ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΕΤΡΑΚΟΣ: ΕΓΙΝΕ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΣΥΛΟΥ, ΑΛΛΑ ΕΥΤΥΧΩΣ ΗΤΑΝ …ΑΝΑΙΜΑΧΤΗ.

Κριτική Πετράκου (ΣΥΡΙΖΑ) για την επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. στην Πρυτανεία: Είναι παραβίαση ασύλου.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI /ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI /ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ.

Η επέμβαση της αστυνομίας στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών παραβίασε το πανεπιστημιακό άσυλο, υποστήριξε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Θανάσης Πετράκος.

Μιλώντας στον Βήμα FM, ο κ. Πετράκος μίλησε και για τις διαπραγματεύσεις και το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος, αλλά και για τη συνάντηση Τσίπρα-Παπανδρέου στην οποία, όπως είπε, συζητήθηκε το θέμα της Εξεταστικής γιατί ο κ. Παπανδρέου «έχει ουσιώδεις και πολύ μεγάλες ευθύνες για την κατάσταση στην οποία έφτασε η Ελλάδα».

Για την επέμβαση της Αστυνομίας στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών ο κ. Πετράκος είπε: «Από τη μία μεριά, υπάρχει ένα θέμα. Ότι υπήρξε είσοδος (της Αστυνομίας), παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου. Είναι ένα θέμα σημαντικό. Όπως σημαντικό είναι ότι η κατάσταση αυτή έληξε χωρίς να υπάρξουν προβλήματα βίαιων ενεργειών και αυτό έχει μια ουσία. Είναι κάτι θετικό. Άρα, το ισοζύγιο βρίσκεται σε δύο αντιφατικά θέματα. Υπάρχουν δύο αντιφάσεις σ’ αυτή την ενέργεια: από τη μία πλευρά, η παραβίαση του ασύλου και από την άλλη η αναίμακτη επίλυση του θέματος. Για εμάς, το πανεπιστημιακό άσυλο είναι αδιαπραγμάτευτο και γι’ αυτό θα το επαναφέρουμε με το νέο νομοσχέδιο. Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή, εφαρμόστηκε ένας νόμος της προηγούμενης κυβέρνησης».

Παράλληλα σχολίασε και τη διαπραγμάτευση αλλά και το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος. «Όταν γίνεται μια σκληρή διαπραγμάτευση, μια μάχη ανάμεσα σε δύο διαφορετικές πολιτικές αντιλήψεις, δεν είναι το πιο φρόνιμο να πούμε αν θα γίνει (σ.σ.: να μην ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση). Πρέπει να κοιτάξουμε το συμφέρον της χώρας. Μπορεί να πει και ο ελληνικός λαός την άποψή του (σ.σ.: με δημοψήφισμα). Αλλά δεν θεωρώ ότι θα φτάσουμε ως εκεί».

Τέλος, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε και στη συνάντηση Παπανδρέου-Τσίπρα λέγοντας ότι «ο κ. Παπανδρέου πρέπει να στηρίξει τον εαυτό του, εν όψει της Εξεταστικής (για το Μνημόνιο)», ενώ σχολιάζοντας ότι ο πρώην πρωθυπουργός υφίσταται πόλεμο αποκάλυψε ότι «συζήτησαν λοιπόν για την Εξεταστική, γιατί έχει ουσιώδεις και πολύ μεγάλες ευθύνες για την κατάσταση στην οποία έφτασε η Ελλάδα».

Πηγή: Κριτική Πετράκου (ΣΥΡΙΖΑ) για την επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. στην Πρυτανεία: Είναι παραβίαση ασύλου | iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr/news/201945/kritiki-petrakoy-syriza-gia-tin-epemvasi-tis-elas-stin-prytaneia-einai-paraviasi-asyloy#ixzz3XbeFnFmn

Advertisements

ΣΤΙΣ 21-8-2012 ΕΚΑΝΕ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΕΤΡΑΚΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΦΚΑ. ΚΑΙ ΝΕΑ ΣΤΙΣ 7/12/2014.

Αθήνα, 7/12/2014
Προς
τον Υπουργό Υγείας

ΘΕΜΑ: «Εγκαταλελειμμένο το Κέντρο Φυσικής και Ιατρικής Αποκατάστασης (πρώην ΚΑΦΚΑ) στα Φιλιατρά».

Πολλά και σοβαρά προβλήματα ταλαιπωρούν το Κέντρο Φυσικής και Ιατρικής Αποκατάστασης (ΚεΦΙΑπ – πρώην ΚΑΦΚΑ) Φιλιατρών, το οποίο φιλοξενεί 30 ανθρώπους με χρόνιες αναπηρίες. Η διοίκηση του Γενικού Νοσοκομείου Μεσσηνίας στο οποίο το Κέντρο υπάγεται, η 6η Υγειονομική Περιφέρεια και το Υπουργείο Υγείας δεν έχουν επιδείξει, πέραν των εξαγγελιών, το ενδιαφέρον και τη φροντίδα που χρειάζεται ένα Κέντρο χρονίως ασθενών.
Το ελάχιστο προσωπικό που προσπαθεί «ηρωικά» να καλύψει ανάγκες και βάρδιες, η συνεισφορά αλληλεγγύης ευαισθητοποιημένων πολιτών και εθελοντών, τα προβλήματα στις υποδομές υγιεινής και τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, οι τεράστιες ελλείψεις σε είδη υγιεινής και λοιπά αναλώσιμα, συνθέτουν σκηνικό εγκατάλειψης. Το παρατημένο από όλους κέντρο φυσικής και ιατρικής αποκατάστασης έχει μετατραπεί κυριολεκτικά σε «αποθήκη ψυχών». Οι εικόνες που κατέγραψε πρόσφατα η κάμερα τηλεοπτικού σταθμού για τις συνθήκες διαβίωσης, αποτελούν ντροπή για την υπεύθυνη Πολιτεία και μόνο αγανάκτηση μπορούν να προκαλέσουν. Η ενίσχυση με προσωπικό μέσω προγραμμάτων μερικής απασχόλησης, κοινωφελούς εργασίας δεν επιλύουν το πρόβλημα. Παρά τις επανειλημμένες εξαγγελίες και υποσχέσεις, καμία ουσιαστική παρέμβαση δεν έχει γίνει ώστε το κέντρο να λειτουργεί αξιοπρεπώς.
Επειδή η προστασία της αξιοπρέπειας όλων των πολιτών και μάλιστα των ατόμων με αναπηρία είναι υποχρέωση της Πολιτείας,
Επειδή η κατάσταση στο ΚεΦΙΑπ Φιλιατρών προσβάλλει κάθε έννοια πολιτισμού και Δημοκρατίας,
Επειδή η κοινωνική αλληλεγγύη, η φιλανθρωπία και ο εθελοντισμός δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις υποχρεώσεις και τις ανάγκες περίθαλψης των φιλοξενούμενων χρονίως ασθενών,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός

1.Ποιος είναι υπεύθυνος για την τραγική εικόνα που παρουσιάζει το ΚεΦΙΑπ Φιλιατρών; Θα καταλογιστούν ευθύνες για τις απαράδεκτες συνθήκες περίθαλψης και παραμονής, που εκτός των άλλων εκθέτουν την χώρα διεθνώς;
2.Προτίθεται το Υπουργείο να προχωρήσει στην πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού ώστε το ΚεΦΙΑπ Φιλιατρών να λειτουργεί αξιοπρεπώς;
3.Θα προχωρήσει το Υπουργείο στην άμεση κατασκευή των απαραίτητων έργων βελτίωσης των εγκαταστάσεων του ΚεΦΙΑπ Φιλιατρών ώστε η διαβίωση των φιλοξενούμενων ατόμων να είναι αξιοπρεπής;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Πετράκος Αθανάσιος

Ζαχαριάς Κώστας

KAFKA
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2010, ΟΛΑ …ΡΟΔΙΝΑ.

21-8-2012

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς
τον Υπουργό Υγείας

Θέμα: «Προβλήματα ΚΑΦΚΑ Φιλιατρών»

Στα Φιλιατρά του Δήμου Τριφυλίας του Νομού Μεσσηνίας λειτουργεί το Κέντρο Φυσικής Αποθεραπείας και Αποκατάστασης (ΚΑΦΚΑ) Φιλιατρών, το οποίο φιλοξενεί 30 άτομα. Το κέντρο υπάγεται διοικητικά στο Νοσοκομείο Καλαμάτας, και το οποίο είναι υπεύθυνο για τις προμήθειες του χώρου.
Αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Μεσσηνίας που επισκέφθηκε το ΚΑΦΚΑ διαπίστωσε ότι υπάρχει σοβαρή έλλειψη σε φάρμακα, σε πάνες και υποσέντονα αλλά και ελλείψεις στην τροφοδοσία λόγω της μη εξόφλησης των προμηθευτών. Ενημερωθήκαμε ότι η παραγγελία των φαρμάκων έχει σταλεί από τις 20 Ιουνίου.
Επίσης γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει ψυχίατρος τα τελευταία 2 χρόνια περίπου, και οι όποιες ψυχιατρικές συμβουλές δίνονται μέσω τηλεφώνου, αφού πρώτα οι νοσηλεύτριες περιγράψουν την κατάσταση του ασθενούς.
Παράλληλα υπάρχουν ελλείψεις στο προσωπικό. Εργάζονται 7 νοσηλεύτριες και σε κάθε βραδινή βάρδια ορίζεται κάποιος υπάλληλος, ο οποίος ενώ δεν δουλεύει νύχτα, βρίσκεται σε ετοιμότητα για να πάει στο κέντρο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Επίσης δεν υπάρχει νυχτοφύλακας και η κάμερα που υπήρχε για να ελέγχει την είσοδο στο χώρο, ενώ έχει πάθει βλάβη εδώ και αρκετούς μήνες, δεν αντικαταστάθηκε ποτέ.
Με βάση τα ανωτέρω ερωτάται ο αρμόδιος υπουργός:
1) Αν έχουν υπάρξει ενέργειες μέχρι σήμερα για την επίλυση των ανωτέρω προβλημάτων και ελλείψεων.
2) Αν προτίθεται να προχωρήσει σε ενέργειες ώστε να επιλυθούν τα ανωτέρω προβλήματα και πότε;

Ο ερωτών βουλευτής

ΠΕΤΡΑΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

ΤΑΣΟΣ ΚΟΥΛΑΜΠΑΣ Ο ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΑΦΙΔΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ. ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΚΟΡΩΝΗ ΣΤΙΣ 22 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. ΤΟ ΣΤΑΦΙΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ 1935.

 KOYLAMPAS
 Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και η Νομαρχιακή Επιτροπή Μεσσηνίας του κόμματος οργανώνουν εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον Βουλευτή της ΕΔΑ στο νομό Μεσσηνίας Τάσο Κουλαμπά, με αφορμή την συμπλήρωση 50 χρόνων από το θάνατό του.
Η εκδήλωση θα γίνει την Παρασκευή 22 Αυγούστου και ώρα 8:00μμ, στον προαύλιο χώρο της Παναγίας Ελεήστριας στην Κορώνη..
Ομιλητές οι:
Ο Θανάσης Πετράκος, Βουλευτής Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Ηλίας Μπιτσάνης, πρώην Βουλευτής του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.
Ο αείμνηστος Τάσος Κουλαμπάς υπήρξε εξέχουσα φυσιογνωμία του αγροτικού κινήματος κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, ηγέτης του σταφιδικού κινήματος στην Πελοπόννησο, στέλεχος της ΕΔΑ και βουλευτής από το 1958 μέχρι το 1961.
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
ΤΟ ΣΤΑΦΙΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ 1935
Αφιέρωμα στην επέτειο
του Σταφιδικού Κινήματος του 1935Η εξέγερση του Σταφιδικού Κινήματος της 25ης Αυγούστου 1935 στην Πυλία. Η προσυγκέντρωση στον Πήδασο, τα γεγονότα της Πύλου και η καθοριστικής σημασίας καταστροφή του γεφυριού του Χανδρινού την Τρίτη 27 Αυγούστου 1935.
Η κατάληξη των πρωταγωνιστών του κινήματος.

Ήδη από τον Ιούνιο του 1935, και με την συμμετοχή του αδικοχαμένου αυτόχειρα (μετανιωμένου για την αψυχολόγητη συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο των Εθνικοφρόνων και τη μη εκλογή του στις εκλογές της 9ης Ιουνίου), πρώην βουλευτή του Αγροτικού Κόμματος, Λούη Τσικλητήρα, είχαν αποφασίσει οι σταφιδοπαραγωγοί να προβούν σε εξέγερση, εάν δεν εκπληρώνονταν έστω κάποια από τα προ των εκλογών δίκαια αιτήματά τους. Τη χρονιά εκείνη, το βασικό προϊόν της Μεσσηνίας, Αχαΐας και Κορινθίας, είχε πάθει σοβαρές ζημιές από παγοπληξία, βροχές κ.λπ. Οι αγρότες διεκδικούσαν από το κράτος προστασία και από τον Α.Σ.Ο. (Αυτόνομο Σταφιδικό Οργανισμό) μια καλή τιμή στο προϊόν που απέμεινε. Έκαναν ανά κοινότητες χωριών αιτήσεις και διαμαρτυρίες, αλλά από πουθενά καμιά ουσιαστική απάντηση στα αιτήματά τους.

Αυτά τα αιτήματα δημοσιεύτηκαν στις 12 Ιουνίου 1935 στην εφημερίδα Θάρρος, στην επονομαζόμενη στήλη του, το «ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ»: «…1ον) Να καταργηθεί η έγγειος φορολογία του Α.Σ.Ο. 2ον) Να καθορισθούν τα δελτία 3.900 δραχμών και να αποζημιωθούν οι παραγωγοί που επώλησαν εις τιμάς μικροτέρας. 3ον) Να καθορισθούν τιμαί δια το ερχόμενο έτος 2.500 δραχμαί το δελτίο. 4ον) Να μειωθεί η τιμή του ψωμιού κατά δύο δραχμάς η οκά. Ας προσέξωμεν, σταφιδοπαραγωγοί, να εξασφαλίσωμεν το εισόδημά μας, διότι θα μετανοήσωμεν μετά τας εκλογάς. Όπως υπάρχουν λεπτά δια κινήματα, να ευρεθούν και για εμάς που συντηρούμε όλο το κράτος!».

Στις 28-07-1935 έλαβε χώρα και το Πανσταφιδικό Συνέδριο των Γαργαλιάνων, από το οποίο προέκυψε η εκτελεστική επιτροπή (βλέπε φωτό 1), αποτελούμενη από τους: Θόδωρο Κορμά (στο κέντρο), Τάσο Κουλαμπά, Π. Κουβελιώτη, Σταυρόπουλο και Διακουμογιαννόπουλο. H επιτροπή αυτή, αν και έκθεσε ακόμη μια φορά την τραγική κατάσταση των σταφιδοπαραγωγών στον ίδιο τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας κ. Στεφανόπουλο, ουδεμία υπόσχεση εκπλήρωσης των δίκαιων αιτημάτων τους έλαβε! Όλα πλέον οδηγούσαν στην πραγματοποίηση μιας μεγάλης σταφιδικής εξέγερσης!

Η συμμετοχή των κατοίκων του Χανδρινού Πυλίας στην εξέγερση του σταφιδικού στα τέλη Αυγούστου του 1935 ήταν μαζική και καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη των γεγονότων. Μια επιτροπή νεαρών τότε συνδικαλιστών Χανδριναίων –ο φοιτητής Νομικής Διονύσιος Αποστολόπουλος, ο ακάματος αγωνιστής Ντίνος Δαρσακλής, ο γραμματέας της κοινότητος Περικλής Θερριός και ο τότε εκπρόσωπος του Αγροτικού Πολιτικού Συλλόγου Χανδρινού, Ιωάννης Χρ. Δουλάμης- είχαν κληθεί από τους πάντοτε προοδευτικούς και «αεικίνητους» κατοίκους του Πηδάσου Πυλίας, δήθεν για γλέντι στο πανηγύρι της Ρίπαινας τον Δεκαπενταύγουστο, με σκοπό να τους ενημερώσουν για τον σχεδιασμό, μετά από ένα δεκαήμερο, μιας προσυγκέντρωσης, που θα κατέληγε σε ένα δυνατό συλλαλητήριο στην Πύλο. Στο πανηγύρι της Ρίπαινας ομοίως ενημερώθηκαν για το επικείμενο συλλαλητήριο και άλλοι «νοικοκυραίοι», εκπρόσωποι των άλλων χωριών της Πυλίας.

Όλα ξεκίνησαν, λοιπόν, από την προσυγκέντρωση αυτή των αγροτών στον Πήδασο την Κυριακή 25 Αυγούστου του 1935. Επικεφαλής μετά το άδοξο τέλος του δραστήριου πολιτευτού και πρωτεργάτη του Αγροτικού Κινήματος Λούη Τσικλητήρα θα ήταν πλέον τα τρία αδέρφια Κουβελιώτηδες (Χρήστος, Παναγιώτης, Φώτης ), ο Ζαχαρίας Κουρέτας, ο Βασίλης Βλασταράς – όλοι από τον Πήδασο- ο δικηγόρος Θανάσης Κανελλόπουλος από το Μεσοχώρι, ο δυναμικός και συνειδητοποιημένος σοσιαλιστής Παναγιώτης Πέππας από τα Μηνάγια, ο δραστήριος αγωνιστής Μήτσος Αναστασίου Καραμπάτσος («Μακρής») από τη Χωματάδα, και ο Τάσος Κουλαμπάς -ηγετική μορφή- από το Χαρακοποιό! Ο Κουλαμπάς είχε πρωταγωνιστήσει και το προηγούμενο έτος στην εξέγερση των λιμενεργατών του «σιλό» στην Καλαμάτα.

Όλοι οι παραπάνω εμίλησαν στην προσυγκέντρωση και τελευταίος ο Κουλαμπάς έβγαλε το μνημειώδη λόγο του: «Κορατσιασμένα, ξεροσκασμένα πρόσωπα και ροζιασμένα χέρια, παραγωγοί της σταφίδας, πρώτου εθνικού προϊόντος, που τον καρπό μας τον παίρνουν οι σταφιδέμποροι και σε εμάς αφήνουν τα κόρτσαλα και τις σαρωματίνες, ήρθε η ώρα να απαιτήσουμε το δίκιο μας, να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας, να μη μας λένε ψέματα… Εμπρός να κατεβούμε στην Πύλο να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει…».
Κι έτσι άρχισε η πορεία. Στην Πύλο ενώθηκαν με τους Πέτρο Γουρνά από το Πεταλίδι, τον Νίκο Κουμουτσάκη από την Μεθώνη, τον Νιόνιο Π. Πυλιώτη, τον Κώστα Μαρκόγιαννη, το Βασίλη Μαυρόγιαννη και άλλους Πύλιους αγωνιστές.

Στην Πύλο όμως την Δευτέρα, 26η Αυγούστου, η τοπική αστυνομία χτύπησε το συλλαλητήριο. Άφησαν και δυο νεκρούς: τον Κώστα Τσαρπάλα από του Κυνηγού και ένα νεαρό παιδί, τον Πατσούρο από την Πύλο! Ο Κ. Τσαρπάλας συγκεκριμένα, σκοτώθηκε δεχόμενος σφαίρες, ενώ πηδούσε μια μάντρα από χωροφύλακες που καιροφυλακτούσαν από πίσω! Την ίδια μάντρα δεν πρόλαβε να πηδήξει ο Δημ. Καραμπάτσος – για προσωρινή καλή του τύχη-που έτρεχε παρέα με τον φίλο του Κ. Τσαρπάλα, αφού η αδερφή του Αθανασία είχε αντιληφθεί τους χωροφύλακες και τον τράβηξε προς τα κάτω, γλυτώνοντάς τον από τις σφαίρες την τελευταία στιγμή! Ο κόσμος αντέδρασε άμεσα. Επιτέθηκαν και αφόπλισαν τους χωροφύλακες και έβαλαν φωτιά στα γραφεία του ΑΣΟ.
Ώρες το συλλαλητήριο, στο οποίο είχε κατέβει σύσσωμο το Χανδρινού, κυριαρχεί στην Πύλο.

Επεισοδιακά συλλαλητήρια είχαν ξεκινήσει την Κυριακή 25 Αυγούστου 1935 επίσης στη Μεσσήνη, και στην Κυπαρισσία, στο Μελιγαλά, στους Γαργαλιάνους και στα Φιλιατρά. Όλος ο αγροτικός κόσμος της Μεσσηνίας ήταν επί ποδός. Στους σταφιδοπαραγωγούς και στους συκοπαραγωγούς είχαν δηλώσει πως θα σταθούν αλληλέγγυοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες και καταστηματάρχες, δηλώνοντας πως θα έκλειναν τα καταστήματά τους κατά την διάρκεια των συλλαλητηρίων, πράγμα το οποίο αρκετοί το έπραξαν.

Η κυβέρνηση του λαϊκού κόμματος όχι απλώς δεν πήρε κανένα μέτρο για να ικανοποιήσει το αγανακτισμένο πλήθος, αλλά αντιθέτως κήρυξε άμεσα στρατιωτικό νόμο. Έντρομη ειδοποιεί στρατό και σώματα ασφαλείας να κατεβούν από την Καλαμάτα στην Πύλο για καταστολή με κάθε θυσία της μεγάλης εξέγερσης. Στρατιωτικός Διευθυντής ήταν ο Ταγματάρχης Γ. Κυριαζής. Την εντολή τού την δίνει ο ίδιος ο Μεσσήνιος Υπουργός Ασφαλείας Περικλής Ράλλης. Οι Χανδριναίοι, όμως, που αντελήφθησαν πρώτοι το γεγονός, οδηγήθηκαν στην πραγματοποίηση μιας ηρωικής πράξης: Μετά τα αιματηρά γεγονότα της 26ης Αυγούστου και θέλοντας να εμποδίσουν τα ακόμη χειρότερα, κατευθύνθηκαν το μεσημέρι της Τρίτης, 27 Αυγούστου 1935, στο μικρό γεφύρι (φωτό 3) όπως πρωτομπαίνουμε στο Χανδρινού με σκοπό να το καταστρέψουν. Έτσι δεν θα μπορούσε να περάσει άμεσα ο στρατός, για να χτυπήσουν ακόμα πιο άσχημα τον κόσμο! Είχαν μόνον κάποιες ώρες στη διάθεσή τους! Ο Ηλίας Καραμπάτσος («Μαυρολιάς»), ο Θοδωρής Καραμπάτσος («Σιουσιανές»), o Aνδρέας Δουλάμης, ο Σταύρος Λάππας, ο Ηλίας Δαρσακλής («έφορας») [βλπ. φωτό 4], o Αναστάσης Μιχαλόπουλος χτυπούσαν με κάθε μέσο (τσεκούρια, αξίνες, πριόνια), λυσσαλέα, το ξύλινο-από κυπαρισσόξυλα- τότε γεφύρι, ώσπου στο τέλος αυτό κατέρρευσε!

Το αποτέλεσμα ήταν πράγματι να καθυστερήσει η έλευση του στρατού στην Πύλο, αφού οι στρατιώτες του σώματος, μέχρι να ξαναεπισκευαστεί πρόχειρα το γεφύρι, προκειμένου να περάσουν όπως όπως και τa οχήματα του αποσπάσματος, έκαναν αναγκαστικά διάσπαρτοι έναν μικρό κύκλο για να περάσουν oι ίδιοι απέναντι και να ανασυνταχθούν! Ειδοποίησαν, όμως, και τον αρχηγό της αστυνομίας στην Καλαμάτα για την καθυστέρηση. Έτσι πάρθηκε απόφαση να κινηθεί με πλωτά μέσα προς την Πύλο και άλλη ομάδα στρατού! Η καθυστέρηση αυτή ήταν αρκετή, ώστε τα σημαντικότερα στελέχη της εξέγερσης, όπως ο Τάσος ο Κουλαμπάς, που ήταν ο μεγαλύτερος στόχος των σωμάτων ασφαλείας ήδη από τα προ ενός έτους γεγονότα του «σιλό» της Καλαμάτας, πρόλαβαν και κρύφτηκαν σε γειτονικά της Πύλου χωριά!

Ο στρατός έφτασε αργά το βράδυ της Τρίτης, προς ξημερώματα Τετάρτης 28 Αυγούστου, από στεριά και από θάλασσα! Επικεφαλής του στρατιωτικού σώματος ήταν «ο στρατηγός Νικολαρέας μετά του επιτελάρχου της IV Mεραρχίας Ναυποιού Ταγματάρχου του πυροβολικού κ. Γιαννακόπουλου. Kaτά τις υπάρχουσες πληροφορίες αι στρατιωτικαί δυνάμεις θα επανέλθουν εις τας εστίας των μετά δεκαήμερον περίπου» (Εφ. Θάρρος, Πέμπτη 5η Σεπτεμβρίου 1935 ). Μη βρίσκοντας τους πρωταίτιους, κυνηγούν οποιονδήποτε. Μετά τους 2 νεκρούς της αιματηρής 26ης Αυγούστου, 12 άλλοι αγρότες τραυματίστηκαν σοβαρά! Φόβος και τρόμος κυριαρχεί παντού! Το κυνηγητό τραβάει μέχρι τα Χριστούγεννα. Νοικοκυριά και περιουσίες καταστρέφονται, γίνονται συλλήψεις, αγρότες βασανίζονται!

Να πώς περιγράφει η εφημερίδα «Θάρρος» σε άρθρο του ανταποκριτή της, με τίτλο: «ΠΩΣ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗΣΑΝ ΑΙ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΣΤΑΦΙΔΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ», το μετά από εβδομάδα συνεχιζόμενο κυνηγητό των καταζητούμενων σταφιδοπαραγωγών στα γειτονικά της Πύλου χωριά: «Την δευτέραν πρωινήν ώραν της Τρίτης 3 Σεπτέμβρη, ισχυρόν στρατιωτικόν απόσπασμα με τρία πολυβόλα, πληροφορηθέν, ότι στα χωριά Πήδασος και Κυνηγού εκρύπτοντο πολλά άτομα, δράσαντα κατά τας αιματηράς σκηνάς, μετέβη προς σύλληψίν των. Οι ευρισκόμενοι εις τον Πήδασο κατ’ εκείνη την ώραν και καταζητούμενοι σταφιδοπαραγωγοί, πληροφορηθέντες την άφιξην του στρατιωτικού αποσπάσματος, κατόρθωσαν να διαφύγουν. Συνελήφθησαν όμως αρκετοί, μεταξύ των οποίων και μια γυνή ονόματι Βλαχογιάννη. Αι γενομέναι συλλήψεις επιτείνουν τον αναβρασμόν και την αγανάκτησιν των σταφιδοπαραγωγών, τοσούτον μάλλον καθ’όσον στρέφονται κατά προσώπων μη αναμιχθέντων ή ελάχιστα εδρασάντων κατά τας αιματηράς σκηνάς της 26ης Αυγούστου!» (Εφημ. Θάρρος, Πaρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 1935 ).

Οι δε Χανδριναίοι που κατέστρεψαν το γεφύρι μαρτυρήθηκαν από κάποιους άλλους, πολύ βασανισμένους. Συνελήφθησαν, και το Νοέμβρη του 1935, πέρασαν από δίκη. Δικηγόρος υπερασπίσεως δεν μπορούσε να είναι άλλος από τον σπουδαίο συναγωνιστή και πρόεδρο της εκτελεστικής επιτροπής, που είχε ήδη προκύψει στο Πανσταφιδικό Συνέδριο των Γαργαλιάνων την 28-07-1935, Θοδωρή Κορμά από την Αρσινόη (ο ιατρός εγγονός του, μάλιστα, ύστερα από χρόνια θα έκανε το αγροτικό του στου Χανδρινού!). Για την θετική όμως έκβαση της δίκης δεν θα ήταν αρκετή φυσικά ούτε η αδιαμφισβήτητη ρητορική δεινότητα του Θ. Κορμά, αλλά ούτε και η έκφραση του Ανδρέα Δουλάμη, πως ό,τι έπραξαν, το έπραξαν «εν εξάψει ευρισκόμενοι»! Μετά, όμως, από τις ακρότητες που είχαν διαπράξει τα σώματα ασφαλείας και τη δυσαρέσκεια που προκάλεσαν στην κοινή γνώμη, αποφασίστηκε επ’ ευκαιρία της παλινόρθωσης του στέμματος, μετά το νόθο δημοψήφισμα του Νοεμβρίου, να τους δοθεί χάρη από τον μέχρι τότε έκπτωτο βασιλιά Γεώργιο Β΄. Πολλοί ήταν εξάλλου οι κατηγορούμενοι και οι ήδη ποινίτες της εποχής, οι οποίοι θα ζητούσαν τότε μέσω αιτήσεων τον «…μετριασμόν των ποινών τους»! Όπως αναφέρεται στην εφημ. Θάρρος: «Aι αιτήσεις των θα διαβιβασθούν στους κατά τόπους Εισαγγελείς οι οποίοι θα τας εισαγάγουν εις το συμβούλιον αναστολών και χαρίτων εντός του μηνός». Υπουργός δικαιοσύνης ήταν ο κ. Λογοθέτης.

Παρά την περιπέτειά τους αυτή, αξίζει να σημειωθεί ότι οι Χανδριναίοι, οι Βελαίοι, όπως και κάποιοι άλλοι παραγωγοί της Πυλίας, δεν πτοήθηκαν και δεν δίστασαν ένα περίπου χρόνο αργότερα -στις 10 Ιουλίου 1936- να …ξανααπειλήσουν με διοργάνωση μεγάλου συλλαλητηρίου, διαμαρτυρόμενοι για την μη αποζημίωσή τους για το χαλάζι και τις βροχοπτώσεις εκείνης της περιόδου! Δεν το δίστασαν παρά την περιοδεία του ιδίου του νέου Υπουργού Ασφαλείας κ. Σκυλαδάκη στα χωριά της Πυλίας (πέρασε και από του Χανδρινού στις 8 Ιουλίου) και της Τριφυλίας, προκειμένου να διαπιστώσει πως οι Πύλιοι και οι Τριφύλιοι μένουν απολύτως ικανοποιημένοι από τις νεοκαθορισμένες τιμές της σταφίδας. Η εφημερίδα Θάρρος έγραφε τότε: «Ήδη οι κάτοικοι των χωριών Μεσοποτάμου, Χανδρινού κ.λπ., εν αναστατώσει διατελούντες οργανώνουν κατεσπευσμένως και δια την προσεχή Κυριακήν μέγα συλλαλητήριον διαμαρτυρίας δια του οποίου θα επιδιωχθεί ο εξαναγκασμός του Α.Σ.Ο…».
Οι διώξεις και η θλιβερή κατάληξη των πρωταγωνιστών της εξέγερσης
Τα βάσανα, όμως των 18χρονων τότε ζωηρών αυτών παιδιών, μόλις άρχιζαν! Αν και στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν σύσσωμοι, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων οι αγρότες, διεκδικώντας δικαίως τους κόπους τους, αυτοί που στιγματίστηκαν κατηγορούμενοι ως «αδίστακτοι υποκινητές», ήταν οι αριστερών πεποιθήσεων.

Από την δράση στο «σταφιδικό» του 1935 ξεκίνησε το πρώτο «φακέλωμα» όλων των τότε πρωταγωνιστών, που θα οδηγήσει τα παιδιά αυτά σε έναν ανελέητο κυκεώνα κυνηγητού, διώξεων, φυλακίσεων και εξοριών, αρχής γενομένης της επερχόμενης δικτατορίας της 4ης Αυγούστου!
Συγκεκριμένα: Ο Σωτήρης Σταύρου Κανελλόπουλος από το Χαλαζώνι Τριφυλίας, που πρωτοστάτησε από πλευράς Τριφυλίων στα συλλαλητήρια, καθώς και ο Δημήτρης Καραμπάτσος («Μακρής»), από τη Χωματάδα Πυλίας, αν και κρύφτηκαν μετά τα συλλαλητήρια, δεν απέφυγαν αργότερα, επί δικτατορίας Μεταξά, την σύλληψη και οδηγήθηκαν μαζί με πολλούς άλλους στην Φολέγανδρο! Ο πρώτος οδηγήθηκε και στην Ακροναυπλία και αργότερα στο Ασβεστοχώρι. Δραπέτευσε από τα σανατόρια για να πρωτοστατήσει αργότερα στην ίδρυση του ΕΑM-ΕΛΛΑΣ Τριφυλίας και να δολοφονηθεί τελικά στον εμφύλιο το 1949. Ο δεύτερος από την φυματίωση, απόκτημα της υγρασίας και των κακουχιών της φυλακής, μετά από αναγκαστική νοσηλεία σε σανατόριο της Καλαμάτας, απεβίωσε τελικά το 1942 στου Λογγά. Οι αδελφοί Άγγελος και Νίκος Τσάλτας από του Λογγά, που και αυτοί πρωτοστάτησαν στους αγώνες των σταφιδοπαραγωγών, φυλακίστηκαν στην Ακροναυπλία και αργότερα σκοτώθηκαν στον εμφύλιο. Ο Παναγιώτης Κουβελιώτης εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στο στρατόπεδο Παύλου Μελά, στη Θεσσαλονίκη. Ο αδελφός του Χρήστος εκτελέστηκε από τους Γερμανούς την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή με τους 200! Ο Ζαχαρίας Κουρέτας συνελήφθη από τους ταγματασφαλίτες του Κατσαρέα και Γερμανούς και εκτελέστηκε στις στροφές της Μεγαλόπολης μαζί με άλλους 211. O Bασίλης Βλασταράς μετά από βασανιστήρια στην Ακροναυπλία, εκτελέστηκε έξω από το χωριό του από παρακρατικούς της ομάδας «Χ». Ο Παναγιώτης Πέππας από τα Μηνάγια, συνελήφθη από την Χωροφυλακή, μετά από προδοσία, στο χωριό Νέα Κορώνη, βασανίστηκε, κλείστηκε στις φυλακές του Αλεξανδράκη και τελικά οδηγήθηκε εξορία στον Άη-Στράτη. Εκεί, μετά την κατάρρευση του μετώπου μας στην Αλβανία, η ομάδα των εξορίστων, μέσω μιας επιτροπής, πήρε απόφαση να επισκεφτεί τη διοίκηση φρουράς και να της ζητήσει να καταργήσει το στρατόπεδο πειθαρχικής διαβίωσης και όλοι μαζί να πιάσουν τα βουνά, κάνοντας αντίσταση κατά των κατακτητών. Η διοίκηση της φρουράς όχι μόνον δεν απέρριψε το αίτημά τους, αλλά άνοιξε πυρ εναντίον τους και σκότωσε όλα τα μέλη της επιτροπής, ανάμεσά τους και τον Παν. Πέππα. Όσον αφορά στον γενναίο δικηγόρο των Χανδριναίων από την Αρσινόη, Θοδωρή Κορμά, τον… «Αντύπα του μεσσηνιακού κάμπου», μετά από τα δεινά των εξοριών την περίοδο Μεταξά και μετά από την πλήρη αφοσίωσή του στα ιδανικά της Εθνικής μας Αντίστασης, τελικά και αυτός δολοφονήθηκε ύπουλα στις 18-01- 1946 στην Θουρία από τους παρακρατικούς «Μαγγανάδες»!

Όλοι, λοιπόν, οι πρωτεργάτες του σταφιδικού δηλαδή έδωσαν άμεσα ή αργότερα την ίδια τους τη ζωή για την άνοδο του βιοτικού επιπέδου των συμπατριωτών τους, για την ελευθερία της πατρίδος και για τα ιδανικά τους! Μόνον ο Κουλαμπάς επέζησε τελικά και κατάφερε να αναδειχτεί αργότερα βουλευτής της ΕΔΑ!

Αν και τα ατίθασα αυτά παιδιά θα πρωτοστατήσουν στους επερχόμενους αγώνες κατά των Ιταλών και των Γερμανών και των δωσίλογων συνεργατών τους, από τον κυκεώνα των διώξεων, όσοι επέζησαν, θα ξεφύγουν πολύ μετά το τέλος του εμφυλίου! Όσοι θα αντέξουν την φρίκη των διώξεων και του επιβαλλόμενου κοινωνικού αποκλεισμού από τις αυταρχικές και ανυπόληπτες στο εξωτερικό κυβερνήσεις -μέχρι το 1974-, θα έχουν οδηγηθεί αναγκαστικά στην εσωτερική μετανάστευση της Αθήνας ή και στην εξωτερική μετανάστευση. Σήκωσαν έτσι άλλον έναν μεγάλο σταυρό «αυτοεξορίας». H εσωτερική τους αστείρευτη δύναμη και θέληση οδήγησε κάποιους λίγους από αυτούς που επέζησαν και τα παιδιά τους, έστω και με κάποια καθυστέρηση, στην πολυπόθητη ευημερία!

Το «σταφιδικό» του 1935, εν τέλει, αποτελεί ορόσημο στους αγώνες του λαού μας και έναν φάρο για τις νέες γενιές, που θα πρέπει να μάθουν να υπερασπίζονται τα, με ιδρώτα και αίμα, κεκτημένα! Με την επόμενη επέτειο του «σταφιδικού»-το 2010 – θα συμπληρωθούν 75 «στρογγυλά» χρόνια και θα πρέπει κάποτε να ξεκινήσουν να αποδίδονται οι ανάλογες τιμές, όχι μόνον από το γνήσιο αγροτοσυνδικαλιστικό και λαϊκό κίνημα, αλλά και από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το κράτος κατ’ επέκταση. Η Ελλάδα θα πρέπει να πάψει να ορίζεται ως «η χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας και της…ασθενούς μνήμης»!

Του Ηλία Ε. Καραμπάτσου
tharrosnews.gr

http://kato-ampelokipoinews.blogspot.gr/2013/07/1935.html

Χωρίς τίτλο

ΜΕΤΑ ΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΤΟ …ΕΣΠΡΕΣΑΚΙ ΣΤΟ ΟΝΟΡΕ ΤΗΣ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ. ΑΕΙΚΙΝΗΤΟΣ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΕΤΡΑΚΟΣ.

Αεικίνητος σας λέω και δεν προλαβαίνω ούτε να …πετάω  τα …δελτία τύπου από τις δράσεις του. Φυσικά το πέταμα δεν αφορά μόνο τα δικά του δελτία τύπου, αφορά μια σειρά από αποστολείς και δεν το κάνω από αδιαφορία, αλλά και εγώ τα έχω φτύσει από το …άθλημα του blogging. Προτιμώ να …αλιεύω τα ενδιαφέροντα -έτοιμα, μονταρισμένα- από τα τοπικά ΜΜΕ και εγώ να βάζω τις …πινελιές μου.

Τα είχε φτύσει ο Θανάσης από τα συνεχή τρεξίματα, οπότε το …εσπρεσάκι που του προσφέραμε …ανάσα ζωής. DSC02136

Ξινό του το έβγαλε ο Νώντας, που προσπαθούσε να τον …πείσει ότι δεν κάνει ο …ξαδελφός του για εκείνη τη δουλειά. Ο Θανάσης επέμενε για το …αντίθετο και ο Βασίλης κάτι άλλο περίμενε. Το  ίδιο και εγώ.

 DSC02139

DSC02140

Επί της …ουσίας, ο Θανάσης τους ευλόγησε και τους δυο, το Νώντα και τον Δημήτρη εννοώ, εγώ μάλιστα τους είπα να το ρίξουνε …κορώνα – γράμματα, αλλά …μάταια. Το μόνο θετικό, το ότι υποσχέθηκαν να βάλουν πλάτη. 

DSC02135

ΑΥΤΟΨΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΠΕΤΡΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΣΤΟ ΦΙΛΙΑΤΡΙΝΟ ΦΡΑΓΜΑ. ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙ ΣΤΑΦΙΔΑΣ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΣΤΟ …ΟΝΟΡΕ …ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.

ΕΥΘΥΝΕΣ στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και την Περιφέρεια Πελοποννήσου επέρριψε κατά την αυτοψία- επίσκεψή του στο Φιλιατρινό φράγμα για την διακοπή των εργασιών ο βουλευτής κ. Πετράκος συνοδευόμενος από τοπικούς φορείς και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ Μεσσηνίας προτείνοντας λύση για άρση του αδιεξόδου.

Σε δηλώσεις του μετά την επίσκεψη τόνισε ότι «μας ανησυχεί η διακοπή εργασιών από τις 27 Νοεμβρίου σε ένα έργο στο οποίο μεγάλο του μέρος έχει εκτελεστεί» θεωρώντας απαράδεκτο να διακοπεί με ευθύνη του υπουργείου και Διεύθυνση Τεχνικών υπηρεσιών Περιφέρειας Πελοποννήσου καθώς από τις 8 Οκτωβρίου που έχει σταλεί έγγραφο των υπηρεσιών του στο ΥΠΑΑΤ δεν υπάρχει καμία απάντηση. Εκτίμησε ότι το μεγαλύτερο έργο που υλοποιείται στη Πελοπόννησο «πρέπει να προχωρήσει με την έγκριση του ανακεφαλαιωτικού πίνακα με πιθανότητα διεκδίκησης αποζημιώσεων από τον ανάδοχο» για να συμπληρώσει ότι «ελπίζω να μην επαναληφθούν όσα έγιναν στο Ρωμανού -Γαργαλιάνοι με το συνολικό κόστος να διπλασιαστεί αν το έργο καθυστερήσει» με το έργο που ενισχύει την αγροτική ανάπτυξη του Νομού. Δήλωσε ότι θα μελετήσει τις αλλαγές που προτείνει ο ανάδοχος στη μελέτη αλλά θα ζητήσει εξηγήσεις από το υπουργείο και την Περιφέρεια για την στασιμότητα στο έργο. 

Ο ΑΝΑΔΟΧΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΘΕΩΡΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Ο κ. Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος προϊστάμενος του εργοταξίου τόνισε ότι «διακόπηκαν οι εργασίες από τις 27/11 λόγω μη έγκρισης του 4ου ανακεφαλαιωτικού πίνακα που περιλαμβάνει εκτελεσθείσες εργασίες και μια τεχνική πρόταση που έχει υποβληθεί του αρχικού μανδύα στεγανοποίησης» επιβεβαιώνοντας ότι είναι σε αναμονή. Παράλληλα εξήγησε ότι «με την έγκριση του ανακεφαλαιωτικού πίνακα που περιλαμβάνει την αποφυγή κινδύνου λόγω καταπτώσεων βράχων στην επαρχιακή οδό οι οποίες ανέρχονται στο 1 εκ. ευρώ αλλά και την τεχνική αλλαγή τροποποίησης του ανάτιμου μανδύα προστασίας που δεν επιφέρει επιπλέον κόστος». Αποσαφήνισε ότι η εταιρία θέλει να ολοκληρώσει το έργο με όλες τις δυνάμεις της ώστε να παραδοθεί ασφαλές και λειτουργικό.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΟΖΙΚΑΣ

Η καλύτερη υποστήριξη στη σταφίδα είναι η γνωριμία με το προϊόν. Ο Θανάσης Πετράκος είχε την ιδέα να μοιράσει τους δημοσιογράφους του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ σταφίδα σε σακουλάκια με το χρώματα του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης στον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιο Τσαυτάρη. Η ερώτηση είχε ως αντικείμενο την διασφάλιση της επιδότησης σταφίδας ενόψει εφαρμογής της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Οι δημοσιογράφοι εφοδιασμένοι με σύνοψη της μελέτης του καθηγητή στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Βάιου Καραθάνου για τη διατροφική αξία του προϊόντος και τις θέσεις της Συνεταιριστικής Κορινθιακής για την επιδότηση, απόλαυσαν το σακουλάκι τους και κάποιοι έκαναν αναρτήσεις σε ιστοσελίδες. Εκεί διάβασα το ανέκδοτο που δείχνει πόσο άγνωστος είναι ο πάλαι ποτέ «χρυσός» της Πελοποννήσου. Στην ιστοσελίδα από την οποία αλίευσα την είδηση και τη φωτογραφία, ο συντάκτης έγραψε με έμφαση ότι ο Θανάσης «μοίρασε κορινθιακή σταφίδα παρ’ ότι Μεσσήνιος». Καλό!

Περισσότερα από την συζήτηση της επερώτησης (Και το βίντεο):

http://www.eleftheriaonline.gr/politiki/vouleftes/item/33440-petrakos-stafida?fb_action_ids=6734256493

Ρύθμιση για τη συνταξιοδότηση αγροτών γεννημένων τα έτη 1948 και 1949. «Κατατεθείσες τροπολογίες του ΣΥΡΙΖΑ στο Ν/Σ του ΥΠΑΑΤ».

Πολιτεύθηκα με ψυχή και ανθρωπιά. Και έτσι και θα αποχωρήσω. Ούτε ραγισμένες σχέσεις, ούτε ραγισμένες ζωές. Toυ Σπύρου Τζόκα.

Αυλαία σε μια συναρπαστική πορεία

tzokasmesa

Προσωπική κατάθεση στην Καισαριανή

Του Σπύρου Τζόκα

  

Πέρασαν κιόλας 24 χρόνια. Οι φωτογραφίες στα συρτάρια δείχνουν σαν να είναι χθες…….Τότε ήταν που ενεργοποιήθηκα στην Αυτοδιοίκηση. Στις δημοτικές εκλογές του 1990 εκλέχθηκα για πρώτη φορά…πρώτη φορά στο ψηφοδέλτιο…πρώτη φορά εκλέχθηκα……και από τότε συνέχεια σε όλες τις θέσεις….δημοτικός σύμβουλος, αντιδήμαρχος, Δήμαρχος….και τέλος στο ανώτατο συλλογικό όργανο της Αυτοδιοίκησης, στην ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας).

    Με όνειρα και προσδοκίες και πολλή…μα παρά πολλή πίστη. Κυρίως όμως με μεγάλη περηφάνια. Η γειτονιά που  γεννήθηκα και μεγάλωσα, η συνοικία που αγάπησα, η ιστορική πόλη που θαύμαζα μου έκανε τη μεγάλη τιμή…..να συμβάλω και ‘γω στις τύχες της, να γραφτεί και η ταπεινότητα μου στις σελίδες της.   

 

 Νέος τότε….και σαν νέος ουτοπικός. Ερωτευμένος με τη συνοικία μου, με τη γειτονιά μου, επιθυμούσα να κάνω ευτυχισμένη την ερωμένη μου. Και σχεδίαζα…..και σκεφτόμουν…..και έκανα ανατροπές…..και έτρωγα τα μούτρα μου….και επανερχόμουν. Το πάθος του ερωτευμένου, όμως, δεν με εγκατάλειπε. Όλα τα λάθη μου με πάθος τα έκανα, εξαιτίας του παράφορου έρωτα. 

   Aπό τα γενοφάσκια μου  στον ίδιο τόπο… κοντά και μακριά. Το ταξίδι μου κινείται μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας ή, καλύτερα, μεταξύ αυτού που επιθυμώ και αυτού που υπάρχει.  Διαπλάθω το μύθο μου…. και ο μύθος γίνεται όνειρο, όνειρο καλό, ευχάριστο, όχι εφιάλτης. Ένα όνειρο με περιεχόμενο: με νοσταλγίες άλικες, μνήμες ανάκατες, μπερδεμένες στο κουβάρι της ζωής…. με στιγμές ανθρώπινες από τα χρόνια της αθωότητας, από τις ξεχασμένες γειτονιές μας που τέτοιες εποχές χαμογελούσαν, με στιγμές ανακόλουθες σαν την πορεία μας, αληθινές σαν την ψυχή μας που επιμένουμε να μην τη βρωμίζουμε, παρά τους συμβιβασμούς μας  ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Ένα όνειρο με ανθρώπινες υπερβάσεις.

   Συνδέθηκα ψυχικά με τους ανθρώπους της συνοικίας…. τους θεώρησα πιο οικείους. Διέκρινα στα πρόσωπά τους την ελπίδα που είχε χαθεί, το όνειρο που τους διέψευσε, τον έρωτα για όλα γύρω τους που ποδοπατήθηκε, τη συντροφικότητα που δοκιμάστηκε, τη ζωή που αφαιρέθηκε, τον ενθουσιασμό που ακρωτηριάσθηκε και το χαμόγελο που σβήστηκε. Όλα έμοιαζαν σαν μια πράξη ανθρώπινου επαναπροσδιορισμού.. Παρορμητικός από τη φύση μου δεν ήταν δυνατόν να μείνω ψύχραιμος και μετριοπαθής. Μαζί με τους ανθρώπους αυτούς ως το τέλος, χωρίς δισταγμό, χωρίς σκέψη, χωρίς φόβο. Όποιο και αν είναι το τέλος…

   Και στα γλέντια τους εκεί….Αυτοσχέδια ή οργανωμένα, στις ταβέρνες, στα ουζάδικα, στους κινηματόγραφους, όπως τους έλεγαν, αλλά και στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι, αλλά και στο δρόμο του συνοικισμού. Δημόσιος και ιδιωτικός χώρος ένα μπέρδεμα, μια ανακατωσούρα.

   Και η ερωτική αυτή σχέση κράτησε πολλά χρόνια, μέχρι και σήμερα….και κάποια στιγμή το γυαλί ράγισε.  Άρχισαν να διακρίνονται  σκιές. Οι σκιές γίνονταν σκοτάδι. Η σχέση  έπαιρνε την κατιούσα.  Έφθασε στο κατακόρυφό της και φαινόταν να κουράζεται…. ακμή και παρακμή. Τι διαλέγεις; Να ζεις την παρακμή, τη μιζέρια, την υποκρισία,  ή να μην τα αντικρίσεις αυτά; Στην πρώτη περίπτωση σέρνεσαι και απλά είσαι Δήμαρχος, στη δεύτερη υποφέρεις. Κάνεις την καρδιά πέτρα και παίρνεις τη μεγάλη απόφαση. ΑΠΟΧΩΡΕΙΣ.  Πολιτεύθηκα  με ψυχή και ανθρωπιά. Και έτσι και θα αποχωρήσω.  Ούτε ραγισμένες σχέσεις, ούτε ραγισμένες ζωές.

   Κοντοστάθηκα για λίγο….. ήθελα οξυγόνο, αέρα.  Λες και ξαφνικά φορτώθηκα όλες τις ενοχές του κόσμου. Τράβηξα για τον Υμηττό. Ήθελα να αναπνεύσω. Να μπορώ να αναπνεύσω. Nα δω τον ήλιο να ανατέλλει πάνω από την  πόλη. Να δω τον ήλιο πάνω από τον συνοικισμό. Να ακούσω απ’ εκεί την παλλόμενη, αληθινή φωνή της Ιστορίας. Tην αληθινή φωνή της συνείδησης μου που μερικές φορές την μπερδεύω και με την Ιστορία.

   «Καλά έκανες……» έλεγε αυτή η φωνή. «Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για ανανέωση…..για επαναπροσδιορισμό….   «Μην υποχωρείς…..» επέμενε η φωνή….. 

     Στην κρήνη της Καισαριανής επιχείρησα την κάθαρση. Τα λάθη μου να ξεπλύνω……λάθη ακούσια, εξαιτίας του πάθους, του έρωτα μου για την συνοικία, του έρωτα μου για την αυτοδιοίκηση. 

    Και η συνείδηση μου καθαρή και ξάστερη πλέον. Σωστές και λανθασμένες κινήσεις, σωστές και λανθασμένες αποφάσεις, σωστές και λανθασμένες γκριμάτσες, τα πάντα υπαγορεύθηκαν από την επιθυμία να προσφέρω…. και κάποιες φορές προδόθηκαν από την Αχίλλειο φτέρνα μου…..τον συναισθηματισμό.

   

Γνωρίζω καλά τώρα. Τώρα που πέρασαν τα χρόνια. Το γνωρίζω πολύ καλά….στην πιο όμορφη θάλασσα δεν έχω κολυμπήσει ακόμα και προφανώς δεν φτάνει μια ζωή. Το γνωρίζω αυτό. Γνωρίζω όμως και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό….στον πιο βρώμικο βούρκο δεν έχω πέσει ακόμα και δεν πρόκειται σ’ αυτή τη ζωή.

   Σωστά το λέει ο παππούς ο Αισχύλος: «βορβόρω δ’ ύδωρ λαμπρόν μιαίνων ούποθ’ ευρήσεις ποτόν» (με βούρκο αν το μολύνεις… από πού θα πιεις καθαρό νερό).

   Στην ίδια γειτονιά γεννήθηκα, στην ίδια γειτονιά μεγάλωσα, στην ίδια γειτονιά μένω, στην ίδια γειτονιά μεγαλώνω τα παιδιά μου, στην ίδια γειτονιά θα μείνω, στην ίδια γειτονιά θα συνεχίσω να προσφέρω ως πολίτης….. με τους συνοδοιπόρους, συντρόφους και φίλους που πορευθήκαμε τα όμορφα και δύσκολα αυτά χρόνια.. θα συνεχίσουμε.

 «Όλο το βιός κι η προίκα μου ένας καημός στα στήθια/ κι ο τόπος που με γέννησε η δυνατή μου αλήθεια..»