ΠΙΠΗΣ ΚΟΜΙΑΝΟΣ. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ BLOG ΤΟΥ.

Αγαπητέ μου φίλε Δημήτρη,

Πολύ λυπήθηκα με τον απροσδόκητο θάνατο του καλού μας φίλου Πίπη. Η προσφορά του στον τόπο μας δια μέσου του “Komιanoss Blog” είναι όντως ανεκτίμητη. Ο Σπύρος Κομιανός και το λειτούργημα του για το Κοπανάκι θα μας λείψουν αφάνταστα. Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Ας είναι αιώνια η μνήμη του και εύχομαι ειλικρινά ότι κάποιοι νεότεροι συντοπίτες μας   να ασχοληθούν και να καταγράψουν την πλούσια ιστορία, τα ήθη, έθιμα, τοπικό λεξιλόγιο, κλπ. κλπ. του χωριού μας προς όφελος των ερχόμενων γενιών του χωριού μας. Να συνεχίσουν δηλαδή να πλουτίζουν την παράδοση του τόπου μας όπως έτσι έκανε απλόχερα ο φίλος μας ο Σπύρος με τις αμέτρητες ιστορίες το τόπου μας, με τις εικόνες από το χθες, με τις παιδικές αναμνήσεις και παιγνίδια, και με τόσες άλλες προσφορές δι μέσου του πολύ αγαπητού «Komianoss Blog”προς όφελος των ερχόμενων γενιών του τόπου μας.

Τα θερμά μου και ειλικρινά συλλυπητήρια στην αγαπητή οικογένεια του, σε σένα προσωπικά και σε όλους τους απανταχού Κοπανακαίους και Τριφύλιους.

Σπύρο μου, σε ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για ότι μου πρόσφερες για χρόνια τώρα και που με έφερνες καθημερινά από μακρινά μέρη που ζω τόσο κοντά στο χθες και στο σήμερα του τόπου που αγάπησα και αγαπώ πολύ.

Ας είναι αιώνια η μνήμη σου!

Θέμης Γκούντρας

https://komianos.wordpress.com/

ΧΑΣΑΜΕ ΤΟΝ ΠΙΠΗ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΤΕΧΑ, ΑΣ ΑΝΑΠΑΥΘΕΙ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ.

Το τηλέφωνο από τον Γρηγόρη τον Παπαδόπουλο «Πάει ο Πίπης μας» μου είπε και πάγωσα. «Αύριο το πρωί στις 11.00 στο Κάτω Κοπανάκι, θα τον ξεπροβοδίσουμε. Εννοείτε ότι ματαιώνονται οι εκδηλώσεις της καθαρής Δευτέρας».Φωτογραφία του Kopanakinews Dimitris Giannopoulos.

Αδελφέ μου Πίπη καλοτάξιδος, Κούλα μου χάσαμε έναν καλό άνθρωπο, το ξέρω είσαι δυνατή θα τ΄αντέξεις -όσο μπορεί κάποιος ν΄αντέξει όταν χάνει τον άνθρωπό του. Τώρα τα παιδιά σας και τα μάτια σου. Κι ήτανε τόσο ζωντανός -πριν τρεις  μέρες τα λέγαμε- την Τσικνοπέμπτη  στου Καμπούκου το κρεοπωλείο. Ήτανε μες την καλή χαρά, δες τον και έτσι να τον θυμάσαι.

Αντιγράφω από το blog του:

 

Γεννήθηκα στη πόλη του Ναυπλίου, πριν από 70 χρόνια το έτος 1945. Τον πατέρα μου τον έλεγαν Κωνσταντίνο Σπυρίδωνος  Κομιανό από τον Σταυρό της Κερκυρας, την μητέρα μου Αγγελική  Διαμαντή Γαλιλαίου από το Εξωχώριον Καρδαμύλης  (Μάνη).

Από 22 ετών ταξιδεύω ως Αξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

Μετά 21 χρόνια, τελείωσα την …Οδύσειά μου ως ναυτικός και έρριξα «άγκυρα» στο Κοπανάκι της ορεινής Τριφυλίας.

Παντρεύτηκα με την Αγγελική Καράμπελα του Γεωργίου ( Κατσουλόγιαννη ), Φαρμακοποιό και απεκτήσαμε δυο δίδυμα παιδιά, τον Κωνσταντίνο και την Κατερίνα-Χριστίνα.

Από τότε έγινα στεριανός και ασχολήθηκα με το Φαρμακείο της συζύγου μου, την Ζωγραφική, τα Ψηφιδωτά την Φωτογραφία και κυρίως με την οικογένιά μου. Σαν Πρόεδρος του Εκπολιτιστικού  Συλλόγου Κοπανακίου επί 16ετία, ασχολήθηκα με  τα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας. Μέχρι που » κουρασμένος «… ή για να ακριβολογήσω «Απογοητευμένος» … παρέδωσα τα …υνία στην επόμενη γενιά.

Τώρα ασχολούμαι με το προσωπικό και ιδιωτικό μου παραδοσιακό Μουσείο. Στο υπόγειο του σπιτιού μου, όπου σε λίγο καιρό θα εκθέσω οικογενειακά  κειμήλια καθώς και δωρεές φίλων κατοίκων του Κοπανακίου και των γύρω περιοχών, τους οποίους και ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. θέλω δε να τους βεβαιώσω ότι τα κειμήλια τους θα συντηρηθούν και θα προβληθούν με τον πρέποντα σεβασμό.

https://komianos.wordpress.com/

 

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου, στις 10.30 το πρωί: Τελετή μνήμης για τους εκτελεσθέντες πατριώτες στην Καλαμάτα στις 8 Φεβρουαρίου 1944.

1.Παραθέτουμε το παρακάτω απόσπασμα του αλησμόνητου δημοσιογράφου Νίκου Καράμπελα, που αναφέρεται στο συνοπτικό χρονικό της εκτέλεσής τους.
«Από τους χιτλερικούς Γερμανούς στο 9ο Σύνταγμα Καλαμάτας στις 8.2. 1944. Το κακούργημα αυτό αποκαλύφθηκε τυχαία μετά την απελευθέρωση τέλη Μαΐου 1945, όταν στην ακρογιαλιά — κοντά στα Δημοτικά Σφαγεία — μερικά σκυλιά του παρακειμένου συνοικισμού οσφράνθηκαν σάρκες κι αφού έσκαψαν με τα πόδια τους, ξεσκέπασαν ανθρώπινα μέλη. Κατάπληξη, οργή και μίσος προκάλεσε το ομαδικό αυτό έγκλημα των χιτλερικών, όταν συνεργείο ξέθαψε και συγκέντρωσε τα πτώματα των πατριωτών, γιατί οι πράκτορες και συνεργάτες των κατακτητών είχαν έντεχνα διαδώσει ότι οι εκτελεσθέντες είχαν δήθεν μεταφερθεί στη Γερμανία, για να εργασθούν σε εργοστάσια. Ο ακριβής αριθμός των πατριωτών που εκτελέσθηκαν στις 8.2.44 ακόμη και σήμερα είναι άγνωστος. Όλοι τους σχεδόν είχαν συλληφθεί σε μπλόκο στην αγορά της Καλαμάτας …».

http://www.kalamatajournal.gr/kalamata/%CE%BA%CE%AC%CE%B

2. Γράφτηκε από την 

Την Κυριακή στις 10.30 το πρωί, πραγματοποιείται η τελετή μνήμης για την εκτέλεση των εκατοντάδων Καλαματιανών πατριωτών από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, στις 8 Φεβρουαρίου 1944. Την εκδήλωση διοργανώνουν ο Δήμος Καλαμάτας, οι Οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης και οι συγγενείς των θυμάτων, υπό την αιγίδα της Βουλής.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα, στις 10.30 θα τελεστεί μνημόσυνο για την ανάπαυση των ψυχών των εκτελεσθέντων, στο νεκροταφείο Καλαμάτας. Στη συνέχεια, στο κενοτάφιο για τους εκτελεσθέντες μέσα στο νεκροταφείο, προβλέπονται: Επιμνημόσυνη δέηση, σύντομη αναφορά στο ιστορικό της εκτέλεσης, προσκλητήριο πεσόντων, κατάθεση στεφάνων και ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των εκτελεσθέντων.

