Αρχείο κατηγορίας ΕΡΓΑΤΙΚΑ

Πώς γιορτάζεται η Ημέρα της Εργασίας και των Εργαζομένων σε όλο τον κόσμο.

Πώς γιορτάζεται η Ημέρα της Εργασίας και των Εργαζομένων σε όλο τον κόσμο

 Γράφτηκε από την  

Πώς γιορτάζεται η Ημέρα της Εργασίας και των Εργαζομένων σε όλο τον κόσμο

Από το Σικάγο (Ηνωμένες Πολιτείες) απ΄όπου ξεκίνησε το 1886, η Ημέρα της Εργασίας γιορτάζεται σε πολλές χώρες στον κόσμο, κυρίως την 1η Μαΐου (Πρωτομαγιά). Το Γαλλικό Πρακτορείο παρουσιάζει τους διάφορους τρόπους με τους οποίους γιορτάζεται η ημέρα της εργασίας και των εργαζομένων σε διάφορες χώρες στον κόσμο.

Οι απαρχές

Το 1886, τα αμερικανικά συνδικάτα καλούν σε απεργία την 1η Μαΐου –ημέρα της ανανέωσης των συμβολαίων εργασίας– για τη διεκδίκηση του οκταώρου. Περισσότεροι από 300.000 εργάτες εγκαταλείπουν τα εργοστάσιά τους σε όλη τη χώρα.

Στις 3 Μαΐου, επεισόδια ξεσπούν στο Σικάγο, ένα από τα κέντρα της διαμαρτυρίας, όπου πολλοί απεργοί σκοτώνονται από την αστυνομία. Την επομένη, βόμβα εκρήγνυται ανάμεσα στους αστυνομικούς στο τέλος μιας συγκέντρωσης αναρχικών. Η αστυνομία απαντά πυροβολώντας εναντίον του πλήθους. Επτά αστυνομικοί και πολλοί διαδηλωτές χάνουν τη ζωή τους.

Οκτώ αναρχικοί καταδικάζονται για την επίθεση, τέσσερις από τους οποίους απαγχονίζονται. Αποκαθίστανται από τη δικαιοσύνη το 1893.

Το 1889, το ιδρυτικό συνέδριο της Β’ Διεθνούς αποφασίζει τη διοργάνωση σε μια καθορισμένη ημερομηνία, αρχής γενομένης την 1η Μαΐου 1890, μιας διεθνούς διαδήλωσης των εργαζομένων για τη διεκδίκηση του οκτάωρου και σε ένδειξη τιμής προς τους νεκρούς του Σικάγου.

Διάφορες ημερομηνίες

Η Εργατική Πρωτομαγιά τιμάται σε 107 χώρες του κόσμου, που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 67% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η Ολλανδία, το Ισραήλ και οι χώρες της αραβικής χερσονήσου είναι από τις ελάχιστες χώρες που δεν διαθέτουν μια ημέρα γιορτής για την εργασία και τους εργαζόμενους. Η Σρι Λάνκα γιορτάζει την ημέρα αυτή στις 7 Μαΐου και το Ηνωμένο Βασίλειο την πρώτη Δευτέρα του Μαΐου (στις 7 Μαΐου το 2018), η Νέα Ζηλανδία την τέταρτη Δευτέρα του Οκτωβρίου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως και ο Καναδάς, τιμούν την ημέρα αυτή την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου.

Η Ιαπωνία, το Αφγανιστάν, το Ιράν και ορισμένα κρατίδια της Ινδίας αν και γιορτάζουν την Πρωτομαγιά –σε μια πολύ συγκεκριμένη παραλλαγή το Ιράν– είναι ανάμεσα στις ελάχιστες χώρες όπου η ημέρα αυτή δεν είναι αργία.

Στη Λιθουανία, το καθεστώς της είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης και η ημέρα αργίας μπορεί να αμφισβητηθεί.

Γιορτές και διαδηλώσεις

Στις περισσότερες χώρες την ημέρα αυτή συνδικάτα και κόμματα διοργανώνουν διαδηλώσεις και εορταστικές συγκεντρώσεις.

Στη Φινλανδία, είναι μια ημέρα φοιτητικών γιορτών και οικογενειακών πικνίκ σε ατμόσφαιρα καρναβαλιού. Στην Ιταλία, μια μεγάλη συναυλία πραγματοποιείται κάθε χρόνο τέτοια μέρα στη Ρώμη.

Στη Γαλλία, η Πρωτομαγιά είναι η ευκαιρία για να αγοράσει ο κόσμος άνθη μιγκέ. Στην Αυστρία, γιορτάζεται το δέντρο του Μάη.

Όμως το σύμβολο που μοιράζονται στη γιορτή των εργαζομένων οι περισσότερες χώρες στον κόσμο είναι εκείνο που συνδέεται με τον κομμουνισμό, ιδίως το σφυροδρέπανο και γενικότερα το κόκκινο χρώμα. Το βρίσκουμε στο Μπανγκλαντές, στο Πακιστάν, σε πολλές χώρες των Βαλκανίων, στην ΠΓΔΜ ή ακόμη στην Ονδούρα.

Καταστολή

Στη Μιανμάρ, στη Λιβύη και στη Συρία δεν διοργανώνεται καμία δημόσια διαδήλωση.

Στην Τουρκία, στην Ινδονησία και στο Πακιστάν, αν και η μέρα αυτή είναι γιορτή, οι διαδηλώσεις συχνά καταστέλλονται από την κυβέρνηση. Στην Κωνσταντινούπολη, διαδήλωση πραγματοποιείται κάθε χρόνο στην πλατεία Ταξίμ, αν και από το 2013 απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις εκεί.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δευτέρα 8 Απριλίου, έκτακτη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Τριφυλίας, με θέμα την απόλυση 25 πρώην εργαζομένων.

Συνεδριάζει εκτάκτως την Δευτέρα 8 Απριλίου, στις 7 το απόγευμα,  το δημοτικό συμβούλιο Τριφυλίας, έπειτα από αίτημα 10 δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης οι οποίοι ζητούν να εκδοθεί απόφαση στήριξης προς τους 25 πρώην εργαζομένους του Δήμου Τριφυλίας στην καθαριότητα, με αφορμή την εκδίκαση της αγωγής τους στις 17 Απριλίου 2019 στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κυπαρισσίας.

Στην πρόσκληση του Προέδρου του Σώματος κ. Καλκαβούρα αναφέρονται τα εξής:

Σας καλούμε να προσέλθετε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας, οδός Δημαρχείου 2 – Κυπαρισσία, την 08 η του μηνός Απριλίου, του έτους 2019, ημέρα  Δευτέρα και ώρα 19:00΄π.μ., για ΕΚΤΑΚΤΗ   συνεδρίαση και λήψη αποφάσεων, στο πιο κάτω θέμα:

ΥΙΟΘΕΤΕΙ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ.

Ο Δήμαρχος Τριφυλίας υιοθετώντας το αίτημα των εργαζομένων του προγράμματος κοινωφελούς εργασίας της 8/2018 Δημόσιας Πρόσκλησης του ΟΑΕΔ, θα ζητήσει από το Υπουργείο Εργασίας την παράταση των συμβάσεων για ίσο χρονικό διάστημα (8μήνες) αυτόματα μετά το πέρας της παρούσας σύμβασης απασχόλησης τους.

ΤΕΤΑΡΤΗ 28 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ.

Πανελλαδική 24ωρη απεργία έχει κηρύξει για την Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018, η ΓΣΕΕ. Στην Καλαμάτα θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο στις 10.30 π.μ.

Oι 25 συμβασιούχοι συνεχίζουν την εργασία τους στο Δήμο Τριφυλίας.

Προσωρινή διαταγή για 25 συμβασιούχους στην Τριφυλία

Γράφτηκε από τον 

Προσωρινή διαταγή για 25 συμβασιούχους στην Τριφυλία

Συζητήθηκαν χθες στο Πρωτοδικείο Κυπαρισσίας τα ασφαλιστικά μέτρα που έχουν καταθέσει 25 συμβασιούχοι εργαζόμενοι στον Τομέα Καθαριότητας και Πρασίνου του Δήμου Τριφυλίας.

Αυτό που έχει σημασία για τους ίδιους τους εργαζόμενους και χαρακτηρίστηκε ως θετική εξέλιξη είναι ότι διατηρείται η προσωρινή διαταγή για την παραμονή στην εργασία τους μέχρι την έκδοση της απόφασης του δικαστηρίου για την αγωγή που έχουν καταθέσει, με στόχο οι συμβάσεις τους να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου. Η υπόθεση έχει προσδιοριστεί να εκδικαστεί στις 22 Ιανουαρίου, όμως αυτό θα κριθεί σε μεταγενέστερο χρόνο και θα κριθεί εν πολλοίς από την απόφαση για τα ασφαλιστικά μέτρα.

Χθες στο Δικαστικό Μέγαρο Κυπαρισσίας βρέθηκαν οι συμβασιούχοι με τον δικηγόρο τους Χαράλαμπο Μπουκουβάλα, καθώς και οι επικεφαλής των παρατάξεων των αντιπολιτεύσεων του δήμου αλλά και ο αντιδήμαρχος Παναγιώτης Τσίγγανος, οι οποίοι τάχθηκαν στο πλευρό τους.

Μετά την εκδίκαση της υπόθεσης ο δικηγόρους των συμβασιούχων Χαρ. Μπουκουβάλας ανέφερε: «Συζητήθηκε ύστερα από απανωτές αναβολές η υπόθεση ασφαλιστικών μέτρων 25 εργαζομένων στον Τομέα Καθαριότητας και Πρασίνου του δήμου. Νομικά η υπόθεση πήγε όσο καλύτερα γινόταν, αυτό οφείλεται στην κατανόηση και την ευρύτητα πνεύματος του δικαστηρίου Κυπαρισσίας, στην καλή προετοιμασία από τη δική μας πλευρά, αλλά και στη θετική αποδοχή και την προσπάθεια εξεύρεσης κοινά αποδεκτής λύσης από τον εκπρόσωπο του δήμου, τον κ. Τσίγγανο. Διατηρήθηκε η προσωρινή διαταγή που έχει χορηγηθεί ήδη από το Πάσχα κι αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι συνεχίζουν αδιάκοπα την εργασία τους. Η προσπάθεια είναι να διατηρηθούν στις θέσεις εργασίας μέχρι τη συζήτηση της αγωγής επί του θέματος στις 22 Ιανουαρίου και σε κάθε περίπτωση μέχρι την έκδοση των οριστικών πινάκων του ΑΣΕΠ και τον διορισμό ή μη των εκεί διοριστέων».

Επισήμανε ακόμη ότι είναι μια θετική εξέλιξη και ευχαρίστησε την ελληνική δικαιοσύνη, ενώ διευκρίνισε ότι η προσωρινή διαταγή έχει ισχύ μέχρι την έκδοση της απόφασης των ασφαλιστικών μέτρων.

Ο αντιδήμαρχος Παναγιώτης Τσίγγανος επισήμανε: «Μετά τον διαγωνισμό-ναυάγιο που έκανε το υπουργείο Εσωτερικών οδηγήθηκαν όλοι οι δήμοι στις σημερινές διαδικασίες στις αίθουσες των δικαστηρίων. Δυστυχώς το υπουργείο έπραξε αυτό που φοβόμαστε όλοι, ότι αυτός ο διαγωνισμός δεν θα τελεσφορήσει στους χρόνους που είχαν υποσχεθεί, δεν θα έχει τα αποτελέσματα που είχε υποσχεθεί σε αυτούς τους ανθρώπους. Ο Δήμος Τριφυλίας σε καμία περίπτωση δεν θέλει να τελειώνουν αιφνίδια εργασιακές σχέσεις, η θέση του ήταν ότι αυτοί οι άνθρωποι καλύπτουν πραγματικές ανάγκες του δήμου και ότι ο δήμος επανειλημμένως έχει δείξει το ενδιαφέρον του».

Εκ μέρους της μείζονος αντιπολίτευσης, ο δημοτικός σύμβουλος Σωτήρης Μπακούρος επισήμανε: «Πρέπει να συμπαρασταθούμε σε αυτούς τους ανθρώπους που κατά κάποιο τρόπο εμπαίζονται από τη δημοτική αρχή. Είναι ο εμπαιγμός που δέχθηκα στο Δημοτικό Συμβούλιο από τον αναπληρωτή δημάρχου ότι θα γίνει συμβούλιο μέχρι τις 15 Οκτωβρίου, πράγμα που δεν έγινε».

Η επικεφαλής της ΡΑΚΙ Ιωάννα Μαραβελή σημείωσε: «Οι εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στο δήμο. Οι ανάγκες είναι μεγάλες καθώς ο δήμος είναι μεγάλος και χρειάζεται αρκετά άτομα. Αυτό υποστηρίξαμε σήμερα και αυτό υποστηρίξαμε και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου υπήρχε δέσμευση από τον πρόεδρο και από τον αντιδήμαρχο κ. Μερκούρη ότι θα γίνει συνεδρίαση του Συμβουλίου ειδικά γι’ αυτό το θέμα, παρόλα αυτά αθέτησαν τον λόγο τους και δεν έγινε μια σοβαρή συζήτηση».

Ο επικεφαλής της ΛΑΣΥ Σαράντος Κουκούμης επισήμανε ότι είναι μια θετική εξέλιξη η παράταση παραμονής των εργαζομένων, όμως η ομηρία στην οποία βρίσκονται είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της κυβέρνησης αλλά και των δήμων “που τους παίζουν μπαλάκι”.

Εκ μέρους της διοίκησης του Σωματείου Εργαζομένων ΟΤΑ Μεσσηνίας, ο Ηλίας Φωτόπουλος επισήμανε ότι είναι ένας δίκαιος αγώνας για μόνιμη και σταθερή εργασία. “Μπορεί σήμερα να υπάρχει μια θετική εξέλιξη, αλλά τα προβλήματα δεν λύνονται με τα δικαστήρια, αλλά με τους αγώνες των εργαζομένων” τόνισε χαρακτηριστικά.

Κ.Μπ.

Στις αρχές του 17ου αιώνα, το 1/5 των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης ήταν δούλοι.

Το δουλεμπόριο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

API VIA GETTY IMAGES

Το εμπόριο σκλάβων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση. Στις αρχές του 17ου αιώνα, το 1/5 των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης ήταν δούλοι. Το 1637 υπήρχαν στο Αλγέρι 25.000 χριστιανοί αιχμάλωτοι, ανάμεσά στους οποίους και πολλοί Έλληνες. Υπολογίζεται δε ότι την περίοδο 1450-1700, μόνο από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, αιχμαλωτίστηκαν περίπου 2.500.000 άτομα, καταλήγοντας στα σκλαβοπάζαρα της οθωμανικής πρωτεύουσας.

Πολλές ήταν οι δραστηριότητες οι οποίες τροφοδοτούσαν το εμπόριο των δούλων. Οι πειρατές που λυμαίνονταν την Μεσόγειο, αιχμαλώτιζαν πληρώματα πλοίων και κατοίκους νησιών και παραθαλάσσιων περιοχών και στην συνέχεια τους πωλούσαν στα σκλαβοπάζαρα. Οι δε επαγγελματίες δουλέμποροι είχαν γίνει μάστιγα για τις φυλές της Αφρικής, συλλαμβάνοντας κάθε χρόνο εκατοντάδες άτομα, από τα ανατολικά και κεντροδυτικά τμήματα της μαύρης ηπείρου.

Παράλληλα, οι συνεχείς εκστρατείες του οθωμανικού στρατού σε Ευρώπη και Ασία είχαν ως αποτέλεσμα τον εξανδραποδισμό στρατιωτών και αμάχων, οι οποίοι πωλούνταν αργότερα ως δούλοι.

Τα μαρτύρια των αιχμαλώτων ξεκινούσαν από την πρώτη στιγμή, καθώς σύρονταν βίαια στα πλοία, με βρισιές και χτυπήματα. Στην συνέχεια στοιβάζονταν μέσα στα σκοτεινά αμπάρια, σε κλειστοφοβικές συνθήκες, εκτεθειμένοι στην ακαθαρσία και τα μικρόβια. Κάθε καράβι διέθετε και κάποιον γραμματικό, ο οποίος έγραφε σε έναν κατάλογο τα ονοματεπώνυμα των σκλάβων που θα μεταφέρονταν. Πολλοί αιχμάλωτοι δεν άντεχαν τις κακουχίες και πέθαιναν στα πλοία, κατά την διάρκεια του ταξιδιού. Τα νεκρά τους σώματα ρίχνονταν στην θάλασσα, αφού προηγουμένως τους έκοβαν το δεξί αυτί, ως απόδειξη του θανάτου τους. Τέλος, ο γραμματικός του πλοίου έσβηνε από τον κατάλογό του τα ονόματα όσων είχαν πεθάνει εν πλω. Με αυτόν τον τρόπο εξάλλου υπολογιζόταν και η «ζημιά» που είχε υποστεί το «εμπόρευμα» κατά την μεταφορά του.

Ο Γάλλος ευγενής και διπλωμάτης Φιλίπ Κανάιγ περιγράφει το πώς λειτουργούσε το σκλαβοπάζαρο της Κωνσταντινούπολης, στα 1573. Όποιος ήθελε να αγοράσει κάποια σκλάβα, την πλησίαζε και σήκωνε το πέπλο που κάλυπτε το κεφάλι της. Στη συνέχεια την έφτυνε στο πρόσωπο, έτσι ώστε αν ήταν μακιγιαρισμένη από τον δουλέμπορο, να της φύγει το βάψιμο και να φανούν τα αληθινά της χαρακτηριστικά. Κατόπιν, ο πελάτης κοιτούσε την σκλάβα στο στόμα, μετρώντας και ψηλαφώντας τα δόντια της, προκειμένου να διαπιστώσει αν είναι ψεύτικα, χαλασμένα ή αν κουνιούνται. Στην περίπτωση που έμενε ικανοποιημένος από την επιθεώρηση, ο υποψήφιος αγοραστής άρχιζε να παζαρεύει την τιμή της κοπέλας με τον δουλέμπορο.

Ένας από τους πρώτους περιηγητές στην Ελλάδα και την Μικρά Ασία, ο Γάλλος Πιερ Μπελόν, παραθέτει ενδεικτικές τιμές σκλάβων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία του 16ου αιώνα, ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και την σωματική τους κατάσταση. Μια νέα και όμορφη γυναίκα πουλιόταν 80-100 δουκάτα ενώ μια γριά 30-40. Η τιμή ενός ευτραφούς εφήβου ήταν συνήθως 40-50 δουκάτα και ενός γεροδεμένου άνδρα 60. Συγκριτικά, αναφέρεται ότι την ίδια περίοδο στην Βενετία, ο μέσος ναύτης είχε ετήσιο εισόδημα 22 δουκάτα, ο μηχανικός 100, ο κυβερνήτης επαρχίας 840 και ο πρεσβευτής 1800.

Οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας κατέληγαν συνήθως να υπηρετούν ως οικόσιτες δούλες, ασχολούμενες με δουλειές του σπιτιού καθώς και ελαφριές χειρωνακτικές εργασίες. Αντίθετα, οι νεαρές και ωραίες κοπέλες πωλούνταν τις περισσότερες φορές στα χαρέμια διάφορων Οθωμανών αξιωματούχων, ενώ την ίδια τύχη είχαν και αρκετά έφηβα αγόρια. Οι περισσότεροι όμως άνδρες δούλοι προορίζονταν για πιο βαριές εργασίες. Όσοι από αυτούς ήταν γεροδεμένοι και χειροδύναμοι, θεωρούνταν ιδιαίτερα πολύτιμο εμπόρευμα και πωλούνταν πάντα σε πολύ καλή τιμή. Μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως οικιακοί υπηρέτες, βοσκοί, γεωργοί και γενικά να επωμιστούν κάθε είδους βαριά χειρωνακτική εργασία. Δεν ήταν εξάλλου λίγες οι φορές που οι ρωμαλέοι σκλάβοι αντικαθιστούσαν τα ζώα και έσερναν οι ίδιοι το άροτρο κατά το όργωμα.

Η χειρότερη όμως μοίρα που μπορούσε να έχει ένας άνδρας δούλος, ήταν να βρεθεί κωπηλάτης σε γαλέρα. Τα συγκεκριμένα πλοία ονομάζονταν «κάτεργα» και οι σκλάβοι που υπηρετούσαν σε αυτά «κατεργάρηδες». Οι άνθρωποι εκείνοι ζούσαν σε πραγματικά εφιαλτικές συνθήκες. Σχεδόν γυμνοί, κάθονταν δίπλα στα κουπιά, έχοντας το ένα πόδι και τα χέρια τους αλυσοδεμένα. Η τροφή τους ήταν μόνο δυο μικρά κομμάτια ξερό ψωμί την ημέρα. Τα βράδια κοιμούνταν ο ένας πάνω στον άλλον, μέσα στην βρώμα και τα ζωύφια, ενώ η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ήταν απλώς ανύπαρκτη. Ο καιρός πολλές φορές έκανε ακόμα πιο ανυπόφορη την ζωή των «κατεργάρηδων», οι οποίοι κωπηλατούσαν υπομένοντας άλλοτε τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο και άλλοτε θύελλες και σφοδρές καταιγίδες. Ο καπετάνιος του κάτεργου επιτηρούσε συνεχώς τους σκλάβους και μαστίγωνε ανελέητα όποιον σταματούσε να τραβάει κουπί, νικημένος από την εξάντληση και την απελπισία. Ένας πρώην δούλος που κατάφερε να απελευθερωθεί, χαρακτήρισε την ζωή του στις γαλέρες «χειρότερη και από τον θάνατο».

Πολλοί σκλάβοι, έχοντας φτάσει στα σωματικά και ψυχικά τους όρια, αποφάσιζαν να αποδράσουν. Η απελπισία τους ήταν τόσο μεγάλη που δεν νοιάζονταν για τους κινδύνους ενός τέτοιου τολμηρού εγχειρήματος. Οι περισσότεροι όμως δραπέτες ξαναπιάνονταν και καταδικάζονταν σε θάνατο με φρικτές μεθόδους.

Μία από αυτές ήταν και η εξής: τα τέσσερα άκρα του καταδικασμένου δένονταν ξεχωριστά το καθένα στις πρύμνες ισάριθμων διαφορετικών πλοίων. Στη συνέχεια, τα σκάφη αυτά άρχιζαν να κινούνται σε τέσσερις αντίθετες μεταξύ τους κατευθύνσεις, διαμελίζοντας αργά και βασανιστικά τον άτυχο σκλάβο.

CULTURE CLUB VIA GETTY IMAGES

Εντούτοις, αξίζει να σημειωθεί ότι έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά επιτυχημένων εξεγέρσεων σε κάτεργα ή δουλεμπορικά πλοία. Στις περιπτώσεις αυτές, οι σκλάβοι κατάφερναν να σκοτώσουν όλους τους φύλακές τους και δραπέτευαν, καταλαμβάνοντας το πλοίο στο οποίο βρίσκονταν κρατούμενοι. Οι φρικτές εμπειρίες της δουλείας άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στην καθημερινή ζωή των τουρκοκρατούμενων Ελλήνων. Σε κείμενα του 16ου -18ου αιώνα συναντάμε κατάρες όπως «σκλαβιά να σου’ ρθη» ή «σκλάβος να πάης στην Μπαρμπαριά», εννοώντας τα δουλοπάζαρα των βορειοαφρικανικών ακτών.

Τον 19ο αιώνα άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την κατάργηση της δουλείας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1830, ένα φιρμάνι του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ απελευθέρωσε κάποιες κατηγορίες λευκών σκλάβων. Ανάμεσα σε αυτούς περιλαμβάνονταν και όσοι Έλληνες είχαν αιχμαλωτιστεί κατά την Επανάσταση του 1821. Στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν κι άλλα φιρμάνια που περιόριζαν την δουλεία ακόμα περισσότερο, ενώ η οριστική της κατάργηση επήλθε στο πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα. Οι τελευταίοι σκλάβοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας χειραφετήθηκαν το 1924, μετά την κατάργηση του σουλτανάτου από τον Κεμάλ Ατατούρκ. Το νέο σύνταγμα της Τουρκίας όρισε την διάλυση του χαρεμιού που διατηρούσε ο τελευταίος Οθωμανός μονάρχης, Μωάμεθ ΣΤ΄, καθιστώντας τις παλλακίδες και τους ευνούχους του ελεύθερους πολίτες.