ΕΦΥΓΕ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Ο ΜΗΤΣΟΣ ΤΖΑΝΕΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΥ.

Στα 46 του, την ώρα που κοιμόταν. Με ενόχλησε πρωϊνιάτικα  ο πένθιμος ήχος της καμπάνας στην Αγριλιά, αλλά το μυαλό μου πήγε σε κάτι γερόντια που έχουμε στο χωριό. Ήταν πολύ πρωί για να ενοχλήσω κάποιον να μάθω περισσότερα, αλλά η είδηση μου ήρθε από φίλο του στην Αθήνα.  Έφυγε το καλύτερο παιδί της Αγριλιάς και κυριολεκτώ συμπατριώτες μου.

Αύριο η νεκρώσιμος ακολουθία -δεν ξέρουμε την ακριβή ώρα- και τούτη τη στιγμή, τον αποχαιρετούν οι συγχωριανοί του με τουφεκιές. Λόγια παρηγοριάς δεν υπάρχουν. Καλοτάξιδος φίλε μου.

ΟΙ «ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΕΣ» ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΝΗ ΜΑΣ.

Καλλιπάτειρα

Ο Σύλλογος Γυναικών ‘ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ’, αποφάσισε να μην συμμετέχει στις φετινές Αποκριάτικες Εκδηλώσεις, ως ένδειξη σεβασμού για τον άδικο χαμό του συντοπίτη μας Αριστομένη Βελισσαρόπουλο και προς την οικογένειά του! Μετά τιμής:
Το: Δ.Σ

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2016. Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Σπύρου Τζόκα, «Ο Κύκλος των ματαίων πράξεων» για τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη στην Τρίπολη.

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2016, στις 8 μ.μ, στο ξενοδοχείο «Παλατίνο».

Το βιβλίο αναφέρεται στη ζωή του αγωνιστή και μάρτυρα της Εθνικής Αντίστασης Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ο οποίος αρνήθηκε  να εξαιρέσει τον εαυτό του από τους 200 μελλοθάνατους, προκειμένου να πάρει κάποιος άλλος κρατούμενος τη θέση του, όπως του ζήτησε ο Φίσερ, γερμανός διοικητής των SS του στρατοπέδου Χαϊδαρίου. Εκτελέστηκε μαζί με τους συντρόφους του το άλλο πρωί, και έγινε ένας από τους διακόσιους της ματωμένης Πρωτομαγιάς του 1944.  Διάλεξε το θάνατο και κέρδισε  την αθανασία.

«Τον άνθρωπο μπορείς αν θες να τον εξοντώσεις, αλλά δεν μπορείς να τον νικήσεις»

Η φράση αυτή του Έρνεστ Χεμινγουαίη κυριαρχούσε στο μυαλό μου, αναφέρει ο συγγραφέας Σπύρος Τζόκας, όταν σκεφτόμουν τη μορφή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, του ήρωα του ιστορικού μυθιστορήματος που επιχείρησα.

Το τελευταίο του βράδυ, αυτό που ξημέρωνε η Πρωτομαγιά του 1944, προσπαθεί να συνθέσει το παζλ της σύντομης ζωής του και ταυτόχρονα λεηλατημένης. Αυτό το βράδυ μιλάει με το παρελθόν. Μεταφέρεται στο χρόνο. Στη διαδρομή της Ιστορίας….από το 1909, που γεννήθηκε. Βρίσκεται στο Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Τα χνάρια της αναζήτησης τον πάνε πίσω. Όχι πολύ πίσω…..έτσι και αλλιώς η ζωή του δεν είναι μεγάλη. Μικρή είναι. Και βασανιστική. Από φύτρα μικρασιατική είναι. Από εκεί ξεκινάει η Ιστορία του.
Και η Ιστορία του τόπου….1909 – 1944. Οι μικρασιάτικοι τόποι, οι σχέσεις με τους Τούρκους, οι εκτοπισμοί του 1914 – 15, η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, η τραγωδία και η καταστροφή, ο νόστος και η απώλεια, η αποκατάσταση και η προσαρμογή, ο μεσοπόλεμος, το ιδιώνυμο, η οικονομική κρίση, οι τόποι εξορίας, η 4η Αυγούστου, ο πόλεμος, η κατοχή, η αντίσταση…..οι εκτελέσεις.

Όλα αυτά στη σύντομη και λεηλατημένη ζωή ενός ανθρώπου….ενός αγωνιστή….ενός ήρωα.

Η τραγική Ιστορία της πατρίδας μας με φόντο τη διαδρομή ενός προσώπου….ενός τραγικού ανθρώπου.

«Μην ξεχνάτε τους Έλληνες!». Έτσι τελείωνε μια δραματική ανταπόκριση. Η κραυγή του Χεμινγουαίη για την τραγωδία του μικρασιατικού Ελληνισμού έφτανε όχι μόνο στον Καναδά, που έστελνε τις ανταποκρίσεις, αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Αυτή η κραυγή ακουγόταν τη νύχτα αυτή στο κελί του. Στην κραυγή αυτή πρόσθετε και τη δικιά του…..για την πατρίδα του, για τους ανθρώπους της, για την αξιοπρέπεια. Μια κραυγή που ερχόταν από πολύ μακριά. Αρκετούς αιώνες πίσω. Τότε που ο Σωκράτης από το κελί του έδινε νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη….. «το σώμα μου είναι φυλακισμένο, όχι το πνεύμα μου» Είναι πραγματικά έτσι; Έτσι είναι. Ο καθολικός άνθρωπος ζει πέρα από το χώρο και το χρόνο…και διαρκώς αναλογίζεται το χρέος του. Και διαρκώς είναι ελεύθερος.


Ναπολέων Σουκατζίδης

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε στην Προύσα το 1909. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κρήτη. Σπούδασε στη Μέση και Ανώτατη Εμπορική Σχολή, εργάστηκε ως λογιστής και υπήρξε πρόεδρος των Εμποροϋπαλλήλων Ηρακλείου. Ανέπτυξε σημαντική συνδικαλιστική δράση, εξαιτίας της οποίας συνελήφθη και εξορίστηκε στον Αϊ Στράτη. Ακολούθως μεταφέρθηκε στις φυλακές της Ακροναυπλίας, των Τρικάλων και της Λάρισας και τελικά κατέληξε στο Χαϊδάρι.

Η αναφορά του ονόματος του Σουκατζίδη στη λίστα των μελλοθανάτων της 1ης Μαΐου 1944 προκάλεσε μεγάλη κατάπληξη και δέος στους κρατουμένους του Χαϊδαρίου. Ο ίδιος αποδέχθηκε τη μοίρα με ένα χαμόγελο και παρέδωσε τη σφυρίχτρα και τα χαρτιά του στον βοηθό διερμηνέα Θανάση Μερεμέτη λέγοντάς του:

«Θανάση, μη ξεχνάς ποτέ πως είσαι Έλληνας κρατούμενος και εξυπηρετείς Έλληνες αγωνιστές. Να είσαι πάντα καλός και μαλακός μαζί τους. Στο πρόσωπό σου τους αποχαιρετώ όλους».
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο γερμανός διοικητής των SS Karl Fischer πρότεινε στον Σουκατζίδη να του χαρίσει τη ζωή, εκτελώντας αντί γι’ αυτόν κάποιον άλλο κρατούμενο. Ο ανδρείος διερμηνέας αρνήθηκε κατηγορηματικά.

ΤΗΝ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΜΑΧΗ Ο ΜΕΝΗΣ, Ο ΑΡΤΙΚΑΙΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΘΡΗΝΟΣ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΟΣ.

Μέρες τώρα πάλευε με τον χάροντα ο Μένης μας. Προχθές είπαν «άνοιξε τα  μάτια του» και μια ελπίδα γεννήθηκε μέσα μας.  Γράψαμε προ ημερών και  στείλουμε και τις καλύτερες  ευχές μας, όμως δεν ήταν αρκετές για το γελαστό παιδί από τ΄Αρτίκι. Αρρώστησε και πήγε στο γιατρό και άρχισε φαρμακευτική αγωγή και μετά 3-4 μέρες  του φάνηκε ότι συνέρχεται και σηκώθηκε και ανέβηκε στο  τρακτέρ του να παλέψει τις αγροτικές του δουλειές. Θηρίο ο Μένης, σιγά μη φοβότανε μια γριπούλα. Όμως ήταν από τις κακές γρίπες και το γύρισε σε πνευμονία και τον κιότεψε. Κρίμα, είναι η μόνη λέξη που μου’ρχετε στο μυαλό. Κρίμα το παλικάρι, κρίμα στους δικούς του ανθρώπους, κρίμα και για το χωριό μας. Σήμερα  στις 2 το μεσημέρι θα τον αποχαιρετίσουμε στην γενέθλια γη του. Σας παραθέτω το «στερνό αντίο» του Πίπη μας, από το προσωπικό του blogk, απ’  όπου έμαθα τα δυσάρεστα νέα.

ΣΤΕΡΝΟ ΑΝΤΙΟ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ ΨΥΧΟΥΛΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ ΒΕΛΙΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟ

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟΣ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟΙ ΜΕ ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑποχαιρετούμε Σήμερα με τεράστιο βάρος στην καρδιά, ένα καλό και πραγματικά αγαπητό συμπολίτη μας. Τον αγαπητό  συμπατριώτη μας από το υπέροχο Αρτίκι Ορεινής Τριφυλίας. Ήταν πολύ δυνατός χαρακτήρας, πρόσχαρο, δραστήριο ακάματο και ευχάριστο παλικάρι παρά τις δυσκολίες στην ζωή. Μετά ολιγοήμερη αλλά επώδυνη νοσηλεία στο Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας, η ψυχούλα του 38χρονου Αριστομένη πέταξε για την γειτονιά των αγγέλων. Ποτέ δεν θα πάψει να «κυκλοφορεί» ως φίλος στις παρέες όπου όλο και κάτι καλό θα έχουν να θυμηθούν από γεγονότα ή λόγια που πρωταγωνιστή είχαν τον ίδιο, στην κοινωνική του ζωή. Ευγενικέ Αριστομένη κατάφερες να κερδίσεις μια θέση στην καρδιά μας και να μείνεις ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΨΥΧΟΥΛΑ.

Αύριο 17 Φεβρουαρίου και ώρα 2.οο μ.μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αρτικίου θά γίνει η εξόδιος ακολουθία του Αριστομένη Βελισσαρόπουλου.
Μια χαρακιά στην μνήμη μας η μορφή του θα μας θυμίζει το φθαρτό της ύπαρξης μας, η ψυχή που γίνεται αθάνατη! όταν …τη φιλήσει ο Θεός της και την αγκαλιάσουν οι άγγελοι!
Το ιστολόγιο komianos’s wordpres’s.com εύχεται στους οικείους του, τη πονεμένη μάννα, τις αδελφές του Μαρία και Γιάννα τα ανίψια του και λοιπούς συγγενείς, να ζουν και να τον μνημονεύουν. Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας Αριστομένη. Ας είναι ελαφρύ το Αρτικαίϊκο χώμα που θα σε σκεπάσει με ζέση. Η απουσία σου θα είναι αισθητή σε όλους τους συμπατριώτες σου. Ο φίλος σου ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ.

Δυστυχώς οι καλύτεροι ΑΝΘΡΩΠΟΙ φεύγουν νωρίς!!!!!!Ο ΘΕΟΣ και οι επιλογές που κάνει στους ανθρώπους που παίρνει ΔΕΝ χωρούν λογοκρισία.
ΜΕΝΗ ΜΟΥ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ.

Το Μπλόκο Αγροτών Τριφυλίας στο κόμβο Καλό – Νερό, πιστό στον αγώνα αλλά και στην παράδοση. Μήνυμα του εμπορικού συλλόγου Κυπαρισσίας.

Το Μπλόκο Αγροτών Τριφυλίας στο κόμβο Καλό – Νερό Κυπαρισσίας, που στηρίζεται ενεργά από τον Εμπορικό Σύλλογο Κυπαρισσίας, σήμερα 08/02/2016, θα είναι κλειστό 15:00 – 19:00.

Την Τρίτη, 09/02/1016 όπως και την Τετάρτη 10/02/2016 το μπλόκο θα είναι ανοικτό λόγω της εορτής του Αγίου Χαραλάμπους, πολιούχου των Φιλιατρών.

ΕΚ ΤΟΥ Δ.Σ.

Γρηγόρης Ηλιόπουλος: Αντί για λουλούδια που σου πρέπουν … Δυο λόγια για τον Κώστα Διαμαντόπουλο, που πέρασε στην άλλη ζωή.

Πριν από μερικούς μήνες, είχα γράψει κάποια πράγματα για τον δάσκαλο μας, τον Κοκκίνη. Σύντομα θα απασχολήσει και τον Σύλλογο μας, γιατί εκεί υπάρχει μια μεγάλη εκκρεμότητα.
Αυτό το κείμενο λοιπόν, διαβάστηκε μεταξύ των άλλων και από κάποιους ομογενείς που τον είχαν δάσκαλο. Ένας απ΄ αυτούς, ήταν και ο Κώστας ο Διαμαντόπουλος που μεγάλωσε στο σπιτάκι απέναντι από την Αστυνομία. Πριν από λίγες μέρες, ξαφνικά, πέρασε στην άλλη ζωή. Ήταν τρυφερός ο Κώστας. Μου τηλεφώνησε από τον Καναδά κλαίγοντας, ότι τον συγκίνησα με αυτά που έγραψα για τον δάσκαλο του. Με προέτρεψε να συνεχίζω να γράφω, γιατί με αυτόν τον τρόπο σκαλίζεται η ιστορία της μικρής μας κοινωνίας, και φέρνει μνήμες σ΄ αυτούς και συγκινήσεις. Έτσι είναι οι ξενιτεμένοι μας. Νοσταλγοί πάντα και με την πατρίδα ψηλά. Να τον ενημερώνω μου έλεγε γι΄ ότι γίνεται στο μικρό μας Κοπανάκι, και να πάω να τον δω με την πρώτη ευκαιρία.
Κώστα, δεν πρόλαβα.
Αντί για λουλούδια που σου πρέπουν έγραψα σήμερα δύο λόγια για σένα.
Ήσουν ωραίος άνθρωπος, και θα σε θυμόμαστε πάντα.
Γρηγόρης Ηλιόπουλος

https://kopanakinews.wordpress.com/2013/05/31/%CE%B9%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%8e

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016, ετήσιο φιλολογικό μνημόσυνο του Γιάννη Σκαρίμπα. Ουλαλούμ, ένα από τα τραγούδια του.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ – ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γιάννης Σκαρίμπας (1893-1984).

Τα αυτοβιογραφικά σημειώματα του Σκαρίμπα αλληλοαναιρούνται ως προς τις πληροφορίες γύρω από τον τόπο και το χρόνο γέννησής του. Βάσει ερευνών μετά το θάνατο του λογοτέχνη, ο Γιάννης Σκαρίμπας γεννήθηκε το 1893 στο Αίγιο της Αχαΐας, και ήταν γιος του Ευθύμιου Σκαρίμπα και της Ανδρομάχης το γένος Λιάκου Σκαρτσίλα. Ο πατέρας του ήταν απόγονος αγωνιστών της Επανάστασης του 1821 και η μητέρα του καταγόταν από αρχοντική γενιά και ήταν μορφωμένη. Είχε μια μικρότερη αδερφή την Καλλιόπη (γεν. το 1915) που ασχολήθηκε με την ποίηση. Το 1906 αποφοίτησε από το αλληλοδιδακτικό Δημοτικό σχολείο της Ιτέας.

Μετά από παρακίνηση του δασκάλου του, λόγω των υψηλών επιδόσεών του, ο μικρός Γιάννης γράφτηκε στο Ελληνικό Σχολείο του Αιγίου, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του (τέλειωσε το 1908) και παράλληλα πήρε πτυχίο από τη μέση δασική σχολή της πόλης. Το 1912 εργάστηκε ως διευθυντής λογιστηρίου στο υποκατάστημα της γερμανικής εταιρείας «Singer» στην Πάτρα. Στο τέλος του επόμενου χρόνου στρατεύτηκε για να πολεμήσει στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, όπου πήρε το βαθμό του δεκανέα. Μετά την έκρηξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το τάγμα του Σκαρίμπα μεταφέρθηκε στο μακεδονικό μέτωπο. Εκεί διακρίθηκε και παρασημοφορήθηκε για ένα τραύμα στο σβέρκο. Τον Οκτώβρη του 1916 πήρε άδεια και επέστρεψε στην Αγία Ευθυμία. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου απαλλάχτηκε των στρατιωτικών του καθηκόντων καθώς είχε πετύχει σε ένα διαγωνισμό τελωνοφυλάκων. Το 1919 τοποθετήθηκε στο τελωνείο της Χαλκίδας και γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε την Ελένη Κεφαλινίτη (με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά) και μετά το γάμο του αποσπάστηκε στο τότε νεοσύστατο τελωνείο της Ερέτριας, όπου έμεινε ως το 1922.

Μετά τη Μικρασιάτική Καταστροφή επανήλθε στη Χαλκίδα, όπου και παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ερέτρια, ο Σκαρίμπας είχε ολοκληρώσει τα εννιά πρώτα διηγήματά του, ωστόσο η συνειδητή του ενασχόληση με τη λογοτεχνία χρονολογείται από την επιστροφή του στη Χαλκίδα. Τότε μελέτησε νεοελληνική ποίηση και δημοτικό τραγούδι, καθώς επίσης έργα των Έντγκαρ Άλαν Πόε, Κνουτ Χάμσουν, Μιγκέλ ντε Θερβάντες, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Χένρικ Ίψεν και Όσκαρ Ουάιλντ, που επηρέασαν το έργο του.

Η πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία σημειώθηκε το 1929 με τη δημοσίευση του διηγήματός του «Στις πετροκολόνες στο λιμάνι» και τη βράβευσή του στον πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού του Κώστα Μπαστιά «Ελληνικά Γράμματα» για το έργο του «Καπετάν Σουρμελής ο Στουραΐτης», που έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από την κριτική επιτροπή (Μπαστιάς, Φώτης Κόντογλου, Κώστας Καρθαίος και Λέων Κουκούλας). Το 1930 εξέδωσε την πρώτη συλλογή διηγημάτων του με τίτλο «Καϋμοί στο Γρυπονήσι».

Στροφή στην μέχρι τότε πορεία του αποτέλεσε το επόμενο έργο που εξέδωσε (1932) με τίτλο «Το θείο Τραγί» και εμφανείς επιρροές από το γαλλικό σουρεαλισμό. Ακολούθησε ο «Μαριάμπας» που αντιμετωπίστηκε από την κριτική ως αριστούργημα και το 1938 τυπώθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Ουλαλούμ».

Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου δημοσίευσε άρθρα στην εφημερίδα της Χαλκίδας «Εύριπος» και στράφηκε με ενδιαφέρον προς το ελληνικό θέατρο σκιών. Στη γερμανική κατοχή κινδύνευσε να πεθάνει από την πείνα και το 1942 σημειώθηκε η πολύκροτη δίκη που κίνησε εναντίον του Αργύρη Βαλσαμά για συκοφαντική δυσφήμηση, καθώς ο τελευταίος είχε ισχυρισθεί πως το θεατρικό έργο του Σκαρίμπα «Η γυναίκα του Καίσαρος» ήταν αποτέλεσμα αντιγραφής από το έργο του Σόμμερσετ Μωμ «Το βαμμένο πέπλο». Στρατεύτηκε στο ΕΑΜ, ωστόσο δε διώχτηκε ούτε εξορίστηκε και το 1945 κυκλοφόρησε τη βραχύβια εφημερίδα «Λευτεριά». Υποτονική ήταν η πολιτική του δραστηριότητα και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου αλλά και αργότερα στη δικτατορία του Παπαδόπουλου.

Η συγγραφική και εκδοτική του δραστηριότητα συνεχίστηκε ως τα τελευταία χρόνια της ζωής του με ποιήματα, μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, δοκίμια και μελέτες. Τιμήθηκε από την Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών (1964) και το Δήμο Χαλκιδέων (1978), καθώς και με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας για το βιβλίο του «Φυγή προς τα Εμπρός».

Ο μπαρμπα-Γιάννης Σκαρίμπας, όπως ήταν γνωστός στους φίλους του, έζησε όλη του τη ζωή στη Χαλκίδα και ταξίδεψε ελάχιστα. Πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1984, στην τελευταία κατοικία του στην οδό Κομίνη 8 της Χαλκίδας και κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη, στο κάστρο του Καράμπαμπα.

Ο Γιάννης Σκαρίμπας τοποθετείται χρονικά στη γενιά του τριάντα, αποτελεί ωστόσο μια μοναχική περίπτωση και αγνοήθηκε για πολλά χρόνια από τη φιλολογική επιστήμη στην Ελλάδα. Η πεζογραφική παραγωγή του χαρακτηρίζεται από την αναγωγή της γλώσσας σε κυρίαρχο στοιχείο της, μέσω της συστηματικής εξάρθρωσής της (τεχνική που παραπέμπει στο σουρεαλισμό) και την τοποθέτηση της πλοκής στο επίπεδο του προσχήματος, ενώ παράλληλα και συμπληρωματικά στην πρωτοποριακή γραφή του κινείται και το ποιητικό του έργο.

 Σκαρίμπας υπήρξε ένας από τους εισηγητές του παράδοξου στο χώρο της νεοελληνικής λογοτεχνίας αλλά και του θεάτρου (πολλοί μελετητές τον θεωρούν ως τον πρώτο Έλληνα θεατρικό συγγραφέα του παραλόγου).

Τι δεν ξέρουμε για τον μπαρμπα Γιάννη Σκαρίμπα:

 – Οι στίχοι από το εξαιρετικό τραγούδι “Σπασμένο καράβι” (μουσική: Γιάνης Σπανός) είναι δικοί του.

 – Έχει γράψει στίχους και άλλων υπέροχων τραγουδιών, που έχουν μελοποιήσει οι Νικόλας Άσιμος, Διονύσης Τσακνής, Ανδρέας Ρούσσης, Χρήστος Λεοντής κ.α.

 – Υπήρξε μια πολυδιάστατη φυσιογνωμία των Ελληνικών Γραμμάτων αφού ασχολήθηκε με όλα σχεδόν τα είδη του γραφτού λόγου ,διήγημα, νουβέλα, ποίηση, μυθιστόρημα, ιστορικό δοκίμιο, θέατρο, Καραγκιόζη, σχολιογραφία κ.λ.π.

 – Στη Χαλκίδα, ανέβαζε παραστάσεις Καραγκιόζη με δικές του φιγούρες – τις οποίες κάποια στιγμή πούλησε για ελάχιστα χρήματα – δωρεάν σε γέρους και παιδιά.

 – Τον Καραγκιόζη που τον θεωρούσε το γνησιότερο είδος λαϊκού θεάτρου αφού μέσα απ’ αυτόν εκφράζονταν τα όνειρα κι οι καημοί του λαού κι ακόμα γιατί οι ρίζες του βυζαίνουν στην αρχαία μας παράδοση. Έγραφε σχετικά με το θέμα αυτό σε κάποιο βιβλίο του: «Τούτος ο ξυπόλυτος έρχεται ντρίτα από τα μυστήρια: τα ορφικά, τα ελευσίνια, τα διονύσια, όπως ο άνθρωπος έρχεται ντρίτα από τη μόδα. Ντεμοντέ είναι μόνον οι νεκροί, ενώ και η καρδιά του Έθνους δεν χτυπάει στα νάιτ-κλαμπ ούτε στα σαλονειακά κουκουβαγεία της Αθήνας».

 – Ύστερα από πολύχρονες προσπάθειες και θυσίες κατόρθωσε να συγκεντρώσει πολύτιμα στοιχεία και να γράψει το πολυσυζητημένο τρίτομο έργο του, το «Εικοσιένα και η αλήθεια» που προκάλεσε αληθινό σάλο η έκδοσή του . Δε γράφει βέβαια ιστορία -με τη σωστή έννοια του όρου- στο τρίτομο αυτό έργο του ο Σκαρίμπας. Ανοιξε όμως διαδρόμους μέσα από τους οποίους οι ιστορικοί του μέλλοντος θα πορευτούν για ν’ ανακαλύψουν την κρυμμένη στα βαθιά σκοτάδια και τη σκόνη των Κρατικών Αρχείων αληθινή ιστορία του τόπου μας, που ως τότε ήταν τροφή των ποντικών, της υγρασίας των υπογείων.

 – Δείτε σπάνιες φωτογραφίες του εδω: http://www.chronosmag.eu/index.php/l-xthpls-x-p-s.html και εδώ: http://www.eviaportal.gr/euboea_content.asp?ID=3093