Η εκτέλεση έγινε στο παλιό στρατόπεδο του 9ου Συντάγματος Πεζικού και οι εκατοντάδες νεκροί (άγνωστο πόσοι ακριβώς) ενταφιάσθηκαν σε ομαδικούς τάφους στην περιοχή των παλιών Δημοτικών Σφαγείων, στη Δυτική Παραλία της Καλαμάτας.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία της αντιστασιακής Πότας Κακκαβά που σε κάθε εκδήλωση αναφέρεται στα γεγονότα εκείνης της περιόδου, όπως τα έζησε, «το Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 1944 οι Γερμανοί έκαναν γενικές συλλήψεις στην ανατολική πόλη, από την Υπαπαντή και πέρα. Συνέλαβαν 1.800. Το πρωί της 8ης Φεβρουαρίου οι γείτονες άκουσαν τα πολυβόλα και τα καμιόνια πηγαινοέρχονταν. Στην πύλη μας είπαν ότι τους στείλανε στη Γερμανία εργάτες. Ομως, φαινόταν το αίμα από τη Λακωνικής, που σταματούσε στη Φαρών. Σκυλιά τους ξέθαψαν αργότερα στην Παραλία κοντά στα παλιά σφαγεία. Με την απελευθέρωση ακούσαμε ότι ήταν 520. Δε μας άφησαν να τους πάρουμε. Εκτελέστηκαν αμέτρητοι. Κανείς δεν ξέρει πόσοι ήταν ακριβώς, γιατί όποιος είχε σκοτωμένο από τους Γερμανούς θεωρείτο προδότης». Του Αντώνη Πετρόγιαννη, στο Θάρρος.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

• Ώρα 10.30: Μνημόσυνο για την ανάπαυση των ψυχών των εκτελεσθέντων στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Κοιμητήριο Καλαμάτας
• Αμέσως μετά, στο κενοτάφιο (Κοιμητήριο Καλαμάτας):
– Επιμνημόσυνη δέηση
– Σύντομη αναφορά στο ιστορικό της εκτέλεσης
– Προσκλητήριο πεσόντων
– Κατάθεση στεφάνων
– Ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των εκτελεσθέντων
– Ανάκρουση Εθνικού Ύμνου.

https://www.eleftheriaonline.gr/local/koinonia/item/116368-teleti-mnimis-gia-ektelesthentes-patriotes-stin-kalamata

3. Αρκεί μια σεμνή θρησκευτική τελετή για τους εκτελεσθέντες του 1944;

Ο Δήμος Καλαμάτας, οι Οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης και οι συγγενείς των θυμάτων διοργανώνουν τελετή μνήμης, στις 12 Φεβρουαρίου, στο Κοιμητήριο Καλαμάτας, για τους συμπατριώτες μας που εκτελέσθηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 8 Φεβρουαρίου 1944, στο παλιό στρατόπεδο του 9ου Συντάγματος Πεζικού και ενταφιάσθηκαν στην περιοχή των τότε Δημοτικών Σφαγείων, στη Δυτική Παραλία. Η τελετή τελεί υπό την αιγίδα της Βουλής των Ελλήνων.
Στην τελευταία πρόταση «κρύβεται», μάλλον, και η δικαιολογία της Δημοτικής Αρχής, ένα ιστορικό γεγονός να το μεταβάλλει σε μια απλή, σεμνή τελετή. Κι όμως η ημερομηνία είναι ξεχωριστή για την πόλη της Καλαμάτας κι ασφαλώς θα έπρεπε να συνοδεύεται κι από άλλες εκδηλώσεις. Προς τιμήν των πεσόντων πατριωτών, αλλά και προς γνώση των νεότερων γενιών, οι οποίες δε γνωρίζουν την ιστορία της πόλης τους. Κι όχι, φυσικά, επειδή ευθύνονται οι ίδιες. Κάποιοι άλλοι θέλουν να επιβάλουν τη λήθη στην ιστορία μας.
Σε κάθε περίπτωση, η παράταξη της μείζονος μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας «Ανοιχτός Δήμος – Ενεργοί Πολίτες» διοργανώνει εκδήλωση τιμής και μνήμης με τίτλο «Ο Ματωμένος Φλεβάρης του 1944: Ναζιστικές Θηριωδίες στην Καλαμάτα».
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Καλαμάτας την προσεχή Δευτέρα και ώρα 7.30 μ.μ. Η παρουσίαση του θέματος θα γίνει από το δημοσιογράφο – συγγραφέα Ηλία Μπιτσάνη και τον Κώστα Αλεξίου, που είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών στην Ελλάδα.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, μεταξύ των άλλων, στόχος είναι να αναδειχθεί το γεγονός ότι η αυτοδιοίκηση πρέπει να έχει ενεργό ρόλο στην ανάδειξη, διατήρηση και εμβάθυνση της τοπικής ιστορίας. Παράλληλα, οφείλει να συμβάλλει στη συγκρότηση ενός ενιαίου συναινετικού αφηγήματος που αφορά στη συλλογική μνήμη και τη διαχείρισή της.
Τέλος, όπως έγινε γνωστό, έπειτα από χρόνια προσπαθειών του επικεφαλής της «Αλλαγής», Θόδωρου Μπρεδήμα, στις 17 Μαρτίου 2017 θα διεξαχθεί ο διαγωνισμός για την ανέγερση μνημείου των εκτελεσθέντων, το οποίο θα τοποθετηθεί στο χώρο του πρώην 9ου Συντάγματος Πεζικού.

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ ΕΙΧΑΝ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ …ΚΑΜΕΝΗ ΚΑΡΑΜΕΛΑ. ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ ΕΙΧΑΝ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΚΑΜΕΝΗ ΚΑΡΑΜΕΛΑ

Ένας αληθινά σοβαρός δημιουργός, ωραίος στιχουργός, αυτοσαρκαζόμενος και διεισδυτικός.

Κείμενο: ελc teamΑποτέλεσμα εικόνας για λουκιανοσ κηλαηδονησ

Δεν ήταν μόνο αυτά που τραγούδησε στη δεκαετία του ’80, όταν έκλεινε το μάτι και έλεγε «Δε μας τρομάζουν τα νέα μέτρα». Ο Λουκιανός είδε τον ξένοιαστο εαυτό μιας εποχής να αποκτάει αμάξι, σπίτι χρέη, γυναίκα κι ερωμένη και κάθισε εκεί δίπλα να το τραγουδήσει, λίγο κοροϊδεύοντας, λίγο μελαγχολικά.

Η γενιά του, σαν παιδί που βαρυστομάχιασε από τα πολλά γλυκά, μια ευφορίαβασανιστική. Ο Λουκιανός ήταν ένας αληθινά σοβαρός δημιουργός, ωραίος στιχουργός, αυτοσαρκαζόμενος και διεισδυτικός. Ποτέ δεν είπε πολλά, τα είπαν όλα τα τραγούδια του. Κυρίως για την Αθήνα που λάτρευε και άλλαζε μαζί με τους κατοίκους, μπροστά στα μάτια του.

Περπατάς μες τους δρόμους της Αθήνας κι εσύ
μιας Αθήνας που πια μας μισεί
στους πολλούς άλλος ένας δε σε ξέρει κανένας
κι ούτε ξέρεις κανέναν κι εσύ
στους πολλούς άλλος ένας δε σε ξέρει κανένας
κι ούτε ξέρεις κανέναν κι εσύ.

Όλοι σε ξέρουν Λουκιανέ και πολύ σε αγάπησαν.

tags / ephemera / ελcBlog / Μουσική / Λουκιανός Κηλαηδόνης

H ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ:

http://www.elculture.gr/blog/article/%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3

Το 1994 είχε υποβληθεί σε επέμβαση by pass. Το 2002 είχε νέο καρδιακό επεισόδιο, ενώ τον Οκτώβρη του 2016 εισήχθη στο νοσοκομείο για να ακολουθήσει μια θεραπεία για την καρδιά του.

Σε συνέντευξη που είχε δώσει στην εφημερίδα Real, είχε αναφέρει: «Κατ’ αρχήν, το ’94 μου έκανε ένα μπαϊμπάς ο υπέροχος Γιακούμπ. Από τότε μέχρι τον περασμένο Γενάρη (σ.σ. του 2012), οπότε είχα το καινούργιο επεισόδιο με την καρδιά μου, οι γιατροί μου έλεγαν, «περπάτα, κόψε το τσιγάρο, μην πίνεις». Αλλά εγώ συνέχισα να κάνω αυτά που ήξερα και δεν άλλαξα τίποτα στη ζωή μου, βαρέθηκα να ασχολούμαι με το τι ακριβώς πρόβλημα έχω και είπα «Αυτός είμαι, όσο ζήσω, όσο πάει!». Το ’94 είχαν φράξει μερικές βασικές αρτηρίες, τις οποίες αντικατέστησαν στο χειρουργείο.

Και ορισμένες από αυτές έφραξαν ξανά. Υπάρχει όμως, μια καλή, η οποία λειτουργεί ακόμα. Μου είπε πρόσφατα μια καρδιολόγος: «Ρε συ, Λουκιανέ, έχεις κλειστή τη Συγγρού και τη Σταδίου, αλλά υπάρχει ακόμα η Πανεπιστημίου η οποία δουλεύει. Μπορείς να κόβεις δρόμο από κει.». Από το ’94 και μετά έπαθα και καρκίνο στον πνεύμονα, αλλά ούτε σ’ αυτή την περίπτωση μάσησα».

ΥΓ Bloger: Η μητέρα μας η συχωρεμένη η κυρά Λούλα,  όταν ανεβήκαμε στην Αθήνα από την Πάτρα που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε, έπιασε δουλειά στο Άλσος Παγκρατίου σαν ταξιθέτρια. Εκεί την έβλεπα σχεδόν κάθε βράδυ και  εκεί γνώρισα όλους τους πρωταγωνιστές του θεάτρου-άσημους τότε, διάσημους στην συνέχεια- και έμαθα και αγάπησα τα τραγούδια του Λουκιανού. Αξέχαστος θα μας μείνει.  

Συνέχεια

Βασίλης Σταθόπουλος: Πριν λίγες ημέρες »έφυγε» από τη ζωή ο παλιός μου συμπαίχτης και αγαπημένος φίλος μου Γιάννης Κοράκης.

Πριν λίγες ημέρες »έφυγε» από τη ζωή ο παλιός μου συμπαίχτης και αγαπημένος φίλος μου Γιάννης Κοράκης. Τα λόγια είναι φτωχά και ανήμπορα να περιγράψουν τον ευγενικό και άδολο χαρακτήρα του! Όταν φεύγουν τέτοιοι αληθινά σπουδαίοι άνθρωποι, ο κόσμος μικραίνει και η κοινωνία μας γίνεται φτωχότερη. Μένουν μόνο οι αναμνήσεις που πονάνε…Τον περασμένο Αύγουστο πίναμε τον καφέ μας χαρούμενοι στην πλατεία στο Κοπανάκι ενθυμούμενοι τις παλιές καλές στιγμές. Ποιος να το φανταζόταν ότι έξι μήνες μετά ο Γιάννης θα »έφευγε» για πάντα από κοντά μας.
Καλό σου ταξίδι αγαπημένε και αξέχαστε φίλε.
Η πρώτη φωτογραφία είναι από τη ποδοσφαιρική αναμέτρηση Διαγόρα – Εράνης Φιλιατρών σε συνεργασία με τον συμπαίκτη μου Γιάννη το 1975. Η δεύτερη φωτογραφία είναι από τη συνάντησή μας στις 3 Αυγούστου 2016 στο Κοπανάκι. Ο Γιάννης είναι ο πρώτος από δεξιά.

Φωτογραφία του Βασίλης Σταθόπουλος.
Φωτογραφία του Βασίλης Σταθόπουλος.

Στο καλό Παπά Γιώργη Λυμπερόπουλε, ήσουν ένας εξαιρετικός άνθρωπος και Ιερέας.

Αύριο Τρίτη στις 12 στο Κοπανάκι στον Άγιο Γεώργιο αποχαιρετούμε έναν εξαιρετικό άνθρωπο και ιερέα. Η απώλειά σου μου δίνει την ευκαιρία να γράψω πόσο ευλογημένος στάθηκα στην ζωή μου που γνώρισα την αγαπημένη μου Γιάννα, την κόρη σου και έγινα και εγώ ένα ακόμα παιδί σου σε αυτήν την υπέροχη οικογένεια του Παπά Γιώργη Λυμπερόπουλου έχοντας δίπλα σου έναν άγγελο την γυναίκα σου την Χριστίνα την παπαδιά αλλά και τα έξι εξαιρετικά παιδιά σου. Περάσαμε υπέροχα μαζί αλλά δυστυχώς φεύγεις νωρίς και θα μας λείψεις πολύ σε όλους και κυρίως στα εγγόνια που σε λάτρευαν. Καλό σου ταξίδι.

Φωτογραφία του Γιώργος Ντόντος.

BAΓΓΕΛΗΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΣ. Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ «ΠΑΤΡΑ ΣΠΟΡ». (ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ).

ΛΙΤΣΑ ΜΟΥ ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ, Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ – Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΜΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ – ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.

Τα πρώτα μας βήματα στο χώρο της Δημοσιογραφίας. Γιαννουλάκης, Βγενόπουλος, Ζαδές, Γιαννόπουλος και άλλα παιδιά που μετά από τόσα χρόνια δεν τα θυμάμαι. Εμείς  17-18χταχρονα και ο Βαγγέλης 3-4 χρόνια μεγαλύτερος. Μας έμαθε πολλά, μου έμαθε να γράφω …τίτλους, κάποια στιγμή είχε γίνει η οικογένειά μου μαζί με την Λίτσα. Ξημεροβραδιαζόμαστε στο τυπογραφείο του Κουλουμπή. Την περισσότερη ύλη στην ΠΑΤΡΑ ΣΠΟΡ την ετοιμάζαμε μεσοβδόμαδα, για το Σαββατοκύριακο αφήναμε χώρο μόνο για τους αγώνες.  Ήταν και ένας λινοτύπης στην παρέα -δεν θυμάμαι τ΄’ονομά του- και η πρώτη μεγάλη μου αποστολή. Ερυθρός Αστέρας – Παναθηναϊκός, το  θλιβερό 4-1 – η εφημερίδα μου είχε βάλει τα μισά έξοδα- και στο γυρισμό, θλιμμένος εγώ, γέλαγε ο Βαγγέλης. «Ξέρεις τι θα πει …Ασλανίδης;» με ρώτησε. Δεν ήξερα, το ‘μαθα μετά το 3-0 στην λεωφόρο.

Στο καλό Βαγγέλη μας, θα σε θυμόμαστε πάντα με νοσταλγία για τα νειάτα μας και αγάπη, για την αγάπη που μας είχες δώσει.

Μαζί με τη σύζυγο του Λίτσα είχε αποκτήσει δύο κόρες την Αγγελική και την Χαρά, ενώ ήταν ένα από τα πιο αγαπητά πρόσωπα στο χώρο της δημοσιογραφίας, ένας άνθρωπος που ήταν πάντα δίπλα στους νέους και σε όσους έκαναν τα πρώτα τους βήματα στο επάγγελμα.

«Έφυγε» από τη ζωή ο Βαγγέλης Σωτηρόπουλος – Ήταν η «ψυχή» της «ΠΑΤΡΑ ΣΠΟΡ» και της τοπικής αθλητικής δημοσιογραφίας

ΕΓΙΝΕ ΣΗΜΕΡΑ Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ

Έφυγε σε ηλικία 68 ετών από τη ζωή ο παλαίμαχος δημοσιογράφος και ιδιοκτήτες επί σειρά ετών της πρώτης αθλητικής εφημερίδας ΠΑΤΡΑ ΣΠΟΡ Βαγγέλης Σωτηρόπουλος

Πάλεψε γενναία το τελευταίο διάστημα, χτυπημένος από βαριά ασθένεια και έφυγε από τη ζωή και κηδεύτηκε σήμερα Δευτέρα στις 12 το μεσημέρι από τον Ιερό Ναό Αγγέλων Α Κοιμητήριο Πατρών.

Εργάστηκε επί σειρά ετών, στην εφημερίδα «Πελοπόννησος», έχοντας παράλληλα την ευθύνη της έκδοσης της αγαπημένης του εφημερίδας ΠΑΤΡΑ ΣΠΟΡ η οποία κυκλοφορούσε κάθε Δευτέρα. Και στη συνέχεια, ενσωματώθηκε στην έκδοση της «Π» της Δευτέρας.

Παράλληλα με το αθλητικό ρεπορτάζ άσκησε καθήκοντα υπευθύνου τυπογραφείου και ατελιέ στην εφημερίδα «Πελοπόννησος». Από την οποία και συνταξιοδοτήθηκε. Ενώ είχε εργαστεί και στην εφημερίδα «Γνώμη».

Στην ιστορία θα μείνουν οι εκδηλώσεις βράβευσης αθλητών από όλα τα αθλήματα που διοργάνωνε ο Βαγγέλης Σωτηρόπουλος στη διάρκεια του καθιερωμένου ετήσιου χορού της ΠΑΤΡΑ ΣΠΟΡ.

Το συντακτικό προσωπικό του tempo24.gr, πολλά μέλη του οποίου συνεργάστηκαν επί σειρά ετών με τον εκλιπόντα, εκφράζει στη σύζυγό του Λίτσα και τα παιδιά του, Αγγελική και Χαρά, θερμά συλλυπητήρια.

Ο Βαγγέλης Σωτηρόπουλος σε εκδήλωση της ΠΑΤΡΑ ΣΠΟΡ πλαισιωμένος από τους δημοσιογράφους (από αριστερά) Νίκο Σύφαντο, Τάκη Αντωνόπουλο και Δημήτρη Σαρρή.

http://www.tempo24.gr/eidisi/53603/efyge-apo-ti-zoi-o-vaggelis-sotiropoylos-itan-i-psyhi-tis-patra-spor-kai-tis-topikis?utm_campaign=shareaholic&utm_medium=facebook&utm_source=socialnetwork