Kopanaki news

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση στο Άουσβιτς, επέζησαν μόνο οι 26.

Η άγνωστη εξέγερση των Ελλήνων Εβραίων στο Άουσβιτς τον Οκτώβριο του 1944

Screenshot_29«Στις 7 Οκτωβρίου του 1944, ημέρα Σάββατο, οι Γερμανοί επιχείρησαν να απομακρύνουν επιπλέον 200 άνδρες (Έλληνες και Ούγγρους) που είχαν ήδη επιλεγεί για εξόντωση. Ήταν περίπου 14.30 το μεσημέρι, όταν μια ομάδα των Ες-Ες έφτασε με ονομαστικούς καταλόγους για τη δεύτερη διαλογή.Όταν άρχισαν να εκφωνούν τα ονόματα των Ελλήνων, κανείς δεν απάντησε. Σε κάποια στιγμή μια φωνή (πιθανόν του Ιωσήφ Βαρούχ) στα ελληνικά: ‘θα γίνει ή όχι το ντου που λέγαμε;’ Αμέσως όρμησαν στους Γερμανούς φρουρούς, τους αφόπλισαν και οχυρώθηκαν μέσα στο κρεματόριο ΙΙΙ με τα λίγα όπλα που διέθεταν, αναμένοντας από τους συντρόφους τους να κινηθούν. Δυστυχώς, αν και μυημένοι στο σχέδιο της εξέγερσης, οι άνδρες στα άλλα κρεματόρια δεν κινήθηκαν. Μέσα σε ελάχιστη ώρα, ισχυρές δυνάμεις της φρουράς με πολυβόλα και σκυλιά περικύκλωσαν την περιοχή και ξεκίνησε μια ηρωική αλλά απελπιστικά άνιση μάχη. 

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση, επέζησαν μόνο οι 26. Οι περισσότεροι έπεσαν ηρωικά κάτω από τη βροχή σφαιρών, ενώ οι υπόλοιποι που παραδόθηκαν εκτελέστηκαν επί τόπου, όπως ο Μωύς Ααρών, ο Ιακώβ (Βίκο) Μπρούδο, ο Ισαάκ Βαρούχ (ανήκαν στο κρεματόριο IV) και ο Σαμ Καράσσο..

Όσοι Έλληνες Εβραίοι από τα άλλα κρεματόρια και το γειτονικό Kanada παρακολουθούσαν τα γεγονότα, ανήμποροι να αντιδράσουν, θυμούνται πως μέσα στους κρότους και τα ουρλιαχτά ακούγονταν ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος.

Μπορεί η εξέγερση εκείνη να απέτυχε- αν και ποτέ δεν διαλευκάνθηκε από ποιον προδόθηκε- αλλά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μαρτυρία του διασωθέντα Μαρσέλ Νατζαρή: “Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι”».
[Απόσπασμα από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, προϊσταμένης της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, «Ελληνες στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου», εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2009 (κλικ εδώ).

Πολύ λίγες πληροφορίες και στοιχεία θα βρει όποιος ψάξει την άγνωστη αυτή ιστορία. Εκτός από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, ο Σπύρος Κουζινόπουλος έχει αφιερώσει ένα ολιγοσέλιδο υποκεφάλαιο στο βιβλίο του «Υπόθεση Αλόις Μπρούνερ», εκδόσεις Ιανός, Θεσσαλονίκη, 2005 (κλικ εδώ) και ορισμένα στοιχεία για τους Εβραίους κρατούμενους Sonderkommando υπάρχουν στο βιβλίο του Σλόμο Βενέτσια με τίτλο «Sonderkommando», εκδόσεις Πατάκη, 2008 (κλικ εδώ)

09:56 | 17 Μάιος. 2012
Τελευταία ανανέωση 03:38 | 18 Μάιος. 2012

Πρόκειται για μια σχεδόν άγνωστη ιστορία, που με μεγάλη μας χαρά παρουσιάζουμε εδώ στο ιστολόγιό μας (όπως λένε, “αποκλειστικά“), όπως άλλωστε έχουμε κάνει και στο παρελθόν, ασχολούμενοι με το θέμα του Ολοκαυτώματος (κλικ εδώ) και με τους συμπατριώτες μας Ελληνες Εβραίους (κλικ εδώ). Το ντοκιμαντέρ αυτό, παραγωγής 2009, για την άγνωστη εξέγερση των Ελλήνων Εβραίων στα στρατόπεδα-κολαστήρια της ναζιστικής θηριωδίας.τον Οκτώβριο του 1944, έχουμε την εντύπωση ότι δεν έχει παιχτεί στην τηλεόραση και ότι δεν κυκλοφορεί στο διαδίκτυο.
«Στις 7 Οκτωβρίου του 1944, ημέρα Σάββατο, οι Γερμανοί επιχείρησαν να απομακρύνουν επιπλέον 200 άνδρες (Έλληνες και Ούγγρους) που είχαν ήδη επιλεγεί για εξόντωση. Ήταν περίπου 14.30 το μεσημέρι, όταν μια ομάδα των Ες-Ες έφτασε με ονομαστικούς καταλόγους για τη δεύτερη διαλογή […] Όταν άρχισαν να εκφωνούν τα ονόματα των Ελλήνων, κανείς δεν απάντησε. Σε κάποια στιγμή μια φωνή (πιθανόν του Ιωσήφ Βαρούχ) στα ελληνικά: ‘θα γίνει ή όχι το ντου που λέγαμε;’ Αμέσως όρμησαν στους Γερμανούς φρουρούς, τους αφόπλισαν και οχυρώθηκαν μέσα στο κρεματόριο ΙΙΙ με τα λίγα όπλα που διέθεταν, αναμένοντας από τους συντρόφους τους να κινηθούν. Δυστυχώς, αν και μυημένοι στο σχέδιο της εξέγερσης, οι άνδρες στα άλλα κρεματόρια δεν κινήθηκαν [..]. Μέσα σε ελάχιστη ώρα, ισχυρές δυνάμεις της φρουράς με πολυβόλα και σκυλιά περικύκλωσαν την περιοχή και ξεκίνησε μια ηρωική αλλά απελπιστικά άνιση μάχη. […]

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση, επέζησαν μόνο οι 26. Οι περισσότεροι έπεσαν ηρωικά κάτω από τη βροχή σφαιρών, ενώ οι υπόλοιποι που παραδόθηκαν εκτελέστηκαν επί τόπου, όπως ο Μωύς Ααρών, ο Ιακώβ (Βίκο) Μπρούδο, ο Ισαάκ Βαρούχ (ανήκαν στο κρεματόριο IV) και ο Σαμ Καράσσο..

Όσοι Έλληνες Εβραίοι από τα άλλα κρεματόρια και το γειτονικό Kanada παρακολουθούσαν τα γεγονότα, ανήμποροι να αντιδράσουν, θυμούνται πως μέσα στους κρότους και τα ουρλιαχτά ακούγονταν ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος.

Μπορεί η εξέγερση εκείνη να απέτυχε- αν και ποτέ δεν διαλευκάνθηκε από ποιον προδόθηκε- αλλά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μαρτυρία του διασωθέντα Μαρσέλ Νατζαρή: “Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι”».
[Απόσπασμα από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, προϊσταμένης της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, «Ελληνες στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου», εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2009 (κλικ εδώ).

Πολύ λίγες πληροφορίες και στοιχεία θα βρει όποιος ψάξει την άγνωστη αυτή ιστορία. Εκτός από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, ο Σπύρος Κουζινόπουλος έχει αφιερώσει ένα ολιγοσέλιδο υποκεφάλαιο στο βιβλίο του «Υπόθεση Αλόις Μπρούνερ», εκδόσεις Ιανός, Θεσσαλονίκη, 2005 (κλικ εδώ) και ορισμένα στοιχεία για τους Εβραίους κρατούμενους Sonderkommando υπάρχουν στο βιβλίο του Σλόμο Βενέτσια με τίτλο «Sonderkommando», εκδόσεις Πατάκη, 2008 (κλικ εδώ).

Θεωρούμε απαραίτητο το να θυμόμαστε αυτές της πτυχές της Ιστορίας, ειδικά τώρα που οι εχθροί της ελευθερίας, και οι υμνητές του Χίτλερ και του ναζισμού πρωταγωνιστούν στην δημόσια ζωή.

Να μην ξεχνάμε: “Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι”

Περαιτέρω:

# Ο Ζαν Κοέν (του οποίου ο πατέρας ήταν ένας από τους επιζώντες) μιλάει για την εξέγερση, αν και με κάποιες διαφοροποιήσεις στην αφήγηση των γεγονότων, κλικ εδώ.
# Αρθρο στα ΝΕΑ, Ελληνες Εβραίοι πίσω από τη μοναδική εξέγερση στο Άουσβιτς, κλικ εδώ
# Αρθρο στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ, Η άγνωστη εξέγερση στο Άουσβιτς, κλικ εδώ.
# Απόσπασμα από το βιβλίο του Primo Levi “Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος”, κλικ εδώ

Δείτε ακόμη:

# Ολα τα άρθρα του ιστολογίου μας με θέμα το Ολοκαύτωμα και τους συμπατριώτες μας Ελληνες Εβραίους.
# Πλαστές ταυτότητες που έσωσαν ζωές, στην κατεχόμενη Αθήνα (Συνεργασία του ιστολογίου μας με τα “Ενθέματα” της κυριακάτικης “Αυγής”, 2012-01-29)

http://xyzcontagion.wordpress.com/2012/01/29/synergasia-me-enthemata-ebraioi-athinas/

Από τη Βασιλική Μετατρούλου

Πηγή: xyzcontagion.wordpress.com

Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης ήρθαν από την Ισπανία το 1492, όταν η Ιερά Εξέταση τους εξανάγκασε σε μαζική φυγή προκειμένου να αλλαξοπιστήσουν. Επί αιώνες συνέβαλαν στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης. Ζούσαν αρμονικά μαζί με τους Έλληνες και τους Τούρκους, αποτελούσαν δε τη μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της πόλης, κάτι που συνεχίστηκε και μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 από τον ελληνικό στρατό. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως, η εβραϊκή κοινότητα έμελλε να ξεκληριστεί. Στο ντοκιμαντέρ καταγράφονται οι μαρτυρίες από πολλούς επιζήσαντες, τόσο για τα ωραία χρόνια, όσο και για το δράμα του Ολοκαυτώματος.

Παραγωγή:Ελληνική

Σκηνοθέτης: Δημήτρης Σοφιανόπουλος

Σενάριο: Βασίλης Βασιλικός.

Παραγωγή: FS Productions

Advertisements

Οκτώβριος 7, 2017 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΣΕΠΤΕΒΡΙΟΥ 2017 ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 196η ΕΠΕΤΕΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ.


 

http://www.tripolisculture.gr/

Σεπτεμβρίου 21, 2017 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΗΜΕΡΑ, ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΗΓΥΡΙΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ.

Φωτογραφία του Ηλίας Γιαννόπουλος.

Πανηγύρι Κυπαρισσίας 2017! Παραμονή εορτής Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού! Χρόνια πολλά με Υγεία σε όλο τον κόσμο.

Ηλίας Γιαννόπουλος: Η ορθόδοξη Ελληνική εκκλησία τιμά σήμερα την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού!!! Γιορτάζει η Κυπαρισσία!!! Στην Τριφυλία, επίκεντρο της εορτής είναι ο Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κυπαρισσίας!!! Παράλληλα, στην πόλη, διεξάγεται μεγάλη εμποροπανήγυρη!!! Χρόνια Πολλά στη Σταυρούλα και το Σταύρο, τη Σταυριανή, τη Σταυρίνα, το Σταυριανό, το Θεοκλή και τη Θεόκλεια!!! Χρόνια πολλά, με υγεία, σε όλες και όλους!!! Καλημέρα Κόσμε Μου!!!

Το Πανηγύρι του Σταυρού στην Κυπαρισσία Εμποροπανήγυρη και Ζωοπανήγυρη.

greece-arcadia απο Λιθοξοου ιστοελιδα


Το Πανηγύρι του Σταυρού στην Κυπαρισσία Εμποροπανήγυρη και ζωοπανήγυρη
του εκλιπόντος Παναγιώτη Η. Γιαννόπουλου τέως Δ. Διευθυντή Νοσοκομείου Κυπαρισσίας στην ΤΡΙΦΥΛΙΑΚΗ ΕΣΤΙΑ.

Εκάστου έτους καθιερωθέν προ πάρα πολλών χρόνων (λέγεται πως είναι η αδιάλειπτη συνέχεια και ο εκχριστιανισμός – μεταδόμηση Διονυσιακών τελετών κατά την αρχαιότητα στην ίδια περιοχή που εγγύζει την Διονυσιάδα πηγή – Άι Λαγούδης και πιθανώς ιερό του Θεού Διονύσου στην ίδια θέση), το ονομαζόμενο από τους Κυπαρίσσιους το Πανηγύρι του Σταυρού. Έχει συνδυασθεί με την Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Το θρησκευτικό μέρος τελείτο και τελείτε, ήτοι Πανηγυρικός Εσπερινός και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας που υπάρχει στο χώρο τελέσεως του πανηγυριού.

Η Ζωοπανήγυρη κρατούσε τρεις ημέρες και η Εμποροπανήγυρη οκτώ ημέρες. Στη Ζωοπανήγυρη έφθαναν πάρα πολλά ζώα, ήτοι άλογα, γαϊδούρια, μουλάρια, πρόβατα, γίδια και πουλερικά, μαζί με τους ιδιοκτήτες τους. Επίσης πάρα πολλοί τσιγγάνοι και εγένετο η αγοροπωλησία, καθώς κα τα επονομαζόμενα τράμπα χαΐρια και αυτά με το αζημίωτο, αφού με την αλλαγή του ζώου θα έπρεπε να δώσεις και ένα χρηματικό ποσό, ήταν κάτι πολύ ενδιαφέρον να παρακολουθήσεις τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών στα παζάρια.

Ο Πανοχωρίτης γείτονάς μου Θανάσης Αθανασόπουλος (Κουτσοφωτάκης) κτηματίας είχε και το επάγγελμα του ταμπή ετοίμαζε καφέδες στα καφενεία της εποχής, Φώτη Ζήρα, Νίκου Γιαννόπουλου (Αμπατζή), Παναγιώτη Σταθόπουλου. Είχε και το γάϊδαρο, όπως πάρα πολλοί Κυπαρίσσιοι της εποχής για τις αγροτικές δουλειές τους.

Έφθασε το Πανηγύρι του Σταυρού, λέει η γυναίκα του Θανάση Ελένη, Θανάση λόγω του ότι γέρασε ο Μέντιουμ, δεν τον πας στο πανηγύρι να τον αλλάξεις με το τράμπα, χαΐρια. Παίρνει ο Θανάσης τον Μέντιουμ και τον πάει στο πανηγύρι. Εκεί τον πρώτο λόγο στη δουλειά αυτή τον είχαν οι γύφτοι. Γίνονται τα παζάρια και λένε στο Θανάση οι γύφτοι, να έρθεις αύριο να πάρεις τον γάιδαρο. Όλη τη νύχτα οι γύφτοι περιποιήθηκαν τον γάιδαρο του Θανάση του άλλαξαν καπίστρια και τον έκαναν αγνώριστο. Κατεβαίνει ο Θανάσης του λένε αυτός είναι ο καινούργιος γάιδαρος δώσε μας και τόσα χρήματα. Παίρνει τον γάιδαρο και ανηφορίζει προς την Άνω Πόλη. Όταν έφθασε στο Ηρώο στην πλατεία, ο γάιδαρος κατευθείαν παίρνει τον δρόμο για το κατόϊ του Θανάση. Φθάνει ο Θανάσης και φωνάζει την Ελένη.

Ελένη έλα να δεις τι γάιδαρο πήραμε να γνωρίζει το κατόϊ μας. Κατεβαίνει η Ελένη με χιούμορ βρε νεκρέ, βρε αχρόνιαγε πάλι τον γάιδαρό μας σου δώσανε οι γύφτοι. Τις λες μωρή ζουρλή που είναι ο γάϊδαρός μας. Πού να το παραδεχθεί ο Θανάσης.

Ωραία η ζωή των παλιών και αγαθών Κυπαρίσσιων, με πολλά ευχάριστα γεγονότα, και καλαμπούρια. Τα εμπορεύματα των εμπόρων που θα λάμβαναν μέρος από άλλες πόλεις έφθαναν στην Κυπαρισσία σιδηροδρομικώς με την ιστορική ΣΠΑΠ. Λόγω του ότι στην Κυπαρισσία υπήρχε Λιμενικό Ταμείο, πολύ παλαιά εγένετο διακίνηση αντικειμένων ακτοπλοϊκώς στον υπάρχον λιμάνι, τα πλοία έπιαναν αρόδου και η μεταφορά των αντικειμένων εγένετο με τις ιστορικές μαούνες στην αποβάθρα.
Υπήρχε λοιπόν ο λιμενικός φόρος, ο οποίος είχε επεκταθεί και στα εισερχόμενα εμπορεύματα σιδηροδρομικώς. Το 1949 έγινα απόφοιτος του οκτατάξιου ιστορικού Γυμνασίου Κυπαρισσίας. Φτώχεια πολύ, Δήμαρχος ο μακαρίτης Γεώργιος Καλαντζάκος, ο πατέρας μου προσκείμενος με τα αδέλφια του μακαρίτες Ιωάννη και Νίκο στο κόμμα το Λαϊκό. Φορατζής του Λιμενικού Τα- Στη φωτογραφία Κυπαρίσσιοι σε μια ώρα ανάπαυλας και διασκέδασης στο πανηγύρι του Σταυρού.

Με την εντολή του Δημάρχου με πήρε βοηθό για την είσπραξη του Λιμενικού φόρου και εγκατασταθήκαμε στην αποθήκη εμπορευμάτων της ΣΠΑΠ. Εκάναμε τις εισπράξεις, τελειώνοντας θα έπρεπε να γίνουν οι ανάλογες εισπράξεις φόρου και στις αγοροπωλησίες της Ζωοπανήγυρης. Φορατζής στην εργασία αυτή είχε ορισθεί ο μακαρίτης Ντίνος Κουτσαναστάσης (Χρόνης) ένας καλοκάγαθος γέροντας ασπρομάλλης, με πολλά καλαμπούρια,  είχε χρηματίσει και παιδονόμος της εποχής εκείνης. Αρχίζοντας η ζωοπανήγυρη πηγαίναμε με ένα τραπέζι και καρέκλες και τα μπλοκ εισπράξεων και κάναμε την είσπραξη του Λιμενικού φόρου.
Ο μπάρ- μπας Ντίνος μου έλεγε, όπου βλέπεις τον Δημοτικό φορατζή, που εισέπραττε τα τσατζίκικα  (Δημοτικός Φόρος) θα πιάνεις τους συναλασσόμενους και θα μου τους φέρνεις να πληρώσουν το Λιμενικό φόρο και έτσι με την ενέργεια αυτή δεν μας έφευγε κανένας.
Και τώρα περιγραφή της εμποροπανήγυρης:

Οι πάσης φύσεως έμποροι και επαγγελματίες που θα λάμβαναν μέρος εκθέτοντας τα εμπορεύματα τους, θα έπρεπε να ενοικιάσουν την μπαράκα τους. Οι μπαράκες βγαίνανε στην δημοπρασία, ενώπιον της Δημοτικής Επιτροπής, ήταν και είναι, ακόμα και στις μέρες μας ένα καλό εισόδημα για τον Δήμο. Άρχιζε η δημοπρασία με γερά και καλά κτυπήματα. Την προσφορά την ντελάλιζε ο ντελάλης και με τα λόγια ένα, δύο έχει επάνω ο δείνας τόσα και εκεί γινότανε το σώσε, το φινάλε ένα, δύο, τρία έμεινε και κατακυρώθηκε στον τάδε. Έπεφτε το χρήμα με την ευχή Καλές Δουλειές. Τα χρήματα εισπράττονταν από τον Δημοτικό Φορατζή. Εκεί υπήρχαν τα μπεζεστένια, τα μπεζεστένια ήταν ένα ενοίκιο λιθόκτιστο σε σχήμα Π, σκεπασμένα με κεραμοσκεπή, ασφάλεια στα εμπορεύματα από την βροχή. Υπήρχαν όμως και οι πρόχειρες κατασκευές από μπαράκες. Έμποροι που λάμβαναν μέρος ήταν οι Κυπαρίσσιοι Σταύρος Μαρτίνος, πεθερός μου και μετέπειτα ο γιος του Μίμης, υποδήματα.

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ 1

Ο Σπύρος και Νέστωρας Θωμόπουλος νονός μου, υποδήματα, Διονύσης Παναγιωτόπουλος (Κωτούλιας) και μετέπειτα ο γιος του Στάθης, υποδήματα. Ιωάννης Βλάχος, υποδήματα, Νίκος Κόσυβας, υποδήματα, Παναγιώτης Στρίγκας, υποδήματα. Επίσης οι μεγάλοι έμποροι Αθηναίοι, υποδημάτων, Κοζουρός και Χαλούλος, έμποροι ενδύσεως, Δημήτρης – Πέτρος Κοντόπουλοι, Ιωάννης Σχοινάς, Σπύρος Χηνόπουλος, Κώστας Χαρώνης, Θανάσης Αρνόκουρος, Δημήτριος – Μανώλης Ζωγόπουλος, Γιάννης Κάκκαβας, Γρηγόρης – Κανέλλος Αδαμόπουλοι, Παναγιώτης Αγγελόπουλος. Υαλοπώλες Παναγιώτης – Γεώργιος Πετρόπουλοι, Γιάννης Τσουκαλάς. Φαναριτζήδες και είδη εστιάσεως Αναστάσιος  – Διονύσιος Χαΐνης, Παναγιώτης Τσελονδρές, Δήμος – Σταμάτης Γυφτάκης, Γεράσιμος Μανιάτης, Παναγιώτης Στρατικόπουλος (Μαλιάγκος) υποδήματα, παπλωματάδες: Κώστας Λυδιώτης και ο γιος του Αλέκος. Επίσης οι καπελάδες: Κώστας και Χρήστος Παναγιωτόπουλοι, Ρεμπούπλικες, Τραγιάσκες, Πηλήκια Γυμνασίου, έμπορος Γεώργιος Γεωργακόπουλος και παλιά και έτοιμα ενδύματα Κώστας και Ευστάθιος Γκότσης, έμπορος υφασμάτων Γεώργιος Κοντοβουνήσιος. Εστιατόρια, ταβέρνες, Δημήτριος Φραγκόγιαννης, Μήτσος, Ρήγας (Μαρκάλας), Ηλίας Κακούνης (Χριστίνης), Χρήστος Σεγκουνάς, Ευάγγελος Μανιάτης, Διονύσιος Αποστολίδης. Πωληταί της γουρνοπούλας – σήμα κατατεθέν για το πανηγύρι, Γεώργιος Γκοτσόπουλος –Κούντουρος (ο Μάγκας), Γεώργιος Γκρίτζαλης, Γιάννης Πανόπουλος και Γιάννης Βλάχος (Μπελέχας) από τις Βρύσες, Γιάννης Ρεκούμης, Σταμάτης Γκρίτζαλης, Κώστας Γκοτσόπουλος (Κούντουρος), Παστελάδες και πωλητές σάμαλης και άλλων γλυκών ταψιού: Χρήστος Βερλέκης (Λιάλιος) με την Μαρία την γυναίκα του, Στεφανής Πατρίκιος, Χαρίλαος και Σοφούλα Αποστολίδη, Γιάννης Καρατζάς, Γεώργιος Γαλατάς καταγόμενος από τα γειτονικά Φιλιατρά. Παιδιά της Κυπαρισσίας που μετοίκισαν στην Αθήνα και διέπρεψαν στο εμπόριο, ερχόντουσαν στο πανηγύρι του Σταυρού, ενοικιάζοντας μπαράκες και πουλούσαν τα εμπορεύματα τους. Διονύσιος Γιαννόπουλος  ή Αμπατζής του Ιωάννου εξάδελφος μου, εμπόριον πλεκτών,  Νικόλαος Βαριμποπιώτης ή Στάγκας του Γεωργίου, ο πατέρας του φορούσε τζογέ παντελόνι και στιβάλι παπούτσι, εμπόριον είδη ένδυσης Παύλος Μίχας του Δημητρίου ο πατέρας του Αγροφύλακας εκείνης της εποχής στην Κυπαρισσία, εμπόριον με είδη εσωρούχων, καλτσών κ.τ.λ..
Οι Κυπαρίσσιοι και οι κάτοικοι της ενδοχώρας με μεγάλη χαρά τους προτιμούσαν αγοράζοντας τα είδη που πωλούσαν και έτσι αυτοί αναχωρούσαν ευχαριστημένοι από την γενέτειρά τους. Υπήρχε το εξοχικό κέντρο του Γενναίου Σαρδέλη που εξυπηρετούσε τους επισκέπτες. Ήταν ακόμη οι μπαράκες με τα ωραία χαλκώματα, ήτοι τεντζερέδες διαφόρων μεγεθών, ταψιών, κανατιών, καζανιών. Επίσης οι Ηπειρώτες από το Μέτσοβο, τεχνίτες κατασκευαστές βαρελιών, σκαφιδιών, κουτάλων, γουδιών, καρδάρων, όλα απαραίτητα για τα νοικοκυριά. Στο χώρο του πανηγυριού ήταν το μπακάλικο του Γιάννη και Σταμάτας Λαμπροπούλου, καθώς και ο φούρνς του Αντώνη Αναστασόπουλου (Μαρούλη) που εξυπηρετούσαν με τα προϊόντα τους, τους πανηγυριώτες, πωλούντες και αγοράζοντες. Υπήρχαν ακόμα Κυπαρίσσιοι διασκεδάζοντας, πίνοντας τα κρασάκια τους με τα λαϊκά όργανα. Στο Πανηγύρι του Σταυρού.
Από δεξιά στη φωτογραφία 1) Δημήτρης Δημογκότσης οικοδόμος μακαρίτης. 2) Παναγιώτης Γιαννόπουλος ο γράφων εν ζωή. 3) Κωνσταντίνος Νταϊφώτης, Καφεπώλης μακαρίτης. 4) Κώστας Πουλόπουλος μετανάστης στην Αυστραλία μακαρίτης 5) Τάκης Γιαννόπουλος καφεπώλης εν ζωή.
Ακόμη ο γύρος του θανάτου, οι πάσης φύσεως φακίρηδες, που μας παρουσίαζαν διάφορα φακιρικά κόλπα, ελάτε να δείτε την κοπέλα χωρίς κεφάλι, τον άνθρωπο που βγάζει φωτιά από το στόμα και άλλα πολλά. Υπήρχαν ακόμη και άνθρωποι με τις μαϊμούδες και τις αρκούδες, όλοι και καθένας, από το πόστο του να βγάλει το ψωμάκι του.
Ήταν ακόμη τα καφέ Σατάν, όπως του Λάλε που λέγανε ήλθαν οι πριμαντόνες, σε μας τότε τους μικρούς ακουγότανε κάπως παράξενο. Δεν θα έλειπε και η διασκέδαση που προσέφεραν οι Λαϊκοί οργανοπαίκτες Κυπαρίσσιοι και από την γύρω περιοχή, όπως ο Τόσος Κουμουνδούρος (Λάζαρος) με το βιολί του, Τάκης Τσάμπρος και Φώτης Κουμούστες με τα λαούτα τους, επίσης ο Γεώργιος Κούκος, ο Κωτσαρίκος, ο Ζώης από την Καλήδονα της Ολυμπίας με το ωραίο κλαρίνο του και παλαιότερα ο Γιάννης Μητρόπουλος (Στραβός).
Μεγάλη εξυπηρέτηση την εποχή εκείνη προσέφερε με το άφθονο νερό του ο Αι Λαγούδης (Διονυσιάδα Πηγή) και τα πολλά πηγάδια της κάτω πόλης, αφού το υδραγωγείο δεν είχε επεκταθεί προς την παραλία. Γαϊδούρια με ντενεκέδες και βαρέλια μετέφεραν το νερό επ’ αμοιβή στους έχοντας ανάγκη. Σήμερα το πανηγύρι τελείται με καλύτερες συνθήκες αφού υπάρχουν τουαλέτες, ύδρευση, ηλεκτρικό ρεύμα, εξυπηρετήσεις αρκετά μεγάλες.
Στην Κυπαρισσία μας λόγω της μεγάλης ενδοχώρας της, το πανηγύρι, παρουσίαζε μεγάλη οικονομική κίνηση. Τα χωριά μας εκείνη την εποχή καλλιεργούσαν τις σταφίδες, σοβαρό εισόδημα, καθώς και τα δημητριακά και κανόνιζαν οι οικογενειάρχες να έχουν την οικονομία τους να κάνουν τις αγορές τους στο πανηγύρι: ένδυση, υπόδηση, είδη προικός για τις ανύπαντρες κοπελιές. Γεγονός είναι ότι τα χρόνια εκείνα φτωχά, με πολλές στερήσεις και δυσκολίες στην ζωή, αγνά όμως και όμορφα.
Ο παππούς μου Γεώργιος Αθανασούλιας (Τζαβάρας) πατέρας της μάνας μου Καλλιόπης μεγαλοκτηματίας από το χωριό Σπηλιά, στο πανηγύρι θα μας έπαιρνε υποδήματα και άλλα είδη. Στο πανηγύρι ακόμη ζώντας ένα χρόνο περίπου στην Κυπαρισσία, ο Εθνικός μας Ποιητής Κωστής Παλαμάς πλησίον του αδελφού του Χρήστου Παλαμά, Έπαρχου της περιοχής εμπνεύσθηκε και έγραψε τον Δωδεκάλογο του Γύφτου.

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ 2

Από δεξιά 1) Ανδρέας Σκοτάδης ψαράς μακαρίτης 2) Κώστας Παυλόπουλος μαραγκός μακαρίτης 3) Τάκης Γιαννόπουλος καφεπώλης εν ζωή. 4) Κώστας Πουλόπουλος μετανάστης στην Αυστραλία μακαρίτης 5) Τάκης Παναγόπουλος (Αλεξογιάννης) υπάλληλος νοσοκομείου εν ζωή. 6) Παναγιώτης Γιαννόπουλος ο γράφων εν ζωή 7) Κώστας Κουτσίκος ο πρακτικός – ορθοπεδικός της εποχής του, μακαρίτης.

http://www.gargalianoionline.gr/%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE

Σεπτεμβρίου 14, 2017 Posted by | ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ, ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

«Αθήνα 1917. Με το βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής». Σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό του 1917.

Το «βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής» που στρατοπέδευε στη Θεσσαλονίκη από το 1915, αντίκρισε κατεβαίνοντας το 1917 στην Αθήνα, την όξυνση του Εθνικού Διχασμού

Δεν πρόκειται για ταξιδιωτικές αποτυπώσεις Γάλλων περιηγητών, ούτε για τεκμήρια από τη μεγάλη γαλλική αρχαιολογική ανασκαφή στους Δελφούς, στα τέλη του 19ου αιώνα. Είναι ένα σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό του 1917 που εκτίθεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και προέρχεται από τα γαλλικά στρατιωτικά αρχεία, με λήψεις που τράβηξαν δύο Γάλλοι στρατιώτες – φωτογράφοι ενός εκστρατευτικού σώματος 5000 Γάλλων της συμμαχικής «Στρατιάς της Ανατολής» στην Αθήνα, προκειμένου να στηρίξει την επάνοδο του Ελευθέριου Βενιζέλου και την επίσημη είσοδο του συνόλου της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο πλευρό της Αντάντ.

Ο λόγος για την έκθεση «Αθήνα 1917. Με το βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής» που εγκαινιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, στις 14 Σεπτεμβρίου και φέρνει στο φως λησμονημένες εικόνες της πόλης, σκηνές του δρόμου με την καθημερινότητα των ανθρώπων της, αποκαλύπτει συνοικίες που εξαφανίστηκαν λόγω πολεοδομικών αλλαγών ή και αρχαιολογικών ανασκαφών. Φέρνει, επίσης, τον απόηχο της γαλλικής παρουσίας στην Αθήνα στις αρχές του 20ου αιώνα αλλά και την ισχυρή, ήδη από τότε, πολιτιστική παρουσία της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, η οποία διοργανώνει την έκθεση.

Το «βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής» που στρατοπέδευε στη Θεσσαλονίκη από το 1915 δρώντας στα Βαλκάνια στη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου, αντίκρισε κατεβαίνοντας το 1917 στην Αθήνα την όξυνση του Εθνικού Διχασμού μεταξύ φιλοβασιλικών και φιλοβενιζελικών. Είχε κορυφωθεί το 1916 με τον ναυτικό αποκλεισμό που επέβαλαν οι Σύμμαχοι στην «Παλαιά Ελλάδα», προκειμένου να υποχωρήσει ο Κωνσταντίνος και με τα « Νοεμβριανά», την πρώτη ένοπλη σύγκρουση στο κέντρο της Αθήνας.

Δείτε την εντυπωσιακή 3D απεικόνιση:

Η πρωτεύουσα πριν από εκατό χρόνια βρισκόταν στο μεταίχμιο της κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής της, λίγο πριν και από την πληθυσμιακή αλλαγή της με την έλευση των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Επαρχιώτικη Αθήνα

Στιγμές καθημερινότητας στο κέντρο της πόλης με κάρα, βοσκούς και αγελάδες στον Ναό του Ηφαίστου, πωλητές στην Πανδρόσου, πλανόδιοι πωλητές σταφυλιών, το Πάσχα του 1917, δρόμοι στα Αναφιώτικα, κομψές Αθηναίες, εμφανίζονται στην πρώτη ενότητα της έκθεσης. «Βλέπουμε κάποια πορτρέτα Αθηναίων της εποχής στα οποία παρατηρούμε ότι υπάρχει ένα είδος, θα έλεγα, επαρχιακής αυθεντικότητας. Η Αθήνα είναι πρωτεύουσα ενός κράτους με μεγάλα μνημεία κλπ. κι από την άλλη εξακολουθεί και είναι μία πόλη με έναν επαρχιώτικο ρυθμό ζωής. Να βλέπουμε ζώα στην Ακαδημίας και Πανεπιστημίου μάς φαίνεται κάπως με τη σημερινή ματιά» σχολιάζει ο Τάσος Αναστασιάδης, υπεύθυνος των Σύγχρονων Σπουδών της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, δίνοντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ κάποια «κλειδιά» της έκθεσης που διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες.

Προπαγανδιστικό υλικό

Στην δεύτερη ενότητα βλέπουμε «Ημέρες πολέμου», μέσα από φωτογραφίες που τραβήχτηκαν για προπαγανδιστικούς λόγους. Φυσικά και δεν πρόκειται για τουρίστες που τραβούν φωτογραφίες σε μια ταραγμένη και φορτισμένη ιστορική εποχή. Το πολυβόλο των Γάλλων συμμάχων είναι στημένο πάνω στην Ακρόπολη, σκοπιές περιπολούν πάνω και γύρω από τον Ιερό Βράχο, αξιωματικοί επιθεωρούν, ο Γάλλος στρατηγός ξεναγείται στην Ακρόπολη, στρατιωτικές σκηνές είναι στημένες στο ιερό του Διονύσου. Ένας φαντάρος μπαλώνει τη στολή του καθισμένος πάνω σε αρχαίο βωμό.

Κλασικισμός, νεοκλασικισμός, σύγχρονη πρωτεύουσα

Η έκθεση ολοκληρώνεται με την ενότητα «Κλασσική Αθήνα, σύγχρονη πρωτεύουσα, ξεχασμένες όψεις».

«Αυτοί οι δύο Γάλλοι φωτογράφοι- στρατιώτες βρίσκονταν πριν στην Θεσσαλονίκη κι είχαν συνηθίσει σε μια «ανατολίτικη» πόλη, αρκετά πολυπολιτισμική» επισημαίνει ο κ. Αναστασιάδης. «Φτάνουν στην «κλασική» Αθήνα και την ανακαλύπτουν. Είναι οι τελευταίες στιγμές που βλέπουμε αυτή την κλασική Αθήνα του 19ου αιώνα. Γιατί το 1917 είναι η πρώτη χρονιά που αρχίζει να κτίζεται πολυκατοικία με μπετόν στην Ελλάδα. Βρισκόμαστε πέντε χρόνια πριν αρχίσουν να καταφτάνουν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες κι αλλάξει πολεοδομικά τελείως η πόλη. Οπότε είναι, ίσως, το τελευταίο μεγάλο corpus των φωτογραφιών της Αθήνας πριν μετασχηματιστεί σε πρωτεύουσα του 20ου αιώνα».

Ένα ποδήλατο ακουμπισμένο στον ναό της Απτέρου Νίκης διακρίνεται στην φωτογραφία πίσω από τους στρατιώτες. Μάλιστα στην έκθεση, «υπάρχει το γράμμα ενός εκ των δύο φωτογράφων προς την υπηρεσία του, από την οποία ζητά να του αγοράσει ένα ποδήλατο για να γυρίζει την Αθήνα και να φωτογραφίζει. Πολύ «γενναιόδωρα» η υπηρεσία τού απαντά ότι έδωσε τα χρήματα να το αγοράσει κι έτσι βρέθηκε μ’ ένα μεταχειρισμένο ποδήλατο για τη δουλειά του».

Οι 110 φωτογραφίες της έκθεσης και τα δύο κινηματογραφικά φιλμ, παρουσιάζονται στο πλαίσιο ενός πενταετούς ερευνητικού προγράμματος, για τους εορτασμούς της εκατονταετηρίδας του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου. Το υλικό προέρχεται από δύο πηγές: την Établissement de Communication et de Production Audiovisuelle de la Défense, και την Médiathèque de l’Architecture et duPatrimoine.

Η έκθεση που διοργανώνει η Γαλλική Σχολή Αθηνών στο Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς θα διαρκέσει έως τις 12 Νοεμβρίου. Την επιστημονική επιμέλεια έχουν ο Τάσος Αναστασιάδης και η Λένα Κορμά και τη σκηνογραφική επιμέλεια ο Παύλος Θανόπουλος.

Στην ιστοσελίδα της έκθεσης υπάρχει κι ένα κουίζ για όποιον Αθηναίο θέλει να δοκιμάσει τις γνώσεις του και να δει από τις φωτογραφίες της εποχής αν μπορεί να αναγνωρίσει τον χώρο.

Σεπτεμβρίου 6, 2017 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

ΣΑΒΒΑΤΟ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΕΓΚΑΙΝΕΙΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ-ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΕΤΟΥ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ.

Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Αύγουστος 11, 2017 Posted by | ΔΗΜΟΣ ΑΕΤΟΥ, ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

Ρε σείς, αν µας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις µέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε; Του Τούρκου συγγραφέα Engin Ardic.

29 Μαίου1453-Ένας Τούρκος γράφει για την Άλωση της Πόλης, ο Engin Ardic.


Με ένα  άρθρο, που δημοσιεύτηκε παλαιότερα στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardic, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαίου.

Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει αλήθειες για τις οποίες το Κεµαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί μεταφρασμένο μέρος του κειμένου, από την συγκεκριμένη διεύθυνση της Τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής:

ENGİN ARDIÇ“Πέρασαν 556 χρόνια (δημοσιεύτηκε το 2009 ) και γιορτάζετε (την Άλωση) σαν να ήταν χθες; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή, µ΄ αυτές τις γιορτές που κάνετε, διακηρύσσετε σε όλο τον κοσµο ότι:«αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά µας, ήρθαµε εκ των υστέρων και τα πήραμε µε τη βία».

Γιά ποιό λόγο άραγε φέρνετε στη µνήµη µια υπόθεση έξι αιώνων;

Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια µέρα θα δοθεί πίσω; Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε µερικοί ηλίθιοί της Εργκενεκόν περί όρων του 1919. Μη φοβάστε, τα 9 εκατοµµύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 17 εκατοµµυρίων, και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν.

Κι οι δικοί µας που γιορτάζουν την Άλωση είναι µια χούφτα φανατικοί µόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα. Ρε σείς, αν µας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις µέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε; Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό µας στο Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς ;

Αντί να περηφανευόμαστε µε τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε µε αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν. Όλη η Ανατολή είναι περιοχή µε την βία κατακτημένη… Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana=µανά, dolu=γεµάτη) αλλά προέρχεται από την ελληνική λέξη η Ανατολή.

Ακόμα και η ονομασία της Ισταµπούλ δεν είναι όπως µας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάµ» τράβώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».

Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαµε µόνιµη εγκατάσταση, τέλος η νοµαδική ζωή και γι’ αυτό ο λαός αγοράζει πέντε – πέντε τα διαµερίσµατα. Κανείς δεν μπορεί να µας κουνήσει, ηρεμήστε πιά…

Οι χωριάτες µας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς όμως πολλές φανφάρες….».

Το τουρκικό άρθρο της SABAH δείτε το εδώ

http://constantinoupoli.com/29-%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%851453-%CE%AD

Μαΐου 30, 2017 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

«Οι Κρυπτοχριστιανοί» παρουσίαση του συγκλονιστικού βιβλίου του Βουρλιώτη λογοτέχνη Ν. Μηλιώρη από την Μαρία Λιακάκη.

 Μαρία Λιακάκη·

 29 Μαΐου 2017, 564 χρόνια μετά, και η θυσία του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου και των Ελλήνων Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου και των συμπολεμιστών του παραμένει ζωντανή στη μνήμη, όπως και ο ίδιος είχε προβλέψει!

Από την ομιλία μου για τα τραγικά γεγονότα της Αλώσεως, χθες 29-5, στα πλαίσια της παρουσίασης του συγκλονιστικού βιβλίου του Βουρλιώτη λογοτέχνη Ν. Μηλιώρη «Οι Κρυπτοχριστιανοί» στο βιβλιοπωλείο ΠΟΛΙΤΗΣ, ένα βιβλιοπωλείο στην καρδιά της Αθήνας με βιβλία για τις αλησμόνητες πατρίδες του Ελληνισμού.
Ευχαριστώ θερμά την Ένωση Βουρλιωτών Μ. Ασίας για την τιμητική πρόσκληση, και ιδιαιτέρως τον πρόεδρο, κ. Φώτη Καραλή. .
φωτ. Μάνος Κιλημάντζος, Ένωση Βουρλιωτών Μ. Ασίας.

Φωτογραφία της Μαρία Λιακάκη.

Μαΐου 30, 2017 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

Σάββατο 20 Μαΐου 2017 εορτασμός της επετείου της Ιστορικής Μάχης στο Μανιάκι.

Στις 20 Μαΐου 2017, ημέρα Σάββατο στις Τοπικές Κοινότητες Μανιακίου και Φλεσσιάδος του Δήμου Πύλου – Νέστορος Π.Ε. Μεσσηνίας, θα εορτασθεί η επέτειος της Ιστορικής Μάχης του Μανιακίου, κατά την οποία στις 20 Μαΐου 1825, ο Αρχιμανδρίτης Υπουργός Εσωτερικών Γρηγόριος Δικαίος – Φλέσσας ή Παπαφλέσσας, μαζί με τους τριακόσιους περίπου συμπολεμιστές του, θυσιάστηκαν για την ελευθερία του υπόδουλου Ελληνισμού.Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Το πρόγραμμα του εορτασμού ορίζεται ως εξής:

ΣΑΒΒΑΤΟ  20 ΜΑΪΟΥ 2017

ΓΕΝΙΚΟΣ ΣΗΜΑΙΟΣΤΟΛΙΣΜΟΣ των τοπικών κοινοτήτων Μανιακίου και Φλεσσιάδος από της 8ης πρωινής μέχρι της δύσης του ηλίου της 20ης Μαΐου 2017.

ΦΩΤΑΓΩΓΗΣΗ των τοπικών κοινοτήτων Μανιακίου και Φλεσσιάδος από της δύσης του ηλίου της 19ης Μαΐου μέχρι των πρωινών ωρών της 21ης Μαΐου.

ΤΟΠΟΣ ΤΕΛΕΣΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

α) Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος στα Ταμπούρια Τ.Κ. Φλεσσιάδος Δήμου Πύλου – Νέστορος.

β) Χώρος ανδριάντα Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου Δικαίου – Φλέσσα ή Παπαφλέσσα στον Ιερό Ναό Αναστάσεως του Χριστού (οστεοφυλάκιο των ηρώων της Μάχης του Μανιακίου) της Τ.Κ. Μανιακίου του Δήμου Πύλου – Νέστορος.

View this document on Scribd

Μαΐου 13, 2017 Posted by | ΗΡΩΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

Κυριακή 7 Απριλίου 2017. Εορτασμός της 196ης επετείου της 1ης εν Λεβιδίω νικητηρίου μάχης των Ελλήνων κατά των Τούρκων.

Το πρόγραμμα της 196ης επετείου της 1ης εν Λεβιδίω νικητηρίου μάχης των Ελλήνων κατά των Τούρκων την 14η Απριλίου 1821, που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 07/05/2017.

 

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Μαΐου 4, 2017 Posted by | ΑΡΚΑΔΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΤΡΙΠΟΛΗ | Σχολιάστε

29 και 30 Απριλίου εκδηλώσεις στο Χρυσοβίτσι για την 196η επέτειο του Προσκυνήματος του Κολοκοτρώνη στην Παναγία.

 Αποτέλεσμα εικόνας για Προσκύνημα του Κολοκοτρώνη

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Απρίλιος 27, 2017 Posted by | ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

Το Σάββατο 22 Απριλίου, 50 χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, εκδήλωση – συζήτηση στην Καλαμάτα.

Απρίλιος 19, 2017 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΑΛΑΜΑΤΑ, ΚΚΕ, ΚΝΕ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΕΟΡΤΗ.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Η παρουσία των παιδιών μας στις εορταστικές εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου μας γέμισε περηφάνια και θαυμασμό για μία ακόμη χρονιά.
Μπράβο σας!Φωτογραφία της Sia Zaxou.Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Το Λύκειο Κυπαρισσίας πρόσθεσε 25 νέες φωτογραφίες.

Μαρτίου 28, 2017 Posted by | ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΕΟΡΤΕΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ, ΛΥΚΕΙΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ | Σχολιάστε

Κυριακή 2 Απριλίου, εκδηλώσεις στον τόπο γέννησής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, στο Ραμοβούνι.

Πρόγραμμα εκδηλώσεων για την γέννηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στο Ραμοβούνι

Αναλυτικά το πρόγραμμα:

ΜΕΡΟΣ Α΄

Ώρα 10.30 Άφιξη μαθητών Δημοτικών Σχολείων, Γυμνασίων και Λυκείων,  Προσκόπων και Οδηγών Δήμου Οιχαλίας.

Ώρα 10.45 Άφιξη Τοπικών Αρχών, Συλλόγων, Σωματείων, Οργανώσεων και Κοινού. Ώρα 10.55 Έπαρση σημαίας στο χώρο του ανδριάντα του Ήρωα.

Ώρα 11.00  Τέλεση τρισάγιου προ του ανδριάντα του Ήρωα, από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο.

Πέρας προσέλευσης επισήμων ώρα 10.50.

Κατάθεση στεφάνων από:

α) Εκπρόσωπο Κυβέρνησης,

β) Εκπρόσωπο Βουλής των Ελλήνων,

γ)Ανώτερο Διοικητή Φρουράς Καλαμάτας,

δ) Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Μεσσηνίας,

ε) Δήμαρχο Δήμου Οιχαλίας,

στ) Εκπρόσωπο Συλλόγου Πελοποννησίων Θεσσαλονίκης «Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ»,

ζ) Πρόεδρο Τοπικής Κοινότητας Μίλα,

η) Πρόεδρο Τοπικής Κοινότητας Βασιλικού,

θ) Εκπρόσωπο Πολιτιστικού Συλλόγου Μιλαίων «Το Ραμοβούνι»,

ι) Εκπρόσωπο Πολιτιστικού Συλλόγου Βασιλικαίων.

  • Τήρηση ενός λεπτού σιγής στη Μνήμη του Εθνικού Ήρωα.

  • Εκφώνηση του Πανηγυρικού της Ημέρας, από τον κ. Αθανάσιο Χρήστου, Αναπληρωτή Καθηγητή Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

  • Απαγγελίες ποιημάτων από μαθητές και μαθήτριες των Δημοτικών Σχολείων και των Γυμνασίων Δήμου Οιχαλίας.

  • Εθνικός Ύμνος.

ΜΕΡΟΣ Β΄

    • Παραδοσιακοί χοροί από το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού Μελιγαλά και από το Σύλλογο Γυναικών Δωρίου.

http://www.farenews.gr/%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%C

View this document on Scribd

Μαρτίου 27, 2017 Posted by | ΔΗΜΟΣ ΔΩΡΙΟΥ, ΔΗΜΟΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ, ΕΟΡΤΕΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΗΡΩΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

ΣΑΒΒΑΤΟ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017 «ΤΑ ΚΟΝΤΟΒΟΥΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821» ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Γ. ΜΟΥΓΓΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΣΣΗΝΗ.

Το βιβλίο «Τα Κοντοβούνια στην Επανάσταση του 1821» του Δάσκαλου-Συγγραφέα Δημητρίου Γρηγ.Μουγγού θα παρουσιάσουν στο Φιλοσοφικό Κέντρο Μεσσήνης στις 4 Μαρτίου 2017, 18.00 μ.μ :
1. Ο Εκπαιδευτικός (Καθηγητής Αγγλικής Γλώσσας) και Συγγραφέας κ. Φίλιππος Παπαδημητρίου (Υπηρετεί στο Δημοτικό Σχολείο Εύας).
2. Η Ιστορικός και Υποψήφια Διδάκτωρ Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μαρία Λιακάκη (Πρόεδρος του Συνδέσμου Σιδηροκαστριτών Τριφυλίας).
Φωτογραφία της Sia Zaxou.

View this document on Scribd

Ένα σχόλιο από τον συγγραφέα για την ανάρτηση:  Αξιότιμε συμπατριώτη, αγαπητέ Δημήτρη, σε ευχαριστώ πολύ για την προβολή της παρουσίασης του βιβλίου μου στη Μεσσήνη, να είσαι καλά και να συνεχίσεις να στηρίζεις τη Μάνα μας Μεσσηνία και τα χωριά μας. Τα χωριά μας και τα μάτια μας όπως είπες και στην κοπή της πίτας!

Φεβρουαρίου 24, 2017 Posted by | ΒΙΒΛΙΑ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ….ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ!— ΜΕΡΟΣ Α’- ΑΡΧΑΙΑ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ! ΔΕΙΤΕ ΤΟ.

ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ ΤΗΣ. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΛΟΓΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ –ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ….ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ!— ΜΕΡΟΣ Α’- ΑΡΧΑΙΑ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ!

https://kopanakinews.wordpress.com/2016/09/30/%CF%80%CE%B1%CF%81%

Φεβρουαρίου 13, 2017 Posted by | ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ | Σχολιάστε

Η Οθωμανική αυτοκρατορία καταργήθηκε οριστικά το 1922. Η Paramount Studios ιδρύθηκε το 1912.

Η Οθωμανική αυτοκρατορία καταργήθηκε οριστικά το 1922. Η Paramount Studios ιδρύθηκε στις 8 Μαΐου 1912, στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

sense-of-time

The 600-year-old empire, which reached its greatest extent during the 17th Century, had been its death throes since the First World War, before the Ottoman Sultanate was finally abolished in 1922. Paramount Studios was founded in 1912.

Δεκέμβριος 20, 2016 Posted by | ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΑΡΑΞΕΝΑ | Σχολιάστε

Αντισυνταγματάρχης Stanislav Petrov. O άνθρωπος που έσωσε τον κόσμο πριν 30 χρόνια αλλά δεν τον ξέρει κανείς

O άνθρωπος που έσωσε τον κόσμο πριν 30 χρόνια αλλά δεν τον ξέρει κανείς

Μερικές φορές στην Ιστορία είναι πιο σημαντικό εκείνο που λίγο έλειψε να συμβεί… από αυτό που πραγματικά συνέβη. Και ίσως…

Μερικές φορές στην Ιστορία είναι πιο σημαντικό εκείνο που λίγο έλειψε να συμβεί… από αυτό που πραγματικά συνέβη. Και ίσως το πιο εντυπωσιακό σε αυτές τις απίστευτες ιστορίες ηρώων, που βρίσκονται πλέον τόσο μακριά από τη λάμψη είναι οι συμπτώσεις που τις περιβάλλουν.

Θα σας διηγηθώ πώς πριν από τριάντα δύο χρόνια, ένας άνθρωπος για τον οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν είχε ακούσει ποτέ, θα γίνει ο μεγαλύτερος ήρωας όλων των εποχών, αυτός που «κυριολεκτικά» έσωσε τον κόσμο από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα.

Ήταν το 1983, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ‘’άγρια’’ χρόνια, όπως δεν είχε ποτέ ξανασυμβεί πριν από την κρίση των πυραύλων στην Κούβα. Στις 23 Μαρτίου, ο Πρόεδρος Reagan ξεκίνησε την εκστρατεία «Star Wars – ο Πόλεμος των γαλαξιών», ανακηρύσσοντας ουσιαστικά τη Ρωσία ως την «Αυτοκρατορία του Κακού’’.

Μεταξύ των πιο σημαντικών του συμμάχων ήταν κι ο εξίσου αποφασισμένος να βάλει ένα τέλος στον κομμουνισμό, Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β “. Οι συγκυρίες έδειχναν ιδανικές προκειμένου να κλείσουν οι ανοιχτοί λογαριασμοί με τη Σοβιετική Ένωση, κι οι Σοβιετικοί είχαν πάρει το θέμα εξίσου πολύ σοβαρά.

Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ σχεδίαζαν να τοποθετήσουν πυραύλους στη Δυτική Γερμανία, και ταυτόχρονα οργάνωναν στρατιωτικές ασκήσεις στην Ευρώπη.

Όμως, οι ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης ανήκαν στη γενιά του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και θυμόντουσαν πώς ακριβώς, με το πρόσχημα μιας άσκησης, ο Χίτλερ είχε ξεγελάσει τον Στάλιν και είχε εξαπολύσει την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.

Το να επιτρέψουν να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο.stanislav-petrov-world-citizen-award-450x600

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατιωτική άσκηση ήταν μια πρόφαση για μια πραγματική εισβολή, πήραν μιαν απόφαση: να κατεβάσουν ολόκληρο τον οπλικό τους εξοπλισμό στις πρώτες ενδείξεις μιας πυρηνικής επίθεσης.

Η ένταση ήταν στο αποκορύφωμά της. Σε τέτοιο σημείο που την 1η Σεπτέμβρη του 1983, ένα αεροσκάφος της Νότιας Κορέας τέθηκε εσφαλμένα εντός του σοβιετικού εναέριου χώρου και οι Ρώσοι δεν δίστασαν να το καταρρίψουν χωρίς προειδοποίηση, σκοτώνοντας 269 άτομα. Ανάμεσα στα θύματα ήταν ένας γερουσιαστής καθώς και αρκετοί πολίτες των ΗΠΑ.

Ήταν η χειρότερη στιγμή που θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο.

Το βράδυ της 25ης Σεπτεμβρίου 1983 ένας 44χρονος συνταγματάρχης από το τμήμα στρατιωτικών πληροφοριών των μυστικών υπηρεσιών της Σοβιετικής Ένωσης ετοιμαζόταν να αναλάβει τα καθημερινά του καθήκοντα στο Κέντρο έγκαιρης προειδοποίησης, από όπου συντονιζόταν η ρωσική αεροδιαστημική άμυνα.

Ωστόσο, εκείνη τη νύχτα θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται σε άδεια. Είχε κληθεί την τελευταία στιγμή επειδή ο συνάδελφος που έπρεπε να αναλάβει καθήκοντα είχε αρρωστήσει …

Αποστολή του ήταν να αναλύει και να ελέγχει όλα τα δεδομένα από έναν δορυφόρο ενόψει μιας ενδεχόμενης πυρηνικής επίθεσης των ΗΠΑ. Για να το κάνει αυτό, είχε στη διάθεσή του ένα απλό και σαφές πρωτόκολλο. Τόσο σαφές και απλό, σα να το είχε εκπονήσει ο ίδιος.

Μετά από κατάλληλους ελέγχους, θα έπρεπε να ειδοποιήσει τον προϊστάμενό του, που θα εξαπέλυε αμέσως μια μαζική πυρηνική αντεπίθεση κατά των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, στις 12:14 ακριβώς, στις 26 Σεπτεμβρίου ’83, άρχισαν να σημαίνουν όλα τα συστήματα συναγερμού· αρχίζουν να ηχούν οι σειρήνες, και στις οθόνες των υπολογιστών φαίνεται η ένδειξη: «επικείμενη πυραυλική πυρηνική επίθεση«.

Ένας πύραυλος είχε εκτοξευτεί από μία από τις βάσεις των ΗΠΑ.

Ο στρατιωτικός ζητά να τηρηθεί η ψυχραιμία κι ο καθένας να κάνει τη δουλειά του. Όπως κι ο ίδιος εκτελεί τη δική του.

Ελέγχει όλα τα δεδομένα και απαιτεί επιβεβαίωση από εναέρια άποψη, τη μόνη που ο δορυφόρος δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει, λόγω καιρικών συνθηκών.

Παρά τις διαβεβαιώσεις, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρέπει να πρόκειται για λάθος. Δεν θα είχε καμία λογική βάση οι ΗΠΑ να έχουν εξαπολύσει μόνο έναν πύραυλο αν πραγματικά είχαν σκοπό να επιτεθούν στη Σοβιετική Ένωση.

Έτσι αγνοεί την προειδοποίηση, θεωρώντας την ψευδή συναγερμό.

Λίγο μετά, ωστόσο, το σύστημα εμφανίζει έναν δεύτερο πύραυλο. Και μετά έναν τρίτο.

Με την αδρεναλίνη στα ύψη, από το δεύτερο όροφο του οχυρού μπορεί να δεί, στην αίθουσα επιχειρήσεων, το μεγάλο ηλεκτρονικό χάρτη των Ηνωμένων Πολιτειών με το φως που αναβοσβήνει υποδεικνύοντας τη στρατιωτική βάση στην ανατολική ακτή, από όπου είχαν εξαπολυθεί οι πυρηνικοί πύραυλοι.

Εκείνη τη στιγμή, το σύστημα δείχνει ακόμα μια επίθεση. Έναν τέταρτο πυρηνικό πύραυλο και αμέσως μετά έναν πέμπτο.

Μέσα σε λιγότερο από 5 λεπτά, 5 πυρηνικοί πύραυλοι είχαν εξαπολυθεί από τις αμερικανικές βάσεις ενάντια στην ΕΣΣΔ. Ο χρόνος πτήσης ενός διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου από τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν 20 λεπτά.

Η αντίδραση υπήρξε φρενήρης. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος αναλύει τα δεδομένα …

Μετά από την ανίχνευση του στόχου, το σύστημα συναγερμού θα έπρεπε να περάσει μέσα από 29 επίπεδα ασφάλειας για επιβεβαίωση. Αρχίζει να έχει σοβαρές αμφιβολίες ως προς το αν έχουν υπερβεί τα επίπεδα ασφάλειας.

Γνωρίζει ότι στο σύστημα θα μπορούσε να υπάρχει κάποια βλάβη. Μα θα μπορούσε ένα ολόκληρο σύστημα να κάνει λάθος, πέντε φορές; Ή μήπως βρισκόταν αντιμέτωπος με έναν Αρμαγεδδώνα;

Η βασική στρατηγική του Ψυχρού Πολέμου θα ήταν μια μαζική αποστολή πυρηνικών πυραύλων, μια συντριπτική και ταυτόχρονη δύναμη εκατοντάδων πυραύλων, κι όχι πέντε πύραυλοι, ο ένας μετά τον άλλο. Κάποιο λάθος θα πρέπει να έχει γίνει.

Κι αν δεν ήταν έτσι; Αν ήταν ακόμα μια πονηρή αμερικανική στρατηγική; Το ολοκαύτωμα που όλοι έτρεμαν επρόκειτο να συμβεί κι ο ίδιος δεν έκανε τίποτα;

Είχε πέντε πυρηνικούς διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους καθ “οδόν προς την ΕΣΣΔ και μόλις 10 λεπτά για να πάρει μια απόφαση ως προς το αν θα ενημερώσει τους σοβιετικούς προισταμένους του … Έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι, εάν επεσήμανε αυτό που επιβεβαίωναν όλα τα συστήματα, θα προκαλούσε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

120 αξιωματικοί και στρατιωτικοί μηχανικοί, με τα μάτια καρφωμένα πάνω του, περιμένουν την απόφασή του.

Ποτέ πριν στην ιστορία, ούτε και μετά, δεν βρέθηκε η τύχη του κόσμου στα χέρια ενός και μόνου ανθρώπου, όπως συνέβη εκείνα τα 10 λεπτά. Το μέλλον του κόσμου εξαρτιόταν από την απόφασή του, ενώ εκείνος πάλευε με τον ίδιο του τον εαυτό για το αν θα πρέπει ή όχι να πατήσει το «κόκκινο κουμπί».

Σκέφτεται: οι Αμερικάνοι δεν έχουν ακόμη στην κατοχή τους ένα σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας και ξέρουν ότι μια πυρηνική επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ ισοδυναμεί με την άμεση εξόντωση του λαού τους. Και παρότι δεν τους εμπιστεύεται, ξέρει πως δεν είναι αυτοκτονικοί. Λέγεται μάλιστα το εξής: «Τέτοιος ηλίθιος δεν έχει γεννηθεί ακόμα, ούτε καν στις Ηνωμένες Πολιτείες.»

Αν και γνωρίζει πως σε περίπτωση που κάνει λάθος, μια έκρηξη 250 φορές μεγαλύτερη από αυτήν της Χιροσίμα θα εξαπολυόταν εναντίον τους, μέσα σε λίγα λεπτά, χωρίς οι ίδιοι να μπορούν να κάνουν πλέον τίποτα, καταφέρνει να διατηρήσει την ψυχραιμία του και να εμπιστευτεί το ένστικτό του ακούγοντας τη φωνή της λογικής.

Κι αποφασίζει να αναφέρει τη δυσλειτουργία του συστήματος.

Με τα μέλη μουδιασμένα και τον ιδρώτα να τρέχει ποτάμι, οι 120 άνδρες υπό τις διαταγές του μετρούν τα λεπτά που απομένουν, μέχρι οι πύραυλοι να φτάσουν στη Μόσχα.

Όταν ξαφνικά, στα λίγα δευτερόλεπτα που απομένουν, οι σειρήνες σταματούν να ηχούν και τα προειδοποιητικά φώτα σβήνουν.

Είχε πάρει τη σωστή απόφαση. Είχε σώσει τον κόσμο από έναν πυρηνικό όλεθρο.

Οι σύντροφοί του, μουσκεμένοι από τον ιδρώτα, τον αρπάζουν και τον πετούν στον αέρα, τον αγκαλιάζουν και τον ανακηρύσσουν σε ήρωα.

Ο ίδιος ρίχνεται στο κάθισμά του και καταναλώνει πάνω από μισό λίτρο βότκα χωρίς ανάσα. Όταν εκείνη η βραδιά έφτασε στο τέλος της, αποκοιμήθηκε για 28 συνεχόμενες ώρες.

Όταν επέστρεψε στην εργασία του, οι σύντοφοί του, τού χάρισαν μια φορητή τηλεόραση ρωσικής κατασκευής για να τον ευχαριστήσουν. Ήταν όλοι τους σώοι χάρη στην απόφαση που είχε πάρει.

Όταν μαθεύτηκε τι είχε συμβεί, ο προϊστάμενός του τού είπε ότι θα τον επιβράβευαν για την αποφυγή της καταστροφής και ότι ο ίδιος είχε προτείνει την ανακήρυξη μιας ημέρας προς τιμήν του.

Αλλά τίποτε από αυτά δεν έγινε τελικά.

Η Ρωσία δεν θα μπορούσε να επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο ρωσικό λαό να συνειδητοποιήσουν τι είχε συμβεί.

Έτσι, τον ενημέρωσαν ότι δεν είχε συμμορφωθεί με το πρωτόκολλο και τον μετέθεσαν σε μια χαμηλότερη ιεραρχικά θέση. Λίγο καιρό αργότερα αναγκάστηκε να βγει σε πρόωρη σύνταξη.

Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα μικρό διαμέρισμα στα περίχωρα της Μόσχας, φυτοζωόντας με μια πενιχρή σύνταξη των 200 δολαρίων το μήνα, μέσα στην απόλυτη μοναξιά και την ανωνυμία.

Ώσπου το 1998, ο διοικητής του που εκείνο το βράδυ βρισκόταν επικεφαλής, Yury Votintsev, αποκάλυψε το συμβάν, το λεγόμενο ‘’συμβάν της φθινοπωρινής ισημερίας’’ που προκλήθηκε από μια εξαιρετικά σπάνια αστρονομική συγκυρία, σε ένα βιβλίο με τα απομνημονεύματά του, που έφτασε τυχαία στα χέρια του Douglas Mattern, προέδρου του διεθνούς οργανισμού για την ειρήνη, «Ένωση των πολιτών του κόσμου».

Αφού επιβεβαίωσε κατά πόσο η συγκλονιστική αυτή ιστορία ήταν πραγματική, πήγε να συναντήσει αυτοπροσώπως τον αφανή αυτόν ήρωα στον οποίο χρωστάμε όλοι μας το γεγονός πως εξακολουθούμε να ζούμε σε αυτόν τον κόσμο, για να του δώσει το βραβείο του «Πολίτη του Κόσμου».

Τη μόνη ένδειξη που είχε ως προς το πού θα τον έβρισκε του την είχε δώσει ένας Ρώσος δημοσιογράφος, ο οποίος τον είχε προειδοποιήσει ότι θα πρέπει να πάει χωρίς ραντεβού, διότι ούτε το τηλέφωνο ούτε το κουδούνι λειτουργούσαν.

Η αναζήτηση ανάμεσα στα τεράστια και γκρίζα συγκροτήματα διαμερισμάτων από μπετό, περίπου 50 χιλιόμετρα μακριά από τη Μόσχα, δεν υπήρξε εύκολη.

Ένας από τους ανθρώπους από τους οποίους ζήτησε πληροφορίες του απάντησε: «Θα πρέπει να είστε τρελός».

Αν πραγματικά υπήρχε ένας άνθρωπος ο οποίος θα είχε αγνοήσει μια προειδοποίηση για πυρηνική επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτός θα είχε ήδη εκτελεστεί. Εκείνη την εποχή στη Σοβιετική Ένωση, η έννοια ‘’ψευδής συναγερμός’’ δεν υπήρχε. Το σύστημα δεν έκανε ποτέ λάθος. Μόνο οι άνθρωποι.

Τελικά, στο δεύτερο όροφο ενός από τα κτίρια, κατόρθωσε να εντοπίσει τον αξιωματικό, ο οποίος εμφανίστηκε, αξύριστος κι απεριποίητος. ‘’Ναι, εγώ είμαι, παρακαλώ’’.

«Ένιωσα πως ήμουν μαζί με τον Ιησού, όταν άνοιξε την πόρτα», δήλωσε ο Douglas Mattern.

«Ωστόσο, ζούσε σε άθλια κατάσταση. Κουτσαίνοντας, με πρησμένα πόδια, δεν μπορούσε να περπατήσει και, καθώς του ήταν πολύ οδυνηρό να στέκεται όρθιος, μου είπε ότι έβγαινε μόνο για να αγοράζει τα απαραίτητα.»

Μετά από την αφήγηση της ιστορίας, περίπου όπως σας την περιγράψαμε, αυτός ο άνθρωπος θα σας έλεγε: «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ήρωα. Ήμουν απλώς και μόνο ένας υπάλληλος που έκανε το καθήκον του με ευσυνειδησία, σε μια εποχή μεγάλου κινδύνου για την ανθρωπότητα. «Ήμουν απλά ο κατάλληλος άνθρωπος, στον κατάλληλο τόπο, την κατάλληλη στιγμή.»

‘’Σε έναν κόσμο γεμάτο από ματαιόδοξους που «καμώνονται» πως κάνουν κάτι σημαντικό, ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που κάνουν είναι να βλάπτουν τους άλλους και τον πλανήτη, σε έναν κόσμο τόσο γεμάτο από δυστυχία, μικροπρέπειες, υπετροφικά εγώ, απληστία και φιλοδοξίες, η ταπεινότητα αυτού του ανθρώπου και η αδιαφορία του απεναντι στη φήμη και την αναγνώριση, είναι πραγματικά συγκλονιστική’’, είπε ο Mattern.

Αφού έλαβαν γνώση σχετικά με το γεγονός αυτό, ειδικοί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία υπολόγισαν ποια θα ήταν η έκταση της καταστροφής, σύμφωνα με το οπλοστάσιο που είχαν στη διάθεσή τους εκείνη την εποχή.

Το ανατριχιαστικό συμπέρασμα: τρία έως τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι σώθηκαν άμεσα και έμμεσα από την απόφαση που πήρε αυτός ο άνθρωπος εκείνο το βράδυ.

‘’Το πρόσωπο της γης θα είχε παραμορφωθεί και ο κόσμος όπως τον γνωρίζουμε, δεν θα υπήρχε πια» είπε ένας από τους εμπειρογνώμονες.

Αυτός ο άνθρωπος έχει λάβει:

Το Βραβείο του Πολίτη του Κόσμου, στις 21 Μαΐου 2004.

Η Αυστραλιανή Σύγκλητος του απένειμε τιμή στις 23 Ιουνίου 2004.

Στις 19 Ιανουαρίου του 2006 έγινε δεκτός στα Ηνωμένα Έθνη. Είπε ότι εκείνη η μέρα ήταν η «πιο ευτυχισμένη μέρα που είχε ζήσει εδώ και πολλά χρόνια.»

Στη Γερμανία, το 2011, τιμήθηκε με το βραβείο για όσους έχουν συνεισφέρει σημαντικά στην παγκόσμια ειρήνη, αποτρέποντας έναν πιθανό πυρηνικό πόλεμο.

Βραβεύτηκε στο Baden Baden στις 24 Φεβρουαρίου 2012.

Κέρδισε το Dresda Preis το 2013.

Και ο Κέβιν Κόστνερ γύρισε το ντοκιμανταίρ «Κόκκινο κουμπί» προς τιμήν του.

Σήμερα συνεχίζει να ζει στο μικρό του διαμέρισμα στα περίχωρα της Μόσχας, με τη μικρή του σύνταξη των 200 δολαρίων το μήνα, σε σχετική ανωνυμία. Έδωσε τα περισσότερα από τα χρηματικά έπαθλα στην οικογένειά του, κρατώντας μερικά χρήματα για να αγοράσει μια ηλεκτρική σκούπα που ονειρευόταν και που αποδείχθηκε ελαττωματική.

Όταν άκουσα αυτή την ιστορία, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν: όταν οι γείτονές του ή κάποιος άλλος τον κοιτούν, έχουν ποτέ σκεφτεί πως οφείλουν τη ζωή τους και εκείνη της οικογένειάς τους, των απογόνων και των φίλων τους, σε αυτόν τον άνθρωπο;

Ή αν αυτός ο άνδρας βλέπει τις ειδήσεις και όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, έχει αναρωτηθεί ποτέ αν όλα αυτά που γίνονται συμβαίνουν χάρη στην απόφαση που πήρε μέσα σε εκείνα τα 10 λεπτά;

Όταν βλέπει την ανατολή και τη δύση του ήλιου έχει ποτέ σκεφτεί ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι μπορούν να το κάνουν, χάρη στον ίδιο;

Και αναρωτιέμαι πόσο Κάρμα μπορεί να κερδίσει μια ανθρώπινη ψυχή για τη σωτηρία δισεκατομμυρίων ανθρώπων, φυτών και ζώων; Για τη σωτηρία ενός ολόκληρου πλανήτη;

Αυτό το γεροντάκι που ζει σε ένα μικρό δυάρι στα περίχωρα της Μόσχας με τα ψίχουλα των 200 δολαρίων το μήνα, έσωσε τον κόσμο και κανείς δεν το ξέρει.

Πώς είναι δυνατόν μετά από 32 χρόνια, τόσο λίγοι άνθρωποι στον κόσμο να γνωρίζουν γι “αυτόν;

Είναι αδιανόητο και φοβερά άδικο.

Για το λόγο αυτό, σε αυτή τη νέα επέτειο της απόφασης με βάση την κοινή λογική, που έσωσε τον κόσμο, θέλω απλώς να γνωρίσουν όλοι τον άνθρωπο που πήρε αυτή την απόφαση.

Είναι ο Αντισυνταγματάρχης Stanislav Petrov.

Μετάφραση από τα Ιταλικά: Όλγα Λιακάκη

Πηγή:expresstime.gr

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2016/12/o-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%8

Δεκέμβριος 5, 2016 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

ΛΥΚΕΙΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016. ΜΙΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ.

Σήμερα , Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2016, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη εκδήλωση του Γενικού Λυκείου Κυπαρισσίας για τον εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου στον χώρο της βιβλιοθήκης του σχολείου.

Επειδή λοιπόν η νεολαία θα πρέπει πάντοτε  και να μην ξεχνά τον αγώνα των φοιτητών του ’73, αλλά και να επαγρυπνά για τη διατήρηση των κεκτημένων, οι μαθητές προσπάθησαν να μας θυμίσουν και να μας μεταφέρουν για λίγο στο κλίμα της εποχής μέσα από μικρά θεατρικά δρώμενα, εστιάζοντας κυρίως στη λογοκρισία που επιβλήθηκε κατά την περίοδο της 7ετούς δικτατορίας στη μουσική, στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια. Ζωντάνεψαν σκηνές εφόδου στα σπίτια πολιτών και ανάκρισης στις φυλακές.

   Μουσικό συγκρότημα αποτελούμενο από τους Ηλιόπουλο Δημήτρη, Μηλούσι Δημήτρη και Χριστακόπουλο Παύλο και πλαισιωμένο από χορωδία με τους μαθητές-ηθοποιούς της γιορτής δίνοντας έναν ‘’ροκ’’ τόνο στην εκδήλωση έπαιξε τραγούδια του τότε συγκροτήματος ‘’Εξαδάκτυλος’’ και του Δ. Σαββόπουλου.

Όπως τόνισε ο διευθυντής του Λυκείου κ. Αντωνόπουλος Ευάγγελος τα συνθήματα για ψωμί, παιδεία, ελευθερία των εξεγερμένων του Πολυτεχνείου για τους σημερινούς μαθητές μπορεί να φαντάζουν μακρινά και δεδομένα, κρύβουν όμως μέσα τους τον αγώνα ολόκληρων γενιών. Έναν αγώνα, χωρίς την ύπαρξη του οποίου, η ζωή μας σήμερα θα ήταν ίσως διαφορετική.

Οι υπεύθυνοι καθηγητές κ. Βίτσας Θεόδωρος και κα. Ρουμπιέ Έλενα ευχαριστούν θερμά τους μαθητές:

Αποστόλου Αίαντα, Γκούντουβα Ιωάννη, Γκρίτζαλη Σταμάτη, Δημητρακόπουλο Στάθη, Κανελλόπουλο Χαράλαμπο, Λαγού Μάρω, Λαλιώτη Κανέλλα, Λιβά Κυριάκο, Μελά Ευγενία, Μπάκα Αλεξάνδρα, Μπάκα Χριστίνα, Μπακόπουλο Περικλή, Μπαρτζελιώτη Δημήτρη, Παναγόπουλο Γιώργο, Παπαδόπουλο Θανάση,  Σαμπαζιώτη Αναστασία, Σιμιόν Χριστίνα, Φωτεινέα Ανδρέα, Χήναρη Ελπίδα, και Ψιλοδημητρακόπουλο Νίκο, που βοήθησαν στην οργάνωση και διεξαγωγή της γιορτής.

Πρόσθεσε 24 νέες φωτογραφίες.

Το  Λύκειο Κυπαρισσίας πρόσθεσε 12 νέες φωτογραφίες (Κάντε κλικ).

Φωτογραφίες από την χθεσινή γιορτή για την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Νοέμβριος 17, 2016 Posted by | ΑΓΩΝΕΣ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΛΥΚΕΙΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ | Σχολιάστε

Πιτσά (Σιτοχώρι) 29 Οκτωβρίου 1942. Η πρώτη ρίψη όπλων και εφοδίων στην κατεχόμενη Πελοπόννησο. Του Δημήτρη Α. Δριμή.

Πιτσά (Σιτοχώρι) 29 Οκτωβρίου 1942
Η πρώτη ρίψη όπλων και εφοδίων στην κατεχόμενη Πελοπόννησο.

Δημήτρης Α. Δριμής
Συντονιστική Γραμματεία Αυτοδιοίκησης ΣΥΡΙΖΑ, Δ.Σ. ΕΔΙΑ 1940-1974,
τ. Δήμαρχος Αετού Μεσσηνίας
Η χώρα μας την περίοδο 1941 – 1944 μοιράστηκε σε ζώνες ελέγχου ανάμεσα στη Γερμανία, την Ιταλία και τη Βουλγαρία. Η Ιταλική ζώνη κατοχής περιλάμβανε τα 2/3 της Ελλάδας. Σε αυτή τη ζώνη ανήκε η Πελοπόννησος και η περιοχή Ορεινής Τριφυλίας – Ολυμπίας. Στο Κοπανάκι, κέντρο της Ορεινής Τριφυλίας, εγκαταστάθηκαν ισχυρές Ιταλικές δυνάμεις ενώ ενισχυμένο φυλάκιο από 150 άνδρες τοποθετήθηκε στη θέση «Κακόρεμα», για την προστασία των πέτρινων γεφυριών της σιδηροδρομικής γραμμής Κοπανακίου- Καλονερού.
Την 27η Ιουλίου 1941 στο Κοπανάκι ιδρύθηκε η αντιστασιακή οργάνωση Νέα Φιλική Εταιρία (Ν.Φ.Ε.) Ορεινής Τριφυλίας. Η οργάνωση αργότερα προσχώρησε στο ΕΑΜ. Τον Ιούλιο του 1942, σε σύσκεψη αντιπροσωπειών του ΕΑΜ Άνω Μεσσηνίας και Ορεινής Τριφυλίας, που έγινε στο Βασιλικό, αποφασίστηκε η συγκρότηση δύο ανταρτοομάδων, των δεκαπέντε περίπου ανδρών η κάθε μία, με σκοπό την οργάνωση ένοπλης αντίστασης. Στρατιωτικός υπεύθυνος για την Άνω Μεσσηνία ορίστηκε ο υπολοχαγός Κώστας Κανελλόπουλος, από την Καλλιρρόη και για την Ορεινή Τριφυλία – Ολυμπία ο ανθυπολοχαγός Ναπολέοντας Παπαγιαννόπουλος από το Ψάρι.
Την 29η Οκτωβρίου 1942 πραγματοποιήθηκε στο χωριό Πιτσά Τριφυλίας η πρώτη στην Πελοπόννησο ρίψη όπλων και εφοδίων από συμμαχικό αεροπλάνο. Η επόμενη ρίψη έγινε στη θέση «Λόγγο», μεταξύ Πλατανίων και Αυλώνας, τη νύχτα της 21ης προς 22α Μαίου 1943 με την παρουσία και τον έλεγχο Αγγλικής στρατιωτικής αποστολής, που αποτελείτο από τον Ταγματάρχη Ρίντ και τον Υπολοχαγό Πίτερ και είχε εγκατασταθεί στο βουνό «βουνί» των Πλατανίων. Η ρίψη στο Πιτσά έγινε χωρίς να έχει προηγηθεί αποστολή Αξιωματικών Συνδέσμων. Έπεσαν συνολικά 17 δέματα τα οποία περιείχαν σύγχρονο εξοπλισμό για 30 περίπου άντρες. Υπήρχαν έξι Ιταλικά οπλοπολυβόλα μπρέντα, τριάντα ατομικά αυτόματα Στέν, είκοσι ιταλικές αραβίδες, είκοσι περίστροφα, ικανός αριθμός ιταλικών και αγγλικών χειρομβοβίδων, εκρηκτικές ύλες και μηχανισμοί, αρκετά πυρομαχικά, αρκετά ζευγάρια από στρατιωτικά άρβυλα και είδη ιματισμού.
Η επιχείρηση οργανώθηκε από το Ναπολέοντα Παπαγιαννόπουλο και τον «Προμηθέα ΙΙ», μια από τις οργανώσεις που έδρασαν στην Ελλάδα στη διάρκεια της Κατοχής, για λογαριασμό της βρετανικής SOE (Special Operations Executive = διεύθυνση ειδικών υπηρεσιών). Η επαφή του Ναπολέοντα με την οργάνωση έγινε μέσω του αδελφού του και μέλους του «Προμηθέα ΙΙ» Γεώργιου Παπαγιαννόπουλου, Πλωτάρχη του π.ν. και απότακτου του κινήματος του 1935.
Ο «Προμηθέας ΙΙ» συνέδεσε το Ναπολέοντα, που πήρε τον κωδικό «Σούνιο», με το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής (ΣΜΑ). Σε συνάντηση του Ναπολέοντα στην Αθήνα, το Σεπτέμβρη του 1942, με σύνδεσμο του «Προμηθέα ΙΙ», καθορίστηκε η ρίψη όπλων, για τη δημιουργία αντάρτικου, να γίνει μεταξύ 1ης έως 4η Οκτωβρίου και ώρες από 9:00 έως 1:00 τη νύχτα στο λόφο «Μαστραντώνη» του Πιτσά. Σήμα αναγνώρισης ήταν πέντε φωτιές σε σχήμα σταυρού και σε απόσταση τριακοσίων περίπου μέτρων η μία από την άλλη. Από το κέντρο του σταυρού θα απαντούσαν με φακό στα φωτεινά σήματα του αεροπλάνου. Οι βραδιές αναμονής πέρασαν άκαρπες. Ο Παπαγιαννόπουλος ανέβηκε και πάλι στην Αθήνα. Πληροφορήθηκε πως η ρίψη ματαιώθηκε για λόγους επιχειρήσεων και κανονίστηκε νέα ρίψη στο ίδιο μέρος, με το ίδιο σήμα αναγνώρισης και τις ίδιες ώρες μεταξύ 26ης και 29ης Οκτωβρίου.
Από το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου οκτώ άνθρωποι του ΕΑΜ περίμεναν και πάλι στο λόφο. Τη νύχτα της 29ης και ώρα 1:00 π.μ., ακούστηκε βόμβος αεροπλάνου. Η αγωνία και η συγκίνηση των ανθρώπων που περίμεναν τόσες νύχτες κορυφώθηκε. Οι στιγμές ήταν ιστορικές. Το συμμαχικό αεροπλάνο ήρθε, από την πλευρά της Κυπαρισσίας και έριξε τα δέματα. Κανένα όμως δεν έπεσε στο χώρο υποδοχής. Μόνο δύο κιβώτια βρέθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πρίν ξημερώσει αποφασίστηκε να φύγει, για λόγους ασφαλείας, ο γνωστός στην περιοχή γιατρός Κανελλόπουλος Π. από την Αυλώνα και να συνεχίσουν την έρευνα ανεύρεσης των υπολοίπων κιβωτίων οι Πιτσαίοι με το Χρ. Αντωνόπουλο, ο Ναπ. Παπαγιαννόπουλος, ο Γιάννης Παπαδόπουλος από το Βασιλικό και ο Στ. Λαμπρόπουλος από την Αυλώνα. Το πρωί έγινε γνωστό πως έντεκα δέματα είχαν πέσει στο πέτρινο αλώνι των αδελφών Χρήστου και Θόδωρου Λιάτσου και ένα δέμα στη θέση «Κεφαράπι» κοντά στο χωριό. Τρία άλλα δέματα που είχαν πέσει προς το Ρίπεσι βρέθηκαν την επόμενη μέρα.
Το γεγονός της ρίψης όπλων έγινε γνωστό στους κατοίκους, οι οποίοι αντικρύζοντας το περιεχόμενο του δέματος στο «Κεφαράπι», φυσίγγια και εκρηκτικούς μηχανισμούς, ανησύχησαν. Θεώρησαν πως τα είχαν ρίξει σκόπιμα οι Ιταλοί για να δοκιμάσουν την υπακοή τους. Κρίσιμος αποδείχτηκε ο ρόλος του Αντωνόπουλου στο χειρισμό της υπόθεσης. Αφού μάζεψε τους συγχωριανούς του, παρουσία του προέδρου και του παπά του χωριού, τους είπε πως η ρίψη δεν έγινε από τους Ιταλούς αλλά από τους Άγγλους σε συνεννόηση με το ΕΑΜ της Ορεινής Τριφυλίας, για τη δημιουργία αντάρτικου κατά των κατακτητών και πως ο ίδιος με δέκα οπλισμένους αντάρτες και έναν αξιωματικό περίμεναν για μέρες τη ρίψη. Τους είπε ακόμα πως κατανούσε τους φόβους τους για πιθανό κάψιμο του χωριού τους αν μάθαιναν οι Ιταλοί πως τους απέκρυψαν το γεγονός της ρίψης. Για να μην υποστεί, λοιπόν, αντίποινα το χωριό πρότεινε όχι να αποκρύψουν αλλά αντίθετα να ενημερώσουν οι ίδιοι οι κάτοικοι τους Ιταλούς για το γεγονός. Να μην τους ενημερώσουν όμως αμέσως. Να φυλάξουν, μάλιστα, και να τους παραδώσουν το ένα κιβώτιο με τα όπλα και το αλεξίπτωτο που έπεσε κοντά στο χωριό στη θέση «Κεφαράπι». Τα άλλα έντεκα κιβώτια όμως θα τα πάρουν οι αντάρτες.
Αφού συμφώνησαν σε αυτά ανέλαβε ο πρόεδρος του χωριού να πάει στο Κοπανάκι, αργά το απόγευμα και να ενημερώσει τους Ιταλούς. Η πρόνοια να ενημερωθούν οι Ιταλοί αργά ήταν σκόπιμη. Γνώριζαν πως οι Ιταλοί δεν θα ξεκινούσαν νύχτα για το χωριό αλλά θα πήγαιναν την επόμενη μέρα. Ήταν, άλλωστε, πρόσφατο και το γεγονός της επίθεσης και διάλυσης Ιταλικού αποσπάσματος Καραμπινιέρων στην Καλλιρρόη στις 5 Αυγούστου 1942, όπου σκοτώθηκε και ο διερμηνέας και συνεργάτης τους Κωστάκης Βενούτσιος. Είχαν έτσι όλη τη μέρα και τη νύχτα στη διάθεσή τους, για να κρύψουν και ασφαλίσουν τα όπλα. Έτσι και έγινε. Ο Αντωνόπουλος με νέους του χωριού πήγαν στο πετράλωνο των Λιατσαίων να ασφαλίσουν τα δέματα και να πουν στους αντάρτες, που περίμεναν εκεί τα όσα συμφωνήθηκαν, ενώ ο πρόεδρος του χωριού, Αποστόλης Μπεκιάρης, αργά το απόγευμα πήγε στο Κοπανάκι και ενημέρωσε τους Ιταλούς, για το κιβώτιο με τα όπλα
Η ιδέα του Αντωνόπουλου για την απόκρυψη των όπλων ήταν μοναδική. Μετέφεραν τα κιβώτια κοντά σε μία μάντρα είκοσι πέντε περίπου μέτρων, την οποία αφού γκρέμισαν την ξανάχτισαν τοποθετώντας μέσα τα δεκατρία κιβώτια. Στη συνέχεια ο ιδιοκτήτης του χωραφιού όργωσε το χωράφι. Ήταν, άλλωστε, εποχή οργώματος. Το χωράφι ήταν πλέον ομοιόμορφο και η όλη εικόνα του χώρου δεν δημιουργούσε υποψίες.
Οι Ιταλοί έφτασαν στο χωριό την άλλη μέρα. Σε έρευνες που έκαναν δεν ανακάλυψαν τίποτα, πήραν το δέμα που βρέθηκε στο χωριό, ευχαρίστησαν τους κατοίκους για τη συνεργασία τους και έφυγαν. Το τέχνασμα του Αντωνόπουλου αποδείχτηκε σωτήριο. Το ίδιο και η σιωπή των κατοίκων. Οι Ιταλοί δεν υποψιάστηκαν κάτι το ύποπτο και το χωριό δεν μπήκε σε περιπέτειες αντιποίνων.
Το γεγονός της ρίψης των όπλων υπήρξε κρίσιμης σημασίας για την εξέλιξη της Εθνικής Αντίστασης στην ευρύτερη περιοχή. Τρομοκράτησε τους Ιταλούς που διέδωσαν πως κάποιο δικό τους δήθεν αεροπλάνο έκανε κατά λάθος τη ρίψη. Ενίσχυσε το ηθικό και το κύρος του ΕΑΜ και αύξησε την επιρροή του στους τοπικούς πληθυσμούς καθώς φάνηκε η διεθνής διάσταση της αντίστασης και η σύνδεσή της με τους Άγγλους και το συμμαχικό αγώνα. Ανέδειξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ΕΑΜ στην προετοιμασία της εθνικής αντίστασης στην Ορεινή Τριφυλία. Ενίσχυσε τη μαχητική ικανότητα του ΕΛΑΣ, καθώς εξοπλίστηκαν με σύγχρονο οπλισμό οι δύο ανταρτοομάδες της Άνω Μεσσηνίας και της Ορεινής Τριφυλίας, και τον κατέστησε ικανό να σχεδιάζει και υλοποιεί στρατιωτικές ενέργειες.
Το γεγονός έχει καταγραφεί ισχυρά στην τοπική μνήμη. Ο σύλλογος του χωριού, το καλοκαίρι του 2009, ανήγηρε μνημείο και τοποθέτησε αναμνηστική πλάκα στο λόφο «Μαστραντώνη», όπου σήμερα βρίσκεται και το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής.
Υ.Γ. Η πρώτη δημόσια εμφάνιση της ανταρτοομάδας Ορεινής Τριφυλίας, που συγκροτήθηκε την 28η Φεβρουαρίου 1943 στην Κόκλα και αποτελείτο αρχικά, από 12 άντρες με στρατιωτικό υπεύθυνο το Ναπ. Παπαγιαννόπουλο, πολιτικό υπεύθυνο τον Χρ. Αντωνόπουλο από το Πιτσά και καπετάνιο το Γιάννη Παπαδόπουλο από το Βασιλικό, έγινε στο Κοπανάκι την Κυριακή 21 Μαρτίου 1943, σε συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε στη διάρκεια του Παζαριού. Αντικείμενο του συλλαλητηρίου ήταν η διαμαρτυρία κατά της σχεδιαζόμενης από τους Γερμανούς πολιτικής επιστράτευσης και της υποχρέωσης του ανδρικού πληθυσμού της χώρας μας να προσφέρει στις δυνάμεις κατοχής εργασία ακόμα και έξω από την Ελλάδα. Ομιλητές ήταν ο Π. Γεωργακόπουλος από το Πιτσά και ο 18/χρονος Γ. Τασιόπουλος από τη Φούσια. Η Ιταλική φρουρά αιφνιδιάστηκε και παρέμεινε κλεισμένη στα καταλύματά της ενώ από το Τηλεγραφείο του Κοπανακίου οι πολίτες της Ορεινής Τριφυλίας έστειλαν τηλεγράφημα διαμαρτυρίας στην Κυβέρνηση.

‘Αρθρο δημοσιευμένο στην εφημερίδα Ελευθερία της Μεσσηνίας, 5ης-6ης Νοεμβρίου 2016.

Νοέμβριος 9, 2016 Posted by | ΔΗΜΟΣ ΑΕΤΟΥ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ | Σχολιάστε

Η θυσίες του Ελληνικού Στρατού κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, με ομιλήτρια την κ. Λιακάκη Μαρία.

Συγκινητικές, ιστορικές στιγμές χθες στη βιβλιοθήκη της Ένωσης Σμυρναίων στην ομιλία μου για τη θυσία του Ελληνικού Στρατού (Ελλαδιτών και Μικρασιατών) στη Μ. Ασία 1919-1922. Με φόντο το πορτραίτο του Εθνομάρτυρα μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου και το ιστορικό καμπαναριό της Αγίας Φωτεινής, και ανάμεσα στον πρόεδρο της Ένωσης Σμυρναίων κ. Γιώργο Αρχοντάκη (αριστερά μου) και τον πρόεδρο της Ένωσης Βουρλιωτών Μ. Ασίας κ. Φώτη Καραλή (δεξιά μου), τους οποίους ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση και τη διοργάνωση. Κρατάω ένα λευκό τριαντάφυλλο, που μου προσέφερε ο Πρεβεζιάνος στρατηγός κ. Αρταβάνης, εκ μέρους του διάσημου Ελληνοσουηδού σκηνοθέτη κ. Μπάμπη Τσόκα.
φωτ. Περικλής Λιακάκης Periklis Liakakis

Φωτογραφία της Μαρία Λιακάκη.

Ο χρήστης Δίκτυο Μικρασιάτης κοινοποίησε το άλμπουμτου Μάνος Κιλημάντζος.

»Aνδρων επιφανών πάσα γη τάφος»

Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες στη βιβλιοθήκη της Ενωσης Σμυρναίων, διάλεξη με θέμα τη θυσία του Ελληνικού Στρατού (Ελλαδιτών και Μικρασιατών) κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, με ομιλήτρια την κ. Λιακάκη Μαρία, υποψήφια διδάκτωρ Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την εκδήλωση συνδιοργάνωσαν η Ένωσις Σμυρναίων καί η Ένωση Βουρλιωτών Μ.Ασίας.

+28

Ο Μάνος Κιλημάντζος πρόσθεσε 32 νέες φωτογραφίες στο άλμπουμ: Διάλεξη Μ.Λιακάκη

https://www.facebook.com/MikrasiatisDiktyo/

Νοέμβριος 3, 2016 Posted by | ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε