Αρχείο κατηγορίας ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ – ΠΟΙΗΣΗ

Γειτονιά…Καραγκιόζης: Ένα ακόμα αφιέρωμα της Μαλούσας μας, στον συμπατριώτη μας καραγκιοζοπαίχτη Θανάση Σπυρόπουλο.

 Γεωργια Αγγελοπουλου-Μαλλουσα 

Γεωργια Αγγελοπουλου-Μαλλουσα

Γειτονιά…Καραγκιόζης

Ποτέ δε συμφώνησα με τις λεπτεπίλεπτες καραγκιοζίστικες φωνές διάφορων Καλλιτεχνών,οι οποίοι μπορεί θεωρητικά
να στέκουν, όμως άλλο η θεωρία κι άλλο
η πράξη.
Η 100% φωνή ήταν και είναι, αυτή
των παιδικών μου χρόνων στο χωριό μου
Κοπανάκι Τριφυλίας, η φωνή του δικού μας
καραγκιοζοπαίχτη Θανάση Σπυρόπουλου.
Αυτή πρέπει να είναι η φωνή (αποψή μου)
του πολυφαμελίτη Καραγκιόζη, δηλαδή
τραχιά, ακαλλιέργητη, βραχνιασμένη,
πραχυπρόφερτη…αφού, ο Καραγκιόζης,
σε μια καλύβα έμενε που, μπαζε απ,όλες
τις πάντες κρύο, στα βουνά γύριζε,
τον τελάλη έκανε…οπότε δεν του πάει
το «Αθηναίϊκο στιλ»… το αστικό και το «πολίτικο»…άνθρωπος της υπαίθρου ήταν!
Οι παλιές παραστάσεις, του Καραγκιόζη
σήμερα, είναι φρεσκότατες, μιας και ξαναγυρίσαμε
στη φτώχεια και στη μιζέρια
που η φασολάδα, η μακαρονάδα, θα έχει πέραση…
όπως και η αδεκαρίλα, οπότε
θα περνάει η «ντοπροσυνη με ολίγη ναι, κουτοπονηριά», προκειμένου να ζήσει κανείς
αλλά να ζήσει και την οικογένειά του…
Πολύτιμο στοιχείο της λαϊκής μας παράδοσης,
άλλοτε ως φιγούρα  κι άλλοτε  ως θέαμα,
ο Καραγκιόζης δημιούργησε
ένα αυθεντικό είδος λαϊκού θεάτρου
που κατάφερε να αντανακλά και να εκφράζει
αξίες και πρότυπα γνήσια Ελληνικά.
Ως φιγούρα, έγινε αξιαγάπητος ήρωας
που συμπύκνωνε αρετές κι αδυναμίες
και μαζί ένα μοναδικό σύμβολο ανθρώπου
που μπορεί κι αντιστέκεται στη φτώχεια,
την κακοτυχία- και την εξουσία- σκορπώντας
κέφι κι ελπίδα ζωής!
Ως παράσταση, μας αποκάλυψε ένα
πλουσιότατο και θαυμαστό τρόπο έκφρασης
καθώς στη χάρη και τη δεξιοτεχνία που είχαν οι καραγκιοζοπαίχτες,κατόρθωσε με απλά
και πρωτόγονα μέσα να γοητέψει,
να συγκινήσει και να συναρπάσει εκατομμύρια
Έλληνες όπου κι αν βρίσκονταν.
Αυτοί οι δύο παράγοντες διαμόρφωσαν το μαγικό κόσμο του Καραγκιόζη, που πέρα απο διασκέδαση, ψυχαγωγία κι απόλαυση
αποτελεί για όλους μας μια ανεκτίμητη
κιβωτό αυτογνωσίας και οφείλουμε με κάθε
τρόπο να διαφυλάξουμε.

Η καταγωγή του Καραγκιόζη,
τ,ονομά του, η μορφή του.

Γύρω απο το πρόβλημα της καταγωγής
του Καραγκιόζη, αν δηλαδή είναι τούρκικο
ή ελληνικό δημιούργημα έχουν λεχθεί και αναπτυχθεί μύθοι και παραδόσεις,άλλοτε
υπέρ της μιάς κι άλλοτε υπέρ της άλλης άποψης.
Ο τρόπος και η τεχνική της λατρείας
ανάγονται πιθανότατα στα «Ελευσίνια Μυστήρια» ενώ σχετικές αναφορές ανιχνεύονται τόσο στον Πλάτωνα όσο
και στον Αριστοφάνη.
Οι παραστάσεις του είχαν δύο μορφές:
Τον » θρησκευτικό» και τον «βέβηλο» ή αισχρό.
Η πρώτη μορφή είχε ηθικοπλαστικό χαρακτήρα. Αντίθετα ο «βέβηλος» είχε στόχο
να διασκεδαζει τα πλήθη και ήταν γεμάτος
αθυροροστομίες και βωμολοχίες χωρίς
ν,αποφεύγει συμβολισμούς,που ήταν εμφανείς
και στη μεταγενεστερη ελληνική εκδοχή του.
Στα τούρκικα τ,ονομά του σημαίνει
μαυρομάτης και αναφέρεται ότι του το έδωσε
ένας Έλληνας απο την Ύδρα Γ.Μαυρομάτης,
τον 18ον αιώνα περίπου.
Καμπούρης, φαλακρός, πολυτεχνίτης
κι ερημοσπίτης,κατεργάρης και καταφερτζής
που όμως αντιμετωπιζει τη ζωή με θυμόσοφη
διάθεση ,κέφι κι αισιοδοξία. Συνεχώς πεινασμένος απλώνει το μακρύ του χέρι,
άλλοτε για να ξύσει σκυφτός το κεφάλι του
κι άλλοτε για ν,αρπάξει ό,τι μπορεί απο το
καθημερινό αλισβερίσι,ενώ παράλληλα του αρέσει ν,ανακατεύεται σε όλα,να κρίνει,
να σχολιάζει,να σαρκάζει και ν,αυτοσαρκάζεται.Αυθεντικός ήρωας
διαμαρτύρεται για τη ζωή του,αντιστέκεται
στην αδικία της αλλά υπομένει τα πάντα
με εγκαρτέρηση, αξιοπρέπεια, ειρωνία
και χαμόγελο!

Οι φιγούρες του

Χατζηαβατης,Μπαρμπαγιώργος,
Σιόρ Διονύσιος,Μορφονιός,Εβραίος,
Σταύρακας κ.α. καθώς και το ξυπόλυτο
τάγμα του,τα παιδιά του:
Κοπρίτης,Μπιριγκόγκος,Κολλητήρης
και η γυναίκα του Αγλαϊα…

» Οι φωνές του Καραγκιόζη,
όπως και οι φωνές των πλανόδιων μικροπωλητών,δυνατές,αγνές,μεσογειακές
με μιαν επισημότητα που σε κάνει ν,απορείς
και να μην ξέρεις σε ποιά αυλή εμαθήτεψαν
κι απο ποιά μεγάλη θρησκεία προέρχονται,
με τραβούσαν πολύ περισσότερο απο τη
σκαλδαλώδη ομοιότητα που είχαν
οι διαφημίσεις του και οι φιγούρες του
με τα αρχαία αγγεία.Όλη η νοστιμάδα
της Ελληνικής φυλής,εκφρασμένη με ήχους».
(Γιάννης Τσαρούχης)

«Ο Καραγκιόζης ειναι το μοναδικό λαϊκό μας
θέατρο.Ένα θέατρο βαθύπλουτο
σε περιεχόμενο και άφταστο σε σκηνική
πρωτοτυπία.Ανεξάρτητα απο το αν η αρχική του επινόηση ανήκει σε μας ή όχι, στα χέρια
των δικών μας καραγκιοζοπαιχτών,το θέατρο
των σκιών,έφτασε σε ψηλά καλλιτεχνικά
επιτεύγματα εκφράζοντας συνάμα με τρόπο
σπαρταριστό σύγχρονα βάσανα και παλιούς
ελληνικούς καημούς.» (Γιώργος Ιωάννου).

Σημείωση:
Για όσους δε γνωρίζουν ,
ο Θανάσης Σπυρόπουλος- εν ζωή ακόμα-
γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κοπανάκι
Τριφυλίας Μεσσηνίας.Άνοιξε τα φτερά του
παίζοντας ανα την Ελλάδα
(Κοπανάκι,Καλαμάτα,Τρίπολη,Αθήνα).
Πρωτοείδε Καραγκιόζη στο καφενείο
του πατέρα του.»Το πανί,οι φιγούρες πίσω
απο αυτό,οι φωνές,ο φωτισμός»,
ήτανε τα στοιχεία -ερεθίσματα- ως λέει,
που τον μάγεψαν και τον έκαναν, αρχικά
στη ηλικία περίπου των 15 χρόνων του,
βοηθό- μαθητή στον τοπικό Καραγκιοζοπαίχτη
Βασίλη Φιλντισάκο.Μαθητεύοντας κοντά του
και με τα ξέχωρα χαρίσματα που είχε, έμαθε
τα βασικά μυστικά της τέχνης αυτής.
Υπερήλιξ πλέον, δεν ξεχνά το χωριό μας και κάθε καλοκαίρι παίζει και σκορπά άφθονο
γέΑφιέλιο και ωραίες αυτοσχέδιες ατάκες,καθώς μοιράζει στους συντοπίτες του και φιγούρες.

«Αξιότιμο κύριοι,καλησπέρα,πέρα για πέρα..
Απόψε θα φάμε,θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε..» (Ε.Σπαθάρης)

«Κείνο που με τρώει,κείνο που με σώζει…
είναι που ονειρεύομαι σαν τον Καραγκιόζη»
(Δ.Σαββόπουλος)

Αφιέρωμα.
Τιμητική προσφορά στην προσφορά του!

Δημοσίευμα στο περιοδικό»Νέα Αριάδνη»
Τεύχος102,  Απρίλιος,Μάϊος,Ιούνιος.
(Η φωνή του χωριού.Γράφει η Μαλλούσα)

Ο Ανθρώπινος Χαρακτήρας, Η Αγωγή και το Ήθος του Ανθρώπου. Toυ Δημήτρη Μητρόπουλου.

Ο Ανθρώπινος Χαρακτήρας

________

Είναι η έκφραση του ψυχοσυναισθηματικού μας εγώ στην επικοινωνία μας,

με τους συνανθρώπους και το ευρύτερο περιβάλλον της ζωής, στην πορεία μας.

Είναι το ατομικό ιδιαίτερο στοιχείο του ανθρώπου, που τον χαρακτηρίζει από τους άλλους,

και γίνεται ευχάριστος ή δυσάρεστος, με τη συμπεριφορά του, που διακρίνεται από μικρούς & μεγάλους.

________

Ο χαρακτήρας θεωρείται, η ψυχική τοποθέτηση του εαυτού του,

είναι ο τρόπος, που ένας άνθρωπος, εκφράζει το είναι και το εγώ του.

Είναι η γραμμή προσανατολισμού του και η τάση προς επιβολή του,

που λειτουργεί συνδεδεμένος με το κοινωνικό συναίσθημα, που εκφράζει και την προβολή του.

________

Αγνοούμε ποια είναι η φύση της διάρκειας της ανθρώπινης διαβίωσης,

του ψυχολογικού και του φυσιολογικού χρόνου και της επιβίωσης.

Ξέρουμε, ότι αποτελούμε, ένα σύνολο από ιστούς, όργανα, υγρά και συνείδηση

και στις σχέσεις ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα και τον εσώκοσμο είναι άγνωστη η διείσδυση.

________

Ο χαρακτήρας επηρεάζεται, από τις φυσικές καταβολές και την εκπαίδευσή του.

Ο Αριστοτέλης υποστήριξε ότι η «φύσις», το «ήθος» και ο «λόγος» καθορίζονται από τη διανόησή του.

Οι ιδιότητες του χαρακτήρα αποκτώνται από νωρίς, όταν εκφράζει μια ορισμένη συμπεριφορά του,

και ψυχικά φαινόμενα των ιδιοτήτων του χαρακτήρα του δεν οφείλονται, στην κληρονομικότητά του.

________

Η μελέτη και ανάλυση των ιδιοτήτων του χαρακτήρα και η γνώση του,

είναι επωφελής, επειδή γνωρίζοντας τις ιδιότητές του, έχουμε συναίσθηση και της προδιάθεσής του.

Η ταξινόμηση των ανθρώπινων χαρακτήρων, μαζί με τις αιτίες,

έχει γίνει από τον ψυχολόγο με περισσότερο «ολιστικό» τρόπο, γι’ αυτό έχει πολλές αξίες.

________

Έτσι έχουμε κατά τον Φιούγκ, βασικούς ψυχολογικούς χαρακτήρες και νιώθουμε θαυμασμό,

τον Εξωστρεφή και τον Εσωστρεφή Διανοητικό, Συναισθηματικό, κατ’ αίσθηση, ενωρατικό & διαισθητικό.

Βασική τάση του Εξωστρεφή είναι η σχέση με τον έξω κόσμο και την κοινωνία.

Και του Εσωστρεφή, να βλέπει, να βιώνει και κρίνει την πραγματικότητα, με γνώμονα προσαρμοζόμενο στην Ανθρώπινη Αξία.

Η Αγωγή και το Ήθος του Ανθρώπου

________

Η αγωγή ειδικά των παιδιών μέσα στην οικογένεια, προάγει πολλές αρετές.

Γι’ αυτό υπάρχει υποχρέωση των γονιών, να συμπεριφέρονται με πραότητα και σωστές αρχές.

Έτσι αν τα αναθρέψουν επιμελημένα, σύμφωνα με τις παραδόσεις και υποδειγματική παιδεία,

ολοκληρώνεται η προσωπικότητά τους και μπορούν στη ζωή τους, να διεκδικήσουν πρωτεία.

________

Ο άνθρωπος αποτελείται από Σώμα, που έχει αρχή και τέλος, αλλά και από ψυχή.

Η ψυχή είναι αθάνατη και έχει στη διάρκεια της ζωής, κανόνες για να καλλιεργηθεί.

Είναι η βασίλισσα και το σώμα το ανάκτορο που ζει και κατοικεί,

όταν όμως αλλάξει η σχέση και η βασίλισσα γίνει υπηρέτρια, έχομε σήψη ηθική.

________

Κατά τον Σωκράτη, η σύνεση των ανθρώπων, η σωφροσύνη, η ταπεινοφροσύνη και η μετριοφροσύνη,

είναι οι ιδιότητες του ήθους , που τον διακατέχουν μαζί με την ταπεινοσύνη.

Ο Συνετός και Σώφρων είναι στη ζωή του υπόδειγμα σε όλους,

ο δε ταπεινόφρων και μετριόφρων σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους.

________

Σήμερα οι άνθρωποι στοχεύουν στον εύκολο πλουτισμό, στη ζωή τους,

θέλουν να μην εργάζονται και μεθοδεύουν, την καλή εικόνα προς τα έξω, για την προβολή τους.

Αυτά τα συναισθήματα λειτουργούν χωρίς αναστολές, στη συνείδησή τους,

πολλές φορές όμως μπορούν να οδηγήσουν, σε ακραίες συμπεριφορές, σαν ανταμοιβή τους.

________

Η λάθος απόφαση, που λαμβάνεται με ιδιοτέλεια και καιροσκοπισμό,

είναι υπεύθυνη, κατά τις ιστορικές καταγραφές, για την απαξίωση στον μέγιστο βαθμό.

Όταν όμως ενεργούμε με βάση τον αυτοσεβασμό και τις ηθικές αρχές και αξίες

τότε ακόμη και αν στοιχίζουν όποιος τις λαμβάνει, επιφέρουν ειρήνη συνείδησης και ευλογίες.

________

Ο πλούτος και η εξουσία, δεν είναι εξ ορισμού κακά, κατά την θέση της χριστιανικής ηθικής.

Αντίθετα το πρόβλημα είναι στους διαχειριστές τους, που τα μετατρέπουν σε εργαλεία εκμετάλλευσης.

Ο Ιωσήφ από Αριμαθέα, σύμφωνα με Ευαγγελική περικοπή ήταν «ευσχήμων βουλευτής»,

πλούσιος, επιφανής, ζήτησε όμως από τον Πιλάτο, το Σώμα του Ιησού, για να φροντίσει της ταφής.

________

Άνθρωπε σκέψου κι άφησε τα πάθη και τα μίση,

γιατί στο θάνατο μπροστά, είμαστε όλοι ίσοι.

Η ανθρώπινη ψυχή έχει μεγάλη ανάγκη, από τα ιδανικά, παρά από τα πραγματικά.

Με το πραγματικό ζει, με το ιδανικό υπάρχει, αυτά είναι τα σημαντικά.

 

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ: ΔΥΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ «Η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ» ΚΑΙ «Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ»

Η Αισιοδοξία του Ανθρώπου

Αποτέλεσμα εικόνας για δημητρης μητροπουλος Î±ÏÏ„Î¹ÎºÎ¹Η αισιοδοξία είναι μια ψυχική λειτουργία, που πρέπει ο άνθρωπος να νιώθει και εμφανίζει, όταν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα αβεβαιότητας, έντονα τον ταλανίζει.

Χρειάζεται να σκέπτεται σωστά, συνετά με αυτοεκτίμηση και λογικάκαι να μην τα βλέπει όλα στον εσώκοσμό του, περίεργα και αρνητικά.

Η αρνητική ερμηνεία του ψυχισμού του, έχει παρενέργειες στη συμπεριφορά του, γιατί του παίρνει την δύναμη μέσα από την καρδιά του.

Νιώθει περίεργα αδύναμος και για τη ζωή του ανασφαλής, γι’ αυτό πρέπει, θαρραλέα όλα να τα αντιμετωπίζει περιχαρής.                                 Πρέπει με ορθοφροσύνη να αντιμετωπίζουμε, όλα τα δύσκολα προβλήματα, και όχι συνέχεια ο ψυχισμός μας, να καλλιεργεί την αβεβαιότητα στα διάφορα ζητήματα.

Βέβαια θεωρητικά όλα τα προαναφερόμενα φαίνονται πολύ απλά, όταν όμως τα βιώνει ο άνθρωπος, το συναίσθημα αυτό λειτουργεί αρνητικά.

Η αισιοδοξία ενισχύει τον Άνθρωπο στη ζωή, για να παίρνεις αποφάσεις, με σχέδια για το μέλλον, δημιουργία και συνεχείς δράσεις.

Δημιουργεί αποθεματικό ψυχικών δυνάμεων, σε δύσκολες στιγμές της ζωής, για τις οποίες χρειάζεται ενίσχυση το εγώ σου, όταν είσαι ανυπεράσπιστος αυτής της συνδρομής.

Ο απαισιόδοξος, όλα δύσκολα για το μέλλον του τα βλέπει γιατί δεν βάζει τον ορθολογισμό και την ήρεμη συνείδησή του να δουλέψει.

Πρέπει να προχωράμε με δυναμισμό και προσδοκίες στη ζωή μας και οι τρόποι αυτοί σκέψεις και συμπεριφορές, θα είναι η δύναμή μας.                                                           ________

Έγραψα αυτά τα λίγα εκφράζοντας τα δικά μου συναισθήματα, που δεν πρέπει να με ελέγχουν αρνητικά, για να προλαβαίνω τα προβλήματα.

Είναι αναγκαία η δύναμη, της πίστης μας στην Παναγία, που σε όλα τα δύσκολα, αν την επικαλεστούμε, έχομε ευλογία.

 

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

(Κοινωνική Ανατομία του Εγκλήματος και του Εγκληματία)

Το μεγάλο και απαραίτητο έργο για τη σωστή τοποθέτηση του εγκλήματος αρχίζει με την ψυχολογία του βάθους, την ψυχανάλυση.

Ειδικά για το έγκλημα ο Φρόϋντ υποστηρίζει ότι γεννιέται εξαιτίας του μίσους που νιώθει ο άνθρωπος για πρόσωπα του δικού του περιβάλλοντος, συνήθως τους γονείς του, που όπως καταλαβαίνει ότι κανονικά θα έπρεπε να τα αγαπάει και να τα σέβεται.

Όσο μεγαλώνει και ωριμάζει το άτομο, αναπτύσσεται και η κρίση του, αρχίζει να κάνει συγκρίσεις, με την ευρύτερη κοινωνία και βλέπει, ότι αυτό που συνήθως συμβαίνει και που είναι το κανονικό στην κοινωνία, είναι το να υπάρχει σεβασμός και αγάπη προς τους γονείς, συναισθήματα, δηλαδή που αυτός δεν έχει για τους δικούς του.

Τότε του δημιουργείται ένα αίσθημα ενοχής, για τα αισθήματα που έχει και που δεν μπορεί να καταπνίξει.

Ο Φρόϋντ σαν πρώτη εξήγηση πρόβαλλε την άποψη, ότι το υποσυνείδητο αίσθημα ενοχής, είναι εκείνο που σπρώχνει τον άνθρωπο, στο να κάνει ορισμένες εγκληματικές πράξεις, με μόνο υποσυνείδητο το κίνητρο να συλληφθεί και να τιμωρηθεί.

Η άποψη αυτή σήμερα, δεν γίνεται δεκτή, παρά μόνο για μια μικρή κατηγορία νευρωτικών εγκληματιών.

Από την ψυχολογία του JUNG, εκείνο που έχει την μεγαλύτερη σημασία είναι ο κόσμος των αντίρροπων δυνάμεων, που υπάρχουν και δρουν συνεχώς, μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.

Για τον JUNG εγκληματίας είναι ο άνθρωπος, ο οποίος δεν κατορθώνει να ρυθμίσει τις ψυχικές του λειτουργίες με τρόπο ικανοποιητικό, ώστε να επιτυγχάνει την γόνιμη ένωση και την δημιουργική σύγκρουση των αντιθέτων ζευγών σε πορεία συνεργασίας και μάλιστα με κοινωνική κατεύθυνση.

Αντίθετα υπάρχει σημαντική διατάραξη και ανωμαλία, έτσι που να μην επιτυγχάνεται η συνεργασία, αλλά αντί αυτής να δημιουργούνται ψυχικές ανωμαλίες, που οδηγούν στην αντικοινωνική συμπεριφορά, στο έγκλημα. Ο άνθρωπος είναι από την φύση του αδύνατο να ζήσει έξω από μια κοινωνία.

Το παιδί περνάει από δύο διαδοχικές διαδικασίες συγχρόνως. Από τη διαδικασία της ταύτισης με τους γονείς του, οπότε απορροφάει και τα ηθικά συναισθήματα του καλού και του κακού και τη διαδικασία της κοινωνικοποίησης, δηλαδή της δημιουργίας επαφής με τους άλλους ανθρώπους. Αν οι δύο αυτές διαδικασίες, αποτύχουν, τότε το παιδί μένει εγωκεντρικό και ανώριμο.

Εγωκεντρικώς είναι εκείνος, που δεν κατάφερε, να αισθανθεί αγάπη με συνέπεια να λαμβάνει υπόψη του μόνο τις δικές του επιθυμίες. Ο εγωκεντρικός άνθρωπος είναι εκείνος, που δεν έχει την ικανότητα να μπει στη θέση του άλλου, να νοιώσει όπως ο άλλος.

Όλοι οι μεγάλοι εγκληματίες, έχουν σαν κύριο χαρακτηριστικό τον υπερβολικό εγωκεντρισμό.

Ανώριμος είναι αυτός που αποτυγχάνει στην κοινωνική ψυχική εξέλιξη με συνέπεια, να μην μπορεί να συγκρατεί τις επιθυμίες του και να κυριαρχεί τις αρνητικές τάσεις του, σύμφωνα με την πραγματικότητα.

Ο εγωκεντρισμός και η ανωριμότητα, είναι τα βασικά χαρακτηριστικά των εγκληματιών, που έχουν πραγματική ροπή προς το έγκλημα.

Συνοπτικά : οι βάσεις της κοινωνικής προσωπικότητας, σχηματίζονται ασυνείδητα, στην παιδική ηλικία στα πρώτα χρόνια της ανθρώπινης ζωής.

Στην συνέχεια όμως ο άνθρωπος διαρκώς εξελίσσεται και η προσωπικότητα διαρκώς ανασυγκροτείται, βελτιώνεται ή χειροτερεύει, με κρισιμότερη χρονική περίοδο την εφηβεία, που είναι, κατά δεύτερο λόγο η σημαντικότερη για τον σχηματισμό της προσωπικότητας.

Και η αντικοινωνική τοποθέτηση μπορεί να ενισχυθεί ή να εξασθενήσει, κάποτε δε και να εξαλειφθεί. Αλλά και χωρίς να εξαλειφθεί, να μην καταλήξει στην εγκληματική πράξη.

Ικανό χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε εγκληματικής πράξης, σε κάθε κοινωνία και σε κάθε εποχή, είναι ότι η πράξη αυτή προσβάλλει, τα στοιχειώδη ηθικά συναισθήματα μιας συγκεκριμένης κοινωνίας, απαραίτητα για τη συμβίωση αυτή.

Το έγκλημα συγκινεί και εξεγείρει και τον άνθρωπο σαν άτομο και την κοινωνία ακριβώς γιατί είναι πράξη αντικοινωνική.

Δημήτριος Μητρόπουλος

Αντ/γος Ε.Α. ΕΛ.ΑΣ – Επίτ. Υπαρ/γος

Πτυχιούχος : Νομικής & Πολιτικών Επιστημών

Κυκλοφόρησε το 5ο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ τῶν ὡραίων τεχνῶν. Φιλοξενεί πρωτότυπη συνεργασία του Δημήτρη Μαγριπλῆ.

Κυκλοφόρησε το 5ο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ τῶν ὡραίων τεχνῶν μὲ ζωγραφιὲς τοῦ Γιάννη Μενεσίδη. Ὁ Ἠλίας Κεφάλας σχολιάζει το «Σπίτι μὲ κῆπον» τοῦ Κ.Π. Καβάφη, ἐνῶ ὁ Χ. Ἀναγνωστόπουλος συζητᾶ μὲ τὴν Μαρία Διαλούπη γιὰ τὴν ποιητικὴ εἰκόνα. Ἡ Μάρθα Φριντζήλα μᾶς παρουσιάζει τὴν ποιητική της πλευρά. Ὁ Βασίλης Κωνσταντούδης στοχάζεται πάνω στὴν ἀρχὴ τοῦ σύμπαντος, ὁ Ε. Σταυρόπουλος συνομιλεῖ μὲ τὸν Σπυρίδωνα Ζαμπέλιο, ἐνῶ ὁ Βασίλης Ξυδιᾶς σχολιάζει τὶς βαλκανικὲς παραχαράξεις. Ἡ Χρύσα Ἀλεξοπούλου μεταφράζει δύο ποιήματα της Ἀννέτ φον Ντρόστε-Χίλσχοφ καὶ ὁ Δημήτρης Μπαλτᾶς μεταφράζει ἕνα κείμενο τοῦ Πατρὶκ ντε Λομπιὲ γιὰ τὸν Ν. Μπερντιάγεφ. Ὁ Γιάννης Πατίλης ἀφιερώνει λίγα λόγια στὴν ποίηση τοῦ Δημήτρη Ἀρμάου. Ἀκόμα φιλοξενοῦνται πρωτότυπες συνεργασίες τῶν, Σπύρου Γεωργίου, Κώστα Καρανάτση, Ἀλίκης Καλομοίρη, Δημήτρη Μαγριπλῆ καὶ ἀναδημοσιεύεται μιὰ ἐξαιρετικὴ ἀφήγηση τοῦ π. Γεράσιμου Φωκᾶ.
Τὸ βρίσκεται στὰ βιβλιοπωλεῖα μὲ τὴν εὐγενικὴ φροντίδα τῶν ἐκδόσεων «Μαϊστρος».
Ἂν θέλετε νὰ γίνετε συνδρομητές στείλτε μας μήνυμα.

Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό
Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο

Ο Ηλείος Ύπατος των Φιλοσόφων δεν ζει πλέον ανάμεσά μας. «Έφυγε» ο Λεωνίδας Μπαρτζελιώτης.

«Έφυγε» ο Λεωνίδας Μπαρτζελιώτης: Ο Ηλείος Ύπατος των Φιλοσόφων δεν ζει πλέον ανάμεσά μας

Γράφει η Πουλχερία Γεωργιοπούλου

Το Ολυμπιακό Κέντρο Φιλοσοφίας και Παιδείας ανακοίνωσε τον θάνατο του Ιδρυτή και επίτιμου προέδρου του Λεωνίδα Κ. Μπαρτζελιώτη

Ο Λεωνίδας Μπαρτζελιώτης ήταν  ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, γεννημένος στη Μίνθη της Ολυμπίας. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια των Αθηνών, Norman και Emory των Αθηνών,  διδάκτωρ της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Emory και της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεταξύ άλλων υπήρξε ιδρυτής του » Διεθνούς Κέντρου Φιλοσοφίας και Διεπιστημονικής Έρευνας» μετεξέλιξη του οποίου αποτελεί το » Ολυμπιακό Κέντρο Φιλοσοφίας και Παιδείας όπου εδώ και 27 χρόνια πραγματοποιεί στην Αρχαία Ολυμπία Διεθνές Συνέδριο Φιλοσοφίας με σκοπό την ανάδειξη και διάδοση των αρχών και αξιών της φιλοσοφίας και του πολιτισμού.

Ο  καθηγητής Λεωνίδας  Μπαρτζελιώτης  με την ακάματη εργατικότητα και δραστηριότητα δεν είναι πλέον κοντά μας, η Ηλεία φτώχυνε πραγματικά.

Αυτή που έμεινε χαραγμένη  στο μυαλό της γράφουσας  είναι η εικόνα του  ανθρώπου Μπαρτζελιώτη στον προσωπικό του χώρο, το σπίτι του.

Ένα απλό σπίτι στο γραφικό παραθαλάσσιο χωριό της Ηλείας, το Νεοχώρι, που ανασαίνει τη δροσερή πρασινάδα των πεύκων , το οποίο ο καθηγητής έχει παραχωρήσει στο ΟΚΦΠ.

Εκεί δεχόταν τους φίλους, τους συνεργάτες και  τους φοιτητές του, επιμελούνταν  τα σεμινάρια και  οργάνωνε  τα προσεχή συνέδρια . Ένα σπίτι που παράλληλα  λειτουργεί ως  βιβλιοθήκη των εκδόσεων του Ολυμπιακού Κέντρου,  και  φιλοξενούσε  κόσμο όταν υπήρχε  ανάγκη.

Ο καθηγητής Μπαρτζελιώτης λάτρευε  την καλή παραδοσιακή μουσική, άκουγε  ηπειρώτικα τραγούδια, Ξυλούρη, Χατζηδάκι, Θεοδωράκη αλλά και τους « Κρητικούς»  όπως αποκαλούσε  τρυφερά την ορχήστρα του Νίκου Ηλιάκη.

Αργά τα βράδια, καθώς ξεπροβόδιζε  τους καλεσμένους του, ο καθηγητής  ,στεκόταν  στην εξώπορτα του σπιτιού του και άναβε  την τελευταία πίπα της ημέρας. Αγνάντευε  την Μίνθη, το πατρογονικό βουνό το κατάφυτο από φλισκούνι κι άγρια μέντα που είχαν χτίσει  οι αρχαίοι Μακίστιοι ναό του Άδη και άλσος αφιερωμένο στη Δήμητρα και την Περσεφόνη.

Καλό κατευόδιο στο σεβάσμιο συμπατριώτη που  λάμπρυνε  με τις πνευματικές του χάρες τους διανοητικούς μας ορίζοντες και την ψυχή μας.

https://proini.news/efuge-o-leonidas-mpartzeliotis-o-ileios-ypatos-ton-filosofon-den-zei-pleon-anamesa-mas/?

21, 22 και 23 Σεπτεμβρίου: «Καζαντζάκης & Ζορμπάς στη Στούπα 100+1 χρόνια μετά»

«Καζαντζάκης & Ζορμπάς στη Στούπα 100+1 χρόνια μετά»

Ενταγμένο στο «Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018», υπό την αιγίδα του Δήμου Δυτικής Μάνης, είναι το Φεστιβάλ 2018 «Καζαντζάκης & Ζορμπάς στη Στούπα 100+1 χρόνια μετά» που θα διεξαχθεί στις 21, 22 και 23 Σεπτεμβρίου στη Στούπα από το Πολιτιστικό Σωματείο για την Τέχνη & Φύση «ΝΑΡΤΟΥΡΑ».
Κατά τη διάρκεια του τριήμερου φεστιβάλ θα λειτουργεί στο Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» έκθεση Φωτογραφίας από αρχεία κατοίκων της περιοχής, καθώς και έκθεση Φωτογραφίας και Εργαλείων Εξόρυξης, στο πλαίσιο της συμμετοχής του Ελληνικού Κέντρου Τέχνης & Πολιτισμού. Επίσης, στον όροφο εικαστική έκθεση καλλιτεχνών της περιοχής, με φιλική συμμετοχή της ομάδας Arts Club Stoupa.

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου
10:00 – 12:00
Ξεναγήσεις στα μέρη όπου έδρασε ο Καζαντζάκης με τον Ζορμπά (ορυχείο, γαλαρίες, παραλία Καλόγριας, λούκι, καλύβα κ.ά.)
Ξεναγός: Κατερίνα Εξαρχουλέα –Γεωργιλέα, αντιπρόεδρος και έφορος Τμήματος Λαογραφίας του Πολιτιστικού Σωματείου για την Τέχνη & Φύση «ΝΑΡΤΟΥΡΑ»
Αφετηρία: Προτομή Καζαντζάκη (Καλόγρια)
17:00 – 18:00
•Ωριαία εκπομπή-αφιέρωμα στον Καζαντζάκη & τον Ζορμπά και στη σχέση τους με τη Στούπα του χθες και του σήμερα, στην ΕΡT Καλαμάτας, με τη δημοσιογράφο & ειδική γραμματέα ΝΑΡΤΟΥΡΑ Μαρία Τομαρά.
17:50
Το «ώπα» της ψυχής μας
Κατά τη διάρκεια της εκπομπής θα ακουστεί η μουσική σύνθεση «Ζορμπάς» του Μ. Θεοδωράκη. Τότε ΟΛΟΙ στη Στούπα -όπου κι αν βρίσκονται τη στιγμή εκείνη- θα χορέψουν έχοντας στα χείλη το «ώπα» της ψυχής τους.
18:15 Παραλία Καλόγριας
Επίσημη έναρξη και εγκαίνια του χώρου όπου βρισκόταν η παράγκα του Καζαντζάκη. Συμμετέχει η Φιλαρμονική Δυτικής Μάνης | Μαέστρος: Τάσος Δράμπαλης
Καλωσόρισμα από την ιδρύτρια και πρόεδρο του Πολιτιστικού Σωματείου για την Τέχνη & Φύση «ΝΑΡΤΟΥΡΑ», Βασιλική Κατέρη
Τιμητική μνεία στο γλύπτη Αλέξη Σαφαρή, μέλος Τμήματος Γλυπτικής ΝΑΡΤΟΥΡΑ, για τη συνεισφορά του στην ανάδειξη και καλλιτεχνική διαμόρφωση του χώρου.
Απόδοση- Παρουσίαση στα αγγλικά:
Μαρία Θεοδωρακέα, γραμματέας Δ.Σ. ΝΑΡΤΟΥΡΑ
Απαγγελία τριών ποιημάτων της αείμνηστης Γιώτας Αργυροπούλου που αναφέρονται στη Στούπα την περίοδο εκείνη (εις μνήμην)
Απαγγελία: Όλγα Αλεξανδροπούλου ηθοποιός- σκηνοθέτις
19:15 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
Λογοτεχνικές προσεγγίσεις του δημοσιογράφου & λογοτέχνη Θανάση Παντέ, με θέμα «Επιστρέφοντας στον Καζαντζάκη».
«Καζαντζάκεια 2007-2008»
19:45 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
«Κώστας Χαλκιάς: Ίχνος προσέγγισης στην «ΟΔΥΣΕΙΑ» του Νίκου Καζαντζάκη»
21:30 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
•Προβολή του ντοκιμαντέρ 33.333 Η Οδύσσεια του Νίκου Καζαντζάκη –Μένιος Καραγιάννης Ελλάδα –Σουηδία –ΗΠΑ 90’
Το ντοκιμαντέρ προλογίζει ο δημιουργός του, Μένιος Καραγιάννης.

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου
10:00 – 12:00
•Ξεναγήσεις στα μέρη όπου έδρασε ο Καζαντζάκης με τον Ζορμπά
10:30 – 12:00 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
Βιωματικό Εργαστήρι Αφήγησης για παιδιά
Επιμέλεια: Βίκη Κοσμοπούλου, ψυχολόγος – συγγραφέας
19:00 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
Κρητικά τραγούδια από το δεξιοτέχνη της λύρας, τραγουδοποιό και ερμηνευτή Πέτρο Σαριδάκη.
*Ακολουθεί το πρόγραμμα του Ελληνικού Κέντρου Τέχνης & Πολιτισμού με θέμα: «Υποχθόνιοι Θησαυροί»
20:30 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
1ο μέρος: Ομιλίες και ψηφιακές απεικονίσεις φωτογραφικού αρχειακού υλικού του Δημήτρη Μακρή, ερευνητή τοπικής ιστορίας
Θέμα 1ο: «Η δημιουργία και η χρήση του λιγνίτη»
Ομιλήτρια: Βάσω Κιούση, διευθύντρια Ελληνικού Κέντρου Τέχνης & Πολιτισμού
Θέμα 2ο: «Αναπαράσταση μεθόδων εξόρυξης – η χρήση των εργαλείων»
Παρουσίαση: Δημήτρης Μακρής, ερευνητής τοπικής ιστορίας και πρόεδρος Ελληνικού Κέντρου Τέχνης & Πολιτισμού
20:50 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
2ο μέρος: Εγκαίνια έκθεσης φωτογραφίας και εργαλείων εξόρυξης
21:15 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
Αφήγηση περιστατικών από τον Δημήτρη Μακρή
«Η Ανάφλεξη των εκρηκτικών για την εξόρυξη του λιγνίτη»
«Οι ανδρειωμένοι στις στοές του θανάτου»

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου
10:00 -12:00
•Ξεναγήσεις στα μέρη όπου έδρασε ο Καζαντζάκης με τον Ζορμπά
10:30 -12:00 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
•Εργαστήρι Ζωγραφικής για παιδιά
Επιμέλεια: Σοφία Φιλέα εικαστικός
12:45 Πολιτιστικό Κέντρο «Ν. Καζαντζάκης» -Στούπα
•Προβολή Ντοκιμαντέρ «Καζαντζάκης & Ζορμπάς – Στούπα 1965»