Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 8 Απριλίου στο Μελιγαλά ημερίδα με τίτλο «Γνωριμία με την Μαρία Κάλλας»

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 8/4 στο Πνευματικό Κέντρο «Μαρία Κάλλας» ημερίδα με τίτλο «Γνωριμία με την Μαρία Κάλλας», με ομιλητή το κ.Μάρκο Μωϋσίδη, παρουσία αρκετών Δημοτών, εκπροσώπων τοπικών φορέων και μελών του Δ.Σ του Δήμου Οιχαλίας καθώς και μελών του «Συλλόγου Αποφοίτων Μαρία Κάλλας του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας».Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό του Δημάρχου Οιχαλίας κ. Αριστείδη Σταθόπουλου, ο οποίος αφού ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους τόνισε για μια άλλη φορά την σημασία της ανάδειξης του τόπου καταγωγής της Μαρίας Κάλλας καθώς και την ανάγκη συνεργασίας με τον Δήμο Μεσσήνης αφού στην περιοχή μπορεί να δημιουργηθεί ένα δυναμικό πολιτιστικό τρίπτυχο με την Αρχαία Ιθώμη, την πατρική οικία της Μαρία Κάλλας και το γεφύρι της Μαυροζούμενας, στην συνέχεια το λόγο πήρε ο Δήμαρχος Μεσσήνης κ. Γεώργιος Τσώνης, ο οποίος χαιρέτισε την εκδήλωση και υπενθύμισε την συνεργασία των δυο γειτονικών Δήμων σε πολλούς τομείς, μετά μίλησε ο κ. Απόστολος Γκούνης ως εκπρόσωπος της περιφέρειας ο οποίος τόνισε ότι η πολιτεία πρέπει να βοηθήσει με όλους τους τρόπους όσες προσπάθειες γίνονται για την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Στην συνέχεια ο ομιλητής κ. Μωϋσίδης ξεκίνησε την παρουσίαση της ζωής της Μαρία Κάλλας κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο ανθρώπινο κομμάτι της μεγάλης σοπράνο, ενώ υπήρξε και διαλογική συζήτηση με τους παρευρισκομένους όπου θίχτηκαν διάφορα θέματα.Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Επόμενο ραντεβού 29/4 όπου θα γίνει παρουσίαση της ταινίας « Η Δική μας Μαρία Κάλλας¨στον Δήμο Οιχαλίας.Φωτογραφία της Sia Zaxou.

ΔΕΚΑΔΕΣ ΠΑΙΔΙΑ ΤΙΜΗΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΛΛΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ.

Με παιδικές φωνές και γέλια γέμισε σήμερα 7/4 το Πνευματικό Κέντρο «Μαρία Κάλλας» του Δήμου Οιχαλίας όπου πραγματοποιήθηκε ημερίδα για τους μαθητές με θέμα «Γνωριμία με την Μαρία Κάλλας» με ομιλητή τον συνθέτη κ. Μάρκο Μωϋσίδη.Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό του Δημάρχου Οιχαλίας κ.Αριστείδη Σταθόπουλου, ο οποίος αφού ευχαρίστησε τους μαθητές, τους δασκάλους και τους καθηγητές για την παρουσία τους έκανε μια σύντομη αναφορά στην προσφορά της Μαρίας Κάλλας στον πολιτισμό και τόνισε την σημασία που έχει να γίνει γνωστός ο τόπος καταγωγής της, το Νεοχώριο Μελιγαλά Μεσσηνίας.Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Στην συνέχεια το λόγο πήρε ο κ. Μωϋσίδης ο οποίος κάνοντας μια εναλλακτική παρουσίαση της ζωής και του έργου της Μαρίας Κάλλας, κατάφερε να εξάψει τον ενδιαφέρον των μαθητών και να τους δώσει μία γεύση από τον μαγικό κόσμο της όπερας.Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Η σημερινή εκδήλωση διοργανώθηκε από τον Δήμο Οιχαλίας σε συνεργασία με το διεθνές καλλιτεχνικό κέντρο ATHENAEUM και τον «Σύλλογο Αποφοίτων Μαρία Κάλλας του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας».

Ακολουθεί η αυριανή εκδήλωση στις 20:00 με το ίδιο θέμα.

Σας περιμένουμε όλους να μας τιμήσετε με την παρουσία σας.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΚΑΙ ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ «ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ» ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΟΙΧΑΛΙΑΣ.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Ο Δήμος Οιχαλίας με την ευκαιρία της συμπλήρωσης σαράντα χρόνων που έφυγε από κοντά μας η μεγάλη Μαρία Κάλλας και την ανακήρυξη του 2017 ως «έτος Μαρία Κάλλας» ξεκινάει μια σειρά εκδηλώσεων με σκοπό να τιμήσει την διεθνούς φήμης σοπράνο και να αναδείξει – γνωστοποιήσει σε όλον τον κόσμο τον τόπο καταγωγής της, το Νεοχώριο Μελιγαλά Μεσσηνίας.

Σε αυτό το πλαίσιο ο Δήμος Οιχαλίας με τη μουσική καθοδήγηση του Διεθνούς Καλλιτεχνικού Κέντρου Athenaum και την συνεργασία του «Συλλόγου Αποφοίτων Μαρία Κάλλας του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας» θα πραγματοποιήσει, στο Πνευματικό Κέντρο Μαρία Κάλλας στο Μελιγαλά, ημερίδα με θέμα «Γνωριμία με την Μαρία Κάλλας» την Παρασκευή 7/4 και ώρα 10:00 π.μ για τους μαθητές και το Σάββατο 8/4 και ώρα 20:00 για όλον τον κόσμο, ομιλητής θα είναι ο συνθέτης κ.Μωϋσίδης.

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.

«Το τελευταίο αντίο στο Τάσο μας» Για τον Τάση Μιχαλόπουλο, από έναν φίλο καρδιακό και τον σύλλογο Κοπανακαίων.

Το τελευταίο αντίο στο Τάσο μας

ΜΙΑ ΜΟΛΥΒΙΑ

‘’Μια μολυβιά μέσα στης μοίρας το τετράδιο, είναι η ζωή του καθενός. Μια γομολάστιχα ο θάνατος και αύριο τα πάντα γίνονται καπνός’’. Ζεμπέκικος.

Το χόρευες πάντοτε λεβέντικα και όλοι φώναζαν χορεύει ο Τάσης . Σηκώνονταν σου βαρούσαν παλαμάκια, σε καμάρωναν και εσύ χόρευες από καρδιάς και ζούσες τα λόγια του. Αλή-θεια πόσο σημαδιακό τραγούδι ήταν για σένα. Το χόρευες όπως προείπα λεβέντικα όπως λεβέντικα αντιμετώπισες τον καρκίνο και αποφάσισες να φύγεις νωρίς γιατί δεν σου πήγαινε ο ρόλος του ασθενή.

Με πήρες τηλέφωνο πριν δυο χρόνια και με ρώτησες που είμαι . Σου είπα ότι πίνω τσίπουρο με κάτι φίλους στη Βέροια. Πιες και για εμένα μου είπες γιατί εγώ έχω καρκίνο. Δώδεκα PSA. Έτσι απλά, όπως ανακοινώνουμε το απλό κρυολόγημα. Και συνέχιζες να το αντιμετωπίζεις έτσι απλά ακόμα και τις τελευταίες ημέρες της ζωής σου που σε είδα στο Νοσοκομείο.

Μέσα σε είκοσι λεπτά που μείναμε μόνοι μου είπες τόσα πολλά. Κρατώ να μη στενοχωριούνται η Γεωργία, η Φωτούλα τα παιδιά σου, οι συγγενείς σου, εγώ , οι φίλοι σου. Και ήσουν ιδιαίτερα στεναχωρημένος επειδή ένας αγαπημένος σου συγγενής δεν μπορούσε να κάνει χημειοθεραπεία γιατί δε βγήκαν καλές οι εξετάσεις του και όχι οι αφόρητοι πόνοι οι δικοί σου. ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΙ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ ΕΙΧΕΣ ΡΕ ΤΑΣΗ!

Μια γομολάστιχα λοιπόν που έσβησε τα όνειρά σου και το χαμόγελο από τα χείλη όλων μας . Όνειρα για μια νέα ζωή που σκόπευες να ζήσεις μετά τη συνταξιοδότησή σου. Να δημιουργήσεις , να βάλεις συκιές, να πάρεις μισιακές ελιές και να ζήσεις μόνιμα με τη γριά σου όπως έλεγες (να με συγχωρήσει η Γεωργία) στο Κοπανάκι. Να είσαι και κοντά στις ρίζες σου στο Βαρμπόπι που ποτέ δεν ξέχασες. Στο Κοπανάκι ήσουν ο Τάσης ο Μιχαλόπουλος, στην Αθήνα ο μάστορας και κατ εμέ ο μάγκας και το αλάνι της Κυψέλης που δούλεψε σκληρά σαράντα τρία χρόνια ενάντια στους μεγαλοκαταστηματάρχες και πέτυχες. Από το μαγαζί σου πέρασε όλη η Μεσσηνία και όλη η Ελλάδα. Έγινες φίλος με γιατρούς, δικηγόρους, εισαγγελείς, στρατηγούς, μαστόρους , ταξιτζήδες, γείτονες και κάθε καρυδιάς καρύδι που λέει ο θυμόσοφος λαός. Και σε αγάπησαν και σε έκλαψαν σαν αδελφό.

Στο ΒΑΡΜΠΟΠΙ λοιπόν. Στο ράπι, κρεκατί ,κρεκόντι, κρέκεζα, κρεμάδι , βαρκό, καραδήμενα, σέσι, τσούγκα και Αγια Σωτήρα το Μοναστήρι μας που είχες την ευλογία στην περιφορά να κρατάς την εικόνα της. Ήσουν εν ενεργεία πρόεδρος του συλλόγου Μοναστηριωτών και ενεργό μέλος για πολλά χρόνια . Θα ‘’φτιάξω το εγκαταλελειμμένο σχολείο μας’’ έλεγες και το ξανάφτιαξες. Το έκανες λειτουργικό. Οργάνωσες αντάμωμα των Βαρμποπαίων στο αλώνι της εκκλησιάς και στον αύλειο χώρο του σχολείου και πήρες βαθμό ΑΡΙΣΤΑ. Κουβάλαγες καρέκλες το καλοκαίρι με το ένα χέρι γιατί στο άλλο κράταγες τη μαγκούρα υποφέροντας από πόνους . Σε βλέπαμε και ράγιζε η καρδιά μας. Θα λείψεις μάστορα από το Βαρμπόπι και πολύ μάλιστα. Δεν ξέρω αν μία αίθουσα του σχολείου (πρόταση κάνω) πρέπει να πάρει το όνομά σου και ο χορός στις συναθροίσεις των Βαρμποπαίων να ξεκινά με τη ΜΟΛΥΒΙΑ.

ΑΔΕΛΦΕ (σκόπιμα με καφαλαία)

Γιατί αδελφέ με έλεγες σαν πνευματικά αδέλφια που είμαστε και το κρατήσαμε τόσα χρόνια. Μας το είχαν εμπε-δώσει η παπαδιά και η Γιωρτάσιενα, που σε περιμένει να σε σφίξει στην αγκαλιά της, από μικρά παιδιά. Αδέλφια στις χαρές, στις λύπες, τις περιπέτειες, τις αλητείες και τις παιδικές τρέλες.

Αγαπημένε μου αδελφέ λοιπόν, ήσουν και τυχερός στη ζωή σου γιατί είχες για σαράντα χρόνια σύντροφο στη ζωή σου τη Γιωργία. Την πότε κοριτσούλα, πότε γριά σου όπως έλεγες. Παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε η ίδια, σου συμπαραστάθηκε σαν κέρβερος στο πρόβλημα της υγείας σου όπως και στη ζωή σου μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια σου. Ο πόνος τους είναι μεγάλος και δυσβάσταχτος για τον πρόωρο χαμό σου.

Μεγάλος και ο πόνος της μονάκριβης αδελφής σου. Το πρόβλημά σου δεν ήταν η κατάσταση της υγείας σου αλλά να μη στενοχωριέται γιατί ήταν μακριά σου. Σε χάρηκε το καλοκαίρι στο Βαρμπόπι και μοιραζότανε τους πόνους σου κατά τη διάρκεια της αρρώστιας σου όπως όλοι μας.

Με τη ζωή σου, τη λεβεντιά, την καρτερία ,την ευθύτητα, τη μεγαλοσύνη της ψυχής και το παράδειγμά σου , κατάκτησες την αιωνιότητα των άξιων, έντιμων και αληθινών παιδιών της Τριφυλλιακής γης των πατέρων σου.

Γι’ αυτό για μας είναι σαν να μην έφυγες, θα είσαι πάντα ανάμεσα μας, αξέχαστος, ατάραχος και αιώνιος.

Καλή αντάμωση ΑΔΕΛΦΕ.

Βασίλης Καράμπελας (Βασίλη Παπάς)

Αθήνα 4 Απριλίου 2017

Χάσαμε χθες, έναν συγχωριανό μας, έναν αγωνιστή έναν αγνό Πατριώτη. Τον Τάσο τον Μιχαλόπουλο, τον πρόεδρο του Συλλόγου των Βαρυμποπαίων. Ήταν χρόνια στο Δ.Σ του Συλλόγου και ήταν μπροστάρης σε όλα.

Τα στοιχεία που τον διέκριναν ήταν η αγωνιστικότητα, η εντιμότητα και το μόνιμο χαμόγελο!

Τάσο, θα μας λείψεις.

Το Δ.Σ του Συλλόγου Κοπανακαίων εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια του στην σύζυγο του Γεωργία και  στα παιδιά του.

Ο Πρόεδρος                                    Η  Γραμματέας

Γρηγόρης Ηλιόπουλος                     Καλλιρρόη Χαραλαμποπούλου  

Κάτω Κοπανάκι, Κυριακή 2 Απριλίου 2017: 40ήμερο μνημόσυνο στη μνήμη του αγαπημένου μας Σπύρου – Πίπη Κομιανού. Ευχαριστήριο Μήνυμα από τους οικείους του.

Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Ένα μεγάλο «Ευχαριστώ» θέλουμε να πούμε σε όλους όσους παρευρεθήκατε στο ύστατο αντίο για το ΣΠΥΡΟ ΚΟΜΙΑΝΟ και για την απεριόριστη αγάπη που του δείξατε, τόσο όλα αυτά τα χρόνια όσο και τη μέρα που τον αποχαιρετήσαμε όλοι μαζί. Ακόμα θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους όσους βρέθηκαν δίπλα μας αυτές τις δύσκολες ώρες αλλά και όσους δεν καταφέρατε να έρθετε. Ωστόσο, δεν αμελήσατε να μας λυπηθείτε με οποιοδήποτε τρόπο ακόμα και αν ήσασταν χιλιόμετρα μακριά.
Σας γνωστοποιούμε λοιπόν, ότι θα τελέσουμε 40ήμερο Μνημόσυνο για τη μνήμη του αγαπημένου σε όλους ΣΠΥΡΟ ή γνωστό και ως ΠΙΠΗ ΚΟΜΙΑΝΟ.

40ΗΜΕΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ
Την Κυριακή 2 Απριλίου 2017 και ώρα 9:00 π.μ τελούμε στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στο κάτω Κοπανάκι 40ήμερο Μνημόσυνο στη μνήμη του αγαπημένου μας ΣΠΥΡΟΥ ΚΟΜΙΑΝΟΥ.

Ευχαριστούμε από καρδιάς
Η σύζυγος: Αγγελική
Τα παιδιά: Αικατερίνη-Χριστίνα,Κωνσταντίνος

«Η δική μας Μαρία Κάλλας» από το Νεοχώρι του Μελιγαλά Μεσσηνίας. Του Δημήτρη Τσάκα.

Σχετική εικόνα

Δάκρυα χαράς και συγκίνησης στην πρεμιέρα της ταινίας «Η δική μας Μαρία Κάλλας».

Οι ομογενείς που συμμετείχαν στην ταινία σε μια αναμνστική φωτογραφία με τον σκηνοθέτη Μπάμπη Τσόκα και τον Παναγιώτη Μπαζίγο.

Του Δημήτρη Τσάκα.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Με δάκρυα χαράς και συγκίνησης παρακολούθησαν οι διακόσιοι και πλέον Μεσσήνιοι με τους φίλους που παρακολούθησαν την πρώτη προβολή της ταινίας «Η δική μας Μαρία Κάλλας» του Μπάμπη Τσόκα που έλαβε χώρα το απόγευμα της Κυριακής στο Σταθάκειο Κέντρο στην Αστόρια.

Ηταν αν όχι η μόνη, τουλάχιστον μια από τις ελάχιστες φορές που το ακροατήριο παρακολούθησε καθηλωμένο και με έκδηλη την αγωνία την προβολή. Κι αυτό διότι πολλοί από αυτούς ανέλαβαν ρόλους κομπάρσου, ενώ άλλοι έδωσαν τον οβολό τους και «όλοι μαζί» προσέφεραν στην Ομογένεια και στον απανταχού Ελληνισμό μια ταινία, η οποία προβάλλει τη ζωή και το έργο της ντίβας, αλλά πάνω από όλα την αγάπη της για τη γενέτειρα.


Βίντεο/φωτογραφίες: Εθνικός Κήρυξ, Κώστας Μπέη

Η Μυρτώ Καμβυσίδη, η οποία υποδύθηκε την Μαρία Κάλλας, δεν μπόρεσε να παραστεί, αλλά παρόντες ήταν αρκετοί από τον κατάλογο των 250 εθελοντών που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους και κατάφεραν να πραγματοποιήσουν το όνειρο του Ελληνοσουηδού σκηνοθέτη Μπάμπη Τσόκα και να δώσουν μια νέα διάσταση στο «Ετος της Μαρίας Κάλλας» (συμπληρώνονται 40 χρόνια από τον θάνατο της Μαρίας Κάλλας), που έχει ανακηρύξει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας το 2017.

Η προβολή διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Μεσσηνίων «Αριστομένης», την Παμμεσσηνιακή Ομοσπονδία Αμερικής και Καναδά και τη Μεσσηνιακή Αμφικτυονία σε συνεργασία με την Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης.

Ο Μπάμπης Τσόκας με τις Ιωάννα Γιαννοπούλου και Σοφία Σικόλα που τραγούδησαν την “Παπαλάμπραινα”.

Ο Σταύρος Γιαννόπουλος, πρόεδρος του Συλλόγου Μεσσηνίων «Αριστομένης», κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας ομιλίας αναφέρθηκε στην απόφασή τους να διοργανώσουν την πρώτη προβολή της ταινίας μια εβδομάδα πριν τη μεγαλειώδη παρέλαση της Νέας Υόρκης και τόνισε ότι πρωταρχικός στόχος ήταν να εντάξουν την προβολή στο πλαίσιο του Μήνα Ελληνικής Κληρονομιάς και να προβάλλουν την ζωή και το έργο της Μαρίας Κάλλας, την αγάπη της για τον Σύλλογο και τη Μεσσηνία.

Στην τελετή ήταν οι μικρές Ιωάννα Γιαννοπούλου και η Σοφία Σικόλα, οι οποίες υποδύθηκαν την Μαρία σε μικρή ηλικία που συμμετείχε σε εκδήλωση του Συλλόγου Μεσσηνίων και τραγούδησαν την «Παπαλάμπραινα».

Ο Φίλιππος Μπάμης (αριστερά) και ο πρόεδρος των Μεσσηνίων Σταύρος Γιαννόπουλος. Φωτογραφία: “Εθνικός Κήρυξ” – Κώστας Μπέη.

Αναφερόμενος στην ταινία, υπογράμμισε ότι οι προσπάθειες που ξεκίνησαν προ τριών ετών για την παραγωγή της ταινίας απέδωσαν καρπούς και δίδαξαν σε όλους ότι όταν είμαστε ενωμένοι και προσηλωμένοι στους στόχους μεγαλουργούμε.

«Αποδείξαμε ότι δεν είμαστε απλά και μόνο φορείς και συνεχιστές ενός λαμπρού πολιτισμού, αλλά και δημιουργοί οικουμενικής αξίας πολιτιστικών αγαθών, όπως η ταινία ‘Η δική μας Μαρία Κάλλας’», ανέφερε ο κ. Γιαννόπουλος. Ο σκηνοθέτης Μπάμπης Τσόκας επεσήμανε ότι είναι δική μας ταινία, η οποία έγινε πραγματικότητα όχι με τα χρήματα, αλλά με τον έρωτά μας για τον τόπο και με το πάθος μας να μεταφέρουμε στη μεγάλη οθόνη την αγάπη της ντίβας για τον τόπο μας.

Ο κ. Τσόκας αποκάλυψε ότι καταλυτικό ρόλο στη σύλληψη και υλοποίηση της ιδέας έπαιξε το ερειπωμένο σπίτι της Μαρίας Κάλλας στο Νεοχώρι του Μελιγαλά Μεσσηνίας. «Οταν είδα τα ερείπια ένιωσα ρίγος, ντροπή και αποτροπιασμό και αποφάσισα να κάνω κάτι για να προβάλω το ζήτημα», είπε, υπενθυμίζοντας ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα βρήκε διακόσιους πενήντα συνοδοιπόρους.

Οι Μεσσήνιοι με τους φίλους τους ενώ παρακολουθούν την ταινία “Η δική μας Μαρία Κάλλας”.

Παράλληλα, τόνισε ότι από την Αστόρια, απ’ όπου ξεκίνησε η μεγάλη προσπάθεια θα ξεκινάει και το μεγάλο ταξίδι της η ταινία «Η δική μας Μαρία Κάλλας». Από τη Νέα Υόρκη στην οποία γεννήθηκε η Μαρία Κάλλας, η ταινία θα μεταβεί στο Σικάγο, στη Βοστώνη στο Μόντρεαλ και θα καταλήξει στο φεστιβάλ κινηματογράφου του Μόντρεαλ.

Ο πρόεδρος της Ενωσης Φίλων της Μαρίας Κάλλας, Φίλιππος Μπάμης, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την επιτυχία της ταινίας και απευθυνόμενος στον Μπάμη Τσόκα τόνισε ότι ενώ αυτοί σχεδίαζαν να κάνουν κάτι για την Μαρία Κάλλας, για το σπίτι της και τη δημιουργία μουσείου, τους πρόλαβε ο Μπάμπης Τσόκας.

Ο Παναγιώτης Μπαζίγος, γραμματέας της Μεσσηνιακής Αμφικτυονίας εξέφρασε την ευγνωμοσύνη για τη συμμετοχή των Μεσσηνίων και μεταξύ άλλων τόνισε: «Σήμερα είναι εδώ όλη η Μεσσηνία και αποδεικνύουμε ότι όταν είμαστε όλοι μαζί και ενωμένοι, ακόμη και χωρίς λεφτά μπορούμε να κάνουμε θαύματα». Αναφερόμενος στα πρώτα βήματα για την παραγωγή της ταινίας, είπε ότι προσεύχονταν η ταινία να είναι επιτυχημένη και εφάμιλλη των επιτυχιών της ντίβας.

Στη συνέχεια, μαζί με τον Μπάμπη Τσόκα απένειμαν πιστοποιητικά σε όλους όσοι συμμετείχαν στην ταινία, καθώς επίσης το αναμνηστικό βιβλίο «Η δική μας Μαρία Κάλλας», το οποίο περιλαμβάνει τα μηνύματα όλων των συντελεστών και ένα μεταξωτό μαντήλι της Μεσσηνίας.

https://doriopress.wordpress.com/2017/03/21/%CE%B4%CE%AC%CE%BA%CF%81%CF%85%CE%B1