Παρασκευή 20 Μαΐου 2016, εορτασμός της επετείου της Ιστορικής Μάχης του Μανιακίου.

Στις 20 Μαΐου 2016, ημέρα Παρασκευή στις Τοπικές Κοινότητες Μανιακίου και Φλεσσιάδος του Δήμου Πύλου – Νέστορος Π.Ε. Μεσσηνίας, θα εορτασθεί η επέτειος της Ιστορικής Μάχης του Μανιακίου, κατά την οποία στις 20 Μαΐου 1825, ο Αρχιμανδρίτης Υπουργός Εσωτερικών Γρηγόριος Δικαίος – Φλέσσας ή Παπαφλέσσας, μαζί με τους τριακόσιους περίπου συμπολεμιστές του, θυσιάστηκαν για την ελευθερία του υπόδουλου Ελληνισμού.
Το πρόγραμμα του εορτασμού ορίζεται ως εξής:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2016
ΓΕΝΙΚΟΣ ΣΗΜΑΙΟΣΤΟΛΙΣΜΟΣ των τοπικών κοινοτήτων Μανιακίου και Φλεσσιάδος από της 8ης πρωινής μέχρι της δύσης του ηλίου της 20ης Μαΐου 2016.
ΦΩΤΑΓΩΓΗΣΗ των τοπικών κοινοτήτων Μανιακίου και Φλεσσιάδος από της δύσης του ηλίου της 19ης Μαΐου μέχρι των πρωινών ωρών της 21ης Μαΐου.
ΤΟΠΟΣ ΤΕΛΕΣΗΣ ΕΟΡΤΗΣ
α) Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος στα Ταμπούρια Τ.Κ. Φλεσσιάδος Δήμου Πύλου – Νέστορος.
β) Χώρος ανδριάντα Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου Δικαίου – Φλέσσα ή Παπαφλέσσα στον Ιερό Ναό Αναστάσεως του Χριστού (οστεοφυλάκιο των ηρώων της Μάχης του Μανιακίου) της Τ.Κ. Μανιακίου του Δήμου Πύλου – Νέστορος.

Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στα Ταμπούρια, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Τριφυλίας και Ολυμπίας κ. Χρυσοστόμου.

Επιμνημόσυνη Δέηση. Κατάθεση στεφάνων. ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας από τον κ. Γεώργιο Μπαχούμα, εκπαιδευτικό Γυμνασίου Πύλου-Εντεταλμένο Σύμβουλο Παιδείας. ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ.

Έπαρση σημαίας στο χώρο του Ι.Ν. Αναστάσεως του Χριστού της Τ.Κ. Μανιακίου.

Επιμνημόσυνη Δέηση στον παρά τον Ιερό Ναό Αναστάσεως του Χριστού ανδριάντα του Εθνεγέρτη Αρχιμανδρίτη Παπαφλέσσα, κατά την οποία θα προστή ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος.

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΕΦΑΝΩΝ στον Ανδριάντα του Παπαφλέσσα από:
1.Εκπρόσωπο Κυβέρνησης
2.Εκπρόσωπο Βουλής
3.Εκπρόσωπο Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας
4.Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Μεσσηνίας
5.Δήμαρχο Πύλου – Νέστορος
6.Πρόεδρο Τ.Κ. Μανιακίου
7.Εκπροσώπους Οικογένειας του Ήρωος
8.Εκπρόσωπο Συλλόγου Μανιακαίων Αθήνας «Ο ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ»
9.Εκπρόσωπο Συλλόγου Βλαχοπουλαίων Αθήνας
10.Εκπρόσωπο Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Μεσσηνιακών Οργανισμών της Διασποράς,
11.Εκπρόσωπο Παμμεσσηνιακής Ομοσπονδίας Αμερικής & Καναδά και Παναυστραλιανής Ομοσπονδίας Μεσσηνιακών Οργανισμών
12.Εκπρόσωπο Μεσσηνιακής Αμφικτυονίας
ΤΗΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗΣ

Εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας από τον κ.Αθανάσιο Χρήστου, αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Απαγγελίες ποιημάτων από μαθητές και μαθήτριες των σχολείων της περιοχής.
ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Ωδή στον Παπαφλέσσα από τη χορωδία Νεμέας « Πολύφεγγος»

Παραδοσιακοί χοροί από τη χορευτική ομάδα του Δημοτικού Σχολείου Βλαχόπουλου και τον Σύλλογο Αγ. Τριάδας «ΑΡΓΩ»

Πέρας προσέλευσης επισήμων στον Ι.Ν. Αγίας Τριάδος στα Ταμπούρια ώρα 9.40.
Πέρας προσέλευσης επισήμων στον Ι.Ν. Αναστάσεως του Χριστού στο Μανιάκι ώρα 10.40.

Σημείωση bloger: Ανάμεσα στους πεσόντες ήταν και ο Ηλίας Γιαννόπουλος, μακρινός μου πρόγονος, σύμφωνα με διηγήσεις του πατέρα μου, από την Σαρακινάδα.

Σ΄ΟΥΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΞΑΣΤΕΡΙΑ / Σ’ ΟΥΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΗΛΙΟΣ / ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΙΝΑΔΑΣ ΤΑ ΒΟΥΝΑ / ΒΑΡΙΑ ‘ΝΑΙ ΣΚΟΤΙΣΜΕΝΑ / Ο ΛΙΑΚΟΣ ΕΛΑΒΩΘΗΚΕ / ΠΟΘΑΝΕ ΣΤΟ ΜΑΝΙΑΚΙ / ΤΟΝ ΚΛΑΙΕΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ Η ΓΛΥΚΕΙΑ / ΚΑΙ Η ΔΟΛΙΑ ΤΟΥ ΓΥΝΑΙΚΑ / ΣΗΚΩ ΡΕ ΛΙΑΚΟ ΜΑΣ ΓΛΥΚΕ/ ΚΑΙ ΜΗΝ ΒΑΡΙΟΚΟΙΜΑΣΑΙ / ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ / ΚΑΙ ΟΥΛΟ ΤΟ ΝΤΟΥΒΛΕΤΙ…

Σάββατο 14 Μαΐου, εκδήλωση για την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών την 1η Μάιου 1944, στο Χαϊδάρι.

Ο ΠΑΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠ΄ΤΟ ΧΑΛΚΙΑ …ΕΦΥΓΕ. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ.

Ο ΠΑΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΦΥΓΕ….
Το γλυκόλαλο αηδόνι της Τριφυλίας σίγησε. Ο σεβαστός και πολυαγαπημένος μας Παπά Γιάννης- ΓEΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ, από το Χαλκιά, έφυγε και όλα τα δέντρα και τα κλαριά του τόπου μας μαράθηκαν.
Η θλιβερή είδηση του θανάτου του σκοτείνιασε το ανοιξιάτικο γαλάζιο χρώμα του ουρανού της ψυχής όλων όσων τον γνωρίσαμε και ζήσαμε μαζί του.
Το μοιραίο συνέβη στις 12-04-2016 και ώρα 10.30 στο Νοσοκομείο Καλαμάτας, όπου τελευταία νοσηλευόταν από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψει κανείς τη μεγάλη και σημαντική προσωπικότητα του αείμνηστου Παπά Γιάννη. Όσα και να πει γι αυτόν είναι φτωχά και λίγα.
Γεννήθηκε το 1935 στο Χαλκιά Μεσσηνίας, όπου και έζησε τα πρώτα του χρόνια. Χειροτονήθηκε Διάκος στις 05-07-1962 στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Καλλιθέα (Αμφιθέα) Τριφυλίας και Ιερέας στις 17-07-1962 στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας, στην Ανδρίτσαινα.
Αρχικά τοποθετήθηκε στη Μάλθη (Μποντιά), μετά στην Αγριλιά και αργότερα στο Σιδηρόκαστρο, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε το έτος 2οο7.Ενδιάμεσα λειτούργησε σχεδόν σε όλους τους Ναούς της Περιφέρειας της Μητροπόλεως.
Μετά την συνταξιοδότησή του έθεσε προθυμότατα τον εαυτό του στην διάθεση της Ιεράς Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας, η οποία, με αυτόν, εκάλυπτε τα κενά των Ιερέων στην περιοχή της. Κυρίως δε εκάλυπτε, κατά προτίμηση, τα κενά των ορεινών χωριών, για να βρίσκεται κοντά στους αγαπημένους συμπατριώτες και φίλους του, με τους οποίους είχε ζήσει και μεγαλώσει.
Η κηδεία του ήταν πάνδημη . Η νεκρώσιμη ακολουθία του εψάλλη στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στο αγαπημένο του χωριό, το Χαλκιά.
Σ αυτήν παρέστη όλος ο κλήρος της Τριφυλίας και όχι μόνο, καθώς και πλήθος κόσμου από την Κυπαρισσία και όλα τα περίχωρα, δείγμα μεγάλου σεβασμού και αγάπης προς τον αποδημήσαντα.
Ο μελίρρυτος Σεβασμιότατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Χρυσόστομος, στο μεστό επικήδειο λόγο του, εξήρε την προσωπικότητα του Παπά Γιάννη, μίλησε με πολλούς επαίνους και λόγια αγάπης γι αυτόν, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι είχε αναγνωρίσει το εξαίρετο ήθος του, τον αδαμάντινο χαραχτήρα του , τα προσόντα και την προσφορά του και του είχε απονείμει την ανώτατη διάκριση που προβλέπεται από την Ιεροσύνη για τους έγγαμους Ιερείς και κατέληξε στο ότι ο Παπά Γιάννης- και ως συνταξιούχος ακόμη – πρόσφερε στην Μητρόπολη και στην κοινωνία της Τριφυλίας πολύ περισσότερα, από αυτά που προσφέρουν πολλοί εν ενεργεία Ιερείς, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί σύμβολο και παράδειγμα προς μίμηση των συναδέλφων του.
Επικήδειο λόγο ακόμα εκφώνησε και ο επί πολλά έτη Πρόεδρος Σιδηροκάστρου κ. Αθανάσιος Κυριαζής, ο οποίος, επίσης, εξήρε την προσωπικότητα και το έργο του εκλιπόντος Ιερέως.
Εμείς που μεγαλώσαμε και ζήσαμε μαζί τις χαρές και τις πίκρες της ζωής και τον γνωρίσαμε πολύ καλά, θα πούμε ότι ο αείμνηστος και πολυαγαπημένος μας Παπά Γιάννης ήταν πρότυπο αρχών και αξιών.
Ήταν μια σημαντική και ξεχωριστή προσωπικότητα. Διακόνησε με πίστη, αφοσίωση και υποδειγματικό τρόπο το λειτούργημά του. Ήταν προικισμένος με πολλές αρετές και χαρίσματα. Ήταν καλοσυνάτος, ευγενικός, φιλότιμος, φιλόξενος, φιλήσυχος, καλόκαρδος, ευδιάθετος, πρόθυμος για κάθε καλό, εξαίρετος συγγενής και πατριώτης, χαρούμενος, συμπονετικός…. και νοιαζότανε για όλους μας. Είχε πάντα το χαμόγελο και το γλυκό λόγο στο στόμα για τον καθένα. Είχε μια αρχοντιά και μια ευγένεια ψυχής. Με τη συμπεριφορά του είχε αποσπάσει το σεβασμό και την εκτίμηση όλων. Σε όλους μας ήταν πολύ ευχάριστος και στις εκδηλώσεις τον περιμέναμε πάντοτε με χαρά για να μας ευλογήσει και για να ζεστάνει , να ομορφύνει , να νοστιμίσει και να γλυκάνει την ατμόσφαιρα.

Η μορφή του, η φωνή του, η αύρα του, το παράστημά του και γενικά η όλη παρουσία του είχαν κάποια χαρακτηριστικά που αποκάλυπταν την αγιότητά του. Όταν τον έβλεπες άνοιγε η καρδιά σου. Όταν μιλούσες μαζί του οι στεναχώριες σού έφευγαν και γέμιζες χαρά. Όπου πέρναγε ο τόπος μοσχοβολούσε. Η γη, τα δέντρα, ακόμη και οι πέτρες που τον έβλεπαν χαιρόντουσαν και τον καμάρωναν. Ο λόγος του ήταν απλός, αλλά πάντοτε ευωδιαστός από αγάπη και μέσα από αυτόν διέκρινες τη μεγαλοσύνη της καλοσύνης του. Ήταν ακούραστος. Έτρεχε σε όλα τα Εξωκλήσια να λειτουργήσει. Ήταν πανταχού παρών και δίπλα στον καθένα μας. Ιδιαίτερα ήταν κοντά σε αυτούς που είχαν ανάγκη και κυρίως κοντά στα παιδιά και στους νέους. Είχε τελέσει αμέτρητα μυστήρια. Ήταν για όλους μας μια ζεστή αγκαλιά. Ήταν εραστής της Δημοτικής μας Μουσικής και των ωραίων εθίμων και παραδόσεων του τόπου μας. Δημιούργησε μια υπέροχη και θαυμάσια οικογένεια, η οποία θα νιώθει πολλή περήφανη γι αυτόν, όπως περήφανη γι αυτόν θα είναι και όλη η τοπική μας κοινωνία, γιατί ήταν πολύ άξιος λειτουργός και τίμησε τα ράσα του και δικαιολογημένα ο Μητροπολίτης μας προέτρεψε τους Ιερείς να τον μιμηθούν. Τα προβλήματα και τις δυσκολίες της ζωής του τα αντιμετώπιζε πάντοτε με αξιοπρέπεια και περηφάνεια.
Αγαπημένε μας Παπά Γιάννη, ήσουν εξαίρετος. Ήσουν υπέροχος σε όλα. Ήσουν λεβέντης. Σου αξίζει κάθε τιμή και έπαινος. Η Εκκλησία μας σου απένειμε την ανώτατη διάκριση της Ιεροσύνης και οι συντοπίτες μας σε τοποθέτησαν στην κορυφή της κλίμακας της κοινωνικής καταξίωσης. Κατέλαβες ιερή θέση στην καρδιά μας και έγινες παράδειγμα προς μίμηση και η κοινωνία μας θα σε μνημονεύει για πάντα.
Φεύγοντας μας άφησες μεγάλο κενό. Δεν λιγοστέψαμε μόνο. Νιώθουμε ότι ορφανέψαμε κιόλας.Όμως μας άφησες τις παρακαταθήκες σου- τις οποίες και θα ακολουθούμε- καθώς και πολύ ωραίες και ευχάριστες αναμνήσεις, με την ομορφιά των οποίων θα συνεχίσουμε να ζούμε. Πήρες μαζί σου μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Πήρες το σεβασμό, την εκτίμηση, την αγάπη και τις ευχές όλων μας.
Λυπούμεθα που δεν θα σε ξανακούμε στις Εκκλησιές μας να λειτουργείς, που δεν θα σε ξαναδούμε στις στράτες να μας υποδέχεσαι και να μας αγκαλιάζεις και γενικά που θα στερούμεθα τη γλυκιά συντροφιά σου. Τι να κάνουμε, αφού αυτή είναι η μοίρα μας και το θέλημα του Θεού. Θα ζεις όμως στις καρδιές μας και θα σε θυμόμαστε πάντοτε με πολλή αγάπη.
Ευχόμαστε ο Πανάγαθος Θεός να κατατάξει την ψυχή σου » εν σκηναίς Αγίων » και να ρίξει βάλσαμο παρηγοριάς όχι μόνο στα μέλη της οικογένειάς σου και τους συγγενείς σου, αλλά και σε όλους εμάς, που τόσο πολύ μας αγαπούσες και σε αγαπούσαμε. Τέλος προσδοκώντας , σύμφωνα με το Σύμβολο της Πίστεώς μας, Ανάσταση Νεκρών, ευχόμαστε καλή αντάμωση. Πανάλαφρο το χώμα της ιδιαίτερης γλυκιάς σου πατρίδας που σε σκέπασε. Καλό σου ταξίδι. Αιωνία σου η μνήμη.
Αθήνα, 22 Απριλίου 2016
Δημήτρης Γεωργόπουλος

MAΣ ΡΗΜΑΞΕ Ο ΧΑΡΟΝΤΑΣ ΦΕΤΟΣ. ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΜΑΣ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΑΓΑΘΩΝΑ ΑΠ΄ΤΟ ΠΙΤΣΑ.

Ας είναι καλοτάξιδος ο συμπατριώτης μας Αγάθωνας Λιάτσος, για χρόνια πρόεδρος και πάρεδρος στο Σιτοχώρι, εξαιρετικός υδραυλικός -εργάστηκε και στους δυο πρώην Δήμους της περιοχής μας Δωρίου και Κοπανακίου-  αγαπητός στους πάντες και για χρόνια στα καράβια.

Τον πήγαν στο νοσοκομείο της Κυπαρισσίας φίλοι από το Κοπανάκι – είχε μια αδιαθεσία- και έφυγε …μόνος του με τον …καθετήρα. Τον βρήκαν το πρωί, να κοιμάτε τον ύπνο του δικαίου, ο εξαδελφός του Γιώργος Λιάτσος με την Αστυνομία. Τι να σχολιάσουμε; Μαθημένος στα ταξίδια, ας είναι γαλήνιο το τελευταίο του. Η νεκρώσιμος  ακολουθία θα γίνει σήμερα Τετάρτη 16 Μαρτίου στο Σιτοχώρι, στις 3 το απόγευμα.

ΕΦΥΓΕ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Ο ΜΗΤΣΟΣ ΤΖΑΝΕΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΥ.

Στα 46 του, την ώρα που κοιμόταν. Με ενόχλησε πρωϊνιάτικα  ο πένθιμος ήχος της καμπάνας στην Αγριλιά, αλλά το μυαλό μου πήγε σε κάτι γερόντια που έχουμε στο χωριό. Ήταν πολύ πρωί για να ενοχλήσω κάποιον να μάθω περισσότερα, αλλά η είδηση μου ήρθε από φίλο του στην Αθήνα.  Έφυγε το καλύτερο παιδί της Αγριλιάς και κυριολεκτώ συμπατριώτες μου.

Αύριο η νεκρώσιμος ακολουθία -δεν ξέρουμε την ακριβή ώρα- και τούτη τη στιγμή, τον αποχαιρετούν οι συγχωριανοί του με τουφεκιές. Λόγια παρηγοριάς δεν υπάρχουν. Καλοτάξιδος φίλε μου.

ΟΙ «ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΕΣ» ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΝΗ ΜΑΣ.

Καλλιπάτειρα

Ο Σύλλογος Γυναικών ‘ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ’, αποφάσισε να μην συμμετέχει στις φετινές Αποκριάτικες Εκδηλώσεις, ως ένδειξη σεβασμού για τον άδικο χαμό του συντοπίτη μας Αριστομένη Βελισσαρόπουλο και προς την οικογένειά του! Μετά τιμής:
Το: Δ.Σ

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2016. Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Σπύρου Τζόκα, «Ο Κύκλος των ματαίων πράξεων» για τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη στην Τρίπολη.

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2016, στις 8 μ.μ, στο ξενοδοχείο «Παλατίνο».

Το βιβλίο αναφέρεται στη ζωή του αγωνιστή και μάρτυρα της Εθνικής Αντίστασης Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ο οποίος αρνήθηκε  να εξαιρέσει τον εαυτό του από τους 200 μελλοθάνατους, προκειμένου να πάρει κάποιος άλλος κρατούμενος τη θέση του, όπως του ζήτησε ο Φίσερ, γερμανός διοικητής των SS του στρατοπέδου Χαϊδαρίου. Εκτελέστηκε μαζί με τους συντρόφους του το άλλο πρωί, και έγινε ένας από τους διακόσιους της ματωμένης Πρωτομαγιάς του 1944.  Διάλεξε το θάνατο και κέρδισε  την αθανασία.

«Τον άνθρωπο μπορείς αν θες να τον εξοντώσεις, αλλά δεν μπορείς να τον νικήσεις»

Η φράση αυτή του Έρνεστ Χεμινγουαίη κυριαρχούσε στο μυαλό μου, αναφέρει ο συγγραφέας Σπύρος Τζόκας, όταν σκεφτόμουν τη μορφή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, του ήρωα του ιστορικού μυθιστορήματος που επιχείρησα.

Το τελευταίο του βράδυ, αυτό που ξημέρωνε η Πρωτομαγιά του 1944, προσπαθεί να συνθέσει το παζλ της σύντομης ζωής του και ταυτόχρονα λεηλατημένης. Αυτό το βράδυ μιλάει με το παρελθόν. Μεταφέρεται στο χρόνο. Στη διαδρομή της Ιστορίας….από το 1909, που γεννήθηκε. Βρίσκεται στο Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Τα χνάρια της αναζήτησης τον πάνε πίσω. Όχι πολύ πίσω…..έτσι και αλλιώς η ζωή του δεν είναι μεγάλη. Μικρή είναι. Και βασανιστική. Από φύτρα μικρασιατική είναι. Από εκεί ξεκινάει η Ιστορία του.
Και η Ιστορία του τόπου….1909 – 1944. Οι μικρασιάτικοι τόποι, οι σχέσεις με τους Τούρκους, οι εκτοπισμοί του 1914 – 15, η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, η τραγωδία και η καταστροφή, ο νόστος και η απώλεια, η αποκατάσταση και η προσαρμογή, ο μεσοπόλεμος, το ιδιώνυμο, η οικονομική κρίση, οι τόποι εξορίας, η 4η Αυγούστου, ο πόλεμος, η κατοχή, η αντίσταση…..οι εκτελέσεις.

Όλα αυτά στη σύντομη και λεηλατημένη ζωή ενός ανθρώπου….ενός αγωνιστή….ενός ήρωα.

Η τραγική Ιστορία της πατρίδας μας με φόντο τη διαδρομή ενός προσώπου….ενός τραγικού ανθρώπου.

«Μην ξεχνάτε τους Έλληνες!». Έτσι τελείωνε μια δραματική ανταπόκριση. Η κραυγή του Χεμινγουαίη για την τραγωδία του μικρασιατικού Ελληνισμού έφτανε όχι μόνο στον Καναδά, που έστελνε τις ανταποκρίσεις, αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Αυτή η κραυγή ακουγόταν τη νύχτα αυτή στο κελί του. Στην κραυγή αυτή πρόσθετε και τη δικιά του…..για την πατρίδα του, για τους ανθρώπους της, για την αξιοπρέπεια. Μια κραυγή που ερχόταν από πολύ μακριά. Αρκετούς αιώνες πίσω. Τότε που ο Σωκράτης από το κελί του έδινε νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη….. «το σώμα μου είναι φυλακισμένο, όχι το πνεύμα μου» Είναι πραγματικά έτσι; Έτσι είναι. Ο καθολικός άνθρωπος ζει πέρα από το χώρο και το χρόνο…και διαρκώς αναλογίζεται το χρέος του. Και διαρκώς είναι ελεύθερος.


Ναπολέων Σουκατζίδης

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε στην Προύσα το 1909. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κρήτη. Σπούδασε στη Μέση και Ανώτατη Εμπορική Σχολή, εργάστηκε ως λογιστής και υπήρξε πρόεδρος των Εμποροϋπαλλήλων Ηρακλείου. Ανέπτυξε σημαντική συνδικαλιστική δράση, εξαιτίας της οποίας συνελήφθη και εξορίστηκε στον Αϊ Στράτη. Ακολούθως μεταφέρθηκε στις φυλακές της Ακροναυπλίας, των Τρικάλων και της Λάρισας και τελικά κατέληξε στο Χαϊδάρι.

Η αναφορά του ονόματος του Σουκατζίδη στη λίστα των μελλοθανάτων της 1ης Μαΐου 1944 προκάλεσε μεγάλη κατάπληξη και δέος στους κρατουμένους του Χαϊδαρίου. Ο ίδιος αποδέχθηκε τη μοίρα με ένα χαμόγελο και παρέδωσε τη σφυρίχτρα και τα χαρτιά του στον βοηθό διερμηνέα Θανάση Μερεμέτη λέγοντάς του:

«Θανάση, μη ξεχνάς ποτέ πως είσαι Έλληνας κρατούμενος και εξυπηρετείς Έλληνες αγωνιστές. Να είσαι πάντα καλός και μαλακός μαζί τους. Στο πρόσωπό σου τους αποχαιρετώ όλους».
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο γερμανός διοικητής των SS Karl Fischer πρότεινε στον Σουκατζίδη να του χαρίσει τη ζωή, εκτελώντας αντί γι’ αυτόν κάποιον άλλο κρατούμενο. Ο ανδρείος διερμηνέας αρνήθηκε κατηγορηματικά.