Αρχείο κατηγορίας ΕΛΛΑΔΑ

«Ούτε δεκάρα στις χώρες του Νότου». Xα χα χα …νάταν η ζήλια …ψωρα.

ΣΑΛΟΣ: Εξώφυλλο ολλανδικού περιοδικού κοροϊδεύει τους Έλληνες – «Τεμπέληδες του νότου»

Το Ολλανδικό περιοδικό Elsevier με ένα εξώφυλλο που έχει τίτλο «Ούτε δεκάρα στις χώρες του Νότου» παρουσιάζει με ειρωνικό τρόπο τους Έλληνες και όλους τους νότιους Ευρωπαίους ως τεμπέληδες και μη παραγωγικούς, με αφορμή το πακέτο στήριξης 500 δισ ευρώ που πρότειναν Μέρκελ -Μακρόν για το Ταμείο Ανάκαμψης.

Στην προσπάθειά του να στηλιτεύσει την πρόταση της Κομισιόν, το εξώφυλλο παρουσιάζει στο πάνω μέρος του Βόρειους να εργάζονται σκληρά σε εργοστάσια, την ώρα που τα χρήματα πέφτουν βροχή στο νότο, όπου ένας στερεοτυπικός τεμπέλης νότιος πίνει καφέ και κρασί (μαζί!) και λιάζεται χαζεύοντας μια καλλονή με μαγιώ που είναι προσηλωμένη στο κινητό της.

Μάλιστα στο εξώφυλλο τους έχουν έναν νοτιοευρωπαιο προφανώς… Έλληνα με το τάβλι του και τον καφέ του ενώ… η νοτιοευρωπαιά Ελληνίδα λιώνει τα σόσιαλ μίντια.

Ωστόσο, οι Πορτογάλοι απάντησαν με το ίδιο νόμισμα, αλλά με μια διαφορά:

Στο πάνω μέρος της σελίδας και στη θέση αυτών που πασχίζουν στο εργοστάσιο είναι μετανάστες από το νότο που μετακόμισαν στο Βορρά λόγω της ανεργίας στην περιφέρεια.

Και στη θέση αυτών που λιάζονται ένα ζευγάρι βορειοευρωπαίων εγκαυματιών από τον ήλιο της Μεσογείου όπου κάνουν τις διακοπές τους. Το χρήμα ρέει τώρα από τους Νότιους στους Βόρειους.

Ένας από τους καλύτερους προορισμούς διακοπών παγκοσμίως η Ελλάδα. Αυτή τη φορά στην Κίνα.

Η Ελλάδα από τους καλύτερους προορισμούς διακοπών.

Ως ένας από τους καλύτερους προορισμούς διακοπών παγκοσμίως διακρίθηκε η Ελλάδα, αυτή τη φορά στην Κίνα, στα Voyage Awards 2019 – η τελετή απονομής των ετήσιων βραβείων πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Πεκίνο.
Πρόκειται για ακόμη σημαντική διάκριση για τη χώρα μας, στο διαγωνισμό του εξειδικευμένου ταξιδιωτικού lifestyle περιοδικό Voyage (με κυκλοφορία 650.000 τεύχη), που επιβεβαιώνει την ιδιαίτερα θετική εικόνα της κινέζικης αγοράς για το ελληνικό τουριστικό προϊόν.
Ταυτόχρονα και σύμφωνα με τη νέα έκθεση τουριστικών τάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τουρισμού (ETC) η χώρα μας αναδείχθηκε για το 2019 στην πρώτη πεντάδα των πιο δημοφιλών ευρωπαϊκών προορισμών του κινεζικού κοινού.
Α.Π.

Αμερικάνικα γραμματόσημα που εκδόθηκαν το 1943 τιμώντας την Ελλάδα.

Ο χρήστης Ηλιας Αποστολακος κοινοποίησε μια φωτογραφία στην ομάδα Retromaniax.gr Official Group.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Kanellos Dodos

…..Αμερικάνικα γραμματόσημα που εκδόθηκαν το 1943 τιμώντας την Ελλάδα και τους αγώνες της αναδεικνύοντας την ελληνική σημαία, ενώ δεξιά και αριστερά υπάρχουν δύο συμβολισμοί, μία με τον φοίνικα που αναγεννιέται από την τέφρα του, και μία γυναίκα που σπάει τις αλυσίδες από τα χέρια της και ελευθερώνεται από τα δεσμά της, όπου και οι δύο αυτοί συμβολισμοί ως μεταφορικές έννοιες μας δείχνουν ότι η Ελλάδα σύντομα θα ελευθερωθεί και θα αναγεννηθεί μετά την περίοδο της κατοχής 1941-1944…..

Στο Δήμο Τριφυλλίας στην ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας, βρίσκεται το χωριό Αετός.

Αετός: Το ιστορικό χωριό της Μεσσηνίας

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ. ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΖΗΤΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 1347.

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν.1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της «περιύβρισης αρχής». Οι 8 καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.

Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα «Δημοκρατία», «Κάτω η Χούντα» και «Ζήτω η Ελευθερία». Η αστυνομία επενέβη και πάλι για να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους.

Η εξέγερση που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου του 1973 επρόκειτο να αποτελέσει την κορύφωση των αντιδικτατορικών εκδηλώσεων. Το πρωί εκείνης της ημέρας οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αποφάσισαν την κήρυξη αποχής από τα μαθήματα, με αίτημα να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το καθεστώς.

Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Μάλιστα, οι φοιτητές της Νομικής εξέδωσαν ψήφισμα, με το οποίο ζητούσαν την ανάκληση των αποφάσεων της Χούντας για τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, εκδημοκρατισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 20% του προϋπολογισμού και ανάκληση του Ν.1347 για την αναγκαστική στράτευση των φοιτητών.Όσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλοι που πληροφορήθηκαν το νέο. Η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου. Το απόγευμα πάρθηκε η απόφαση για κατάληψη του Πολυτεχνείου. Οι πόρτες έκλεισαν και από τότε άρχισε η οργάνωση της εξέγερσης. Το πρώτο βήμα ήταν η εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής, στην οποία μετείχαν 22 φοιτητές και 2 εργάτες, με σκοπό να καθοδηγήσει τον αγώνα. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν επιτροπές σε όλες τις σχολές για να οργανώσουν την κατάληψη και την επικοινωνία με την ελληνική κοινωνία.

Για το σκοπό αυτό άρχισε να λειτουργεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός, αρχικά στο κτίριο του Χημικού και αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων, με εκφωνητές τη Μαρία Δαμανάκη και τον Δημήτρη Παπαχρήστου. Επιπλέον, στο Πολυτεχνείο εγκαταστάθηκαν πολύγραφοι, που δούλευαν μέρα – νύχτα, για να πληροφορούν τους φοιτητές και τον υπόλοιπο κόσμο για τις αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και των φοιτητικών συνελεύσεων. Συγκροτήθηκαν συνεργεία φοιτητών, που έγραφαν συνθήματα σε πλακάτ, σε τοίχους, στα τρόλεϊ, στα λεωφορεία και στα ταξί, για να τα γνωρίσουν όλοι οι Αθηναίοι. Στο Πολυτεχνείο οργανώθηκε εστιατόριο και νοσοκομείο, ενώ ομάδες φοιτητών ανέλαβαν την περιφρούρηση του χώρου, ξεχωρίζοντας τους ενθουσιώδεις και δημοκράτες Αθηναίους από τους προβοκάτορες.

Η πρώτη αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο και να ακροβολήσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθους που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές, και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Αργότερα, η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει το στόχο της, την καταστολή της εξέγερσης.

Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό. Κοντά στο σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις μοίρες ΛΟΚ και μία μοίρα αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από του Γουδή προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα, αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη. Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ζήτησε διαπραγματεύσεις, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε.Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μία κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ, μαζί με ομάδες -μυστικών και μη- αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους γύρω δρόμους. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, ΕΣΑτζήδες. Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες, πολλοί συνελήφθησαν κα μεταφέρθηκαν στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα. Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα. Στην ανάκριση που διενεργήθηκε το φθινόπωρο του 1975 εναντίον των πρωταιτίων της καταστολής εντοπίστηκαν 21 περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού. Ωστόσο, τα θύματα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερα, διότι πολλοί βαριά τραυματισμένοι, προκειμένου να διαφύγουν τη σύλληψη, αρνήθηκαν να διακομιστούν σε νοσοκομείο.

Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 Νοεμβρίου ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.

Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο Γκιζίκης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Άγνωστα ντοκουμέντα: Η συγκλονιστική δεκαετία του 40, όπως αποτυπώνεται στις κινούμενες κινηματογραφικές εικόνες της εποχής.

Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940-41 (στην Ελλάδα αναφέρεται και ως Πόλεμος του ’40 ή Έπος του ’40) ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και συνασπισμού Ιταλίας και Αλβανίας, η οποία διήρκεσε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τις 31 Μαΐου 1941, όταν και ολοκληρώθηκε η κατάληψη της χώρας από τις Γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες επιτέθηκαν στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941.Σχετική εικόνα

Τη στιγμή της γερμανικής εισβολής, ο Ελληνικός στρατός είχε προελάσει στα Αλβανικά εδάφη, ως αποτέλεσμα της μέχρι τότε αποτελεσματικής αντιμετώπισης των Ιταλο-Αλβανικών δυνάμεων. Η ιταλική κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία της Ελλάδος. Η άρνηση της Ελλάδας εορτάζεται στην Επέτειο του Όχι.

Ο πόλεμος αυτός ήταν προϊόν της επεκτατικής πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία και που άρχισε να εκδηλώνεται με την έναρξη του Β’ Π.Π. και ειδικότερα μετά τη συνομολόγηση του Χαλύβδινου Συμφώνου.

Στα μέσα του 1940, ο Μπενίτο Μουσολίνι, έχοντας ως πρότυπο τις κατακτήσεις του Αδόλφου Χίτλερ, θέλησε να αποδείξει στους Γερμανούς συμμάχους του Άξονα ότι μπορεί και ο ίδιος να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικές επιτυχίες.Σχετική εικόνα

Η Ιταλία είχε ήδη κατακτήσει την Αλβανία από την άνοιξη του 1939, καθώς και πολλές βρετανικές βάσεις στην Αφρική, όπως τη Σομαλιλάνδη, το καλοκαίρι του 1940, αλλά αυτές δεν ήταν επιτυχίες ανάλογες αυτών της ναζιστικής Γερμανίας. Ταυτόχρονα ο Μουσολίνι επιθυμούσε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια, που ένοιωθε ότι απειλούνταν από τη γερμανική πολιτική από την στιγμή που η Ρουμανία είχε δεχθεί την γερμανική προστασία για τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.

Μετά την άρνηση του δικτάτορα (το γνωστό «όχι»), ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα.

Ο Ελληνικός Στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον ιταλικό σε υποχώρηση. Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου οι Ελληνικές δυνάμεις είχαν προωθηθεί στο ένα τέταρτο σχεδόν του εδάφους της Αλβανίας, καταλαμβάνοντας κατά σειρά τις πόλεις: Κορυτσά, Πόγραδετς, Άγιοι Σαράντα, Αργυρόκαστρο και Χειμάρρα. Η αντεπίθεση των Ιταλών, το Μάρτιο του 1941, απέτυχε, με κέρδος μόνο μικρές εδαφικές εκτάσεις στην περιοχή βόρεια της Χειμάρρας.Σχετική εικόνα

Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νέα αντεπίθεση. Από τις 12 Απριλίου, ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απριλίου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικόγερμανικό πόλεμο.

Η απόκρουση της ιταλικής εισβολής αποτέλεσε την πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και ανύψωσε το ηθικό των λαών στη σκλαβωμένη Ευρώπη.

Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η νίκη των Ελλήνων επηρέασε την έκβαση ολόκληρου του πολέμου, καθώς υποχρέωσε τους Γερμανούς να αναβάλουν την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, προκειμένου να βοηθήσουν τους συμμάχους τους Ιταλούς που έχαναν τον πόλεμο με την Ελλάδα. Η καθυστερημένη επίθεση τον Ιούνιο του 1941, ενέπλεξε τις γερμανικές δυνάμεις στις σκληρές συνθήκες του ρωσικού χειμώνα, με αποτέλεσμα την ήττα τους στη διάρκεια της Μάχης της Μόσχας.

Η συγκλονιστική δεκαετία, όπως αποτυπώνεται στις κινούμενες κινηματογραφικές εικόνες της εποχής με άγνωστα ντοκουμέντα του Αλβανικού Μετώπου στα τέλη του ’40 και στις αρχές του ’41.

Σκηνές από τη ζωή στην Αθήνα, αλλά και στην ελληνική επαρχία. Η καθημερινότητα των Αθηναίων στα χρόνια της γερμανικής Κατοχής. Οι μέρες της Απελευθέρωσης και του Εμφυλίου. Τα πρώτα ειρηνικά χρόνια μετά τον πόλεμο.

http://www.pronews.gr/istoria/623454_ellinoitalikos-polemos-ta-agnosta-ntokoymenta-toy-alvanikoy-metopoy-vinteo

Τον 4ο και τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες έχτισαν μια αυτοκρατορία που απλώνεται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Διηγήθηκε από το Liam Neeson Golden Age (Ιστορικό Ντοκιμαντέρ)

Ήταν ίσως η πιο θεαματική άνθηση της φαντασίας και της επιτυχίας στην καταγεγραμμένη ιστορία. Τον 4ο και τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες έχτισαν μια αυτοκρατορία που απλώνεται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο από την Ασία στην Ισπανία. Έθεσαν τα θεμέλια της σύγχρονης επιστήμης, της πολιτικής, του πολέμου και της φιλοσοφίας και παρήγαγαν μερικές από τις πιο εντυπωσιακές τέχνες και την αρχιτεκτονική που έχει δει ποτέ ο κόσμος. Αυτή η σειρά, που διηγείται ο Liam Neeson, αναφέρει την άνοδο, τη δόξα, τη θανάτωση και την κληρονομιά της αυτοκρατορίας που σημάδεψε την αυγή του δυτικού πολιτισμού. Η ιστορία αυτού του εκπληκτικού πολιτισμού λέγεται μέσα από τη ζωή των ηρώων της αρχαίας Ελλάδας. Οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της τεχνολογίας υπολογιστών και τηλεόρασης ανοικοδομούν την Ακρόπολη, αναδημιουργούν τη Μάχη του Μαραθώνα και αποκαθιστούν το μεγαλείο της Ακαδημίας, όπου ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης σφυρηλάτησαν τα θεμέλια της Δύσης. Η σειρά συνδυάζει δραματική αφήγηση, εκπληκτική απεικόνιση, νέα έρευνα και διακεκριμένη υποτροφία για να καταστήσει την κλασσική Ελλάδα ένδοξο ζωντανό.

Το δεύτερο μέρος αναπαριστά την ηρωική νίκη των Ελλήνων ενάντια στην ισχυρή περσική αυτοκρατορία μέσα από τη ζωή του Θεμιστοκλή, ενός από τους μεγαλύτερους στρατηγούς της Αθήνας. Το επεισόδιο ανοίγει το 490 π.Χ. όταν η μικροσκοπική Αθήνα προετοιμάζεται για να διαφυλάξει την αναπτυσσόμενη οικονομία και τη νηπιακή δημοκρατία ενάντια σε εισβολή από τους περσικούς στρατούς του Δαρείου Μεγάλου. Όταν οι Πέρσες φτάνουν για μάχη, ο Έλληνας ταχυμεταφορέας Φειδιππίδης τρέχει 140 μίλια με τη Σπάρτη μέσα σε δύο ημέρες για να ζητήσει βοήθεια από το στρατό του, σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο. Αλλά η Σπάρτη, αντίπαλος της Αθήνας, αρνείται να συμμετάσχει. Οι αριθμημένοι Αθηναίοι, παλεύοντας για να υποστηρίξει τη ζωή τους στην ελευθερία, να νικήσει τους Πέρσες και να τους στείλει στην ταπείνωση πίσω στην Ασία. Αλλά ένας Αθηναίος, ο Θεμιστοκλής, συνειδητοποιεί ότι η Αθήνα δεν έχει δει τον τελευταίο από τους περήφανους Πέρσες. Πείθει τους αρχηγούς των πόλεων να χτίσουν ένα στόλο πολεμικών πλοίων. Αυτά τα πλοία, που ονομάζονται triremes, είναι «πλωτοί βλήτοι» με προεξέχοντα τόξα σχεδιασμένα ειδικά για να φλερτάρουν εχθρικά πλοία. Ενώ οι Αθηναίοι εκτελούν τα σχέδιά τους, ο Περσικός άρχοντας Darius πεθαίνει και ο γιος του Xerxes πετυχαίνει στο θρόνο. Κάτω από την πίεση να εκδικηθεί εναντίον των Ελλήνων, συγκεντρώνει έναν στρατό δύο εκατομμυρίων ανδρών. Όταν οι τρομοκρατημένοι Έλληνες ζητούν τη συμβουλή του Δελφικού Oracle, απλώς τους λέει να φύγουν. Αλλά ο Θεμιστοκλής αρνείται να πανικοβληθεί. Αντίθετα, αναφέρει και πάλι το Δελφικό Μαντείο και αυτή τη φορά προβλέπει ότι ένας «ξύλινος τοίχος» θα προστατεύσει τους Έλληνες. Πρώτα, διατάζει την Αθήνα να εγκαταλείπεται, εγκαθιστά το στόλο του στο νησί της Σαλαμίνας του Αιγαίου και στέλνει έναν «προδότη» στους Πέρσες για να τους πει ότι οι Αθηναίοι φεύγουν και είναι εύκολο θύμα για τον περσικό στόλο. Όταν τα Περσικά πλοία μετακινούνται στο στενό μεταξύ Σαλαμίνας και της ηπειρωτικής Ελλάδας, οι τρίρεμοι βυθίζονται και καταβυθίζουν 200 περσικά πλοία και η Αθήνα κερδίζει τον πόλεμο. Η Ελλάδα, τώρα πλοίαρχος της Μεσογείου, υφίσταται έναν από τους πιο εντυπωσιακούς πνευματικούς και φυσικούς μετασχηματισμούς στην ιστορία. Ο Περικλής, ο εκλεγμένος αρχηγός της Αθήνας, επιβλέπει το κτίριο του Παρθενώνα και μια εξαιρετική άνθηση των τεχνών και των επιστημών, θέτοντας τα θεμέλια για αυτό που τώρα αποκαλείται «Δυτικός πολιτισμός».

Οι τρίρεμοι (Φωτογραφία)Σχετική εικόνα

Είμαστε η 1η χώρα του κόσμου με 350.000 τόνους κομπόστα ροδάκινο και δείτε ακόμα ….Η λίστα και ο χάρτης με το τι παράγει η Ελλάδα.

Η λίστα και ο χάρτης με το τι παράγει η Ελλάδα.RANKS

1) Μαγνήσιο: Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης. 2) Αλουμίνιο: Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, για χιλιάδες εφαρμογές. 3) Βωξίτης: Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και άλλων. 4) Σμηκτίτες: Η Ελλάδα είναι η 2η χώρα στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά κ.α. 5) Νικέλιο: H Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της ΕΕ με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφος της. Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται. 6) Λάδι: Είμαστε η 3η στην παγκόσμια παραγωγή ελιάς και λαδιού. Αυτο μας έδωσε ο Θεούλης…..εμείς όμως αγοράζουμε σπορέλαια, σησαμέλαια, βούτυρα-ζωικά και συνθετικά, λάδι κοκοφοίνικα και άλλες μαλ…ίες και μετα να η χοληστερίνη στα 800 και τα εμφράγματα σερί…. Έχουμε το 15% της παγκόσμιας παραγωγής (ελιάς-λαδιού). 7) Είμαστε 3η χώρα σε παραγωγή κρόκου. (saffron) Κοζάνης αλλά εμείς ούτε που το ξέρουμε…. Βάζουμε στα φαγητά μας… κέτσαπ και αμφίβολης προέλευσης σως…. 11) Είμαστε 5η χώρα σε εξαγωγές σπαραγγιών… ( δοκιμάστε τα βραστά ή ομελέτα) 9) Είμαστε 7η χώρα παγκοσμίως σε εξαγωγές βαμβακιού (τo 2004 ήμασταν 4η) 10) Είμαστε 11η σε παραγωγή βαμβακιού 11) Ακόμη: 14η σε αφίξεις τουριστών. (18,2 εκ) 12) Είμαστε 16η σε εξαγωγές τυροκομικών προϊόντων… και Φυσικά είμαστε το νούμερο 1 της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας agro2020 Εδώ και πολλούς μήνες ευρύτατα τμήματα του πολιτικού συστήματος, δυστυχώς και δυνάμεις της Αριστεράς, διακινούν ή αναπαράγουν απίστευτα σενάρια τρομολαγνείας γύρω από τις δήθεν καταστροφικές επιπτώσεις που θα είχε η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ! Τα σενάρια αυτά, φτάνουν στο σημείο να κάνουν λόγο ακόμα και για σκηνές πείνας και «ανθρωποφαγίας», εξαιτίας της έλλειψης αυτάρκειας σε βασικά αγροτικά προϊόντα. Όμως σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΠΑΣΕΓΕΣ), Τζανέτο Καραμίχα, «ακόμα και αν πάμε στη δραχμή οι Έλληνες δε θα πεινάσουμε», καθώς η αυτάρκεια της χώρας σε βασικά αγροτικά διατροφικά προϊόντα φτάνει το…. 94%! Τα παραπάνω ειπώθηκαν από τον κ. Καραμίχα στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ της ΠΑΣΕΓΕΣ στη Θεσσαλονίκη, σε μια προσπάθεια να αναδειχθούν ο δυναμισμός και οι δυνατότητες της ελληνικής αγροτικής οικονομίας. Μιας αγροτικής οικονομίας, που συνεχίζει να «υπάρχει» παρά τη συνεχή χτυπήματα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ και των στρεβλών, πολλές φορές, επιδοτήσεων. Τα στοιχεία της ΠΑΣΕΓΕΣ σχετικά με την αγροτική αυτάρκεια Βάσει της σχετικής μελέτης της ΠΑΣΕΓΕΣ, που παρουσιάστηκε την Τετάρτη, το ποσοστό αυτάρκειας της χώρας μας σε μια σειρά βασικών αγροτικών, διατροφικών προϊόντων φυτικής και ζωϊκής παραγωγής διαμορφωνόταν κατά μέσο όρο στο 94% το 2010. Μάλιστα, από τότε η αγροτική παραγωγή έχει αυξηθεί οριακά κατά 2% (βλέπε παρακάτω)! Στη φυτική παραγωγή, όπως προκύπτει η αυτάρκεια είναι 99% κατά μέσο όρο και διαφοροποιείται μεταξύ επιμέρους κατηγοριών προϊόντων, όπως τα δημητριακά όπου η αυτάρκεια ανέρχεται στο 82% περίπου, το μικρότερο ποσοστό εντοπίζεται στο μαλακό στάρι (32%) και το υψηλότερο στο ρύζι (171%). Στα εσπεριδοειδή τη μεγαλύτερη αυτάρκεια παρουσιάζουν τα πορτοκάλια (167%), ενώ στα λεμόνια περιορίζεται στο 67%. Στα φρούτα η αυτάρκεια παραμένει υψηλή (128%), ενώ χαμηλή διαπιστώνεται στον κλάδο των οσπρίων (39%). Στη ζωϊκή παραγωγή το ποσοστό αυτάρκειας ανέρχεται κατά μέσο όρο στο 73%. Στο κρέας καταγράφεται αυτάρκεια 56%, με το μικρότερο ποσοστό στο βόειο κρέας (30% και το υψηλότερο στο αιγοπρόβειο (94%). Στην κατηγορία των γαλακτοκομικών-τυροκομικών προϊόντων, η φέτα με ποσοστό αυτάρκειας 147% υπερβαίνει το μέσο όρο της κατηγορίας, που κυμαίνεται στο 80%. Στο μέλι και στα αυγά, καταγράφεται ποσοστό αυτάρκειας 92% και 91% αντίστοιχα. Εξελίξεις στην αγροτική οικονομία Σημαντική πτώση της αξίας της παραγωγής του γεωργικού τομέα της Ελλάδος καταγράφεται στο διάστημα της εξαετίας 2006-2011, ιδιαίτερα έντονη κατά το 2006 – με κάμψη μεγαλύτερη του 14%, αλλά και κατά τη διετία 2008-2009, με πτώση άνω του 4%. Τη διετία 2010-2011 εκτιμάται ότι υπήρξε οριακή αύξηση, όχι πάνω από 2%. Ιδιαίτερα έντονη είναι η πτώση της αξίας της φυτικής παραγωγής στο διάστημα 2005-2011, που συνδέεται κυρίως με την κάμψη των τιμών παραγωγού. Βάσει εκτιμήσεων της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, η αξία της φυτικής παραγωγής σε βασικές τιμές, περιορίστηκε σε 6,89 δισ. ευρώ το 2011 από 8,24 δισ. ευρώ το 2006 (-16%). Αναφορικά με την τραπεζική χρηματοδότηση των επιχειρήσεων κατά κλάδο οικονομικής δραστηριότητας, προκύπτει ότι ο τομέας της γεωργίας απορροφά μόλις το 1,7% του συνόλου των δανείων. Τον Οκτώβριο του 2011, το υπόλοιπο των δανείων που προορίζονται για τις επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα ανερχόταν σε 2,018 δισ. ευρώ, ενώ από το 2009, από την έναρξη της ύφεσης στην οικονομία μέχρι και πρόσφατα, ο ρυθμός επιβράδυνσης της τραπεζικής χρηματοδότησης προς τις γεωργικές επιχειρήσεις, με βάση τη μεταβολή του υπολοίπου των δανείων (2009: 3,962 δισ., Οκτώβριος 2011: 2,018 δισ. Euro) καταγράφει πτώση της τάξεως του 49% και πλέον. Στην τρέχουσα χρονική περίοδο, σύμφωνα με μελέτη της ΠΑΣΕΓΕΣ, η δυνατότητα τραπεζικής χρηματοδότησης των αγροτών και των επιχειρήσεών τους είναι μηδενική. Εξέλιξη αγροτικού εισοδήματος Σε φθίνουσα πορεία βρίσκεται το αγροτικό εισόδημα στη χώρα μας από το 2008 και με μια εξαίρεση το 2009, οπότε και καταγράφηκε μικρή άνοδος 2,1%, το 2010 διολίσθησε κατά 9,3% και το 2011 κατά 5,3%. Στο διάστημα της εξαετίας 2006-2011 το αγροτικό εισόδημα στην Ελλάδα, όπως εκτιμάται από τη Eurostat, μειώθηκε κατά 22,6 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ στο ίδιο διάστημα, συγκριτικά, το αγροτικό εισόδημα στην ΕΕ-27 αυξήθηκε κατά 19% και στις χώρες της ευρωζώνης κατά 5% περίπου. Κρίσιμη παράμετρος της πτώσης του αγροτικού εισοδήματος παραμένει η σημαντική αύξηση του κόστους παραγωγής, με το μέσο γενικό δείκτη εισροών, σύμφωνα με τα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας, να καταγράφει νέα σημαντική αύξηση, της τάξεως των 7,5 ποσοστιαίων μονάδων, προερχόμενη κυρίως από τη σημαντική αύξηση στους δείκτες της ενέργειας (17,1%), των ζωοτροφών (11,9%) και των λιπασμάτων (10,7%). (πατήστε πάνω για μεγέθυνση) georgiosfk Η εξαιρετικά μεγάλη αύξηση της δαπάνης για ενέργεια, που αντιπροσωπεύει το 25% και πλέον του συνολικού κόστους των εισροών στον αγροτικό τομέα, συνδέεται και με τη σημαντική αύξηση του αγροτικού τιμολογίου της ΔΕΗ κατά 6% το 2011, ενώ και νέα αύξηση, κατά 9%, επιβλήθηκε το 2012. Από την άλλη πλευρά, σημαντική κάμψη καταγράφεται στο πρώτο 10μηνο του 2011 στις τιμές παραγωγού, ιδιαίτερα έντονη στα κηπευτικά – με μεγάλη μείωση του δείκτη εκροών τον Οκτώβριο του 2011 στη νωπή τομάτα (-33,9%) και σε ορισμένα άλλα είδη, με συνέπεια την πτώση του γενικού δείκτη εκροών κατά 3,8 ποσοστιαίες μονάδες. Είμαστε η 1η χώρα του κόσμου με 350.000 τόνους κομπόστα ροδάκινο (από τους νομούς Πέλλας, Ημαθίας, Πιερίας) με δεύτερους τους Ισπανούς με 250.000 τόνους. Πηγή: Δυνατή Ελλάδα

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/oriste-ti-paragi-i-ellada-pou-mas-flomosan-sto-psema-oti-den-paragoume-tipota/

Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική . «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

Τι σημαίνει η ελληνική γλώσσα λίγοι από μας το γνωρίζουν…

Τι σημαίνει η ελληνική γλώσσα λίγοι από μας το γνωρίζουν..

        Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)

        Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια.

        (Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)

        Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και…..στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.

        (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

        Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

        Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

        Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

        Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

        Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

        Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.

        Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

        Η ΣΟΦΙΑ

        Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

        Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

        Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

        Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

        Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.

        Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει ως ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».

        Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

        Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά .. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!

        Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.

        Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.

        Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

        Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

        «Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.

        Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

        Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ

        Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

        Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:

        «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

        Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα:«Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

        Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

        Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

        «Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

        Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

        Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

        Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

        Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

        Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

Read more: http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/213814/ti-simainei-i-elliniki-glossa-ligoi-apo-mas-to-gnorizoyn#ixzz4h4Zd7Tgt

«ΦΙΛΟΤΙΜΟ» Η ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ …ΜΥΣΤΙΚΟ.

Αποτέλεσμα εικόνας για The Greek Secret

«Το Φιλότιμο είναι μια λέξη εξ ‘ολοκλήρου Ελληνική»

«Είναι μοναδική, με μεγάλη ιστορία για την Ελλάδα. Σε καμιά άλλη γλώσσα δεν υπάρχει λέξη αντίστοιχη αυτού του αμιγώς ελληνικού όρου.  Θεωρείται ένας πολύπλοκος ‘αστερισμός’ αξιών που είναι δύσκολο να οριστεί … είναι καλός άνθρωπος αυτός ‘’έχει φιλότιμο’’ συνήθιζε να λέει ο παππούς…»

Αναστασία Ραΐση-Λεβεντογιάννη

Έκθεση ή Μνημόνιο Πόρτερ, 1947. Σαν να υποβλήθηκε σήμερα: …Αντ΄ αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών …

Διαβάστε τι έγραφε ένας Αμερικανός για την Ελλάδα 69 χρόνια πριν… Θα εκπλαγείτε!

Το 1947, ο Πωλ Πόρτερ, επικεφαλής της Επιτροπής για την Αμερικανική βοήθεια στην Ελλάδα, επισκέφθηκε τη χώρα προκειμένου να υποβάλει τα συμπεράσματά του…

Συνέταξε τη γνωστή έκθεση ή Μνημόνιο Πόρτερ. Σε αυτή την έκθεση, περιγράφεται η Ελλάδα πριν από 69 χρόνια. Οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι εφοπλιστές και βέβαια ο απλός κόσμος.

Διαβάστε τα συμπεράσματα του Πόρτερ και βρείτε τις διαφορές με σήμερα. Η Ελλάδα είναι 66 χρόνια πίσω.

Γράφει ο Πόρτερ
«Απ΄ ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος. […] στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.

Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο.

Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.

Τα συμφέροντα των εφοπλιστών προστατεύονται επίσης με σκανδαλώδη τρόπο. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία ανθεί στην εποχή μας και οι εφοπλιστές κερδίζουν τεράστια ποσά, αλλά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος δεν απο-κομίζει κανένα όφελος απ” αυτό. Οι μισθοί των ναυτικών γυρίζουν στην Ελλάδα, αλλά οι εφοπλιστές ασφαλίζουν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών τους στις ξένες χώρες.

Κάθε επιχείρηση θα έπρεπε να πληρώνει μια σημαντική εισφορά στο κράτος, κάτω από την προστασία του οποίου λειτουργεί. Αυτό ισχύει κατά κύριο λόγο για την περίπτωση των εφοπλιστών, που τα μεγαλύτερα κέρδη τους προέρχονται από τα «Λίμπερτι», τα οποία τους παραχώρησε η αμερικανική Ναυτική Αποστολή με την εγγύηση του ελληνικού κράτους.

Οι περισσότεροι απ” αυτούς είναι άνθρωποι πολύ γοητευτικοί, που μιλάνε πολύ καλά τα αγγλικά(*). Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την αμερικανική αποστολή για τα δικά τους συμφέροντα.

Θυμάμαι ακόμα ένα από τα πιο επίσημα γεύματα ενός από τους σημαντικότερους τραπεζίτες, που με είχε καλέσει στη βίλα του των Αθηνών.

Είχε τρεις σερβιτόρους με λιβρέα, μια ποικιλία απ΄ τα πιο φίνα κρασιά και φαγητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ένας από τους αντιπροσώπους της κλίκας που ανέφερα άρχισε να εξυμνεί τις ομορφιές της ζωής κοντά στη θάλασσα, καθώς και τις χαρές των αριστοκρατικών σπορ.

Η αντίθεση ανάμεσα στο γεύμα αυτό και στα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή.

Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ΄ αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.

Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν επίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδο-σκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μιαν αθλίαν ζωή.

Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις τό σύνολον του πληθυσμού θα επέφερε ελάχιστη βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώσεως. Αλλα ο πολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της φτώχειας συντείνει εις το να εξοργίζει τας μάζας και να υπογραμμίζει την δυστυχία των πτωχών.

Δύο και ήμισυ έτη μετά την απελευθέρωσιν η Ελλάς ευρίσκεται εις μίαν κατάστασιν νεκρώσεως παρά την ούσιαστικήν έξωτερικήν βοήθειαν και την αρμοδίαν εξωτερικήν καθοδήγησιν.

Εις ολόκληρον την χώρα, απ΄ άκρου εις άκρη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον – μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία προς το παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίαι δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχαι δεν αποθηκεύουν προμήθειες.»

ΠΗΓΗ:kraou

http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/2017/01/69-porter.html

Δείτε πως ένας Έλληνας έκανες τους πάντες να χορεύουν Ζορμπά, στο κέντρο πόλης του Καναδά. Συρτάκι παντού.

Οι Sotos Koratzopoulos και Sotiris Koratzopoulos δημοσίευσαν σε 2 ομάδες.

Αναπαραγωγή

Απίστευτο κι όμως… Ελληνικό! Δείτε πως ένας Έλληνας έκανες τους πάντες να χορεύουν Ζορμπά, στο κέντρο πόλης του Καναδά. Συρτάκι παντού. Η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ. ΩΠΑ!

  • Σημείωση Kopanakinews: Τιμή και δόξα στον Άντονι Κουίν, που το έκανε διάσημο.

     

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ.

Τι σημαίνει η ελληνική γλώσσα λίγοι από μας το γνωρίζουν..

 

Α,Β,Γ,Δ,Ε,Ζ,Η,Θ,Ι,Κ,Λ,Μ,Ν,Ξ,Ο,Π,Ρ,Σ,Τ,Υ,Φ,Χ,Ψ,Ω
α,β,γ,δ,ε,ζ,η,θ,ι,κ,λ,μ,ν,ξ,ο,π,ρ,σ,τ,υ,φ,χ,ψ,ω

Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)

Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια.
(Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)

Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και…..στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.
(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.
Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ
Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον.
Γι’ αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.
Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.
Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.
Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει ως ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας.
Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».
Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά .. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!
Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά).
Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.
Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.
Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.
Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:
«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα:«Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.
Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.
Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

http://ieraellas-kinimaethnikon.blogspot.gr/2016/11/blog-post_30.html?m=1

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 17 ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΞΙΦΑΣΚΙΑΣ ΤΗΣ. ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΑΛΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ.

Είναι να μην είμαστε περήφανοι για το κορίτσι με τις Κοπανακαίϊκες ρίζες, κόρη του Γιώργη και της Σοφίας, που κάθε καλοκαίρι έρχονται από την Αυστραλία και περνάνε αρκετό καιρό μαζί μας; 

Ο George Salmas πρόσθεσε 5 νέες φωτογραφίες — μαζί με Sophie Mougos στην τοποθεσία North Melbourne Football Club, Arden St.

SILVER MEDAL, UNDER 17’S APRIL 2015

SILVER UNDER 17

ANOTHER SILVER MEDAL FOR MY GIRL, NOVEMBER 2014

Τετάρτη 5 Οκτωβρίου. Σειρήνες πολέμου θα ηχήσουν σε ολόκληρη τη χώρα. Πολεμική ετοιμότητα στα περί «αναθεώρησης της Λωζάνης»

Σειρήνες πολέμου θα ηχήσουν αύριο σε ολόκληρη τη χώρα – Πολεμική ετοιμότητα δηλώνει η Ελλάδα στα περί «αναθεώρησης της Λωζάνης»

Σειρήνες πολέμου θα ηχήσουν αύριο σε ολόκληρη τη χώρα – Πολεμική ετοιμότητα δηλώνει η Ελλάδα στα περί «αναθεώρησης της Λωζάνης»

Του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου…

Σειρήνες Πολιτικής Αμυνας θα ηχήσουν ξανά μετά από πολλά χρόνια σε ολόκληρη την χώρα αύριο Τετάρτη 05 Οκτωβρίου 2016, στο πλαίσιο της πανεθνικής (με την έννοια ότι συμμετέχουν εκτός από τους τρεις Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων και σειρά υπουργείων, εθνοφύλακες κλπ) στρατιωτικής άσκησης «ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ-2016».

 Στην σκιά της απόφασης της Αγκυρας να ζητήσει αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάνης, κάτι που συνεπάγεται εκχώρηση ελληνικών εδαφών και στην ενθάρρυνση αυτής της διεκδίκησης από τις ΗΠΑ και την Γερμανία που κράτησαν τυπικά ουδέτερη στάση, αλλά ουσιαστικά δεν απέκλεισαν το ενδεχόμενο να αναθεωρηθεί η συνθήκη της Λωζάνης, οι Ε.Δ. εν μέσω οικονομικής καταστροφής είναι υποχρεωμένες να κάνουν αυτό που για άλλους στρατούς πλην του ελληνικού, θα έμοιαζε αδύνατο: Να διατηρήσουν υψηλά την μαχητική ικανότητα σε ένα στράτευμα το οποίος δεν έχει πόρους ούτε για στολές, ούτε για πυρομαχικά, ούτε για εκπαίδευσης, ούτε για καύσιμα, αναλώσιμα κλπ, πού, δεν, περισσότερο για ανανέωση του απαρχαιωμένου, εν πολλοίς, οπλισμού του. Στην άσκηση θα γίνει προσπάθεια να κινητοποιηθεί “ότι έχουν και δεν έχουν” οι ΕΔ από πλευράς υλικού και μέσων, αυτό στο οποίο δίνεται μεγάλη σημασία είναι η αντίδραση του πληθυσμού σε κατάσταση πολέμου και τα ανακλαστικά των πολιτών οι οποίοι θα νιώσουν κάποια λεπτά ως κάτοικοι μιας χώρας η οποία δέχεται επίθεση και αμύνετται Η πρώτη φορά που θα ηχήσουν οι σειθρήνες είναι τοπική ώρα 11.00, και θα καλούν τον πληθυσμό να προστατευτεί από αεροπορικής επίθεση. Οι σειρήνες θα ηχήσουν για εξήντα (60) δευτερολέπτων και πατέ από πέντε λεπτά θα ηχήσει σήμα λήξης συναγερμού. Στόχος είναι να υπάρξοι εξοικείωση των πολιτών με τους ήχους του πολέμου, αφού όπως δείχνουν τα γεγονότα, η φωτιά όλο και ζυγώνει την πληγωμάνη από την οικονομική καταστροφή Ελλάδα. Ο Ελληνικός Στρατός ήδη από εχθές που ξεκινησε η άσκηση, έχει καταφέρει να κινητοποιήσει σημαντικό αριθμό εφέδρων που έχουν αναπτυχθεί στα σημεία συγκέντρωσης δυνάμεων και το ίδιο ισχύει και για το ΠΝ που μετά από μία μακρά περίοδο κάμψης των εκαπιδευτικών δραστηριοτήτων του, βασικά λόγω έλλειψης ανταλλακτικών, αναζητά μεγάλη διαθεσιμότητα στα πλοία Πολεμικό Ναυτικό. Πιθανόν να αναπτυχθούν και περισσότερες από 60 μονάδες από το επίπεδο της φρεγάτας μέχρι απλές φουκωτοί λέμβοι. Ισως το μεγαλύτερο crash-test να αφορά την Αεροπορία. Οι διαθεσιμότητες είναι “ταλαιπωρημένες” ακόμα και σε Πτέρυγες Μάχης που καλύπτουν τα μεγάλα στρατηγικά σημεία της χώρας.  Αλλά πάνω απ’όλα είναι το προσωπικό, το μυαλό και η ψυχή των χειριστών των όπλων, είτε παλιά, είτε καινούρια. Αυτά θα κρίνουν το αποτέλεσμα της σύγκρουσης είτε λίγες ώρες διαρκέσει, είτε λίγες ημέρες ή περισσότερο. Αρκεί να δουλεύουν, έστω αυτά τα παλιά όπλα… ΠΗΓΉ PRONEWS Πηγή: anatropionline.gr/Tο διαβάσαμε εδώ

– See more at: http://www.newsone.gr/lifestyle/1197877-sirines-polemou-tha-ichisoun-aurio-se-olokliri-ti-chora-polemiki-etimotita-diloni-i-ellada-sta-peri-anatheorisis-tis-lozanis#sthash.fTfoVnbs.dpuf

Ένα μοναδικό αφιέρωμα στον Ταύγετο. Ιστορία, λαογραφία, φωτογραφίες.

484836 (1)Ο Ταΰγετος ή Πενταδάκτυλος, είναι η υψηλότερη οροσειρά της Πελοποννήσου, εκτεινόμενη μεταξύ των λεκανών Μεγαλόπολης – Ευρώτα και Μεσσηνίας. Η κορυφή του έχει ύψος 2.407 μέτρα και ονομάζεται Προφήτης Ηλίας ενώ στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Ταλετός.

Η οροσειρά, από πολύ νωρίς συνδέθηκε με την αρχαία ελληνική μυθολογία και πήρε την ονομασία της από την Ταϋγέτη, μία από τις επτά Ατλαντίδες ή Πλειάδες, κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή του μύθου, η Ταϋγέτη φέρεται ως σύζυγος του Λακεδαίμονα. Επίσης λεγόταν και μητέρα του Ευρώτα.

Στα βυζαντινά χρόνια, η οροσειρά αναφέρεται με την ονομασία Πενταδάκτυλος, εξ αιτίας των πέντε κορυφών του. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας επικράτησε η ονομασία Ζυγός του Μελιγού.

Στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, η οροσειρά λεγόταν «Αγιολιάς ο μακρυνός», από το μεγάλο μήκος της οροσειράς, μέχρι τελικά που ξαναπήρε το αρχαίο όνομα, Ταΰγετος.

Ο Ταΰγετος αποτελείται κυρίως από ασβεστόλιθους και μάρμαρο, ενώ είναι αρκετά πλούσιος σε νερά. Το κλίμα του είναι γενικά ηπειρωτικό, με μεγάλες χιονοπτώσεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από έλατα και μαυρόπευκα, ενώ έχει μεγάλο αριθμό ρεμάτων και μικρών ποταμών.

   Ταΰγετος

Η οροσειρά του Ταΰγετου έχει μήκος 115 χιλιόμετρα, μέγιστο πλάτος 30 χιλιόμετρα και έκταση 2.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η οποία συγκροτείται από τέσσερα κύρια τμήματα: α)τον Βόρειο (προς την Μεγαλόπολη), β) τον Μέσο Ανατολικό (προς την Σπάρτη), γ) τον Δυτικό και δ) τον Νότιο Ταΰγετο που σχηματίζει τη χερσόνησο της Μάνης, η οποία και καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο.

Η περίφημη πυραμίδα του Ταϋγέτου

Mεγάλη μερίδα ερευνητών υποστηρίζει πως η κορυφή προφήτη Ηλία (2407μ. ύψος), λαξεύτηκε, είτε εξ’ ολοκλήρου ή εν μέρει, προκειμένου να αποκτήσει πυραμιδοειδές σχήμα και να λειτουργήσει τελετουργικά και λατρευτικά. Αυτό, όπως λένε, «αποδεικνύεται από την απόλυτη κανονικότητα της πυραμίδας» (οπτικά, είναι ένα τέλειο ισοσκελές τρίγωνο) και κυρίως, «από την τεχνητή οριζοντίωση της βάσεώς της», όπου το έδαφος είναι σχετικά πιο λείο και ομαλό. Αυτή η μερίδα κάνει λόγο για ένα μεγαλιθικό μνημείο, σαν αυτά που συναντώνται σε όλη την Ευρώπη, την περίοδο 3.500 – 2.000 π.Χ. Σε κάθε περίπτωση, τόσο η ηλικία της πυραμίδας όσο και οι αρχικές της διαστάσεις είναι αδύνατο να υπολογιστούν.

taygetos

5 όμορφα χωριά του Ταϋγέτου

Αλαγονία: μεσσηνιακή ησυχία
Στις δυτικές πλαγιές του Ταΰγετου, χτισμένη αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 800 μέτρων, η Αλαγονία είναι ένα ήσυχο χωριουδάκι, γι’ αυτούς που θέλουν η απόδρασή τους να είναι πιο χαλαρωτική και απαλλαγμένη από αστικές συνήθειες. Φανταστείτε ότι στο χωριό ζουν λιγότεροι από 200 κάτοικοι και μπορείτε να το γυρίσετε με γαϊδουράκι ή να πεζοπορήσετε μέσα στο δάσος, περνώντας από τη βρύση του Νίκα και να φτάσετε στη θέση Λουκά, όπου τα ψηλά πλατάνια και ο μικρός καταρράκτης θα… βάλουν φωτιά στη φωτογραφική σας μηχανή. Στον ξενώνα του χωριού, μάλιστα, μπορεί να βρείτε ποδήλατα βουνού για ποδηλασία σε δασικά μονοπάτια που μοιάζουν βγαλμένα από παραμύθι.

Νέδουσα: στο χωριό του Νικηταρά
Βορειοδυτικά του Ταϋγέτου, στα 700 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, βρίσκεται η Νέδουσα, η γενέτειρα του Νικηταρά -γι’ αυτό και στο χωριό θα βρείτε την προτομή και το σπίτι του ξακουστού οπλαρχηγού της Επανάστασης του 1821. Το πράσινο, για άλλη μια φορά, χρωματίζει όλο το χωριό, στην είσοδο του οποίου ένα ψηλό γεφύρι και δύο πετρόχτιστοι νερόμυλοι του δίνουν παραμυθένια ατμόσφαιρα, ενώ τα πανέμορφα πέτρινα ξωκλήσια μέσα στη σπηλιά, τραβούν τα βλέμματα των επισκεπτών. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το γερο-πλάτανο στη θέση Καμίνια, που στο εσωτερικό του χωράει έως και δέκα άτομα.

Αρτεμισία: πράσινο, ναοί και μνημεία
Παραμένοντας βορειοδυτικά του Ταϋγέτου, η Αρτεμισία, σε υψόμετρο 700 μέτρων, είναι από τα μεγαλύτερα χωριά σε γεωγραφική έκταση, χτισμένη στη θέση της αρχαίας Δενθαλιάτιδας. Διαθέτει αξιόλογα ιστορικά μνημεία και αξιοθέατα, μεταξύ των οποίων τα κτίσματα της ιστορικής Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Μελέ, όπου υπάρχουν ερείπια από τη Μεσαιωνική σχολή Μελέ και τα Δημάκεια Εκπαιδευτήρια, την Κάτω Χώρα –που πλέον δεν κατοικείται- με αξιόλογα μνημεία και ερείπια από παλιά κτίσματα, τον παραδοσιακό νερόμυλο του Μίμη Γιαννόπουλου, τα πέτρινα γεφύρια κ.ά.

Κάτω Καρβέλι 

Το Κάτω Καρβέλι ή παλιότερα Χανάκια είναι ένα από τα χωριά του δυτικού Ταϋγέτου που μετά το Νόμο Καποδίστρια, ανήκει στο Δημοτικό διαμέρισμα του Καρβελίου στον Νομό Μεσσηνίας. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Καλαμάτας. Βρίσκεται βόρει- ανατολικά της Καλαμάτας κρυμμένο πίσω από λόφο, όπως και τα χωριά Ελαιοχώρι και Κουταλά και πάνω από τον λόφο, όπου πρόσφατα έχουν κάνει εκκλησία του Προφήτη Ηλία και χώρο πανηγυριού, βλέπει ολόκληρο τον Μεσσηνιακό κόλπο και την Μεσσηνιακή Πεδιάδα. Ανατολικά εφάπτεται με τις άκρες του Ελαιοχωρίου και Νοτιο-Δυτικά μέχρι τον δρόμο Καλαμάτας – Σπάρτης και τον ποταμό Νέδοντα.

Αλτομιρά: Το απόρθητο χωριό

Αμφιθεατρικά κτισμένος σε πλαγιά του Ταΰγετου, στο 12ο χλμ του δρόμου Κάμπου-Καλαμάτας, ο ορεινός, ανακηρυγμένος διατηρητέος, οικισμός των Αλτομιρών Μεσσηνίας, κατοικείται αποκλειστικά και μόνο το καλοκαίρι από λίγους κτηνοτρόφους και κάποιους παραθεριστές. Το χωριό, που αναφέρεται για πρώτη φορά το 1618 με πληθυσμό 20 οικογένειες, ανήκε επί Τουρκοκρατίας στην καπετανία και εξαρχία της Ζαρνάτας και αποτέλεσε καταφύγιο κλεφτών. Φαίνεται μάλιστα, ότι σε κάποιον ληστή ή φυγάδα, επονομαζόμενο Αλτόμορο, που είχε καταφύγει εκεί, οφείλει και το όνομά του. Ο ναός του Αγίου Αθανασίου, κτισμένος περίπου το 1865, αποτελεί τον κεντρικό ναό του χωριού ενώ στα Αλτομιρά ανήκει και το μεταβυζαντινό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Σημαντικό πόλο έλξης αποτελεί το λιθόστρωτο μονοπάτι του Μπίλιοβου, του τέλους του 19ου αι. που συνέδεε τον οικισμό με τα πεδινά χωριά της περιοχής, στα οποία εγκαταστάθηκαν τελικά οι περισσότεροι κάτοικοι μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Τα καλοκαίρια, οι ντόπιοι επιστρέφουν και αναβιώνουν τον τόπο τους με γλέντια και πανηγύρια.

altomira-01

Μονοπάτια του Ταΰγετου

Γραφικοί οικισμοί αγκαλιασμένοι από πλούσια βλάστηση, ένα βουκολικό τοπίο να σας συντροφεύει και η μαγευτική επαφή με τη φύση να διώχνει μακριά κάθε έγνοια της καθημερινότητας.

Ο επιβλητικός Ταΰγετος κρύβει αμέτρητα μυστικά και ένα εντυπωσιακό φυσικό τοπίο και σας προσκαλεί να τα ανακαλύψετε μέσα από τα μονοπάτια του.

Πηγή Μαγγανιάρη – Καταφύγιο Ταΰγετου – Κορυφή Προφήτη Ηλία

Η πηγή του Μαγγανιάρη βρίσκεται σε υψόμετρο 980 μέτρων στο τέλος του ασφαλτωμένου δρόμου. Από εδώ ξεκινά το κυρίως μονοπάτι προς την κορυφή του Ταΰγετου που διασχίζει το ορεινό δάσος. Ύστερα από τρεις ώρες πεζοπορίας φτάνουμε στις πηγές της Βαρβάρας, όπου μπορούμε να προμηθευτούμε νερό, και στη συνέχεια προσεγγίζουμε στο ορειβατικό καταφύγιο του Ταΰγετου, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1550 μέτρων. Κατά μήκος της διαδρομής το μονοπάτι διασταυρώνεται δύο φορές με το δασικό δρόμο που ενώνει την πηγή του Μαγγανιάρη με τους Πενταυλούς. Από το καταφύγιο διέρχεται το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4 που οδηγεί στα Λακκώματα κι από εκεί στην κορυφή του Προφήτη Ηλία στα 2400 μέτρα υψόμετρο. Η ανάβαση από την πηγή Μαγγανιάρη μέχρι το καταφύγιο έχει υψομετρική διαφορά 570 μέτρα και διαρκεί μιάμιση ώρα. Από το καταφύγιο ως την κορυφή του Προφήτη Ηλία, απαιτούνται περίπου δυόμισι ώρες. Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 8,5 χμ. και διασχίζεται σε περίπου 4,5 ώρες.

Κουμουστά – Μονή Γόλας

Από την Κουμουστά, ένα Μεσαιωνικό χωριό κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 750 μ. στις πλαγιές του Ταΰγετου, μέσα από μια πανέμορφη πεζοπορική διαδρομή μιάμισης περίπου ώρας, κατευθυνόμαστε προς τη Μονή Γόλας.

Η Μονή αποτελεί μία από τις εφτά στον ελλαδικό χώρο με απεικόνιση αρχαίων φιλοσόφων και τη μοναδική σε όλη τη νότια Ελλάδα. Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 3,5 χιλιόμετρα και έχει υψομετρική διαφορά 140 μέτρα.

Κουμουστά – Πενταυλοί / Καταφύγιο Ταύγετου

Από το μεσαιωνικό οικισμό της Κουμουστάς, που βρίσκεται στα 750 μέτρα υψόμετρο στις πλαγιές του Ταΰγετου ξεκινά το οικολογικό, περιπατητικό μονοπάτι που οδηγεί στη δασική περιοχή των Πενταυλών, στα 1200 μέτρα υψόμετρο.

Πρόκειται για μια πανέμορφη διαδρομή εφτά χιλιομέτρων που διασχίζουμε σε 2 περίπου ώρες περνώντας μέσα από πηγές, καταρράκτες και λίμνες που προσφέρονται για κολύμπι. Κατά μήκος της διαδρομής το μονοπάτι διακλαδώνεται με άλλο που οδηγεί στο ορειβατικό καταφύγιο του Ταΰγετου.

Η διαδρομή αυτή διαρκεί τρεις ώρες και έχει μήκος εφτά χιλιόμετρα. Το ορειβατικό καταφύγιο μπορούμε να το προσεγγίσουμε και από τους Πενταυλούς απ’ όπου διέρχεται το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4.

Αναβρυτή – Άγιος Ιωάννης

Ο οικισμός της Αναβρυτής, παλιό βιοτεχνικό κέντρο της περιοχής, συνδέεται με πλήθος από πεζοπορικές διαδρομές καθώς και με το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4.

Μια από τις εντυπωσιακότερες και σύντομες περιπατητικές διαδρομές είναι αυτή που μέσω του λιθόχτιστου μονοπατιού μας οδηγεί σε μία μόλις ώρα στον Άγιο Ιωάννη στην ανατολική πλευρά του Ταΰγετου.

Η διαδρομή, μήκους 3,5 χμ., διέρχεται από φαράγγι και έχει υψομετρική διαφορά 350 μέτρα.

Πηγή: moriasnow.gr, newsbeast.

http://messiniaradio.gr/blog/2016/09/20/ena-monadiko-afieroma-ston-tavgeto-fotografies/?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook

Η Φυσική πισίνα Γκιόλα, στο νησί της Θάσου – Ελλάδα, στις 5 ωραιότερες του κόσμου.

5 πισίνες απλά οι όμορφες στον κόσμο

από Leonardo

Οι φυσικές πισίνες χαλάρωσης μέρη όπου μπορείτε να απολαύσετε την ηρεμία και την ομορφιά της φύσης σε ένα πολύ πιο ειρηνικό τρόπο από ό, τι στις παραλίες, για παράδειγμα. Σε αυτόν τον κατάλογο, ελέγξτε 5 πισίνες απλά εξαιρετικές σε όλο τον κόσμο.

1 – Πισίνα Φυσικό Γκιόλα, Θάσος – Ελλάδα

Γκιόλα - Θάσος - Ελλάδα

Φυσική πισίνα Γκιόλα, στο νησί της Θάσου – Ελλάδα. / Συντελεστές Φωτογραφία: Trip & Travel Blog – flickr – https://www.flickr.com/photos/tripandtravelblog/16186070028

2 – Πισίνες Νεράιδα, Isle of Skye – Σκωτία

Πισίνες νεράιδα, στο Isle of Skye - Σκωτία

Πισίνες νεράιδα, nas Ilha de Skye – Escócia / Créditos da Foto: Του John Allan, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9201692

3 – Blue Lagoon, Grindavik – Ισλανδία

Blue Lagoon, Grindavík - Ισλανδία

Lagoa Azul, Grindavík – Islandia / Με McKay Savage από το Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο – Ισλανδία – Blue Lagoon 09, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=23463974

4 – Χάμιλτον στην πισίνα, Τέξας-EUA

5 – Termas de Mabinay – Filipinas

Με Mclovin'tosh - Ίδια δουλειά, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=44446063

Με Mclovin’tosh – Ίδια δουλειά, CC BY-SA 4.0,https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=44446063

Ενα δώρο στη νότια ακτή της Πελοποννήσου, η Καλαμάτα προσφέρει… ζαλισμένα απογεύματα.

ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΙΣ 13 ΤΟΠ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Η Τelegraph «τρελαίνεται» με την Καλαμάτα -«Πηγαίνετε, είναι κρυμμένος θησαυρός»

Η Τelegraph «τρελαίνεται» με την Καλαμάτα -«Πηγαίνετε, είναι κρυμμένος θησαυρός» [εικόνες]

Ενα διαφορετικό ταξιδιωτικό αφιέρωμα σε ευρωπαϊκές πόλεις κάνει η Telegraph. Παρουσιάζει τις 13 πόλεις της ευρωπαϊκη ηπείρου που μπορεί να μην έχεις ακούσει για αυτές, αλλά αξίζει να επισκεφθείς. Ανάμεσά τους μια ελληνική. Εκπληξη η επιλογή, δεν είναι άλλη από την Καλαμάτα.

«Ενα δώρο στη νότια ακτή της Πελοποννήσου, η Καλαμάτα προσφέρει… ζαλισμένα απογεύματα. Οι κεντρικοί δρόμοι Ναυαρίνου και Αριστοτέλους είναι γεμάτες καφέ και εστιατόρια, ενώ πάνω από την πόλη κρέμεται ένα κάστρο του 13ου αιώνα. Αποτελεί επίσης το σημείο εκκίνησης για εκδρομή στην ένδοξη Αρχαία Ολυμπία αλλά και για τις μοναδικές ακτές του Costa Navarino….», γράφει η βρετανική εφημερίδα.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε την Καλαμάτα σε… διεθνή τοπ λίστες προορισμών. Πέρυσι, μόλις, η Mirror την είχε εντάξει στους 10 πιο «καυτούς» προορισμούς του κόσμου. http://www.iefimerida.gr/TWAgoraInArticle.html?id=5585216

Και αυτό γιατί η Καλαμάτα Εχει έντονη νυχτερινή ζωή χειμώνα και καλοκαίρι, υπέροχες παραλίες, ενώ το ρόλο του έχει παίξει και το αεροδρόμιο που έχει κατασκευαστεί.

Διασκέδαση στην Καλαμάτα

Η Καλαμάτα είναι μια από τις πόλεις που φημίζεται για τη διασκέδασή της. Το χειμώνα σε διάφορα κουτούκια και bars στο ιστορικό κέντρο, ενώ το καλοκαίρι σε clubs και beach bars δίπλα στη θάλασσα και στο προάστιο της πόλης την Βέργα χτισμένη στους πρόποδες του όρους Καλάθι όπου υπάρχουν υπέροχα bars και clubs με καταπληκτική θέα στη θάλασσα και την πόλη της Καλαμάτας.

  • Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, το σύμβολο της πόλης, είναι μια μικρή βυζαντινή εκκλησία (μέσα 11ου-12ος αι.) με μερικές τοιχογραφίες του 14ου αι.

  • Το φράγκικο Κάστρο προσφέρει πανοραμική θέα της πόλης.

  • Το πάρκο σιδηροδρόμων βρίσκεται στα νότια του κέντρου της πόλης και είναι υπαίθριο σιδηροδρομικό μουσείο, το μεγαλύτερο στην Ελλάδα και βραβευμένο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

  • Στο Μπενάκειο Μουσείο Καλαμάτας φυλάσσονται σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα από την ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας, τα οποία χρονολογικά καλύπτουν την περίοδο από την Εποχή του Χαλκού μέχρι και τους ρωμαϊκούς χρόνους.

  • Το Στρατιωτικό Μουσείο της Καλαμάτας φυλάσσει όπλα και στρατιωτικές στολές των Ελλήνων σε διάφορες ιστορικές περιόδους.

  • Το Λαογραφικό Μουσείο Καλαμάτας της πόλης στεγάζει εκθέματα που έχουν να κάνουν με τις παραδοσιακές τέχνες της περιοχής, με παλαιά χρηστικά και μη αντικείμενα, εργαλεία και παραδοσιακές φορεσιές.

  • Στην πόλη λειτουργούν η Δημοτική Πινακοθήκη και η Πινακοθήκη Σύγχρονης Ελληνικής τέχνης με περίπου 500 εκθέματα.

  • Η Λαϊκή Βιβλιοθήκη της πόλης λειτουργεί από το 1933 και σήμερα διαθέτει πάνω από 90.000 τόμους βιβλίων, 60.000 τεύχη περιοδικών καθώς και αρχείο 100.000 φύλλων μεσσηνιακών εφημερίδων από τον 19ο αιώνα έως σήμερα.

  • Επίσης το Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας βρίσκεται στο Ιστορικό Κέντρο της πόλης πίσω από τον Ναό των Αγίων Αποστόλων όπου εκτίθενται σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα της ευρύτερης περιοχής της Μεσσηνίας.

  • Κάτω από το Κάστρο βρίσκεται ο ναός της Υπαπαντής του Σωτήρος (εγκαινιάστηκε το 1873), ο οποίος είναι και ο μητροπολιτικός ναός της πόλης και του νομού. Στην Ιερά Μονή Καλογραιών εκτίθενται διάφορα μεταξωτά υφαντά και τα περίφημα καλαματιανά μαντήλια, καθώς και οι αργαλειοί με τους οποίους υφαίνονταν.

Πηγή: Η Τelegraph «τρελαίνεται» με την Καλαμάτα -«Πηγαίνετε, είναι κρυμμένος θησαυρός» [εικόνες] | iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr/news/259600/i-telegraph-trelainetai-me-tin-kalamata-pigainete-einai-krymmenos-thisayros-eikones#ixzz44WskG57P

Ο Δήμος Τριφυλίας στην έκθεση «Ελλάδος Γεύση» στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου στις 15 έως 18 Απριλίου 2016.

ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ
ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΗΜΟΥ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ

Η παρουσία του Δήμου οφείλει να ξεπερνά τα όριά του. Να εκτείνεται στον ελληνικό και ευρωπαϊκό χώρο δηλώνοντας παρών σε πρωτοβουλίες και δράσεις που αναδεικνύουν την Τριφυλία ως ευλογημένο τόπο αγροτικής παραγωγής, ως τόπο με πολιτιστική ταυτότητα, ως περιοχή με γαστρονομική γευστική αναφορά και ως εξαιρετικό τουριστικό προορισμό.


Ο Δήμος Τριφυλίας, σε βήματα εξωστρέφειας, συμμετέχει στην έκθεση «Ελλάδος Γεύση» στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου στις 15 έως 18 Απριλίου 2016, με δικό του περίπτερο. Η Έκθεση «Ελλάδος Γεύση αποτελεί την προβολή της γαστρονομίας, του τουρισμού, του πολιτισμού και της επιχειρηματικότητας στους τομείς αυτούς της Ελλάδος.
Όσοι ξενοδόχοι και παραγωγοί (με ετικέτα) επιθυμούν να συμμετέχουν στην έκθεση και να προβάλουν τις υπηρεσίες τους και τα προϊόντα τους στο περίπτερο του Δήμου, θα πρέπει να δηλώσουν τη συμμετοχή τους μέχρι την 20η Μαρτίου 2016.
Η συμμετοχή είναι δωρεάν σε ράφια και πάγκο με χώρο κάλυψης 3 τ.μ. ανά συμμετέχοντα παραγωγό.
Για την καλύτερη προβολή τους, οι συμμετέχοντες θα πρέπει να υποστηρίζουν τα προϊόντα τους στο χώρο του περιπτέρου. Θα έχουν δε τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε επαγγελματικές συναντήσεις με ενδιαφερόμενους εμπορικούς επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους.
Δηλώσεις συμμετοχής :
Οι ξενοδόχοι και ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων στους κ.κ.
Κων/νο Αγγελόπουλο τηλ. 6972055492
Δήμητρα Ανδρινοπούλου τηλ. 6947204105

Οι οινοπαραγωγοί στους κ.κ.
Ιωάννη Κατσούλα τηλ. 6977523798
Γιαννούλα Κωνσταντέλου (απογευματινές ώρες) τηλ. 6944904080

Οι παραγωγοί ελαιολάδου, αγροτικών, τυροκομικών, ζυμαρικών, κρεατικών και λοιπών προϊόντων στους κ.κ.
Αναστάσιο Αδρακτά 6951307482
Ανδρέα Μπουγά 6977014918
Φωτεινή Στυλιανού τηλ. 2761360034/ 6948258958

Οι γενικότερα έμμεσα εμπλεκόμενοι με τον τομέα του τουρισμού ιδιοκτήτες καταστημάτων εστίασης, καφέ, τουριστικών πρακτορείων, υπηρεσιών άθλησης κλπ.
στους κ.κ. Ιωάννη Κατσούλα τηλ. 6977523798 και Φωτεινή Στυλιανού τηλ. 2761360034/ 6948258958.

Υπεύθυνοι διοργάνωσης
Ιωάννη Κατσούλας τηλ. 6977523798
Φωτεινή Στυλιανού τηλ. 2761360034/ 6948258958.

Η Έκθεση «Ελλάδος Γεύση» πραγματοποιείται με τη στήριξη του Υπουργείου Εξωτερικών, της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και του Δήμου Περιστερίου. Επίσης τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης & Τουρισμού, του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, του Υπουργείου Εσωτερικών & Διοικ. Ανασυγκρότησης και του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού.
Πληροφορίες για την έκθεση στην ηλεκτρονική δ/νση

http://www.elladosgefsi.gr/.
Αξίζει να είμαστε ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ.

«Η μητέρα μου, η γιαγιά και η θεία μου μαζί με τα εφτά παιδιά της». Η μαρτυρία αυτή ανήκει στον Ασίρ Αχμέτ, έναν Τ/Κ από το χωριό Μαράθα.

Τη μέρα που ξανασφάξαμε τον Σανταλάρη.

1  Φεβρουαρίου 2016

maratha23Η φωτογραφία είναι από το 1974. Αυτό που βλέπετε πίσω είναι οι σοροί αμάχων – γυναικόπαιδων και ηλικιωμένων. Eίχαν εκτελεστεί εν ψυχρώ, τις πρώτες μέρες της εισβολής. Βρέθηκαν σε σκουπιδότοπο. «Οταν άρχισε η εκταφή […] είδαμε δεκάδες αποκεφαλισμένα και ακρωτηριασμένα πτώματα, κυρίως παιδιών, τα οποία είχαν σκεπαστεί μόνο με σκουπίδια. Μερικά από τα θύματα ήταν δεμένα μεταξύ τους με τέλι… Μερικά από τα θύματα ήταν μισοκαμένα. Σχεδόν όλα τα αγόρια, κάθε ηλικίας, ήταν χωρίς κεφάλια. Μεταξύ των παιδιών που βρέθηκαν δολοφονημένα στον σκυβαλότοπο ήταν και τα έξι αδέλφια μου. Η μητέρα μου, η γιαγιά και η θεία μου μαζί με τα εφτά παιδιά της». Η μαρτυρία αυτή ανήκει στον Ασίρ Αχμέτ, έναν Τ/Κ από το χωριό Μαράθα. Τα ονόματα των θυμάτων και οι ηλικίες τους υπάρχουν σε ένα μνημείο εκεί όπου βρέθηκαν. Εκεί, ίσως θυμάστε, τον Οκτώβριο είχε γίνει το επεισόδιο κατά την κατάθεση λουλουδιών από τον γ.γ. του ΑΚΕΛ. Η «Χαραυγή» καταγράφει επώνυμη μαρτυρία του Ε/Κ Νίκου Γενιά: «Εοκαβητατζήδες με εκσκαφείς άνοιγαν λάκκους και έθαβαν τους γέρους και τα παιδιά που σκότωσαν σε αυτά τα χωριά. Μάλιστα ένας από αυτούς κομπάζοντας μας είπε ’Εμείς εκάμαμεν την δουλειάν μας’…». Τα όσα έγιναν στα τ/κ χωριά Μαράθα, Σανταλάρη και Αλόα, στην πρώτη φάση της εισβολής, από Εοκαβήτες της Περιστερωνοπηγής και άλλων χωριών, αλλά και χουντικούς αξιωματικούς, είναι μια σελίδα ντροπής για όλους μας. Εκατόν είκοσι έξι οι αγνοούμενοι. Το ίδιο, τις ίδιες μέρες, έγινε και στην Τόχνη. Εκεί σφαγιάστηκαν ομαδικά 79 άνθρωποι. Παρόμοιοι οι δράστες. Πόσοι τα γνωρίζουμε; Και πόσοι, από εμάς που τα γνωρίζουμε και χωρίς αυτό να συνιστά ελαφρυντικό, τολμήσαμε ποτέ να σκεφτούμε γιατί μετά τη δεύτερη φάση της εισβολής Ε/Κ άμαχοι έπεφταν θύματα πανομοιότυπων εγκλημάτων από Τ/Κ στην Άσσια λ.χ. (52 άτομα) και το Ορνίθι (18 άτομα); Όμως, δεν είναι αυτό το θέμα της Στήλης σήμερα. Το θέμα είναι πως, σε αντίθεση με την κάθε ανεύρεση των οστών Ε/Κ θυμάτων, η ανακάλυψη προχθές του μαζικού τάφου με τα οστά 86 Τ/Κ αγνοούμενων της σφαγής στα τρία χωριά πέρασε στο ντούκου στη δική μας πλευρά. Κι όμως, ο μαζικός τάφος στον Σανταλάρη είναι ο μεγαλύτερος που βρέθηκε μέχρι σήμερα. Πιο μεγάλος και από της Άσσιας. Ήταν η πιο σημαντική ανακάλυψη για ένα έγκλημα πολέμου του 1974, η ευθύνη του οποίου, όμως, βαραίνει τη δική μας πλευρά. Τη δική μας κοινότητα. Το θέμα δεν είναι ο… συμψηφισμός. Ούτε το εάν κατά τη γνωστή πρακτική αντιπερισπασμού διάφοροι οι οποίοι, είτε θαυμάζουν τον πολιτικό χώρο των εγκληματιών που τα διέπραξαν είτε απλώς του βρίσκουν ελαφρυντικά, θα μπουν και σε αυτό όπως και σε κάθε άλλο κείμενο το οποίο φωτίζει αυτή την (κατ’ επιλογήν) άγνωστη πτυχή της Ιστορίας μας και θα γράψουν σχόλια όπως «εξισώνετε την εισβολή με…» το τάδε και το δείνα. Και να είστε βέβαιοι ότι θα το κάνουν. Το θέμα είναι η Ιστορία. Τα γεγονότα. Όχι όμως υπό το φως που σου συμφέρει, ενίοτε και υπό το σκότος της απόκρυψης της αλήθειας ή της διαστρέβλωσής της. Ιστορία είναι να τολμάς να κοιτάζεις και τα όσα δεν σε συμφέρουν. Και δεν σε τιμούν. Κι αυτή η ανακάλυψη ακριβώς για αυτό αγνοήθηκε τόσο. Ή και, ακόμη χειρότερα, αν μιλάμε για συμψηφισμούς, παρουσιάστηκε και σε αναφορές στα ΜΜΕ με τίτλους όπως «Εντοπίστηκαν οστά Ε/Κ και Τ/Κ στα κατεχόμενα». Με την επεξηγηματική παράγραφο να παραπέμπει σε… πληροφορίες για την ανεύρεση (και) των οστών τριών Ε/Κ στο Δίκωμο. Λυπάμαι, αλλά δεν προχωράμε έτσι. Δεν γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. ‘Η και άνθρωποι σκέτο. Η άρνηση της Ιστορίας, όπως και τα επικοινωνιακά παιγνίδια με τα οποία συντηρείται η αποσπασματική αφήγηση -ναι, και στις δύο κοινότητες- και θάβεται η ιστορική αλήθεια, είναι αντίστοιχα ντροπιαστική με αυτά τα ανομολόγητα εγκλήματα. Είναι ένα νέο έγκλημα από αυτόν που διανοείται να το διαπράξει. Το μόνο που οφείλουμε να πούμε -και ήδη το είπαν κάποιοι- είναι συγγνώμη για αυτό που αναλογεί στη δική μας κοινότητα, ειδικά όταν μιλάμε για τέτοιες πράξεις κτηνωδίας εις βάρος αθώων ανθρώπων. Τίποτα άλλο. Δεν έχω τον χώρο να την παραθέσω αυτούσια ξανά και εδώ: Ακρωτηριασμένα και καμένα πτώματα, κυρίως παιδιών, τα οποία είχαν σκεπαστεί μόνο με σκουπίδια. «Μεταξύ τους και τα έξι αδέλφια μου. Η μητέρα μου, η γιαγιά και η θεία μου μαζί με τα εφτά παιδιά της». Δείτε λίγο ξανά και τη φωτογραφία, αν θέλετε. Εάν δεν αισθάνεστε ντροπή, αναρωτηθείτε γιατί. Η Ιστορία είναι αυτή που είναι. Όχι αυτή που μας συμφέρει μόνο. Έτσι πάει. Και έτσι πρέπει. Το χρειάζεται για να επιβιώνει ως τέτοια. Και για να μαθαίνει τους ανθρώπους τουλάχιστον πώς να παραμένουν άνθρωποι. Αυτό το εκ πρώτης όψεως απλό και το τόσο δύσκολο τελικά. Κώστας Κωνσταντίνου

πηγή:politis-news.com

Διαβάστε περισσότερα: http://www.kar.org.gr/2016/02/01/%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce