Δευτέρα 13 Νοέμβρη στην Καλαμάτα: «Ο Σοσιαλισμός η μόνη απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα». Έκθεση – αφιέρωμα στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Η ΤΕ Μεσσηνίας του ΚΚΕ διοργανώνει εκδήλωση με θέμα τα 100 χρόνια από τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, με τίτλο: «Ο Σοσιαλισμός η μόνη απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα».Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Η Εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 13 Νοέμβρη στις 7.30μμ στο αμφιθέατρο του εργατικού κέντρου Καλαμάτας.
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνει ομιλία από τον Τάσο Αντωνίου, μέλος του γραφείου περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ και προβολή ντοκιμαντέρ για την Οκτωβριανή επανάσταση, με υλικά από τις μέρες της επανάστασης και της σοσιαλιστικής οικοδόμησης που βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθεί έκθεση – αφιέρωμα στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση και στην προσφορά της σοσιαλιστικής οικοδόμησης κατά τον 20ο αιώνα. Η έκθεση θα λειτουργεί από την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου – Κυριακή 12 Νοεμβρίου, στον Πολυχώρο Δημιουργίας της ΚΝΕ » Μικρόβιο – Γιώργος Βουβαλέας». Οι ώρες λειτουργίας θα είναι 10:00 -13:00 & 17:00 – 21:00. Στο χώρο της έκθεσης θα λειτουργεί βιβλιοπωλείο της Σύγχρονης Εποχής με το ίδιο θέμα.Φωτογραφία της Sia Zaxou.
ΥΓ: Την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017 θα πραγματοποιηθεί συνέντευξη τύπου στον Πολυχώρο Δημιουργίας της ΚΝΕ » Μικρόβιο – Γιώργος Βουβαλέας»,στις 11:00 με θέμα την προσεχή εκδήλωση.
Advertisements

Τον 4ο και τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες έχτισαν μια αυτοκρατορία που απλώνεται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Διηγήθηκε από το Liam Neeson Golden Age (Ιστορικό Ντοκιμαντέρ)

Ήταν ίσως η πιο θεαματική άνθηση της φαντασίας και της επιτυχίας στην καταγεγραμμένη ιστορία. Τον 4ο και τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες έχτισαν μια αυτοκρατορία που απλώνεται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο από την Ασία στην Ισπανία. Έθεσαν τα θεμέλια της σύγχρονης επιστήμης, της πολιτικής, του πολέμου και της φιλοσοφίας και παρήγαγαν μερικές από τις πιο εντυπωσιακές τέχνες και την αρχιτεκτονική που έχει δει ποτέ ο κόσμος. Αυτή η σειρά, που διηγείται ο Liam Neeson, αναφέρει την άνοδο, τη δόξα, τη θανάτωση και την κληρονομιά της αυτοκρατορίας που σημάδεψε την αυγή του δυτικού πολιτισμού. Η ιστορία αυτού του εκπληκτικού πολιτισμού λέγεται μέσα από τη ζωή των ηρώων της αρχαίας Ελλάδας. Οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της τεχνολογίας υπολογιστών και τηλεόρασης ανοικοδομούν την Ακρόπολη, αναδημιουργούν τη Μάχη του Μαραθώνα και αποκαθιστούν το μεγαλείο της Ακαδημίας, όπου ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης σφυρηλάτησαν τα θεμέλια της Δύσης. Η σειρά συνδυάζει δραματική αφήγηση, εκπληκτική απεικόνιση, νέα έρευνα και διακεκριμένη υποτροφία για να καταστήσει την κλασσική Ελλάδα ένδοξο ζωντανό.

Το δεύτερο μέρος αναπαριστά την ηρωική νίκη των Ελλήνων ενάντια στην ισχυρή περσική αυτοκρατορία μέσα από τη ζωή του Θεμιστοκλή, ενός από τους μεγαλύτερους στρατηγούς της Αθήνας. Το επεισόδιο ανοίγει το 490 π.Χ. όταν η μικροσκοπική Αθήνα προετοιμάζεται για να διαφυλάξει την αναπτυσσόμενη οικονομία και τη νηπιακή δημοκρατία ενάντια σε εισβολή από τους περσικούς στρατούς του Δαρείου Μεγάλου. Όταν οι Πέρσες φτάνουν για μάχη, ο Έλληνας ταχυμεταφορέας Φειδιππίδης τρέχει 140 μίλια με τη Σπάρτη μέσα σε δύο ημέρες για να ζητήσει βοήθεια από το στρατό του, σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο. Αλλά η Σπάρτη, αντίπαλος της Αθήνας, αρνείται να συμμετάσχει. Οι αριθμημένοι Αθηναίοι, παλεύοντας για να υποστηρίξει τη ζωή τους στην ελευθερία, να νικήσει τους Πέρσες και να τους στείλει στην ταπείνωση πίσω στην Ασία. Αλλά ένας Αθηναίος, ο Θεμιστοκλής, συνειδητοποιεί ότι η Αθήνα δεν έχει δει τον τελευταίο από τους περήφανους Πέρσες. Πείθει τους αρχηγούς των πόλεων να χτίσουν ένα στόλο πολεμικών πλοίων. Αυτά τα πλοία, που ονομάζονται triremes, είναι «πλωτοί βλήτοι» με προεξέχοντα τόξα σχεδιασμένα ειδικά για να φλερτάρουν εχθρικά πλοία. Ενώ οι Αθηναίοι εκτελούν τα σχέδιά τους, ο Περσικός άρχοντας Darius πεθαίνει και ο γιος του Xerxes πετυχαίνει στο θρόνο. Κάτω από την πίεση να εκδικηθεί εναντίον των Ελλήνων, συγκεντρώνει έναν στρατό δύο εκατομμυρίων ανδρών. Όταν οι τρομοκρατημένοι Έλληνες ζητούν τη συμβουλή του Δελφικού Oracle, απλώς τους λέει να φύγουν. Αλλά ο Θεμιστοκλής αρνείται να πανικοβληθεί. Αντίθετα, αναφέρει και πάλι το Δελφικό Μαντείο και αυτή τη φορά προβλέπει ότι ένας «ξύλινος τοίχος» θα προστατεύσει τους Έλληνες. Πρώτα, διατάζει την Αθήνα να εγκαταλείπεται, εγκαθιστά το στόλο του στο νησί της Σαλαμίνας του Αιγαίου και στέλνει έναν «προδότη» στους Πέρσες για να τους πει ότι οι Αθηναίοι φεύγουν και είναι εύκολο θύμα για τον περσικό στόλο. Όταν τα Περσικά πλοία μετακινούνται στο στενό μεταξύ Σαλαμίνας και της ηπειρωτικής Ελλάδας, οι τρίρεμοι βυθίζονται και καταβυθίζουν 200 περσικά πλοία και η Αθήνα κερδίζει τον πόλεμο. Η Ελλάδα, τώρα πλοίαρχος της Μεσογείου, υφίσταται έναν από τους πιο εντυπωσιακούς πνευματικούς και φυσικούς μετασχηματισμούς στην ιστορία. Ο Περικλής, ο εκλεγμένος αρχηγός της Αθήνας, επιβλέπει το κτίριο του Παρθενώνα και μια εξαιρετική άνθηση των τεχνών και των επιστημών, θέτοντας τα θεμέλια για αυτό που τώρα αποκαλείται «Δυτικός πολιτισμός».

Οι τρίρεμοι (Φωτογραφία)Σχετική εικόνα

ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΛΕΥΚΗ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ: ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ.

ΕΝΩΣΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ Ν. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΄΄Η ΙΩΝΙΑ΄΄.

ΕΝΩΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΛΕΥΚΗΣ.

Η Ένωση Μικρασιατών Ν. Μεσσηνίας΄΄Η ΙΩΝΙΑ΄΄,  συναντά   την Ένωση Γυναικών Λεύκης.prosfygopoula

Στο πλαίσιο της εξωστρέφειας των δύο Ενώσεων και με τη συμπλήρωση των 95 χρόνων από την Μικρασιατική Γενοκτονία, πραγματοποιείται εκδήλωση – ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων για το Μικρασιατικό ζήτημα.

Θα προβληθεί ντοκιμαντέρ για τις αλησμόνητες πατρίδες και θα ακολουθήσει συζήτηση για την κουλτούρα και τον πολιτισμό που έφεραν οι Μικρασιάτες από τη γη της Ιωνίας.

 Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει: παραδοσιακά κεράσματα, αναφορά στους χορούς και τα τραγούδια, στη λογοτεχνία, αλλά και συνταγές από τη γη της Μικράς Ασίας.

Επίσης θα γίνει συνάντηση και καταγραφή των Μικρασιατών που κατοικούν στην περιοχή της Τριφυλίας.

Σας περιμένουμε με ιδιαίτερη χαρά να μας τιμήσετε με την παρουσία σας, την ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ και ώρα 5:00 το απόγευμα, στην έδρα της Ένωσης γυναικών Λεύκης [πρώην Δημοτικό σχολείο Λεύκης].

Πρόεδρος Ένωσης Μικρασιατών: Κοτσογλανίδη Φωτεινή  ΤΗΛ:6944588285

Πρόεδρος Ένωσης Γυναικών Λεύκης: Χρυσομπόλη Διονυσία ΤΗΛ:6936943033.

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση στο Άουσβιτς, επέζησαν μόνο οι 26.

Η άγνωστη εξέγερση των Ελλήνων Εβραίων στο Άουσβιτς τον Οκτώβριο του 1944

Screenshot_29«Στις 7 Οκτωβρίου του 1944, ημέρα Σάββατο, οι Γερμανοί επιχείρησαν να απομακρύνουν επιπλέον 200 άνδρες (Έλληνες και Ούγγρους) που είχαν ήδη επιλεγεί για εξόντωση. Ήταν περίπου 14.30 το μεσημέρι, όταν μια ομάδα των Ες-Ες έφτασε με ονομαστικούς καταλόγους για τη δεύτερη διαλογή.Όταν άρχισαν να εκφωνούν τα ονόματα των Ελλήνων, κανείς δεν απάντησε. Σε κάποια στιγμή μια φωνή (πιθανόν του Ιωσήφ Βαρούχ) στα ελληνικά: ‘θα γίνει ή όχι το ντου που λέγαμε;’ Αμέσως όρμησαν στους Γερμανούς φρουρούς, τους αφόπλισαν και οχυρώθηκαν μέσα στο κρεματόριο ΙΙΙ με τα λίγα όπλα που διέθεταν, αναμένοντας από τους συντρόφους τους να κινηθούν. Δυστυχώς, αν και μυημένοι στο σχέδιο της εξέγερσης, οι άνδρες στα άλλα κρεματόρια δεν κινήθηκαν. Μέσα σε ελάχιστη ώρα, ισχυρές δυνάμεις της φρουράς με πολυβόλα και σκυλιά περικύκλωσαν την περιοχή και ξεκίνησε μια ηρωική αλλά απελπιστικά άνιση μάχη. 

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση, επέζησαν μόνο οι 26. Οι περισσότεροι έπεσαν ηρωικά κάτω από τη βροχή σφαιρών, ενώ οι υπόλοιποι που παραδόθηκαν εκτελέστηκαν επί τόπου, όπως ο Μωύς Ααρών, ο Ιακώβ (Βίκο) Μπρούδο, ο Ισαάκ Βαρούχ (ανήκαν στο κρεματόριο IV) και ο Σαμ Καράσσο..

Όσοι Έλληνες Εβραίοι από τα άλλα κρεματόρια και το γειτονικό Kanada παρακολουθούσαν τα γεγονότα, ανήμποροι να αντιδράσουν, θυμούνται πως μέσα στους κρότους και τα ουρλιαχτά ακούγονταν ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος.

Μπορεί η εξέγερση εκείνη να απέτυχε- αν και ποτέ δεν διαλευκάνθηκε από ποιον προδόθηκε- αλλά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μαρτυρία του διασωθέντα Μαρσέλ Νατζαρή: “Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι”».
[Απόσπασμα από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, προϊσταμένης της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, «Ελληνες στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου», εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2009 (κλικ εδώ).

Πολύ λίγες πληροφορίες και στοιχεία θα βρει όποιος ψάξει την άγνωστη αυτή ιστορία. Εκτός από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, ο Σπύρος Κουζινόπουλος έχει αφιερώσει ένα ολιγοσέλιδο υποκεφάλαιο στο βιβλίο του «Υπόθεση Αλόις Μπρούνερ», εκδόσεις Ιανός, Θεσσαλονίκη, 2005 (κλικ εδώ) και ορισμένα στοιχεία για τους Εβραίους κρατούμενους Sonderkommando υπάρχουν στο βιβλίο του Σλόμο Βενέτσια με τίτλο «Sonderkommando», εκδόσεις Πατάκη, 2008 (κλικ εδώ)

09:56 | 17 Μάιος. 2012
Τελευταία ανανέωση 03:38 | 18 Μάιος. 2012

Πρόκειται για μια σχεδόν άγνωστη ιστορία, που με μεγάλη μας χαρά παρουσιάζουμε εδώ στο ιστολόγιό μας (όπως λένε, “αποκλειστικά“), όπως άλλωστε έχουμε κάνει και στο παρελθόν, ασχολούμενοι με το θέμα του Ολοκαυτώματος (κλικ εδώ) και με τους συμπατριώτες μας Ελληνες Εβραίους (κλικ εδώ). Το ντοκιμαντέρ αυτό, παραγωγής 2009, για την άγνωστη εξέγερση των Ελλήνων Εβραίων στα στρατόπεδα-κολαστήρια της ναζιστικής θηριωδίας.τον Οκτώβριο του 1944, έχουμε την εντύπωση ότι δεν έχει παιχτεί στην τηλεόραση και ότι δεν κυκλοφορεί στο διαδίκτυο.
«Στις 7 Οκτωβρίου του 1944, ημέρα Σάββατο, οι Γερμανοί επιχείρησαν να απομακρύνουν επιπλέον 200 άνδρες (Έλληνες και Ούγγρους) που είχαν ήδη επιλεγεί για εξόντωση. Ήταν περίπου 14.30 το μεσημέρι, όταν μια ομάδα των Ες-Ες έφτασε με ονομαστικούς καταλόγους για τη δεύτερη διαλογή […] Όταν άρχισαν να εκφωνούν τα ονόματα των Ελλήνων, κανείς δεν απάντησε. Σε κάποια στιγμή μια φωνή (πιθανόν του Ιωσήφ Βαρούχ) στα ελληνικά: ‘θα γίνει ή όχι το ντου που λέγαμε;’ Αμέσως όρμησαν στους Γερμανούς φρουρούς, τους αφόπλισαν και οχυρώθηκαν μέσα στο κρεματόριο ΙΙΙ με τα λίγα όπλα που διέθεταν, αναμένοντας από τους συντρόφους τους να κινηθούν. Δυστυχώς, αν και μυημένοι στο σχέδιο της εξέγερσης, οι άνδρες στα άλλα κρεματόρια δεν κινήθηκαν [..]. Μέσα σε ελάχιστη ώρα, ισχυρές δυνάμεις της φρουράς με πολυβόλα και σκυλιά περικύκλωσαν την περιοχή και ξεκίνησε μια ηρωική αλλά απελπιστικά άνιση μάχη. […]

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση, επέζησαν μόνο οι 26. Οι περισσότεροι έπεσαν ηρωικά κάτω από τη βροχή σφαιρών, ενώ οι υπόλοιποι που παραδόθηκαν εκτελέστηκαν επί τόπου, όπως ο Μωύς Ααρών, ο Ιακώβ (Βίκο) Μπρούδο, ο Ισαάκ Βαρούχ (ανήκαν στο κρεματόριο IV) και ο Σαμ Καράσσο..

Όσοι Έλληνες Εβραίοι από τα άλλα κρεματόρια και το γειτονικό Kanada παρακολουθούσαν τα γεγονότα, ανήμποροι να αντιδράσουν, θυμούνται πως μέσα στους κρότους και τα ουρλιαχτά ακούγονταν ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος.

Μπορεί η εξέγερση εκείνη να απέτυχε- αν και ποτέ δεν διαλευκάνθηκε από ποιον προδόθηκε- αλλά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει μαρτυρία του διασωθέντα Μαρσέλ Νατζαρή: “Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι”».
[Απόσπασμα από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, προϊσταμένης της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, «Ελληνες στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου», εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2009 (κλικ εδώ).

Πολύ λίγες πληροφορίες και στοιχεία θα βρει όποιος ψάξει την άγνωστη αυτή ιστορία. Εκτός από το βιβλίο της Φωτεινής Τομαή, ο Σπύρος Κουζινόπουλος έχει αφιερώσει ένα ολιγοσέλιδο υποκεφάλαιο στο βιβλίο του «Υπόθεση Αλόις Μπρούνερ», εκδόσεις Ιανός, Θεσσαλονίκη, 2005 (κλικ εδώ) και ορισμένα στοιχεία για τους Εβραίους κρατούμενους Sonderkommando υπάρχουν στο βιβλίο του Σλόμο Βενέτσια με τίτλο «Sonderkommando», εκδόσεις Πατάκη, 2008 (κλικ εδώ).

Θεωρούμε απαραίτητο το να θυμόμαστε αυτές της πτυχές της Ιστορίας, ειδικά τώρα που οι εχθροί της ελευθερίας, και οι υμνητές του Χίτλερ και του ναζισμού πρωταγωνιστούν στην δημόσια ζωή.

Να μην ξεχνάμε: “Eστω και διά ολίγα λεπτά ευρέθησαν ελεύθεροι”

Περαιτέρω:

# Ο Ζαν Κοέν (του οποίου ο πατέρας ήταν ένας από τους επιζώντες) μιλάει για την εξέγερση, αν και με κάποιες διαφοροποιήσεις στην αφήγηση των γεγονότων, κλικ εδώ.
# Αρθρο στα ΝΕΑ, Ελληνες Εβραίοι πίσω από τη μοναδική εξέγερση στο Άουσβιτς, κλικ εδώ
# Αρθρο στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ, Η άγνωστη εξέγερση στο Άουσβιτς, κλικ εδώ.
# Απόσπασμα από το βιβλίο του Primo Levi “Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος”, κλικ εδώ

Δείτε ακόμη:

# Ολα τα άρθρα του ιστολογίου μας με θέμα το Ολοκαύτωμα και τους συμπατριώτες μας Ελληνες Εβραίους.
# Πλαστές ταυτότητες που έσωσαν ζωές, στην κατεχόμενη Αθήνα (Συνεργασία του ιστολογίου μας με τα “Ενθέματα” της κυριακάτικης “Αυγής”, 2012-01-29)

http://xyzcontagion.wordpress.com/2012/01/29/synergasia-me-enthemata-ebraioi-athinas/

Από τη Βασιλική Μετατρούλου

Πηγή: xyzcontagion.wordpress.com

Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης ήρθαν από την Ισπανία το 1492, όταν η Ιερά Εξέταση τους εξανάγκασε σε μαζική φυγή προκειμένου να αλλαξοπιστήσουν. Επί αιώνες συνέβαλαν στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης. Ζούσαν αρμονικά μαζί με τους Έλληνες και τους Τούρκους, αποτελούσαν δε τη μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της πόλης, κάτι που συνεχίστηκε και μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 από τον ελληνικό στρατό. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως, η εβραϊκή κοινότητα έμελλε να ξεκληριστεί. Στο ντοκιμαντέρ καταγράφονται οι μαρτυρίες από πολλούς επιζήσαντες, τόσο για τα ωραία χρόνια, όσο και για το δράμα του Ολοκαυτώματος.

Παραγωγή:Ελληνική

Σκηνοθέτης: Δημήτρης Σοφιανόπουλος

Σενάριο: Βασίλης Βασιλικός.

Παραγωγή: FS Productions

ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΣΕΠΤΕΒΡΙΟΥ 2017 ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 196η ΕΠΕΤΕΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ.


 

http://www.tripolisculture.gr/

ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΗΜΕΡΑ, ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΗΓΥΡΙΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ.

Φωτογραφία του Ηλίας Γιαννόπουλος.

Πανηγύρι Κυπαρισσίας 2017! Παραμονή εορτής Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού! Χρόνια πολλά με Υγεία σε όλο τον κόσμο.

Ηλίας Γιαννόπουλος: Η ορθόδοξη Ελληνική εκκλησία τιμά σήμερα την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού!!! Γιορτάζει η Κυπαρισσία!!! Στην Τριφυλία, επίκεντρο της εορτής είναι ο Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κυπαρισσίας!!! Παράλληλα, στην πόλη, διεξάγεται μεγάλη εμποροπανήγυρη!!! Χρόνια Πολλά στη Σταυρούλα και το Σταύρο, τη Σταυριανή, τη Σταυρίνα, το Σταυριανό, το Θεοκλή και τη Θεόκλεια!!! Χρόνια πολλά, με υγεία, σε όλες και όλους!!! Καλημέρα Κόσμε Μου!!!

Το Πανηγύρι του Σταυρού στην Κυπαρισσία Εμποροπανήγυρη και Ζωοπανήγυρη.

greece-arcadia απο Λιθοξοου ιστοελιδα


Το Πανηγύρι του Σταυρού στην Κυπαρισσία Εμποροπανήγυρη και ζωοπανήγυρη
του εκλιπόντος Παναγιώτη Η. Γιαννόπουλου τέως Δ. Διευθυντή Νοσοκομείου Κυπαρισσίας στην ΤΡΙΦΥΛΙΑΚΗ ΕΣΤΙΑ.

Εκάστου έτους καθιερωθέν προ πάρα πολλών χρόνων (λέγεται πως είναι η αδιάλειπτη συνέχεια και ο εκχριστιανισμός – μεταδόμηση Διονυσιακών τελετών κατά την αρχαιότητα στην ίδια περιοχή που εγγύζει την Διονυσιάδα πηγή – Άι Λαγούδης και πιθανώς ιερό του Θεού Διονύσου στην ίδια θέση), το ονομαζόμενο από τους Κυπαρίσσιους το Πανηγύρι του Σταυρού. Έχει συνδυασθεί με την Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Το θρησκευτικό μέρος τελείτο και τελείτε, ήτοι Πανηγυρικός Εσπερινός και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας που υπάρχει στο χώρο τελέσεως του πανηγυριού.

Η Ζωοπανήγυρη κρατούσε τρεις ημέρες και η Εμποροπανήγυρη οκτώ ημέρες. Στη Ζωοπανήγυρη έφθαναν πάρα πολλά ζώα, ήτοι άλογα, γαϊδούρια, μουλάρια, πρόβατα, γίδια και πουλερικά, μαζί με τους ιδιοκτήτες τους. Επίσης πάρα πολλοί τσιγγάνοι και εγένετο η αγοροπωλησία, καθώς κα τα επονομαζόμενα τράμπα χαΐρια και αυτά με το αζημίωτο, αφού με την αλλαγή του ζώου θα έπρεπε να δώσεις και ένα χρηματικό ποσό, ήταν κάτι πολύ ενδιαφέρον να παρακολουθήσεις τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών στα παζάρια.

Ο Πανοχωρίτης γείτονάς μου Θανάσης Αθανασόπουλος (Κουτσοφωτάκης) κτηματίας είχε και το επάγγελμα του ταμπή ετοίμαζε καφέδες στα καφενεία της εποχής, Φώτη Ζήρα, Νίκου Γιαννόπουλου (Αμπατζή), Παναγιώτη Σταθόπουλου. Είχε και το γάϊδαρο, όπως πάρα πολλοί Κυπαρίσσιοι της εποχής για τις αγροτικές δουλειές τους.

Έφθασε το Πανηγύρι του Σταυρού, λέει η γυναίκα του Θανάση Ελένη, Θανάση λόγω του ότι γέρασε ο Μέντιουμ, δεν τον πας στο πανηγύρι να τον αλλάξεις με το τράμπα, χαΐρια. Παίρνει ο Θανάσης τον Μέντιουμ και τον πάει στο πανηγύρι. Εκεί τον πρώτο λόγο στη δουλειά αυτή τον είχαν οι γύφτοι. Γίνονται τα παζάρια και λένε στο Θανάση οι γύφτοι, να έρθεις αύριο να πάρεις τον γάιδαρο. Όλη τη νύχτα οι γύφτοι περιποιήθηκαν τον γάιδαρο του Θανάση του άλλαξαν καπίστρια και τον έκαναν αγνώριστο. Κατεβαίνει ο Θανάσης του λένε αυτός είναι ο καινούργιος γάιδαρος δώσε μας και τόσα χρήματα. Παίρνει τον γάιδαρο και ανηφορίζει προς την Άνω Πόλη. Όταν έφθασε στο Ηρώο στην πλατεία, ο γάιδαρος κατευθείαν παίρνει τον δρόμο για το κατόϊ του Θανάση. Φθάνει ο Θανάσης και φωνάζει την Ελένη.

Ελένη έλα να δεις τι γάιδαρο πήραμε να γνωρίζει το κατόϊ μας. Κατεβαίνει η Ελένη με χιούμορ βρε νεκρέ, βρε αχρόνιαγε πάλι τον γάιδαρό μας σου δώσανε οι γύφτοι. Τις λες μωρή ζουρλή που είναι ο γάϊδαρός μας. Πού να το παραδεχθεί ο Θανάσης.

Ωραία η ζωή των παλιών και αγαθών Κυπαρίσσιων, με πολλά ευχάριστα γεγονότα, και καλαμπούρια. Τα εμπορεύματα των εμπόρων που θα λάμβαναν μέρος από άλλες πόλεις έφθαναν στην Κυπαρισσία σιδηροδρομικώς με την ιστορική ΣΠΑΠ. Λόγω του ότι στην Κυπαρισσία υπήρχε Λιμενικό Ταμείο, πολύ παλαιά εγένετο διακίνηση αντικειμένων ακτοπλοϊκώς στον υπάρχον λιμάνι, τα πλοία έπιαναν αρόδου και η μεταφορά των αντικειμένων εγένετο με τις ιστορικές μαούνες στην αποβάθρα.
Υπήρχε λοιπόν ο λιμενικός φόρος, ο οποίος είχε επεκταθεί και στα εισερχόμενα εμπορεύματα σιδηροδρομικώς. Το 1949 έγινα απόφοιτος του οκτατάξιου ιστορικού Γυμνασίου Κυπαρισσίας. Φτώχεια πολύ, Δήμαρχος ο μακαρίτης Γεώργιος Καλαντζάκος, ο πατέρας μου προσκείμενος με τα αδέλφια του μακαρίτες Ιωάννη και Νίκο στο κόμμα το Λαϊκό. Φορατζής του Λιμενικού Τα- Στη φωτογραφία Κυπαρίσσιοι σε μια ώρα ανάπαυλας και διασκέδασης στο πανηγύρι του Σταυρού.

Με την εντολή του Δημάρχου με πήρε βοηθό για την είσπραξη του Λιμενικού φόρου και εγκατασταθήκαμε στην αποθήκη εμπορευμάτων της ΣΠΑΠ. Εκάναμε τις εισπράξεις, τελειώνοντας θα έπρεπε να γίνουν οι ανάλογες εισπράξεις φόρου και στις αγοροπωλησίες της Ζωοπανήγυρης. Φορατζής στην εργασία αυτή είχε ορισθεί ο μακαρίτης Ντίνος Κουτσαναστάσης (Χρόνης) ένας καλοκάγαθος γέροντας ασπρομάλλης, με πολλά καλαμπούρια,  είχε χρηματίσει και παιδονόμος της εποχής εκείνης. Αρχίζοντας η ζωοπανήγυρη πηγαίναμε με ένα τραπέζι και καρέκλες και τα μπλοκ εισπράξεων και κάναμε την είσπραξη του Λιμενικού φόρου.
Ο μπάρ- μπας Ντίνος μου έλεγε, όπου βλέπεις τον Δημοτικό φορατζή, που εισέπραττε τα τσατζίκικα  (Δημοτικός Φόρος) θα πιάνεις τους συναλασσόμενους και θα μου τους φέρνεις να πληρώσουν το Λιμενικό φόρο και έτσι με την ενέργεια αυτή δεν μας έφευγε κανένας.
Και τώρα περιγραφή της εμποροπανήγυρης:

Οι πάσης φύσεως έμποροι και επαγγελματίες που θα λάμβαναν μέρος εκθέτοντας τα εμπορεύματα τους, θα έπρεπε να ενοικιάσουν την μπαράκα τους. Οι μπαράκες βγαίνανε στην δημοπρασία, ενώπιον της Δημοτικής Επιτροπής, ήταν και είναι, ακόμα και στις μέρες μας ένα καλό εισόδημα για τον Δήμο. Άρχιζε η δημοπρασία με γερά και καλά κτυπήματα. Την προσφορά την ντελάλιζε ο ντελάλης και με τα λόγια ένα, δύο έχει επάνω ο δείνας τόσα και εκεί γινότανε το σώσε, το φινάλε ένα, δύο, τρία έμεινε και κατακυρώθηκε στον τάδε. Έπεφτε το χρήμα με την ευχή Καλές Δουλειές. Τα χρήματα εισπράττονταν από τον Δημοτικό Φορατζή. Εκεί υπήρχαν τα μπεζεστένια, τα μπεζεστένια ήταν ένα ενοίκιο λιθόκτιστο σε σχήμα Π, σκεπασμένα με κεραμοσκεπή, ασφάλεια στα εμπορεύματα από την βροχή. Υπήρχαν όμως και οι πρόχειρες κατασκευές από μπαράκες. Έμποροι που λάμβαναν μέρος ήταν οι Κυπαρίσσιοι Σταύρος Μαρτίνος, πεθερός μου και μετέπειτα ο γιος του Μίμης, υποδήματα.

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ 1

Ο Σπύρος και Νέστωρας Θωμόπουλος νονός μου, υποδήματα, Διονύσης Παναγιωτόπουλος (Κωτούλιας) και μετέπειτα ο γιος του Στάθης, υποδήματα. Ιωάννης Βλάχος, υποδήματα, Νίκος Κόσυβας, υποδήματα, Παναγιώτης Στρίγκας, υποδήματα. Επίσης οι μεγάλοι έμποροι Αθηναίοι, υποδημάτων, Κοζουρός και Χαλούλος, έμποροι ενδύσεως, Δημήτρης – Πέτρος Κοντόπουλοι, Ιωάννης Σχοινάς, Σπύρος Χηνόπουλος, Κώστας Χαρώνης, Θανάσης Αρνόκουρος, Δημήτριος – Μανώλης Ζωγόπουλος, Γιάννης Κάκκαβας, Γρηγόρης – Κανέλλος Αδαμόπουλοι, Παναγιώτης Αγγελόπουλος. Υαλοπώλες Παναγιώτης – Γεώργιος Πετρόπουλοι, Γιάννης Τσουκαλάς. Φαναριτζήδες και είδη εστιάσεως Αναστάσιος  – Διονύσιος Χαΐνης, Παναγιώτης Τσελονδρές, Δήμος – Σταμάτης Γυφτάκης, Γεράσιμος Μανιάτης, Παναγιώτης Στρατικόπουλος (Μαλιάγκος) υποδήματα, παπλωματάδες: Κώστας Λυδιώτης και ο γιος του Αλέκος. Επίσης οι καπελάδες: Κώστας και Χρήστος Παναγιωτόπουλοι, Ρεμπούπλικες, Τραγιάσκες, Πηλήκια Γυμνασίου, έμπορος Γεώργιος Γεωργακόπουλος και παλιά και έτοιμα ενδύματα Κώστας και Ευστάθιος Γκότσης, έμπορος υφασμάτων Γεώργιος Κοντοβουνήσιος. Εστιατόρια, ταβέρνες, Δημήτριος Φραγκόγιαννης, Μήτσος, Ρήγας (Μαρκάλας), Ηλίας Κακούνης (Χριστίνης), Χρήστος Σεγκουνάς, Ευάγγελος Μανιάτης, Διονύσιος Αποστολίδης. Πωληταί της γουρνοπούλας – σήμα κατατεθέν για το πανηγύρι, Γεώργιος Γκοτσόπουλος –Κούντουρος (ο Μάγκας), Γεώργιος Γκρίτζαλης, Γιάννης Πανόπουλος και Γιάννης Βλάχος (Μπελέχας) από τις Βρύσες, Γιάννης Ρεκούμης, Σταμάτης Γκρίτζαλης, Κώστας Γκοτσόπουλος (Κούντουρος), Παστελάδες και πωλητές σάμαλης και άλλων γλυκών ταψιού: Χρήστος Βερλέκης (Λιάλιος) με την Μαρία την γυναίκα του, Στεφανής Πατρίκιος, Χαρίλαος και Σοφούλα Αποστολίδη, Γιάννης Καρατζάς, Γεώργιος Γαλατάς καταγόμενος από τα γειτονικά Φιλιατρά. Παιδιά της Κυπαρισσίας που μετοίκισαν στην Αθήνα και διέπρεψαν στο εμπόριο, ερχόντουσαν στο πανηγύρι του Σταυρού, ενοικιάζοντας μπαράκες και πουλούσαν τα εμπορεύματα τους. Διονύσιος Γιαννόπουλος  ή Αμπατζής του Ιωάννου εξάδελφος μου, εμπόριον πλεκτών,  Νικόλαος Βαριμποπιώτης ή Στάγκας του Γεωργίου, ο πατέρας του φορούσε τζογέ παντελόνι και στιβάλι παπούτσι, εμπόριον είδη ένδυσης Παύλος Μίχας του Δημητρίου ο πατέρας του Αγροφύλακας εκείνης της εποχής στην Κυπαρισσία, εμπόριον με είδη εσωρούχων, καλτσών κ.τ.λ..
Οι Κυπαρίσσιοι και οι κάτοικοι της ενδοχώρας με μεγάλη χαρά τους προτιμούσαν αγοράζοντας τα είδη που πωλούσαν και έτσι αυτοί αναχωρούσαν ευχαριστημένοι από την γενέτειρά τους. Υπήρχε το εξοχικό κέντρο του Γενναίου Σαρδέλη που εξυπηρετούσε τους επισκέπτες. Ήταν ακόμη οι μπαράκες με τα ωραία χαλκώματα, ήτοι τεντζερέδες διαφόρων μεγεθών, ταψιών, κανατιών, καζανιών. Επίσης οι Ηπειρώτες από το Μέτσοβο, τεχνίτες κατασκευαστές βαρελιών, σκαφιδιών, κουτάλων, γουδιών, καρδάρων, όλα απαραίτητα για τα νοικοκυριά. Στο χώρο του πανηγυριού ήταν το μπακάλικο του Γιάννη και Σταμάτας Λαμπροπούλου, καθώς και ο φούρνς του Αντώνη Αναστασόπουλου (Μαρούλη) που εξυπηρετούσαν με τα προϊόντα τους, τους πανηγυριώτες, πωλούντες και αγοράζοντες. Υπήρχαν ακόμα Κυπαρίσσιοι διασκεδάζοντας, πίνοντας τα κρασάκια τους με τα λαϊκά όργανα. Στο Πανηγύρι του Σταυρού.
Από δεξιά στη φωτογραφία 1) Δημήτρης Δημογκότσης οικοδόμος μακαρίτης. 2) Παναγιώτης Γιαννόπουλος ο γράφων εν ζωή. 3) Κωνσταντίνος Νταϊφώτης, Καφεπώλης μακαρίτης. 4) Κώστας Πουλόπουλος μετανάστης στην Αυστραλία μακαρίτης 5) Τάκης Γιαννόπουλος καφεπώλης εν ζωή.
Ακόμη ο γύρος του θανάτου, οι πάσης φύσεως φακίρηδες, που μας παρουσίαζαν διάφορα φακιρικά κόλπα, ελάτε να δείτε την κοπέλα χωρίς κεφάλι, τον άνθρωπο που βγάζει φωτιά από το στόμα και άλλα πολλά. Υπήρχαν ακόμη και άνθρωποι με τις μαϊμούδες και τις αρκούδες, όλοι και καθένας, από το πόστο του να βγάλει το ψωμάκι του.
Ήταν ακόμη τα καφέ Σατάν, όπως του Λάλε που λέγανε ήλθαν οι πριμαντόνες, σε μας τότε τους μικρούς ακουγότανε κάπως παράξενο. Δεν θα έλειπε και η διασκέδαση που προσέφεραν οι Λαϊκοί οργανοπαίκτες Κυπαρίσσιοι και από την γύρω περιοχή, όπως ο Τόσος Κουμουνδούρος (Λάζαρος) με το βιολί του, Τάκης Τσάμπρος και Φώτης Κουμούστες με τα λαούτα τους, επίσης ο Γεώργιος Κούκος, ο Κωτσαρίκος, ο Ζώης από την Καλήδονα της Ολυμπίας με το ωραίο κλαρίνο του και παλαιότερα ο Γιάννης Μητρόπουλος (Στραβός).
Μεγάλη εξυπηρέτηση την εποχή εκείνη προσέφερε με το άφθονο νερό του ο Αι Λαγούδης (Διονυσιάδα Πηγή) και τα πολλά πηγάδια της κάτω πόλης, αφού το υδραγωγείο δεν είχε επεκταθεί προς την παραλία. Γαϊδούρια με ντενεκέδες και βαρέλια μετέφεραν το νερό επ’ αμοιβή στους έχοντας ανάγκη. Σήμερα το πανηγύρι τελείται με καλύτερες συνθήκες αφού υπάρχουν τουαλέτες, ύδρευση, ηλεκτρικό ρεύμα, εξυπηρετήσεις αρκετά μεγάλες.
Στην Κυπαρισσία μας λόγω της μεγάλης ενδοχώρας της, το πανηγύρι, παρουσίαζε μεγάλη οικονομική κίνηση. Τα χωριά μας εκείνη την εποχή καλλιεργούσαν τις σταφίδες, σοβαρό εισόδημα, καθώς και τα δημητριακά και κανόνιζαν οι οικογενειάρχες να έχουν την οικονομία τους να κάνουν τις αγορές τους στο πανηγύρι: ένδυση, υπόδηση, είδη προικός για τις ανύπαντρες κοπελιές. Γεγονός είναι ότι τα χρόνια εκείνα φτωχά, με πολλές στερήσεις και δυσκολίες στην ζωή, αγνά όμως και όμορφα.
Ο παππούς μου Γεώργιος Αθανασούλιας (Τζαβάρας) πατέρας της μάνας μου Καλλιόπης μεγαλοκτηματίας από το χωριό Σπηλιά, στο πανηγύρι θα μας έπαιρνε υποδήματα και άλλα είδη. Στο πανηγύρι ακόμη ζώντας ένα χρόνο περίπου στην Κυπαρισσία, ο Εθνικός μας Ποιητής Κωστής Παλαμάς πλησίον του αδελφού του Χρήστου Παλαμά, Έπαρχου της περιοχής εμπνεύσθηκε και έγραψε τον Δωδεκάλογο του Γύφτου.

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ 2

Από δεξιά 1) Ανδρέας Σκοτάδης ψαράς μακαρίτης 2) Κώστας Παυλόπουλος μαραγκός μακαρίτης 3) Τάκης Γιαννόπουλος καφεπώλης εν ζωή. 4) Κώστας Πουλόπουλος μετανάστης στην Αυστραλία μακαρίτης 5) Τάκης Παναγόπουλος (Αλεξογιάννης) υπάλληλος νοσοκομείου εν ζωή. 6) Παναγιώτης Γιαννόπουλος ο γράφων εν ζωή 7) Κώστας Κουτσίκος ο πρακτικός – ορθοπεδικός της εποχής του, μακαρίτης.

http://www.gargalianoionline.gr/%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE

«Αθήνα 1917. Με το βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής». Σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό του 1917.

Το «βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής» που στρατοπέδευε στη Θεσσαλονίκη από το 1915, αντίκρισε κατεβαίνοντας το 1917 στην Αθήνα, την όξυνση του Εθνικού Διχασμού

Δεν πρόκειται για ταξιδιωτικές αποτυπώσεις Γάλλων περιηγητών, ούτε για τεκμήρια από τη μεγάλη γαλλική αρχαιολογική ανασκαφή στους Δελφούς, στα τέλη του 19ου αιώνα. Είναι ένα σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό του 1917 που εκτίθεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και προέρχεται από τα γαλλικά στρατιωτικά αρχεία, με λήψεις που τράβηξαν δύο Γάλλοι στρατιώτες – φωτογράφοι ενός εκστρατευτικού σώματος 5000 Γάλλων της συμμαχικής «Στρατιάς της Ανατολής» στην Αθήνα, προκειμένου να στηρίξει την επάνοδο του Ελευθέριου Βενιζέλου και την επίσημη είσοδο του συνόλου της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο πλευρό της Αντάντ.

Ο λόγος για την έκθεση «Αθήνα 1917. Με το βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής» που εγκαινιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, στις 14 Σεπτεμβρίου και φέρνει στο φως λησμονημένες εικόνες της πόλης, σκηνές του δρόμου με την καθημερινότητα των ανθρώπων της, αποκαλύπτει συνοικίες που εξαφανίστηκαν λόγω πολεοδομικών αλλαγών ή και αρχαιολογικών ανασκαφών. Φέρνει, επίσης, τον απόηχο της γαλλικής παρουσίας στην Αθήνα στις αρχές του 20ου αιώνα αλλά και την ισχυρή, ήδη από τότε, πολιτιστική παρουσία της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, η οποία διοργανώνει την έκθεση.

Το «βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής» που στρατοπέδευε στη Θεσσαλονίκη από το 1915 δρώντας στα Βαλκάνια στη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου, αντίκρισε κατεβαίνοντας το 1917 στην Αθήνα την όξυνση του Εθνικού Διχασμού μεταξύ φιλοβασιλικών και φιλοβενιζελικών. Είχε κορυφωθεί το 1916 με τον ναυτικό αποκλεισμό που επέβαλαν οι Σύμμαχοι στην «Παλαιά Ελλάδα», προκειμένου να υποχωρήσει ο Κωνσταντίνος και με τα « Νοεμβριανά», την πρώτη ένοπλη σύγκρουση στο κέντρο της Αθήνας.

Δείτε την εντυπωσιακή 3D απεικόνιση:

Η πρωτεύουσα πριν από εκατό χρόνια βρισκόταν στο μεταίχμιο της κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής της, λίγο πριν και από την πληθυσμιακή αλλαγή της με την έλευση των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Επαρχιώτικη Αθήνα

Στιγμές καθημερινότητας στο κέντρο της πόλης με κάρα, βοσκούς και αγελάδες στον Ναό του Ηφαίστου, πωλητές στην Πανδρόσου, πλανόδιοι πωλητές σταφυλιών, το Πάσχα του 1917, δρόμοι στα Αναφιώτικα, κομψές Αθηναίες, εμφανίζονται στην πρώτη ενότητα της έκθεσης. «Βλέπουμε κάποια πορτρέτα Αθηναίων της εποχής στα οποία παρατηρούμε ότι υπάρχει ένα είδος, θα έλεγα, επαρχιακής αυθεντικότητας. Η Αθήνα είναι πρωτεύουσα ενός κράτους με μεγάλα μνημεία κλπ. κι από την άλλη εξακολουθεί και είναι μία πόλη με έναν επαρχιώτικο ρυθμό ζωής. Να βλέπουμε ζώα στην Ακαδημίας και Πανεπιστημίου μάς φαίνεται κάπως με τη σημερινή ματιά» σχολιάζει ο Τάσος Αναστασιάδης, υπεύθυνος των Σύγχρονων Σπουδών της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, δίνοντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ κάποια «κλειδιά» της έκθεσης που διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες.

Προπαγανδιστικό υλικό

Στην δεύτερη ενότητα βλέπουμε «Ημέρες πολέμου», μέσα από φωτογραφίες που τραβήχτηκαν για προπαγανδιστικούς λόγους. Φυσικά και δεν πρόκειται για τουρίστες που τραβούν φωτογραφίες σε μια ταραγμένη και φορτισμένη ιστορική εποχή. Το πολυβόλο των Γάλλων συμμάχων είναι στημένο πάνω στην Ακρόπολη, σκοπιές περιπολούν πάνω και γύρω από τον Ιερό Βράχο, αξιωματικοί επιθεωρούν, ο Γάλλος στρατηγός ξεναγείται στην Ακρόπολη, στρατιωτικές σκηνές είναι στημένες στο ιερό του Διονύσου. Ένας φαντάρος μπαλώνει τη στολή του καθισμένος πάνω σε αρχαίο βωμό.

Κλασικισμός, νεοκλασικισμός, σύγχρονη πρωτεύουσα

Η έκθεση ολοκληρώνεται με την ενότητα «Κλασσική Αθήνα, σύγχρονη πρωτεύουσα, ξεχασμένες όψεις».

«Αυτοί οι δύο Γάλλοι φωτογράφοι- στρατιώτες βρίσκονταν πριν στην Θεσσαλονίκη κι είχαν συνηθίσει σε μια «ανατολίτικη» πόλη, αρκετά πολυπολιτισμική» επισημαίνει ο κ. Αναστασιάδης. «Φτάνουν στην «κλασική» Αθήνα και την ανακαλύπτουν. Είναι οι τελευταίες στιγμές που βλέπουμε αυτή την κλασική Αθήνα του 19ου αιώνα. Γιατί το 1917 είναι η πρώτη χρονιά που αρχίζει να κτίζεται πολυκατοικία με μπετόν στην Ελλάδα. Βρισκόμαστε πέντε χρόνια πριν αρχίσουν να καταφτάνουν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες κι αλλάξει πολεοδομικά τελείως η πόλη. Οπότε είναι, ίσως, το τελευταίο μεγάλο corpus των φωτογραφιών της Αθήνας πριν μετασχηματιστεί σε πρωτεύουσα του 20ου αιώνα».

Ένα ποδήλατο ακουμπισμένο στον ναό της Απτέρου Νίκης διακρίνεται στην φωτογραφία πίσω από τους στρατιώτες. Μάλιστα στην έκθεση, «υπάρχει το γράμμα ενός εκ των δύο φωτογράφων προς την υπηρεσία του, από την οποία ζητά να του αγοράσει ένα ποδήλατο για να γυρίζει την Αθήνα και να φωτογραφίζει. Πολύ «γενναιόδωρα» η υπηρεσία τού απαντά ότι έδωσε τα χρήματα να το αγοράσει κι έτσι βρέθηκε μ’ ένα μεταχειρισμένο ποδήλατο για τη δουλειά του».

Οι 110 φωτογραφίες της έκθεσης και τα δύο κινηματογραφικά φιλμ, παρουσιάζονται στο πλαίσιο ενός πενταετούς ερευνητικού προγράμματος, για τους εορτασμούς της εκατονταετηρίδας του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου. Το υλικό προέρχεται από δύο πηγές: την Établissement de Communication et de Production Audiovisuelle de la Défense, και την Médiathèque de l’Architecture et duPatrimoine.

Η έκθεση που διοργανώνει η Γαλλική Σχολή Αθηνών στο Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς θα διαρκέσει έως τις 12 Νοεμβρίου. Την επιστημονική επιμέλεια έχουν ο Τάσος Αναστασιάδης και η Λένα Κορμά και τη σκηνογραφική επιμέλεια ο Παύλος Θανόπουλος.

Στην ιστοσελίδα της έκθεσης υπάρχει κι ένα κουίζ για όποιον Αθηναίο θέλει να δοκιμάσει τις γνώσεις του και να δει από τις φωτογραφίες της εποχής αν μπορεί να αναγνωρίσει τον χώρο.