Αρχείο κατηγορίας ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου η Καλαμάτα γιόρτασε την Πολιούχο της Παναγία Υπαπαντή.

Η Καλαμάτα γιόρτασε την Παναγία Υπαπαντή.

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου η Καλαμάτα γιόρτασε την Πολιούχο της Παναγία Υπαπαντή. Χιλιάδες κόσμου, με σύμμαχο τον αίθριο καιρό, βρέθηκαν στην Καλαμάτα και παρακολούθησαν τη λιτανεία της θαυματουργού εικόνας στους δρόμους της πόλης.Το παρών στον εορτασμό έδωσαν ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, η Υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως, ο αρχηγός του ΓΕΣ, αντιστράτηγος Χαράλαμπος Λαλούσης, οι βουλευτές του νομού Γιάννης Λαμπρόπουλος, Μίλτος Χρυσομάλλης, Περικλής Μαντάς, ο πρώην Υπουργός και νυν βουλευτής του ΣΥΡΖΑ Αλέξης Χαρίτσης, καθώς και η βουλευτής του ΚΙΝΑΛ Νάντια Γιαννακοπούλου, ο δήμαρχος Καλαμάτας Θανάσης Βασιλόπουλος, ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας, καθώς και οι δήμαρχοι δήμων της Μεσσηνία και γύρω νομών, αντιπεριφερειάρχες, εκπρόσωποι φορέων, καθώς εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.Στη Θεία Λειτουργία Χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ.κ. Μελίτωνος ενώ παρεστησαν ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Ωρεών κ. Φιλόθεος, καθώς και οι Μητροπολίτες, Ιλίου κ. Αθηναγόρας, Ζακύνθου κ. Διονυσίος, Ιερισσού κ. Θεοκλήτος, Φθιώτιδος κ. Συμεών, Σιατίστης κ. Αθανάσιος, , Λήμνου κ. Ιεροθέος και ο επιχωρίς μητροπολίτης κ.κ. Χρυσοστόμου.

Χρήστος Αϊναλής , Υποστρ/γος Αστυνομίας ε.α.: Ὑπάρχει ἀκόμη προοπτική. Ὑπάρχει μέλλον. Ὑπάρχει ἐλπίδα!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ!

