Αρχείο κατηγορίας ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Θανάσης Λαγός: «Πάντα βρισκόμουν απέναντι στο σκοτάδι και τις θεωρίες συνωμοσίας». Από το νερό του Καματερού στις θεωρίες στείρωσης με 5G.

Από το νερό του Καματερού στις θεωρίες στείρωσης με 5G

 Γράφτηκε από τον 

Από το νερό του Καματερού στις θεωρίες στείρωσης με 5G

To 2014 σε άρθρο με τίτλο «Από το νερό του Καματερού στα… δισεκατομμύρια του Σώρρα» έγραφα μεταξύ άλλων:

«Οταν το βιογραφικό αναφέρει ότι ο ομιλητής είναι «Ελληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ, τη στρατηγική και τη γεωπολιτική», το κοινό σιγουρεύεται ότι ακούει τον σύγχρονο… Αριστοτέλη. Προσωπικά όταν βλέπω τέτοια βιογραφικά όχι μόνο τρομάζω, αλλά αναρωτιέμαι για τα όρια της ανθρώπινης λογικής. Θα μου πείτε, γιατί ασχολείσαι με τον «πανεπιστήμονα» Νίκο Λυγερό που γεμίζει τα αμφιθέατρα πουλώντας μαγικές συνταγές στους απελπισμένους Ελληνες;

Ειλικρινά δεν θα ασχολιόμουν καθόλου, αν ο ιεροκήρυκας των μαγικών λύσεων δεν δήλωνε σύμβουλος του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και αν πέρσι δεν ήταν ομιλητής σε εκδήλωση που διοργάνωσε η ΝΟΔΕ Μεσσηνίας της Νέας Δημοκρατίας. Ούτε επίσης θα ασχολιόμουν αν η πανεπιστημιακή κοινότητα μας διαβεβαίωνε ότι η πέτρα που καίει, δηλαδή ο ζεόλιθος, θεραπεύει πάσα νόσο και μαλακία. Οταν όμως βλέπω ανθρώπους να αγοράζουν πέτρες που καίνε για να γίνουν καλά και άλλους να ξοδεύουν πολλές χιλιάδες ευρώ για να βελτιώσουν έτσι την παραγωγή τους, αναρωτιέμαι ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος των πανεπιστημίων και αν μπορεί ο καθένας να διαδίδει ό,τι θέλει χωρίς να τον ελέγχει η επιστημονική κοινότητα. Σε κάθε περίπτωση, δεν είμαι ειδικός για να κρίνω αν οι πέτρες που καίνε είναι το νέο νερό του Καματερού και γι’ αυτό περιμένω από την επιστημονική κοινότητα να πάρει θέση και να μην παρακολουθεί με απάθεια τους ιεροκήρυκες των αμφιθεάτρων.

Το ίδιο θα έπρεπε να είχε πράξει η επιστημονική κοινότητα όταν οι ιεροκήρυκες υπόσχονταν να λύσουν τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας με τα δισεκατομμύρια του Αρτέμη Σώρρα. Δυστυχώς όμως οι οικονομολόγοι πανεπιστημιακοί καθηγητές δεν έβγαλαν καμία ανακοίνωση, και επειδή κανένας δεν το διαψεύδει, ο μέσος ψηφοφόρος εξακολουθεί να πιστεύει ότι υπάρχουν τα δισεκατομμύρια του Σώρρα.

Δεν σιωπά όμως μόνο η επιστημονική κοινότητα. Σιωπούν και οι πολιτικοί όλων των κομμάτων αφήνοντας τον μέσο ψηφοφόρο να πιστεύει ότι ο Σώρρας θα σώσει την Ελλάδα. Στη συνέχεια όλοι αναρωτιούνται γιατί η Χρυσή Αυγή σκαρφάλωσε στο 10% και γιατί 1.000.000 ψηφοφόροι ψήφισαν λευκό, άκυρο ή εξωκοινοβουλευτικά κόμματα στις ευρωεκλογές. Η απάντηση στο δήθεν ερώτημά τους είναι απλή και αυτονόητη. Οι δυνάμεις του ανορθολογισμού κυριαρχούν παντού επειδή οι πολιτικοί σιωπούν για λόγους ψηφοθηρίας αφήνοντας τους παράλογους ομιλητές να λένε ό,τι θέλουν.

Βεβαίως υπάρχουν και χειρότεροι πολιτικοί από αυτούς που σιωπούν για λόγους ψηφοθηρίας. Υπάρχουν και αυτοί που συνομιλούν με τους ιεροκήρυκες των μαγικών λύσεων. Για παράδειγμα ο δήμαρχος Καλαμάτας Παναγιώτης Νίκας δέχτηκε προεκλογικά τους εκπρόσωπους του Σώρρα και μετά τη συνάντηση δεν είπε κουβέντα [σ.σ. ο νυν περιφερειάρχης Πελοποννήσου παραδέχτηκε προς τιμήν του τα επόμενα χρόνια ότι ήταν λάθος του η συνάντηση με το Σώρρα και ότι τότε είχε παρασυρθεί από συνεργάτες του]. Οι εκπρόσωποι του Σώρρα άντλησαν κύρος από αυτή τη συνάντηση και ο μέσος ψηφοφόρος συμπέρανε ότι η πρότασή τους είναι σοβαρή. Στην άλλη πλευρά ο κ. Νίκας γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι ανύπαρκτα τα δισεκατομμύρια του Σώρρα, αλλά σιώπησε για λόγους ψηφοθηρίας.

Ετσι κι αλλιώς τα πάντα στη ζωή είναι θέμα προτεραιοτήτων και πάντα υπήρχαν πολιτικοί που δεν δίσταζαν να θυσιάσουν την κοινωνία στο βωμό του παραλόγου, προκειμένου να πετύχουν την εκλογή τους ή την επανεκλογή τους. Από εκεί και πέρα, ο βουλευτής Οδυσσέας Βουδούρης δεν έπραξε τίποτα περισσότερο από όλους αυτούς, δηλώνοντας ότι το ψάρεμα με τράτες απαγορεύτηκε φέτος επειδή θα «εναποτεθούν» στη Μεσόγειο τα χημικά από τη Συρία. Είδε ο άνθρωπος ότι πολλοί ψηφοφόροι έχουν πιστέψει την απίστευτη τρολιά και απλώς έσπευσε να επωφεληθεί αναπαράγοντας παράλογες θεωρίες.

Το ίδιο πράττουν και όσοι γενικώς και αορίστως υιοθετούν θεωρίες συνωμοσίας, διαδίδοντας ότι υπάρχουν εύκολες και μαγικές λύσεις.

Ας το πάρουμε απόφαση μια και καλή. Η έξοδος από την κρίση ούτε εύκολη θα είναι, ούτε ανώδυνη. Οποιος διαδίδει το αντίθετο δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να κουβαλάει νερό στον νερόμυλο των εγκληματικών οργανώσεων που θα αναλάβουν τη διακυβέρνηση της Ελλάδας, αν καταρρεύσει το δημοκρατικό σύστημα που στηρίζεται στις αξίες του ορθολογισμού».

Μετά τα όσα διαδραματίστηκαν αναφορικά με το δίκτυο  5G και τους οπαδούς της θεωρίας… στείρωσης των Καλαματιανών με ακτινοβολία, ειλικρινά δεν έχω να προσθέσω τίποτα. Απλώς θα υπενθυμίσω ότι πάντα βρισκόμουν απέναντι στο σκοτάδι και τις θεωρίες συνωμοσίας – ακόμα κι όταν μου έκοψαν την «καλημέρα» άνθρωποι τους οποίους εκτιμούσα και αγαπούσα. Και θα βρίσκομαι κι αύριο. Οταν θα έχουν εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή, σαν το Σώρρα, όσοι πιστεύουν πως θα γίνουν πολιτικοί αστέρες επειδή τους κάνουν like οι οπαδοί του Μέτση.

Θανάσης Λαγός

Εmail: lathanasis@yahoo.gr

Οποιος τολμήσει, θα του βγάλω το μάτι με πιρούνι σκουριασμένο και θα πάθει γάγγραινα. …Τάδε έφη ο νυν Δήμαρχος Τριφυλίας.

Στα άκρα το Δημοτικό Συμβούλιο Τριφυλίας: “Θα του βγάλω το μάτι με πιρούνι σκουριασμένο”

 Γράφτηκε από τον 

Στα άκρα το Δημοτικό Συμβούλιο Τριφυλίας: “Θα του βγάλω το μάτι με πιρούνι σκουριασμένο”

Εντονες αντιπαραθέσεις είχαμε για ακόμη μια φορά στο Δημοτικό Συμβούλιο Τριφυλίας μεταξύ του δημάρχου Γιώργου Λεβεντάκη και του πρώην δημάρχου Παναγιώτη Κατσίβελα.

Αφορμή στάθηκε η αναφορά του κ. Κατσίβελα στην κατάσχεση μέρους της αντιμισθίας του δημάρχου, θέμα που είχε θέσει και σε προηγούμενη συνεδρίαση, χωρίς όμως να πάρει απάντηση για ποιο λόγο έχει γίνει, όσο ο ίδιος ήταν παρών, όπως είπε.

Χαρακτηριστικά ο κ. Κατσίβελας τόνισε πως σε προηγούμενη συνεδρίαση ρώτησε για το συγκεκριμένο θέμα κατάσχεσης κάποιας αντιμισθίας, το οποίο πήγε να περάσει λάθρα, χωρίς όμως να πάρει απάντηση. Μάλιστα είπε ότι είναι θλιβερό ο αντιδήμαρχος Οικονομικών που ρώτησε να μην ξέρει αν και  εισηγείται το θέμα, ενώ τόνισε πως ρωτώντας τον ίδιο το δήμαρχο είπε πως δεν είναι υποχρέωσή του να απαντήσει. Υπογράμμισε πως «είναι πάρα πολύ άσχημο ο πρώτος πολίτης του δήμου, πρώτον να μην έχει την ευθυκρισία και το θάρρος να πει για κάτι το οποίο του συμβαίνει. Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι, κ. δήμαρχε διαχειρίζεστε δημόσιο χρήμα και για τους αιρετούς και γι’ αυτούς που ασκούν διοίκηση, οφείλουν και πρέπει να κάνουν “πόθεν έσχες”. Που σημαίνει ότι ο κάθε δημόσιος άντρας οφείλει να μιλάει με ευθυκρισία για πράγματα που αφορούν τη δημόσια διοίκηση και για τον δικό του εαυτό».

Ανέφερε πως δεν θα είχε θίξει το θέμα αν ο ίδιος ο δήμαρχος δεν είχε… τρολάρει τον πρώην αντιδήμαρχο κ. Μερκούρη για το θέμα της αντιμισθίας, αλλά και ότι ο δήμος πλήρωνε έξοδα του ιδίου. Ρώτησε δε τι εννοούσε προεκλογικά ότι θα χαρίσει την αντιμισθία στο δήμο, για να ευχηθεί κλείνοντας η όποια δικαστική υπόθεση υπάρχει, να λήξει και να είναι από τα θέματα που λήγουν.

Απαντώντας ο κ. Λεβεντάκης ξεκαθάρισε πως από την αρχή έχει πει με παρρησία και λεβεντιά πως δεν θέλει το μισθό και τον χαρίζει στο δήμο. Το θέμα -είπε- δεν είναι ποινικό, αλλά ότι έχει ένα θέμα με τη λίστα Λαγκάρντ, καθώς βρέθηκε ένας υπάλληλος να πει ότι κακώς είχε τα λεφτά του στο εξωτερικό. Μάλιστα ανέφερε πως με το νέο νόμο Μητσοτάκη θα του επιστραφούν 7 εκ. ευρώ. Υπογράμμισε και πάλι πως αν είχε ποινικό θέμα δεν θα ήταν δήμαρχος και το θέμα είναι προσωπικό. Και πως αν δίνει το μισθό του σε συνανθρώπους μας και γενικά βοηθά ανθρώπους από παλιότερα το ξέρει ο ίδιος, όπως και ότι για να λειτουργούν πέντε μηχανήματα στο δήμο, υπάρχουν άνθρωποι να πουν ποιος πλήρωσε.

Περνώντας στην αντεπίθεση, σε έντονο ύφος τόνισε πως ο ίδιος δεν κόβει τιμολόγια σε συνεργείο της περιοχής για τσάπα που είναι στην Αθήνα. Μάλιστα είπε ότι έχει καταθέσει ολόκληρο φάκελο στον εισαγγελέα, τονίζοντας ότι “μόλις λάβετε γνώση εσείς και κάποιοι άλλοι θα αλλάξετε πατρίδα”. Σε στιγμή έκρηξης μάλιστα σημείωσε πως δεν επιτρέπει να αναφερθούν ξανά στην προσωπικότητά του και την οικογένειά του: «Οποιος τολμήσει θα του βγάλω το μάτι με πιρούνι σκουριασμένο και θα πάθει γάγγραινα. Ούτε θέλω να μιλάνε κάποιοι πίσω από την πλάτη μου». Καταλήγοντας και απευθυνόμενος προσωπικά στον κ. Κατσίβελα σημείωσε πως ό,τι έχουν οι δυο τους έχει πάει στη δικαιοσύνη, συμπληρώνοντας ότι θεωρεί πως κάνει ό,τι καλύτερο για το δημόσιο χρήμα που διαχειρίζεται.

Κ.Μπ.

Βαρύτατες εκφράσεις Λεβεντάκη απαντώντας σε Κατσίβελα στο Δ.Σ. Τριφυλίας.

Απάντηση με βαριές και σκληρές εκφράσεις έδωσε ο δήμαρχος Τριφυλίας, Γιώργος Λεβεντάκης, στον Παναγιώτη Κατσίβελα σχετικά με την κατάσχεση αντιμισθίας του Δήμου (σ.σ. αφορά κατάσχεση μέρους ποσού αντιμισθίας του δημάρχου Γιώργου Λεβεντάκη) για την οποία τον ρώτησε προ ημερήσιας διάταξης στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου το απόγευμα της Τετάρτης. Εκφράσεις που προσβάλλουν το δημοκρατικό διάλογο στο ανώτατο θεσμικό όργανο του Δήμου και δε δικαιολογούνται όσο θιγμένος κι αν ήταν ο δήμαρχος.
Στην ιστορία του το «Θ», το οποίο με τον ερχομό του νέου έτους συμπληρώνει αισίως 121 χρόνια κυκλοφορίας, πάντοτε σεβόμενο την ελληνική γλώσσα και γραφή, τη δημοκρατία, τη νομιμότητα και τους αναγνώστες και υπηρετώντας με αρχές και αξίες τη δημοσιογραφία και την ενημέρωση, κράτησε και κρατά ψηλά το ύφος και το ήθος της εφημερίδας, που για εμάς αποτελούν έννοιες ουσίας αδιαπραγμάτευτες.
Στο πλαίσιο αυτό κρίναμε ανεπίτρεπτο να δημοσιεύσουμε το εκτενές ρεπορτάζ του δημοσιογράφου μας, Ηλία Γιαννόπουλου, ο οποίος είχε απομαγνητοφωνήσει κατά λέξη όσα ειπώθηκαν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Δεν αρμόζουν εκφράσεις, όπως «Λοιπόν, δε θα ξανααναφερθείτε σ’ εμένα ούτε εσείς, ούτε επιτρέπω για μένα απ’ την προσωπικότητά μου και την οικογένειά μου γιατί όποιος τολμήσει θα του βγάλω το μάτι με πιρούνι σκουριασμένο και θα πάθει γάγγραινα», που είπε ο δήμαρχος Τριφυλίας σε δημοκρατικά θεσμικά όργανα.
Ελπίζουμε τάχιστα οι αιρετοί του Δήμου Τριφυλίας με νηφαλιότητα και σοβαρότητα να αντιληφθούν το βάρος της ευθύνης της θεσμικής ιδιότητας που φέρουν, όπως και να επέλθει από όλες τις πλευρές η δέουσα ομαλότητα.
«Θ»  

Αμερικάνικα γραμματόσημα που εκδόθηκαν το 1943 τιμώντας την Ελλάδα.

Ο χρήστης Ηλιας Αποστολακος κοινοποίησε μια φωτογραφία στην ομάδα Retromaniax.gr Official Group.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Kanellos Dodos

…..Αμερικάνικα γραμματόσημα που εκδόθηκαν το 1943 τιμώντας την Ελλάδα και τους αγώνες της αναδεικνύοντας την ελληνική σημαία, ενώ δεξιά και αριστερά υπάρχουν δύο συμβολισμοί, μία με τον φοίνικα που αναγεννιέται από την τέφρα του, και μία γυναίκα που σπάει τις αλυσίδες από τα χέρια της και ελευθερώνεται από τα δεσμά της, όπου και οι δύο αυτοί συμβολισμοί ως μεταφορικές έννοιες μας δείχνουν ότι η Ελλάδα σύντομα θα ελευθερωθεί και θα αναγεννηθεί μετά την περίοδο της κατοχής 1941-1944…..

Πασχαλινό παζάρι από “Το Χαμόγελο του Παιδιού” σε Καλαμάτα και Μεγαλόπολη.

Πασχαλινό παζάρι από “Το Χαμόγελο του Παιδιού” σε Καλαμάτα και Μεγαλόπολη

 Γράφτηκε από την  

Πασχαλινό παζάρι από “Το Χαμόγελο του Παιδιού” σε Καλαμάτα και Μεγαλόπολη

Πασχαλινό παζάρι διοργανώνει «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στην Καλαμάτα  από την Δευτέρα 15 έως και το Σάββατο 20 Απριλίου στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης και στη Μεγαλόπολη την ερχόμενη Δευτέρα 8 του μήνα.

Το παζάρι στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας θα μένει ανοιχτό από τις 10 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι και από τις 5 το απόγευμα έως τις 9 το βράδυ, ενώ στη Μεγαλόπολη από τις 8 το πρωί έως τις 2.30 το μεσημέρι. Στα παζάρια οι επισκέπτες θα βρουν χειροποίητες πασχαλινές λαμπάδες και πασχαλινές κατασκευές, δώρα για μικρούς και μεγάλους που δημιούργησαν οι εργαζόμενοι και οι εθελοντές των Εθελοντικών Δημιουργικών Εργαστηρίων του οργανισμού για την κάλυψη των αναγκών των παιδιών που μεγαλώνουν στα σπίτια του.

Επίσης, μπορεί κανείς να βρει όλα τα πασχαλινά είδη καθώς και τα είδη του Οργανισμού στο e-shop https://www.hamogelo.gr/gr/el/eshop/paschalines-lades/ ή επικοινωνώντας στο 210 7647760.

Οι λεγόμενοι αβράκωτοι, sans culotte (χωρίς κιλότα) είναι τα σημερινά «κίτρινα γιλέκα» του Περικλή Κοροβέση.

Αβράκωτοι με κίτρινα γιλέκα

perikliskorovesis.jpg

Περικλής Κοροβέσης – Εφημερίδα τών Συντακτών

12 νεκροί. 3.200 τραυματίες. Εκατοντάδες νοσηλεύονται, με 6 να βρίσκονται σε κώμα. Και περίπου 300 ακρωτηριασμένοι από τα νέα όπλα της αστυνομίας που χτυπούν το πλήθος σε ευθεία βολή (flash-ball). Οι συλληφθέντες έχουν φτάσει στους 8.300. Από αυτούς έχουν ήδη καταδικαστεί οι 1.100 και περιμένουν στη σειρά οι υπόλοιποι. Και ήδη οι 400 πρώτοι έχουν οδηγηθεί στη φυλακή. Και όλα αυτά όχι στη Βενεζουέλα, αλλά στην καρδιά της Ε.Ε., στη Γαλλία, που έχει εθνικό έμβλημα το «Ελευθερία-Ισότητα-Αδελφοσύνη» που είναι γραμμένο σε κάθε δημόσιο κτίριο. Και όλα αυτά με δημοκρατικούς νόμους.

Αλλά φαίνεται πως αυτή η σφαγή δεν αρκούσε. Το κράτος χρειάζεται ένα μεγαλύτερο νόμιμο μακελειό. Και ψήφισε έναν νόμο που θα τον ζήλευε κάθε δικτάτορας. Στην ουσία του αυτός ο ειδεχθής νόμος κάνει ποινικό αδίκημα τη συμμετοχή σε συλλαλητήριο με βαριά φυλάκιση και αβάσταχτο πρόστιμο (15.000 €).

Τι σημαίνει αυτή η άγρια καταστολή; Τον πανικό της εξουσίας μπροστά σε ένα πρωτοφανές κίνημα που ξεπήδησε από το πουθενά.

Από την περιθωριακή επαρχία, τη βαθιά Γαλλία, όπως λέγεται, για να γίνει πανεθνικό. Μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες, γιγαντώθηκε χωρίς άμεσες προοπτικές να ξεθυμάνει. Δηλαδή δεν ακολούθησε τη μοίρα των αυθόρμητων κινημάτων, που ξεσπούν δυναμικά και μετά ή χάνονται ή αφήνουν μια μαγιά για την επόμενη φορά. Ο κ. Μακρόν, ο κομψευόμενος δανδής των τραπεζών, μισεί τους «τίποτα», κατά αντιστοιχία των ευγενών στη Γαλλική Επανάσταση που φορούσαν τα ακριβά παντελόνια με το όνομα culotte.

Οι αριστοκράτες κατηγορούσαν την πλέμπα πως δεν είναι ευπρεπώς ενδεδυμένη και άρα τι σόι επανάσταση θα μπορούσε να κάνει; Οι λεγόμενοι αβράκωτοι, sans culotte (χωρίς κιλότα) είναι τα σημερινά «κίτρινα γιλέκα», χαρακτηριστικό ένδυμα των εργατών που κάνουν μια επικίνδυνη δουλειά και πρέπει να φαίνονται. Μπορούμε λοιπόν να πούμε αβίαστα πως η culotte του κ. προέδρου είναι χεσμένη. Και ακολουθεί έναν ιδιαίτερα επικίνδυνο δρόμο που είναι η ανοιχτή σύγκρουση με τον λαό του. Κοινώς τα έχει κάνει θάλασσα και ίσως να την πληρώσει ακριβά.

Το κίνημα αυτό δεν προσέχθηκε όσο έπρεπε από τη διεθνή αριστερή κοινότητα. Ο Γαλλικός Μάης του ’68, σε σύγκριση με αυτό το μακελειό, είχε ελάχιστα θύματα, κράτησε περίπου έναν μήνα και συντάραξε την υφήλιο. Εδώ η Αριστερά μοιάζει να μην έχει καταλάβει και πολλά πράγματα. Τα δημοσιεύματα φειδωλά και τα κινήματα συμπαράστασης σχεδόν ανύπαρκτα.

Και καλά τα παραδοσιακά κόμματα της Αριστεράς (όρος που έχει πια πολλαπλές ερμηνείες, περίπου αντίστοιχες με τις βιβλικές σπουδές), αλλά η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά -καλή της ώρα- που τρέχει για κάθε πικραμένο σε όποια γωνιά της Γης, είναι και αυτή απούσα. Ισως οι αναζητήσεις της για τη μετεμψύχωση των Μαρξ, Λένιν, Τρότσκι, Στάλιν, Μάο, άντε βάλε και κανέναν Μπακούνιν, να την οδηγεί προς το Υπερπέραν και να χάνει τη γη που πατάει. Και τα «κίτρινα γιλέκα» φύτρωσαν στο χώμα της κοινωνίας και έδωσαν ένα παράξενο φρούτο, που πολλοί πίστευαν πως δεν πιάνει πια. Την άμεση δημοκρατία.

Η μεγάλη έρευνα του καθηγητή Alexis Spire (1), με συνεντεύξεις 2.700 φορολογουμένων μέσα στις εφορίες, έδειξε πως σχεδόν όλα τα έσοδα του κράτους προέρχονται από τους πολλούς και φτωχούς και οι πλούσιοι συμβάλλουν από ελάχιστα ώς καθόλου. Η πιο πλούσια γυναίκα στη Γαλλία, η Λιλιάν Μπετανκούρ, απέκρυψε από την Εφορία το χαρτζιλικάκι της που ανερχόταν σε περισσότερα από 100 εκατ. ευρώ. Αλλά δεν ήταν τσιγκούνα. Χρηματοδότησε πλουσιοπάροχα την εκλογική καμπάνια του Σαρκοζί. Αντίθετα στην επαρχία κλείνουν σχολεία, ιατρεία, μπακάλικα και φούρνοι, όπως και σταθμοί τρένων λόγω της λιτότητας. Οπότε χωρίς αυτοκίνητο είσαι χαμένος.

Γι’ αυτό η αύξηση των καυσίμων ήταν δυσβάσταχτη λόγω πολλαπλών μετακινήσεων. Τα εργατικά κινήματα που ξέραμε μέχρι σήμερα είχαν αιτήματα για αυξήσεις, εναντίον απολύσεων, για τις συνθήκες εργασίας, αλλά όχι για φόρους. Δηλαδή τα «κίτρινα γιλέκα» δεν στρέφονταν εναντίον κάποιου εργοδότη, αλλά κατευθείαν εναντίον του κράτους. Και μάλιστα στο πιο νευραλγικό του σημείο. Στα έσοδά του. Με άλλα λόγια, κατά της φτώχειας των πολλών. Και έτσι άναψε η πυρκαγιά που έκαψε όλους τους θεσμούς και τα κόμματα της εργατικής τάξης που είχαν συριζοποιηθεί πριν από τον ΣΥΡΙΖΑ. «Εμπιστοσύνη λοιπόν σε κανέναν. Πίστη μόνο σε μας τους ίδιους».

Σήμερα σε κάθε γωνιά της Γαλλίας υπάρχει η Γενική Συνέλευση που αποφασίζει. Συντονίζονται από τη «Συνέλευση των Συνελεύσεων» (2) και συμμετέχουν από όλη τη Γαλλία. Σήμερα τα αιτήματα είναι: Παραίτηση Μακρόν. Αμεση ανακούφιση του λαού από τη λιτότητα. Βαθιά δημοκρατική αναμόρφωση. Δημοψηφίσματα. Διακοπή της αστυνομικής βίας και αμνήστευση των διωκομένων και καταδικασθέντων. Για πρώτη φορά τα συνδικάτα ενώθηκαν με το κίνημα στην απεργία της 5ης Φεβρουαρίου και συμμετείχαν κόμματα και κινήσεις της Αριστεράς. Εν τούτοις η δυσπιστία των «κίτρινων γιλέκων» για καπέλωμα από τα συνδικάτα παραμένει. Η μνήμη του Μάη του ‘68 είναι ζωντανή και ο ρόλος των συνδικάτων (CGT) δίδαγμα για την προάσπιση του κινήματος.

1. Alexis Spire, «Resistances a l’ impot, attachement a l’ etat» εκδόσεις Seuil 2018.

2. Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος παραβρέθηκε στην 1η «Συνέλευση των Συνελεύσεων» και έγραψε ένα έγκυρο ρεπορτάζ στο μπλογκ του. Αναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Δρόμος» 2/2/19.

perkor29@gmail.com

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ. ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΖΗΤΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 1347.

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν.1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της «περιύβρισης αρχής». Οι 8 καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.

Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα «Δημοκρατία», «Κάτω η Χούντα» και «Ζήτω η Ελευθερία». Η αστυνομία επενέβη και πάλι για να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους.

Η εξέγερση που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου του 1973 επρόκειτο να αποτελέσει την κορύφωση των αντιδικτατορικών εκδηλώσεων. Το πρωί εκείνης της ημέρας οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αποφάσισαν την κήρυξη αποχής από τα μαθήματα, με αίτημα να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το καθεστώς.

Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Μάλιστα, οι φοιτητές της Νομικής εξέδωσαν ψήφισμα, με το οποίο ζητούσαν την ανάκληση των αποφάσεων της Χούντας για τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, εκδημοκρατισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 20% του προϋπολογισμού και ανάκληση του Ν.1347 για την αναγκαστική στράτευση των φοιτητών.Όσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλοι που πληροφορήθηκαν το νέο. Η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου. Το απόγευμα πάρθηκε η απόφαση για κατάληψη του Πολυτεχνείου. Οι πόρτες έκλεισαν και από τότε άρχισε η οργάνωση της εξέγερσης. Το πρώτο βήμα ήταν η εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής, στην οποία μετείχαν 22 φοιτητές και 2 εργάτες, με σκοπό να καθοδηγήσει τον αγώνα. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν επιτροπές σε όλες τις σχολές για να οργανώσουν την κατάληψη και την επικοινωνία με την ελληνική κοινωνία.

Για το σκοπό αυτό άρχισε να λειτουργεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός, αρχικά στο κτίριο του Χημικού και αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων, με εκφωνητές τη Μαρία Δαμανάκη και τον Δημήτρη Παπαχρήστου. Επιπλέον, στο Πολυτεχνείο εγκαταστάθηκαν πολύγραφοι, που δούλευαν μέρα – νύχτα, για να πληροφορούν τους φοιτητές και τον υπόλοιπο κόσμο για τις αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και των φοιτητικών συνελεύσεων. Συγκροτήθηκαν συνεργεία φοιτητών, που έγραφαν συνθήματα σε πλακάτ, σε τοίχους, στα τρόλεϊ, στα λεωφορεία και στα ταξί, για να τα γνωρίσουν όλοι οι Αθηναίοι. Στο Πολυτεχνείο οργανώθηκε εστιατόριο και νοσοκομείο, ενώ ομάδες φοιτητών ανέλαβαν την περιφρούρηση του χώρου, ξεχωρίζοντας τους ενθουσιώδεις και δημοκράτες Αθηναίους από τους προβοκάτορες.

Η πρώτη αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο και να ακροβολήσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθους που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές, και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Αργότερα, η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει το στόχο της, την καταστολή της εξέγερσης.

Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό. Κοντά στο σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις μοίρες ΛΟΚ και μία μοίρα αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από του Γουδή προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα, αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη. Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ζήτησε διαπραγματεύσεις, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε.Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μία κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ, μαζί με ομάδες -μυστικών και μη- αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους γύρω δρόμους. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, ΕΣΑτζήδες. Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες, πολλοί συνελήφθησαν κα μεταφέρθηκαν στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα. Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα. Στην ανάκριση που διενεργήθηκε το φθινόπωρο του 1975 εναντίον των πρωταιτίων της καταστολής εντοπίστηκαν 21 περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού. Ωστόσο, τα θύματα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερα, διότι πολλοί βαριά τραυματισμένοι, προκειμένου να διαφύγουν τη σύλληψη, αρνήθηκαν να διακομιστούν σε νοσοκομείο.

Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 Νοεμβρίου ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.

Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο Γκιζίκης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Την περίοδο της δικτατορίας στο νομό μας λειτουργούσαν δύο Κυριακάτικα Παζάρια. Το Παζάρι του Κοπανακίου και το Παζάρι του Αλή Τσελεπή (Οιχαλίας).

Τα Παζάρια της Μεσσηνίας την περίοδο της δικτατορίας, η τοπική κινητοποίηση

Του Δημήτρη Α. Δριμή, εκπαιδευτικού, τ. Δημάρχου Αετού

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και κείμενο

Την περίοδο της δικτατορίας στο νομό μας λειτουργούσαν δύο Κυριακάτικα Παζάρια. Το Παζάρι του Κοπανακίου και το Παζάρι του Αλή Τσελεπή (Οιχαλίας).

Με σχετική υπουργική Απόφαση, (ΦΕΚ Β`/624/13-10-1967) «Περί μεταθέσεως των κατά Κυριακήν λειτουργουσών Λαϊκών Αγορών», καταργήθηκαν οι Κυριακάτικες Αγορές με την κατ` εξαίρεση δυνατότητα «…… Εις ας περιπτώσεις ένιαι των ανωτέρω Λαϊκών Αγορών λειτουργούσι από μακρού χρόνου κατά Κυριακήν υπό μορφήν παζαρίων δύνανται κατ` εξαίρεσιν οι Νομάρχαι όπως εν συνεννοήσει μετά των κατά τόπους Εκκλησιαστικών Αρχών να επιτρέπουν την λειτουργίαν τούτων πάντοτε όμως μετά το πέρας της Θείας λειτουργίας.».

Τη δυνατότητα αυτή δεν την αξιοποίησαν πάντοτε οι τότε νομάρχες.

Στην περιοχή προκλήθηκε μεγάλη αναστάτωση. Επιχειρήθηκε να αλλάξει, με κεντρική ρύθμιση, μια εμπορική, κοινωνική, πολιτιστική δραστηριότητα δεκαετιών. Η αντιπαράθεση της κυβέρνησης με τις τοπικές κοινωνίες κράτησε 2,5 χρόνια (Σεπτέμβρης 1967 – Φλεβάρης 1970), ώσπου να διαμορφωθούν ισορροπίες, να επικρατήσει η λογική και να επιτραπεί η Κυριακάτικη λειτουργία, μετά το πέρας της Θείας λειτουργίας.

Η κινητοποίηση των τοπικών κοινωνιών έφερε αποτελέσματα. Κατίσχυσε και ακύρωσε μια εξωτοπική ρύθμιση. Ανάγκασε τη  Χούντα μέσα σε 2,5 χρόνια να τροποποιήσει και να ακυρώσει αποφάσεις της. Η τοπική κοινωνία, ακόμα και σε μια σκοτεινή περίοδο, διεκδίκησε και κατάφερε να έχει λόγο σε μια νομοθετική ρύθμιση που την αφορούσε. Οι εκπρόσωποι της τοπικής κοινωνίας, παρά το διορισμό τους από την κυβέρνηση, δέχτηκαν ισχυρή πίεση από τους κατοίκους, που ένιωσαν να απειλείται ένα ζωτικό κομμάτι της ζωής τους. Η πίεση αυτή μεταφέρθηκε στην κυβέρνηση, η οποία στο τέλος συμβιβάστηκε με το τοπικό αίσθημα.

Την 18η Οκτωβρίου 1967, πέντε μέρες μετά τη σχετική υπουργική απόφαση, παρενέβησαν με υπόμνημά τους (17) δέκα επτά πρόεδροι κοινοτήτων, για το Παζάρι του Κοπανακίου. Το υπόμνημα απευθύνεται στις εκκλησιαστικές αρχές του νομού, Μητροπολίτες Τριφυλίας και Ολυμπίας, Μεσσηνίας και στο Νομάρχη Μεσσηνίας. Πρόκειται για κείμενο ισορροπημένο, με σαφή στόχευση. Οι συντάκτες του γνωρίζουν σε ποιους απευθύνονται. Αναφέρονται στη γέννηση του παζαριού, επισημαίνουν ότι υπάρχουν συμφέροντα που θέλουν το κλείσιμό του, υπενθυμίζουν την απόφαση του ΣτΕ, υπενθυμίζουν τη σκληρότητα της αγροτικής ζωής που δεν επιτρέπει δεύτερη μέρα ξεκούρασης, προτείνουν διαφορετικές ώρες λειτουργίας, ώστε να εκκλησιάζονται οι πιστοί, αναφέρονται στην πολλαπλή σημασία, πέραν της οικονομικής, του παζαριού για τη ζωή τους. Δηλώνουν μεν πως η κυβέρνηση θέλει το καλό τους διεκδικούν όμως να ακουστεί και η δική τους σκέψη και να πειστούν, ως άμεσα ενδιαφερόμενοι. Κλείνουν με έμμεση απειλή γράφοντας πως, αν καταργηθεί η Κυριακάτικη λειτουργία του Παζαριού, θα πρόκειται για αδικία που θα επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα. Ουσιαστικά λένε στην κυβέρνηση πως αν καταργήσετε το Παζάρι μας θα ταυτιστείτε με συμφέροντα που επιθυμούν το κλείσιμό του, θα είστε εκτός νομιμότητας καθώς θα παραβιάζετε απόφαση του ΣτΕ, θα είστε απέναντί μας γιατί το παζάρι πέρα από την οικονομική του λειτουργία είναι η ίδια η ζωή μας.

Το πλήρες υπόμνημα: «Σεβασμιώτατοι, Κύριε Νομάρχα,

Ως αντιπρόσωποι της Θρησκείας και της Πολιτείας, Σας ανετέθη υπό του Νόμου, η ρύθμισις της λειτουργίας της Λαϊκής μας Αγοράς (Παζαρίου).

Ευλόγως και δικαίως ο επί του Εμπορίου αρμόδιος κ. Υπουργός, προέβλεψεν ανάλογον επιλογήν προσώπων ως κριτών, προς επίλυσιν θέματος λεπτού και σοβαρού, υφισταμένου από ημίσεος και ολοκλήρου αιώνος, Εθιμικώς μέχρι σήμερον.

Υπό το Κράτος της ανάγκης και της εξυπηρετήσεως ημών των ιδίων αγροτών της Ορεινής περιοχής μας, εδημιουργήθη αυτή η ιδεώδης συναλλαγή, καθ` ήν διαθέτουμε τα προϊόντα μας ευχερώς και εις ικανοποιητικάς τιμάς, και αντιστοίχως προμηθευόμεθα, ότι μας ελλείπει.

Κατά καιρούς συμφέροντα τρίτων διά οικονομικά, εμεσολάβησαν να διαλύσουν την λειτουργίαν του Παζαριού μας, με αποτέλεσμα να προσφύγωμεν εις το Συμβούλιον Επικρατείας, και να δικαιωθώμεν διά της υπ`αρίθ. 1445/54 αποφάσεώς του.

Ήδη της επεμβάσει της Εκκλησίας, το Παζάρι μας μέλει να κριθή ως εμπόδιον αντιθρησκευτικόν, εις τον εκκλησιασμόν των κατοίκων.

Αναγνωρίζομεν και εκτιμώμεν με απόλυτον σεβασμόν, ως καλοπροαίρετον και στοργικήν την γενομένην ενέργειαν υφ` υμών, διότι αποβλέπει εις το καλό μας, και όχι να μας ζημιώση, αλλά θα πρέπει συγχρόνως και ημείς ως ενδιαφερόμενοι να πεισθώμεν περί της αιτίας, διότι πιστεύομεν αντιθέτως, ότι εάν καταργηθή η κατά Κυριακήν τέλεσις του Παζαρίου, θα προκύψη διάφορον του επιδιωκομένου αποτέλεσμα, ήτοι η Κυριακή θα μετατραπή εργάσιμος και η καθημερινή (όποια ημέρα ήθελεν ορισθή), αργία.

Ο Αγρότης δεν είναι δυνατόν να έχη δύο ημέρας αργίας. Τούτο είναι ασύμφορον προς το Εθνικόν εισόδημα και την οικονομικήν του κατάστασιν.

Ως γνωστόν η λειτουργία του Παζαρίου άρχεται μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, και ουδείς εκ των επιθυμούντων να εκκλησιασθούν εμποδίζεται.

Προς καλλιτέραν εξασφάλισιν του Εκκλησιασμού των προσερχομένων να ορισθή η 10η, 11η και 12η μεσημβρινή ώρα της Κυριακής, ως έναρξις λειτουργίας του Παζαρίου, διότι αύτη έχει καθιερωθή εκ της πολυετίας εις όλους, ως ημέρα εκκλησιασμού και ψυχαγωγίας των αγροτών της περιοχής μας.

Το Παζάρι είναι το θέατρό μας, ο Κινηματογράφος μας και η αναψυχή μας.

Η Εθνική του Στρατού μας Κυβέρνησις, δια τον αγρότη φροντίζει να του βελτιώση τρόπον ζωής, και όρους διαβιώσεως, διότι είμεθα οι μόνοι μέχρι τώρα εγκαταλελειμένοι και αδικημένοι.

Μην αποφασίζετε από μακρυά μας, ακούστε τη μικρή μας σκέψι και τη φτωχική μας άποψι, διότι κανείς άλλος δεν ζη όπως εμείς αυτή την πραγματικότητα.

Δεν είναι σωστό, παρά την καλήν Σας διάθεσι να μας πικράνετε, αφού ξέρουμε ότι μας αγαπάτε.

Δια να επιτευχθή ο επιδιωκόμενος σκοπός, θα πρέπει όλοι μαζύ να βοηθήσουμε και να συνεργασθώμε με κοινή θέλησι και προσπάθεια προς το καλό.

Είμεθα καλοί Χριστιανοί και αγνοί Έλληνες και η Ιστορία μας Σας πληροφορεί και Σας βεβαιώνει δι` αυτό.

Εάν δεν μείνετε ικανοποιημένοι από την δοκιμαστικώς γενομένην μετά τρείς ώρας από το πέρας της θείας λειτουργίας έναρξιν συναλλαγής εις το Παζάρι, ευχαρίστως να γίνη οποιαδήποτε άλλη ημέρα υποδειχθή εκ μέρους Υμών.

Πάντως τώρα Σας παρακαλούμε η Δοκιμή να γίνη, όπως αναλύουμε ανωτέρω την Κυριακήν και εάν εκ των πραγμάτων αποδειχθή ότι θίγει και παρεμβάλλεται εμπόδιον εις τον Εκκλησιασμόν των κατοίκων, της περιοχής μας, ευχαρίστως να καταργηθή.

Εις ήν περίπτωσιν ήθελεν εκδοθή απόφασις Υμών καταργήσεως του κατά Κυριακήν τελουμένου Παζαρίου μας, χωρίς να ληφθώσιν υπ` όψιν τα διά της παρούσης αναφερόμενα, θ` απετέλει κατάφωρον αδικίαν δι` όλους ημάς, τους ενδιαφερομένους, με αποτέλεσμα διάφορον του επιδιωκομένου.

Διατελούμεν μετά Σεβασμού και Πάσης Τιμής.

Οι Πρόεδροι Κοινοτήτων: Κοπανακίου, Καμαρίου, Γλυκοριζίου, Αγριλιάς, Κεφαλόβρυσης, Σιτοχωρίου, Αρτικίου, Πολυθέας, Μοναστηρίου, Κρυονερίου, Πλατανίων, Καλιτσένης, Βανάδος, Αυλώνος, Σιδηροκάστρου, Αγαλιανής, Καλού Νερού».

(Δημοσιεύτηκαν  στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Σ/Κ 03/04-11-2018) 1. Εικόνα από το Παζάρι του Κοπανακίου.Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και υπαίθριες δραστηριότητες

2.Δεκαετία του 1970. Ο μπάρμπα – Πάνος Θεοχαράκης (Αμπαράκης) στο παζάρι, ζυγίζει τα περίφημα Αετοβουναίϊκα κρεμμύδια, με την παλάτζα του.Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, φυτό, δέντρο και υπαίθριες δραστηριότητες