Kopanaki news

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας

Ο «ακριβός» Ψηνάκης και οι «φθηνοί»: Η απίστευτη υπόθεση με τα τρόφιμα που «έκαναν φτερά» από την παιδική κατασκήνωση για ΑμεΑ.

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο «ακριβός» Ψινάκης και οι «φθηνοί»

Η απίστευτη υπόθεση με τα τρόφιμα που «έκαναν φτερά» από την παιδική κατασκήνωση για ΑμεΑ στον Αγιο Ανδρέα και η άμεση αντίδραση του δημάρχου Μαραθώνα τον ανέδειξε στα μάτια μας ως ένα σοβαρό, αποφασιστικό, αποτελεσματικό, έντιμο, συνεπές, πρακτικό, με ήθος και τσαγανό, χρήσιμο ον

Ρέα Βιτάλη

Ρέα Βιτάλη

9 Αυγουστου 2016, 10:07

Πόσο φθηνός; Μάλλον πιο πολύ! Πόσο τσιγκοπάφιλας πρέπει να είσαι, αν, για παράδειγμα, μπορείς να βάλεις χέρι σε τρόφιμα που προορίζονται για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να ξεριζώσει τη συνειδησιακή ζυγαριά του; Πώς μπορεί να πορεύεται στην καθημερινότητα της ζωής του και να μην βαραίνει την πλάτη του η αμαρτία; Πώς μπορεί να θεωρεί ότι έχει καπαρωμένο το ότι θα γεννήσει μόνο υγιή παιδιά; Και δεν αντιλαμβάνεται, ότι τον γονιό που κουβαλάει σταυρό, από τον άλλον που καμαρώνει ένας υγιές παιδί, τον χωρίζει μόλις μια τρίχα απόσταση;Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ας ξεκινήσουμε από τη σημαντικότητα μιας κατασκήνωσης. Οχι γενικώς για παιδάκια αλλά για παιδιά με ειδικές ανάγκες, πολλά απ΄αυτά δε και βαριές περιπτώσεις. Αν η κατασκήνωση, πέραν της χαράς του παιδιού είναι και η ανάσα του γονιού, τη συγκεκριμένη καταχωρείστε την ως το ΟΞΥΓΟΝΟ του γονιού. Εχει διαφορά. Υπάρχει βαρύτερος σταυρός; Σίσυφος-σταυρός. Οξυγόνο, για να αγκαλιάσουν για τόσο δα, τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας μερικές στιγμές κανονικότητας. Να βγάλουν πέρα χειμώνα και «χειμώνες».
Την προσοχή μου τράβηξε μια επιστολή του Ηλία Ψηνάκη, Δημάρχου Μαραθώνα. Μιας προσωπικότητας που για πολλούς (βάλτε και μένα στην λίστα) ήταν εξαιρετικά «θορυβώδης», άνευ λόγου αιτίας και αξίας, αλλά που στην πορεία κατάφερε να διοχετεύσει τον θόρυβο της παρουσίας του σε χρήσιμο σκοπό για την κοινωνία, οπότε και μας έκλεισε τα στόματα.Αναφερόταν στην Ε Παιδική Εξοχή του Αγίου Ανδρέα. Η οποία για λόγους γραφειοκρατικούς (το γιαβάς γιαβάς της χώρας μας για όλα!) αλλά και οικονομικούς, κινδύνευε να μην ανοίξει τις πύλες της αυτό το καλοκαίρι, για 280 παιδιά με ειδικές ανάγκες. Μέχρι που ο κ. Ψηνάκης το πήρε πάνω του και αναστάτωσε τα υπουργεία.Πρώτη σύμμαχός του απεδείχθη η Θεανώ Φωτίου, που ξεπερνώντας αγκυλώσεις κρατικού μηχανισμού, υπέγραψε την απόφαση για την εκταμίευση της πίστωσης που καθυστερούσε μήνες και έδωσε το πράσινο φως για τη λειτουργία. Λόγω όμως της τραγικής οικονομικής κατάστασης της χώρας μας και του γεγονότος ότι οι προμηθευτές δεν νοιώθουν ασφαλείς να ρισκάρουν την εξόφληση προϊόντων, πάλι ο Δήμαρχος βρέθηκε μπροστά σε αδιέξοδο. Απευθύνθηκε λοιπόν στον Γεράσιμο Σκλαβενίτη ο οποίος προσφέρθηκε αφιλοκερδώς για το ξεκίνημα της κατασκηνωτικής περιόδου. Μα δεν πέρασαν παρά μερικές μέρες και ο Δήμαρχος ενημερώθηκε ότι τα προϊόντα ξαφνικά δεν επαρκούσαν. Σαν να είχε καταναλωθεί ένα κατσίκι ανά παιδί! Και έκανε «ντου» με αστυνομική δύναμη. Γιατί βλέπετε, μερικοί Δήμαρχοι-πολιτικά όντα, δεν κάνουν γαργάρα ανήθικες νοοτροπίες και είπε ότι θα βγάλει άκρη. Και διαπίστωσε, σε πέντε λεπτά, ότι οι προμήθειες «είχαν κάνει φτερά». Εν αντιθέσει προς την υπεύθυνη της κατασκήνωσης, που διατηρούσε τη θέση υπεύθυνης πάνω από 20 χρόνια και δεν είχε υποπέσει κάτι ανάλογο στην αντίληψή της ώστε να το βγάλει στο φως της δημοσιότητας και να βγάλει στη «σέντρα» των πολιτών τους ανέντιμους.Ακούστε τη συνέχεια! Με το που άρχισε να ξετυλίγεται ένα κουβάρι ανομίας, αυτομάτως, «υπάλληλοι» ΑΜΕΑ, αρνήθηκαν πλέον να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους καθώς «προφανώς τα προϊόντα που έλειπαν συμπλήρωναν το εισόδημα κάποιων» κατά τον κ. Ψηνάκη. Ο οποίος απευθύνθηκε πλέον στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Παίρνοντας και πάλι επάνω του την τερατώδη ευθύνη να συνεχίσει η λειτουργία της κατασκήνωσης. Οπως είπε χαρακτηριστικά και σαρκαστικά: «Να δεις που στο τέλος θα βάλουν μέσα εμένα!». Ο Αρχηγός Στρατού Βασίλης Τελίδης υπήρξε ο επόμενος σύμμαχος. Κι έφτασαν από τον στρατό «δυνάμεις» μαγείρων κ.λ.π. Αλήθεια γιατί αυτό δεν θα μπορούσε να είναι πάγια ευθύνη του στρατού και όχι να προσθέτουμε κόσμο και κόσμο στο Δημόσιο για να λοβοτομούμε «δημοσίους υπαλλήλους»;Κατέγραψα λοιπόν, αγαπητοί μου αναγνώστες μου, τα μέχρι τώρα συμβάντα για να γίνουμε όλοι μάρτυρες αυτών και να λειτουργήσουμε και ως δίχτυ προστασίας σε όποιον πράττει τα σωστά. Για να πω τη μαύρη αλήθεια μου, δεν φανταζόμουν ποτέ, ότι εκείνος ο «θορυβώδης» άνθρωπος που πολλές φορές άγγιζε τα όρια της σαχλής ελαφράδας, θα αναδεικνυόταν τελικά στα μάτια μας σε ένα σοβαρό, αποφασιστικό, αποτελεσματικό, έντιμο, συνεπές, πρακτικό, με ήθος και τσαγανό, χρήσιμο ον. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι κάποιος που φοράει γυαλιά ηλίου όλες τις ώρες της νύχτας θα είναι από τους ελάχιστους που θα μπορεί να μας κοιτάει και να τον κοιτάμε στα μάτια.Καλό κουράγιο σε όλους μας! Τα χρόνια μας γεννάνε κι άλλους κι άλλους λυσσασμένους λύκους. Ζουν ανάμεσά μας ή ζούμε εμείς ανάμεσά τους; Προσοχή! Δαγκώνουν ανήθικα. Και μάλιστα εκεί που δεν το περιμένεις. Μάλλον εκεί που δεν το διανοείσαι!ΥΓ. Το κονδύλι που εγκρίθηκε φέτος για την κατασκήνωση είναι 300.000 ευρω. Κάποτε, στο παρελθόν, είχε φτάσει και στα 1.500.000 ευρω! Σκεφτείτε το φαγοπότι στα 1.500.000 ευρω!

Ιουνίου 3, 2017 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ | Σχολιάστε

Το καράβι | Η Εφημερίδα των Συντακτών: Κι ό,τι κι αν γίνει τις επόμενες ημέρες, να θυμάσαι πως εσύ έχεις πετύχει.

Το καράβι.

panellinies.jpg

Κι ό,τι κι αν γίνει τις επόμενες ημέρες, να θυμάσαι πως εσύ έχεις πετύχει. Γιατί αποτυχημένος ταξιδιώτης είναι μονάχα αυτός που δεν τολμά ν’ ανέβει στο καράβι:

Σαν ένα ταξίδι με το πλοίο είναι οι πανελλαδικές εξετάσεις. Ενα ταξίδι που κράτησε αρκετά· για πολλούς κουραστικό, για τους περισσότερους ψυχοφθόρο, για όλους μια ευκαιρία για καινούργιες εμπειρίες.

Για κάποιους ήτανε μοναχικό ετούτο το ταξίδι· αρκετοί, παρ’ όλα αυτά, σμίξανε με συνοδοιπόρους, που μοιραστήκανε μαζί τους χαρές και δυσκολίες· απάντησαν ανθρώπους ενδιαφέροντες και ξεκλειδώσανε γνωστικά πεδία πρωτόγνωρα κι ενίοτε συναρπαστικά.

Πέρασες πολλές φουρτούνες και μπουρίνια όλον ετούτο τον καιρό· στιγμές που αναρωτήθηκες τι στο καλό γυρεύεις σ’ ετούτο το καράβι κι αν άξιζε τον κόπο τόση ταλαιπωρία. Που βλαστήμησες την ώρα που ανέβηκες, που πίστεψες πως είναι αδύνατο να ορθοποδήσεις μες στη θαλασσοταραχή. Αραγε να ήταν το καράβι αυτό καλή επιλογή για σένα;

Σε οδηγεί σε μιαν Ιθάκη ή πρόκειται να σε ξεβράσει σε κάποιο ξερονήσι; Πόσες φορές δεν μπήκες στον πειρασμό να δραπετεύσεις με μια από τις λέμβους του! Να ξεστρατίσεις, παρασυρμένος από μια οφθαλμαπάτη στην άκρη του ορίζοντα ή σαγηνεμένος απ’ το τραγούδι κάποιων απατηλών Σειρήνων.

Πήρες πολλά μαθήματα ζωής μέσα σ’ ετούτο το καράβι. Είδες πως κάποιοι ταξιδεύουνε στην πρώτη θέση κι έχουν ό,τι χρειάζεται για να τα βγάλουν πέρα· μισθώνουνε συμβούλους και προσλαμβάνουν βοηθούς, έχουν ανέσεις και πρόσβαση στις καλύτερες υποδομές του πλοίου.

Την ίδια ώρα, άλλοι πολλοί ταξιδεύουν στριμωγμένοι στο κατάστρωμα, αποκλεισμένοι από τα vip σαλόνια και τα εστιατόρια, δίχως αχθοφόρους και καλοπληρωμένους οδηγούς· πορεύονται μ’ έναν υπνόσακο μονάχα και πρόχειρη τροφή στην τσάντα, εφόδια ανεπαρκή για τον μακρύ τον δρόμο. Κι αισθάνεσαι πως το καράβι ετούτο δεν έχει φλάμπουρό του την ισότητα και τη δικαιοσύνη.

Μα, τώρα, βλέπεις το λιμάνι να σιμώνει. Κι είσαι αυτός ο ταξιδιώτης που απολαμβάνει το ξημέρωμα μιας καινούργιας μέρας, όρθιος στο κατάστρωμα, προσμένοντας τη λυτρωτική του αποβίβαση. Και περιμένεις την αναγγελία για να κατέβεις μαζί με τους υπόλοιπους και να ανοίξει ο καθένας τον δικό του δρόμο.

Γιατί το τέλος αυτού του ταξιδιού είναι ξεκίνημα ενός καινούργιου, που θα σε οδηγήσει σ’ άλλους προορισμούς κι άλλα ταξίδια. Απόλαυσε, λοιπόν, τη θέα και να ’σαι ευχαριστημένος από τον εαυτό σου, γιατί κατόρθωσες κι έφτασες στο λιμάνι. Σε λίγο θα χαθείς στα συναρπαστικά μονοπάτια της ζωής σου κι ετούτο το ταξίδι θα ’ναι μια αμυδρή ανάμνηση.

Κι ό,τι κι αν γίνει τις επόμενες ημέρες, να θυμάσαι πως εσύ έχεις πετύχει. Γιατί αποτυχημένος ταξιδιώτης είναι μονάχα αυτός που δεν τολμά ν’ ανέβει στο καράβι.

Μαΐου 30, 2017 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΤΙΤΑ | Σχολιάστε

Η κορυφή του παγόβουνου. Τροπάρια για εφησυχασμένους πολίτες. Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη.

Η κορυφή του παγόβουνου. Τροπάρια για εφησυχασμένους πολίτες.

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη.

Η κορφή του παγόβουνου επισημαίνει. Επισημαίνει χωρίς να λέει. Μιλά δια της αποκρύψεως. Η κορφή του παγόβουνου προειδοποιεί, σχεδόν δια της αφαιρέσεως. Προσδιορίζει δια μέσου της αορατότητας. Γίνεται ορατή μέσω της αφάνειας. Η κορφή του παγόβουνου κρύβει, προκειμένου να αποκαλύψει. Και εν τέλει, ως εκ τούτου, η κορφή του παγόβουνου ποτέ δεν αιφνιδιάζει. Είναι πάντα εκεί, εμφανώς υπαινικτική για το υποκρυπτόμενο μέρος του παγόβουνου που ακολουθεί. Η κορφή του παγόβουνου «έχει» πάντα «από κάτω» παγόβουνο! Δεν είναι ολόκληρο ορατό, αλλ’ εντούτοις, αρκεί η κορυφή για τον έλλογο συμπερασμό και την πιστοποίηση της ύπαρξης του. Αν βλέπεις την κορφή είναι ανόητο να αρνείσαι το μέρος του παγόβουνου που ακολουθεί, έστω και αν αυτό καλύπτεται από την επιφάνεια της θάλασσας.

Κατ’ αναλογία, οι πάπιες στη μικρή λίμνη ενός ζωολογικού κήπου φαίνονται να κολυμπούν με ιδιαίτερη άνεση, σχεδόν καμαρωτά, σχεδόν άκοπα, απλά, πλέουν προς την τροφή που προσφέρουν οι ενθουσιασμένοι με το θέαμα επισκέπτες. Εν τούτοις και εδώ, μια προσεκτική υποβρύχια παρατήρηση μπορεί να αποκαλύψει το αγωνιώδες της πλεύσης. Την κοπιώδη και ταχεία κίνηση των νηκτικών μεμβρανών που καλύπτουν τα δάκτυλα των ποδιών και κινούνται με ταχύτητα και δυσκολία δυσανάλογη της προφανούς άνεσης της πλεύσης.

Απλά μαθήματα ωκεανογραφίας και υδροβιολογίας, θα πει κανείς. Όχι! Απλά, προαναγγελίες συναγερμού! Γιατί «τα ζόρια είναι κάτω από το νερό». Μη ορατά για όσους θέλουν απλά να κολυμπούν χαριεντιζόμενοι και άνετοι.

Γιατί η τραγική δολοφονία του 6χρονου κοριτσιού από τον ίδιο τον πατέρα της, είναι η κορφή του παγόβουνου των συνθηκών βίας που έχει επισωρεύσει στην νεοελληνική οικογένεια ο μνημονιακός καπιταλισμός. Όπως οι εκατοντάδες αυτοκτονίες, είναι η κορφή του παγόβουνου. Οι δείκτες ανεργίας και φτώχειας, είναι απλά η κορφή του παγόβουνου. Τα αποτελέσματα των ερευνών σύμφωνα με τις οποίες 1 στους 5 ενήλικους Έλληνες παρουσιάζει κλινικά σημαντική συμπτωματολογία ψυχοπαθολογίας και η τεράστια αύξηση στη χρήση ψυχοφαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών, είναι και αυτό απλά η κορυφή του παγόβουνου. Όλα όσα αντιλαμβανόμαστε, από την μαζική εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, μέχρι τα συσσίτια και τη σωρεία των αστέγων ή την περιφερόμενη καταθλιπτική μουτσούνα του νεοέλληνα, είναι μόνο η κορφή του παγόβουνου.

Όπως κατ’ αναλογία, η «προκλητική τεμπελιά» των θαμώνων των ανά την επικράτεια καφέ, η «μεγαλειώδης έξοδος» των εκδρομέων του Πάσχα, αλλά και ό,τι άλλο ενοχοποιητικό και επικριτικό μπορεί να σκαρφιστεί το Κίνημα Εξωραϊσμού των Μνημονίων, είναι απλά ο μακρόστενος κορμός, ο μακρύς λαιμός, μιας πάπιας, που αν και δεν φαίνεται, αγωνιά κάτω από το νερό.

Αλλά το παγόβουνο δεν θα σ’ αφήσει για πολύ καιρό ακόμη να κάνεις την πάπια…

Το κύριο μέρος του παγόβουνου βρίσκεται πάντα κάτω από το νερό. Μέσα στην περίκλειστη νεοελληνική οικογένεια. Κι εκεί, οι συνέπειες της Μνημονιακής κακοποίησης του Λαού μας αποκτούν όνομα, αγγίζουν τη σάρκα και την ψυχή του συγκεκριμένου ανθρώπου, που δεν είναι πια ένας στατιστικός δείκτης. Εκεί, και κάτω από την εξοντωτική και απάνθρωπη πίεση που επιβάλλουν στον ανθρώπινο ψυχισμό οι βάρβαρες πολιτικές των μνημονίων, εκεί κάποιος γονιός δεν μπορεί παρά να εκτονώνει, συνειδητά ή ανεπίγνωστα, την καθημερινή υπαρξιακή λεηλασία που υφίσταται ο ίδιος. Εκεί, κάποιος κακοποιεί σωματικά τα αδύναμα μέλη της οικογένειας. Γυναίκα και παιδιά. Εκεί, κάποιος ταπεινώνει και υποβιβάζει κακοποιώντας λεκτικά τους πιο αδύναμους κρίκους της μνημονιακής αλυσίδας. Εκεί, κάποιος -επειδή εξαναγκάζεται- εξαναγκάζει σε πράξεις υπό την απειλή της φτώχειας, της τιμωρίας ή της εκδίκησης. Εκεί, κάποιος «προειδοποιεί» διαρκώς για την ανάγκη προφύλαξης και μη εμπιστοσύνης προς τους άλλους. Εκεί, κάποιος πληγώνεται και πληγώνει. Τραυματίζεται και τραυματίζει. Και όλα αυτά, σε μια περίεργη ανάμιξη αγάπης και πόνου.

Στην νεοελληνική οικογένεια κανείς δεν νιώθει ασφάλεια. Οι γονείς εξαντλημένοι από την καθημερινή πίεση παραμένουν συχνά συναισθηματικά απόμακροι και δεν χάνουν ευκαιρία να συγκρουστούν, ακόμη και μπροστά στα παιδιά τους. Συχνά ο ένας από τους δυο έχει σχεδόν παραιτηθεί, εγκαταλειμμένος σε μια καταθλιπτική υπολειτουργία, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που τα παιδιά γονεϊκοποιούνται αναλαμβάνοντας τη φροντίδα μέλους ή και ολόκληρης της οικογένειας. Κάποιοι άλλοι γονείς ματαιωμένοι, γεμάτοι άγχος και φόβο για το αύριο, προσκολλώνται στα παιδιά υπερπροστατεύοντας ή θέτοντας απαράδεκτα στάνταρτ αποδοχής. Και όπως τίποτα δεν είναι αρκετό για την τρόϊκα, κατ’ αναλογία, τίποτα δεν είναι αρκετό για το «αφεντικό», κι έτσι τίποτα δεν είναι ικανοποιητικό στο σπίτι από τα παιδιά. Και όπως η τρόϊκα και το Κίνημα Εξωραϊσμού των Μνημονίων επιπλήττει και απορρίπτει, έτσι απορρίπτει και επιπλήττει το «αφεντικό», έτσι απορρίπτει και επιπλήττει ο γονιός τον άλλο γονιό ή το παιδί. Σε μια ιδιότυπη σκυταλοδρομία βίας και κακοποίησης, οι συνέπειες των Μνημονίων φτάνουν και εγκαθίστανται στις πιο απόμακρες γωνιές της ψυχής των παιδιών μας.

Το αίσθημα της ασφάλειας είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για ένα παιδί και η απειλή της εγκατάλειψης ή της κακοποίησης όταν προέρχεται από τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους, εκείνους που υποτίθεται πως μας αγαπούν, μας φροντίζουν και μας προστατεύουν, οδηγεί σχεδόν νομοτελειακά σε σοβαρότατες διαταραχές της προσωπικότητας.

Κάτω από την κορφή του παγόβουνου, οι γενιές δηλαδή που μεγαλώνουν στα Μνημόνια, θα είναι άνθρωποι που θα δυσκολευτούν εξαιρετικά να νιώσουν ασφάλεια, γιατί θα νιώθουν πως ανά πάσα στιγμή κάτι τραγικό θα τους συμβεί. Κάποιο αγαπημένο πρόσωπο θα τους εγκαταλείψει ή θα τους πληγώσει. Οι ενήλικες του αύριο θα νιώθουν ευάλωτοι και εύθραυστοι ασύγκριτα περισσότερο απ’ ότι οι μανάδες και οι πατεράδες τους. Η ισορροπία τους θα διαταράσσεται εύκολα. Η διάθεση τους θα είναι έντονη και ασταθής, ενώ, το πιο συχνά, θα είναι παρορμητικοί και αυτοκαταστροφικοί.

Οι ενήλικες του αύριο, οι άνθρωποι που θα είναι οι συνεργάτες, οι εραστές, οι ερωμένες, οι σύζυγοι, οι συνάδελφοι και οι φίλοι, οι φίλες των πολυαγαπημένων σήμερα παιδιών σου, θα ανταποκρίνονται σε ένα πολύπλοκο σύμπλεγμα συναισθημάτων -πόνου, φόβου, οργής και θλίψης. Και το παιδί σου, που τόσο φρόντισες να κρατήσεις μακριά από τις συνέπειες της μνημονιακής τραγωδίας, το παιδί σου, που για να το υπερασπιστείς, όπως νόμισες, δεν αντέδρασες, δεν μίλησες, δεν έβγαλες τσιμουδιά όταν γίνονταν όλα αυτά, το δικό σου παιδί, που δεν το κακοποίησες γιατί εσύ «είχες τον τρόπο σου» με το κόμμα ή την κονόμα, το παιδί σου, που μεγάλωσε μέσα στην απόλυτη ασφάλεια, δίχως να του λείψει τίποτα, γιατί εσύ είχες κάνει τα κουμάντα σου με τα ΕΣΠΑ, αυτό, το δικό σου παιδί, θα έχει συνεργάτες, συναδέλφους, εραστές και ερωμένες, συζύγους, φίλες και φίλους όλους αυτούς τους βαρύτατα τραυματίες των Μνημονίων.

Κι έτσι, αν ύστερα από δέκα χρόνια, το παιδί της μικροαστικής σου προφύλαξης, παντρευτεί κάποιον που χάνει τον έλεγχο και πίνει πολύ, κάποιον που έχει οξύθυμο χαρακτήρα, κάποιον που ταπεινώνει την κόρη σου μπροστά ακόμη και σε σένα ή κάποιαν που υποτιμά και κατακρίνει το καλοσπουδαγμένο γιο σου και τον κάνει να νιώθει ανάξιος ακόμη και μπροστά σε σένα, αν ύστερα από δέκα-είκοσι χρόνια οι φίλοι του παιδιού σου δεν σέβονται τις ανάγκες του, αν του λένε ψέματα και το χρησιμοποιούν, αν το παιδί σου μπλέκεται με ανθρώπους που κυριολεκτικά χαίρονται να το βλέπουν να υποφέρει, αν η κόρη σου έρθει μια νύχτα στο σπίτι κακοποιημένη, ή μάλλον, όταν συμβούν όλα αυτά, να ξέρεις ότι δεν ήταν μοιραίο να συμβεί.

Δεν ήταν καρμική συνέπεια στη ζωή του παιδιού σου. Ήταν γιατί όταν η χώρα καταστρέφονταν, όταν η βία απλώνονταν ως το μικρότερο κύτταρο της ύπαρξης, εσύ κοίταζες απλά να τη βγάλεις καθαρή…Ε, δεν θα την βγάλεις! Εσύ, που σήμερα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στηρίζεις τη μνημονιακή βία, θα έρθει η ώρα που τα παιδιά σου θα «λουστούν» τις συνέπειες της. Η κορφή του παγόβουνου μάρτυρας μου, καθώς οι καμαρωτές πάπιες δεν φτάνουν πλέον για να καλύψουν τον απειλητικό του όγκο, που πλησιάζει με ταχύτητα.

Η κορφή του παγόβουνου «έχει» πάντα «από κάτω» παγόβουνο, και αυτό το αδιάλυτο συναίσθημα από το παρελθόν, θα στρέφεται πάντα ενάντια στον ίδιο μας/τους τον εαυτό.

Μαΐου 15, 2017 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ | Σχολιάστε

Μάνα και Γυναίκα αλλά και Γη. Δυο παιδιά, ένα σε κάθε χέρι.

Μάνα, Γυναίκα αλλά και Γη -από το Πρόβατο όχι Αρνί

Μάνα και Γυναίκα και Γη. Δυο παιδιά, ένα σε κάθε χέρι. Μια ματιά, μία για κάθε άνθρωπο σ’ αυτό τον πλανήτη. Αντέχουν; Αντέχουν τα υπόλοιπα δισεκατομμύρια να την κοιτάξουν εκεί, στα μάτια, και να μην καούν, να μη λυγίσουν, να μην ηττηθούν αυτοστιγμεί; Δυο αγκαλιές, σφιχτές, βέβαιες, ακούραστα χέρια. «Από όλους τους τόπους θα με διώξετε; Από όλους θα φύγω ρε, αλλά τα παιδιά δε θα τ’ αφήσω. Σε όλες μου τις ζωές, λύκαινα, θα τα κουβαλάω. Έτσι θα σας νικήσω. Σώζοντας αυτά θα συντρίβω εσάς.»

Μια τούφα μαύρα μαλλιά πέφτει στο πρόσωπο, κρύβει το ένα μάτι. Αν είχα μιαν ευχή, αν είχα ένα σκοπό να αφιερωθώ, αυτά τα μαλλιά να κάνω στη άκρη θα ‘ταν και το μέτωπό της να σκουπίζω απ’ τον ιδρώτα όσο θα περπατάει στον κόσμο, όσο θα περπατάει και από όπου περνάει θα αλλάζει τον κόσμο.

Δυο μπουκάλια νερό. Στο ίδιο χέρι. Είπαμε: Μάνα, Γυναίκα αλλά και Γη! Μόνο νερό θέλει για να γίνουν οι σπόροι της ζωή. Μόνο νερό για να καρπίσουν τα ανόργωτα, να αλλάξουν γεωφυσική τα αχρωμάτιστα. Δυο μπουκάλια νερό ίσα να ξεδιψάει. Λίγο αυτή, λίγο τα παιδιά. Ίσα μερικές σταγόνες να αποτρέψουν την αφυδάτωση σώματος και μυαλού. Θέλει υγρασία η δύναμη, έτσι θάλλουν οι μυς.

Και μιας και για δύναμη ο λόγος, να ο ορισμός της. Σε όλα τα λεξικά όλων των γλωσσών να η έννοια της, η ετυμολογία της, η ρίζα της. Όλα μαζεμένα σε ετούτη τη φωτογραφία, σε ετούτη τη Μάνα, τη Γυναίκα, τη Γη. Στην Αγία Τριάδα τη δικιά μας, του δικού μας κόσμου, αυτού που δε θα ηττηθεί ποτέ.

Μαΐου 15, 2017 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ | Σχολιάστε

«KAΪΑΦΑΣ» ΤΟ ΝΕΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΔΑΜ ΒΟΥΔΟΥΡΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΜΑΪΟΥ 2017.

Η Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Πατάκη και με το βιβλιοπωλείο bookmark, πραγματοποίησε εκδήλωση παρουσίασης του μυθιστορήματος «Καϊάφας», του συγγραφέα Νίκου Αδάμ Βουδούρη, στον χώρο του βιβλιοπωλείου bookmark, στην πλατεία της Καλαμάτας, τη Δευτέρα, 8 Μαϊου 2017.Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Για το μυθιστόρημα μίλησε ο συγγραφέας Κώστας Ζωτόπουλος, Ειδικός Γραμματέας της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων. Ο παρουσιαζόμενος συγγραφέας Νίκος Αδάμ Βουδούρης διάβασε αποσπάσματα από το μυθιστόρημα και ακολούθησε συζήτηση με το κοινό, ενώ την εκδήλωση χαιρέτησε ο Πρόεδρος της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων, Άγγελος Λάππας. Στην εκδήλωση παρέστησαν, μεταξύ άλλων, ο τέως  κοινοτάρχης Κοπανακίου, Μπάμπης Πατσούρης, ο αδελφός του …επιστήθιος φίλος μας Παναγιώτης Βουδούρης, τα μέλη του Δ.Σ. της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων κ.ά.Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Ο Νίκος Αδάμ Βουδούρης γεννήθηκε στο Γλυκορρίζι της Μεσσηνίας. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά «Οδός Πανός», «Εντευκτήριο» και «Μπιλιέτο», καθώς και σε ανθολογίες νεοελληνικού διηγήματος. Παρακολούθησε σεμινάρια δημιουργικής γραφής στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Το «Ο βυθός είναι δίπλα» ήταν το πρώτο βιβλίο του.

 Ο Aristofanis Patrinos πρόσθεσε 15 νέες φωτογραφίες (κάντε κλικ εδώ).

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

 

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Φωτογραφία του Aristofanis Patrinos.

Μαΐου 9, 2017 Posted by | BIBLIA, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΖΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ, ΚΑΛΑΜΑΤΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ | Σχολιάστε

ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ …ΧΗΜΕΙΑΣ. ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΜΗ ΜΕ …ΠΕΤΡΟΒΟΛΑΤΕ.

https://scholarlykitchen.sspnet.org/2017/04/21/envisioning-chemistry/

Απρίλιος 21, 2017 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ | Σχολιάστε

Την Τετάρτη στις 22 Μαρτίου, …Αγαπητοί Αρκάδες συμπατριώτες και συμπατριώτισσες, «Το 1821 στο Δημοτικό Τραγούδι»

«Το 1821 στο Δημοτικό Τραγούδι», στον φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός.

Την Τετάρτη στις 22 Μαρτίου στις 6.30μ.μ. ταξίδι με το λόγο, τις εικόνες, τους χορούς, τα τραγούδια

«Το 1821 στο Δημοτικό Τραγούδι», στον φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός

Για τον εορτασμό της 196ης Εθνικής Επετείου της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, η Περιφέρεια Πελοποννήσου, η Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλάδος (Π.Ο.Ε.), η Ένωση Τριπολιτών Αττικής, η Παγγορτυνιακή Ένωση και ο Τεγεατικός Σύνδεσμος, θα πραγματοποιήσουν την Τετάρτη, 22/3/2017 και ώρα 6:30 μ.μ., στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός (Πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8), επετειακή εκδήλωση με θέμα: «Το 1821 στο Δημοτικό Τραγούδι».

Θα ταξιδέψουμε με το λόγο, τις εικόνες, τους χορούς και τα τραγούδια στην εποχή εκείνη! Σε ένδοξες στιγμές και μεγάλες θυσίες των Ελλήνων.

Θα ζωντανέψουν πρόσωπα και γεγονότα του ΄21, η καθημερινότητα που επικρατούσε τότε, αλλά και πώς συνθλίβονταν οι χαρές, οι λύπες και τα όνειρα των Ελλήνων κάτω από το ζυγό του δυνάστη – κατακτητή με την απουσία κάθε έννοιας ελευθερίας.

Αγαπητοί Αρκάδες συμπατριώτες και συμπατριώτισσες, φίλες και φίλοι της Αρκαδίας, με τη συμμετοχή μας θα αποτίσουμε τιμή και δόξα στους πρωταγωνιστές της παλιγγενεσίας.

Για την Π.Ο.Ε.

Ο υπεύθυνος τύπου και δημοσίων σχέσεων,

Νίκος Ι. Τσιντής 

Και εδώ το πρόγραμμα

Μαρτίου 17, 2017 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ | Σχολιάστε

ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ, ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ. ΝΑΙ …ΓΙΝΕΤΕ ΡΕ …ΜΑΛΑΚΑ.

Πότε θα γίνουμε «εξαιρετικοί Έλληνες»;

 Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Ο Πήτερ Οικονομίδης είναι  Έλληνας από τη Νότιο Αφρική. Αγαπάει πολύ τη δουλειά του, τη διαφήμιση, και ειδικότερα το brand strategy (συμβουλευτική επιχειρήσεων) και το branding.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι Έλληνας από την Νιγηρία. Αγαπάει πολύ τη δουλειά του, τον αθλητισμό, και ειδικότερα τον πρωταθλητισμό στην πιο επιτυχημένη διοργάνωση του κόσμου, το NBA.

O Οικονομίδης σε πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε το εξής: «Δε θα γίνουμε ποτέ καλοί Γερμανοί αλλά μπορούμε να γίνουμε εξαιρετικοί Έλληνες». Και ο σταρ, πλέον, Αντετοκούνμπο δήλωσε κάτι ακόμα πιο ωραίο:  «Με ρωτάς τι σημαίνει η χώρα που έδωσε την ευκαιρία στους γονείς μου να γεννήσουν τέσσερα παιδιά, να πάνε στο σχολείο, να βρουν μια γειτονιά και μια εκκλησία που τους αγκάλιασε. Επίσης, ανθρώπους που πίστεψαν σε μένα και τον αδελφό μου, πριν καν εμείς πιστέψουμε στον εαυτό μας, αλλά και φίλους που ήταν πάντα εκεί. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω».

Είναι φανερό ότι αυτοί οι δύο Έλληνες είναι σοφοί άνθρωποι. Και είναι σοφοί γιατί η σοφία τους προκύπτει από την ζωή τους και όχι από τα λόγια και τα συνθήματά τους…

Τι κοινό έχουν μεταξύ τους; Και οι δύο είναι «περιφερειακοί» Έλληνες. Η ταυτότητά τους δηλαδή δεν αποτυπώνεται στα γηγενή χαρακτηριστικά τους και δεν καθορίζεται από την κανονικότητα της ιθαγένειας. Σε ένα σύντομο άρθρο είναι δύσκολο να το τεκμηριώσεις αλλά, αν ψάξεις όλους τους επιτυχημένους Έλληνες, θα βρεις ότι η καταγωγή τους βρίσκεται  εκτός «ελληνικού κέντρου».

Ο μεν Οικονομίδης μας δίνει την πρόκληση και ο Αντετοκούνμπο την εφαρμογή. Το λάθος μας όμως, είναι ότι προσπαθούμε να πετύχουμε ως λαός, μιμούμενοι άλλους. Κυρίως γιατί η παιδεία μας φροντίζει να κρύβει τα χαρακτηριστικά της πραγματικής μας ταυτότητας. Ο Οικονομίδης αποκαλύπτει ένα από αυτά, την αριστεία. Και ο Γιάννης άλλο ένα, την έλλογη φιλοπατρία.

Κι  εδώ είναι που συμπλέκονται δύο αξίες σε μία πρόδηλη πράξη. Ο άριστος δεν είναι μόνο άριστος – όπως ο Γκάλης ας πούμε- αλλά και υπέροχος συνειδητοποιημένος φιλόπατρις. Προφανώς όχι με την έννοια, του ηλίθιου «γραικύλου» που βυσσοδομεί πάνω στα αρχαία και βυζαντινά του ερείπια. Η φιλοπατρία του Αντετοκούνμπο δικαιολογείται με τον πιο εμφατικό τρόπο στην απόλυτη εκλογίκευση των συναισθημάτων του και των αξιών του.

Δεν θα το έκανε ποτέ αλλά είναι σαν να λέει: «Ό τι κι αν ακούσω από τα κάθε λογής  «ελληνοειδή σαπρόφυτα», «όσο περίεργα κι αν με κοιτάξουν οι απόγονοι γύφτων και βαλκανικών υβριδίων, εγώ θα στέκομαι όρθιος Έλληνας γιατί οφείλω τα πάντα στον χώρο και στον χρόνο που με γέννησε και με ανέθρεψε». «Κι αυτός ο χώρος ήταν ελληνικός! Θα μπορούσε να είναι ιταλικός ή γαλλικός. Αλλά έτυχε να είναι ελληνικός!»

Ο «εξαιρετικός Έλληνας» δεν είναι πονηρός κουβαλητής του ιστορικού ψεύδους αλλά γενναίος δημιουργός. Κυρίαρχος και ευλαβής μπροστά στην διαφορετικότητα, στην εξωστρέφεια, στην ελευθερία, στην αριστεία, στην πνευματικότητα, στο φιλότιμο, στην αναγνώριση του σπουδαίου και κυρίως στο «μέτρο».

Λίγο πολύ, όλα αυτά που οι Έλληνες έχασαν εξαιτίας του υποκριτικού «εθνοθρησκευτικού» εκπαιδευτικού συστήματος  και της  «ανθρωποκτόνου» ευκολίας που τους εγκλώβισε ο πελατειασμός τους.

Μπορούμε να γίνουμε «εξαιρετικοί Έλληνες» χωρίς πόλεμο και χωρίς να χυθεί αίμα; Μπορούμε να επανέλθουμε στην «ευημερία της ανάγκης» και της προσπάθειας, χωρίς να ξυπνήσουμε ρακένδυτοι και εξαθλιωμένοι από τον ξιπασμό;

 Ναι μπορούμε. Και δεν χρειάζεται να «φύγουμε» μετανάστες στον τόπο μας σαν την οικογένεια του Γιάννη. Αρκεί  μόνο, να διδαχθούμε τις αξίες που οι Αντετοκούνμπο κατέκτησαν, από ανάγκη, και ενέπνευσαν στα παιδιά τους, από «εγγενή ευφυία». Αρκεί να καθαρίσουμε  τον δημόσιο βίο από τα κόκκινα και μαύρα φασιστοειδή, εξασφαλίζοντας για τις επόμενες γενιές, ένα  εκπαιδευτικό σύστημα  που θα αποθεώσει την οικουμενική μας ελληνικότητα. Αρκεί να απαλλαγούμε από τις νεοελληνικές κατάρες της φυλής μας και είναι θέμα χρόνου να σηκώσουμε σημαίες στις «Βασιλεύουσες» όλου του κόσμου. Να πετάξουμε μια και καλή, από πάνω μας, τον επαρχιωτισμό, την προγονοπληξία, την θρησκοληψία και την ιδεοληπτική κατάθλιψη.

Και για να θυμηθώ πάλι τον Οικονομίδη, η μεγάλη πρόκληση για τον  σημερινό Έλληνα είναι να ξεπεράσει τα νεοεθνικά του συμπλέγματα και να φωνάξει δυνατά «Γίνεται ρε μαλάκα, γίνεται!». Αυτό ακριβώς που έκανε ο Αντετοκούνμπο στην Ελλάδα και συνεχίζει ανεξέλεγκτος πια, στην Αμερική, ώσπου να κατακτήσει τον κόσμο.

http://www.liberal.gr/arthro/117190/apopsi/a-zampoukas/pote-tha–ginoume-isonexairetikoi-ellinessin.html

Μαρτίου 15, 2017 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ | Σχολιάστε

Η Αθήνα κινείται! Jevan Chowdhury: Χορευτές στους δρόμους της Αθήνας σε μια κινητική απάντηση στην οικονομική κρίση στην Ελλάδα.

https://www.nowness.com/picks/moving-athens

Directed by Jevan Chowdhury

Dancers take to the street of Athens in a kinetic response to Greece’s economic crisis.

February 6, 2017

Ανακαλύψαμε πρόσφατα το project Moving Cities στο διαδίκτυο. Μετά από ένα πέρασμα γεμάτο χορό και κίνηση στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές πόλεις, μια τριήμερη στάση στην Αθήνα, ήταν αρκετή για να δημιουργηθεί αυτό το αριστούργημα του σκηνοθέτη  Jevan Chowdhury!

Φεβρουαρίου 13, 2017 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΧΟΡΟΣ | Σχολιάστε

Δικάζεται στην Πάτρα ο κόκκινος δήμαρχος της πόλης Κώστας Πελετίδης …είμαστε στο πλευρό του.

Σήμερα δικάζεται στην Πάτρα ο κόκκινος δήμαρχος της πόλης Κώστας Πελετίδης, ύστερα από μήνυση τέως βουλευτή της ναζιστικής εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος. Δικάζεται γιατί, υλοποιώντας τις ομόφωνες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου δεν διευκόλυνε τη δράση της Χρυσής Αυγής. Ο Κώστας Πελετίδης δικάζεται σήμερα γιατί υπερασπίστηκε τη δημοκρατική τιμή της πόλης του απέναντι στη φασιστική απειλή μιας συμμορίας τραμπούκων και μαχαιροβγαλτών βγαλμένη από τις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας.
Ο Πελετίδης είναι στο στόχαστρο της συμμορίας όχι μόνο γιατί ως δήμαρχος δεν διευκόλυνε τη δράση της αλλά γιατί είναι ένας δήμαρχος, που παρά το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός του 3ου δήμου της χώρας, είναι πετσοκομμένος από τα μνημόνια η κοινωνική πολιτική είναι η πρώτη του προτεραιότητα.
Εξασφάλισε την ημερήσια διατροφή για όλους τους απόρους της πόλης. Κάνει την διανομή κατ’ οίκον των μερίδων φαγητού μέσω δικύκλων, για όσους άπορους αδυνατούν να βγουν από το σπίτι είτε λόγω αναπηρίας, είτε λόγω ασθένειας, είτε λόγω ηλικίας. Έφτιαξε κεντρικά μαγειρεία στην Πλαζ για να φτιάχνουν το φαγητό. Προμηθεύτηκε βαν για να μεταφέρει εγκαίρως το ζεστό φαγητό από τα κεντρικά μαγειρεία προς τους παιδικούς σταθμούς και τα σχολεία. Καθιέρωσε κολατσιό για όλους τους μαθητές, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση των γονιών τους, προκειμένου να μην γίνεται διάκριση ανάμεσα σε εύπορους και μη. Έχει ήδη ετοιμάσει 13 δομές σε όλη την πόλη, που καλύπτουν γεωγραφικά όλη την Πάτρα, για την διανομή του φαγητού. Έδωσε σε άπορους της Πάτρας την εκμετάλλευση ελαιόδεντρων. Χαρακτηριστικό της δημαρχίας Πελετίδη είναι και το έργο της αποκατάστασης της πλαζ αποκατάσταση των περίπου 800 μέτρων της Πλαζ, που ένας συμβατικός προϋπολογισμός θα απαιτούσε περί τις 300.000 ευρώ και κατά συνέπεια θα καθιστούσε απαγορευτικό το έργο, ολοκληρώθηκε με μόλις… 1000 ευρώ!
Ένας τέτοιος Δήμαρχος δικάζεται σήμερα και είμαστε όλοι στο πλευρό του.

Δείτε περισσότερα

Φεβρουαρίου 13, 2017 Posted by | ΑΓΩΝΕΣ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ | Σχολιάστε

Oι νικητές του Διαγωνισμού Φωτογραφίας 2016 του National Geographic’s.

 National Geographic has just published the results of their prestigious 2016 Nature Photographer of the Year competition. Once you see the photographs below, you will realize just how difficult it must have been for the judges to choose the winners. After much deliberation, the jury awarded the grand prize, which included a 10-day trip for two to the Galapagos Islands, two 15-minute portfolio reviews with professional photo editors and $2,500 in cash, to Greg Lecoeur for his superb shot of various predators hunting underwater.

This esteemed competition attracts thousands of entries from across the globe. The respected judges included National Geographic’s senior photo editor, Kathy Moran, as well as the magazine’s photographers, Jim Brandenburg and Joe Riis. The images were split into four categories – Action, Landscapes, Animal Portraits and Environmental Issues. There were prizes for the best three photos in each category, with first place winning $2,500, the runner-up winning $750 together with a signed National Geographic book, and third place winning $500. View the winners from each category, together with some honorable mentions, below:

1 st Place  – Ένα μικρό δέντρο οξιάς προσπαθεί να επιβιώσει μια πλημμύρα στην Ολλανδία.National Geographic - Φωτογραφία - Νικητές

Φωτογραφία – Jacob Kaptein
2 ος Place – Κατεψυγμένα λίμνη κοντά στο Mt. Κίμων de la Pala, Ιταλία.
Φωτογραφία – Alessandro Gruzza 
3 rd Place – Μια κολοσσιαία cumulonimbus πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Φωτογραφία – Σαντιάγο Borja 
Τιμητική διάκριση – Ένα πράσινο μετεωρίτη συλληφθεί πάνω από τα νησιά του ουρανού, την Ινδία. 
Φωτογραφία – Prasenjeet Yadav
Ζώο Πορτρέτα Κατηγορία

1 st Place – Ένα φίδι Πράσινο Αμπέλου, Amboli, Maharashtra, Ινδία.National Geographic - Φωτογραφία - Νικητές

Φωτογραφία – Varun Aditya
2 ος Place – Μια Peacock Bass και οι απόγονοί της, Φλόριντα, Ηνωμένες Πολιτείες.
Φωτογραφία – Michael O ‘Neil
3 rd Place – Δύο έμπουσα pennata, Μαδρίτη, Ισπανία.
Φωτογραφία – Jose Pesquero Γκόμεζ 
Τιμητική διάκριση – ένα κοράκι διώχνοντας ένα αυξομειούμενο κουκουβάγια.
Φωτογραφία – Chia Boon Oo Lawrence
Κατηγορία Πράξεων
1 st Place και το Μεγάλο Βραβείο Νικητής – Predators καιροφυλακτούν κατά σαρδέλες, Eastern Cape, Νότια Αφρική.
National Geographic - Φωτογραφία - Νικητές

Φωτογραφία – Greg LECOEUR
2 ος Place – Ένας ανεμοστρόβιλος κλείνει μέσα σε ένα σπίτι, Wray, Κολοράντο, Ηνωμένες Πολιτείες.
Φωτογραφία – Tori Shea-Ostberg
3 rd Place – αργυροτσικνιάς φλερτάροντας, Ζάλα, Ουγγαρία. 
Φωτογραφία – Zsolt Kudich 
Τιμητική διάκριση – Πράσινη χελώνα κατασπαράζει μέδουσες, Byron Bay, Νέα Νότια Ουαλία, Αυστραλία.
Φωτογραφία – Scott Portelli
Κατηγορία Περιβαλλοντικά Θέματα

1 st Place  – Τα απομεινάρια μιας πολικής αρκούδας, Σβάλμπαρντ, Σβάλμπαρντ και Jan Mayen.National Geographic - Φωτογραφία - Νικητές

Φωτογραφία – Vadim Balakin
2 ος Place – λίμνες αλάτι, Ravenswood, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες.
Φωτογραφία – Chris McCann
3 rd Τόπος  – Μεγέθυνση των πλαστικών σωματιδίων στο eyeliner, Falmouth, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο.
Φωτογραφία – Eleanor Ryder 
Τιμητική διάκριση – Μια νεαρή γυναίκα παρακολουθεί μια πυρκαγιά κοντά στην παραλία, γιος Serra de Marina, Βαλεαρίδες Νήσοι, Ισπανία.
Φωτογραφία – Sergej Chursyn 
Πηγή:  boredpanda

Δεκέμβριος 27, 2016 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΥΠΕΡΟΧΟ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ | Σχολιάστε

Hallofpeople – Η ιστορία του Ανθρώπου (μια καταπληκτική σελίδα). Αποθήκευσέ την.

«Hall Of People» – Η ιστορία του Ανθρώπου (καταπληκτική σελίδα)

Το Hallofpeople.com είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια ενός ανθρώπου ο οποίος δεν μας αφήνει κανένα χαρακτηριστικό για το ποιος είναι παρά μόνο στο footer της σελίδας βλέπουμε το όνομα Sp. K. Androulakis. Προφανώς ο κ. Ανδρουλάκης, εκτός της δημιουργίας του συγκεκριμένου site, θα είναι (φαντάζομαι) και δημιουργός του περιεχομένου.

Και τι περιεχόμενο, καταπληκτικό. Ο κ. Ανδρουλάκης λοιπόν, έφτιαξε το Hallofpeople μέσω του οποίου μας παρουσιάζει βιογραφίες σημαντικών ανθρώπων καθ’όλη την διάρκεια της ανθρώπινης υπάρξεως στον πλανήτη. Ξεκινώντας λοιπόν 165.000 χρόνια πριν, και μέχρι το 8.000 π.Χ, μας αναφέρει σε συντομία την μετακίνηση των ανθρώπων και την κατάκτηση όλου του κόσμου. ξεκινώντας κάπως έτσι: «Οι πρώτοι άνθρωποι, που ζούσαν στην Α. Αφρική πριν από 165.000 χρόνια, ξεκίνησαν τις πρώτες μεταναστεύσεις στην δυτική και νότια Αφρική».

Εν συνεχεία, από το 1000 π.Χ μέχρι και σήμερα, αναφέρει (με βιογραφικά σημειώματα) πρόσωπα που σημάδεψαν την ανθρωπότητα και έχουν κάτι να πουν, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ίδιος στην fanpage της σελίδας του στο facebook. Όλα τα βιογραφικά είναι κατηγοριοποιημένα πολύ όμορφα, ώστε να πας κατευθείαν εκεί που σε ενδιαφέρει. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι υπάρχει Αλφαβητική κατηγοριοποίηση, θεματική, δηλαδή ανάλογα το επάγγελμα του ανθρώπου που αναφέρει αλλά και με τα αποφθέγματα, δηλαδή γνωμικά που σημειώθηκαν από τα πρόσωπα των βιογραφικών.

Με τελευταία αναβάθμιση που έγινε στο site, για το κάθε πρόσωπο που ανεβαίνει σε καθημερινή βάση, θα μπορείτε να δείτε δείγματα της δουλειάς του. Αν είναι ποιητής θα δείτε ποιήματά του, αν είναι ζωγράφος θα δείτε πίνακες κ.ο.κ.

Ας δούμε όμως και τι λέει ο ίδιος και πως περιγράφει την προσπάθεια αυτή:

«Προσπαθώ να ανεβάζω καθημερινά στη σελίδα, τη ζωή ενός συνανθρώπου μας που έχει κάτι να πει, σε περίληψη 500 περίπου λέξεων. Ο στόχος είναι 500 ανθρώπινες ζωές σε χρονολογική σειρά που θα συμπληρώνουν μια εικόνα του Ανθρώπου στο πέρασμα του χρόνου

Μην χάνουμε χρόνο λοιπόν, και ας επισκεφτούμε το Hall Of People

Συντάκτης του άρθρου:  Κυριάκος Οικονομίδης

Δεκέμβριος 21, 2016 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ | Σχολιάστε

Φανταστικό. Χριστουγεννιάτικα μαθήματα …Αγγλικών για αρχαρίους.

Αποτέλεσμα εικόνας για Czego szukasz w Święta? | English for beginners

Allegro, the most popular Polish online auction has released a touching Christmas commercial. It’s a story about an elderly Pole who orders a book called “English For Beginners” and starts a mission to learn a new language.

Created by Warsaw-based agency Bardzo, “English” makes a statement that things can carry a deep and profound purpose. As the old man goes on with his quest we laugh at the funny scenes and can’t help but wonder “Why is he going through all of this?”

http://www.boredpanda.com/english-for-beginners-christmas-add-allegro/?utm_source=newsletter&utm_medium=link&utm_campaign=Newsletter

 

Δεκέμβριος 11, 2016 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, Uncategorized | Σχολιάστε

Αντισυνταγματάρχης Stanislav Petrov. O άνθρωπος που έσωσε τον κόσμο πριν 30 χρόνια αλλά δεν τον ξέρει κανείς

O άνθρωπος που έσωσε τον κόσμο πριν 30 χρόνια αλλά δεν τον ξέρει κανείς

Μερικές φορές στην Ιστορία είναι πιο σημαντικό εκείνο που λίγο έλειψε να συμβεί… από αυτό που πραγματικά συνέβη. Και ίσως…

Μερικές φορές στην Ιστορία είναι πιο σημαντικό εκείνο που λίγο έλειψε να συμβεί… από αυτό που πραγματικά συνέβη. Και ίσως το πιο εντυπωσιακό σε αυτές τις απίστευτες ιστορίες ηρώων, που βρίσκονται πλέον τόσο μακριά από τη λάμψη είναι οι συμπτώσεις που τις περιβάλλουν.

Θα σας διηγηθώ πώς πριν από τριάντα δύο χρόνια, ένας άνθρωπος για τον οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν είχε ακούσει ποτέ, θα γίνει ο μεγαλύτερος ήρωας όλων των εποχών, αυτός που «κυριολεκτικά» έσωσε τον κόσμο από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα.

Ήταν το 1983, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ‘’άγρια’’ χρόνια, όπως δεν είχε ποτέ ξανασυμβεί πριν από την κρίση των πυραύλων στην Κούβα. Στις 23 Μαρτίου, ο Πρόεδρος Reagan ξεκίνησε την εκστρατεία «Star Wars – ο Πόλεμος των γαλαξιών», ανακηρύσσοντας ουσιαστικά τη Ρωσία ως την «Αυτοκρατορία του Κακού’’.

Μεταξύ των πιο σημαντικών του συμμάχων ήταν κι ο εξίσου αποφασισμένος να βάλει ένα τέλος στον κομμουνισμό, Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β “. Οι συγκυρίες έδειχναν ιδανικές προκειμένου να κλείσουν οι ανοιχτοί λογαριασμοί με τη Σοβιετική Ένωση, κι οι Σοβιετικοί είχαν πάρει το θέμα εξίσου πολύ σοβαρά.

Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ σχεδίαζαν να τοποθετήσουν πυραύλους στη Δυτική Γερμανία, και ταυτόχρονα οργάνωναν στρατιωτικές ασκήσεις στην Ευρώπη.

Όμως, οι ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης ανήκαν στη γενιά του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και θυμόντουσαν πώς ακριβώς, με το πρόσχημα μιας άσκησης, ο Χίτλερ είχε ξεγελάσει τον Στάλιν και είχε εξαπολύσει την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.

Το να επιτρέψουν να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο.stanislav-petrov-world-citizen-award-450x600

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατιωτική άσκηση ήταν μια πρόφαση για μια πραγματική εισβολή, πήραν μιαν απόφαση: να κατεβάσουν ολόκληρο τον οπλικό τους εξοπλισμό στις πρώτες ενδείξεις μιας πυρηνικής επίθεσης.

Η ένταση ήταν στο αποκορύφωμά της. Σε τέτοιο σημείο που την 1η Σεπτέμβρη του 1983, ένα αεροσκάφος της Νότιας Κορέας τέθηκε εσφαλμένα εντός του σοβιετικού εναέριου χώρου και οι Ρώσοι δεν δίστασαν να το καταρρίψουν χωρίς προειδοποίηση, σκοτώνοντας 269 άτομα. Ανάμεσα στα θύματα ήταν ένας γερουσιαστής καθώς και αρκετοί πολίτες των ΗΠΑ.

Ήταν η χειρότερη στιγμή που θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο.

Το βράδυ της 25ης Σεπτεμβρίου 1983 ένας 44χρονος συνταγματάρχης από το τμήμα στρατιωτικών πληροφοριών των μυστικών υπηρεσιών της Σοβιετικής Ένωσης ετοιμαζόταν να αναλάβει τα καθημερινά του καθήκοντα στο Κέντρο έγκαιρης προειδοποίησης, από όπου συντονιζόταν η ρωσική αεροδιαστημική άμυνα.

Ωστόσο, εκείνη τη νύχτα θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται σε άδεια. Είχε κληθεί την τελευταία στιγμή επειδή ο συνάδελφος που έπρεπε να αναλάβει καθήκοντα είχε αρρωστήσει …

Αποστολή του ήταν να αναλύει και να ελέγχει όλα τα δεδομένα από έναν δορυφόρο ενόψει μιας ενδεχόμενης πυρηνικής επίθεσης των ΗΠΑ. Για να το κάνει αυτό, είχε στη διάθεσή του ένα απλό και σαφές πρωτόκολλο. Τόσο σαφές και απλό, σα να το είχε εκπονήσει ο ίδιος.

Μετά από κατάλληλους ελέγχους, θα έπρεπε να ειδοποιήσει τον προϊστάμενό του, που θα εξαπέλυε αμέσως μια μαζική πυρηνική αντεπίθεση κατά των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, στις 12:14 ακριβώς, στις 26 Σεπτεμβρίου ’83, άρχισαν να σημαίνουν όλα τα συστήματα συναγερμού· αρχίζουν να ηχούν οι σειρήνες, και στις οθόνες των υπολογιστών φαίνεται η ένδειξη: «επικείμενη πυραυλική πυρηνική επίθεση«.

Ένας πύραυλος είχε εκτοξευτεί από μία από τις βάσεις των ΗΠΑ.

Ο στρατιωτικός ζητά να τηρηθεί η ψυχραιμία κι ο καθένας να κάνει τη δουλειά του. Όπως κι ο ίδιος εκτελεί τη δική του.

Ελέγχει όλα τα δεδομένα και απαιτεί επιβεβαίωση από εναέρια άποψη, τη μόνη που ο δορυφόρος δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει, λόγω καιρικών συνθηκών.

Παρά τις διαβεβαιώσεις, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρέπει να πρόκειται για λάθος. Δεν θα είχε καμία λογική βάση οι ΗΠΑ να έχουν εξαπολύσει μόνο έναν πύραυλο αν πραγματικά είχαν σκοπό να επιτεθούν στη Σοβιετική Ένωση.

Έτσι αγνοεί την προειδοποίηση, θεωρώντας την ψευδή συναγερμό.

Λίγο μετά, ωστόσο, το σύστημα εμφανίζει έναν δεύτερο πύραυλο. Και μετά έναν τρίτο.

Με την αδρεναλίνη στα ύψη, από το δεύτερο όροφο του οχυρού μπορεί να δεί, στην αίθουσα επιχειρήσεων, το μεγάλο ηλεκτρονικό χάρτη των Ηνωμένων Πολιτειών με το φως που αναβοσβήνει υποδεικνύοντας τη στρατιωτική βάση στην ανατολική ακτή, από όπου είχαν εξαπολυθεί οι πυρηνικοί πύραυλοι.

Εκείνη τη στιγμή, το σύστημα δείχνει ακόμα μια επίθεση. Έναν τέταρτο πυρηνικό πύραυλο και αμέσως μετά έναν πέμπτο.

Μέσα σε λιγότερο από 5 λεπτά, 5 πυρηνικοί πύραυλοι είχαν εξαπολυθεί από τις αμερικανικές βάσεις ενάντια στην ΕΣΣΔ. Ο χρόνος πτήσης ενός διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου από τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν 20 λεπτά.

Η αντίδραση υπήρξε φρενήρης. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος αναλύει τα δεδομένα …

Μετά από την ανίχνευση του στόχου, το σύστημα συναγερμού θα έπρεπε να περάσει μέσα από 29 επίπεδα ασφάλειας για επιβεβαίωση. Αρχίζει να έχει σοβαρές αμφιβολίες ως προς το αν έχουν υπερβεί τα επίπεδα ασφάλειας.

Γνωρίζει ότι στο σύστημα θα μπορούσε να υπάρχει κάποια βλάβη. Μα θα μπορούσε ένα ολόκληρο σύστημα να κάνει λάθος, πέντε φορές; Ή μήπως βρισκόταν αντιμέτωπος με έναν Αρμαγεδδώνα;

Η βασική στρατηγική του Ψυχρού Πολέμου θα ήταν μια μαζική αποστολή πυρηνικών πυραύλων, μια συντριπτική και ταυτόχρονη δύναμη εκατοντάδων πυραύλων, κι όχι πέντε πύραυλοι, ο ένας μετά τον άλλο. Κάποιο λάθος θα πρέπει να έχει γίνει.

Κι αν δεν ήταν έτσι; Αν ήταν ακόμα μια πονηρή αμερικανική στρατηγική; Το ολοκαύτωμα που όλοι έτρεμαν επρόκειτο να συμβεί κι ο ίδιος δεν έκανε τίποτα;

Είχε πέντε πυρηνικούς διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους καθ “οδόν προς την ΕΣΣΔ και μόλις 10 λεπτά για να πάρει μια απόφαση ως προς το αν θα ενημερώσει τους σοβιετικούς προισταμένους του … Έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι, εάν επεσήμανε αυτό που επιβεβαίωναν όλα τα συστήματα, θα προκαλούσε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

120 αξιωματικοί και στρατιωτικοί μηχανικοί, με τα μάτια καρφωμένα πάνω του, περιμένουν την απόφασή του.

Ποτέ πριν στην ιστορία, ούτε και μετά, δεν βρέθηκε η τύχη του κόσμου στα χέρια ενός και μόνου ανθρώπου, όπως συνέβη εκείνα τα 10 λεπτά. Το μέλλον του κόσμου εξαρτιόταν από την απόφασή του, ενώ εκείνος πάλευε με τον ίδιο του τον εαυτό για το αν θα πρέπει ή όχι να πατήσει το «κόκκινο κουμπί».

Σκέφτεται: οι Αμερικάνοι δεν έχουν ακόμη στην κατοχή τους ένα σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας και ξέρουν ότι μια πυρηνική επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ ισοδυναμεί με την άμεση εξόντωση του λαού τους. Και παρότι δεν τους εμπιστεύεται, ξέρει πως δεν είναι αυτοκτονικοί. Λέγεται μάλιστα το εξής: «Τέτοιος ηλίθιος δεν έχει γεννηθεί ακόμα, ούτε καν στις Ηνωμένες Πολιτείες.»

Αν και γνωρίζει πως σε περίπτωση που κάνει λάθος, μια έκρηξη 250 φορές μεγαλύτερη από αυτήν της Χιροσίμα θα εξαπολυόταν εναντίον τους, μέσα σε λίγα λεπτά, χωρίς οι ίδιοι να μπορούν να κάνουν πλέον τίποτα, καταφέρνει να διατηρήσει την ψυχραιμία του και να εμπιστευτεί το ένστικτό του ακούγοντας τη φωνή της λογικής.

Κι αποφασίζει να αναφέρει τη δυσλειτουργία του συστήματος.

Με τα μέλη μουδιασμένα και τον ιδρώτα να τρέχει ποτάμι, οι 120 άνδρες υπό τις διαταγές του μετρούν τα λεπτά που απομένουν, μέχρι οι πύραυλοι να φτάσουν στη Μόσχα.

Όταν ξαφνικά, στα λίγα δευτερόλεπτα που απομένουν, οι σειρήνες σταματούν να ηχούν και τα προειδοποιητικά φώτα σβήνουν.

Είχε πάρει τη σωστή απόφαση. Είχε σώσει τον κόσμο από έναν πυρηνικό όλεθρο.

Οι σύντροφοί του, μουσκεμένοι από τον ιδρώτα, τον αρπάζουν και τον πετούν στον αέρα, τον αγκαλιάζουν και τον ανακηρύσσουν σε ήρωα.

Ο ίδιος ρίχνεται στο κάθισμά του και καταναλώνει πάνω από μισό λίτρο βότκα χωρίς ανάσα. Όταν εκείνη η βραδιά έφτασε στο τέλος της, αποκοιμήθηκε για 28 συνεχόμενες ώρες.

Όταν επέστρεψε στην εργασία του, οι σύντοφοί του, τού χάρισαν μια φορητή τηλεόραση ρωσικής κατασκευής για να τον ευχαριστήσουν. Ήταν όλοι τους σώοι χάρη στην απόφαση που είχε πάρει.

Όταν μαθεύτηκε τι είχε συμβεί, ο προϊστάμενός του τού είπε ότι θα τον επιβράβευαν για την αποφυγή της καταστροφής και ότι ο ίδιος είχε προτείνει την ανακήρυξη μιας ημέρας προς τιμήν του.

Αλλά τίποτε από αυτά δεν έγινε τελικά.

Η Ρωσία δεν θα μπορούσε να επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο ρωσικό λαό να συνειδητοποιήσουν τι είχε συμβεί.

Έτσι, τον ενημέρωσαν ότι δεν είχε συμμορφωθεί με το πρωτόκολλο και τον μετέθεσαν σε μια χαμηλότερη ιεραρχικά θέση. Λίγο καιρό αργότερα αναγκάστηκε να βγει σε πρόωρη σύνταξη.

Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα μικρό διαμέρισμα στα περίχωρα της Μόσχας, φυτοζωόντας με μια πενιχρή σύνταξη των 200 δολαρίων το μήνα, μέσα στην απόλυτη μοναξιά και την ανωνυμία.

Ώσπου το 1998, ο διοικητής του που εκείνο το βράδυ βρισκόταν επικεφαλής, Yury Votintsev, αποκάλυψε το συμβάν, το λεγόμενο ‘’συμβάν της φθινοπωρινής ισημερίας’’ που προκλήθηκε από μια εξαιρετικά σπάνια αστρονομική συγκυρία, σε ένα βιβλίο με τα απομνημονεύματά του, που έφτασε τυχαία στα χέρια του Douglas Mattern, προέδρου του διεθνούς οργανισμού για την ειρήνη, «Ένωση των πολιτών του κόσμου».

Αφού επιβεβαίωσε κατά πόσο η συγκλονιστική αυτή ιστορία ήταν πραγματική, πήγε να συναντήσει αυτοπροσώπως τον αφανή αυτόν ήρωα στον οποίο χρωστάμε όλοι μας το γεγονός πως εξακολουθούμε να ζούμε σε αυτόν τον κόσμο, για να του δώσει το βραβείο του «Πολίτη του Κόσμου».

Τη μόνη ένδειξη που είχε ως προς το πού θα τον έβρισκε του την είχε δώσει ένας Ρώσος δημοσιογράφος, ο οποίος τον είχε προειδοποιήσει ότι θα πρέπει να πάει χωρίς ραντεβού, διότι ούτε το τηλέφωνο ούτε το κουδούνι λειτουργούσαν.

Η αναζήτηση ανάμεσα στα τεράστια και γκρίζα συγκροτήματα διαμερισμάτων από μπετό, περίπου 50 χιλιόμετρα μακριά από τη Μόσχα, δεν υπήρξε εύκολη.

Ένας από τους ανθρώπους από τους οποίους ζήτησε πληροφορίες του απάντησε: «Θα πρέπει να είστε τρελός».

Αν πραγματικά υπήρχε ένας άνθρωπος ο οποίος θα είχε αγνοήσει μια προειδοποίηση για πυρηνική επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτός θα είχε ήδη εκτελεστεί. Εκείνη την εποχή στη Σοβιετική Ένωση, η έννοια ‘’ψευδής συναγερμός’’ δεν υπήρχε. Το σύστημα δεν έκανε ποτέ λάθος. Μόνο οι άνθρωποι.

Τελικά, στο δεύτερο όροφο ενός από τα κτίρια, κατόρθωσε να εντοπίσει τον αξιωματικό, ο οποίος εμφανίστηκε, αξύριστος κι απεριποίητος. ‘’Ναι, εγώ είμαι, παρακαλώ’’.

«Ένιωσα πως ήμουν μαζί με τον Ιησού, όταν άνοιξε την πόρτα», δήλωσε ο Douglas Mattern.

«Ωστόσο, ζούσε σε άθλια κατάσταση. Κουτσαίνοντας, με πρησμένα πόδια, δεν μπορούσε να περπατήσει και, καθώς του ήταν πολύ οδυνηρό να στέκεται όρθιος, μου είπε ότι έβγαινε μόνο για να αγοράζει τα απαραίτητα.»

Μετά από την αφήγηση της ιστορίας, περίπου όπως σας την περιγράψαμε, αυτός ο άνθρωπος θα σας έλεγε: «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ήρωα. Ήμουν απλώς και μόνο ένας υπάλληλος που έκανε το καθήκον του με ευσυνειδησία, σε μια εποχή μεγάλου κινδύνου για την ανθρωπότητα. «Ήμουν απλά ο κατάλληλος άνθρωπος, στον κατάλληλο τόπο, την κατάλληλη στιγμή.»

‘’Σε έναν κόσμο γεμάτο από ματαιόδοξους που «καμώνονται» πως κάνουν κάτι σημαντικό, ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που κάνουν είναι να βλάπτουν τους άλλους και τον πλανήτη, σε έναν κόσμο τόσο γεμάτο από δυστυχία, μικροπρέπειες, υπετροφικά εγώ, απληστία και φιλοδοξίες, η ταπεινότητα αυτού του ανθρώπου και η αδιαφορία του απεναντι στη φήμη και την αναγνώριση, είναι πραγματικά συγκλονιστική’’, είπε ο Mattern.

Αφού έλαβαν γνώση σχετικά με το γεγονός αυτό, ειδικοί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία υπολόγισαν ποια θα ήταν η έκταση της καταστροφής, σύμφωνα με το οπλοστάσιο που είχαν στη διάθεσή τους εκείνη την εποχή.

Το ανατριχιαστικό συμπέρασμα: τρία έως τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι σώθηκαν άμεσα και έμμεσα από την απόφαση που πήρε αυτός ο άνθρωπος εκείνο το βράδυ.

‘’Το πρόσωπο της γης θα είχε παραμορφωθεί και ο κόσμος όπως τον γνωρίζουμε, δεν θα υπήρχε πια» είπε ένας από τους εμπειρογνώμονες.

Αυτός ο άνθρωπος έχει λάβει:

Το Βραβείο του Πολίτη του Κόσμου, στις 21 Μαΐου 2004.

Η Αυστραλιανή Σύγκλητος του απένειμε τιμή στις 23 Ιουνίου 2004.

Στις 19 Ιανουαρίου του 2006 έγινε δεκτός στα Ηνωμένα Έθνη. Είπε ότι εκείνη η μέρα ήταν η «πιο ευτυχισμένη μέρα που είχε ζήσει εδώ και πολλά χρόνια.»

Στη Γερμανία, το 2011, τιμήθηκε με το βραβείο για όσους έχουν συνεισφέρει σημαντικά στην παγκόσμια ειρήνη, αποτρέποντας έναν πιθανό πυρηνικό πόλεμο.

Βραβεύτηκε στο Baden Baden στις 24 Φεβρουαρίου 2012.

Κέρδισε το Dresda Preis το 2013.

Και ο Κέβιν Κόστνερ γύρισε το ντοκιμανταίρ «Κόκκινο κουμπί» προς τιμήν του.

Σήμερα συνεχίζει να ζει στο μικρό του διαμέρισμα στα περίχωρα της Μόσχας, με τη μικρή του σύνταξη των 200 δολαρίων το μήνα, σε σχετική ανωνυμία. Έδωσε τα περισσότερα από τα χρηματικά έπαθλα στην οικογένειά του, κρατώντας μερικά χρήματα για να αγοράσει μια ηλεκτρική σκούπα που ονειρευόταν και που αποδείχθηκε ελαττωματική.

Όταν άκουσα αυτή την ιστορία, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν: όταν οι γείτονές του ή κάποιος άλλος τον κοιτούν, έχουν ποτέ σκεφτεί πως οφείλουν τη ζωή τους και εκείνη της οικογένειάς τους, των απογόνων και των φίλων τους, σε αυτόν τον άνθρωπο;

Ή αν αυτός ο άνδρας βλέπει τις ειδήσεις και όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, έχει αναρωτηθεί ποτέ αν όλα αυτά που γίνονται συμβαίνουν χάρη στην απόφαση που πήρε μέσα σε εκείνα τα 10 λεπτά;

Όταν βλέπει την ανατολή και τη δύση του ήλιου έχει ποτέ σκεφτεί ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι μπορούν να το κάνουν, χάρη στον ίδιο;

Και αναρωτιέμαι πόσο Κάρμα μπορεί να κερδίσει μια ανθρώπινη ψυχή για τη σωτηρία δισεκατομμυρίων ανθρώπων, φυτών και ζώων; Για τη σωτηρία ενός ολόκληρου πλανήτη;

Αυτό το γεροντάκι που ζει σε ένα μικρό δυάρι στα περίχωρα της Μόσχας με τα ψίχουλα των 200 δολαρίων το μήνα, έσωσε τον κόσμο και κανείς δεν το ξέρει.

Πώς είναι δυνατόν μετά από 32 χρόνια, τόσο λίγοι άνθρωποι στον κόσμο να γνωρίζουν γι “αυτόν;

Είναι αδιανόητο και φοβερά άδικο.

Για το λόγο αυτό, σε αυτή τη νέα επέτειο της απόφασης με βάση την κοινή λογική, που έσωσε τον κόσμο, θέλω απλώς να γνωρίσουν όλοι τον άνθρωπο που πήρε αυτή την απόφαση.

Είναι ο Αντισυνταγματάρχης Stanislav Petrov.

Μετάφραση από τα Ιταλικά: Όλγα Λιακάκη

Πηγή:expresstime.gr

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2016/12/o-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%8

Δεκέμβριος 5, 2016 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ | Σχολιάστε

ΣΤΗ ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΠΑΩ …Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ. ΟΠΟΤΕ ΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΑΚΙ.

Αποτέλεσμα εικόνας για New Zealand is Like a WorldΗ Νέα Ζηλανδία είναι σαν ένας κόσμος από μια άλλη εποχή …

Το Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας είναι μια από τις λιγότερο κατοικημένες περιοχές στη γη. Στο νησί  υπάρχουν τεράστια παγόβουνα, βουνά, λίμνες και όλα είναι πανέμορφα και προσελκύει μεγάλο αριθμό ταξιδιωτών που θέλουν να γνωρίσουν την πραγματική φύση. Σε αυτό το βίντεο αιωρείσαι πάνω από το θρυλικό τοπίο, απορροφώντας τη λαμπερή φυσική ομορφιά της νότιας Νέας Ζηλανδίας.Αποτέλεσμα εικόνας για New Zealand is Like a World

Οκτώβριος 20, 2016 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΤΑΞΙΔΙΑ, ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ | Σχολιάστε

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 17 ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΞΙΦΑΣΚΙΑΣ ΤΗΣ. ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΑΛΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ.

Είναι να μην είμαστε περήφανοι για το κορίτσι με τις Κοπανακαίϊκες ρίζες, κόρη του Γιώργη και της Σοφίας, που κάθε καλοκαίρι έρχονται από την Αυστραλία και περνάνε αρκετό καιρό μαζί μας; 

Ο George Salmas πρόσθεσε 5 νέες φωτογραφίες — μαζί με Sophie Mougos στην τοποθεσία North Melbourne Football Club, Arden St.

SILVER MEDAL, UNDER 17’S APRIL 2015

SILVER UNDER 17

ANOTHER SILVER MEDAL FOR MY GIRL, NOVEMBER 2014

Οκτώβριος 11, 2016 Posted by | ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ, ΕΛΛΑΔΑ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΚΟΠΑΝΑΚΙ | Σχολιάστε

Ένα μοναδικό αφιέρωμα στον Ταύγετο. Ιστορία, λαογραφία, φωτογραφίες.

484836 (1)Ο Ταΰγετος ή Πενταδάκτυλος, είναι η υψηλότερη οροσειρά της Πελοποννήσου, εκτεινόμενη μεταξύ των λεκανών Μεγαλόπολης – Ευρώτα και Μεσσηνίας. Η κορυφή του έχει ύψος 2.407 μέτρα και ονομάζεται Προφήτης Ηλίας ενώ στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Ταλετός.

Η οροσειρά, από πολύ νωρίς συνδέθηκε με την αρχαία ελληνική μυθολογία και πήρε την ονομασία της από την Ταϋγέτη, μία από τις επτά Ατλαντίδες ή Πλειάδες, κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή του μύθου, η Ταϋγέτη φέρεται ως σύζυγος του Λακεδαίμονα. Επίσης λεγόταν και μητέρα του Ευρώτα.

Στα βυζαντινά χρόνια, η οροσειρά αναφέρεται με την ονομασία Πενταδάκτυλος, εξ αιτίας των πέντε κορυφών του. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας επικράτησε η ονομασία Ζυγός του Μελιγού.

Στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, η οροσειρά λεγόταν «Αγιολιάς ο μακρυνός», από το μεγάλο μήκος της οροσειράς, μέχρι τελικά που ξαναπήρε το αρχαίο όνομα, Ταΰγετος.

Ο Ταΰγετος αποτελείται κυρίως από ασβεστόλιθους και μάρμαρο, ενώ είναι αρκετά πλούσιος σε νερά. Το κλίμα του είναι γενικά ηπειρωτικό, με μεγάλες χιονοπτώσεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από έλατα και μαυρόπευκα, ενώ έχει μεγάλο αριθμό ρεμάτων και μικρών ποταμών.

   Ταΰγετος

Η οροσειρά του Ταΰγετου έχει μήκος 115 χιλιόμετρα, μέγιστο πλάτος 30 χιλιόμετρα και έκταση 2.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η οποία συγκροτείται από τέσσερα κύρια τμήματα: α)τον Βόρειο (προς την Μεγαλόπολη), β) τον Μέσο Ανατολικό (προς την Σπάρτη), γ) τον Δυτικό και δ) τον Νότιο Ταΰγετο που σχηματίζει τη χερσόνησο της Μάνης, η οποία και καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο.

Η περίφημη πυραμίδα του Ταϋγέτου

Mεγάλη μερίδα ερευνητών υποστηρίζει πως η κορυφή προφήτη Ηλία (2407μ. ύψος), λαξεύτηκε, είτε εξ’ ολοκλήρου ή εν μέρει, προκειμένου να αποκτήσει πυραμιδοειδές σχήμα και να λειτουργήσει τελετουργικά και λατρευτικά. Αυτό, όπως λένε, «αποδεικνύεται από την απόλυτη κανονικότητα της πυραμίδας» (οπτικά, είναι ένα τέλειο ισοσκελές τρίγωνο) και κυρίως, «από την τεχνητή οριζοντίωση της βάσεώς της», όπου το έδαφος είναι σχετικά πιο λείο και ομαλό. Αυτή η μερίδα κάνει λόγο για ένα μεγαλιθικό μνημείο, σαν αυτά που συναντώνται σε όλη την Ευρώπη, την περίοδο 3.500 – 2.000 π.Χ. Σε κάθε περίπτωση, τόσο η ηλικία της πυραμίδας όσο και οι αρχικές της διαστάσεις είναι αδύνατο να υπολογιστούν.

taygetos

5 όμορφα χωριά του Ταϋγέτου

Αλαγονία: μεσσηνιακή ησυχία
Στις δυτικές πλαγιές του Ταΰγετου, χτισμένη αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 800 μέτρων, η Αλαγονία είναι ένα ήσυχο χωριουδάκι, γι’ αυτούς που θέλουν η απόδρασή τους να είναι πιο χαλαρωτική και απαλλαγμένη από αστικές συνήθειες. Φανταστείτε ότι στο χωριό ζουν λιγότεροι από 200 κάτοικοι και μπορείτε να το γυρίσετε με γαϊδουράκι ή να πεζοπορήσετε μέσα στο δάσος, περνώντας από τη βρύση του Νίκα και να φτάσετε στη θέση Λουκά, όπου τα ψηλά πλατάνια και ο μικρός καταρράκτης θα… βάλουν φωτιά στη φωτογραφική σας μηχανή. Στον ξενώνα του χωριού, μάλιστα, μπορεί να βρείτε ποδήλατα βουνού για ποδηλασία σε δασικά μονοπάτια που μοιάζουν βγαλμένα από παραμύθι.

Νέδουσα: στο χωριό του Νικηταρά
Βορειοδυτικά του Ταϋγέτου, στα 700 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, βρίσκεται η Νέδουσα, η γενέτειρα του Νικηταρά -γι’ αυτό και στο χωριό θα βρείτε την προτομή και το σπίτι του ξακουστού οπλαρχηγού της Επανάστασης του 1821. Το πράσινο, για άλλη μια φορά, χρωματίζει όλο το χωριό, στην είσοδο του οποίου ένα ψηλό γεφύρι και δύο πετρόχτιστοι νερόμυλοι του δίνουν παραμυθένια ατμόσφαιρα, ενώ τα πανέμορφα πέτρινα ξωκλήσια μέσα στη σπηλιά, τραβούν τα βλέμματα των επισκεπτών. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το γερο-πλάτανο στη θέση Καμίνια, που στο εσωτερικό του χωράει έως και δέκα άτομα.

Αρτεμισία: πράσινο, ναοί και μνημεία
Παραμένοντας βορειοδυτικά του Ταϋγέτου, η Αρτεμισία, σε υψόμετρο 700 μέτρων, είναι από τα μεγαλύτερα χωριά σε γεωγραφική έκταση, χτισμένη στη θέση της αρχαίας Δενθαλιάτιδας. Διαθέτει αξιόλογα ιστορικά μνημεία και αξιοθέατα, μεταξύ των οποίων τα κτίσματα της ιστορικής Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Μελέ, όπου υπάρχουν ερείπια από τη Μεσαιωνική σχολή Μελέ και τα Δημάκεια Εκπαιδευτήρια, την Κάτω Χώρα –που πλέον δεν κατοικείται- με αξιόλογα μνημεία και ερείπια από παλιά κτίσματα, τον παραδοσιακό νερόμυλο του Μίμη Γιαννόπουλου, τα πέτρινα γεφύρια κ.ά.

Κάτω Καρβέλι 

Το Κάτω Καρβέλι ή παλιότερα Χανάκια είναι ένα από τα χωριά του δυτικού Ταϋγέτου που μετά το Νόμο Καποδίστρια, ανήκει στο Δημοτικό διαμέρισμα του Καρβελίου στον Νομό Μεσσηνίας. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Καλαμάτας. Βρίσκεται βόρει- ανατολικά της Καλαμάτας κρυμμένο πίσω από λόφο, όπως και τα χωριά Ελαιοχώρι και Κουταλά και πάνω από τον λόφο, όπου πρόσφατα έχουν κάνει εκκλησία του Προφήτη Ηλία και χώρο πανηγυριού, βλέπει ολόκληρο τον Μεσσηνιακό κόλπο και την Μεσσηνιακή Πεδιάδα. Ανατολικά εφάπτεται με τις άκρες του Ελαιοχωρίου και Νοτιο-Δυτικά μέχρι τον δρόμο Καλαμάτας – Σπάρτης και τον ποταμό Νέδοντα.

Αλτομιρά: Το απόρθητο χωριό

Αμφιθεατρικά κτισμένος σε πλαγιά του Ταΰγετου, στο 12ο χλμ του δρόμου Κάμπου-Καλαμάτας, ο ορεινός, ανακηρυγμένος διατηρητέος, οικισμός των Αλτομιρών Μεσσηνίας, κατοικείται αποκλειστικά και μόνο το καλοκαίρι από λίγους κτηνοτρόφους και κάποιους παραθεριστές. Το χωριό, που αναφέρεται για πρώτη φορά το 1618 με πληθυσμό 20 οικογένειες, ανήκε επί Τουρκοκρατίας στην καπετανία και εξαρχία της Ζαρνάτας και αποτέλεσε καταφύγιο κλεφτών. Φαίνεται μάλιστα, ότι σε κάποιον ληστή ή φυγάδα, επονομαζόμενο Αλτόμορο, που είχε καταφύγει εκεί, οφείλει και το όνομά του. Ο ναός του Αγίου Αθανασίου, κτισμένος περίπου το 1865, αποτελεί τον κεντρικό ναό του χωριού ενώ στα Αλτομιρά ανήκει και το μεταβυζαντινό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Σημαντικό πόλο έλξης αποτελεί το λιθόστρωτο μονοπάτι του Μπίλιοβου, του τέλους του 19ου αι. που συνέδεε τον οικισμό με τα πεδινά χωριά της περιοχής, στα οποία εγκαταστάθηκαν τελικά οι περισσότεροι κάτοικοι μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Τα καλοκαίρια, οι ντόπιοι επιστρέφουν και αναβιώνουν τον τόπο τους με γλέντια και πανηγύρια.

altomira-01

Μονοπάτια του Ταΰγετου

Γραφικοί οικισμοί αγκαλιασμένοι από πλούσια βλάστηση, ένα βουκολικό τοπίο να σας συντροφεύει και η μαγευτική επαφή με τη φύση να διώχνει μακριά κάθε έγνοια της καθημερινότητας.

Ο επιβλητικός Ταΰγετος κρύβει αμέτρητα μυστικά και ένα εντυπωσιακό φυσικό τοπίο και σας προσκαλεί να τα ανακαλύψετε μέσα από τα μονοπάτια του.

Πηγή Μαγγανιάρη – Καταφύγιο Ταΰγετου – Κορυφή Προφήτη Ηλία

Η πηγή του Μαγγανιάρη βρίσκεται σε υψόμετρο 980 μέτρων στο τέλος του ασφαλτωμένου δρόμου. Από εδώ ξεκινά το κυρίως μονοπάτι προς την κορυφή του Ταΰγετου που διασχίζει το ορεινό δάσος. Ύστερα από τρεις ώρες πεζοπορίας φτάνουμε στις πηγές της Βαρβάρας, όπου μπορούμε να προμηθευτούμε νερό, και στη συνέχεια προσεγγίζουμε στο ορειβατικό καταφύγιο του Ταΰγετου, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1550 μέτρων. Κατά μήκος της διαδρομής το μονοπάτι διασταυρώνεται δύο φορές με το δασικό δρόμο που ενώνει την πηγή του Μαγγανιάρη με τους Πενταυλούς. Από το καταφύγιο διέρχεται το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4 που οδηγεί στα Λακκώματα κι από εκεί στην κορυφή του Προφήτη Ηλία στα 2400 μέτρα υψόμετρο. Η ανάβαση από την πηγή Μαγγανιάρη μέχρι το καταφύγιο έχει υψομετρική διαφορά 570 μέτρα και διαρκεί μιάμιση ώρα. Από το καταφύγιο ως την κορυφή του Προφήτη Ηλία, απαιτούνται περίπου δυόμισι ώρες. Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 8,5 χμ. και διασχίζεται σε περίπου 4,5 ώρες.

Κουμουστά – Μονή Γόλας

Από την Κουμουστά, ένα Μεσαιωνικό χωριό κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 750 μ. στις πλαγιές του Ταΰγετου, μέσα από μια πανέμορφη πεζοπορική διαδρομή μιάμισης περίπου ώρας, κατευθυνόμαστε προς τη Μονή Γόλας.

Η Μονή αποτελεί μία από τις εφτά στον ελλαδικό χώρο με απεικόνιση αρχαίων φιλοσόφων και τη μοναδική σε όλη τη νότια Ελλάδα. Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 3,5 χιλιόμετρα και έχει υψομετρική διαφορά 140 μέτρα.

Κουμουστά – Πενταυλοί / Καταφύγιο Ταύγετου

Από το μεσαιωνικό οικισμό της Κουμουστάς, που βρίσκεται στα 750 μέτρα υψόμετρο στις πλαγιές του Ταΰγετου ξεκινά το οικολογικό, περιπατητικό μονοπάτι που οδηγεί στη δασική περιοχή των Πενταυλών, στα 1200 μέτρα υψόμετρο.

Πρόκειται για μια πανέμορφη διαδρομή εφτά χιλιομέτρων που διασχίζουμε σε 2 περίπου ώρες περνώντας μέσα από πηγές, καταρράκτες και λίμνες που προσφέρονται για κολύμπι. Κατά μήκος της διαδρομής το μονοπάτι διακλαδώνεται με άλλο που οδηγεί στο ορειβατικό καταφύγιο του Ταΰγετου.

Η διαδρομή αυτή διαρκεί τρεις ώρες και έχει μήκος εφτά χιλιόμετρα. Το ορειβατικό καταφύγιο μπορούμε να το προσεγγίσουμε και από τους Πενταυλούς απ’ όπου διέρχεται το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4.

Αναβρυτή – Άγιος Ιωάννης

Ο οικισμός της Αναβρυτής, παλιό βιοτεχνικό κέντρο της περιοχής, συνδέεται με πλήθος από πεζοπορικές διαδρομές καθώς και με το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4.

Μια από τις εντυπωσιακότερες και σύντομες περιπατητικές διαδρομές είναι αυτή που μέσω του λιθόχτιστου μονοπατιού μας οδηγεί σε μία μόλις ώρα στον Άγιο Ιωάννη στην ανατολική πλευρά του Ταΰγετου.

Η διαδρομή, μήκους 3,5 χμ., διέρχεται από φαράγγι και έχει υψομετρική διαφορά 350 μέτρα.

Πηγή: moriasnow.gr, newsbeast.

Ένα μοναδικό αφιέρωμα στον Ταύγετο (φωτογραφίες)

Σεπτεμβρίου 22, 2016 Posted by | ΕΛΛΑΔΑ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΜΠΑΜΠΗΣ ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ | Σχολιάστε

Γυμνές σκηνές από ταινίες γεμάτες τρυφερότητα.

Ιουλίου 13, 2016 Posted by | ΑΓΑΠΗ-ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ΓΥΜΝΟ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΤΟΛΜΗΡΑ | Σχολιάστε

Αποτύπωση του Ι.Ν Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα, δημιούργημα Λαγκαδινών μαστόρων της πέτρας το 1811.

Αποτύπωση του Ι.Ν Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα
Γράφτηκε από την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Ο ιστορικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα, δημιούργημα Λαγκαδινών μαστόρων της πέτρας το 1811, βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ειδικών επιστημόνων της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.Αποτύπωση του Ι.Ν Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα

Το σωματείο «Κίνηση Πολιτών – Τα άνθη της Πέτρας – Φίλοι Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής Αρκαδίας» στοχεύει στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής μέσα από τις πετρόχτιστες κατασκευές των Λαγκαδινών μαστόρων. Έτσι μελετά, καταγράφει και προβάλει τα «Άνθη της πέτρας», δηλ. τα δημόσια και ιδιωτικά έργα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής των Λαγκαδινών μαστόρων της πέτρας και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την συντήρηση και ανάδειξής τους σε συνεργασία με τους φορείς στην αρμοδιότητα των οποίων εμπίπτουν. Αντικείμενο ενδιαφέροντος ταυτοποίησης , καταγραφής , αποτύπωσης και προβολής είναι και οι εκκλησίες που έχτισαν οι Λαγκαδινοί μαστόροι ιδιαίτερα της προεπαναστατικής περιόδου.

Ο ενοριακός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Εύα (παλιά ονομασία Αναζήριο ή Ναζήρι), χτίστηκε το 1811 μέσα σε χρονικό διάστημα σαράντα ημερών ύστερα από σχετική αδειοδότηση (Σουλτανικό ιραδί) του Σουλτάνου. Το αίτημα είχε υποβάλλει στον τοπικό Τούρκο πασά της Ανδρούσας ο Αναγνώστης Παπατσώνης, γιος του ιερέα του χωριού Δημήτρη Παπατσώνη και διοικητής της επαρχίας Εμπλακίων ή Ιμπλακίων στην οποία ανήκε και το Ναζήρι. Ο Τούρκος πασάς της Ανδρούσας συνηγόρησε θετικά στο αίτημα του Αναγνώστη Παπατσώνη γιατί του είχε απεριόριστη εκτίμηση. Ο Αναγνώστης Παπατσώνης με ένα έξυπνο τέχνασμα εξασφάλισε τη σύμφωνη γνώμη του Τούρκου τοπικού πασά. Η απαραίτητη Σουλτανική άδεια (ιραδί) δόθηκε με την προϋπόθεση της πλήρους οικοδόμησης σε χρονικό διάστημα σαράντα ημερών αλλιώς αν το κτίσμα είναι ημιτελές να γκρεμιστεί.

Ο Παπατσώνης απευθύνθηκε στον προεστό των Λαγκαδίων και μετέπειτα οπλαρχηγό της Επανάστασης του 1821, Κανέλλο Δεληγιάννη που ήταν και γαμπρός του. Ο Κανέλλος Δεληγιάννης είχε παντρευτεί την κόρη του Αναγνώστη Παπατσώνη, Αναστασία.

Επιλέχθηκαν οι καλύτεροι Λαγκαδινοί πρωτομάστορες της εποχής. Έτσι για το χτίσιμο της εκκλησίας έγινε συμφωνητικό μεταξύ του Αναγνώστη Παπατσώνη και των πρωτομαστόρων Μαστραντώνη (Ρηγόπουλου;), Μαστροστάθη(Θεοδώρου;) και Μαστροδημητράκη Στεργίου. (Το πλήρες κείμενο του συμφωνητικού με ημερομηνία 14 Μαρτίου 1811, διασώζεται σήμερα στο αρχείο της οικογένειας Παπατσώνη.) Οι ίδιοι πρωτομάστορες μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα είχαν χτίσει πάλι μέσα σε αντίστοιχους χρονικούς περιορισμούς την εκκλησία του Αϊ-Γιάννη Προδρόμου στα Λαγκάδια (1808) και την εκκλησία του Αϊ-Γιώργη στη Στεμνίτσα (1810). Πολύτιμη γραπτή πηγή πληροφοριών για την ιστορία του ναού αποτελεί η «Ιστορία Ναζηρίου, Νεοχωρίου και Καλαμαρά» που γράφτηκε από τον αείμνηστο δάσκαλο του χωριού Κωνσταντίνο Ζάνια (1884-1962).

Η εκκλησία τελείωσε την 1η Μαΐου 1811 όπως αναφέρεται στην εντοιχισμένη πλάκα πάνω από την κεντρική νότια είσοδο του ναού. Αναφέρονται επίσης ο κτήτορας Ανδρέας Αναγνώστης Παπατσώνης και οι Λαγκαδινοί πρωτομάστορες.

Την εκκλησία επισκέφτηκε πέρσι τον Ιούνιο ο πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών–Άνθη της Πέτρας, καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιάννης Τσιαούσης. Με την βοήθεια και συνεργασία του δασκάλου από την Εύα Γιώργου Αργυροηλιόπουλου, του καθηγητή από την Βαλύρα Γιάννη Λύρα και του παπα -Τάσση Παναγιωτόπουλου από την Εύα, εφημέριου του ναού τα τελευταία σαράντα χρόνια, έγινε η πρώτη ταυτοποίηση και φωτογράφιση.

Ακολούθησε φέτος τον Ιούλιο, σε συνεργασία με τον τωρινό εφημέριο ιερέα Παναγιώτη Βλάχο, το εκκλησιαστικό συμβούλιο και με τη βοήθεια φίλων – συνεργατών η αρχιτεκτονική αποτύπωση του ναού από κλιμάκιο εξειδικευμένων επιστημόνων που επισκέφτηκαν την Εύα και εργάστηκαν κοπιαστικά και επίμονα για το σκοπό αυτό.

Η ομάδα των επιστημόνων της αποτύπωσης αποτελείται από τους Φώτη Κόνδη, πολιτικό μηχανικό, Χριστιάννα Βελουδάκη, αρχιτέκτονα και Ειρήνη-Χρυσοβαλάντου Καραγεώργη, αρχιτέκτονα, όλοι με μεταπτυχιακή εξειδίκευση του Τμήματος Προστασίας Μνημείων του Ε.Μ.Π. (Σημειώνεται ότι οι ίδιοι επιστήμονες έχουν συμμετάσχει στην αποτύπωση και των άλλων δύο «συνομήλικων» εκκλησιών στα Λαγκάδια και στη Στεμνίτσα).

Ο ναός είναι χαρακτηρισμένος ως μνημείο ιδιαίτερης ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας και προστατεύεται από τη Διεύθυνση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού. Η αποτύπωση του ναού εξασφαλίζει την ύπαρξη αναλυτικών και λεπτομερών σχεδίων της λιθοδομής για πάντα. Με τη λεπτομερειακή και ενδελεχή μελέτη της αποτύπωσης και τη μελέτη της καταγεγραμμένης ιστορίας του ναού θα ερευνηθούν η αρχική του μορφή καθώς και οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις και προσθήκες. Είναι ένας ναός που παρουσιάζει πολύ μεγάλες ομοιότητες με τους «συνομήλικούς» του Αϊ-Γιάννη Πρόδρομο στα Λαγκάδια (1808) και Αϊ-Γιώργη στη Στεμνίτσα (1810) καθώς είναι χτισμένος από τους ίδιους μαστόρους και σε παρόμοιες συνθήκες. Αντίγραφα της αποτύπωσης θα δοθούν στο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο προς φύλαξη στο αρχείο του ναού για μελλοντική χρήση.

https://www.eleftheriaonline.gr/local/koinonia/ekklisia/item/100007-apotyposi-tou-i-n-koimiseos-tis-theotokou-stin-eya

Ιουλίου 13, 2016 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΕΡΓΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΤΕΧΝΗ | Σχολιάστε

Lucia: Μια ματιά στη ζωή των τρίδυμων κοριτσιών μου και των τριών αγοριών μου.

Of Triplets: I Document The Joys Of Raising My Six Kids.Triple Blessing: After Having 3 Sons, We Were Blessed With Triplet Girls

Το όνομά μου είναι Lucia και είμαι μια μητέρα έξι παιδιών. Πρώτον, ένα αγόρι, στη συνέχεια δίδυμα αγόρια και τέλος τρίδυμα κορίτσια. Λατρεύω τη λήψη φωτογραφιών από τα παιδιά μου.

Having triplets is a blessing! It is a lot of work, but so worth every second. There are a few challenges on the way, but we wouldn’t have it any other way. I am a busy mum of six. A boy, twin boys and triplet girls. Yes, in that order.

When we found out we were having triplets after already having three boys, we couldn’t believe it. But, it has turned out to be a wonderful ride. I started taking photos with my first camera about three years ago. I am so glad I did. Now I have beautiful picture memories of my kids growing up. Here is a glimpse into the life of triplets.

More info: Facebook | viewbug.com

Ιουνίου 17, 2016 Posted by | ΑΓΑΠΗ-ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ | Σχολιάστε