Αρχείο κατηγορίας ΔΗΜΟΣ ΑΕΤΟΥ

Κατηγορία σχετική με το Δήμο Αετού

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/09/2019, ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ: ΑΕΤΟΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΠΟΛΥΘΕΑ ΚΡΥΟΝΕΡΙ

ΔΕΔΔΗΕ

ΠΕΡΙΟΧΗ  ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ  ΠΡΑΚΤ. ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ   ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ν.

ΤΗΛΕΦΩΝΟ          2761032590

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ   ΔΙΑΚΟΠΗ

          ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

Αγαπητοί  μας πελάτες

Η  ανάγκη  εκτελέσεως συγκεκριμένων  τεχνικών  εργασιών  στο δίκτυο

που  ηλεκτροδοτεί  την περιοχή σας, μας αναγκάζει να διακόψουμε  την

παροχή  ρεύματος την

                ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/09/2019

        Από  ώρα         8:00    έως   15:00

  Τα συνεργεία  μας θα καταβάλουν  κάθε  προσπάθεια  ώστε η  εργασία να  τελειώσει το συντομότερο δυνατό και η επαναφορά του ρεύματος να μπορέσει  να γίνει  ίσως και  πριν την παραπάνω ώρα.

   Σας  ευχαριστούμε  για  την κατανόηση  και σας υπενθυμίζουμε  ότι θα  Πρέπει  να αποφύγετε  κάθε  επαφή  με  τους αγωγούς που πιθανόν  να βρίσκονται  στο  έδαφος  κατά την  διάρκεια  των  εργασιών,  γιατί αυτή η   επαφή  μπορεί  να  είναι  επικίνδυνη.

  Για  τους ιδίους  λογους  ασφάλειας, επίσης, οι  εσωτερικές  σας  εγκαταστάσεις  θα  θεωρούνται  ότι  ευρίσκονται  συνεχώς  υπό  τάση.

Μπορειτε να επισκεφθείτε το site του ΔΕΔΔΗΕ στη διεύθυνση https://siteapps.deddie.gr/outages/public/scheduling.aspx

                                 

                             ΠΕΡΙΟΧΕΣ   ΔΙΑΚΟΠΗΣ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ:

ΑΕΤΟΣ

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

ΠΟΛΥΘΕΑ

ΚΡΥΟΝΕΡΙ

 

 

                                                 

                                                  ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΔΔΗΕ

                                                                                ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ  ΠΡ.ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ

                                                                                 ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Π.

ΑΡΤΙΚΙ ΜΟΥ …ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΜΟΥ. ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ. ΜΙΑ ΠΑΛΑΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ +ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΕΩΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΓΚΙΟΥΛΗ.

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΑΡΤΙΚΙ

Το ΑρτίκΙ ή Αρτίκιο, αναφερόμενο επίσημα ως το Αρτίκιον, είναι οικισμός κοντά στον Αετό και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνιας .
Τοποθεσία
Το Αρτίκι βρίσκεται περίπου 21,5 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 7 χιλιόμετρα δυτικά από τον Αετό. Έχει υψόμετρο 262 μέτρα και απέχει 21,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Το Αρτίκι βρίσκεται νότια από τα χωριά Νέα Αγριλιά και Κοπανάκι, από τα οποία απέχει περίπου 6,5 χιλιόμετρα και 7,5 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Το Αρτίκι συνδέεται οδικά με τη Νέα Αγριλιά και το Κοπανάκι με ασφαλτοστρωμένη οδό και με άλλα χωριά με χωματόδρομο.

Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Τριφυλίας και της ευρύτερης περιοχής του Αετού. Σε περιοχές του χωριού, όπως στις τοποθεσίες Εκκλησιές και Ήρα, έχουν εντοπισθεί ίχνη διαφόρων αρχαιολογικών ευρημάτων, από τα οποία πιθανολογείται ότι το Αρτίκι κατοικείτο κατά την αρχαιότητα, τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους και την βυζαντινή εποχή. Στη θέση Ήρα, ίσως, υπήρχε αρχαίος οικισμός και ναός προς τιμή της θεάς Ήρας.

Ενετοκρατία
Την εποχή της Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Αρτίκι (Artichi). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο.Το χωριό Αρτίκι (Artichi), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).

Τουρκοκρατία
Στη τοποθεσία Εκκλησιές, εκτιμάται, ότι υπήρχε οικισμός ο οποίος κατεστράφη ολοσχερώς και ερημώθηκε, από εχθρική επιδρομή, του στρατηγού του Μωάμεθ Β΄, του Τουραχάν Μπέη, οι δε εναπομείναντες κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στα γειτονικά χωριά Παναγιά, Κρίτσι και Σαρακινάδα. Λέγεται, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, πως όταν ο Τούρκος πασάς αντίκρισε για πρώτη φορά την περιοχή του Αρτικίου, είπε με ευχαρίστηση την εξής φράση: «Αρτίκι μου, τσιφλίκι μου», πιθανώς επειδή η περιοχή του χωριού ήταν πεδινή και ιδιαίτερα εύφορη.

Νεότερη ιστορία
Το Αρτίκι προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Τριπύλης το 1845,στον οποίο, ως έδρα από το 1843 ήταν η Σαρακινάδα. Το Αρτίκι άρχισε να ενισχύεται σε πληθυσμό κυρίως, από το 1850 έως το 1915, με κατοίκους που μετοίκησαν από το σημερινό χωριό Κρυονέρι (παλαιότερα γνωστό ως η Σαρακινάδα).Το χωριό του Αρτικίου, πάντως, δεν αναφέρεται, το 1853, στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Τριπύλης της Επαρχίας Τριφυλίας, με βάση την απογραφή του 1851. Στην ίδια πηγή αναφέρεται ως τότε έδρα του Δήμου Τριπύλης η Σαρακινάδα. Η Σαρακινάδα παρέμεινε ως οικισμός του Δήμου Τριπύλης ως και το 1876 που επανήλθε στον παλαιό Δήμο Αετού. Σύμφωνα με την απογραφή του 1861 το Σελά ήταν τότε έδρα του δήμου με 279 κατοίκους. Λίγο αργότερα η έδρα του δήμου μεταφέρεται και πάλι στην Σαρακινάδα, ενώ το 1876 η έδρα μεταφέρεται από αυτήν στον οικισμό Ραυτόπουλον, όπως επιβεβαιώνεται και από την απογραφή του 1879, στην οποία το χωριό του Αρτικίου δεν αναφέρεται επίσης, ενώ το 1889 ο οικισμός του καταργείται και επίσημα. Το 1899 η περιοχή του κατηργημένου ως οικισμού χωριού μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το χωριό Αρτίκι αναγνωρίζεται εκ νέου και προσαρτάται ως έδρα στην Κοινότητα Αρτικίου. Το 1940 το χωριό αναφέρεται επίσημα ως Αρτίκιον. Το χωριό παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το Αρτίκιον υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αετού Μεσσηνίας,ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Αρτίκιον ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Αρτίκιον σήμερα είναι η έδρα και ο μοναδικός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Αρτικίου του Δήμου Τριφυλίας.

Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 22 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες. Το κυριότερο αγροτικό προϊόν του Αρτικίου ήταν κυρίως η μαύρη σταφίδα. Παρήγαγε όμως και σιτηρά και εσπεριδοειδή. Είχε και έχει κτηνοτροφία, αλλά σήμερα παράγει κυρίως ελαιόλαδο.Θεωρείται επίσης από τα πλέον παραγωγικά χωριά της Τριφυλίας, γιατί η περιοχή του περιλαμβάνει μεγάλη έκταση ελαιώνων.

Εξέλιξη Πληθυσμού του Αρτικίου Μεσσηνίας
Απογραφή Πληθυσμός Διάγραμμα εξέλιξης Πληθυσμού
1689 42

1920 219
1928 223
1940 220
1951 210
1961 220
1971 160
1981 66
1991 48
2001 29
2011 22
Συνδεδεμένοι παλαιοί οικισμοί
Το Αρτίκι είχε, κατά το παρελθόν, συνδεδεμένους με αυτό, άλλους δυο μικρούς συνοικισμούς: Το Κρίτσι και την Παναγιά, οι οποίοι οικισμοί σήμερα είναι εγκαταλελειμμένοι και ακατοίκητοι. Οι οικισμοί αυτοί απέχουν από το Αρτίκι περίπου 7 και 5 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Το Κρίτσι μετονομάσθηκε, το 1956, σε Άγιο Νικόλαο και καταργήθηκε ως οικισμός το 1971. Λίγο νωρίτερα, κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 είχε ερημωθεί και ο πολύ μικρός οικισμός της Παναγιάς, ο οποίος δεν αναφέρθηκε ποτέ σε διάφορες απογραφές. Η Παναγιά συνδέεται οδικά με χωματόδρομο, με την Σαρακινάδα, το Κρίτσι και το Αρτίκι. Τα χρόνια της λειτουργίας του οικισμού αυτού κατοικούσαν εκεί οι οικογένειες των Τερζαίων (Γιώρη – Παναγιώτη – Κώστα και αργότερα του Νίκου που ήλθε από το Κρίτσι), Παναγουλαίων (Γιάννη – Θανάση – Παναγιώτη), Λουμπριναίων (Γιώρη – Σωτήρη) και Γιώρη Λούμπαρδη ή Χατζή. Το 1948, στο Κρίτσι ζούσαν περίπου 10 οικογένειες και στην Παναγιά 8, ενώ στο Δημοτικό Σχολείο του Αρτικίου συμμετείχαν από το Κρίτσι 15 και από την Παναγιά 10 παιδιά.

Κτίρια – αξιοθέατα
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και το καφενείο του χωριού υπάρχει και το νεότερο κτίριο του κλειστού Δημοτικού Σχολείου, το οποίο αντικατέστησε το παλαιότερο σχολειό, στο οποίο το 1945 στεγάζονταν 65 μαθητές. Η ενοριακή εκκλησία του Αρτικίου είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας. Ο Άγιος Δημήτριος είναι και ο προστάτης Άγιος του χωριού και εορτάζεται εκεί στις 26 Οκτωβρίου. Στην περιοχή του χωριού υπάρχουν ακόμα δύο ξωκλήσια: Το εκκλησάκι του Αι-Δημήτρη στην τοποθεσία Σχοινταρμένι, που λειτουργείται στις 29 Σεπτεμβρίου και το ξωκλήσι της Παναγίας, στην τοποθεσία Εκκλησιές, που εορτάζεται τον Δεκαπενταύγουστο. Στη μέση του χωριού υπήρχε παλαιότερα ένα πηγάδι που χρησίμευε στην ύδρευση των Αρτικαίων, το οποίο αργότερα σκεπάσθηκε και έγινε η πλατεία. Οι κάτοικοι του χωριού στη συνέχεια έπαιρναν νερό από βρύση στην τοποθεσία Κοκκινοσκιά, που και αυτή όμως καταργήθηκε, όταν έφεραν νερό, με φυσική ροή, από το Κεφαλάρι του μικρού οικισμού της Παναγιάς, το οποίο και χρησιμοποιείται, ως σήμερα, για ύδρευση και άρδευση.

Τοποθεσίες Αρτικίου
Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού συναντώνται διάφορα τοπωνύμια και ονομασίες τοποθεσιών, όπως τα: Βαμπακιά ή Φτέρη, Βατάκι, Λιναρίστρα, Στενόλακα, Μυγδαλιές, Ντερβοσκιά, Ντερβόκαμπος, Ντροχός, Κιβούρια, Χελονόβρυση, Ήρα, Βαρκός, Πλατανάκια, Κατσιματσιουρέικα, Κοκκινοσκιά, Σιέχου, Γούβα, Εκκλησιές, Λάκκα-Μουλά, Λάκκα Μαρτή, Αλωνάκι, Σφακούλι, Λάκκα-Κασίμη, Ρέματα Αρτίκι, Λάζοι, Μαχάνα, Λίμνες, Κοκκινόρικο, Καγκέλι, Λαζάκι, Παλιομανάστηρο, Βράχο, Ράχη Αγκορτσιά, Άι Δημήτρης, Καλογερόγιαννη, Σπηλιά – Μήτρου Ντόγκα, κ.α.

Η εικόνα ίσως περιέχει: βουνό, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, φυτό, δέντρο, σπίτι και υπαίθριες δραστηριότητες
Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, βουνό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα στέκονται, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

 

ΑΡΤΙΚΙ ΜΟΥ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΜΟΥ, ΤΟΥ +ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ. (4 Απριλίου 2009).

Ονομάζεται Αρτίκιον ή απλώς Αρτίκι.
Ήταν  Κοινότητα από το 1912 μέχρι το 1998, οπότε, με τη συγχώνευση των Κοινοτήτων, έπαυσε να είναι Κοινότητα και αποτελεί πλέον Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αετού που έχει έδρα το Κοπανάκι.
Στα Συμβούλια του Δήμου εκπροσωπείται από τον πάρεδρό του.

Το Αρτίκι είναι ένα μικρό χωριό της επαρχίας Τριφυλίας του Νομού Μεσσηνίας, στο Νότιο μέρος της Πελοποννήσου. Απέχει περίπου 243 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Έχει συντεταγμένες  37,25644 Μοίρες Εγκάρσιο και 31,78077  Μοίρες Διαμήκη. Το βλέπουμε,πηγαίνοντας από Καλαμάτα προς Κυπαρισσία, μετά το Κοπανάκι, Νότια, στην αριστερά πλευρά, πάνω σε έναν λόφο.
Έχει υψόμετρο περίπου 250 μέτρα. Έχει καλό κλίμα [χωρίς υγρασία] και πολύ πράσινο. Υδρεύεται με νερό από πηγή, με φυσική ροή και που χρησιμοποιείται και για άρδευση. Σε πολύ αραιά χρονικά διαστήματα τους χειμώνες ρίχνει χιόνια και κάνει παγετούς.
Το Αρτίκι έχει δύο[2] συνοικισμούς, το Κρίτσι και την Παναγιά που απέχουν περίπου 7 και 5 χιλιόμτερα, αντίστοιχα, με τα πόδια από το Αρτίκι και που σήμερα είναι και οι δύο ακατοίκητοι.

Το Κρίτσι, από το 1956, έχει μετονομασθεί σε Άγιο Νικόλαο, από την Εκκλησία του που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και η οποία τα τελευταία χρόνια ανακαινίστηκε από τον Γιάννη Αναγνωστόπουλο και καθιερώθηκε να λειτουργείται το πρώτο Σάββατο μετά της Παναγίας το 15ντάυγουστο, προεξάρχοντος του Οσιολογιοτάτου Αρχιμανδρήτου Φιλάρετου [κατά κόσμο Αναστασίου] Κωνσταντακόπουλου [εγγονού του Τάση Κωνσταντακόπουλου ή Τσαμάκου], Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων Αχαΐας.
Το Κρίτσι έχει σύνδεση οδική με αυτοκίνητο[ Χωματόδρομο] από το Σελά, την Σαρακινάδα[τώρα Κρυονέρι],τ ην Παναγιά και το Αρτίκι.
Το Κρίτσι έχει Κεφαλάρι[πηγή] που εχρησιμοποιήτο για ύδρευση και για άρδευση.

Στο Κρίτσι κατοικούσαν οι οικογένειες των Αναγνωστοπουλαίων ή Πατσιουραίων [Γιώρης-ΛιάςΣωτήρης],  Νικολοπουλαίων ή Νασιάκηδες [Μήτσος Θανάσης], Μελαίων [Κωσταντής,Νίκος], Κωνσταντακοπουλαίων [Τάσης-Γεωργάκης-Κωσταντάκης] , Γιαννόπουλου[Βασίλη] και Νίκου Τερζή. Το 1951 το Κρίτσι είχε 91 κατοίκους.
Στην Παναγιά η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Παναγία και λειτουργείται στις 23 του μηνός Αυγούστου [στα νιάμερα].
Η Παναγιά συνδέεται οδικώς [Χωματόδρομος] με την Σαρακινάδα,το Κρίτσι και το Αρτίκι.
Στην Παναγιά κατοικούσαν οι οικογένειες των Τερζαίων [Γιώρη-Παναγιώτη-Κώστα] και αργότερα του Νίκου που ήλθε από το Κρίτσι], Παναγουλαίων[Γιάννη-Θανάση-Παναγιώτη], Λουμπριναίων [Γιώρη-Σωτήρη], και Γιώρη Λούμπαρδη ή Χατζή.
Το 1948,στο Κρίτσι ζούσαν περίπου 10 οικογένειες και στην Παναγιά 8. Στο Σχολείο στο Αρτίκι ερχόντουσαν από
το Κρίτσι 15 παιδιά και από την Παναγιά 10. Το Αρτίκι συνδέεται με ασφαλτοστρωμένη δρόμο με το Κοπανάκι και την Κυπαρισσία, απέχοντας 6 χιλιόμετρα από τη διασταύρωση του δρόμου Κοπανακίου-Κυπαρισσίας.
Από το Κοπανάκι απέχει 7 χιλιόμετρα και από την Κυπαρισσία 22. Ο δρόμος προς το Κοπανάκι, περνάει από το γεφύρι στο ρέμα τα Αρτίκι.
Με χωματόδρομο συνδέεται με το όμορο χωριό Πολυθέα[πρώην Μαλίκι], που απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα και με τους συνοικισμούς του την Παναγιά και το Κρίτσι που απέχουν περί τα 5 και 7 χιλιόμετρα, αντοίστοιχα.
Το Αρτίκι άρχισε να κατοικήται, από το 1850 έως το 1915, με κατοίκους που μετοίκησαν από το χωριό Κρυονέρι [πρώην Σαρακινάδα], γιατί εκεί είχαν τις περουσίες τους.

Στην ευρύτερη όμως περιοχή του Αρτικίου και συγκεκριμένα στις τοποθεσίες Εκκλησιές και Ήρα έχουν εντοπισθεί ίχνη Αρχαιολογικών ευρημάτων από τα οποία πιθανολογείται ότι το Αρτίκι είχε ξανακατοικοιθεί από πολύ παλαιοτέρα, κατά τους παλαιοχριστιανικούς  χρόνους και κατά την Βυζαντινή εποχή. Στη θέση ‘Ήρα’ πρέπει να ήταν Οικισμός και Ναός προς τιμήν της Θεάς Ήρας. Στη θέση Εκκλησιές, μπορεί να θεωρηθεί ως βέβαιο ότι, υπήρχε οικισμός ο οποίος κατεστράφη ολοσχερώς και ερημώθη, από εχθρική επιδρομή, λίγους μήνες προ της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως μάλλον τον Οκτώβριο του 1452 από τον Στρατηγό του Μωάμεθ Β’ Τουραχάν,οι δε εναπομείναντες κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν εις Παναγιά, Κρίτσι και Σαρακινάδα το 1453. Λέγεται πως όταν ο Τούρκος Πασάς πρωτοαντίκρυσε την περιοχή του Αρτικίου, με ευχαρίστηση είπε «Αρτίκι μου Τσιφλίκι μου» [λόγω του ότι η περιοχή ήταν πεδινή και πολύ εύφορος].

Από το συνοικισμό του το Κρίτσι,όπου κατοικούσαν οι οικογένειες των Αναγνωστοπουλαίων, λέγεται ότι καταγόταν και η οικογένεια του Αναγνωστόπουλου, που μετέπειτα μετοίκησε στους Γαργαλιάνους και από την οποία καταγόταν και ο πρώην αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ο ANGNIU. Το 1950 το Αρτίκι, με τους 2 συνοικισμούς του, είχε πληθυσμό 350 κατοίκους και το Σχολείο του το 1945 είχε 65 μαθητές.
Εκκλησία του Αρτικίου είναι ο Άγιος Δημήτριος  που είναι και ο προστάτης του και εορτάζει στις 26 Οκτωβρλιου. Έχει ακόμα δύο ξωκλήσια, τον Αι Δημήτρη στο Σχοινταρμένι που έχει καθιερωθεί να λειτουργείται στις 29 Σεπτεμβρίου και την Παναγία στις Εκκλησιές [την έχει φτιάξει ο Γιώρη Σταθόπουλος] που εορτάζεται τον 15νταύγουστο. Στη μέση του χωριού υπήρχε πηγάδι που εχρησιμοποιήτο για ύδρευση των Αρτικαίων και το οποίο αργότερα σκεπάσθηκε και έγινε πλατεία. Στη συνέχεια παίρνανε νερό από βρύση στην Κοκκινοσκιά που και αυτήν την κατήργησαν, όταν έφεραν νερό με φυσική ροή από το Κεφαλάρι της Παναγιάς το οποίο ήδη και τώρα χρησιμοποιείται τόσο για ύδρευση όσο και για άρδευση. Το παλαιό Σχολείο[δωρεά στην Εκκλησία του Δημόπουλου] γκρεμίσθηκε και έχει κτισθεί νέο, που όμως δεν λειτουργεί από πολλού.
Στην ευρύτερη περιοχή του Αρτικίου συναντώνται ονομασίες τοποθεσιών[τοπωνύμια], ως κατωτέρω.
Βαμπακιά ή Φτέρη[όπου έβγαζε νερό και έπαιρναν το Καλοκαίρι οι ΑρτικοΣαρακιναδαίοι], Βατάκι, Λιναρίστρα, Στενόλακα, Μυγδαλιές, Ντερβοσκιά, Ντερβόκαμπος, Ντροχός, Κιβούρια, Χελονόβρυση [έβγαζε και εκεί νερό], Ήρα, Βαρκός [έβγαζε νερό],  Πλατανάκια, Κατσιματσιουρέικα, Κοκκινοσκιά, Σιέχου, Γούβα, Εκκλησιές, Λάκκα-Μουλά, Λάκκα Μαρτή, Αλωνάκι, Σφακούλι, Λάκκα-Κασίμη, Ρέμα τα Αρτίκι, Λάζοι, Μαχάνα, Λίμνες, Κοκκινόρικο, Καγκέλι, Λαζάκι, Παλιομανάστηρο, Βράχο, Ράχη Αγκορτσιά, Άι Δημήτρης, Καλογερόγιαννη, Σπηλιά -Μήτρου
Ντόγκα [όπου επί Τουρκοκρατίας κρυβόταν ο Μήτρος Ντόγκας, ο Βαρυμποπαίος, που ήταν πρωτοπαλλίκαρο, αρχικά του καπετάν Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη και αργότερα του Κολοκοτρώνη
και στην οποία κατέφυγαν και τα γυναικόπαιδα μαζί με τους γέροντες σε μια από τις επιδρομές του Ιμπραήμ το 1825-1828] κ.α.
Το κυριότερο προϊόν του Αρτικίου ήταν η μαύρη σταφίδα. Παρήγαγε όμως και σιτηρά και εσπεριδοειδή. Είχε και έχει κτηνοτροφία,αλλά τώρα παράγει,κυρίως, λάδι. Λόγω του καλού κλίματός του, ευδοκιμεί σχεδόν οτιδήποτε,ακόμη και μπανάνες.Υπόψη ότι, γενικά, η Μεσσηνία είναι εύφορος Νομός και λόγω κλίματος και παραγωγηκότητος έχει χαρακτηρισθεί ως » η Καλιφόρνια της Ελλάδος». Κάτοικοι του Αρτικίου έχουν μετοικήσει στο Κοπανάκι, στην Αθήνα και σε άλλα μέρη της Ελλάδος και έχουν μεταναστεύσει στη Γερμανία, στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στην Βραζιλία κ.α. Ονόματα οικογενειών που κατάγονται από το Αρτίκι είναι: Αγγελοπουλαίοι, Αδαμοπουλαίοι, Βελισσαροπουλαίοι, Γιαννοπουλαίοι, Γεωργακοπουλαίοι, Γεωργιοπουλαίοι, Δεδούσηδες, Δημητρακοπουλαίοι, Δημογκότσηδες, Διακουμαίοι, Ηλιοπουλαίοι, Κατσαραίοι, Κωνσταντακοπουλαίοι, Μητροπουλαίοι, Μανωλοπουλαίοι, Μελαίοι, Μερκούρηδες, Μπεμπόνηδες, Παναγουλαίοι[η Παναγούληδες], Παναγιωτοπουλαίοι, Σταθοπουλαίοι, Στασινοπουλαίοι, Χριστοπουλαιοι.

ΑΕΤΟΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ.

Όλοι οι λόγοι που βάζουν τον Αετό Μεσσηνίας στη λίστα με τα αγαπημένα σου ελληνικά χωριά

Σε χωρίζουν μόνο 243 χιλιόμετρα (αν βρίσκεσαι στην Αθήνα) από το χωριό που έχει όλες τις προδιαγραφές να γίνει ένα από τα πιο αγαπημένα σου.

    • Ο Αετός καταστράφηκε τέσσερις φορές στη μέχρι τώρα γνωστή ιστορία του.Το 1454 και το 1647 καταστράφηκε από τους Τούρκους. Το 1770, πυρπολήθηκε ξανά κατά τη διάρκεια των Ορλωφικών. Περιλαμβάνεται στα Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας, έχοντας λάβει επίσημα τον χαρακτηρισμό από το Ελληνικό Κράτος. Το 1943 γνώρισε τη ναζιστική θηριωδία όταν κατά τη διάρκεια της Κατοχής βομβαρδίστηκε, κάηκε και κάτοικοί του βρήκαν τραγικό θάνατο σε αντίποινα για την αντιστασιακή δράση τους. Είναι ένα χωριό με ιστορία όσο να πεις.
    • Στο κάτω μέρος του χωριού έχουν βρεθεί κυκλώπεια τείχη της υστεροελλαδικής εποχής μήκους σχεδόν ενός χιλιομέτρου, ενώ υπάρχουν διάφορα αρχαιολογικά τεκμήρια, τα οποία επιβεβαιώνουν συνεχή ανθρώπινη παρουσία εκείνη την περίοδο.
    • Σχεδόν στο μέσο του χωριού υπάρχει ο Ναΐσκος της Θεοτόκου, ο οποίος χρονολογείται από τον 10ο αιώνα, διακοσμημένος με βυζαντινές αγιογραφίες, τις οποίες και έχουν βανδαλίσει οι Τούρκοι. Στο ίδιο μέρος υπάρχουν και τρεις μαρμάρινοι σπόνδυλοι αρχαίων κιόνων. Σύμφωνα με τον Σουηδό αρχαιολόγο, Mattias Natanael Valmin, ο ναϊσκος είχε χτιστεί πάνω στα θεμέλια αρχαίου ναού του 6ου π.Χ. αιώνα. Μάλιστα η Αγία Τράπεζα στο εκκλησάκι αυτό, στηρίζεται πάνω σ’ αρχαίο σπόνδυλο κίονα.
    • Η ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο, χτίστηκε το 1825 και το καμπαναριό της είναι ένα από τα πιο ωραία που έχεις δει.
    • Αν βρεθείς στις αρχές Αυγούστου στο χωριό θα χορέψεις στο ετήσιο πανηγύρι του χωριού που γίνεται τα τελευταία χρόνια -πιστά- στις 5 Αυγούστου. Θα πιείς μπύρες, θα φας γουρουνοπούλα και θα πρέπει να χορέψεις Καλαματιανό.
    • Το Διδακτήριο Συγγρού βρίσκεται στην άκρη του χωριού. Έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο Υπουργείου Πολιτισμού σύμφωνα με τον νόμο περί προστασίας ειδικής κατηγορίας οικοδομημάτων και έργων τέχνης μεταγενεστέρων του 1830.  Παρουσιάζει αρχιτεκτονικό και ιστορικό ενδιαφέρον για την ιστορία της στέγασης των σχολικών κτιρίων στην Ελλάδα.
    • Το Κεφαλάρι ή Κεφαλόβρυσος είναι το σημείο που κάποιοι θα έλεγαν ότι είναι η καλοκαιρινή πλατεία του χωριού. Έχει εφτά υπεραιωνόβια πλατάνια και τρεχούμενα, κρυστάλλινα νερά. Εδώ μεγάλωσαν πολλές γενιές κάνοντας βόλτες το καλοκαίρι, εδώ γεννήθηκαν πολλοί εφηβικοί και νεανικοί έρωτες αρκετές δεκαετίες τώρα. Τα τελευταία χρόνια οι κάτοικοι του Αετού ανησυχούν για την απειλή-ασθένεια που μαστίζει τα πλατάνια σε όλη την Ελλάδα αφού και κάποια από τα πλατάνια του χωριού έχουν προσβληθεί ήδη.
    • Μπορεί να ακούσεις να φωνάζουν τους κατοίκους του Αετού ως Αετοβουναίους και να μη μπορείς να καταλάβεις γιατί. Ε, λοιπόν ο Αετός είναι χτισμένος στον λόφο που ονομάζεται Αετοβούνι, στη βάση του βουνού της Πύλας, για αυτό και οι κάτοικοι ονομάζονται Αετοβουναίοι.
    • Στο Κεφαλάρι θα βρεις δύο ταβέρνες, »την πάνω» και την »κάτω» όπως τις λένε κάποιες φορές οι ντόπιοι. Η »Αυλή της Χριστίνας« και το «Καμίνι».
    • Από τον Αετό κατάγονται πολλές οικογένειες που μεταπολεμικά μετανάστευσαν και πλέον τα παιδιά τους ζουν στην Αμερική και την Αυστραλία. Το καλοκαίρι όμως τα περισσότερα σπίτια ξανανοίγουν και σε πολλά από αυτά μπορεί να ακούσεις ελληνικά και αγγλικά μαζί.
  • Στα καφενεία του χωριού θα είσαι για όλους το »ανήψι» ή ο »γαμπρός/νύφη» ασχέτως αν υπάρχει πραγματική συγγένεια ή όχι. Και θα κεραστείς σίγουρα. Κομπόστα, πορτοκαλάδα, καφέ ή μπύρα, αναλόγως την ώρα.
  • Τα σπίτια στο χωριό είναι χτισμένα όπως και στα περισσότερα ελληνικά χωριά. Γειτονιές ανά οικογένειες. Τα Λοντέικα, τα Κωτσέικα κλπ.
  • Η »αγορά» του χωριού πάντα ξεκινούσε από το μπακάλικο του Μπενέα που πριν κάμποσα χρόνια το εντόπιζες από τη μυρωδιά της ψησταριάς. Πλέον τα μπακάλικα και τα καφενεία λιγόστεψαν αλλά η μυρωδιά στην πλατεία του χωριού τον Αύγουστο είναι εκεί.
  • Μερικά μέτρα από τα καφενεία του χωριού το πρώην Κοινοτικό Γραφείο έχει μετατραπεί σε γραφείο του Πολιτιστικού Συλλόγου. Εκεί, άνθρωποι που αγαπούν τον Αετό και γνωρίζουν καλά την ιστορία του έχουν συλλέξει με αγάπη λαογραφικά στοιχεία και αναμνήσεις από τα παλιότερα χρόνια ώστε να διασώσουν την ιστορία της περιοχής και να την »διδάξουν» σε νεότερους αλλά και επισκέπτες.
  • Το πιο ωραίο ηλιοβασίλεμα θα το δεις από το »μαντρί του Μπάμπη» στα βόρεια του χωριού.
  • Ο Αετός, λένε οι επισκέπτες του, έχει υπέροχο κλίμα. Οι περισσότεροι ξένοι που έρχονται στο χωριό σχολιάζουν το πόσο ελαφρύ και ξεκούραστο ύπνο κάνουν.
  • Περπάτησε τη παλιά διαδρομή που ενώνει τον Αετό με την Πολυθέα, δίπλα στο ποτάμι του Λίβα. Ψάξε το παλιό γεφύρι.
  • Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Πελοπόννησο, λένε συχνά οι Πελοποννήσιοι, και εγώ θα προσθέσω πως η απόσταση που έχεις να διανύσεις μέχρι να βρεθείς κάτω από τα πλατάνια του Αετού είναι σχεδόν δύο ώρες.
  • Το χωριό δεν είναι δίπλα στη θάλασσα, κάτι που για σένα που θες όλο το καλοκαίρι να είσαι στις Κυκλάδες να το κάνει ακατάλληλο, αλλά αυτό που δεν ξέρεις είναι ότι οι πιο ωραίες παραλίες της Πελοπονήσου είναι το πολύ 40 λεπτά μακριά σου.
  • Ψάξε το κοντοσούβλι του Όθωνα, την παγωμένη μπύρα του Ντεμίρη, τον καφέ της Λούλας, την πίτσα του Τάκη.
  • Να πας να δεις τον Μύλο του Μπαλντά. Εδώ διαβάσαμε ότι ανήκε αρχικά στον Τούρ­κο Μπαλντά, ο οποίος ήταν Αγάς του Αετού επί Τουρκοκρατίας.
  • Ζήτησε να σου εξηγήσουν πως θα πας στη Βραχοπαναίτσα. Εκεί στα νερά της «Ξερόβρυσης» έχει σχηματιστεί από χιλιάδες χρόνια ένα κομμάτι βράχου και μια μικρή φυσική σπηλιά. Κανείς δε ξέρει αν η σπηλιά αυτή είχε χρησιμοποιηθεί σαν λατρευτικός χώρος από τους αρχαίους Μεσσήνιους ή αν χρησιμοποιήθηκε στην εποχή των διωγμών, από τους πρώτους χριστιανούς. Γεγονός είναι ότι η μικρή σπηλιά, μετετράπη σε ναό κατά τους βυζαντινούς χρόνους, δεδομένου ότι υπάρχουν βυζαντινές αγιογραφίες στη κόγχη του ιερού της. Κατά τους χρόνους της τουρκοκρατίας, χρησίμευε και για κρυφό σχολειό.

Δωρεά παιδικής χαράς στο Νηπιαγωγείο Κοπανακίου από το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακοπούλου!

Μετά από έγγραφο αίτημα της προϊσταμένης του Νηπιαγωγείου, Maria Hinari, δωρεά παιδικής χαράς στο Νηπιαγωγείο Κοπανακίου από το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακοπούλου!

Μια παιδική χαρά στο Νηπιαγωγείο Κοπανακίου προσφέρει το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακοπούλου και ομόφωνα έγινε η αποδοχή από το Διοικητικό Συμβούλιο της Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Τριφυλίας.
Στη συνεδρίαση που διεξήχθη την Τρίτη 23 Ιουλίου πρώτο θέμα ημερήσιας διάταξης ήταν «αποδοχή δωρεάς». Ο πρόεδρός της Αναστάσιος Αδρακτάς, αφού διαπιστώθηκε απαρτία, κήρυξε την έναρξη και όπως αναφέρεται στο Απόσπασμα από το Πρακτικό 9/23.7.2019 της συνεδρίασης της Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Τριφυλίας (ΑΔΑ: ΨΜ9ΧΟΚΗΤ-ΛΦ9), «εισηγούμενος το 1ο θέμα ημερησίας διάταξης, έθεσε υπ’ όψη του Συμβουλίου ότι το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακοπούλου με το με αριθμό 1370/17.7.2019 έγγραφό του μας ενημερώνει ότι ενέκρινε την αγορά μιας παιδικής χαράς για το Νηπιαγωγείο Κοπανακίου.
Το Διοικητικό Συμβούλιο, αφού άκουσε την εισήγηση του προέδρου, έπειτα από συζήτηση, αποφασίζει ομόφωνα: Κάνει δεκτή τη δωρεά από το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακοπούλου, την αγορά μιας παιδικής χαράς για το Νηπιαγωγείο Κοπανακίου. Εκφράζει τις θερμές ευχαριστίες, αποδίδει τον πρέποντα έπαινο για την ανθρωπιστική αντιμετώπιση των αναγκών των σχολείων μας και των μαθητών τους στην ευαίσθητη ηλικία που ευρίσκονται και εκφράζει προς τη Διοίκηση του Ιδρύματος Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακοπούλου τα συγχαρητήριά του για την ευγενική και γενναία χειρονομία του, που αποβλέπει στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων και την αποτελεσματικότητα της παιδαγωγικής διαδικασίας Γι’ αυτό συντάχθηκε το παρόν πρακτικό και υπογράφεται ως κατωτέρω. Η απόφαση αυτή έλαβε αύξοντα αριθμό 25/2019».Του Ηλία Γιαννόπουλου

ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ – ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ !!! ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΗ (ΡΙΠΕΣΙ) ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ.

Δημήτρη μου σε χαιρετώ, Η τοποθέτησή μου είναι σε ανάρτηση του τοίχου σου που αναφέρεσαι στον Παναγιώτη Κατσίβελα για έργο παιδικής χαράς, που Σχολιάζω και κοινοποίησα στην ομάδα Κεφαλόβρυση. Η Μαριάννα Τσουρεκά που σχολιάζει είναι η νυν πρόεδρος του Συλλόγου. Στην Ifigeneia Porikou – Κεφαλόβρυση.. το απόλυτο χωριό θα δεις φωτογραφίες της παιδικής χαράς. Ευχαριστώ πολύ.

  • Marianna Tsoureka Stavros Ripesiotis ας ελπίζουμε ότι θα συνυπολογίσουν τις προτεραιότητες! Οπως δηλαδή το γεγονος ότι στα χωριά μένουν όλο τον χρόνο αλλά και τους καλοκαιρινούς μήνες παιδιά που δεν έχουν εναλλακτικούς τρόπους ψυχαγωγίας!
  • Ifigeneia Porikou:  Η παιδική χαρά στο χωριό μας μόνο «χαρά» δεν είναι… Επικίνδυνη…και αφύλακτη.. Χωρίς περίφραξη ή κάγκελα με το δρόμο δίπλα να περνούν τα αυτοκινητα … Μέσα στον χώρο το σκηνικό δεν είναι μόνο άθλιο, αλλά ο κίνδυνος παραμονεύει κάθε στιγμή με τις ξεχαρβαλωμένες και σκουριασμένες κούνιες χωρίς προστασία… και χώμα αντί πλαστικούς τάπητες… Είναι τόσο παλιά αυτή η παιδική χαρά όσο και εμείς οι γιαγιάδες…
    Ελπίζω ο Δήμος μας να χαρίσει τη «χαρά’ στα παιδιά και του δικού μας χωριού ..
    Εικόνες της παιδικής χαράς από το περασμένο καλοκαίρι.Η εικόνα ίσως περιέχει: άτομα κάθονται, παπούτσια, φυτό και υπαίθριες δραστηριότητες
    Η εικόνα ίσως περιέχει: ποδήλατο, παπούτσια, φυτό και υπαίθριες δραστηριότητες
    Η εικόνα ίσως περιέχει: παπούτσια, φυτό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Στην Κεφαλόβρυση υπάρχουν δύο χώροι ψυχαγωγίας για τα παιδιά.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύσηΜία παιδική χαρά η οποία είναι επικίνδυνη και να γήπεδο μπάσκετ στο πρώην Δημοτικό σχολείο, όπου στο ένα ταμπλό αιωρούνται σπασμένα κομμάτια με κίνδυνο πρόκλησης ατυχήματος.

Τη θερινή περίοδο και όχι μόνο οι χώροι αυτοί θα φιλοξενήσουν τις παιδικές φωνούλες εύχομαι γεμάτες με χαμόγελο και όχι πόνο. Εάν υπάρχει ευαισθησία και ενδιαφέρον για τα παιδιά από τους αρμοδίους έστω και την ύστατη στιγμή ας πράξουν το καθήκον τους. Με εκτίμηση, Σταύρος Σταθόπουλος. 1994-1998 πρώτη αιρετή Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση με Φωτέα.

Υστερόγραφο: Το δάπεδο που ασπρίζει ήταν ρήγμα και το γέμισε τσιμέντο ο Περικλής Κανελλόπουλος. Χρειάζεται επιδιόρθωση για αποφυγή ατυχήματος. Η απέναντι μπασκέτα είναι η σπασμένη. Σε ενημερώνω ότι έχω ζητήσει από τον νέο Δήμαρχο να συγκαλέσουμε Λαϊκή συνέλευση αρχές Αυγούστου και αναμένω απάντησή του. Συγχαρητήρια για το υπέροχο έργο σου, Σε ευχαριστώ πολύ, Σταύρος Σταθόπουλος Πρώην Νομαρχιακός Σύμβουλος και αντιπρόσωπος στην ΕΝΑΕ. Στο f/b είμαι ο Stavros Ripesiotis.

Σημείωμα bloger: Μια φωτογραφία του συμπατριώτη μας Σταύρου με τον Προκόπη. Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται, κουστούμι και ουρανός

Kαι ένα φανταστικό αφιέρωμα  στο …απόλυτο χωριό, από  το 2008, σε δυο βιντεάκια του συλλόγου:

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΡΙΠΕΣΙ (ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΗ) ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΕΤΟΥ. ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΡΙΠΕΣΑΙΩΝ.

https://kopanakinews.wordpress.com/2010/06/29/%ce%bf%ce%b4%ce%bf%ce%b9%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf-

ΑΝΑΣΤΑΤΟ ΤΟ ΔΩΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ: ΜΟΝΟ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΑΝΟΙΧΤΗ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ.

Διαμαρτυρίες στο Δώριο για λειτουργία της Τράπεζας Πειραιώς

 Γράφτηκε από την  

Διαμαρτυρίες στο Δώριο για λειτουργία της Τράπεζας Πειραιώς

Αναστάτωση έχει προκαλέσει στο Δώριο, όπως ενημέρωσε σχετικά την “Ε” ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Αριστείδης Ηλιόπουλος, η πληροφορία ότι από την ερχόμενη Δευτέρα 8 Ιουλίου, το υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς θα περιορίσει τη λειτουργία του μόνο σε δύο ημέρες την εβδομάδα.

Ο πρόεδρος του Δωρίου, επικαλούμενος αξιόπιστη πηγή, πρόσθεσε ότι πλέον το υποκατάστημα θα λειτουργεί κάθε Δευτέρα και Πέμπτη, κάτι που -όπως είπε- έχει δημιουργήσει ανησυχία και αντιδράσεις τόσο στο Δώριο όσο και στην ευρύτερη περιοχή.

“Η τράπεζα εξυπηρετεί το Δώριο και τα 24 γύρω χωριά, ο κόσμος έχει αναστατωθεί και σκέπτεται διάφορους τρόπους αντίδρασης, μεταξύ των οποίων και την απόσυρση των καταθέσεών του αν τελικά επαληθευτεί η πληροφορία αυτή” δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αρ. Ηλιόπουλος.