20120408-180220.jpg
Χρήστος Αϊναλής , Υποστρ/γος Αστυνομίας ε.α.
Τὰ τελευταῖα χρόνια ἀκοῦμε παντοῦ συνεχῶς γιὰ τὴν οἰκονομικὴ κρίση πού ἔπληξε τὴ χώρα μας. Γιὰ χιλιάδες συνανθρώπους μας πού ἔφθασαν στὴν ἀπόγνωση, στὴν ἀπελπισία, στὴν κατάθλιψη, ἀκόμη καὶ στὴν αὐτοκτονία. Πράγματι ὑπάρχει σοβαρὸ οἰκονομικὸ πρόβλημα σὲ ὅλους. Γιὰ τοὺς περισσότερους πολὺ μεγάλο, γιὰ κάποιους μικρότερο.
Γιὰ ποιὸ λόγο ὅμως αὐτὸς ὁ τόσο δραστήριος καὶ χαρισματικὸς λαὸς μας βρέθηκε σὲ αὐτὴν τὴν ἄθλια κατάσταση; Φταίει μόνο ἡ λεγόμενη οἰκονομικὴ κρίση; Καὶ πῶς προέκυψε αὐτή; Δὲν εἶχε προηγηθεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια ἡ πνευματική, ἠθική, κοινωνική, πολιτική, πολιτιστικὴ κρίση; Δὲν εἶχε ἐξαπλωθεῖ καὶ ἀκόμη ὑφίσταται σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἀνθρώπινης δραστηριότητας, ἡ ἀνηθικότητα, ἡ ἀδικία, ἡ διαφθορά, ἡ διαπλοκή, ἡ σήψη, ἡ ἀπαξίωση ὅλων τῶν ἀξιῶν τοῦ Γένους μας; Αὐτῶν που κράτησαν όρθια την πατρίδα μας επί τρεις χιλιάδες και πλέον χρόνια;
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι εδώ και πολλά χρόνια φαῦλοι πολιτικοί, ΜΜΕ καὶ κυρίως ἡ τηλεόραση μὲ τοὺς ἀδίστακτους ἰδιοκτῆτες της, ποὺ κρύβονται πίσω ἀπ’ αὐτήν, μὲ πολλοὺς τρόπους ἐκμαύλισαν τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ψυχὴ τοῦ νεοέλληνα. Τελευταῖα βάλθηκαν μάλιστα νὰ τὸν ἐκτουρκέψουν μὲ τὰ σήριαλ ποὺ συστηματικὰ προβάλλουν. Ἔγιναν οἱ χειρότεροι σύμβουλοι, ἐμπνευστὲς καὶ καθοδηγητὲς στὴ διαμόρφωση μιᾶς ἀμοραλιστικῆς κοινωνίας. Ἀλλοίωσαν τὸν χαρακτήρα καὶ τὴ νοοτροπία τῶν συνανθρώπων μας ὅπου ἡ φοροκλοπή, ἡ ἀπάτη, ἡ κομπίνα, ἡ μίζα, ἡ ρεμούλα, ἡ ἁρπαχτή, ἡ μοιχεία εἶναι συνώνυμα της μαγκιᾶς. Ἡ ὁμοφυλοφιλία προβάλλεται μὲ θράσος ὡς ἐκσυγχρονισμός. Ὅ,τι ἠθικό, ὑγιές, ἐθνικό, χριστιανικὸ χαρακτηρίζονται καὶ λοιδοροῦνται ὡς ἀναχρονιστικὰ.
Ὅταν ὅμως ὁ ἄνθρωπος βρεθεῖ ξαφνικὰ μπροστὰ στὴ δική του σκληρὴ πραγματικότητα, τότε πανικοβάλεται, ὀργίζεται, καταρρέει καὶ ψάχνει νὰ βρεῖ τί καὶ ποιοὶ τοῦ φταῖνε. Καὶ συνήθως τοῦ φταῖνε ὅλοι οἱ ἄλλοι ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἴδιο.
Εἶναι ὅμως ἔτσι τὰ πράγματα;
Ὁ πανάγαθος Θεὸς, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, μᾶς ἔδωσε ὅλα τὰ φυσικά, πνευματικὰ καὶ ψυχικὰ χαρίσματα τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους, ἀσχέτως ἂν ἐμεῖς μόνοι μας ἀναπτύξαμε παράλληλα καὶ τὰ ἐλαττώματα τῆς φυλῆς μας. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴ φιλοσοφία, τὶς ἐπιστῆμες καὶ τὶς τέχνες, μᾶς χάρισε τὴν ἀπαράμιλλη γλώσσα μας.
Ἦταν μέρος τῆς Θείας οἰκονομίας ἡ παρουσία στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ τοῦ Ἕλληνα στρατηλάτη Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Αὐτός, ἀπὸ τὸν 4ο π.Χ αἰώνα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀξεπέραστη στρατιωτικὴ ἰδιοφυΐα του, ἡγήθηκε τῆς μεγαλύτερης πολεμικῆς καὶ συγχρόνως πολιτιστικῆς ἐκστρατείας στὸν κόσμο. Ἀκολουθώντας ὅσα σοφά τοῦ δίδαξε ὁ μεγάλος δάσκαλός του, Ἀριστοτέλης, κατέκτησε ὄχι μόνο στρατιωτικὰ ὅλο σχεδὸν τὸν μέχρι τότε, πρὸς ἀνατολᾶς, γνωστὸ κόσμο, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀσύγκριτη πολιτικὴ ποὺ ἐφήρμοσε, τὴν εὐγένεια τῆς ψυχῆς του, τὴ μετριοπάθεια ἔναντι τῶν ἡττημένων, τὸν ἀνώτερο πολιτισμὸ ποὺ μετέφερε καὶ ἰδίως μὲ τὸν σεβασμὸ στὰ ἤθη, τὰ ἔθιμα καὶ τὶς θρησκευτικὲς πεποιθήσεις τῶν γηγενῶν, κατέκτησε καὶ σκλάβωσε κυρίως τὶς καρδιές τους. Δὲν τοὺς ἄφησε νὰ αἰσθανθοῦν ὅτι ἡ χώρα τους ἔχει σκληρὸ τύραννο κατακτητή, ἀλλὰ ἀπεναντίας ἐλευθερωτὴ ἀπὸ βάρβαρους ποὺ προηγήθηκαν.
Ἡ ἐπικράτηση τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου σὲ ὅλες τὶς χῶρες τῆς Ἀνατολῆς ἄφησε πίσω της ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό,κυρίως τὴν κυριαρχία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας. Ἀπὸ τον 3ο π.χ. αιώνα επί των ημερών του διαδόχου του, Πτολεμαίου Β’ πραγματοποιήθηκε στην Αλεξάνδρεια η περίφημη μετάφραση των Εβδομήκοντα (Ο).
Κάποιοι Έλληνες, όταν ο Χριστός ήταν στη γη, πλησίασαν τον απόστολο Φίλιππο και του ζήτησαν να γνωρίσουν τον Κύριο. Τότε Εκείνος ανεφώνησε: »Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθεί ο Υιός του ανθρώπου΄΄. Στα ευαγγέλια τίποτε δεν έχει γραφτεί τυχαία, υπερβολικά ή άσκοπα… Η φράση αυτή δείχνει πόσο τιμούσε ο Κύριος το ελληνικό έθνος και τον πολιτισμό του, και προσδοκούσε μέσω αυτού να δοξασθεί το όνομά Του.
Ηταν η ώρα της μεγάλης συνάντησης του ελληνισμού με Εκείνον που επί αιώνες οι αρχαίοι φιλόσοφοί μας εναγωνίως αναζητούσαν. Το γεγονός αυτό πραγματοποιήθηκε στη συνέχεια από τον ελληνομαθή απόστολο των εθνών Παύλο που με την ακλόνητη πίστη του, τις περιοδείες του και με βασικό εργαλείο την ελληνική γλώσσα εκήρυξε και διέδωσε τον χριστιανισμό σε όλον τον κόσμο.
Δὲν χρειάζεται νὰ ποῦμε πολλὰ γιὰ τὴ γλώσσα μας, ποὺ εἶναι ἡ πληρέστερη σὲ νοήματα καὶ ἐκφραστικότερη σὲ περιγραφὴ ἀπὸ κάθε ἄλλη γλώσσα. Αὐτὴ τὴν τέλεια λοιπὸν γλώσσα ἐπέλεξε ὁ Θεός, γιὰ νὰ γραφτοῦν ὅλα τα Εὐαγγέλια, οἱ Πράξεις καὶ οἱ Ἐπιστολὲς τῶν Ἀποστόλων… Αὐτὸ δὲν δείχνει ὅτι ὁ χαρισματικὸς αὐτὸς λαός μας ποὺ χρησιμοποιεῖ μέχρι καὶ σήμερα τὴν ἴδια γλώσσα, εἶναι εὐλογημένος ἀπὸ τὸ Θεό; Ὅτι παρὰ τὰ τόσα λάθη μας, τὰ πάθη μας, τὶς ἀστοχίες μας, τὶς ἁμαρτίες μας, ὁ Θεὸς ἀκόμη καὶ σήμερα μᾶς ἀγαπᾶ, μᾶς ἀνέχεται καὶ ἐπιμένει νὰ μᾶς εὐεργετεῖ ἀφανῶς, χωρὶς ἐμεῖς νὰ το ἀξίζουμε καὶ πολλὲς φορὲς νὰ τὸ καταλαβαίνουμε, κάποιοι νὰ ἀρνούμαστε τὴν ὕπαρξή του καὶ ἄλλοι νὰ τὸν θεωροῦμε ὑπαίτιο τῶν παθημάτων μας; Ὅτι ἡ Θεία Πρόνοιά Του μὲ τὶς διάφορες δοκιμασίες ποὺ ἐπιτρέπει νὰ μᾶς συμβαίνουν εἴτε σὰν ἄτομα εἴτε σὰν ἔθνος, προσπαθεῖ συνεχῶς νὰ μᾶς ξυπνήσει ἀπὸ τὸν πνευματικὸ λήθαργο ποὺ βρισκόμαστε, νὰ μᾶς διαπαιδαγωγήσει ὡς καλὸς Πατέρας, νὰ μᾶς σωφρονίσει καὶ νὰ μᾶς ἐπαναφέρει στὸν δρόμο Του;
Ἄραγε οἱ προσευχὲς χιλιάδων πιστῶν Χριστιανῶν, κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, στὰ δε Μοναστήρια μας νυχθημερὸν που ἀναπέμπονται στὸν Κύριο γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ψυχῶν ημῶν καὶ τοῦ γένους μας δὲν προσελκύουν τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ; Εἶναι δυνατὸν ὁ πολυεύσπλαχνος Θεὸς νὰ ἀγνοήσει τὶς δεήσεις χιλιάδων πιστῶν του; Ὅταν γνωρίζουμε ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη κατὰ τὸν διάλογο τοῦ Ἀβραὰμ μὲ τὸν Θεό, ὅτι ἀκόμη καὶ γιὰ δέκα δικαίους δὲν θὰ κατέκαιε τὰ Σόδομα καὶ Γόμορρα;
Στὰ δίσεκτα χρόνια της τουρκοκρατίας ἔζησε ὁ μεγαλύτερος εἰρηνικὸς ἐπαναστάτης, ὁ ἐθναπόστολος Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός. Αὐτὸς μὲ τὴ βαθειὰ πίστη του στὸ Χριστό, τὴν ἰσχυρή του θέληση καὶ τὸν σταυρὸ στὸ χέρι, ἁλώνισε κυριολεκτικὰ σχεδὸν ὅλη τὴν Ἑλλάδα, ἐμψυχώνοντας τὸν δοκιμαζόμενο λαό μας καὶ τοῦ ὑπενθύμισε τὶς ἀξίες τοῦ Γένους μας, δίνοντας τὸ βάρος του στὴ διατήρηση τῆς ὀρθόδοξης πίστης μας καὶ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας ποὺ κόντευαν νὰ ἐξαφανιστοῦν ἀπὸ τοὺς βίαιους ἐξισλαμισμοὺς τοῦ βάρβαρου κατακτητῆ, μεταφέροντας συγχρόνως ἐλπίδα καὶ αἰσιοδοξία στοὺς σκλαβωμένους γιὰ «τὸ ποθούμενο».
Κατὰ τὴν ἐποποιία τοῦ 1940-41 πολλοὶ Έλληνες ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλίτες εἶδαν, κατὰ τὶς μαρτυρίες τους, τὴ θαυμαστὴ παρουσία τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ, τῆς Παναγίας μας, νὰ περιδιαβαίνει τὰ βουνὰ καὶ τὰ λαγκάδια τῆς Βορείου Ἠπείρου εὐλογώντας καὶ ἐνισχύοντας τὰ ἑλληνικὰ ὅπλα, ἐνθαρρύνοντας καὶ ἐμψυχώνοντας κατ’ αὐτὸ τὸ τρόπο, γιὰ τὴν τελικὴ νίκη, τοὺς φαντάρους μας ποὺ πολεμοῦσαν ἐκεῖ.
Ἀλλὰ ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Ἁγίους καὶ μάρτυρες τῆς πίστης μας, τὶς τελευταῖες δεκαετίες ὁ Χριστὸς ἔδωσε στὴ χώρα μας πολλοὺς χαρισματούχους Γέροντες, πνευματικοὺς καθοδηγητές, φωτεινοὺς φάρους καὶ ὁδοδεῖκτες στὴν πορεία της ζωής μας. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγει ὅτι, ἀκόμη καὶ σήμερα, ὑπάρχουν ἀφανεῖς ἅγιοι, ἄγνωστοι στὸν κόσμο, σὲ διάφορες περιοχὲς τῆς πατρίδας μας τῶν ὁποίων οἱ προσευχὲς γιὰ ὅλους μας πρὸς τὸν Κύριο γίνονται εὐάρεστο καὶ εὐωδιαστὸ θυμίαμα ἀπαλύνοντας, χωρὶς νὰ τὸ ὑποψιαζόμαστε, τὶς πληγές μας…
Ὅλα αὐτὰ βέβαια δὲν ἀναφέρονται γιὰ νὰ ἐφησυχάσουμε ἐμεῖς καὶ νὰ γίνουμε ἀκόμα πιὸ ἀδιάφοροι, ράθυμοι καὶ ὀκνηροὶ ἐπαναπαυόμενοι στὶς προσευχὲς καὶ προσπάθειες τῶν ἄλλων. Ἀντιθέτως πρέπει νὰ σοβαρευτοῦμε ὅλοι. Ἔχουμε μπροστὰ μας ἁπτά, ζωντανὰ παραδείγματα ἄξια νὰ τὰ μιμηθοῦμε.
Ο Χριστός όταν ήρθε στην γη, σαφώς μας προειδοποίησε: “Εν τω κόσμω τούτω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον Κόσμον”… Ἤδη όλοι μας, ἐκ τῶν πραγμάτων, περικόψαμε περιττές δαπάνες, ἀσυλόγιστες σπατάλες που μᾶς τὶς επέβαλαν ἡ διαφήμιση, ἡ μόδα ἤ ὁ μιμητισμός. Αποκτήσαμε πνεῦμα οἰκονομίας καὶ αὐτό εἶναι τὸ θετικό τῆς κρίσης. Ἀρχίσαμε νὰ ζοῦμε πιὸ ἁπλά, πιὸ ταπεινά.
Μήπως συγχρόνως πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νὰ ἀφιερώνουμε περισσότερο χρόνο γιὰ περισυλλογὴ καὶ ἀπολογισμὸ τῆς μέχρι τώρα ζωῆς μας; Νὰ κάνουμε αὐστηρὴ αὐτοκριτική; Νὰ σκεφθοῦμε ὅτι καὶ ἐμεῖς ἀποτελοῦμε μέρος τοῦ προβλήματος; Ὅτι καὶ ἐμεῖς ἔχουμε κάποιο μερίδιο εὐθύνης γιὰ τὴν κατάσταση στὴν ὁποία περιήλθαμε; Νὰ κάνουμε μιὰ ἀναδρομὴ στὸ παρελθόν μας καὶ νὰ δοῦμε πῶς ζήσαμε καὶ τί κάναμε μέχρι τώρα; Ἀκόμη τί καλὸ παραλείψαμε νὰ πράξουμε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ὀφείλαμε καὶ μπορούσαμε χωρὶς κόπο, ἀλλὰ ἀδιαφορήσαμε, γιατί ἁπλὰ ἐμεῖς περνούσαμε καλά; Νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι τὸ οἰκοδόμημα τῆς ζωῆς μας ποὺ χτίσαμε καὶ τὸ βλέπουμε σήμερα μπροστὰ μας ἑτοιμόρροπο ἢ καὶ ἐρείπιο εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν δικῶν μας ἐπιλογῶν;
Μήπως ἔφθασε ἡ ὥρα νὰ κάνουμε μιὰ μυστικὴ προσωπικὴ ἐπανάσταση; Νὰ ἔρθουμε «εἰς ἐαυτὸν» ὅπως ὁ ἄσωτος του Εὐαγγελίου; Να ἀναθεωρήσουμε πολλὰ πράγματα στὴ ζωή μας; Νὰ ἀναγνωρίσουμε καὶ νὰ παραδεχτοῦμε τὰ πολλὰ λάθη ποὺ κάναμε μέχρι σήμερα καὶ νὰ λυπηθοῦμε εἰλικρινὰ γιὰ αὐτά; Νὰ συναισθανθοῦμε τὴν οἰκτρὴ πνευματικὴ κατάστασή μας καὶ νὰ βάλουμε «ἀρχὴ μετανοίας», ὅπως λένε οἱ άγιοί μας; Μήπως πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νὰ ζοῦμε πιὸ χριστιανικά; Νὰ ἐκκλησιαζόμαστε τακτικά, να συμμετέχουμε στὰ μυστήρια τῆς ἐκκλησίας ἀντὶ νὰ βρίζουμε τοὺς «κακοὺς παπάδες καὶ δεσποτάδες»; Νὰ ἀλλάξουμε νοοτροπία; Νὰ προσπαθήσουμε νὰ ἀποβάλουμε ἀπὸ μέσα μας τὸν κακὸ ἑαυτό μας; Νὰ κάνουμε μιὰ μεγάλη στροφὴ στὴ συμπεριφορά μας; Ἀντὶ νὰ μεμψιμοιροῦμε, νὰ διαμαρτυρόμαστε συνεχῶς, νὰ βλαστημοῦμε καὶ νὰ ἀντιδροῦμε με βιαιότητες γιὰ ὅ,τι μᾶς συμβαίνει, νὰ μαλακώσουμε τὴν καρδιά μας καὶ τὴν ψυχή μας; Νὰ κατανοήσουμε καλύτερα, νὰ ἀνεχθοῦμε καί, γιατί ὄχι, νὰ συγχωρήσουμε τον συνάνθρωπό μας, να προσευχηθούμε γι’ αυτόν, καὶ νὰ τον ἀγαπήσουμε ἀληθινὰ, ὅπως μᾶς δίδαξε ὁ Χριστός, ἔστω μὲ τὰ ἐλαττώματά του, ἔστω κι ἂν μᾶς πίκρανε; Νὰ γίνουμε πιὸ ἐπιεικεῖς, μακρόθυμοι πρὸς τοὺς ἄλλους καὶ πιὸ αὐστηροὶ πρὸς τὸν ἑαυτό μας; Ποιός δεν έχει ελαττώματα; Ἄραγε ἐμεῖς εἴμαστε ἀλάνθαστοι, ἀναμάρτητοι; Νὰ πονέσουμε πραγματικὰ γιὰ τὴν ἀγαπημένη μας πατρίδα. Αντί να την πληγώνουμε, νὰ ζητήσουμε ταπεινά το ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ὑπάρχει ἡ ἐλπίδα νὰ προσελκύσουμε τὴ Θεία Χάρη. Ὁ Θεὸς εἶναι πάντοτε δίπλα μας, κοντά μας καὶ παρακολουθεῖ ὅλες τὶς πράξεις μας. Ποτὲ δὲν μᾶς ἐγκατέλειψε. Ἐμεῖς τὸν ἐγκαταλείψαμε. Ἃς ἔχουμε ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στὸ θεῖο σχέδιο τοῦ Οὐράνιου Πατέρα μας, ὅπως τὸν ἀποκαλοῦμε στὴν Κυριακὴ Προσευχή, πὼς ὁ,τιδήποτε μᾶς συμβαίνει ἀποβλέπει στὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας..
Μήπως λοιπὸν ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους ἐξαρτᾶται ἡ λύση τοῦ προβλήματός μας;
Οἱ γονεῖς, οἱ δάσκαλοι κάθε βαθμίδας, οἱ κληρικοί, οι ηγέτες, ὅλοι οἱ μεγαλύτεροι μήπως πρέπει νὰ ἀποτελέσουμε ὑγιή πρότυπα στα παιδιά μας μὲ τὴν ὀρθὴ χριστιανικὴ ζωή μας, διδάσκοντάς τα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο πῶς πρέπει νὰ πορευθοῦν καὶ αὐτὰ ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἐμπρός; Νὰ τοὺς μαθαίνουμε ὅλα τὰ ἅγια καὶ σωστά ποὺ μᾶς δίδαξαν οἱ γονεῖς καὶ οἱ δάσκαλοί μας; Μὲ τὴν ἔντιμη, ηθική καὶ δίκαιη ζωή μας, τὸ καλό παράδειγμά μας, τὴν μυστικὴ προσευχή μας, ἀκόμα καὶ μὲ τὴ σιωπή μας νὰ τοὺς δώσουμε ἔμπνευση, δύναμη, καρτερία, κουράγιο, ἐλπίδα καὶ αἰσιοδοξία γιὰ τὸ μέλλον; Να καταλάβουν ότι, καὶ αὐτά ποὺ μᾶς συμβαίνουν σήμερα θὰ περάσουν, ὅπως πέρασαν τόσα καὶ τόσα ἄλλα; Ὅτι δὲν χάθηκε τίποτε ἀκόμη; Ὅτι μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ ὅλα μποροῦν σιγὰ-σιγὰ μὲ πίστη, ὑπομονὴ καὶ ἐπιμονὴ θὰ διορθωθοῦν;
Τὸ ὀφείλουμε στὰ παιδιά μας! Εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ παλέψουμε, νὰ αγωνιστούμε πρῶτοι ἐμεῖς, γιατί εμείς κυρίως φταίμε γιὰ τὴ σημερινὴ κατάντια μας. Νὰ περισώσουμε, ἔστω τὴν τελευταία στιγμὴ, ὅ,τι μποροῦμε. Νὰ τοὺς δείξουμε καὶ νὰ καταλάβουν ὅτι ἀκόμη καὶ σήμερα ἡ χειμαζόμενη πατρίδα μας, παρὰ τὶς ὅποιες δυσκολίες της, στέκεται ὄρθια. Παρά την απογοήτευση και τις στενοχώριες μας δεν πρέπει να αφήσουμε να μας κυριεύσει η απόγνωση και η απελπισία..
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πιστεύουμε σε Παντοδύναμο Κύριο! Πόσα θαύματα γίνονται καθημερινά γύρω μας και δεν δίνουμε σημασία γιατί εμείς με την ολιγοπιστία μας αμφιβάλλουμε , τα ακούμε και τα εξηγούμε με τον ορθολογισμό μας και με την πεπερασμένη ανθρώπινη λογική μας . Εκεί είναι το λάθος μας!
Ὑπάρχει ἀκόμη προοπτική. Ὑπάρχει μέλλον. Ὑπάρχει ἐλπίδα!
Χρήστος Αϊναλής , Υποστρ/γος Αστυνομίας ε.α.

Η συνταρακτικότερη εβδομάδα της ανθρώπινης ιστορίας είναι αναμφίβολα η Μεγάλη Εβδομάδα.

Μεγάλη Εβδομάδα: Η σημαντικότερη περίοδος της ορθόδοξης λατρείας.

Η συνταρακτικότερη εβδομάδα της ανθρώπινης ιστορίας είναι αναμφίβολα η Μεγάλη Εβδομάδα. Βαθύτατα θεολογική και ιδιαίτερα κατανυκτική αποτελεί πηγή ανανέωσης και ψυχικής καθάρσεως για όλους τους χριστιανούς, οι οποίοι μετέχοντες στις ιερές ακολουθίες των ημερών αυτών βιώνουν το μυστήριο της λυτρώσεως του ανθρώπινου γένους και του καθενός μας.
Λέγεται Μεγάλη Εβδομάδα όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες, αλλά «επειδή μεγάλα ημίν γέγονεν κατορθώματα, η χρονιά του διαβόλου τυραννίς κατελύθη, ο θάνατος εσβέσθη, η αμαρτία ανηρέθη, η κατάρα κατελύθη, ο παράδεισος ηνεώχθη», όπως προσφυώς αναφέρει ο ιερός Χρυσόστομος.
Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα σε συνδυασμό πάντοτε με την πανευφρόσυνη γιορτή του Πάσχα αποτελεί τη σημαντικότερη περίοδο της ορθόδοξης λατρείας. Είναι μία εβδομαδιαία μυσταγωγική πορεία, που οδηγεί τον πιστό στη βίωση του σωτήριου Πάθους του Χριστού και την πλήρωση της θείας περί τον άνθρωπον οικονομίας για τη σωτηρία του. Είναι εντελώς αδύνατο να επιτύχουμε την πνευματική μέθεξη στο μυστήριο του Σταυρού και να απολαύσουμε την εκ των ένδον θέα και μνήμη των γεγονότων των τελευταίων ημερών της επί γης παρουσίας του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, έξω από τον ιερό χώρο της Εκκλησίας και χωρίς τη μετοχή μας στις πνευματικότατες εκκλησιαστικές ακολουθίες των ημερών της Μεγάλης Εβδομάδας με τα επιλεγμένα ιερά αναγνώσματα, και της σπάνιας ποιητικής ομορφιάς και δογματικής πυκνότητας ύμνους, οι οποίοι μας ανεβάζουν σε ψιλές σφαίρες πνευματικής κατάνυξης και ψυχικής ανάβασης.

Έξω από τον ιερό χώρο του ναού η Αγία Εβδομάδα, το Θείο Πάθος, ο Σταυρός γίνονται απλά λογοτεχνία, θέατρο, στοχαστική διάλεξη ή ευκαιρία επανάληψης λαογραφικών εθίμων. Μέσα στον ιερό χώρο της Εκκλησίας η Αγία Εβδομάδα γίνεται για τον χριστιανό μία συνοδοιπορία με τον Χριστό. Αν δε «συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν» δε θα μπορέσουμε ούτε και στην Ανάσταση να φθάσουμε μαζί του, «να συναναστηθώμεν», που σηματοδοτεί και τη δική μας ανάσταση από τη νέκρωση της αμαρτίας.

Αυτή η πορεία από το Πάθος της Σταυρώσεως στο υπέρλαμπρο φως της Αναστάσεως εμποδίζει τον χριστιανό να δει τη Μεγάλη Εβδομάδα μέσα σ’ ένα ζοφερό και καταλυτικό σκοτάδι, γιατί είναι ντυμένος με το ζεστό ένδυμα της χαρμολύπης. Σ’ αυτή την πνευματική πορεία που βρίσκεται πάντα κάτω από τη σκιά του Σταυρού και αντικρύζει στο βάθος τον φωτεινό λόφο της Αναστάσεως, οι Άγιοι Πατέρες έβαλαν μερικά σημάδια σαν ορόσημα, σαν σκαλοπάτια, που μας βοηθούν μ’ έναν ειδικό το καθένα τρόπο, να βιώσουμε από το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο το Θείο Πάθος, την πορεία του Κυρίου προς τη Σταύρωση, τη θεόσωμο ταφή και τη ζωηφόρο Ανάσταση.

Αυτά τα σημάδια είναι το τί έχει ορίσει η Εκκλησία να εορτάζεται, να θυμόμαστε κάθε μέρα αυτό που ακούμε στο συναξάρι, που διαβάζεται στον Όρθρο, ο οποίος τελείται το βράδυ της προηγούμενης μέρας (ο εσπερινός τελείται το πρωί της ημέρας). Έτσι τη Μεγάλη Δευτέρα η Εκκλησία μας προβάλλει την προσωπικότητα του πάγκαλου Ιωσήφ, ο οποίος με ο,τι υπέστη υπήρξε τύπος Χριστού και την ξερανθείσα άκαρπη συκή, για να μας θυμίζει ότι στη ζωή μας πρέπει να παράγουμε έργα και καρπούς πνευματικούς. Τη Μεγάλη Τρίτη «της των δέκα παρθένων παραβολής μνείαν ποιούμεθα», για να μας διδάξει η Εκκλησία την ανάγκη της πνευματικής προετοιμασίας και της εγρήγορσης αλλά και της ελεήμονος προσφοράς, που αρνήθηκαν οι πέντε φρόνιμες στις πέντε μωρές παρθένες. Παραινετικά η Εκκλησία μας μας προτρέπει να μιμηθούμε τις φρόνιμες παρθένες με τον υπέροχο ύμνο του Νυμφίου: «βλέπε ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής, ίνα μη τω θανάτω παραδοθής και της βασιλείας έξω κλειθείς».

Την Μεγάλη Τετάρτη προβάλλεται η μετάνοια της αμαρτωλής γυναίκας, που γνώρισε την αληθινή μετάνοια ως σύμβολο ελπίδας για κάθε αμαρτωλό και για να κεντρισθεί και η δική μας βούληση γι’ αυτή τη σωτήρια μεταστροφή. Ψάλλεται το επίκαιρο και τόσο δημοφιλές τροπάριο, που έγραψε η μοναχή Κασσιανή: «Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή…». Η Αγία και Μεγάλη Πέμπτη είναι αφιερωμένη στον Ιερό Νιπτήρα, που μας διδάσκει την ταπεινοφροσύνη. Στον Μυστικό Δείπνο στον οποίο ο Χριστός συνέστησε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και εγκαινίασε την πραγματική κοινωνία με τον Σωτήρα μας, στην υπερφυά προσευχή του Χριστού στο όρος των ελαιών και την προδοσία του Ιούδα, που σηματοδοτεί την αρχή του Πάθους του Κυρίου μας. Τη Μεγάλη Παρασκευή (ημερολογιακά τη Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ) έχουμε κορύφωση του Θείου δράματος. Τελείται η «ακολουθία των Παθών», η οποία περιλαμβάνει αραιότατους εκκλησιαστικούς ύμνους μεταξύ των οποίων και το «Σήμερον κρεμμάται επί ξύλου» και αναγινώσκονται 12 Ευαγγέλια μέσα από τα οποία βιώνουμε όλους τους εξευτελισμούς, τη σταύρωση και τον θάνατο που υπέστη ο Κύριος μας δίνοντας τον εαυτό του «λύτρον αντί πολλών», σύμφωνα με το xristianos.gr
Διαβάστε περισσότερα: iPaideia.gr

Τον πολιούχο τους Αγιο Χαράλαμπο γιορτάζουν τα Φιλιατρά αυτό το Σαββατοκύριακο.

Τον πολιούχο τους Αγιο Χαράλαμπο ετοιμάζονται να γιορτάσουν τα Φιλιατρά.

 Γράφτηκε από τον  

Τον πολιούχο τους Αγιο Χαράλαμπο ετοιμάζονται να γιορτάσουν τα Φιλιατρά

Τον πολιούχο τους Αγιο Χαράλαμπο γιορτάζουν τα Φιλιατρά αυτό το Σαββατοκύριακο. Οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν από το απόγευμα του Σαββάτου, όπου στις 6 μ.μ. θα γίνει άφιξη των μητροπολιτών και υποδοχή τους στον Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου.

Θα ακολουθήσει πολυαρχιερατικός εσπερινός με αρτοκλασία και θείο κήρυγμα, ενώ αμέσως μετά θα γίνει ιερά αγρυπνία.

Την Κυριακή το πρωί θα τελεστεί θεία λειτουργία χοροστατούντων των μητροπολιτών Πειραιώς και Φαλήρου κ. Σεραφείμ, Μάνης κ. Χρυσοστόμου και Τριφυλίας και Ολυμπίας κ. Χρυσοστόμου. Μετά το πέρας της θα γίνει λιτάνευση των αγίων λειψάνων και της ιερής εικόνας στους κεντρικούς δρόμους της πόλης και στην κεντρική πλατεία θα τελεστεί δέηση.

Με το τέλος των θρησκευτικών εκδηλώσεων θα ακολουθήσει ανταλλαγή ευχών στο Δημοτικό Κατάστημα Φιλιατρών.

Κ.Μπ.

Το έργο αγάπης, αλληλεγγύης και κοινωνικής βοήθειας της Ιεράς Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας.

Μητρόπολη Τριφυλίας & Ολυμπίας: Σχεδόν 400.000 ευρώ η βοήθεια σε έχοντες ανάγκη!

Το έργο αγάπης, αλληλεγγύης και κοινωνικής βοήθειας της Ιεράς Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας, το οποίο σε αριθμούς φτάνει κοντά στα 400.000 ευρώ, παρουσιάστηκε στην εκδήλωση κοπής της βασιλόπιτας του Φιλοπτώχου Ταμείου της, κατά την οποία τιμήθηκε η Συνένωση Εφοπλιστών Ελλάδος και ο εκτελεστικός της σύμβουλος, Αθανάσιος Μπούσιος, την Κυριακή το απόγευμα στο Ξενοδοχείο «Κανελλάκης» στην Κυπαρισσία.
Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στην αγάπη και τον Άγιο Δημητριανό και στο ξεκίνημά της τα παιδιά των κατηχητικών σχολείων έψαλαν κάλαντα και τραγούδια της εκκλησίας για τα Χριστούγεννα, ενώ παράλληλα αναφέρθηκαν στο βίο, το έργο και το παράδειγμα του Αγίου!
Στη συνέχεια ο μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος ευλόγησε τη βασιλόπιτα και έκοψε κομμάτια, μεταξύ άλλων για τη Συνένωση Εφοπλιστών, το μεγάλο ευεργέτη της Μητροπόλεως που κάθε χρόνο προσφέρει στο Γ.Φ.Τ. (κατά το διαρρεύσας έτος προσέφερε 28.000 μερίδες έτοιμου φαγητού, που αντιστοιχεί σε 280.000 ευρώ), Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλο, τιμής ένεκεν ελέω θεσμικής ιδιότητας στον απερχόμενο δήμαρχο Τριφυλίας, το Φιλόπτωχο Ταμείο και τον ταμία ιερέα Δημήτριο Καραΐσκο, για όλους τους φιλάνθρωπους, τα παιδιά των κατηχητικών και της χορωδίας και ονομαστικά για τους δύο παριστάμενους δημοσιογράφους, το συνάδελφο Κώστα Μπούρα και το γράφοντα.
Ο μητροπολίτης αναφέρθηκε στον προφήτη Δανιήλ στη Βαβυλώνα και την ιστορία του ως Βαλτάσαρ και το λάκκο των λεόντων και τόνισε ότι στην κατάσταση που βρέθηκε ο Δανιήλ ευρίσκονται συνάνθρωποί μας, αλλά την ίδια στιγμή ενεφανίσθη στην Ιερά Μητρόπολη η Συνένωσις για βοήθεια και στήριξη του κοινωνικού και ανθρωπιστικού της έργου και της προσφοράς της στους συνανθρώπους που έχουν ανάγκη!
Στον εκτελεστικό σύμβουλο της Συνένωσης Εφοπλιστών, Αθανάσιο Μπούσιο, χάρισε μια εικόνα του προστάτη και πολιούχου της Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας, Αγίου Χαραλάμπους! Συγκινημένος ο κ. Μπούσιος παρέλαβε την εικόνα και, αφού αναφέρθηκε στη Συνένωση Εφοπλιστών και το σκοπό της ιδρύσεως και κοινωνικής αρωγής και προσφοράς της, τόνισε την εξαιρετική συνεργασία – πρότυπο που έχει αναπτύξει με τη Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας.
Μαζί με τον κ. Μπούσιο, δίπλα στο μητροπολίτη, καθόταν ο μεγάλος δωρητής της Μητροπόλεως κ. Ρήγας. Αναλυτική παρουσίαση του έργου του Φιλόπτωχου Ταμείου έκανε ο ταμίας – ιερέας Δημήτριος Καραΐσκος, σημειώνοντας ότι η Συνένωση Ελλήνων Εφοπλιστών πρόσφερε 2 κιβώτια τρόφιμα για κάθε άπορη οικογένεια και επιπλέον 1.140 κιβώτια. Ο Αχιλλέας Κωνσταντακόπουλος και η Costa Navarino πρόσφεραν 28.000 μερίδες έτοιμου φαγητού και το σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος 650 κιλά κρέατος.
Η διακονία ως προς τα έσοδα και τα έξοδα έχει ως εξής: Έσοδα: Εκ της περσινής εορτής 1.155 ευρώ, έσοδα τρίτων 27.590 ευρώ, ενοίκια 6.465 ευρώ, σύνολο 35.210 ευρώ. Έξοδα: Σε άπορους για φαγητά 45.600 ευρώ, σε απόρους πολυτέκνους 280.000 ευρώ, εις γενική βοήθεια 25.200 ευρώ, εις ενοίκια απόρων φοιτητών 6.420 ευρώ, για φάρμακα απόρων 850 ευρώ, για ρεύμα και βοήθεια σε όσους δεν μπορούν να πληρώσουν λογαριασμούς ρεύματος 1.695 ευρώ, εις βοήθεια σε φαγητά και τρόφιμα εκ του Lidl 10.000 ευρώ, για φαγητά και τρόφιμα από το ΑΒ Βασιλόπουλος 6.500 ευρώ. Σύνολο 386.557 ευρώ! Παρόντες, μεταξύ άλλων, ήταν οι αντιδήμαρχοι Τριφυλίας Γιάννης Μερκούρης, Παναγιώτης Τσίγγανος, οι δημοτικοί σύμβουλοι Ζαχαρίας Κανελλόπουλος και Αναστάσιος Αδρακτάς και η πρόεδρος της Δ.Κ. Κυπαρισσίας, Σταματία Αλεξοπούλου.Του Ηλία Γιαννόπουλου

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΣ: ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΛΗΘΕΙΣ ΠΙΣΤΟΥΣ.

Αισθανόμαστε την ανάγκη να σταθούμε δίπλα στους αληθείς πιστούς του ποιμνίου της Ι. Μητροπόλεως και ως εκ τούτου απαντούμε στις ανυπόστατες, ανώνυμες και ανακριβείς διαρροές.Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

          Αναφορικά με το περιστατικό στον Ι. Ναό Αγ. Γεωργίου, γνωστοποιούμε πως ο Σύλλογος καμία αρμοδιότητα και κανένα δικαίωμα δεν είχε να αναλάβει την περιφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου. Επιπλέον, υπέπεσε και στο ποινικό αδίκημα της διατάραξης θρησκευτικής συνάθροισης για την οποία οι υπεύθυνοι του Συλλόγου θα δώσουν λόγο. Αντί λοιπόν οι ταραξίες να στρέφονται κατά του πρεσβυτέρου και της πρεσβυτέρας θα έπρεπε να αναλογιστούν την έκνομη συμπεριφορά τους και να μην ασχημονούν.

Δεν μας εκπλήσσει διόλου η «απογοήτευση» των μελών του Συλλόγου Δωρίου Μεσσηνίας «Άγιος Γεώργιος» και των «κατοίκων» του Αγίου Γεωργίου, αφού οι εικονιζόμενοι στο video είναι μόνιμοι κάτοικοι Αθηνών. Η «απογοήτευση» που εκφράζεται είναι έκδηλη και εντείνεται το τελευταίο διάστημα λόγω της ενεργούς προσωπικής δραστηριοποίησης του Μητροπολίτου και της λήψης καίριων αποφάσεων εκ μέρους του Μητροπολιτικού Συμβουλίου, μια εκ των οποίων ήταν η ανάκλησις παραχωρήσεως καταστήματος προς τον Σύλλογο που εκμεταλλευόταν για πολλά χρόνια έως τον Ιούλιο του έτους 2017, λόγω προδήλου παράβασης απόδοσης λογαριασμού οικονομικής διαχειρίσεως.

Πράγματι, η ευθύτητα του λόγου του Σεβασμιώτατου, η απαρέγκλιτη ορθή οικονομική διαχείριση υπό τις αρχές της διαφάνειας και του πλήρους ελέγχου, προκαλούν πλέον δυσφορία σε όσους απομυζούσαν από το έτος 2003 μέχρι και πρόσφατα οφέλη εις βάρος της Αγίας Εκκλησίας μας. Αυτό, όμως είναι παρελθόν. Είναι ανέκκλητη η Απόφαση του Σεβασμιώτατου να οδηγήσει στη δικαιοσύνη και στις αρμόδιες εθνικές ελεγκτικές οικονομικές αρχές, άμεσα, χωρίς καθυστερήσεις, όσους καπηλευόμενοι το όνομα του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Δωρίου Μεσσηνίας προσπορίστηκαν παρανόμως οιοδήποτε ποσό. Μάλιστα, οι αναφορές μας είναι, αντιθέτως προς τους αβάσιμους ισχυρισμούς του Συλλόγου, πάντοτε επώνυμες και πλήρως στοιχειοθετημένες.

Τέλος, και πάλι αβασίμως αναρωτιούνται κάποιοι πού ευρίσκονταν τα μέλη του εκκλησιαστικού συμβουλίου την ημέρα του περιστατικού.  Στην πραγματικότητα διερωτώνται διότι πλέον δεν τους επιτρέπεται να διαχειρίζονται ποσά ανεξελέγκτως εις βάρος του Ι. Ναού Αγ. Γεωργίου και  της περιουσίας του. Δηλώνουμε ότι το προσωπικό κώλυμα των μελών την ημέρα εκείνη δεν θα τους εμποδίσει στο εγγύς μέλλον να συνεχίσουν να προασπίζονται την λειτουργία του Ι. Ναού και να εξυπηρετούν τη διαχείριση των οικονομικών του.                        

                               ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ

               ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΣ

ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ Ο ΠΑΠΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΕΚΙΑΡΗΣ. ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ.

Πριν απο λίγες έφυγε απο κοντά μας ο παπά Παναγιώτης ο Μπεκιάρης, ο παπάς του χωριού μας, για ένα μεγάλο διάστημα. Όσοι είναι μεγάλοι σε ηλικία θα έχουν προφανώς έντονες μνήμες απο τα έργα και τις ημέρες του στην εκκλησία μας, σαν ήρεμος και φωτεινός καθοδηγητής της.Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Δεν γνωρίζω, γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε τόσο γρήγορα. Η, αν δεν ξεχνάνε, γιατί αποφεύγουν ν΄ αναφερθούν επαινετικά με δημόσιο λόγο για ανθρώπους που βοήθησαν με το πνευματικό τους έργο, στο βαθμό που αυτό απηχούσε στην μικρή κοινωνία του τότε Κοπανακίου. Πιστεύω ότι τέτοιοι »φωτεινοί» ιερείς και δάσκαλοι μπόλιασαν θετικά τα μυαλά των μικρών ονειροπόλων μαθητών αυτής της εποχής και όταν αυτοί μεγάλωσαν, λάμπρυναν και προέβαλαν Πανελλήνια το Κοπανάκι μας, κατακτώντας υψηλά δημόσια και ιδιωτικά αξιώματα.  Αυτό το »αμάρτημα» το έχει ο Ελληνισμός απο παλιά. Γιατί να μην τόχει και το Κοπανάκι ; Η λήθη και η λησμονιά δεν πρέπει σε άξιους ανθρώπους.

Προσπάθησα να σιωπήσω και είναι αλήθεια πως περίμενα και κάποιο άλλο σχόλιο, πέρα απο την δημοσιευμένη είδηση και το βιογραφικό του. Σιωπή και εδώ, όπως συνέβη και παλιότερα με τον δάσκαλο μας  τον αείμνηστο Κοκκίνη. Ενδόμυχη προτροπή λοιπόν μου επέβαλλε να ανακαλέσω τις όσες μνήμες που έχω μαζί του, και με λίγες λέξεις να αναφερθώ για το έργο του.

Ήτανε το 1966 και 1967 (μαθητής της Β΄ Λυκείου) όταν ο πνευματικός αυτός άνθρωπος, μεταξύ όλων των προαναφερθέντων στο βιογραφικό του, οργάνωσε με επιτυχία τα κατηχητικά και φυσικά την Βιβλιοθήκη στο Ισόγειο σπίτι της κατοικίας » Παπατσώρη »αφού προσφάτως η οικογένεια είχε μεταναστεύσει όλη στην Αμερική.

Τον βοηθήσαμε  εγώ και ο Δημοσθένης ο Πετρούλιας να φτιάξει έναν ευπρεπέστατο χώρο, να τον επιπλώσει, να τον γεμίσει με βιβλία για τα παιδιά του χωριού, που ήμασταν απο 12 εως 18 χρονών, και δεν γνωρίζαμε ούτε τον Παπαδιαμάντη! Μας έβαλε στον θαυμαστό κόσμο των βιβλίων με τρόπο όντως ζηλευτό. Εκεί διαβάζαμε, λύναμε απορίες και σαν πατέρας κι΄ αυτός μας μύησε και στα παιχνίδια ώστε  όλα να γίνονται  συμπληρωματικά. Μάθαμε σκάκι, πινγκ – πόνγκ και άλλα επιτραπέζια.

Πατέρα – Παναγιώτη,  κατάφερες ακόμη να μας »μαζέψεις» απο τις αλάνες στο κατηχητικό σου. Του έδωσες, ένα ευχάριστο, φιλοσοφικό και διαλεκτικό χαρακτήρα, πέρα απο τον κλασικό μονότονο και καθιερωμένο θρησκευτικό μονόλογο. Μας κέρδισες σαν παιδιά και δεν ήμασταν και τα καλλίτερα !

Πατέρα – Παναγιώτη είχες έμφυτη καλοσύνη, ευγένεια ψυχής, βαθύτατη γνώση του αντικειμένου σου, και παράλληλα ήσουν προσηνής και εγκάρδιος

Θυμάμαι, που δικαιωμένος πιά, στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, στου Ψυρρή, πόσες συζητήσεις κάναμε, στις επισκέψεις μου, είτε φιλικές είτε επαγγελματικές για να σε συμβουλεύσω σε Μηχανολογικά θέματα που σε απασχολούσαν για τον Ναό. Πάντα όμως μάθαινα νέα σου, τόσο απο τον Γιώργο όσο και απο την Μιμίκα σου.

Την φωτεινή σου αυτή παρένθεση στο Κοπανάκι, δεν θα την ξεχάσουμε. Καλό σου ταξίδι.

Γρηγόρης Ηλιόπουλος

Υ.Γ : Αν η παραπάνω βιβλιοθήκη καταστράφηκε, θα μ΄ απασχολούσε απλά σαν Κοπανακαίο ! Απ΄ την στιγμή όμως, που το γεγονός αυτό, συνδέθηκε αργότερα με μια παρόμοια καταστροφή της επόμενης Βιβλιοθήκης που  ίδρυσε ο »Οίκος Λαμπράκη» στο χωριό μας πάλι, αυτό με θλίβει αφάνταστα  και μου αφήνει ερωτηματικά και απορίες.

Γ.Η