“Κάτω η χούντα”. Γιώργος Κηρύκου (1955-1993): Η ιστορία ενός εκ των «άγνωστων» αγωνιστών του Πολυτεχνείου.

Η φωτογραφία που τον δείχνει ανεβασμένο στην πύλη του Πολυτεχνείου, ανεμίζοντας την ελληνική σημαία και φωνάζοντας συνθήματα “Κάτω η χούντα” και “Επανάσταση λαέ“, είναι πασίγνωστη.

Ονομαζόταν Γιώργος Κηρύκου, καταγόταν από την Ικαρία, ένα από τα 5 παιδιά της οικογένειάς του, και το 1973 ήταν 18 χρονών.Είχε έλθει στην Αθήνα να βρει την τύχη του και δούλευε περιστασιακά οικοδόμος και ελαιοχρωματιστής. Η μεγάλη του αγάπη, όμως, ήταν η μουσική και η κιθάρα. Ερασιτέχνης μουσικός, έφτιαχνε στιχάκια και τα έντυνε με τα ακόρντα της κιθάρας του.

Η φωτογραφία που τον δείχνει ανεβασμένο στην πύλη του Πολυτεχνείου, ανεμίζοντας την ελληνική σημαία και φωνάζοντας συνθήματα “Κάτω η χούντα” και “Επανάσταση λαέ“, είναι πασίγνωστη. Τότε ήταν αρραβωνιασμένος με μια φοιτήτρια.

Μετά τα γεγονότα, συνελήφθη από τα όργανα της χούντας, κρατήθηκε στο Χαϊδάρι και βασανίστηκε. Οι γονείς του είχαν χάσει τα ίχνη του, δεν ήξεραν εάν είναι ζωντανός ή όχι. Τελικά, κατάφερε να επικοινωνήσει με την αρραβωνιαστικιά του μέσω ενός φαντάρου, κι εκείνη έστειλε γράμμα στην Ικαρία για να πει στην οικογένεια ότι είναι ζωντανός.

Αργότερα μπαρκάρισε στα καράβια, ξαναγύρισε γιατί ήταν “παράνομος”, πήγε στην Αμερική, παντρεύτηκε, έκανε έναν γιο, και δούλευε μουσικός στην Αστόρια. Χώρισε, γύρισε στην Ικαρία στην μάνα του και στις αδελφές του, έκανε έναν δεύτερο γάμο, και έκανε μαθήματα κιθάρας σε παιδιά. Το παρατσούκλι του ήταν “Αλμπάνο“

Το καλοκαίρι του 1993, με τις φοβερές πυρκαγιές στο νησί που κόστισαν 13 νεκρούς, σε ηλικία 38 ετών, μαζί με δυο φίλους του, βοηθούσε να αντιμετωπιστεί η καταστροφή. Οταν άκουσε για 4 γέροντες εγκλωβισμένους που κινδύνευε η ζωή τους, πήγε εκεί. Προσπάθησε να σώσει μια γριούλα από την φωτιά, την πήρε στην πλάτη του για να την μεταφέρει, όμως ο αέρας άλλαξε κατεύθυνση και η φωτιά γύρισε. Εγκλωβίστηκαν όλοι εκεί, κι εκεί έχασε τη ζωή του.

Αυτή ήταν, εν συντομία, η ιστορία του Γιώργου Κηρύκου. Αλλά δεν είναι η ιστορία του Γιώργου Κηρύκου μόνο. Είναι και η ιστορία των χιλιάδων άγνωστων “ανώνυμων” ανιδιοτελών αγωνιστών του Πολυτεχνείου, που ποτέ δεν ζήτησαν τίποτε και ποτέ δεν εξαργύρωσαν εκείνους τους αγώνες.

https://left.gr/news/giorgos-kirykoy-1955-1993-i-istoria-enos-ek-ton-agnoston-agoniston-toy-polytehneioy

Advertisements

Τον 4ο και τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες έχτισαν μια αυτοκρατορία που απλώνεται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Διηγήθηκε από το Liam Neeson Golden Age (Ιστορικό Ντοκιμαντέρ)

Ήταν ίσως η πιο θεαματική άνθηση της φαντασίας και της επιτυχίας στην καταγεγραμμένη ιστορία. Τον 4ο και τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες έχτισαν μια αυτοκρατορία που απλώνεται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο από την Ασία στην Ισπανία. Έθεσαν τα θεμέλια της σύγχρονης επιστήμης, της πολιτικής, του πολέμου και της φιλοσοφίας και παρήγαγαν μερικές από τις πιο εντυπωσιακές τέχνες και την αρχιτεκτονική που έχει δει ποτέ ο κόσμος. Αυτή η σειρά, που διηγείται ο Liam Neeson, αναφέρει την άνοδο, τη δόξα, τη θανάτωση και την κληρονομιά της αυτοκρατορίας που σημάδεψε την αυγή του δυτικού πολιτισμού. Η ιστορία αυτού του εκπληκτικού πολιτισμού λέγεται μέσα από τη ζωή των ηρώων της αρχαίας Ελλάδας. Οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της τεχνολογίας υπολογιστών και τηλεόρασης ανοικοδομούν την Ακρόπολη, αναδημιουργούν τη Μάχη του Μαραθώνα και αποκαθιστούν το μεγαλείο της Ακαδημίας, όπου ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης σφυρηλάτησαν τα θεμέλια της Δύσης. Η σειρά συνδυάζει δραματική αφήγηση, εκπληκτική απεικόνιση, νέα έρευνα και διακεκριμένη υποτροφία για να καταστήσει την κλασσική Ελλάδα ένδοξο ζωντανό.

Το δεύτερο μέρος αναπαριστά την ηρωική νίκη των Ελλήνων ενάντια στην ισχυρή περσική αυτοκρατορία μέσα από τη ζωή του Θεμιστοκλή, ενός από τους μεγαλύτερους στρατηγούς της Αθήνας. Το επεισόδιο ανοίγει το 490 π.Χ. όταν η μικροσκοπική Αθήνα προετοιμάζεται για να διαφυλάξει την αναπτυσσόμενη οικονομία και τη νηπιακή δημοκρατία ενάντια σε εισβολή από τους περσικούς στρατούς του Δαρείου Μεγάλου. Όταν οι Πέρσες φτάνουν για μάχη, ο Έλληνας ταχυμεταφορέας Φειδιππίδης τρέχει 140 μίλια με τη Σπάρτη μέσα σε δύο ημέρες για να ζητήσει βοήθεια από το στρατό του, σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο. Αλλά η Σπάρτη, αντίπαλος της Αθήνας, αρνείται να συμμετάσχει. Οι αριθμημένοι Αθηναίοι, παλεύοντας για να υποστηρίξει τη ζωή τους στην ελευθερία, να νικήσει τους Πέρσες και να τους στείλει στην ταπείνωση πίσω στην Ασία. Αλλά ένας Αθηναίος, ο Θεμιστοκλής, συνειδητοποιεί ότι η Αθήνα δεν έχει δει τον τελευταίο από τους περήφανους Πέρσες. Πείθει τους αρχηγούς των πόλεων να χτίσουν ένα στόλο πολεμικών πλοίων. Αυτά τα πλοία, που ονομάζονται triremes, είναι «πλωτοί βλήτοι» με προεξέχοντα τόξα σχεδιασμένα ειδικά για να φλερτάρουν εχθρικά πλοία. Ενώ οι Αθηναίοι εκτελούν τα σχέδιά τους, ο Περσικός άρχοντας Darius πεθαίνει και ο γιος του Xerxes πετυχαίνει στο θρόνο. Κάτω από την πίεση να εκδικηθεί εναντίον των Ελλήνων, συγκεντρώνει έναν στρατό δύο εκατομμυρίων ανδρών. Όταν οι τρομοκρατημένοι Έλληνες ζητούν τη συμβουλή του Δελφικού Oracle, απλώς τους λέει να φύγουν. Αλλά ο Θεμιστοκλής αρνείται να πανικοβληθεί. Αντίθετα, αναφέρει και πάλι το Δελφικό Μαντείο και αυτή τη φορά προβλέπει ότι ένας «ξύλινος τοίχος» θα προστατεύσει τους Έλληνες. Πρώτα, διατάζει την Αθήνα να εγκαταλείπεται, εγκαθιστά το στόλο του στο νησί της Σαλαμίνας του Αιγαίου και στέλνει έναν «προδότη» στους Πέρσες για να τους πει ότι οι Αθηναίοι φεύγουν και είναι εύκολο θύμα για τον περσικό στόλο. Όταν τα Περσικά πλοία μετακινούνται στο στενό μεταξύ Σαλαμίνας και της ηπειρωτικής Ελλάδας, οι τρίρεμοι βυθίζονται και καταβυθίζουν 200 περσικά πλοία και η Αθήνα κερδίζει τον πόλεμο. Η Ελλάδα, τώρα πλοίαρχος της Μεσογείου, υφίσταται έναν από τους πιο εντυπωσιακούς πνευματικούς και φυσικούς μετασχηματισμούς στην ιστορία. Ο Περικλής, ο εκλεγμένος αρχηγός της Αθήνας, επιβλέπει το κτίριο του Παρθενώνα και μια εξαιρετική άνθηση των τεχνών και των επιστημών, θέτοντας τα θεμέλια για αυτό που τώρα αποκαλείται «Δυτικός πολιτισμός».

Οι τρίρεμοι (Φωτογραφία)Σχετική εικόνα

ΠΛΑΤΑΝΙΑ – ΚΟΠΑΝΑΚΙ- ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ. ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΕ ΜΗΧΑΝΕΣ ΣΤΙΣ 29 ΜΑΪΟΥ ΤΟΥ 2012.

Αποτέλεσμα εικόνων για Platania - Kopanaki - Kyparissia

Το περίφημο φωτογραφικό πορτρέτο του Τσε Γκεβάρα από τον Αλμπέρτο Κόρντα.

Τσε, εσύ σούπερ σταρ: στο σινεμά, το θέατρο, τη μουσική.

Το περίφημο φωτογραφικό πορτρέτο του Τσε Γκεβάρα από τον Αλμπέρτο Κόρντα έχει γίνει γκραφίτι στους τοίχους όλων των μεγαλουπόλεων του κόσμου, αφίσα σε φοιτητικά δωμάτια, μπλουζάκι για επαναστατημένα νιάτα (ή και για μοντέλα στις πασαρέλες μεγάλων οίκων μόδας), ακόμη και παπούτσι All Star. Είναι ένα μικρό δείγμα της επιρροής του κομαντάντε, που έφυγε από τη ζωή πριν από ακριβώς 50 χρόνια, στην ποπ κουλτούρα. Η οποία τον αγκάλιασε μέσα από τραγούδια, ταινίες και θεατρικά έργα.

Ο Μπενίτσιο Ντελ Τόρο έδωσε το πιο πιστό και αναλυτικό κινηματογραφικό πορτρέτο του Τσε μέχρι σήμερα, στις δύο ταινίες του Στίβεν Σόντερμπεργκ που κυκλοφόρησαν το 2008: «Τσε μέρος 1ο: Ο Αργεντινός» και «Τσε μέρος 2ο: Ο Αντάρτης».

https://www.reader.gr/life/culture/tse-esy-soyper-star-sto-sinema-theatro-ti-moysiki-pics-vids

Εκπληκτική χαρτοΤεχνική από την Γκεργκάνα Πεντσέβα. Αφιερωμένο στην …Ελένη.

Stunning Paper Art by Gergana Pencheva (Φτιάχτο και εσύ …μπορείς)

Quilling or paper filigree is a unique and stunning art form. It involves using strips of paper that are rolled, shaped and glued together to create decorative designs. As you can imagine, this art form requires a lot of patience. Gergana Pencheva is a paper artist from Varna, Bulgaria, who graduated from engineering design in 2014 from Technical University of Varna. She has designed anything from animals and flowers to names and monograms. Her work is truly unique. Take a look at some of it below:

Ο «ακριβός» Ψηνάκης και οι «φθηνοί»: Η απίστευτη υπόθεση με τα τρόφιμα που «έκαναν φτερά» από την παιδική κατασκήνωση για ΑμεΑ.

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο «ακριβός» Ψινάκης και οι «φθηνοί»

Η απίστευτη υπόθεση με τα τρόφιμα που «έκαναν φτερά» από την παιδική κατασκήνωση για ΑμεΑ στον Αγιο Ανδρέα και η άμεση αντίδραση του δημάρχου Μαραθώνα τον ανέδειξε στα μάτια μας ως ένα σοβαρό, αποφασιστικό, αποτελεσματικό, έντιμο, συνεπές, πρακτικό, με ήθος και τσαγανό, χρήσιμο ον

Ρέα Βιτάλη

Ρέα Βιτάλη

9 Αυγουστου 2016, 10:07

Πόσο φθηνός; Μάλλον πιο πολύ! Πόσο τσιγκοπάφιλας πρέπει να είσαι, αν, για παράδειγμα, μπορείς να βάλεις χέρι σε τρόφιμα που προορίζονται για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να ξεριζώσει τη συνειδησιακή ζυγαριά του; Πώς μπορεί να πορεύεται στην καθημερινότητα της ζωής του και να μην βαραίνει την πλάτη του η αμαρτία; Πώς μπορεί να θεωρεί ότι έχει καπαρωμένο το ότι θα γεννήσει μόνο υγιή παιδιά; Και δεν αντιλαμβάνεται, ότι τον γονιό που κουβαλάει σταυρό, από τον άλλον που καμαρώνει ένας υγιές παιδί, τον χωρίζει μόλις μια τρίχα απόσταση;Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ας ξεκινήσουμε από τη σημαντικότητα μιας κατασκήνωσης. Οχι γενικώς για παιδάκια αλλά για παιδιά με ειδικές ανάγκες, πολλά απ΄αυτά δε και βαριές περιπτώσεις. Αν η κατασκήνωση, πέραν της χαράς του παιδιού είναι και η ανάσα του γονιού, τη συγκεκριμένη καταχωρείστε την ως το ΟΞΥΓΟΝΟ του γονιού. Εχει διαφορά. Υπάρχει βαρύτερος σταυρός; Σίσυφος-σταυρός. Οξυγόνο, για να αγκαλιάσουν για τόσο δα, τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας μερικές στιγμές κανονικότητας. Να βγάλουν πέρα χειμώνα και «χειμώνες».
Την προσοχή μου τράβηξε μια επιστολή του Ηλία Ψηνάκη, Δημάρχου Μαραθώνα. Μιας προσωπικότητας που για πολλούς (βάλτε και μένα στην λίστα) ήταν εξαιρετικά «θορυβώδης», άνευ λόγου αιτίας και αξίας, αλλά που στην πορεία κατάφερε να διοχετεύσει τον θόρυβο της παρουσίας του σε χρήσιμο σκοπό για την κοινωνία, οπότε και μας έκλεισε τα στόματα.Αναφερόταν στην Ε Παιδική Εξοχή του Αγίου Ανδρέα. Η οποία για λόγους γραφειοκρατικούς (το γιαβάς γιαβάς της χώρας μας για όλα!) αλλά και οικονομικούς, κινδύνευε να μην ανοίξει τις πύλες της αυτό το καλοκαίρι, για 280 παιδιά με ειδικές ανάγκες. Μέχρι που ο κ. Ψηνάκης το πήρε πάνω του και αναστάτωσε τα υπουργεία.Πρώτη σύμμαχός του απεδείχθη η Θεανώ Φωτίου, που ξεπερνώντας αγκυλώσεις κρατικού μηχανισμού, υπέγραψε την απόφαση για την εκταμίευση της πίστωσης που καθυστερούσε μήνες και έδωσε το πράσινο φως για τη λειτουργία. Λόγω όμως της τραγικής οικονομικής κατάστασης της χώρας μας και του γεγονότος ότι οι προμηθευτές δεν νοιώθουν ασφαλείς να ρισκάρουν την εξόφληση προϊόντων, πάλι ο Δήμαρχος βρέθηκε μπροστά σε αδιέξοδο. Απευθύνθηκε λοιπόν στον Γεράσιμο Σκλαβενίτη ο οποίος προσφέρθηκε αφιλοκερδώς για το ξεκίνημα της κατασκηνωτικής περιόδου. Μα δεν πέρασαν παρά μερικές μέρες και ο Δήμαρχος ενημερώθηκε ότι τα προϊόντα ξαφνικά δεν επαρκούσαν. Σαν να είχε καταναλωθεί ένα κατσίκι ανά παιδί! Και έκανε «ντου» με αστυνομική δύναμη. Γιατί βλέπετε, μερικοί Δήμαρχοι-πολιτικά όντα, δεν κάνουν γαργάρα ανήθικες νοοτροπίες και είπε ότι θα βγάλει άκρη. Και διαπίστωσε, σε πέντε λεπτά, ότι οι προμήθειες «είχαν κάνει φτερά». Εν αντιθέσει προς την υπεύθυνη της κατασκήνωσης, που διατηρούσε τη θέση υπεύθυνης πάνω από 20 χρόνια και δεν είχε υποπέσει κάτι ανάλογο στην αντίληψή της ώστε να το βγάλει στο φως της δημοσιότητας και να βγάλει στη «σέντρα» των πολιτών τους ανέντιμους.Ακούστε τη συνέχεια! Με το που άρχισε να ξετυλίγεται ένα κουβάρι ανομίας, αυτομάτως, «υπάλληλοι» ΑΜΕΑ, αρνήθηκαν πλέον να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους καθώς «προφανώς τα προϊόντα που έλειπαν συμπλήρωναν το εισόδημα κάποιων» κατά τον κ. Ψηνάκη. Ο οποίος απευθύνθηκε πλέον στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Παίρνοντας και πάλι επάνω του την τερατώδη ευθύνη να συνεχίσει η λειτουργία της κατασκήνωσης. Οπως είπε χαρακτηριστικά και σαρκαστικά: «Να δεις που στο τέλος θα βάλουν μέσα εμένα!». Ο Αρχηγός Στρατού Βασίλης Τελίδης υπήρξε ο επόμενος σύμμαχος. Κι έφτασαν από τον στρατό «δυνάμεις» μαγείρων κ.λ.π. Αλήθεια γιατί αυτό δεν θα μπορούσε να είναι πάγια ευθύνη του στρατού και όχι να προσθέτουμε κόσμο και κόσμο στο Δημόσιο για να λοβοτομούμε «δημοσίους υπαλλήλους»;Κατέγραψα λοιπόν, αγαπητοί μου αναγνώστες μου, τα μέχρι τώρα συμβάντα για να γίνουμε όλοι μάρτυρες αυτών και να λειτουργήσουμε και ως δίχτυ προστασίας σε όποιον πράττει τα σωστά. Για να πω τη μαύρη αλήθεια μου, δεν φανταζόμουν ποτέ, ότι εκείνος ο «θορυβώδης» άνθρωπος που πολλές φορές άγγιζε τα όρια της σαχλής ελαφράδας, θα αναδεικνυόταν τελικά στα μάτια μας σε ένα σοβαρό, αποφασιστικό, αποτελεσματικό, έντιμο, συνεπές, πρακτικό, με ήθος και τσαγανό, χρήσιμο ον. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι κάποιος που φοράει γυαλιά ηλίου όλες τις ώρες της νύχτας θα είναι από τους ελάχιστους που θα μπορεί να μας κοιτάει και να τον κοιτάμε στα μάτια.Καλό κουράγιο σε όλους μας! Τα χρόνια μας γεννάνε κι άλλους κι άλλους λυσσασμένους λύκους. Ζουν ανάμεσά μας ή ζούμε εμείς ανάμεσά τους; Προσοχή! Δαγκώνουν ανήθικα. Και μάλιστα εκεί που δεν το περιμένεις. Μάλλον εκεί που δεν το διανοείσαι!ΥΓ. Το κονδύλι που εγκρίθηκε φέτος για την κατασκήνωση είναι 300.000 ευρω. Κάποτε, στο παρελθόν, είχε φτάσει και στα 1.500.000 ευρω! Σκεφτείτε το φαγοπότι στα 1.500.000 ευρω!

Το καράβι | Η Εφημερίδα των Συντακτών: Κι ό,τι κι αν γίνει τις επόμενες ημέρες, να θυμάσαι πως εσύ έχεις πετύχει.

Το καράβι.

panellinies.jpg

Κι ό,τι κι αν γίνει τις επόμενες ημέρες, να θυμάσαι πως εσύ έχεις πετύχει. Γιατί αποτυχημένος ταξιδιώτης είναι μονάχα αυτός που δεν τολμά ν’ ανέβει στο καράβι:

Σαν ένα ταξίδι με το πλοίο είναι οι πανελλαδικές εξετάσεις. Ενα ταξίδι που κράτησε αρκετά· για πολλούς κουραστικό, για τους περισσότερους ψυχοφθόρο, για όλους μια ευκαιρία για καινούργιες εμπειρίες.

Για κάποιους ήτανε μοναχικό ετούτο το ταξίδι· αρκετοί, παρ’ όλα αυτά, σμίξανε με συνοδοιπόρους, που μοιραστήκανε μαζί τους χαρές και δυσκολίες· απάντησαν ανθρώπους ενδιαφέροντες και ξεκλειδώσανε γνωστικά πεδία πρωτόγνωρα κι ενίοτε συναρπαστικά.

Πέρασες πολλές φουρτούνες και μπουρίνια όλον ετούτο τον καιρό· στιγμές που αναρωτήθηκες τι στο καλό γυρεύεις σ’ ετούτο το καράβι κι αν άξιζε τον κόπο τόση ταλαιπωρία. Που βλαστήμησες την ώρα που ανέβηκες, που πίστεψες πως είναι αδύνατο να ορθοποδήσεις μες στη θαλασσοταραχή. Αραγε να ήταν το καράβι αυτό καλή επιλογή για σένα;

Σε οδηγεί σε μιαν Ιθάκη ή πρόκειται να σε ξεβράσει σε κάποιο ξερονήσι; Πόσες φορές δεν μπήκες στον πειρασμό να δραπετεύσεις με μια από τις λέμβους του! Να ξεστρατίσεις, παρασυρμένος από μια οφθαλμαπάτη στην άκρη του ορίζοντα ή σαγηνεμένος απ’ το τραγούδι κάποιων απατηλών Σειρήνων.

Πήρες πολλά μαθήματα ζωής μέσα σ’ ετούτο το καράβι. Είδες πως κάποιοι ταξιδεύουνε στην πρώτη θέση κι έχουν ό,τι χρειάζεται για να τα βγάλουν πέρα· μισθώνουνε συμβούλους και προσλαμβάνουν βοηθούς, έχουν ανέσεις και πρόσβαση στις καλύτερες υποδομές του πλοίου.

Την ίδια ώρα, άλλοι πολλοί ταξιδεύουν στριμωγμένοι στο κατάστρωμα, αποκλεισμένοι από τα vip σαλόνια και τα εστιατόρια, δίχως αχθοφόρους και καλοπληρωμένους οδηγούς· πορεύονται μ’ έναν υπνόσακο μονάχα και πρόχειρη τροφή στην τσάντα, εφόδια ανεπαρκή για τον μακρύ τον δρόμο. Κι αισθάνεσαι πως το καράβι ετούτο δεν έχει φλάμπουρό του την ισότητα και τη δικαιοσύνη.

Μα, τώρα, βλέπεις το λιμάνι να σιμώνει. Κι είσαι αυτός ο ταξιδιώτης που απολαμβάνει το ξημέρωμα μιας καινούργιας μέρας, όρθιος στο κατάστρωμα, προσμένοντας τη λυτρωτική του αποβίβαση. Και περιμένεις την αναγγελία για να κατέβεις μαζί με τους υπόλοιπους και να ανοίξει ο καθένας τον δικό του δρόμο.

Γιατί το τέλος αυτού του ταξιδιού είναι ξεκίνημα ενός καινούργιου, που θα σε οδηγήσει σ’ άλλους προορισμούς κι άλλα ταξίδια. Απόλαυσε, λοιπόν, τη θέα και να ’σαι ευχαριστημένος από τον εαυτό σου, γιατί κατόρθωσες κι έφτασες στο λιμάνι. Σε λίγο θα χαθείς στα συναρπαστικά μονοπάτια της ζωής σου κι ετούτο το ταξίδι θα ’ναι μια αμυδρή ανάμνηση.

Κι ό,τι κι αν γίνει τις επόμενες ημέρες, να θυμάσαι πως εσύ έχεις πετύχει. Γιατί αποτυχημένος ταξιδιώτης είναι μονάχα αυτός που δεν τολμά ν’ ανέβει στο καράβι.