Αρχείο κατηγορίας ΚΟΠΑΝΑΚΙ

14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ. ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΝΙΣΗ. ΜΥΣΤΙΚΕ ΜΟΥ ΕΡΩΤΑ.

Δυστυχώς …κλάταρε η φωτογραφική μου μηχανή στην εκδήλωση στο Κάτω Κοπανάκι -ώρα ήτανε, μετά από 3 χρόνια χρήσης- οπότε δεν μπόρεσα να καλύψω τις 2 εκδηλώσεις του χωριού μας. Την πρώτη εκδήλωση θα την καλύψει ο σύλλογος των απανταχού Κοπανακαίων, οπότε θα την αναρτήσω και εδώ. Ευτυχώς μου ήρθαν …ουρανοκατέβατα τα μισά χρήματα που χρειάζομαι για να αγοράσω μια καινούργια φωτογραφική μηχανή και ελπίζω από την επόμενη σύνταξή μου να μου περισσέψουν τα υπόλοιπα.Αποτέλεσμα εικόνας για katerina stanisi

 

Γειτονιά…Καραγκιόζης: Ένα ακόμα αφιέρωμα της Μαλούσας μας, στον συμπατριώτη μας καραγκιοζοπαίχτη Θανάση Σπυρόπουλο.

 Γεωργια Αγγελοπουλου-Μαλλουσα 

Γεωργια Αγγελοπουλου-Μαλλουσα

Γειτονιά…Καραγκιόζης

Ποτέ δε συμφώνησα με τις λεπτεπίλεπτες καραγκιοζίστικες φωνές διάφορων Καλλιτεχνών,οι οποίοι μπορεί θεωρητικά
να στέκουν, όμως άλλο η θεωρία κι άλλο
η πράξη.
Η 100% φωνή ήταν και είναι, αυτή
των παιδικών μου χρόνων στο χωριό μου
Κοπανάκι Τριφυλίας, η φωνή του δικού μας
καραγκιοζοπαίχτη Θανάση Σπυρόπουλου.
Αυτή πρέπει να είναι η φωνή (αποψή μου)
του πολυφαμελίτη Καραγκιόζη, δηλαδή
τραχιά, ακαλλιέργητη, βραχνιασμένη,
πραχυπρόφερτη…αφού, ο Καραγκιόζης,
σε μια καλύβα έμενε που, μπαζε απ,όλες
τις πάντες κρύο, στα βουνά γύριζε,
τον τελάλη έκανε…οπότε δεν του πάει
το «Αθηναίϊκο στιλ»… το αστικό και το «πολίτικο»…άνθρωπος της υπαίθρου ήταν!
Οι παλιές παραστάσεις, του Καραγκιόζη
σήμερα, είναι φρεσκότατες, μιας και ξαναγυρίσαμε
στη φτώχεια και στη μιζέρια
που η φασολάδα, η μακαρονάδα, θα έχει πέραση…
όπως και η αδεκαρίλα, οπότε
θα περνάει η «ντοπροσυνη με ολίγη ναι, κουτοπονηριά», προκειμένου να ζήσει κανείς
αλλά να ζήσει και την οικογένειά του…
Πολύτιμο στοιχείο της λαϊκής μας παράδοσης,
άλλοτε ως φιγούρα  κι άλλοτε  ως θέαμα,
ο Καραγκιόζης δημιούργησε
ένα αυθεντικό είδος λαϊκού θεάτρου
που κατάφερε να αντανακλά και να εκφράζει
αξίες και πρότυπα γνήσια Ελληνικά.
Ως φιγούρα, έγινε αξιαγάπητος ήρωας
που συμπύκνωνε αρετές κι αδυναμίες
και μαζί ένα μοναδικό σύμβολο ανθρώπου
που μπορεί κι αντιστέκεται στη φτώχεια,
την κακοτυχία- και την εξουσία- σκορπώντας
κέφι κι ελπίδα ζωής!
Ως παράσταση, μας αποκάλυψε ένα
πλουσιότατο και θαυμαστό τρόπο έκφρασης
καθώς στη χάρη και τη δεξιοτεχνία που είχαν οι καραγκιοζοπαίχτες,κατόρθωσε με απλά
και πρωτόγονα μέσα να γοητέψει,
να συγκινήσει και να συναρπάσει εκατομμύρια
Έλληνες όπου κι αν βρίσκονταν.
Αυτοί οι δύο παράγοντες διαμόρφωσαν το μαγικό κόσμο του Καραγκιόζη, που πέρα απο διασκέδαση, ψυχαγωγία κι απόλαυση
αποτελεί για όλους μας μια ανεκτίμητη
κιβωτό αυτογνωσίας και οφείλουμε με κάθε
τρόπο να διαφυλάξουμε.

Η καταγωγή του Καραγκιόζη,
τ,ονομά του, η μορφή του.

Γύρω απο το πρόβλημα της καταγωγής
του Καραγκιόζη, αν δηλαδή είναι τούρκικο
ή ελληνικό δημιούργημα έχουν λεχθεί και αναπτυχθεί μύθοι και παραδόσεις,άλλοτε
υπέρ της μιάς κι άλλοτε υπέρ της άλλης άποψης.
Ο τρόπος και η τεχνική της λατρείας
ανάγονται πιθανότατα στα «Ελευσίνια Μυστήρια» ενώ σχετικές αναφορές ανιχνεύονται τόσο στον Πλάτωνα όσο
και στον Αριστοφάνη.
Οι παραστάσεις του είχαν δύο μορφές:
Τον » θρησκευτικό» και τον «βέβηλο» ή αισχρό.
Η πρώτη μορφή είχε ηθικοπλαστικό χαρακτήρα. Αντίθετα ο «βέβηλος» είχε στόχο
να διασκεδαζει τα πλήθη και ήταν γεμάτος
αθυροροστομίες και βωμολοχίες χωρίς
ν,αποφεύγει συμβολισμούς,που ήταν εμφανείς
και στη μεταγενεστερη ελληνική εκδοχή του.
Στα τούρκικα τ,ονομά του σημαίνει
μαυρομάτης και αναφέρεται ότι του το έδωσε
ένας Έλληνας απο την Ύδρα Γ.Μαυρομάτης,
τον 18ον αιώνα περίπου.
Καμπούρης, φαλακρός, πολυτεχνίτης
κι ερημοσπίτης,κατεργάρης και καταφερτζής
που όμως αντιμετωπιζει τη ζωή με θυμόσοφη
διάθεση ,κέφι κι αισιοδοξία. Συνεχώς πεινασμένος απλώνει το μακρύ του χέρι,
άλλοτε για να ξύσει σκυφτός το κεφάλι του
κι άλλοτε για ν,αρπάξει ό,τι μπορεί απο το
καθημερινό αλισβερίσι,ενώ παράλληλα του αρέσει ν,ανακατεύεται σε όλα,να κρίνει,
να σχολιάζει,να σαρκάζει και ν,αυτοσαρκάζεται.Αυθεντικός ήρωας
διαμαρτύρεται για τη ζωή του,αντιστέκεται
στην αδικία της αλλά υπομένει τα πάντα
με εγκαρτέρηση, αξιοπρέπεια, ειρωνία
και χαμόγελο!

Οι φιγούρες του

Χατζηαβατης,Μπαρμπαγιώργος,
Σιόρ Διονύσιος,Μορφονιός,Εβραίος,
Σταύρακας κ.α. καθώς και το ξυπόλυτο
τάγμα του,τα παιδιά του:
Κοπρίτης,Μπιριγκόγκος,Κολλητήρης
και η γυναίκα του Αγλαϊα…

» Οι φωνές του Καραγκιόζη,
όπως και οι φωνές των πλανόδιων μικροπωλητών,δυνατές,αγνές,μεσογειακές
με μιαν επισημότητα που σε κάνει ν,απορείς
και να μην ξέρεις σε ποιά αυλή εμαθήτεψαν
κι απο ποιά μεγάλη θρησκεία προέρχονται,
με τραβούσαν πολύ περισσότερο απο τη
σκαλδαλώδη ομοιότητα που είχαν
οι διαφημίσεις του και οι φιγούρες του
με τα αρχαία αγγεία.Όλη η νοστιμάδα
της Ελληνικής φυλής,εκφρασμένη με ήχους».
(Γιάννης Τσαρούχης)

«Ο Καραγκιόζης ειναι το μοναδικό λαϊκό μας
θέατρο.Ένα θέατρο βαθύπλουτο
σε περιεχόμενο και άφταστο σε σκηνική
πρωτοτυπία.Ανεξάρτητα απο το αν η αρχική του επινόηση ανήκει σε μας ή όχι, στα χέρια
των δικών μας καραγκιοζοπαιχτών,το θέατρο
των σκιών,έφτασε σε ψηλά καλλιτεχνικά
επιτεύγματα εκφράζοντας συνάμα με τρόπο
σπαρταριστό σύγχρονα βάσανα και παλιούς
ελληνικούς καημούς.» (Γιώργος Ιωάννου).

Σημείωση:
Για όσους δε γνωρίζουν ,
ο Θανάσης Σπυρόπουλος- εν ζωή ακόμα-
γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κοπανάκι
Τριφυλίας Μεσσηνίας.Άνοιξε τα φτερά του
παίζοντας ανα την Ελλάδα
(Κοπανάκι,Καλαμάτα,Τρίπολη,Αθήνα).
Πρωτοείδε Καραγκιόζη στο καφενείο
του πατέρα του.»Το πανί,οι φιγούρες πίσω
απο αυτό,οι φωνές,ο φωτισμός»,
ήτανε τα στοιχεία -ερεθίσματα- ως λέει,
που τον μάγεψαν και τον έκαναν, αρχικά
στη ηλικία περίπου των 15 χρόνων του,
βοηθό- μαθητή στον τοπικό Καραγκιοζοπαίχτη
Βασίλη Φιλντισάκο.Μαθητεύοντας κοντά του
και με τα ξέχωρα χαρίσματα που είχε, έμαθε
τα βασικά μυστικά της τέχνης αυτής.
Υπερήλιξ πλέον, δεν ξεχνά το χωριό μας και κάθε καλοκαίρι παίζει και σκορπά άφθονο
γέΑφιέλιο και ωραίες αυτοσχέδιες ατάκες,καθώς μοιράζει στους συντοπίτες του και φιγούρες.

«Αξιότιμο κύριοι,καλησπέρα,πέρα για πέρα..
Απόψε θα φάμε,θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε..» (Ε.Σπαθάρης)

«Κείνο που με τρώει,κείνο που με σώζει…
είναι που ονειρεύομαι σαν τον Καραγκιόζη»
(Δ.Σαββόπουλος)

Αφιέρωμα.
Τιμητική προσφορά στην προσφορά του!

Δημοσίευμα στο περιοδικό»Νέα Αριάδνη»
Τεύχος102,  Απρίλιος,Μάϊος,Ιούνιος.
(Η φωνή του χωριού.Γράφει η Μαλλούσα)

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2019: 15H ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ. ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ «ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ ΤΟΥ ΧΘΕΣ» ΤΟΥ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΥ ΜΑΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Ι. ΓΚΟΤΣΗ.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, δέντρο, ουρανός και υπαίθριες δραστηριότητες

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες

Για δέκατη πέμπτη χρονιά, πιστός στο ραντεβού του μαζί μας ο Νίκος Αναγνωστόπουλος, ο δάσκαλος, έφερε τον πολιτισμό στον τόπο μας. Ο θεσμός ξεκίνησε το 2005 και ελπίζουμε να μην σταματήσει ποτέ.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

H Αλήθεια να λέγεται όταν παράγεται πολιτισμός εντός του θέρους στα κοινοτικά μας διαμερίσματα όπως συνέβη και φέτος, για 15η χρονιά, ο συμπατριώτης μας Νίκος Αναγνωστόπουλος ομορφαίνει αλλά και …αναβαθμίζει το Κοπανάκι. Καλό είναι το διαδίκτυο …δε λέω, εγώ είμαι φανατικός οπαδός του, αλλά το βιβλίο θέλει …χέρι. Να το πιάσεις, να το ξεφυλλίσεις, διαβάσεις, μουντζουρώσεις και αν θέλεις να το σχίσεις κιόλας. Ξεκίνησε λοιπόν για άλλη μια χρονιά η έκθεση βιβλίου την κεντρική πλατεία και από ότι παρατήρησα έχει δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην παιδική λογοτεχνία. Χιλιάδες τίτλοι σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές.

Μην παραλήψετε να πάρετε και το βιβλίο του συμπατριώτη μας Χρήστου Γκότση: Παράθυρο στο Κοπανάκι του χθες.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

ΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ ΚΑΙ ΤΑ …ΠΕΡΙΞ ΑΠΟ ΤΙΣ 9 ΕΩΣ ΤΙΣ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.

 

Ο Σύλλογος των Απανταχού Κοπανακαίων διοργανώνει περίπατο-πεζοπορία στις 09 Αυγ 2019.

Θα ξεκινήσουμε από την κεντρική πλατεία του Κοπανακίου και θα ακολουθήσουμε τη διαδρομή προς την περιοχή Ρίκια για να προσκυνήσουμε στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής και να γνωρίσουμε την πηγή ΜΙΚΑΡΗ.

Ελάτε να φορτωθούμε εικόνες, εντυπώσεις, σκέψεις που αφορούν στο χθες, στο σήμερα μα και στο αύριο, να γνωριστούμε, να ξανασυστηθούμε και να μιλήσουμε για τον τόπο μας

Στο τέλος της διαδρομής θα γίνει κλήρωση και ο τυχερός θα κερδίσει ένα γεύμα 2 ατόμων

 

Ο Σύλλογος των Απανταχού Κοπανακαίων  και ο Σύλλογος Γυναικών Κοπανακίου <<Καλλιπάτειρα>>  σας προσκαλούν σε ένα ταξίδι γεύσεων με παραδοσιακά φαγητά που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 12 Αυγ 2019 και ώρα 21.00 στο Δημοτικό  Σχολείο του Κάτω Κοπανακίου.

Τη βραδυά θα πλαισιώνουν παραδοσιακοί χοροί από το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου Γυναικών.

Με ιδιαίτερη χαρά θα σας περιμένουμε να περάσουμε όλοι μαζί μια όμορφη και ευχάριστη βραδυά με πλούσια εδέσματα, πολύ κέφι και χορό.

 

ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΜΑΣ ΚΩΣΤΑ ΖΩΤΟΠΟΥΛΟΥ.

…Όνοι ονείρου θριαμβεύουν στων Βαΐων τη χώρα

800px-Stavronikita_interior_and_Athos_peak_Aug2006

Διαδοχή

Υποδυόμενος τον αρχηγό
έπινε αργά κρασί απ’ της δυναστείας την κύλικα.
Εκρήξεις και πεδία μαχών,
αναβόσβηναν σώματα ματωμένα, ακίνητα,
στις λάμψεις αστραπών.
Για δηλητήριο και θυσία στους υπηκόους, μιλούσε.
Πίστεψαν λίγοι, αποδέχτηκαν πολλοί,
μέχρι ο επόμενος να τον διαδεχτεί.
Στο βάθος πράσινοι, δροσάτοι δρυμοί
και μια μορφή θεού τις καρδιές παρηγορούσε.

~.~

Οὐρανια ἐλαφρότητα

Μετά τις αστραπές
ελαφράδα τ’ ουρανού, ηρεμία
στον ορίζοντα κυματίζουν σκεπές,
ήχοι μακρινοί απ’ την εκκλησία.

 

Αρχίζει το μάθημά του ο οικονόμος του χρόνου:
«Το πέρας γεγονός
καμπάνες κτυπούν του πόνου
άγνωστος γέροντας ο νέος νεκρός,
η λύπη λυγίζει κάτω απ’ το βάρος
μεγάλων ονείρων, μικρών ευτυχιών,
παλαιών, μα και τόσο χθεσινών.
Ποτέ το πέρας δεν μας σβήνει το θάρρος».

~.~

Χώρα των Βαΐων

Όνοι ονείρου θριαμβεύουν στων Βαΐων τη χώρα.
Αυτή η εικόνα, παλαιά, τον κατακλύζει τώρα
ενώ βαδίζει μες στο πλήθος,
η φωτεινή άφιξη δεν ήταν μύθος.
Στο έδαφος της φαντασίας χαράς μέθη
αργοσβήνει τις εικόνες απ’ τα πένθη.

~.~

Ο αγένειος Ιησούς

Νέος αθώος με αίσθημα θριάμβου
σε θρόνο ουράνιου τόξου καθισμένος
ψηλά, σε φωτεινή νεφέλη,
κρατά ανοιχτή περγαμηνή.
Από τα πόδια του πηγάζουν ποταμοί.

Τριγύρω του σε τέσσερα σημεία
όντα φτερωτά της αποκάλυψης
μ’ ένα βιβλίο το καθένα,
άγγελος, μόσχος, λέων, αετός,
τα σύμβολα των ευαγγελιστών.
Εικόνα ψηφιδωτού με ιστορία αιώνων ταραχώδη.

Παριστάνει το όραμα αρχαίου προφήτη
που κι αυτός είναι μέσα στην ίδια εικόνα γυρτός
και περιδεής ατενίζει
με τεταμένες τις παλάμες των χεριών
σε θέση μπροστά από τα ώτα.
Εκστατικός πιστός, εμπρός στην αποκάλυψη.

Συλλαμβάνει τα άδηλα
με σύγχυση των αισθήσεων.
Ακούει με τις παλάμες των χεριών.
Όχι, δεν βασανίζεται από αμφιβολία,
φόβο αυταπάτης, αγωνία για βεβαιότητα,
τάση για έλλογη σύλληψη του μυστηρίου.

Ο αγένειος νέος τού συμβολίζει το μέγιστο
που ασφυκτιούσε πάντα μέσα του,
τη δύναμη πίσω απ’ την κτίση
που πίστεψε και πόθησε να του αποκαλυφθεί.

Κώστας Ζωτόπουλος, Τέσσερα ποιήματα