Αρχείο κατηγορίας ΚΟΠΑΝΑΚΙ

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ.

Ο χρήστης Μαρία Χήναρη κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη Isabelle Bachmann.
Φωτογραφία της Isabelle Bachmann.
Φωτογραφία της Isabelle Bachmann.
Δείτε και πως ξεκίνησαν οι …καλλιτέχνες. Η αρχη ενος καταπληκτικου εργου!! Απο τη μοναδική μας Ιζα!! και τον  Δημήτρη.
Φωτογραφία της Μαρία Χήναρη.
Φωτογραφία της Μαρία Χήναρη.
Ας δούμε και τ΄ανοιξιάτικα ,,,
Advertisements

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΜΑΐΟΥ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ: ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΑΙΩΝ.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΑΙΩΝ.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΑΙΩΝ

Κοπανάκι 2018

Μπροστά στα προβλήματα φορείς και πολίτες δίνουν τις λύσεις

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τo Σάββατο 26 Μαΐου 2018 και ώρα 10:00 στην αίθουσα Συμβουλίου της Δημοτικής Ενότητας Αετού.

Δείτε την πρόσκληση εδώ

Δείτε το πρόγραμμα της εκδήλωσης εδώ 

Δηλώστε συμμετοχή εδώ

*Η πρόσκληση διαβιβάζεται και σε ηλεκτρονική μορφή

Ομιλίες και παρουσιάσεις

  • Ομιλία του Ταξχου κ. Παναγιώτη Πούπουζα, Δ/ντή Αστινομικής Δ/νσης Μεσσηνίας με θέμα:Η Αστυνομία και η συνεργασία με τους πολίτες για πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας.
  • Ομιλία του Αντιδημάρχου,  Δημοτικής Ενότητας Αετού,  κ. Ιωάννη  Μερκούρη με θέμα: HΑυτοδιοίκηση, ακροατής των προβλημάτων των πολιτών.
  • Ομιλία του Υπ/γου κ. Παναγιώτη Παναφιωτόπουλου εκπρόσωπου της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Γαργαλιάνων με θέμα: Η Πυροσβεστική πλάι στους κατοίκους της περιοχής Κοπανακίου. Πυρόσβεση-Πυροπροστασία: Τι πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες.
  • Ομιλία του Πρόεδρου,  Δικηγορικού Συλλόγου Κυπαρισσίας, κ.Θανάση Πετρόπουλο. με θέμα: Δικαιώματα και υποχρεώσεις των πολιτών σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους Νόμους

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ: Δημοσιογράφος & πρώην πρόεδρος ΕΣΗΕΑ κ. Πάνος Σόμπολος,

Γνωρίζει κανείς, που επισκευάζονται τα ηλεκτρονικά των τραίνων στην Ελλάδα; Μην εκπλαγείτε. Από τον συμπατριώτη μας Ιωάννη Καπέλιο.

 

Καλοκαίρι του 2011 στο Κοπανάκι: Ένοχος για μη σκοπούμενη θανατηφόρα σωματική βλάβη.

Ένα σπρώξιμο στοίχισε τη ζωή ενός 51χρονου στο Κοπανάκι.

Έπειτα από διαπληκτισμό με συγχωριανό του ο οποίος δικάσθηκε στο μεικτό ορκωτό 

Ένα σπρώξιμο ήταν αρκετό για να στοιχίσει μια ανθρώπινη ζωή τον Αύγουστο του 2011 στο καφενείο του ΚΤΕΛ στο Κοπανάκι. Η τραγική ιστορία ενός αδύναμου 51χρονου, που είχε μείνει στο περιθώριο της μικροκοινωνίας μας λόγω της παλαιότερης χρήσης σκληρών ναρκωτικών, αλλά και του τρόπου με τον οποίου ζούσε, ξετυλίχθηκε χθες στην αίθουσα του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Καλαμάτας, με ένα συγχωριανό του, συνταξιούχο του ΙΚΑ, να κάθεται στο εδώλιο κατηγορούμενος για μη σκοπούμενη θανατηφόρα σωματική βλάβη.
Το δικαστήριο κατά πλειοψηφία δέχτηκε τους ισχυρισμούς του και μετέτρεψε την κατηγορία σε ανθρωποκτονία από αμέλεια, με τον κατηγορούμενο να δηλώνει ότι δεν ήθελε να του κάνει κακό και ήταν «μια άτυχη στιγμή».

Καλοκαίρι του 2011
Τα περιστατικά εκτυλίχθηκαν στις 29 Αυγούστου του 2011 στις 4.00 το απόγευμα στο καφενείο του ΚΤΕΛ στο Κοπανάκι. Οι μάρτυρες περιέγραψαν το θύμα ως ένα άτομο που είχε επιλέξει να ζει στο περιθώριο, ενώ το μεγάλο του ελάττωμα ήταν ότι δεν πλενόταν και δεν περιποιούνταν τον εαυτό του. Εκείνο το μοιραίο απόγευμα ο κατηγορούμενος, που καθόταν στο καφενείο, διαπληκτίσθηκε με τον 51χρονο και ήρθαν στα χέρια. Ένα δυνατό σπρώξιμο, όμως, έκανε τον 51χρονο να χάσει την ισορροπία του και πέφτοντας να χτυπήσει το κεφάλι του στο ρείθρο του πεζοδρομίου. Με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, αιμάτωμα στο αριστερό μέρος του κρανίου και δύο σπασμένα αριστερά πλευρά, διακομίσθηκε στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας, όπου εισήχθη στην χειρουργική κλινική και την άλλη μέρα το πρωί κατέληξε.
Ο δικηγόρος του κατηγορουμένου κ. Γιώργος Βαρβαρίγος, εξηγώντας την υπερασπιστική γραμμή του πελάτη του, είπε ότι δεν υπήρξε συμπλοκή, αλλά ο δράστης προσπάθησε να απωθήσει τον 51χρονο και να απεγκλωβισθεί από τη λαβή του, ενώ αυτός παραπάτησε και έπεσε, χωρίς να έχει πρόθεση να τον βλάψει. Ζήτησε, λοιπόν, τη μετατροπή της κατηγορίας σε ανθρωποκτονία από αμέλεια.
Επίσης, αναρωτήθηκε, γιατί με κρανιοεγκεφαλική κάκωση τον κράτησαν στη Χειρουργική του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας και δεν τον έδιωξαν για Καλαμάτα, Τρίπολη ή Αθήνα, με συνέπεια να καταλήξει την επομένη το πρωί, ενώ εξέφρασε την απορία του που ακόμα και την άλλη ημέρα στο νοσοκομείο δεν είχε καθαρισθεί ούτε το πρόσωπό του από τα αίματα. Αναρωτήθηκε δε, αν στο θάνατό του διαδραμάτισαν κι άλλα πράγματα ρόλο.

Μάρτυρες
Ο ιδιοκτήτης του καφενείου, στην κατάθεσή του, ανέφερε ότι το επίμαχο διάστημα απουσίαζε από το σημείο, αλλά επιστρέφοντας βρήκε τον 51χρονο αιμόφυρτο. Μιλώντας για αυτόν, είπε ότι τα τελευταία χρόνια ζούσε μόνιμα στο Βασιλικό και καθημερινά έκανε 20 χλμ. με τα πόδια και πήγαινε στο Κοπανάκι. Παλιά, όπως ανέφερε, ζούσε στην Αθήνα και έκανε χρήση σκληρών ναρκωτικών. Φαινόταν ένας ταλαιπωρημένος και αδύναμος άνθρωπος, ενώ το μεγάλο του πρόβλημα ήταν ότι δεν πλενόταν. Γινόταν πολλές φορές φορτικός, αλλά δεν ήταν επιθετικός. Ωστόσο, έπινε και έβριζε.
Κάτοικος της περιοχής που καθόταν εκείνο το απόγευμα στο ίδιο τραπέζι με τον κατηγορούμενο, κατέθεσε ότι το θύμα τον έβρισε χυδαία και έπεσε πάνω του. Ο άλλος σηκώθηκε και προσπάθησε να τον σπρώξει, αλλά περιέγραψε ότι όπως σπρώχνονταν μπήκαν πίσω από ένα δέντρο και δεν μπορούσε να δει.  Ωστόσο, διευκρίνισε ότι κανείς δεν πήγε να τους χωρίσει, ενώ στα πρώτα σπρωξίματα έπεσαν και οι δύο.
Μετά το περιστατικό ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος πήρε το δικό του μηχανάκι, όπου είχε αφήσει το κλειδί και έφυγε.
Άλλος θαμώνας του καφενείου κατέθεσε ότι καθόταν πιο μακριά και τους είδε που είχαν πιαστεί στα χέρια, αλλά δεν πρόλαβε να αντιδράσει.

Απολογία
Στην απολογία του ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ποτέ δεν περνούσε από το μυαλό του ότι θα μπορούσε να συμβεί τέτοιο περιστατικό. Περιγράφοντας τα όσα συνέβησαν, είπε ότι καθόταν σε ένα τραπέζι και πήγε κοντά το θύμα. Επειδή μύριζε, του ζήτησε να πάει πιο πέρα και τότε αυτός τον έβρισε πολύ άσχημα. Ο κατηγορούμενος περιέγραψε ότι την ώρα που πήγε να σηκωθεί το θύμα τον έσπρωξε και τον πέταξε κάτω. Κανένας δεν τους χώρισε όταν ξαναήρθαν στα χέρια, ενώ όταν το θύμα τον έπιασε από τη μέση, προσπάθησε να τον διώξει και τότε έπεσε. Ισχυρίσθηκε ότι, αν ήθελε να τον χτυπήσει, θα του έριχνε μια μπουνιά ή θα του πετούσε κάποιο αντικείμενο. Συνέχισε λέγοντας πως όταν ο 51χρονος έπεσε είχε αίματα, αλλά μιλούσε και τον έβαλαν να καθίσει σε μια καρέκλα.
Ο ίδιος φοβήθηκε και έφυγε με το μηχανάκι, αλλά μετά εμφανίσθηκε στην Εισαγγελία Κυπαρισσίας και έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση των Αρχών.
Η εισαγγελέας πρότεινε να κριθεί ένοχος όπως κατηγορείται, διευκρινίζοντας πως δεν είχε πρόθεση να τον σκοτώσει, όμως σπρώχνοντάς τον με τέτοια σφοδρότητα είχε αποδεχθεί το γεγονός ότι θα του προκαλέσει σωματική βλάβη.
Το δικαστήριο κατά πλειοψηφία τον κήρυξε ένοχο για ανθρωποκτονία από αμέλεια, με την πρόεδρο του δικαστηρίου και άλλη μια τακτική δικαστή να πιστεύουν ότι πρέπει να κριθεί ένοχος για μη σκοπούμενη θανατηφόρα σωματική βλάβη.
Του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης 2 ετών με 3ετή αναστολή.

Της Βίκυς Βετουλάκη 

ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ Ο ΠΑΠΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΕΚΙΑΡΗΣ. ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ.

Πριν απο λίγες έφυγε απο κοντά μας ο παπά Παναγιώτης ο Μπεκιάρης, ο παπάς του χωριού μας, για ένα μεγάλο διάστημα. Όσοι είναι μεγάλοι σε ηλικία θα έχουν προφανώς έντονες μνήμες απο τα έργα και τις ημέρες του στην εκκλησία μας, σαν ήρεμος και φωτεινός καθοδηγητής της.Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Δεν γνωρίζω, γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε τόσο γρήγορα. Η, αν δεν ξεχνάνε, γιατί αποφεύγουν ν΄ αναφερθούν επαινετικά με δημόσιο λόγο για ανθρώπους που βοήθησαν με το πνευματικό τους έργο, στο βαθμό που αυτό απηχούσε στην μικρή κοινωνία του τότε Κοπανακίου. Πιστεύω ότι τέτοιοι »φωτεινοί» ιερείς και δάσκαλοι μπόλιασαν θετικά τα μυαλά των μικρών ονειροπόλων μαθητών αυτής της εποχής και όταν αυτοί μεγάλωσαν, λάμπρυναν και προέβαλαν Πανελλήνια το Κοπανάκι μας, κατακτώντας υψηλά δημόσια και ιδιωτικά αξιώματα.  Αυτό το »αμάρτημα» το έχει ο Ελληνισμός απο παλιά. Γιατί να μην τόχει και το Κοπανάκι ; Η λήθη και η λησμονιά δεν πρέπει σε άξιους ανθρώπους.

Προσπάθησα να σιωπήσω και είναι αλήθεια πως περίμενα και κάποιο άλλο σχόλιο, πέρα απο την δημοσιευμένη είδηση και το βιογραφικό του. Σιωπή και εδώ, όπως συνέβη και παλιότερα με τον δάσκαλο μας  τον αείμνηστο Κοκκίνη. Ενδόμυχη προτροπή λοιπόν μου επέβαλλε να ανακαλέσω τις όσες μνήμες που έχω μαζί του, και με λίγες λέξεις να αναφερθώ για το έργο του.

Ήτανε το 1966 και 1967 (μαθητής της Β΄ Λυκείου) όταν ο πνευματικός αυτός άνθρωπος, μεταξύ όλων των προαναφερθέντων στο βιογραφικό του, οργάνωσε με επιτυχία τα κατηχητικά και φυσικά την Βιβλιοθήκη στο Ισόγειο σπίτι της κατοικίας » Παπατσώρη »αφού προσφάτως η οικογένεια είχε μεταναστεύσει όλη στην Αμερική.

Τον βοηθήσαμε  εγώ και ο Δημοσθένης ο Πετρούλιας να φτιάξει έναν ευπρεπέστατο χώρο, να τον επιπλώσει, να τον γεμίσει με βιβλία για τα παιδιά του χωριού, που ήμασταν απο 12 εως 18 χρονών, και δεν γνωρίζαμε ούτε τον Παπαδιαμάντη! Μας έβαλε στον θαυμαστό κόσμο των βιβλίων με τρόπο όντως ζηλευτό. Εκεί διαβάζαμε, λύναμε απορίες και σαν πατέρας κι΄ αυτός μας μύησε και στα παιχνίδια ώστε  όλα να γίνονται  συμπληρωματικά. Μάθαμε σκάκι, πινγκ – πόνγκ και άλλα επιτραπέζια.

Πατέρα – Παναγιώτη,  κατάφερες ακόμη να μας »μαζέψεις» απο τις αλάνες στο κατηχητικό σου. Του έδωσες, ένα ευχάριστο, φιλοσοφικό και διαλεκτικό χαρακτήρα, πέρα απο τον κλασικό μονότονο και καθιερωμένο θρησκευτικό μονόλογο. Μας κέρδισες σαν παιδιά και δεν ήμασταν και τα καλλίτερα !

Πατέρα – Παναγιώτη είχες έμφυτη καλοσύνη, ευγένεια ψυχής, βαθύτατη γνώση του αντικειμένου σου, και παράλληλα ήσουν προσηνής και εγκάρδιος

Θυμάμαι, που δικαιωμένος πιά, στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, στου Ψυρρή, πόσες συζητήσεις κάναμε, στις επισκέψεις μου, είτε φιλικές είτε επαγγελματικές για να σε συμβουλεύσω σε Μηχανολογικά θέματα που σε απασχολούσαν για τον Ναό. Πάντα όμως μάθαινα νέα σου, τόσο απο τον Γιώργο όσο και απο την Μιμίκα σου.

Την φωτεινή σου αυτή παρένθεση στο Κοπανάκι, δεν θα την ξεχάσουμε. Καλό σου ταξίδι.

Γρηγόρης Ηλιόπουλος

Υ.Γ : Αν η παραπάνω βιβλιοθήκη καταστράφηκε, θα μ΄ απασχολούσε απλά σαν Κοπανακαίο ! Απ΄ την στιγμή όμως, που το γεγονός αυτό, συνδέθηκε αργότερα με μια παρόμοια καταστροφή της επόμενης Βιβλιοθήκης που  ίδρυσε ο »Οίκος Λαμπράκη» στο χωριό μας πάλι, αυτό με θλίβει αφάνταστα  και μου αφήνει ερωτηματικά και απορίες.

Γ.Η

 

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας