσε να χρησιμέψει για τεκμήριο εθνικής προδοσίας. Και το υπουργείο με κάλεσε “εις απολογίαν!”.

 

Μαΐου 29, 2017 Posted by | ΑΓΩΝΕΣ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

ΕΝΩΣΗ ΜΕΣΣΗΝΙΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ. «Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ». ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017.

Φωτογραφία του Άλκης Λαντζούνης.

Φωτογραφία του Άλκης Λαντζούνης.

 

Παρασκευή 31/03/2017, 19:30,
Εκδήλωση της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίο 2017, με θέμα: «Η λογοτεχνία για το παιδί», στα Γραφεία της στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας.
(Οδός Αριστομένους 35, 24133 ΚΑΛΑΜΑΤΑ).
τηλ. 2721088652 − 6945520740
2765031080 – 6972177597

+20

Μαΐου 26, 2017 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ, ΣΥΛΛΟΓΟΙ | Σχολιάστε

ΕΝΩΣΗ ΜΕΣΣΗΝΙΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤ΄ ΤΟΜΟΥ, ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΟΚ. ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016.

Όπου ΕΠΟΚ ο Ελληνικός πολιτιστικός σύλλογος Κυπρίων.Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Μαΐου 25, 2017 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

Τετάρτη 10 Μαΐου 2017, ώρα 19:00, στην αίθουσα συναυλιών του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας. Γιώργου Στασινάκη «Καζαντζάκης – Ζορμπάς: μία αληθινή φιλία»

Οι Εκδόσεις Καστανιώτη και το Βιβλιοπωλείο «Βιβλιόπολις» με την αιγίδα της Κ.Ε.ΦΑΡΙΣ διοργανώνουν βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Στασινάκη «Καζαντζάκης – Ζορμπάς: μία αληθινή φιλία», την Τετάρτη 10 Μαΐου 2017, ώρα 19:00, στην αίθουσα συναυλιών του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας.Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν η Ιωάννα Σπηλιοπούλου (μόνιμη Επίκουρος Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου) και ο Ιωάννης Σόλαρης (φιλόλογος-θεολόγος). Στην εκδήλωση θα παραστεί ο ίδιος ο συγγραφέας Γιώργος Στασινάκης (Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη) και θα ομιλήσει για το έργο του. Συντονίστρια της βιβλιοπαρουσίασης θα είναι η Πέπη Αλευρά (δημοσιογράφος της Εφημερίδας «Ελευθερία»).

Εξήντα χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Έλληνα λογοτέχνη, και ύστερα από εμπεριστατωμένη έρευνα, παρουσιάζονται άγνωστα στοιχεία για τον θρυλικό Γιώργη Ζορμπά (που έγινε Αλέξης Ζορμπάς στο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά). Στο επίμετρο του βιβλίου παρατίθενται αποσπάσματα συγγραφέων με αναμνήσεις από την παρουσία του Καζαντζάκη και του Ζορμπά στη Μεσσηνιακή Μάνη.

Μαΐου 10, 2017 Posted by | BIBLIA, ΚΑΛΑΜΑΤΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

«KAΪΑΦΑΣ» ΤΟ ΝΕΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΔΑΜ ΒΟΥΔΟΥΡΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΜΑΪΟΥ 2017.

Η Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Πατάκη και με το βιβλιοπωλείο bookmark, πραγματοποίησε εκδήλωση παρουσίασης του μυθιστορήματος «Καϊάφας», του συγγραφέα Νίκου Αδάμ Βουδούρη, στον χώρο του βιβλιοπωλείου bookmark, στην πλατεία της Καλαμάτας, τη Δευτέρα, 8 Μαϊου 2017.Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Για το μυθιστόρημα μίλησε ο συγγραφέας Κώστας Ζωτόπουλος, Ειδικός Γραμματέας της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων. Ο παρουσιαζόμενος συγγραφέας Νίκος Αδάμ Βουδούρης διάβασε αποσπάσματα από το μυθιστόρημα και ακολούθησε συζήτηση με το κοινό, ενώ την εκδήλωση χαιρέτησε ο Πρόεδρος της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων, Άγγελος Λάππας. Στην εκδήλωση παρέστησαν, μεταξύ άλλων, ο τέως  κοινοτάρχης Κοπανακίου, Μπάμπης Πατσούρης, ο αδελφός του …επιστήθιος φίλος μας Παναγιώτης Βουδούρης, τα μέλη του Δ.Σ. της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων κ.ά.Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Ο Νίκος Αδάμ Βουδούρης γεννήθηκε στο Γλυκορρίζι της Μεσσηνίας. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά «Οδός Πανός», «Εντευκτήριο» και «Μπιλιέτο», καθώς και σε ανθολογίες νεοελληνικού διηγήματος. Παρακολούθησε σεμινάρια δημιουργικής γραφής στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Το «Ο βυθός είναι δίπλα» ήταν το πρώτο βιβλίο του.

 Ο Aristofanis Patrinos πρόσθεσε 15 νέες φωτογραφίες (κάντε κλικ εδώ).

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

 

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Μαΐου 9, 2017 Posted by | BIBLIA, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΖΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ, ΚΑΛΑΜΑΤΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

ΤΡΙΤΗ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ: Η ΕΡΤ ΚΑΙ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ.

View this document on Scribd

Μαρτίου 18, 2017 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου: Αφιέρωμα στον συγγραφέα Δημήτρη Κουκουλά στο Μουζάκι της Τριφυλίας.

Οι  Πολιτιστικοί Σύλλογοι Μουζακίου και Πύργου Τριφυλίας, μαζί με τις Εκδόσεις Εύμαρος, οργάνωσαν αφιέρωμα στον  συγγραφέα Δημήτρη Κουκουλά, τη Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου στον όμορφο χώρο της ταβέρνας «Το Εξοχικόν».

Μεγάλη η συμμετοχή του κόσμου και μέσα σε μια πολύ θερμή ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε εκδήλωση-αφιέρωμα στον συντοπίτη τους Δημήτρη Κουκουλά που με τα έργα του: «Τα Φορτηγά και Άλλες Ιστορίες», «Οι Αριστεριστές» και «Βαρκαρόλα» συμπλήρωσε την πρώτη του Τριλογία.  Μίλησαν για το έργο του και τον άνθρωπο: η συγγραφέας Μαρώ Τριανταφύλλου, ο εκδότης Πέτρος Κακολύρης καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας Δημήτρης Κουκουλάς. Ο συμβολαιογράφος Μπάμπης Μίχαλος διάβασε με συγκλονιστικό τρόπο από τη «Βαρκαρόλα» το παραληρηματικό διήγημα «Ρασοευχή».

Ακολούθησε γόνιμος διάλογος και παρατέθηκε μπουφές από τοπικούς οίνους (προσφορά του συντοπίτη οινοποιού κ. Πατσούρου) και εκλεκτά εδέσματα (προσφορά των Συλλόγων).

Φεβρουαρίου 10, 2017 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

10 μικρές ιστορίες για την αληθινή δύναμη της αγάπης.

Δείτε παρακάτω 10 ιστορίες για την αληθινή δύναμη της αγάπης που θα σας συγκινήσουν.

Σήμερα, δυο μέρες μετά την κηδεία του συντρόφου μου, έλαβα ένα μπουκέτο με λουλούδια που είχε παραγγείλει για μένα την προηγούμενη βδομάδα. Το σημείωμα έγραφε: “Ακόμα και αν ο καρκίνος νικήσει, θέλω να ξέρεις, ότι είσαι η γυναίκα των ονείρων μου.”

Σήμερα, κέρδισα μια δικαστική υπόθεση που είχε διαρκέσει πολύ καιρό. Πριν από 14 μήνες, ανακάλυψα, ότι ο γείτονάς μου χτυπούσε τακτικά τον σκύλο του. Οπότε, τον απήγαγα και με συνέλαβαν. Ξόδεψα πολλά χρήματα για την δίκη, αλλά σήμερα ξύπνησα και ένιωσα την ζεστασιά ενός τριχωτού φίλου μου στα πόδια μου και εκείνη την στιγμή ήξερα, ότι όλα αυτά άξιζαν τον κόπο.

Η κόρη μου γύρισε σπίτι από το σχολείο και με ρώτησε που θα μπορούσε να μάθε την νοηματική γλώσσα. Την ρώτησα γιατί ήθελε να μάθει την νοηματική γλώσσα και μου είπε, ότι είχε έρθει μια καινούργια κοπέλα στο σχολείο, που είχε χάσει την ακοή της και δεν είχε κανέναν για να μιλάει.

Σήμερα, επέλεξα λάθος αριθμό και έστειλα κατά λάθος στον μπαμπά μου ένα μήνυμα που έγραφε “Σ’ αγαπώ.” Το μήνυμα προοριζόταν για τον σύζυγό μου. Λίγα λεπτά αργότερα, έλαβα την απάντηση “Και εγώ σ’ αγαπώ.” Ήταν τόσο συγκινητικό. Λέμε τόσο σπάνια τέτοια πράγματα ο ένας στον άλλον.

Στο σχολείο μας  είναι μια κοπέλα που είναι πιο δημοφιλής από τις άλλες κοπέλες. Είναι απίστευτα όμορφη και έξυπνη και όλα τα αγόρια θα έκαναν τα πάντα για να τραβήξουν την προσοχή της. Αλλά εκείνη περνάει όλη την ώρα με ένα αγόρι: τον αδερφό της, που πάσχει από αυτισμό.

Ο παππούς μου και εγώ βλέπαμε κάτι παλιές φωτογραφίες και πέσαμε πάνω σε μια παλιά φωτογραφία, που ο ίδιος και η γιαγιά μου, που πέθανε πριν από πολλά χρόνια, χόρευαν σε ένα πάρτι. Τότε, έβαλε τα χέρια του γύρω μου και είπε: “Πάντα να θυμάσαι, πως ακόμα και αν κάτι δεν διαρκέσει για πάντα, δεν σημαίνει πως δεν άξιζε τον χρόνο σου.”

 Δούλευα ως σύμβουλος για το μεγάλωμα των παιδιών για 15 χρόνια. Κάποια στιγμή, συνάντησα ένα από τα παιδιά με τα οποία είχαμε δουλέψει μαζί. Ήταν ένα δύσκολο παιδί, που πάντα ήταν θυμωμένος και αναστατωμένος με την ζωή. Μια φορά, του είχα ζωγραφίσει τον Σούπερμαν και του είχε γράψει ένα μήνυμα για το ότι οι σούπερ ήρωες δεν τα παρατάνε ποτέ και πάντα κερδίζουν στο τέλος. Αυτό το μικρό αγόρι είναι πυροσβέστης τώρα σώζει τις ζωές των ανθρώπων. Μιλήσαμε για περίπου μισή ώρα και πριν φύγουμε μου έδειξε την ζωγραφιά του Σούπερμαν που έχει πάντα στο πορτοφόλι του.

Έχω διαβήτη. Πριν από δύο χρόνια, η μαμά μου πέθανε και εγώ υιοθέτησε τη γάτα της, την Κιτ. Πρόσφατα, ξύπνησα στις 3 το πρωί, όταν η Κιτ καθόταν στα πόδια μου και νιαούριζε. Ποτέ δεν τον είχα ακούσει να νιαουρίζει πιο δυνατά και επίμονα. Σηκώθηκα να δω τι συμβαίνει και ξαφνικά ένιωσα πολύ αδύναμη. Άρπαξα τον μετρητής γλυκόζης μου για να ελέγξω το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα μου. Είχε πέσει στο 53 και ο γιατρός μου είχε πει, ότι το κανονικό επίπεδο ήταν 70-120. Αργότερα, στο νοσοκομείο, μου είπαν ότι αν η Κιτ δεν με είχε ξυπνήσει εκείνη την ώρα δεν θα είχα ξυπνήσει ποτέ.

Ένα μεγάλο αδέσποτο σκυλί με ακολούθησε από το μετρό σχεδόν μέχρι την πόρτα του διαμερίσματός μου. Είχα αρχίσει να γίνομαι πού νευρικός. Ξαφνικά, ένας άντρας εμφανίστηκε μπροστά μου, έβγαλε μαχαίρι και μου είπε να του δώσω το πορτοφόλι μου. Πριν προλάβω να αντιδράσω, ο σκύλος του όρμηξε. Του έπεσε το μαχαίρι και μετά έτρεξε να φύγει. Τώρα, είμαι ασφαλής στο σπίτι μου χάρη στον αδέσποτο σκύλο.

Πρόσφατα, πήγα σε ένα βιβλιοπωλείο με μεταχειρισμένα βιβλία και αγόρασα ένα αντίγραφο του βιβλίου που μου είχαν κλέψει, όταν ήμουν παιδί. Ξαφνιάστηκα τόσο πολύ, όταν ανακάλυψα, ότι ήταν το ίδιο βιβλίο που μου είχαν κλέψει. Στην πρώτη σελίδα, ήταν γραμμένο το όνομά μου και η αφιέρωση του παππού μου, που μου είχε δώσει το βιβλίο. Η αφιέρωση έγραφε “Ελπίζω πραγματικά αυτό το βιβλίο να ξαναπέσει στα χέρια σου μετά από πολλά χρόνια και να το ξαναδιαβάσεις.”

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/10-istories-gia-tin-alithini-dinami-tis-agapis/

Δεκέμβριος 18, 2016 Posted by | ΒΙΒΛΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

Καλαμάτα Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016: «Λογοτεχνικοί Περίπατοι» στην μνήμη τριών εκλιπόντων συγγραφέων.

Ε Ν Ω Σ Η   Μ Ε Σ Σ Η Ν Ι Ω Ν   Σ Υ Γ Γ Ρ Α Φ Ε Ω Ν
Έτος Ιδρύσεως 2000
Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας (Οδός Αριστομένους 35)
Τ.Κ. 24100 ΚΑΛΑΜΑΤΑ τηλ. 2721088652−2721087778 –Fax 2721063502
Καλαμάτα, 3.11.2016Η ελληνική λογοτεχνία μας ταξιδεύει στο 1940

Η Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων την προσεχή Τετάρτη, 9.11.2016 και ώρα 19:00 μ.μ. στα γραφεία της, στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας, θα πραγματοποιήσει εκδήλωση, στο πλαίσιο των καθιερωμένων «λογοτεχνικών περιπάτων», κατά την οποία θα παρουσιαστεί το έργο τριών εκλιπόντων συγγραφέων μελών της:
του ποιητή και φιλόλογου Ηλία Ε. Δημητρακόπουλου από τον συγγραφέα Κώστα Ζωτόπουλο,  του πεζογράφου και ποιητή Τάσου Ζόμπολα από τον συγγραφέα Άγγελο Λάππα,  και της συγγραφέως Χρυσάνθης Μαυράκη από τον δημοσιογράφο Θανάση Παντέ.

Είσοδος ελεύθερη.

ΑΠΟ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΜΣ

Νοέμβριος 4, 2016 Posted by | ΒΙΒΛΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

Η ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ ΓΑΡΥΦΑΛΙΑ ΤΕΡΙΖΑΚΗ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΤΙΣ 19 ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ, ΣΤΙΣ 22 ΣΤΟ ΧΑΛΑΖΩΝΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΝΕΡΟ.

Αύγουστος 17, 2016 Posted by | ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ Β, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ, ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ | Σχολιάστε

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ (ΔΕ)ΚΑΤΑ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ».

(δε)κατα #45, Άνοιξη 2016, Έγκλημα και Ατιμωρησία
Ό,τι καλύτερο γράφεται δημοσιεύεται στα (δε)κατα.
«Μόνο ξεκαρδιστικό γέλιο προκαλεί η δήλωση, κατά καιρούς, πολιτικών μας ανδρών ότι “σ’ αυτή τη χώρα υπάρχουν νόμοι και κανόνες”. Το ακούμε ολοένα και πιο συχνά από υπουργούς, βουλευτές, κυβερνητικούς εκπροσώπους, ακόμα και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Δεν μας λένε όμως ότι αυτοί οι νόμοι και οι κανόνες λειτουργούν με βάση την αρχή “δύο μέτρα και δύο σταθμά”. Αλλιώς, πώς εξηγείται η ατιμωρησία που κατατρέχει τούτη τη χώρα από γεννήσεως της; Μια ματιά μόνο αν ρίχνουμε κάθε μέρα στις ειδήσεις, διαπιστώνουμε το μέγεθος της ανομίας και της ατιμωρησίας…»
Από την εισαγωγή στην θεματική του τεύχους.
Τη δική τους άποψη για το θέμα Έγκλημα και Ατιμωρησία καταθέτουν σε 160 σελίδες σαράντα συγγραφείς, ποιητές, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, δοκιμιογράφοι, αναλυτές και επιστήμονες.
Οι σαράντα συνεργάτες του τεύχους ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ
Λίνα Κονομάρα,Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Ηρώ Νικοπούλου, Κώστας Ζωτόπουλος, Έλσα Κορνέτη, Κώστας Κουτσουρέλης, Γιάννης Πανούσης, Sascha Arango, Μαρία Πετρίτση, Θανάσης Χονδρός / Αλεξάνδρα Κατσιάνη, Φίλιππος Δρακονταειδής, Φλώρα Ορφανουδάκη, Βασίλης Δανέλλης, Αβραάμ Σεκέρογλου, Δημήτρης Μαμαλούκας, Ahmet Umit, Δήμητρα Δεσύπρη, Δώρα Κασκάλη, Richard Bradford, Κωνσταντίνος Μπούρας, Παναγιώτης Βούζης, Ροζίτα Σπινάσα, Φώτης Χρνόπουλος, Ιωάννα Σωτήρχου, Bill McKibben, Χρύσα Φάντη, Φώτης Γεωργελές, Ντ. Σιώτης, Mηνάς Βιντιάδης, Γιάννης Παπαγιάννης, Miguel Bonnefoy, Ζέτα Κουντούρη, Ηλίας Κουτσούκος, Σάββας Πατσαλίδης, Λάμπρος Σκουζάκης, Κυριακή Χατζηαθανασίου, Κατερίνα Χανδρινού, Rafael Cadenas, Pήγας Καππάτος, Ρίβα Λάββα, Δημήτρης Σωτάκης.

Ο συμπατριώτης μας Κώστας Ζωτοπουλος συμμετέχει με  το ποίημά του «Εκτέλεση από την Αμερική».

Μαΐου 4, 2016 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ, ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ | Σχολιάστε

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ. ΤΙΝΑ ΒΡΕΤΤΑΚΗ, ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΔΗΛΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΣΤΡΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ.

Την Παρασκευή, που μας πέρασε, στα γραφεία της Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων, στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας, παρακολούθησα την παρουσιάση του έργου τριών συγγραφέων μελών της. Της πεζογράφου και ποιήτριας Τίνας Βρεττάκη-Δάβου από την συγγραφέα Κωνσταντίνα Κουτσουμπού, του συγγραφέα Κώστα Μανδηλά από τον ποιητή και πεζογράφο Κώστα Ζωτόπουλο και του συγγραφέα Βασίλη Μαστραγγελόπουλου από τον ποιητή και πεζογράφο Πέτρο Πανταζόπουλο και από τον συγγραφέα Ευάγγελο Κάψια.

Αναπόλησα τις φιλολογικές βραδιές στο Δήμο Τριφυλίας επί δημαρχοντίας Κώστα Κόλλια – γνωστό σαν Ερανιώτη στον λογοτεχνικό χώρο – και με την Βιβή Παντελάκη στα πολιτιστικά μας, βραδιές αφιερωμένες όχι σε …βαρύγδουπα ονόματα, αλλά σε σεμνούς και ταπεινούς Τριφύλιους λογοτέχνες. Πόσα διαμάντια δεν κρύβονται στο φιλολογικό παρασκήνιο, διαμάντια που περιμένουν να λάμψουν από τα φώτα της δημοσιότητας. Σημαντικοί αυτοί οι φιλολογικοί περίπατοι -όπως και οι δικές μας φιλολογικές βραδιές- και αξίζει να στηριχθούν και ν΄αγκαλιαστούν από όλο τον πνευματικό κόσμο της περιοχής μας και όχι μόνο. Πολυγραφότατα τα νέα μέλη της ‘Ενωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων και ας παρακολουθήσουμε την παρουσίαση τους. Είχαμε και εδώ έναν Τριφύλιο ή μάλλον δυο. Τον Φιλιατρινό Κώστα Μανδηλά και τον πρώην Δήμαρχο Είρας – γιατί και ο ορεινός δήμος ανήκει γεωγραφικά στην Τριφυλία- τον Βασίλη Μαστραγγελόπουλο.

Το τέλος του περίπατου, γράφτηκε στο «Κεντρικό» της Καλαμάτας.

Απρίλιος 10, 2016 Posted by | ΒΙΒΛΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ, ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

«Απρίλης με τα λούλουδα» Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου. Χρονογράφημα.

View this document on Scribd

Απρίλιος 4, 2016 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

«Ο φιλόλογος» Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου. Διήγημα.

View this document on Scribd

Απρίλιος 2, 2016 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

«Η κυρία Φυλλίτσα» Διήγημα του Παν. Αντωνόπουλου, επί τη εθνική επετείω.

View this document on Scribd

Μαρτίου 24, 2016 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

«Αποκριές» Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου. Χρονογράφημα.

View this document on Scribd

Μαρτίου 7, 2016 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

«Ο χορός των μεταμφιεσμένων» Του Παν. Αντωνόπουλου. Αποκριάτικο διήγημα τρόμου.

View this document on Scribd

Μαρτίου 4, 2016 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

«Ποιητικά ανθολογήματα» Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου. Χρονογράφημα.

View this document on Scribd

Μαρτίου 1, 2016 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ. Ο ΠΥΡΣΟΣ ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ.

Στον ποιητή του,  Χρόνου και της Ιστορίας της εξορίας και της επιστροφής,
του διωγμού της προσφυγιάς και της αναζήτησης
Στον ποιητή που, μας φανέρωσε τα Κύθηρα και μας πέρασε στην άλλη θάλασσα, της αξιοπρέπειας και του ονείρου.

Στον Θόδωρο της καρδιάς μας…

View this document on Scribd

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ «Ο ΠΥΡΣΟΣ»
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ

Συμπληρώνονται σήμερα (χθες 24 Ιανουαρίου) τέσσερα χρόνια από το θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Έφυγε το 2012, με τον μόνο εφικτό για εκείνον τρόπο: πάνω στο γύρισμα.

Περισσότερα:

Νίκος Μωραΐτης: Θόδωρος Αγγελόπουλος – επέτειος. Ο μεγάλος προφητικός

Ιανουαρίου 25, 2016 Posted by | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ, ΠΥΡΣΟΣ, ΣΙΝΕΜΑ, ΦΙΛΙΑΤΡΑ | Σχολιάστε

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016, ετήσιο φιλολογικό μνημόσυνο του Γιάννη Σκαρίμπα. Ουλαλούμ, ένα από τα τραγούδια του.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ – ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γιάννης Σκαρίμπας (1893-1984).

Τα αυτοβιογραφικά σημειώματα του Σκαρίμπα αλληλοαναιρούνται ως προς τις πληροφορίες γύρω από τον τόπο και το χρόνο γέννησής του. Βάσει ερευνών μετά το θάνατο του λογοτέχνη, ο Γιάννης Σκαρίμπας γεννήθηκε το 1893 στο Αίγιο της Αχαΐας, και ήταν γιος του Ευθύμιου Σκαρίμπα και της Ανδρομάχης το γένος Λιάκου Σκαρτσίλα. Ο πατέρας του ήταν απόγονος αγωνιστών της Επανάστασης του 1821 και η μητέρα του καταγόταν από αρχοντική γενιά και ήταν μορφωμένη. Είχε μια μικρότερη αδερφή την Καλλιόπη (γεν. το 1915) που ασχολήθηκε με την ποίηση. Το 1906 αποφοίτησε από το αλληλοδιδακτικό Δημοτικό σχολείο της Ιτέας.

Μετά από παρακίνηση του δασκάλου του, λόγω των υψηλών επιδόσεών του, ο μικρός Γιάννης γράφτηκε στο Ελληνικό Σχολείο του Αιγίου, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του (τέλειωσε το 1908) και παράλληλα πήρε πτυχίο από τη μέση δασική σχολή της πόλης. Το 1912 εργάστηκε ως διευθυντής λογιστηρίου στο υποκατάστημα της γερμανικής εταιρείας «Singer» στην Πάτρα. Στο τέλος του επόμενου χρόνου στρατεύτηκε για να πολεμήσει στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, όπου πήρε το βαθμό του δεκανέα. Μετά την έκρηξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το τάγμα του Σκαρίμπα μεταφέρθηκε στο μακεδονικό μέτωπο. Εκεί διακρίθηκε και παρασημοφορήθηκε για ένα τραύμα στο σβέρκο. Τον Οκτώβρη του 1916 πήρε άδεια και επέστρεψε στην Αγία Ευθυμία. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου απαλλάχτηκε των στρατιωτικών του καθηκόντων καθώς είχε πετύχει σε ένα διαγωνισμό τελωνοφυλάκων. Το 1919 τοποθετήθηκε στο τελωνείο της Χαλκίδας και γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε την Ελένη Κεφαλινίτη (με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά) και μετά το γάμο του αποσπάστηκε στο τότε νεοσύστατο τελωνείο της Ερέτριας, όπου έμεινε ως το 1922.

Μετά τη Μικρασιάτική Καταστροφή επανήλθε στη Χαλκίδα, όπου και παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ερέτρια, ο Σκαρίμπας είχε ολοκληρώσει τα εννιά πρώτα διηγήματά του, ωστόσο η συνειδητή του ενασχόληση με τη λογοτεχνία χρονολογείται από την επιστροφή του στη Χαλκίδα. Τότε μελέτησε νεοελληνική ποίηση και δημοτικό τραγούδι, καθώς επίσης έργα των Έντγκαρ Άλαν Πόε, Κνουτ Χάμσουν, Μιγκέλ ντε Θερβάντες, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Χένρικ Ίψεν και Όσκαρ Ουάιλντ, που επηρέασαν το έργο του.

Η πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία σημειώθηκε το 1929 με τη δημοσίευση του διηγήματός του «Στις πετροκολόνες στο λιμάνι» και τη βράβευσή του στον πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού του Κώστα Μπαστιά «Ελληνικά Γράμματα» για το έργο του «Καπετάν Σουρμελής ο Στουραΐτης», που έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από την κριτική επιτροπή (Μπαστιάς, Φώτης Κόντογλου, Κώστας Καρθαίος και Λέων Κουκούλας). Το 1930 εξέδωσε την πρώτη συλλογή διηγημάτων του με τίτλο «Καϋμοί στο Γρυπονήσι».

Στροφή στην μέχρι τότε πορεία του αποτέλεσε το επόμενο έργο που εξέδωσε (1932) με τίτλο «Το θείο Τραγί» και εμφανείς επιρροές από το γαλλικό σουρεαλισμό. Ακολούθησε ο «Μαριάμπας» που αντιμετωπίστηκε από την κριτική ως αριστούργημα και το 1938 τυπώθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Ουλαλούμ».

Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου δημοσίευσε άρθρα στην εφημερίδα της Χαλκίδας «Εύριπος» και στράφηκε με ενδιαφέρον προς το ελληνικό θέατρο σκιών. Στη γερμανική κατοχή κινδύνευσε να πεθάνει από την πείνα και το 1942 σημειώθηκε η πολύκροτη δίκη που κίνησε εναντίον του Αργύρη Βαλσαμά για συκοφαντική δυσφήμηση, καθώς ο τελευταίος είχε ισχυρισθεί πως το θεατρικό έργο του Σκαρίμπα «Η γυναίκα του Καίσαρος» ήταν αποτέλεσμα αντιγραφής από το έργο του Σόμμερσετ Μωμ «Το βαμμένο πέπλο». Στρατεύτηκε στο ΕΑΜ, ωστόσο δε διώχτηκε ούτε εξορίστηκε και το 1945 κυκλοφόρησε τη βραχύβια εφημερίδα «Λευτεριά». Υποτονική ήταν η πολιτική του δραστηριότητα και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου αλλά και αργότερα στη δικτατορία του Παπαδόπουλου.

Η συγγραφική και εκδοτική του δραστηριότητα συνεχίστηκε ως τα τελευταία χρόνια της ζωής του με ποιήματα, μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, δοκίμια και μελέτες. Τιμήθηκε από την Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών (1964) και το Δήμο Χαλκιδέων (1978), καθώς και με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας για το βιβλίο του «Φυγή προς τα Εμπρός».

Ο μπαρμπα-Γιάννης Σκαρίμπας, όπως ήταν γνωστός στους φίλους του, έζησε όλη του τη ζωή στη Χαλκίδα και ταξίδεψε ελάχιστα. Πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1984, στην τελευταία κατοικία του στην οδό Κομίνη 8 της Χαλκίδας και κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη, στο κάστρο του Καράμπαμπα.

Ο Γιάννης Σκαρίμπας τοποθετείται χρονικά στη γενιά του τριάντα, αποτελεί ωστόσο μια μοναχική περίπτωση και αγνοήθηκε για πολλά χρόνια από τη φιλολογική επιστήμη στην Ελλάδα. Η πεζογραφική παραγωγή του χαρακτηρίζεται από την αναγωγή της γλώσσας σε κυρίαρχο στοιχείο της, μέσω της συστηματικής εξάρθρωσής της (τεχνική που παραπέμπει στο σουρεαλισμό) και την τοποθέτηση της πλοκής στο επίπεδο του προσχήματος, ενώ παράλληλα και συμπληρωματικά στην πρωτοποριακή γραφή του κινείται και το ποιητικό του έργο.

 Σκαρίμπας υπήρξε ένας από τους εισηγητές του παράδοξου στο χώρο της νεοελληνικής λογοτεχνίας αλλά και του θεάτρου (πολλοί μελετητές τον θεωρούν ως τον πρώτο Έλληνα θεατρικό συγγραφέα του παραλόγου).

Τι δεν ξέρουμε για τον μπαρμπα Γιάννη Σκαρίμπα:

 – Οι στίχοι από το εξαιρετικό τραγούδι “Σπασμένο καράβι” (μουσική: Γιάνης Σπανός) είναι δικοί του.

 – Έχει γράψει στίχους και άλλων υπέροχων τραγουδιών, που έχουν μελοποιήσει οι Νικόλας Άσιμος, Διονύσης Τσακνής, Ανδρέας Ρούσσης, Χρήστος Λεοντής κ.α.

 – Υπήρξε μια πολυδιάστατη φυσιογνωμία των Ελληνικών Γραμμάτων αφού ασχολήθηκε με όλα σχεδόν τα είδη του γραφτού λόγου ,διήγημα, νουβέλα, ποίηση, μυθιστόρημα, ιστορικό δοκίμιο, θέατρο, Καραγκιόζη, σχολιογραφία κ.λ.π.

 – Στη Χαλκίδα, ανέβαζε παραστάσεις Καραγκιόζη με δικές του φιγούρες – τις οποίες κάποια στιγμή πούλησε για ελάχιστα χρήματα – δωρεάν σε γέρους και παιδιά.

 – Τον Καραγκιόζη που τον θεωρούσε το γνησιότερο είδος λαϊκού θεάτρου αφού μέσα απ’ αυτόν εκφράζονταν τα όνειρα κι οι καημοί του λαού κι ακόμα γιατί οι ρίζες του βυζαίνουν στην αρχαία μας παράδοση. Έγραφε σχετικά με το θέμα αυτό σε κάποιο βιβλίο του: «Τούτος ο ξυπόλυτος έρχεται ντρίτα από τα μυστήρια: τα ορφικά, τα ελευσίνια, τα διονύσια, όπως ο άνθρωπος έρχεται ντρίτα από τη μόδα. Ντεμοντέ είναι μόνον οι νεκροί, ενώ και η καρδιά του Έθνους δεν χτυπάει στα νάιτ-κλαμπ ούτε στα σαλονειακά κουκουβαγεία της Αθήνας».

 – Ύστερα από πολύχρονες προσπάθειες και θυσίες κατόρθωσε να συγκεντρώσει πολύτιμα στοιχεία και να γράψει το πολυσυζητημένο τρίτομο έργο του, το «Εικοσιένα και η αλήθεια» που προκάλεσε αληθινό σάλο η έκδοσή του . Δε γράφει βέβαια ιστορία -με τη σωστή έννοια του όρου- στο τρίτομο αυτό έργο του ο Σκαρίμπας. Ανοιξε όμως διαδρόμους μέσα από τους οποίους οι ιστορικοί του μέλλοντος θα πορευτούν για ν’ ανακαλύψουν την κρυμμένη στα βαθιά σκοτάδια και τη σκόνη των Κρατικών Αρχείων αληθινή ιστορία του τόπου μας, που ως τότε ήταν τροφή των ποντικών, της υγρασίας των υπογείων.

 – Δείτε σπάνιες φωτογραφίες του εδω: http://www.chronosmag.eu/index.php/l-xthpls-x-p-s.html και εδώ: http://www.eviaportal.gr/euboea_content.asp?ID=3093

Ιανουαρίου 23, 2016 Posted by | ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε