Αρχείο κατηγορίας ΔΗΜΟΣ ΑΕΤΟΥ

Κατηγορία σχετική με το Δήμο Αετού

Τα Ψυχοσάββατα. Τα ψυχοσάββατα στο χωριό μας το Αρτίκι. «Τα Ρουσαλιού».

1. Από εκκλησιαστική πλευρά. Η εκκλησία έχει αφιερώσει όλα τα Σάββατα του έτους σε μνήμη των μελών της «των απ΄ αιώνος εν πίστει και ευσεβεία κοιμηθέντων».
mitropoylos-giannisΙδιαίτερα όμως έχει αφιερώσει τα Σάββατα, προ της Κυριακής των Απόκρεω και προ της Πεντηκοστής, σε μνήμη «πάντων των εν ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου, κεκοιμημένων ευσεβώς ορθοδόξων Χριστιανών, Βασιλέων, Πατριαρχών, Αρχιερέων, Ιερέων, Ιερομονάχων, Ιεροδιακόνων, Μοναχών, Μοναζουσών Πατέρων, Προπατόρων, Πάππων, Προπάππων, Γονέων, Συζύγων, Τέκνων, Αδελφών και Συγγενών ημών εκ των απ΄ αρχής και μέχρι των εσχάτων.(μέρος από τις ευχές υπέρ των κεκοιμημένων που ψάλει ο ιερέας)».
Τα Σάββατα αυτά, η εκκλησία  τελεί «κοινά» μνημόσυνα υπέρ πάντων. Θεσπίσθηκαν από τους Πατέρες της εκκλησίας να επιτελούνται για όλους τους κεκοιμημένους και αυτό γιατί μεταξύ αυτών ήταν και φτωχοί και άποροι που δεν μπορούσαν να τύχουν των εκκλησιαστικών ψαλμωδιών και μνημοσύνων, όπως οι εύποροι.ceb7-ceb5cebacebacebbceb7cf83ceafceb1-cf84cebfcf85-cf87cf89cf81ceb9cebfcf8d

2.Τα ψυχοσάββατα στο χωριό μας το Αρτίκι.
Τις Παρασκευές, πριν τα ψυχοσάββατα των «κοινών» μνημόσυνων (Απόκρεω και «Ρουσαλιού») , οι Αρτικαίοι, αλλά και οι Κριτσαίοι και οι Παναγαίοι, πήγαιναν στο Νεκροταφείο, για να ψάλει ο παπάς τους πεθαμένους τους. Τις Παρασκευές αυτές τις ονόμαζαν «ψυχοπαράσκευα».
Οι γυναίκες από το βράδυ της Πέμπτης «ανάπιαναν» προζύμι. Την Παρασκευή το πρωί ζύμωναν τα πρόσφορα και έβραζαν το σιτάρι για να παρασκευάσουν τα κόλλυβα. Στη συνέχεια ετοίμαζαν το ¨πιάτο¨ με τα κόλλυβα (συνήθως ένα βαθύ πιάτο ή μικρός δίσκος).
Από νωρίς το απόγευμα άρχιζαν σιγά-σιγά όλοι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, να πηγαίνουν στο νεκροταφείο με το πιάτο τα κόλλυβα «σπερνά» και με ένα σακούλι με τη λαγάνα και ένα τραπεζομάχαιρο.
Η κάθε οικογένεια πήγαινε στον οικογενειακό της τάφο. Άναβε κεριά και το καντηλάκι των νεκρών της και περίμεναν τον παπά να περάσει να διαβάσει. Όταν ο παπάς ερχόταν στο μνήμα, η νοικοκυρά του έδινε στο χέρι το συχωροχάρτι ή ψυχοχάρτι ή μεριδοχάρτι στο οποίο αναγραφόντουσαν τα ονόματα της οικογένειας που είχαν μέχρι τότε πεθάνει. Ο παπάς τα μνημόνευε, ένα προς ένα. Μετά το τέλος του ψαλσίματος, η γυναίκα σταύρωνε τη λαγάνα και την έκοβε κομμάτια και πήγαινε στο προαύλιο της εκκλησίας για να μοιράσει το ψωμί και τα κόλλυβα. Το
ίδιο έκαναν και οι άλλες γυναίκες. Εκεί μοίραζαν οι γυναίκες σε όλους το «συχώριο» για τους πεθαμένους. Ακουγόταν τότε, αμέτρητες φορές η ευχή: «δυο συχωρέστους» {Θεός συχωρέστους «Θεός-Θιός -δυος»). Μερικές γυναίκες, μαζί με το ψωμί και τα κόλλυβα, προσέφεραν και κρασί.
Έπρεπε να πάρουν όλοι ψωμί «κουμούτσι» και κόλλυβα, διαφορετικά, εθεωρείτο  περιφρόνηση για τους νεκρούς. Έτσι ο κάθε ένας συγκέντρωνε αρκετά κομμάτια ψωμί που ήταν δύσκολο να τα κρατήσει στα χέρια του, εάν δεν είχε κάνει ειδική πρόβλεψη για το που θα τα βάλει.
Κατά εκείνο το χρόνο, οι γυναίκες που είχαν φέρει μαζί τους και το πρόσφορο, το έδιναν στον παπά, μαζί με το «μεριδοχάρτι», για να  διαβάσει τα ονόματα στη λειτουργία του Σαββάτου. Όσες δεν το έδιναν τότε, το πήγαιναν πρωί-πρωί στην εκκλησία, όταν πήγαιναν το πιάτο με τα κόλλυβα και το έδιναν τότε στον παπά. Το Σάββατο το πρωί, πήγαιναν στην εκκλησία κόλλυβα ¨ένα πιάτο στάρι¨, το οποίο μοίραζαν στο τέλος της λειτουργίας.

3. «Τα Ρουσαλιού».
Το τελευταίο Ψυχοσάββατο. Τα Ρουσαλιού «τα αη Ρουσαλιού» ήταν γνωστή γιορτή στο Βυζάντιο και γινόταν τον Μάιο ή Ιούνιο. Αρχικά ήταν γιορτή της Άνοιξης με λουλούδια (κυρίως τριαντάφυλλα εξ΄ ου και το όνομα «rosalia») και γιορταστικά συμπόσια, που μετέπειτα συνδέθηκε με τη νεκρολογία και μεταβλήθηκε σε εκδήλωση τιμής για τους νεκρούς.
Το Σάββατο αυτό ο λαός μας το θεωρεί μαύρο και βαρύ, γιατί πιστεύει ότι κλείνονται οι ψυχές στον κάτω κόσμο, τους αφαιρείται δηλαδή η ελευθερία που τους είχε δοθεί από τον Ιησού Χριστό.
Όπως πιστευόταν, με το άνοιγμα του Τριωδίου, ο Χριστός αφήνει τις ψυχές να βγουν ελεύθερες «τις αμπολάει» στο τόπο όπου έζησε η κάθε μια. Και επειδή αφήνονται ελεύθερες την εβδομάδα του Τριωδίου, δεν νηστεύονται η Τετάρτη και η Παρασκευή «είναι απολυτές».
Τα ψυχοσάββατα, πριν την Κυριακή της Τυρινής και των Αγίων Θεοδώρων, πήγαιναν στην εκκλησία, όσοι ήθελαν, ένα «πιάτο σπερνά» και ένα πρόσφορο για διάβασμα.
Τα κόλλυβα την ημέρα των Αγίων Θεοδώρων, τα έφτιαχναν με βρασμένο σιτάρι, ρόδια και σταφίδα.

Γιάννης Μητρόπουλος
Αρτικαίος

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΝΤΙ…ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ ΣΤΟ ΡΙΠΕΣΙ.

Οι γνωστοί …αντιεξουσιαστές  ξανά κτυπούν για 6η χρονιά  στα ορεινά του δήμου μας.  Απευθύνουμε συντροφικό χαιρετισμό, αλλά είναι ανεπίτρεπτο  αυθόρμητοι καρναβαλιστές  να μην έχουν στο …ρεπερτόριό τους  Αρβανίτικα τραγούδια. (Εκτός και αν έχουν και το …κρύβουν).ripesiripesi

ΔΗΜΟΣ ΑΕΤΟΥ. ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ Δ.Δ. ΑΕΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΡΑΪΣΚΟ.


ΑΕΤΟΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Ο Αετός είναι ένα από τα πολλά χωριά της πατρίδας  μας  που έχουν χαρακτηριστεί  Μαρτυρικά. aceb5cf84cf8ccf82-cebccebdceb7cebcceb5ceafcebfΗ ιστορική του διαδρομή διέρχεται αιώνες αγώνων δόξας μα και καταστροφών. Είναι γνωστό ότι στη θέση του Αετού υπήρχε αρχαίο πόλισμα και μάλιστα κατά την Προϊστορική εποχή. Τούτο μαρτυρούν τα σωζόμενα μέχρι σήμερα, στο κάτω μέρος του χωριού, Κυκλώπεια τείχη, υστεροελλαδικής εποχής (1580-1120 π. Χ.), μήκους 1000 μέτρων περίπου. Στη   περιοχή   του  Αετού   υπάρχουν  αρκετά τεκμήρια ζωής κατά τους Ιστορικούς χρόνους, με συνέχεια, από την υστερομυκηναϊκή εποχή και κάτω, ως τη Βυζαντινή, τη Ενετοκρατία και την Τουρκοκρατία. Εντός δε του Ναΐσκου της Θεοτόκου (κτίσμα περίπου του 600 μ.Χ.) στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου (κτίσμα του 1827) υπάρχουν ,εκτός των αγιογραφιών βυζαντινής τέχνης, των οποίων  έχουν καταστρέψει  τους οφθαλμούς τα ξίφη  των Τούρκων και τρεις σπόνδυλοι κιόνων από λευκό μάρμαρο  αρχαιότατης εποχής.

Από τους μεσαιωνικούς χρόνους, λόγω γεωγραφικής θέσης και μορφολογίας του εδά­φους ο Αετός, με το Φράγκικο κάστρο του το σημερινό ερειπωμένο Παλιόκαστρο, χρη­σίμευε ως φυσικό οχυρό μεγάλης στρατηγικής σημασίας κι έδωσε το παρόν και το προβάδισμα στους μεγάλους Εθνικούς αγώνες με πολλές θυσίες. Περίπου το 1385 ο Αετός αναφέρεται σαν μια από τις πιο σημαντικές πόλεις της Μεσσηνίας στην περίοδο της Φραγκοκρατίας. Είχε συνοικισμούς στις πρόποδες της Πύλας , όπου και η σημερινή του θέση, στο Λόπεσι ,στο Παληοχώρι και σε άλλα μέρη όπου υπήρχε νερό.

Την εποχή των Παλαιολόγων στο Μιστρά έγινε μεταφορά και εγκατάσταση Αλβανόφωνων πληθυσμών στη Μάνη και στην Τριφυλία. Στην Τριφυλία εγκαταστάθηκαν στα Σουλιμοχώρια ,εξελληνίσθηκαν, έζησαν ειρηνικά στην αρχή με τους Παλαιολόγους και προσέφεραν τα μέγιστα αργότερα στην υπόθεση της Ελληνικής Επανάστασης.  Μετά την άλωση της Πόλης ο Πρίγκιπας του Βυζαντίου Μανουήλ Κατακουζηνός καταφεύγει στην Πελοπόννησο και συγκεντρώνει 30.000 στρατιώτες, έχοντας μαζί του και τους Χριστιανούς Αρβανίτες της Τριφυλίας ,υπό τον Πέτρο Μπούα και αυτοανακηρύσσεται Δεσπότης του Μιστρά. Οι αδελφοί του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου Θωμάς και Δημήτριος δεν μπορούν να τον αντιμετωπίσουν έχοντες φιλονικία μεταξύ τους για τον ανύπαρκτο θρόνο της Βασιλεύουσας και καλούν   σε βοήθεια τον Σουλτάνο Μωάμεθ ,ο οποίος στέλνει στην Πελοπόννησο τον φοβερό Τουραχάν. Τον Οκτώβριο του 1454 δεν είχε ακόμα περάσει ενάμισι έτος από την άλωση της Πόλης και στον Αετό στη θέση Πλατανάκια συγκροτείται ηρωική και πεισματώδης μάχη με αντιπάλους το φοβερό Τούρκο στρατηγό Τουραχάν και τον Πέτρο Μπούα. Η μάχη κράτησε πολλές ώρες ,με μεγάλες απώλειες και από τις δύο πλευρές. Ο Τουραχάν νικά, παίρνει χίλιους αιχμαλώτους από Ιθώμη και  Αετό , τον οποίο και κατακαίει. Ο Γεώργιος Φραντζής ή Σφραντζής, που υπήρξε Μέγας Λογοθέτης (Μέγας Αξιωματούχος) του Βυζαντίου και ιστο­ρικός, στο Χρονικό της Αλώσεως μεταξύ άλλων αναφέρει για τις βαρβαρότητες του Τουραχάν:

«Αυτός ελθών εν μέσω τόπου, τα μεν ηχμαλώτισε, τα δε ηφάνισε και εξέπρησεν, εξαιρέτως δε την Άκοβαν, τον Αετόν και τα Πενταχύρια».Έχουμε εδώ την πρώτη καταστροφή του Αετού από τους Τούρκους.

Ύστερα από 193 χρόνια ,στα 1647, ο Αετός και η γειτονική Βυδίσοβα καταστράφηκαν πάλι από τους Τούρκους. Οι Ενετοί εκμεταλλεύθηκαν τον άσβεστο πόθο των Ελλήνων για την απαλλαγή τους α­πό την Τουρκική τυραννία και ξεσήκωσαν τους Μεσσήνιους και ιδιαιτέρως τους Τριφύλιους κατά των Τούρκων. Αυτό έγινε κατά την διάρκεια του πολέ­μου των Ενετών προς τους Τούρκους (1645 – 1669) για την κατοχή της Κρήτης.Προς αντιπερισπασμό στους Τούρκους οι Ενετοί υποκίνησαν δύο εξεγέρσεις στην ορεινή Τριφυλία. Αυτή που έγινε το 1647 από τους Αλβανοφώνους και ντόπιους της ορεινής Τριφυλίας είχε σαν αποτέλεσμα οι οικίες των Τούρκων να υποστούν μεγάλες ζημιές και λεηλασίες. Απέτυχε όμως αυτή η ε­ξέγερση, με τους Ενετούς να εγκαταλείπουν ανυπεράσπιστους τους ντόπιους πληθυσμούς στο έλεος των Τούρκων. Επακολούθησε η άγρια εκδίκηση των Τούρκων. Ολόκληρη η περιοχή της ορεινής Τριφυλίας παραδόθηκε στο πυρ και τον σίδηρο. Τότε πυρπολήθηκε το Ρουπάκι  το χωριό των προ­γόνων των Κολοκοτρωναίων (των Τσεργίνηδων),η Κοπρινίτσα, το Λόπεσι και  ο Αετός.

Στο μεσοδιά­στημα από το 1647 μέχρι το 1821 ο Αετός ανέδειξε αξιόλογους κλεφταρματολούς. Πρώτος και καλύτερος  ο Γιώργος Μπέλκος ,ο αδελφός του Σταματέλλος (Κουτσοσταματέλλος) ,ο Στρατηγός Μήτρος Αναστασόπουλος ,ο Θεόδωρος Αναστασόπουλος, ο Αναγνώστης Γκότσης (έπεσε στο Μανιάκι),ο Κωνσταντής Γκότσης, ο Γεώργιος Γκότσης ,ο Χιλίαρχος Λυμπέρης Δημητρακόπουλος κ.α. Από το 1836 ο Αετός έγινε έδρα του δήμου Αετού στον οποίο εντάχθηκαν και τα χωριά Βυδίσοβα (Δροσοπηγή), Μαλίκι (Πολυθέα), Βαρυμπόπι (Μοναστήρι), Σαρακηνάδα (Κρυονέρι), Μποντιά (Μάλθη), με πρώτο Δήμαρχο τον οπλαρχηγό προεστό και βουλευτή Γιώργο Γκότση.

Στα επόμενα χρόνια ο Αετός αναπτύσσεται και είναι το κέντρο της περιοχής των Κοντοβουνίων αριθμώντας περίπου τους 2500 κατοίκους με Ειρηνοδικείο ,Ταχυδρομείο ,Σταθμό Χωροφυλακής και όλα τα απαραίτητα επαγγέλματα που είναι χρήσιμα στη ζωή μιας κωμόπολης.

Μετά την νικηφόρα πορεία του λαού μας στο πόλεμο του 1940, τον Ιούνιο 1941 ο νικημένος Ιταλικός στρατός έφθασε στην επαρχία Τριφυλίας, σαν καταχτητής τώρα. Στην ορεινή Τριφυλία λίγες ήσαν οι Ιταλικές δυνάμεις. Περί τους 150 άνδρες εγκαταστάθηκαν στο κέντρο της ορεινής Τριφυλίας το Κοπανάκι.

Οι Γερμανοί κατασκεύασαν οχυρά και τοποθέτησαν βαρύ πυροβολικό βορειοανατολικά κοντά στην Κυπαρισσία στην περιοχή του χωρίου Ράχες, με το οποίο όπως θα δούμε κανονιοβόλησαν τον Αετό. Οι Ιταλοί, από τις πρώτες ημέρες, έβαλαν υπό τον έλεγχό τους όλες τις Ελληνικές  αρχές,  δικαστικές,  αστυνομικές,  διοικητικές  και   τα  αρχεία  τους ήσαν πάντοτε στη διάθεση τους.

Έτσι, μέσα σε λίγες ήμερες η επαρχία Τριφυλίας βρέθηκε διοικητικά κάτω από την κυριαρχία του Ιταλικού στρατού κατοχής.

Κατά την απογραφή του 1940 η Τριφυλία είχε περίπου 62.000 κατοίκους, από τους οποίους οι 20.500 περίπου ήσαν κάτοικοι στο ορεινό τμήμα της.  Στις πλαγιές των βουνών οι κάτοικοι της ορεινής Τριφυλίας προσπαθούν να καλλιεργήσουν δημητριακά λάδι και σταφίδα. Πιο αποδοτική φυσικά ήταν η κτηνοτροφία. Στον  Αετό στα μικρά πεζούλια φυτεύουν κρεμμύδια και άλλα κηπευτικά με το ευλογημένο νερό του κεφαλόβρυσου.

Κατά την Εθνική Αντίσταση εναντίον των Ιταλογερμανών κατακτητών 1941-1944 ο Αετός συμμετέχει ενεργά σε αντιστασιακές οργανώσεις ,σχεδόν με ολόκληρο τον πληθυσμό του, που μετέχει από ενωρίς στην ιδέα της λευτεριάς της πατρίδας με τις τριάδες που σχηματίζουν στα πρότυπα της Φιλικής Εταιρείας, στη «Νέα Φιλική Εταιρεία». Η  ΝΦΕ ιδρύθηκε αρχές  Ιουλίου 1941.Το πρόγραμμά της ήταν αντιστασιακό, και στηριζόταν στη θέληση όλου του λαού για λευτεριά. Η ΝΦΕ της ορεινής Τριφυλίας ιδρύθηκε  κι’ αυτή τον  Ιούλιο του 1941, σε σύσκεψη πού έγινε σ’ ένα σταφιδόσπιτο του Αετού κοντά στο Κοπανάκι. Οι σκοποί της ήταν καθαρά εθνικοί, πατριωτικοί και απελευθερωτικοί. Αγώνας κατά των καταχτητών με όλα τα μέσα και μέχρι την ένοπλη σύγκρουση. Στον αγώνα αυτό είχαν το δικαίωμα άλλά και το καθήκον να πάρουν μέρος όλοι οι  Έλληνες, γιατί όλους τους βάραινε η σκλαβιά και όλοι ποθούσαν την ελευθερία. Η ΝΦΕ ήταν οργάνωση Εθνική, πάνω από κομματικές, πολιτικές και πολιτειακές πεποιθήσεις. Ένα ήταν το κριτήριο για να γίνει ο καθένας μέλος της ΝΦΕ: η  θέληση να αγωνιστεί κατά των κατακτητών, για τη λευτεριά της σκλαβωμένης πατρίδας.

Στις αρχές ο  τρόπος μύησης των μελών στην  οργάνωση  ήταν  συνωμοτικός σε τριάδες, η μία τριάδα να μη γνωρίζει τα μέλη της άλλης. Όταν σχηματιζόταν μια τριάδα γινόταν κοινή  συνεδρίαση και των  τριών  μελών της  αναλυόταν με πολλές λεπτομέρειες το πρόγραμμα και  οι σκοποί της Ν.Φ.Ε.   και στο τέλος  ο καθένας αναλάμβανε το καθήκον να   σχηματίσει άλλη τριάδα χωρίς να αποκαλύψει την ύπαρξη της τριάδας πού ανήκε. Με ιδιαίτερο ενθουσιασμό δέχονταν όλοι   να μπουν στη Ν.Φ.Ε.  για να αναμετρηθούν και πάλι με τους Ιταλούς. Σε 3 – 4 μήνες όλα σχεδόν τα χωριά δέθηκαν με το μυστικό της οργάνωσης και η ΝΦΕ υπάρχει στα πιο πολλά χωριά της ορεινής Τριφυλίας. Φυσικά  πρώτος σε τριάδες είναι ο Αετός, ακολουθεί η Αυλώνα, το Βασιλικό, το Ψάρι, το Σιδηρόκαστρο, το Κοπανάκι, το Πιτσά και τα άλλα χωριά. Στο διάστημα Σεπτέμβρη 1941 – Γενάρη 1942 όλες οι αντιστασιακές οργανώσεις του τύπου της ΝΦΕ, επώνυμες και ανώνυμες, προσχώρησαν στο ΕΑΜ. Το τμήμα της ΝΦΕ ορεινής Τριφυλίας προσχώρησε την Κυριακή 25 Γενάρη 1942.

Από τις αρχές του Μάη του 1942 άρχισε ο αγώνας κατά της φορολογίας των αγροτικών προϊόντων πού έκαιγε όλους τους κατοίκους οργανωμένους στο ΕΑΜ ή όχι ,καθώς και της πάταξης της ζωοκλοπής που είχε σαν θύματα σχεδόν ολόκληρο τον πληθυσμό. lontosΤην περίοδο αυτή ο Αετός πληρώνει με το αίμα του Νικολή Λόντου ,ενός παλικαριού πρωτοπόρου της Αντίστασης. Τον Λόντο καταδικάζει σε θάνατο και τον εκτελεί το στρατοδικείο των Ιταλών.

Μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας οι αντάρτες πήραν την απόφαση να κατέβουν στην Πεδινή Τριφυλία, στα Αστικά Κέντρα (Κυπαρισσία, Φιλιατρά, Γαργαλιάνους, Πύλο) και να αφοπλίσουν τους 2500 εκεί Ιταλούς. Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 1943 κλιμάκιο ανταρτών 80-90 ανδρών,2 διμοιρίες του 9-ου συντάγματος, ερχόμενο από το Δυρράχι της Αρκαδίας και κατευθυνόμενο προς Φιλιατρά και Χώρα βρισκόταν στον Αετό με αρχηγό τον Ναπολέοντα Παπαγιαννόπουλο. Στον Αετό οι αντάρτες έφθασαν, ύστερα από πορεία πολλών ωρών, μετά τα μεσάνυχτα. Παρέμειναν το πρωινό της Παρασκευής, έως να ετοιμασθεί πρόχειρο φαγητό να φάνε και να φύγουν. Οι θερμές εκδηλώσεις των κατοίκων και ο διάχυτος ενθουσιασμός, ύστερα από τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, προμήνυμα της λευτεριάς ,καθυστέρησαν την αναχώρηση τους.   Ο σύνδεσμος των ανταρτών τους ειδοποιεί ότι έρχονται περίπου 14 Γερμανοί με ποδήλατα στον Αετό.

Η ομάδα των Γερμανών στρατιωτών φθάνει στον Αετό για να ζητήσει να πάρει τρόφιμα από την Κοινότητα. Προερχόταν από το γερμανικό κινητό τάγμα του Δωρίου, το οποίο δεν είχε τακτική επιμελητεία και εξαναγκαζόταν να προμηθεύεται κατά διαστήματα τρόφιμα από τις Κοινότητες των γειτονικών του Δωρίου χωριών.

Λέγεται ακόμα πως οι Γερμανοί, για να μην ενθαρρυνθούν οι Έλληνες από τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, έκαναν επίδειξη δυνάμεως κινητοποιώντας μικρές στρατιωτικές ομάδες στα χωριά απ’ όπου περνούσαν αντάρτες. Έγινε σύσκεψη των ανταρτών στου Παπαγιάννη το σπίτι με παρόντες και τους τοπικούς αρχηγούς των ανταρτών για το αν έπρεπε να χτυπηθούν οι Γερμανοί στο χωριό φοβούμενοι τα    αντίποινα. Αποφασίζουν να χτυπήσουν τους Γερμανούς που είχαν μπει σε μια ταβέρνα του χωριού. Διατάχτηκε μια ομάδα ελασίτες με ομαδάρχη τον Αετοβουναίο λοχία Πανάγο Καζάντζα να μπλοκάρει και να εξοντώσει τους Γερμανούς μέσα στην ταβέρνα. Τα αλλά τμήματα κινήθηκαν να πιάσουν θέσεις στις άκρες του χωριού και κατά μή­κος του κεντρικού δρόμου.

aetoswebΜα οι Γερμανοί, ώσπου να φθάσει ο Καζάντζας, είχαν αφήσει την ταβέρνα. Μια ομάδα τους προχώρησε προς το Μαλίκι και οι άλλοι έμειναν στον Αετό. Η εμπλοκή των ανταρτών με τους Γερμανούς έγινε στο σπίτι του Καζάντζα (Περιστέρως) με τον Πανάγο Καζάντζα να αρχίζει την μάχη με το περίστροφο καθότι το αυτόματό του έπαθε εμπλοκή. Στη σύγκρουση οι αντάρτες δεν είχαν καμιά απώλεια. Οι Γερμανοί μέτρησαν στο παθητικό τους 3 νεκρούς, 2 τραυματίες και 7 αιχμαλώτους, ενώ 2 πρόφθασαν να φύγουν. Οι 7 με τον επικεφαλής τους υπολοχαγό, που πιάστηκαν αιχμάλωτοι, μεταφέρθηκαν στο χωριό Σελλά με τον οπλισμό τους και τα ποδήλατα, με τα οποία είχαν ανέβει στον Αετό.

Οι Γερμανοί κατακτητές, όπως συνέβαινε σε παρόμοια περιστατικά σε ολόκληρη την Ελλάδα το 1943,  εφάρμοσαν  σκληρά  και  απάνθρωπα αντίποινα σε βάρος των αόπλων κατοίκων του Αετού. Στις 11 Σεπτέμβρη ημέρα Σάββατο και ώρα 7π.μ. τέσσερις Γερμανικές πυροβολαρχίες ,δύο από το Σανοβά μία από το Δώριο και μία από τις Ράχες, βομβαρδίζουν τον Αετό. Ακόμη ένα Γερμανικό σύνταγμα συνοδευόμενο με οκτώ άρματα μάχης μετά το βομβαρδισμό καταφθάνει στον Αετό σε παράταξη μάχης και με τη χρήση εύφλεκτης σκόνης βάζει φωτιά και κατακαίει όλα σχεδόν τα σπίτια του χωριού. Οι κάτοικοι άοπλοι, απροστάτευτοι, άυπνοι, νηστικοί και ρημαγμένοι, ασθμαίνοντας παίρνουν των ομματίων τους πανικόβλητοι για τα βουνά. Μερικοί υπερήλικες, αδύνατοι να τρέξουν, παρέμειναν στα σπίτια, για να βρουν λίγο αργότερα μαρτυρικό θάνατο από τους Γερμανούς ναζί. Το πεζικό των Γερμανών  φθάνει στον Αετό και επιδίδεται σε λεηλασίες και  αφανισμούς. Ουρλιάζει, κλωτσοπατεί, χτυπά αλύπητα με υποκόπανους όσους βρίσκει μπροστά του, βασανίζει απάνθρωπα, σκοτώνει. Οι άμαχοι έχουν βγει όλοι έξω από τα σπίτια τους με ότι πρόλαβαν να πάρουν από ρούχα και τρόφιμα. Οι άνδρες έχουν διασκορπιστεί στα βουνά και στα διπλανά χωριά, καθώς και μερικοί άμαχοι. Όσοι από τους αμάχους δεν πρόλαβαν να διαφύγουν τους συγκέντρωσαν έξω από το δημοτικό σχολείο σκοπεύοντάς τους με οπλοπολυβόλα. Άρχισαν τις ανακρίσεις για την ανεύρεση των σωρών των σκοτωμένων Γερμανών ενώ παράλληλα λεηλατούσαν τα έρημα σπίτια του χωριού. Εφτά μεγάλα φορτηγά αυτοκίνητα υπερφορτώνονται με λάφυρα και ξεφορτώνονται στο Δώριο, για να σταλούν στη Γερμανία σαν λάφυρα πολέμου. Αρπάζονται μεταφορικά ζώα και ζώα σφαγής.   Εξειδικευμένες και οργανωμένες για εμπρη­σμούς ομάδες, μετά τη λεηλασία των σπιτιών εκσφενδόνιζαν με ειδικά πιστόλια στο εσωτερικό κάθε σπιτιού μια άσπρη εύφλεκτη σκόνη, την πυροβολούσαν και αφού έπαιρνε φωτιά ολόκληρο το σπίτι γινόταν παρανάλωμα. Σπίτια, καταστή­ματα, δημόσια γραφεία, σχολεία, εκτός των εκκλησιών και μικρού αριθμού σπιτιών, έγιναν στάχτη. Το χωριό που πριν λίγες ημέρες έσφυζε από ζωή, είναι κρανίου τόπος. Εκεί όπου κυλούσαν τα γάργαρα νερά και γλυκοκελαϊδούσαν τα πουλιά, εκεί όπου φυσούσε απαλά το δροσερό αεράκι γεμίζοντας την ατμόσφαιρα από αρώματα βασιλικού, μόσκου, γαρυφαλλιάς και τσετσεκιάς (καντιφέ) και την ψυχή από τη γλυκεία της λευτεριάς ελπίδα, είχε μέσα σε μια ημέρα μεταβληθεί σε κολαστήριο του Δάντη.

Σκοτώθηκαν εκείνη τη φοβερή ημέρα οι κάτοικοι Αετού: 1) Θεόδωρος Καζάντζας (Κοκώνης) του Κωνσταντίνου, Ει­σπράκτορας του Δημοσίου Ταμείου Τριφυλίας. 2) Μήτρος Ρέμπελος (Μητρογληγόρης) του Γρηγορίου. Με τις διόπτρες τους είδαν να κινούνται και τους έρριξαν με πυροβόλο όπλο. 3) Αλέξιος Γκότσης (Προκόπης) του Δημητρίου. Τον σκότωσαν μπρος στα μάτια της αδελφής του, που απ’ εκείνη τη στιγμή έχασε τη μνήμη της από το ισχυρό σοκ. Διάτρητος από σφαίρες βρέθηκε έξω από την ανατολική πόρτα του πατρικού του σπιτιού, που το έκαψαν. 4) Κωνσταντίνος Χαϊμανάς (Γυφτογεωργακάς) του Γεωργίου. Τον σκότωσαν κι αυτόν εν ψυχρώ. Ήταν κεντημένος κυριολεκτικά από σφαίρες.

Έκαψαν ζωντανούς τους:

1)   Γεώργιο  Γεωργιλά του  Θεοδώρου,  2)  τον τυφλό Κωνσταντίνο Γκότση (Κόρο) του Πανάγου και 3) τον Γεώργιο Χαϊμανά (Γεωρηγιαννή) του Ιωάννου, πρωτοξάδερφο του προηγουμένου Χαϊμανά.

Την ίδια μέρα στα γειτονικά χωριά εκτελούν τους: Κατσιάρα Κωνσταντίνο ,Πετρόπουλο Μήτσο ,Δημητροπούλου Γιαννούλα και τον 20-χρονο Μανωλόπουλο Νικόλαο.

Όλοι, μικροί μεγάλοι, υπήρξαν θύματα εκείνης της ολέθριας καταστροφής. Έμειναν ανέστιοι, με ότι φορούσαν και με την ψυχή κομματιασμένη. Μπροστά σε λοφίσκους στάχτης και ερειπίων θρηνήσανε πικρά τα αθώα νεκρά θύματα, το χαμένο βίος τους και το αβέβαιο μέλλον, που διαγραφόταν ζοφερό.

Μείνανε γυμνοί, κρυώσανε, πεινάσανε, αρρωστήσανε. Η κρατική βοήθεια ήταν ανύπαρκτη τότε. Ουσιαστικά μηδαμινή και απλώς συμβολική ήταν η βοήθεια του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού. Ο Ερυθρός Σταυρός έδωσε ένα σακί αλεύρι ,δέκα οκάδες όσπρια και μια οκά ζάχαρη.  Επιτροπή από χωρικούς επισκέφτηκε αργότερα τον Άγγλο Ρήντ αρχηγό της Διασυμμαχικής Αποστολής ο οποίος έδωσε διαταγή και δόθηκαν από μία λίρα και ένα αλεξίπτωτο για κάθε δύο οικογένειες . Αυτή ήταν όλη μα όλη η βοήθεια που δόθηκε τότε και φυσικά όχι άμεσα στους πρώτους μήνες που υπήρχε η μεγαλύτερη ανάγκη.

Ο Αετός χάνει τα πάντα παίρνουν τα αρχεία του με το δικαιολογητικό: «Δεν υπάρχουν στον Αετό οικήματα για να στεγασθούν». Έτσι πήραν το Ειρηνοδικείο, το Αγρονομείο, το Συμβολαιογραφείο και το Ημιγυμνάσιο. Πολλά παιδιά αναγκάζονται να σταματήσουν το σχολείο και λιγοστά να συνεχίσουν το σχολείο πηγαίνοντας στην Κυπαρισσία και αργότερα στο Κοπανάκι επιβαρύνοντας κατά πολύ τις εξαθλιωμένες τους οικογένειες. Όλες οι προμήθειες είχαν καεί στη φωτιά των Γερμανών με τη πείνα να στους πρώτους μήνες να είναι δυσβάσταχτη.

Εκείνη η αναπάντεχη, η μαύρη, η φρικιαστική περιπέτεια, έγινε ορόσημο οπισθοδρόμησης του Αετού και φράγμα αδιαπέραστο στην εξελικτική του πορεία.

Μετά το κάψιμο των σπιτιών μαζί με όλα τα υπάρχοντα ρούχα και τρόφιμα αρχίζει ο Γολγοθάς των κατοίκων. Τουλάχιστον για 3 έως 4 μήνες χρησιμοποιούν ότι ξώσπιτα υπήρχαν ,όπως στο Λόπεσι ,Βάλες και αλλού. Προσπαθούν μέσα στη πείνα και τις αρρώστιες να επισκευάσουν όπως-όπως τα καμένα σπίτια για να «βγει ο χειμώνας» και αργότερα αβοήθητοι να τα ξανακτίσουν από την αρχή. Το 1947 η προσωρινή στέγαση με επικεφαλής το Στυλιανό Γονατά σε σύσκεψη με τα κοινοτικά συμβούλια Αετού ,Δωρίου και το Σύλλογο Αετού (είχε ιδρυθεί το 1945) αποφασίζουν να φτιάξουν σπίτια για τους πυροπαθείς Αετοβουναίους στο Δώριο ,όπου και έχτισαν τον Νέο Αετό. Όσοι δεν αποφάσισαν να μετοικίσουν στο Δώριο αλλά να παραμείνουν  στο τόπο τους, στον Αετό ,δεν πήραν καμία βοήθεια από την πολιτεία.  Στο Δώριο δε ,έμειναν αδιανέμητα οικόπεδα τα οποία δεν δόθηκαν ποτέ στους δικαιούχους ,δηλαδή σε όσους πυροπαθείς αποφάσισαν να μείνουν στον Αετό και να μη μετοικήσουν στο Δώριο. Οι δε Γερμανοί μετά από πολλά χρόνια έδωσαν ελάχιστες αποζημιώσεις με διακρατική συμφωνία που δεν είναι άξια λόγου να αναφερθεί ,γιατί στους πολύπαθους κατοίκους των μαρτυρικών χωριών της Ελλάδας δεν έφθασε σχεδόν τίποτε.

Κάναμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή, όχι βέβαια ολοκληρωμένη, για να τιμήσουμε τη σεπτή μνήμη των αθώων νεκρών θυμάτων εκείνης της αποφράδας ημέρας, της 11ης Σεπτεμβρίου, ημέρας Σάββατο, του 1943,δίδοντας στη δημοσιότητα τα ονόματα τους και για να δώσουμε ακριβή ημέρα της μάχης και της πυρκαγιάς του Αετού. Επίσης να τιμήσουμε και όλους τους κατοίκους του Αετού που κατάφεραν να νικήσουν την πείνα και το θάνατο και να ξανακτίσουν μόνοι και αβοήθητοι το χωριό μας.

ΑΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΣ ΤΟΠΟΣ (Της Ιφιγένειας Γκότση ,Λαογράφου.)

Τρίζουν τα δέντρα, τα βουνά, βογγούν τα Κυπαρίσσια.

Σκούζουν τα μαύρα τα πουλιά και τα λουλούδια κλαίνε.

Τρέμει το ξωκκλήσι τ’ Αϊ Λιά, θρηνεί το Αετοβούνι,

κι αυτός ο Κεφαλόβρυσος θόλωσε τα νερά του…

Κλαίνε παιδιά, βαρηόχηρες, γονείς για τα παιδιά τους.

Κλαίνε αδέρφια, συγγενείς, συγχωριανοί και φίλοι.

Κλαίει κι ο καθένας χωριστά για το καμένο βίος του.

Κι από τον Άδη ακούστηκαν φωνές των πεθαμένων,

εκείνων που σκοτώθηκαν, κι εκείνων που κάηκαν:

– «Αητέ μας, υπερήφανε κι απροσκυνήτων τόπε,

σκληρά που σ’ εβασάνισε η αγριάδα των πολέμων!…

Ετρίτωσες στην πυρκάιά μέσα σε δυο αιώνες!…

Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, τριγύρω νεκραμάρα!

Μη φοβηθείς, μη πτοηθείς και ρίξεις τα φτερά σου.

Πάτα γερά τα πόδια σου στων Πελασγών τα τείχη

κι όλο ψηλά ν’ αγνάντευε μ’ αγέρωχο το βλέμμα».

Με το Νόμο «Καποδί­στριας» ο Δήμος Αετού ανασυ­στάθηκε με έδρα το Κοπανάκι. Το δε χωριό σήμερα ακολουθεί τη φθίνουσα πορεία της Ελληνικής υπαίθρου αριθμώντας περίπου 270 ψυχές ,διατηρώντας όμως μια εξαίσια ομορφιά σε τοπία και μια απαράμιλλη ζεστασιά στις καρδιές των ανθρώπων του.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Καραΐσκος Παναγιώτης (Εκπαιδευτικός)

ΠΗΓΕΣ:

α)Ιφιγένεια Γκότση (Η Φωνή του Αετού).

β)Μαρτυρίες κατοίκων του Αετού.

γ)Παναγιώτης Καννελόπουλος (Η Εθνική αντίσταση στη Τριφυλία).

Σημείωμα KopanakiNews : Το παραπάνω άρθρο, θα προωθηθεί στην υπό κατασκευή ιστοσελίδα του Δήμου μας. Καλό θα ήταν, να εμπλουτισθεί και με φωτογραφικό υλικό. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον συμπατριώτη μας κ. Παναγιώτη Καραΐσκο, για την εξαιρετική του δουλειά και ας γίνει παράδειγμα και για άλλους συμπολίτες μας, από τα υπόλοιπα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου μας, για την καλύτερη παρουσίασή τους, στο ιστολόγιο του Δήμου Αετού.

Tσικνοπέμπτη στο παλιό Δημοτικό σχολείο στο Κάτω Κοπανάκι.

Η πρώτη Καρναβαλική εκδήλωση του Δήμου μας, θα πραγματοποιηθεί στο Κάτω Κοπανάκι, με την συμμετοχή του Λιθερού και της Καλλιπάτειρας. Μιλάμε για …μεσημεριανό τσίκνισμα, από τις έντεκα και μετά και είσθε όλοι προσκεκλημένοι, για έναν μεζέ και ένα ποτήρι κρασί. Εννοείτε ότι θα υπάρχουν και …σπιτικές λιχουδιές, αλλά και μουσική.

Για τις επόμενες εκδηλώσεις, θα σας ενημερώσουμε, αύριο πρωί-πρωί.

ΑΝΑΣΚΟΥΜΠΩΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΕΤΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΕΡΓΑ

Πλησιάζει η …Άνοιξη και στον Δήμο μας έχουν πέσει με τα …μούτρα στον προγραμματισμό των νέων έργων. Ξεκινώντας από την κεντρική πλατεία του Κοπανακίου, στην οποία θα γίνει …ολική επαναφορά, συνεχίζονται τα σχέδια για την αναμόρφωση της κεντρικής εισόδου του και ακόμα νέα διάβαση στην σιδηροδρομική μας γραμμή, αντιπλημμυρικά έργα, αλλά και η ζωαγορά.dsc02059Η συνέχεια στο Δ.Δ. του Αετού, που θα γίνουν πλακόστρωτα και λιθόστρωτα, με κύριο άξονα τον κεντρικό δρόμο και ιδιαίτερη φροντίδα για την παλιά αγορά. Οι αντιδήμαρχοι με τον μηχανικό του Δήμου, αλλά και την μελετητική ομάδα, όργωσαν τις επίμαχες περιοχές και σύντομα περιμένουμε τις προτάσεις τους.dsc02062dsc02063

Στο πλευρό των αγροτών, ομόφωνα, το Δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αετού.

Στη χθεσινή του συνεδρίαση το Δημοτικό συμβούλιο του Δήμου μας, με ομόφωνη απόφαση, τάχθηκε στο πλευρό των αγροτών μας και στηρίζει τις κινητοποιήσεις τους.

Στην πρώτη κινητοποίηση των αγροτών της περιοχής μας, πρωτοστάτησε ο Γραμματέας του Δημοτικού συμβουλίου και πρώην αντιδήμαρχος του δήμου μας, Κυριάκος Κωτσιόπουλος.

Το ρεπορτάζ του Κώστα Μπούρα από την εφημερίδα Ελευθερία.

Συμβολικός αποκλεισμός στον κόμβο του Δωρίου

Σε συμβολικό κλείσιμο της εθνικής οδού Καλό Νερό – Τσακώνα, στο ύψος του κόμβου στο Δώριο, προχώρησαν αγρότες από την ευρύτερη περιοχή διαμαρτυρόμενοι για την κατάσταση που επικρατεί στον αγροτικό κόσμο με τις πολύ χαμηλές τιμές του λαδιού, αλλά και για το γεγονός ότι παρόλο που η περιοχή έχει υποστεί τεράστιες ζημιές από τον παγετό, ακόμη δεν έχουν πάρει καμία αποζημίωση.
Οι αγρότες με τρακτέρ και αγροτικά αυτοκίνητα έκλεισαν λίγο μετά τις 12.30 την εθνική οδό για περίπου 15 λεπτά σε μια συμβολική κίνηση όπως είπαν, τονίζοντας παράλληλα ότι είναι έτοιμοι να κλιμακώσουν τις
κινητοποιήσεις τους. Στο σημείο υπήρχε αστυνομική δύναμη που φρόντισε να σταματά τα διερχόμενα οχήματα πριν φτάσουν στο
μπλόκο των αγροτών, ενώ και από τις δύο πλευρές του δρόμου σχηματίστηκαν μικρές ουρές οχημάτων χωρίς όμως να υπάρξει καμία
έντονη διαμαρτυρία από τους οδηγούς, οι οποίοι ενημερώθηκαν ότι η κίνηση ήταν συμβολική και το κλείσιμο θα κρατούσε λίγη ώρα. Πράγματι μετά από 15 λεπτά περίπου οι αγρότες απομάκρυναν τα οχήματά τους από το δρόμο και η κυκλοφορία αποκαταστάθηκε χωρίς κάποιο πρόβλημα.
Oσον αφορά τα αιτήματα των αγροτών που τους έχουν οδηγήσει σε πολύ
άσχημη κατάσταση, ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δωρίου Κυριάκος Κωτσιόπουλος μας τόνισε:

Κυριακός Κωτσιόπουλος, πρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού Δωρίου και δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αετού.
Κυριακός Κωτσιόπουλος, πρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού Δωρίου και δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αετού.

«Κλείνουμε συμβολικά σήμερα το δρόμο για το θέμα της τιμής του λαδιού, αλλά και για το γεγονός ότι
έχουμε κάνει αιτήσεις για την ξηρασία που είχαμε και τον πάγο και μέχρι σήμερα δεν έχει έρθει να μας ρωτήσει κανένας τι κάνουμε. Θέλουμε να μας δοθούν οι αποζημιώσεις το συντομότερο δυνατό, διαφορετικά δεν
μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα. Κλείνουμε σήμερα συμβολικά το δρόμο αλλά στην συνέχεια θα κλιμακώσουμε τις κινητοποιήσεις μας. Eχουμε επαφή και με άλλους αγρότες για να κλείσουμε το δρόμο και στην
Τσακώνα και στο Καλό Νερό.
Oσον αφορά το λάδι εμείς φέτος δεν βγάλαμε τίποτα, δεν υπήρχε παραγωγή στην περιοχή μας, αλλά η τιμή του είναι πολύ χαμηλά, ούτε τους εργάτες δεν μπορείς να πληρώσεις. Η κατάσταση στον αγροτικό κόσμο είναι χάλια, ο κόσμος έχει αρρωστήσει, αν δεν υπάρχει χρήμα δεν υπάρχει τίποτα».

«Το πηλίκο που μένει είναι μηδέν» μας είπε από την πλευρά του ο Γρηγόρης Κατσάρας και συμπλήρωσε: «Άκουγα το πρωί που έλεγε στην τηλεόραση ο υπουργός ότι ξέρουν οι αγρότες και τον διαιρέτη και τον διαιρετέο, εγώ του λέω λοιπόν ότι το πηλίκο είναι μηδέν για τον αγρότη. Η τιμή
του λαδιού έχει πέσει στο μισό και το κόστος παραγωγής έχει ανέβει στο διπλάσιο. Αγοράζαμε το λίπασμα 17 ευρώ και έχει πάει 37, πουλάγαμε το λάδι 3,5 – 4 ευρώ και το πουλάμε 1,90, αυτά είναι τα προβλήματα, πώς θα τα βγάλουμε εμείς πέρα».

Κώστας  Μπούρας.

Η στήριξη των μικρών και μεσαίων Ο.Τ.Α., βασική προϋπόθεση διατήρησης και ανάπτυξης της υπαίθρου. Toυ Δημάρχου Αετού Δημ. Δριμή.

Η στήριξη των μικρών και μεσαίων Ο.Τ.Α., βασική
προϋπόθεση διατήρησης και ανάπτυξης της υπαίθρου

Η ομιλία του Δημάρχου Αετού Δημήτρη Αν. Δριμή  στην ΚΕΔΚΕ, που δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα του νομού μας Ελευθερία.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Είναι προφανές ότι η πολιτική διαδικασία της διοικητικής μεταρρύθμισης, που ξεκίνησε με το συνέδριο της ΚΕΔΚΕ στην Κυλλήνη και το θεματικό συνέδριο της Αθήνας, έχει αφεθεί στην τύχη της. Μπορεί, βάσιμα, κάποιος να ισχυρισθεί ότι η τοπική αυτοδιοίκηση σπατάλησε κρίσιμο πολιτικό χρόνο και εγκλωβίστηκε σε ένα σχεδιασμό του κεντρικού κράτους με ελάχιστα ή μηδαμινά αποτελέσματα. Ενισχυτικό της διαπίστωσης είναι ότι το συνέδριο αναζητούσε κεντρικό θέμα την τελευταία ώρα. Είναι δε εμφανής η πλήρης αμηχανία της διοίκησης μέσα από τις
dsc01842διαρκείς αναβολές, αλληλογραφίες και αντιφάσεις. Αποτελεί κοινή διαπίστωση και εμπειρία ότι οι μικροί και μεσαίοι ΟΤΑ της χώρας μας δεν εκπροσωπούνται θεσμικά στο βαθμό που θα έπρεπε και, αντίστοιχα, δεν υποστηρίζονται σε τεχνικό οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Με την έννοια αυτή μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πρόκειται για ΟΤΑ δεύτερης ή και τρίτης κατηγορίας.
Η γνωστή αντίθεση κέντρου – περιφέρειας προσλαμβάνει για τους μικρούς ΟΤΑ ένα διπλό χαρακτήρα: Αφενός παραμένει η βασική αντίθεση μεταξύ ενός γραφειοκρατικού και πελατειακού κέντρου, που σχεδιάζει, διοικεί και αναπαράγεται ερήμην των δυνάμεων της περιφέρειας συνολικά. Η βασική αυτή αντίθεση αφορά όλη την αυτοδιοίκηση, αν και με σχετική διαβάθμιση. Διαβάθμιση που κάνει τους μικρούς αδύναμους έναντι του κεντρικού διαπραγματευτή, που είναι το κράτος. Οι γεμάτοι προθάλαμοι των υπουργείων και των περιφερειών με τους διαρκώς σε αναμονή, αιρετούς είναι γνωστή εικόνα. Η αισθητική του αιρετού που απλώνει παρακλητικά το χέρι στην εξουσία παραμένει κυρίαρχη.
Ταυτόχρονα υφίσταται και επενεργεί μία δεύτερη, σοβαρή, διαφοροποίηση μεταξύ των 4-5 μεγάλων ΟΤΑ κάθε νομού και των υπόλοιπων μικρών και μεσαίων ΟΤΑ της περιφέρειας, που έχουν διαφορετικό βαθμό θεσμικής εκπροσώπησης και διαφορετική δυνατότητα θεσμικής παρέμβασης. Οι
ΟΤΑ αυτοί, όμως, είναι η πλειοψηφία των ΟΤΑ της χώρας. Είναι το 85%, περίπου, των σημερινών ΟΤΑ. Είναι πλειοψηφία όχι μόνον αριθμητική. Αγκαλιάζουν τη μεγαλύτερη έκταση της πατρίδας μας και είναι η περιφέρεια της περιφέρειας. Η επιβάρυνση των μικρών αυτών ΟΤΑ είναι συγκριτικά
πολύ μεγαλύτερη έναντι των μεγάλων ΟΤΑ και σε κάθε επίπεδο. Οι ελλείψεις, αποσπάσεις ή μετατάξεις
προσωπικού έχουν πολύ δυσμενέστερα αποτελέσματα γι’ αυτούς. Η έλλειψη τεχνικών υπηρεσιών, γραφείων προγραμματισμού, συστημάτων πληροφορικής και άλλων απαραίτητων οργανωτικών και υλικοτεχνικών προϋποθέσεων, καθιστά το έργο τους έναν πραγματικό καθημερινό αγώνα με το σύνολο της σύνθετης και ενίοτε εχθρικής κεντρικής και περιφερειακής γραφειοκρατικής μηχανής. Η τεχνική τους υποστήριξη έχει αφεθεί στο έλεος των ΤΥΔΚ.
Ενός συστήματος που δεν είναι δικό τους, που θέτει τις δικές του χρονικές και άλλες προτεραιότητες.
Τα γραφεία (ανταποκριτές) του ΟΓΑ και ΕΛΓΑ, που λειτουργούν στους μικρούς ΟΤΑ είναι ένα απαραίτητο αλλά επιπρόσθετο καθήκον γι’ αυτούς. Ο ΟΓΑ, ο ΕΛΓΑ και ένα ακόμα σύνολο υπηρεσιών γύρω από την αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή, είναι κρίσιμα για τους ανθρώπους και την οι-
κονομική δραστηριότητα της ελληνικής επαρχίας. Τη σημαντική αυτή υποχρέωση προς τους αγρότες της χώρας μας διεκπεραιώνει η τοπική αυτοδιοίκηση. Η σχετική επιβάρυνση, από τη λειτουργία των παραπάνω υπηρεσιών, δεν έχει την ίδια επίπτωση στους μεγάλους ΟΤΑ.
Τα δίκτυα, που πρέπει να συντηρήσει ένας μικρός ΟΤΑ, τα οποία δεν αφορούν έναν ΟΤΑ του κέντρου
(ύδρευσης, αποχέτευσης, παραγωγικά δίκτυα αγροτικών δρόμων, υποδομές διεσπαρμένες σε πολλά δημοτικά διαμερίσματα, κ.λπ.) δεν συναρτώνται πάντα με τον πληθυσμό του. Τα παραγωγικά, για παράδειγμα, δίκτυα για τη λειτουργία του αγροτικού τομέα, δεν αφορούν μόνο τους κατοίκους
του μικρού ΟΤΑ, αλλά τους πολλαπλάσιους των μεγάλων κέντρων, που έχουν αναφορές σ’ αυτά αλλά και τα ίδια τα αστικά κέντρα, στα οποία κατευθύνεται η γεωργική παραγωγή. Η περιοχή αναφοράς των μικρών ΟΤΑ και οι αντίστοιχες υποδομές αποτελούν αναπτυξιακά ζητήματα για τη χώρα αλλά
και ζητήματα ύπαρξης των ανθρώπων και των γεωγραφικών χώρων της πατρίδας μας, πέραν των αστικών κέντρων, και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Τα προβλήματα αυτά, που αποτελούν καθημερινό βίωμα των μικρών ΟΤΑ, δεν αναδεικνύονται, δεν αξιολογούνται και δεν αντιμετωπίζονται στη διάσταση που τους αρμόζει, ούτε από το κεντρικό κράτος, ούτε από τους μεγάλους ΟΤΑ της χώρας.
Η ΚΕΔΚΕ δεν αναδεικνύει και δεν επιλύει αυτά τα προβλήματα, διότι δεν τα γνωρίζει στο βαθμό που θα
όφειλε, λόγω της πολιτικής κυριαρχίας των μεγάλων δήμων. Οι μικροί ΟΤΑ πολλές φορές αντιμετωπίζονται ως περιττό βάρος. Το κεντρικό κράτος αδιαφορεί και ενισχύει την πλήρη αστικοποίηση της χώρας και την αντίστοιχη ερημοποίηση των μικρών και μεσαίων δήμων και κοινοτήτων.
Στη χώρα μας το αίτημα για ισχυρή πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση, αιρετή περιφέρεια και επιτελικό κράτος, εκφυλίστηκε και απλοποιήθηκε σε κουβέντα για λιγότερους και μεγαλύτερους δήμους. Το υπουργείο Εσωτερικών οδήγησε τους πάντες, χωρίς να διατυπώσει δική του πρόταση, να συζητάνε στη λογική της συρρίκνωσης του αριθμού των επαρχιακών Ο.Τ.Α., μέσω των συνενώσεων. Αναλώθηκε όλη η δημόσια κουβέντα, στις αλλαγές των συνόρων των μικρών και μεσαίων επαρχιακών Ο.Τ.Α. Συνεχίζει, ταυτόχρονα, το κεντρικό κράτος τη λογική της υποχρηματοδότησης της
αυτοδιοίκησης και ενισχύει το συγκεντρωτισμό και την ετεροδιοίκηση, όπως φάνηκε έντονα και με το πρόσφατο φορολογικό νομοσχέδιο (άρθρα 8 έως και 13), που αντιμετωπίζει την αυτοδιοίκηση ως φορέα γενικής κυβέρνησης. Oσο το κεντρικό κράτος θα παραμένει γραφειοκρατικό και συγκεντρωτικό η τοπική αυτοδιοίκηση θα είναι ανίσχυρη και η χώρα θα πάσχει. Το λεκανοπέδιο, τέλος, Αττικής και το συγκρότημα Θεσσαλονίκης εξαιρούνται, από την επιχειρούμενη μεταρρύθμιση καθώς δεν το επιτρέπουν οι πολιτικές ισορροπίες. Ισορροπίες που, όμως, επιτρέπουν οι δήμαρχοι των πρωτευουσών να αποφασίζουν για το μέλλον των πολιτών της επαρχίας.
Η ηγεσία της ΚΕΔΚΕ, δυστυχώς, συνέβαλε σ’ αυτόν το σχεδιασμό. Το, κατ’ όνομα, θεματικό «συνέδριο της Συγγρού» είναι χαρακτηριστικό. Δεν διαπιστεύτηκαν οι σύνεδροι, δεν ψήφισε το συνέδριο, φιμώθηκε η αυτοδιοίκηση. Δεν έχει ξαναγίνει συνέδριο στο οποίο να μην καταγράφονται οι σύνεδροι, να μην γίνονται ψηφοφορίες, να μην λαμβάνονται αποφάσεις. Να υποκαθίσταται η φωνή του συνεδρίου από τη φωνή του Δ.Σ. της
ΚΕΔΚΕ..
Επιχειρήθηκε, ακόμα, να υποκατασταθεί και να ακυρωθεί η πολιτική διαδικασία της διοικητικής μεταρρύθμισης της χώρας, με την υπερτροφική ανάδειξη μιας μελέτης του Ι.Τ.Α. Απεκδύθηκε,
έτσι, ευθύνης η ΚΕΔΚΕ και πρότασης η κυβέρνηση και μας είπαν συζητήστε για τα σύνορα και τον αριθμό των νέων ΟΤΑ του νομού σας.
Παράλληλα, ο τελικός αριθμός των νέων ΟΤΑ είχε προαποφασιστεί και προαναγγελθεί. Προφανής επιδίωξη η δημιουργία δεδομένων στις τοπικές κοινωνίες και εθισμού των πολιτών στο, δήθεν, μονόδρομο των διοικητικών συνενώσεων. Προχθές, από το βήμα του συνεδρίου, ο κ. υπουργός ανα-
φέρθηκε σε 350-400 πρωτοβάθμιους ΟΤΑ με γενική και αίολη επιχειρηματολογία.
Η ελληνική περιφέρεια, οι τοπικές κοινωνίες θα υποστούν τις συνέπειες της «μεταρρυθμιστικής αγωνίας του υπουργείου και της ηγεσίας της ΚΕΔΚΕ αν οι μικροί ΟΤΑ δεν αντιδράσουμε. Ο κίνδυνος ερημοποίησης της υπαίθρου είναι υπαρκτός. Η επιχειρούμενη μεταρρύθμιση απειλεί την ελληνική επαρχία με απορρύθμιση. Απειλείό,τι χτίστηκε με τον «Καποδίστρια 1». Απέναντι σε αυτές τις συνθήκες που οδηγούν στη σταδιακή εξαφάνιση των μικρών ΟΤΑ και του ρόλου τους, θα πρέπει
όλοι να συγκροτήσουμε ένα μέτωπο που θα διατηρήσει τις μικρές πόλεις, τα μικρά νησιά και τα χωριά
μας στη ζωή.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση προτείνουμε:
1. Oχι στην επιχειρούμενη, κατ’ όνομα, διοικητική μεταρρύθμιση, που εξαντλείται στη συρρίκνωση
των μικρών ΟΤΑ της επαρχίας. Στην επιχειρούμενη μεταρρύθμιση, που εξαντλείται στη συρρίκνωση
των δήμων και κοινοτήτων της επαρχίας, στη συνένωση των χρεών και της φτώχειας και στην ισχυροποίηση της ετεροδιοίκησης, πρέπει να πούμε ένα ξεκάθαρο όχι. Το μέλλον των τόπων μας, μας αφορά όλους. Ναι στην ισχυρή πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση, στην αιρετή περιφέρεια, στο επιτελικό κράτος.
Ναι στην αξιοποίηση του αυτοδιοικητικού πλούτου των πολλαπλών και αδιαβάθμητων μορφών συνεργασιών (προγραμματικές συμβάσεις, διαδημοτικές συνεργασίες, συμπολιτείες, δίκτυα …), που έχουν αναφορές στην ευρωπαϊκή εμπειρία, στην ελληνική παράδοση και ιδιομορφία. Αλήθεια, ο όρος «μητροπολιτικές συνεργασίες», και όχι «μητροπολιτική αυτοδιοίκηση», που χρησιμοποίησε ο κ. υπουργός, γιατί να μην έχει εφαρμογή και στους μικρούς δήμους και κοινότητες;
2. Διεκδίκηση ενός ειδικού προγράμματος ενίσχυσης των μικρών, μεσαίων και μειονεκτικών ΟΤΑ.
Προτείνουμε τη θεσμοθέτηση ενός ειδικού αναπτυξιακού προγράμματος μικρών και μεσαίων ΟΤΑ,
που θα δημιουργεί τις οικονομικές και θεσμικές προϋποθέσεις για τη σύγχρονη λειτουργία και ανάπτυξη των μικρών δήμων και κοινοτήτων. Το πρόγραμμα αυτό θα επιλύει σε βάθος πενταετίας τα προβλήματα βασικών υποδομών, κοινωνικών υπηρεσιών, προστασίας του περιβάλλοντος και αναβάθμισης του δομημένου περιβάλλοντος καθώς και της λειτουργίας των μικρών ΟΤΑ. Οι πόροι του προγράμματος θα πρέπει να θεσμοθετηθούν, ο τρόπος υλοποίησής του οφείλει να είναι απλός και στο σχεδιασμό και τη διαχείρισή του να μετέχουν εκπρόσωποι των μικρών ΟΤΑ, που γνωρίζουν τα μεγέθη και τις ανάγκες.
3. Δεσμευτική και ικανή ποσόστωση, τουλάχιστον 50%, των μικρών ΟΤΑ στα συλλογικά όργανα. Προκειμένου να εκπροσωπηθούν ουσιαστικά, αυτόνομα και χωρίς εξαρτήσεις οι μικροί ΟΤΑ όλης της χώρας (μικρά νησιά, ορεινές περιοχές, δήμοι και κοινότητες μέχρι 10.000, για παράδειγμα, κατοίκους, …) που σήμερα αποτελούν το 85% περίπου των ΟΤΑ της χώρας και στερούνται εκπροσώπησης, προτείνουμε, με τροποποίηση του καταστατικού, τη θεσμοθέτηση ποσόστωσης, τουλάχιστον 50%, στα όργανα της ΚΕΔΚΕ. Η εκπροσώπηση του πλήθους των μικρών ΟΤΑ συσχετίζεται άμεσα με ευρύτερες ανθρωπογεωγραφικές ενότητες, που πρέπει να επιλύσουν ένα σύνολο σύνθετων προβλημάτων επιβίωσης και αξιοπρεπούς διαβίωσης.
4. Εναλλακτικά, προτείνεται η δημιουργία Κεντρικής Ένωσης Μικρών και Μεσαίων Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας. Εάν τα παραπάνω δεν συμβούν, θα πρέπει να τολμήσουμε.
Θα πρέπει, ίσως, να εξετασθεί από τους μικρούς ΟΤΑ η προοπτική δημιουργίας μίας δεύτερης Κεντρικής Ενωσης Μικρών και Μεσαίων Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας, η οποία θα αναλάβει, με
αποτελεσματικότητα και συνέπεια, την εκπροσώπησή τους και θα προλάβει τον αφανισμό τους, μέσα
από την ανάδειξη και προώθηση των ζητημάτων πρώτης γραμμής που τους απασχολούν. Αυτό, άλλωστε, συμβαίνει και σε άλλες χώρες και μάλιστα στην κοντινή μας Κύπρο.
Είναι ώρα ευθύνης για όλους. Το κεντρικό κράτος μοιράζει το ΕΣΠΑ και τα άλλα προγράμματα, ερήμην της αυτοδιοίκησης και των μικρών ΟΤΑ. Δεν θέλουμε και δεν πρέπει να παραμείνουμε θεατές του κεντρικού γραφειοκρατικού θεάτρου. Οφείλουμε να διεκδικήσουμε και να πάρουμε αυτό που μας
αναλογεί, αυτό που μας αντιστοιχεί, αυτό που θα κάνει τους τόπους μας να ελπίζουν.

Σημείωμα σύνταξης:  Με χαρά θα δημοσιεύσουμε οποιαδήποτε άποψη για το θέμα, από οποιονδήποτε συμπολίτη μας.

ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΛΕΜΕ ΝΑΙ

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, οι μαθητές κάνουν καταλήψεις και οι καθηγητές κάνουν απεργίες. Επιδημικό φαινόμενο έχει χαρακτηριστεί και ο συντηρητικός κόσμος αγανακτισμένος αναφωνεί : Πάλι, απεργίες ; Πάλι καταλήψεις; Πότε μαθαίνουν γράμματα; Οι πονηρούληδες συμπεραίνουν : Υποκινούμενοι οι μαθητές. Και οι αντιδραστικοί ενεργούν ως εξής.

Πέμπτη, 16 Οκτώβριος 2008

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΜΕ «ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΕΣ» ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΑΝ ΝΑ «ΣΠΑΣΟΥΝ» ΤΑ ΛΟΥΚΕΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΑΛΗΨΗ!!!…

Βαρύτατες καταγγελίες κατά του Αντιδημάρχου Κυπαρισσίας Θεόδωρου Γκρίτζαλη, δημοτικού υπαλλήλου και της Δντριας του Λυκείου, κάνουν οι μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου της Κυπαρισσίας οι οποίοι από το πρωί προχώρησαν σε μαζική και δυναμική κινητοποίηση διεκδικώντας την υλοποίηση των αιτημάτων τους.TRIFYLIA NEWS

Το σχετικό βίντεο από το troktiko blog

Αρχίσαμε από το τέλος, απορρίπτουμε ασυζητητί, το «υποκινούμενοι» και μπαίνουμε στην ουσία του πράγματος.

Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούν οι αφελείς γονείς για το πώς θα προχωρήσει η σχολική χρονιά λόγω των καταλήψεων. Μα δεν σκέφτονται καθόλου ότι τα φροντιστήρια συνεχίζονται κανονικά και δεν είναι κατηλλημένα; Τα σχολεία σήμερα δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο στην Γυμνασιακή και Λυκειακή εκπαίδευση. Τα παιδιά αν δεν πάνε στα άπειρα φροντιστήρια κάθε μέρα δεν μπορούν να δώσουν εξετάσεις ούτε να μορφωθούν. Η παραπαιδεία έχει γίνει με τη σειρά της το κυρίως σύστημα προσφοράς παιδείας στα Ελληνόπουλα, ενώ το σχολείο έχει μετατραπεί όχι απλά σε παραπαιδεία, αλλά σε μία χειρίστου είδους τυπική παροχή μίας κρατικής υποχρέωσης. Αντί λοιπόν να φωνάζουν προς τους καταληψίες μαθητές οι «φιλήσυχοι» πολίτες καλό θα ήταν να στρέψουν τα πυρά τους προς αυτούς που τους έχουν καταντήσει την παιδεία σε αυτά τα μαύρα χάλια και τους γονείς ξεβρακωμένους από τα χρέη στα φροντιστήρια.NOVOPRESS.INFO

Το παραπάνω κείμενο, δεν είναι από κάποιο «Αριστερό» χώρο, όμως θα μπορούσε να είναι και συνεχίζει πιο κάτω ο συντάκτης του. (Δείτε το blog με το οποίο διαφωνούμε ιδεολογικά, καθώς και με πολλά σημεία του σχετικού άρθρου.)

Από την πλευρά τους τα παιδιά, όσο και αν τα κατηγορούμε ότι κάνουν χαβαλέ, αυτό που συμβαίνει κάθε χρόνο πλέον είναι απολύτως λογικό και αναμενόμενο. Τα παιδιά δεν έχουν ελεύθερο χρόνο. Η ανεπάρκεια της ποιοτικής δωρεάν δημόσιας παιδείας τα έχει εξαναγκάσει να βρίσκονται από το πρωί μέχρι το βράδυ κάθε μέρα ΚΑΙ ΣαββατοΚύριακα, καθισμένα σε ένα θρανίο για να καταφέρουν να πάνε να δώσουν εξετάσεις (με το άθλιο σύστημα της αποστήθισης) και να μαζέψουν όσο περισσότερα πτυχία γίνεται, μιας και η αξία τους συνεχώς υποβαθμίζεται, για να ανταπεξέλθουν στον αυριανό ανταγωνισμό. Τα παιδιά μέσα σε αυτή την πρέσα ασφυκτιούν. Σκάνε. Δεν αντέχουν και τα αποτελέσματα είναι αυτά.

Αλήθεια, που διαφωνείτε; Πουθενά φυσικά, εκτός από τον χαβαλέ και τους βανδαλισμούς. Ο χαβαλές, το πηγαίο Ελληνικό χιούμορ, το πανέξυπνο …αίτημα, θέλουμε τετράγωνες …τυρόπιτες.

Αλλά κοιτάζουν μπροστά, στο μέλλον τα παιδιά μας και τα πιάνει σύγκρυο. Πτυχιούχοι …σερβιτόροι και bar woman. Όσο για τους βανδαλισμούς, που μπορεί να τους κάνουν και μαθητές -εκτός από …30άριδες εξωσχολικούς- ποιος δημιουργεί στα παιδιά μας, επιθετικές συμπεριφορές;

Αλλά ας ακούσουμε τα ίδια τα παιδιά, σε ένα αποσπάσματα, απο την μουσική παράσταση «Χαρταετοί» του Μουσικού Σχολείου Αλίμου, σχετικά με τις καταλήψεις.

Χαρταετοί(Λέω να την κάνω σιγά-σιγά. Μαχαιρίτσας)-7

Δείτε όλοι την παράσταση στα Μουσικά ταξίδια με τον Άκη.

Άλλα σχετικά βινεάκια. Από τους Ευρωπαίους τσιγγάνουςΑΙΤΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ

Aπό την αριστερά ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΕΡΣΙΝΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ

Αλλά στο youtube, θα βρείτε και άλλα, όλων των απόψεων.

Εμείς τελειώνουμε με μια σοφή ρήση του Πλάτωνα:

Μπορούμε εύκολα να συγχωρήσουμε ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι, μα η αληθινή τραγωδία της ζωής είναι όταν οι άντρες φοβούνται το φως.

Οι καταλήψεις μένουν, οι διαμαρτυρίες κορυφώνονται!

936 Radio Kyparissia

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΟΠΛΗΞΙΑΣ ΣΤΑ ΕΛΑΙΟΔΕΝΔΡΑ

Οι τομές κλαδέματος πρέπει να είναι λείες χωρίς τραύματα στο φλοιό και το ξύλο και με ελαφρά κλίση.

Τα κλαδέματα πρέπει να ολοκληρωθούν νωρίς την άνοιξη πριν αρχίσει η έντονη βλαστική δραστηριότητα.

Όταν δείξει η ζημιά (με την εμφάνιση της νέας βλάστησης) επιβάλλεται η άμεση αφαίρεση κάθε μέρους της κόμης που έχει νεκρωθεί ή ζημιωθεί σοβαρά. Το κλάδεμα θα γίνει στην ετήσια βλάστηση, στους μικρούς ή μεγάλους βραχίονες ή και σε ολόκληρα δέντρα, όπου η ζημιά είναι καθολική.

Κόβουμε κλωνάρια και κορμούς που έχουν ζημιωθεί πάνω από 40% περιμετρικά, γιατί δεν αποδίδουν οικονομικά.

Όταν απαιτείται η αποκοπή του κορμού αυτή πρέπει να γίνει σίρριζα στο έδαφος. Αν ο κορμός δεν έχει ζημιωθεί και η ζημιά περιορίζεται στους βραχίονες, τότε πρέπει να αφήνονται και τμήματα των πρώτων βραχιόνων.

Όταν κριθεί σκόπιμη η καρατόμηση του δέντρου, αυτή πρέπει να γίνει ή στους κύριους βραχίονες ή στη βάση του κορμού. Ποτέ στη πρώτη διασταύρωση. Σε δέντρα εμβολιασμένα προτείνεται η καρατόμηση στο κορμό 30-50 εκατοστά πάνω από το σημείο του εμβολιασμού. Αν όμως τα δέντρα είναι αυτόριζα (από γροθάρι ) τότε η καρατόμηση εφαρμόζεται στα 80 εκατοστά περίπου από το έδαφος.

Αφήστε άθικτη την καινούρια βλάστηση μετά το κλάδεμα για ένα τουλάχιστον χρόνο (όσο περισσότερα βλαστάρια βγουν τόσο λιγότερο θα λαιμαργήσουν τα δέντρα και πολύ γρηγορότερα θα καρποφορήσουν).

Μη λιπαίνετε φέτος τα ελαιόδενδρα που έπαθαν σοβαρές ζημιές.

Εξασφαλίστε το απαιτούμενο νερό με πότισμα ή με έγκαιρη καταστροφή των ζιζανίων.

Καταπολέμηση φυλλοφάγων εντόμων. Ψεκασμός για τις προνύμφες του εντόμου Μαργαρόνια (Palpita unionalis) με κατάλληλα εντομοκτόνα και επανάληψη μετά από 20-25 ημέρες (μέχρι τον Ιούλιο).

Τα ποτίσματα πρέπει να διακοπούν έγκαιρα τέλος του καλοκαιριού, για να προλάβει να «ψηθεί η νέα βλάστηση» και να αποφύγουμε ζημιές από νέους παγετούς.

Ψεκασμός με χαλκούχα φάρμακα (βορδιγάλειος πολτός 1%, οξυχλωριούχος χαλκός 0,5%, υδροξείδιο του χαλκού 0,5% κ.α.) για να προστατευτούν από την καρκίνωση και από πιθανό νέο παγετό (τέλος φθινοπώρου).

ΓΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΤΕ ΣΤΑ ΤΗΛ: 2765360231 ΚΑΙ 2765022233.

Ο Γεωπόνος

Αντωνόπουλος Θάνος

…ΠΡΑΣΙΝΙΖΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΑΕΤΟΥ

Η Ανακύκλωση είναι δείγμα κοινωνικής και περιβαλλοντικής συνείδησης. Ας την στηρίξουμε γιατί έτσι προστατεύουμε το περιβάλλον και βελτιώνουμε την ποιότητα ζωή μας.

Είναι αναγκαίο για μας και τα παιδιά μας.

Ας ανακυκλώσουμε

ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ  ΧΑΡΤΙ ΛΕΥΚΟΣΙΔΕΡΟ

ΓΥΑΛΙ ΚΑΙ  ΠΛΑΣΤΙΚΟ

 

ΕΠΕΝΔΥΟΥΜΕ Σ’ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