Αρχείο κατηγορίας ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018, ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΣΤΗΝ ΣΑΡΑΚΙΝΑΔΑ, ΤΟΥ ΠΕΣΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΠΑΝ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ.

Φωτογραφία της Marika Karaba.

Εκδήλωση τιμής και μνήμης θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 29 Ιουλίου στο Κρυονέρι του Δήμου Τριφυλίας, για τον πεσόντα στην Κύπρο το 1974 δεκανέα καταδρομών Παναγιώτη Γιαννόπουλο.

Η εκδήλωση διοργανώνεται από το Δήμο Τριφυλίας και θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία του χωριού στις 8 το βράδυ. Θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση από τον μητροπολίτη Τριφυλίας και Ολυμπίας κ. Χρυσόστομο. Θα μιλήσει η φιλόλογος Μαρίκα Καραμπά, θα γίνουν καταθέσεις στεφανιών, θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του πεσόντα και θ’ ακολουθήσει ανάκρουση του εθνικού ύμνου.

Κ.Μπ.

 

Παλαιότερη δημοσίευσή μας.

SARAKINADA PANAG

Advertisements

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΕΛΙΤΣΑ. ΟΜΙΛΙΤΗΣ Ο ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΟΥΚΟΥΜΗΣ.

Εκδήλωση στο μνημείο μάχης της Αγορέλιτσας.

 Γράφτηκε από την  

Εκδήλωση στο μνημείο μάχης της Αγορέλιτσας

Οπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση του ΚΚΕ Μεσσηνίας: «Η εκδήλωση γίνεται προς τιμήν των 18 μαχητών και αξιωματικών του ΕΛΑΣ που σκοτώθηκαν στις 19 Ιούλη 1944, σε σκληρή μάχη ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές. Είχε προηγηθεί ενέδρα σε γερμανική φάλαγγα, η οποία ξεκίνησε από την Πύλο με προορισμό την Κυπαρισσία. Ηταν μία από τις πολλές μάχες που έδωσε ο ΕΛΑΣ ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους ταγματασφαλίτες στη Μεσσηνία».

Και συνεχίζει: «Η συμμετοχή στην εκδήλωση είναι η καλύτερη απάντηση στα φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής που το βράδυ 2 προς 3 Ιούλη βεβήλωσαν το μνημείο, αλλά και στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για τη στάση της απέναντι στους χρυσαυγίτες. Αφού με ευθύνη της καθυστερεί αδικαιολόγητα η δίκη της εγκληματικής οργάνωσης, ενώ ταυτόχρονα τους αθωώνει με την κοινή παρουσία υπουργών και βουλευτών της Χρυσής Αυγής σε διάφορες εκδηλώσεις».

Για την εκδήλωση θα αναχωρήσουν λεωφορεία από την Καλαμάτα (8:30 π.μ. από την πλατεία Υπαπαντής).

Η ΤΕ Μεσσηνίας του ΚΚΕ, καταγγέλλει την βεβήλωση του Μνημείου της Εθνικής Αντίστασης στην θέση Αγορέλιτσα.

Το Παράρτημα Μεσσηνίας της Πανελλήνιας  Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ) Καταγγέλλει την βεβήλωση του Μνημείου της Εθνικής Αντίστασης στην θέση Αγορέλιτσα στο γεφύρι του Μανούσου το βράδυ μεταξύ 2 προς 3 Ιουλίου από μέλη της Χρυσής Αυγής.ΓΙΑ ΤΗ ΒΕΒΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ

Μνημείο που δεν βλάπτει σε τίποτα παρά μόνο θυμίζει ένα κομμάτι της πραγματικής ιστορίας όταν οι ΕΛΑΣίτες κατάφεραν να φέρουν πλήγμα στα στρατεύματα κατοχής των Γερμανών κατακτητών για την ελευθερία ,την δημοκρατία και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού.

Τα σχόλια αφήνονται σε κάθε σκεπτόμενο δημοκράτη.

Απαιτούμε από το επίσημο κράτος να πάρει θέση και να τους τιμωρήσει όπως πρέπει.

Το Δ.Σ του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ

ΤΕ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
Καταγγέλλει τη βεβήλωση του μνημείου των ΕΛΑΣιτών στη Χώρα

Το βράδυ 2 προς 3 Ιούλη, φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής βεβήλωσαν το μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στου Μανούσου το Γεφύρι στη Χώρα του Δήμου Πύλου – Νέστωρος.

Το μνημείο έχει στηθεί προς τιμήν των 18 μαχητών και αξιωματικών του ΕΛΑΣ που σκοτώθηκαν στις 19 Ιούλη 1944, σε σκληρή μάχη ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές. Είχε προηγηθεί ενέδρα σε γερμανική φάλαγγα, η οποία ξεκίνησε από την Πύλο με προορισμό την Κυπαρίσσια. Ηταν μία από τις πολλές μάχες που έδωσε ο ΕΛΑΣ ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους στη Μεσσηνία.

Η ΤΕ Μεσσηνίας του ΚΚΕ καταδικάζει απερίφραστα τη θρασύδειλη ενέργεια των φασιστών της Χρυσής Αυγής και σε ανακοίνωσή της σημειώνει ανάμεσα σε άλλα: «Οσο μελάνι και να ρίξουν στις πλάκες του μνημείου, δεν μπορούν να αμαυρώσουν τον Ηλία Σφακιανάκη, αξιωματικό του ελληνικού στρατού που εντάχτηκε στον ΕΛΑΣ, επικεφαλής της μάχης και τους 17 συμμαχητές του, γιατί είναι ήρωες στη συνείδηση του λαού μας. Σε αντίθεση με τις αστικές δυνάμεις των κατακτητών, των συνεργατών τους Ταγματασφαλιτών και των λοιπών συμμοριών που έχουν την αιώνια ρετσινιά του ρουφιάνου, του καταδότη, του ναζί εγκληματία, του αγαπημένου παιδιού του αφεντικού.

Ευθύνη έχει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, για τη στάση της απέναντι στους χρυσαυγίτες. Με ευθύνη της καθυστερεί αδικαιολόγητα η δίκη της εγκληματικής οργάνωσης, ενώ ταυτόχρονα τους αθωώνει με την κοινή παρουσία υπουργών και βουλευτών της Χρυσής Αυγής σε διάφορες εκδηλώσεις.

Αυτοί ήταν πάντα οι φασίστες! Σήμερα καταστρέφουν τα μνημεία των λαϊκών ηρώων, αμαυρώνουν ό,τι θυμίζει στο λαό μας ότι έχει τη δύναμη να οδηγήσει τις εξελίξεις προς όφελός του, φτάνει να το θελήσει. Είναι στην ίδια ρότα με τα αφεντικά, τις κυβερνήσεις και τους οργανισμούς τους (ΕΕ, ΝΑΤΟ κ.τ.λ.) που θέλουν την αιώνια διατήρηση του συστήματος της εκμετάλλευσης. Αύριο θα αποτελούν την προμετωπίδα κράτους και εργοδοσίας ενάντια στο εργατικό – λαϊκό κίνημα».

Καλεί τη νεολαία και το λαό της περιοχής να απομονώσουν τα μαντρόσκυλα του κεφαλαίου, να απαντήσουν «με την άμεση αποκατάσταση του μνημείου και με τη μαζική συμμετοχή στην εκδήλωση που γίνεται κάθε χρόνο στην περιοχή».

«Ο δήμιος σκοτώνει πάντα δυο φορές, τη δεύτερη με τη λήθη». Η δολοφονία των παιδιών έγινε ως αντίποινα για τον θάνατο του Reinhard Heydrich.

Θράσος Αβραάμ

Φωτογραφία του Θράσος Αβραάμ.

Μια σημαντική ημέρα μνήμης αλλά και παράλληλα υπενθύμισης των φρικών εγκλημάτων που διέπραξαν οι ναζί στις χώρες της Ευρώπης είναι η σημερινή. Στις 2 Ιουλίου του 1942, τα περισσότερα από τα παιδιά του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, παραδόθηκαν στο τοπικό γραφείο της Γκεστάπο. Την επομένη 3 Ιουλίου, τα 82 παιδιά μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια. Η δολοφονία των παιδιών έγινε ως αντίποινα για τον θάνατο του Reinhard Heydrich, διοικητή του ναζιστικού προτεκτοράτου της Βοημίας και της Μοραβίας.

Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές μετά την κηδεία του Heydrich μπήκαν οι ναζί στρατιώτες στο χωριό Lidice. Όλοι οι άνδρες μεταφέρθηκαν σε ένα αγρόκτημα στην άκρη του χωριού και εκτελέστηκαν, πρώτα σε ομάδες των πέντε. Όταν ο ηθικός αυτουργός αυτού του τρόμου, Horst Böhme, παραπονέθηκε ότι θα του έπαιρνε πάρα πολύ καιρό για να τους εκτελέσει όλους οι ομάδες έγιναν των δέκα. Μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας, 173 άνδρες είχαν εκτελεστεί.
203 γυναίκες και 105 παιδιά συγκεντρώθηκαν στο σχολείο του χωριού. Από εκεί οδηγήθηκαν σε άλλο σχολείο στην κοντινή πόλη Kladno. Τέσσερις από τις γυναίκες ήταν έγκυες. Οι έγκυες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο για να τους αφαιρεθούν με βίαιο τρόπο τα βρέφη. Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες γυναίκες οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ravensbrück όπου έχασαν τη ζωή τους από μια σειρά από ασθένειες.
Τα παιδιά στην αρχή μεταφέρθηκαν σ ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στο Łódź όπου Γερμανοί Αξιωματούχοι έκαναν τον διαχωρισμό ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους. Από τα 105 παιδιά του Lidice, μόνο τα 17 παιδιά επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους. Κανείς δεν θα μάθει ποτέ αν κάποιο από τα 82 παιδιά έκλαιγε λίγο πριν χάσει την ζωή του, μακριά από το σπίτι, την μητέρα του και τον πατέρα του.
Μετά από χρόνια, 82 χάλκινα αγάλματα, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, στήθηκαν εκεί ως αιώνια υπενθύμιση της σφαγής και του γεγονότος ότι ναζισμός δεν είναι ακόμα μια ιδεολογία είναι έγκλημα.
Ο επιζών του Ολοκαυτώματος Ελί Βιζέλ είχε γράψει «Ο δήμιος σκοτώνει πάντα δυο φορές, τη δεύτερη με τη λήθη». Γι αυτό πρέπει να θυμόμαστε. Ιδίως τώρα που στη χώρα μας μια συμμορία νοσταλγών του Χίτλερ παρουσιάζεται με το προσωπείο του «εθνικιστή» και «πατριώτη» προσπαθώντας να κρύψει την εγκληματική της φύση. Η υποκρισία και η ψευτιά τους περισσεύει όταν από τη μια τραγουδούν δυνατά τον εθνικό ύμνο και τιμούν δήθεν την ελληνική σημαία, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια, ενώ από την άλλη ορκίζονται πίστη στη σημαία του Γ΄Ράιχ γιατί μοναδική «πατρίδα» τους είναι η σβάστικα.
Ποτέ ξανά φασισμός!

Έφυγε ξαφνικά από κοντά μας, ο Αετοβουναίος Παναγιώτης Ι. Φρεντζάς, ας είναι καλοτάξιδος.

Έφυγε ξαφνικά από κοντά μας χθές στον Αετό Μεσσηνίας, ο αγαπημένος μας θείος, κ παππούς Παναγιώτης Ι. Φρεντζάς, θερμά συλλυπητήρια στην οικογενειά του, στη θεία μου κ στα παιδιά του Γιάννη, Σωτήρη, Δημήτρη κ Σοφία οικογενειακώς, είμαστε όλοι συντετριμένοι😪 R.I.P θείε Πάνο!!!!

Σε ηλικία 78 ετών έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή ο γνωστός κωμικός ηθοποιός Χάρρυ Κλυνν.

Σε ηλικία 78 ετών έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή ο γνωστός κωμικός ηθοποιός Χάρρυ Κλυνν. Î£Ï‡ÎµÏ„ική εικόνα

Ο καλλιτέχνης το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και το βράδυ της Κυριακής, κι ενώ βρισκόταν στο σπίτι του, έπαθε κρίση και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου κατέληξε

Η υγεία του είχε επιβαρυνθεί το τελευταίο διάστημα, μετά από το θάνατο του γιου του και βρισκόταν καθηλωμένος με αναπνευστικά προβλήματα σε αναπηρικό αμαξίδιο.

Ποιος ήταν ο Χάρρυ Κλυνν

Το πραγματικό του όνομα ήταν Βασίλης Τριανταφυλλίδης και είχε γεννηθεί στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης στις 7 Μαΐου του 1940 από φτωχή οικογένεια Πόντιων προσφύγων, τον Νίκο και την Κυριακή Τρανταφυλλίδη.

Εξαιτίας δυσμενών οικονομικών συνθηκών, ωθήθηκε στην εργασία από την ηλικία των 5 χρόνων. Παράλληλα φοιτούσε στο Δημοτικό Σχολείο και στο Γυμνάσιο Kαλαμαριάς και αργότερα στο Πέμπτο Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Η συμμετοχή του σε μια βραδιά ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη αλλάζει τη ζωή του, καθώς, εκτός από το πρώτο βραβείο, «κερδίζει» την πρόταση του Οικονομίδη να τον ακολουθήσει στην Αθήνα.

Για τρία χρόνια ο Οικονομίδης υπήρξε δάσκαλος και οδηγός του. Παράλληλα με τις δραματικές του σπουδές στη σχολή του Π. Kατσέλη, εμφανίζεται περιστασιακά σε κοσμικά κέντρα, όπως το «Kάστρο», ο «Bράχος», το «Tροκαντερό», το «Άλσος», και το «Γκρην Παρκ». Στη συνέχεια άρχισε να δουλεύει σε διάφορες ταβέρνες, αναψυκτήρια και καμπαρέ, που ανθούσαν εκείνη την εποχή, για μια τριετία ως πρώτος νουμερίστας και παρουσιαστής προγράμματος. Μετά τη συμμετοχή του σε δύο ταινίες («Γάμος αλά Ελληνικά» και «Τα 201 Καναρίνια») στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και τις πρώτες του θεατρικές εμφανίσεις στα θέατρα Ακροπόλ και Χατζηχρήστου, άρχισε να γίνεται πιο γνωστός.

Το 1964 ταξιδεύει για μερικές εμφανίσεις στο Μόντρεαλ. Αυτή η περίοδος της ζωής του κράτησε 10 χρόνια όπου δούλεψε στις HΠA και στον Kαναδά, σε κέντρα τις ελληνικής διασποράς, σε καφεθέατρα ως stand up comedian (νέο τότε είδος, που μετέπειτα το εισήγαγε στην Ελλάδα), ως ηθοποιός σε underground παραστάσεις και παράλληλα ως συγγραφέας σατιρικών κειμένων. Συνεργάζεται επίσης για πολλά χρόνια με το περιοδικό «Playboy», την εφημερίδα «Daily Worker», το «Village» και το «On the double». Στο Σικάγο παντρεύεται τη γυναίκα του, Χαρίκλεια και εκεί αποκτά το πρώτο από τα 3 του παιδιά, τον Νίκο. Την περίοδο αυτή του προτάθηκε να παίξει και στη γνωστή ταινία «Καμπαρέ», την οποία προσφορά τελικά δεν δέχτηκε. Αργότερα στο Μόντρεαλ απέκτησε τον δεύτερο του γιο Αποστόλη, ενώ η κόρη του Κορίνα γεννήθηκε στην Αθήνα.

Γυρίζει στην Ελλάδα το χειμώνα του 1974 και πρωτοεμφανίζεται στις μπουάτ της Πλάκας, στον «Aιγόκερω» και μετά στο «Zυγό» και τη «Διαγώνιο». Ύστερα δούλεψε στα νυχτερινά κέντρα «Διογένης», «Δειλινά» και «Στορκ». Άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «Για δέσιμο», που κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρεία Columbia το φθινόπωρο του 1978. Αυτός και οι υπόλοιποι δίσκοι του κρατάνε για χρόνια τις πρώτες θέσεις στα δισκογραφικά charts και οι ταινίες του σπάνε όλα τα ρεκόρ των εισιτηρίων.

Οι εμφανίσεις του στην τηλεόραση του χαρίζουν τον τίτλο του εμπορικότερου καλλιτέχνη της χιλιετίας σύμφωνα με την AGB και οι παραστάσεις του στα θέατρα Ορφέας, Άλσος, Δελφινάριο και Μινώα κ.ά. καταρρίπτουν κάθε προηγούμενο εισπρακτικό ρεκόρ.

Το 1998 παρουσιάζεται η πρώτη του ζωγραφική έκθεση στον «Εικαστικό Κύκλο». Από το 2006  έμενε μόνιμα στη γενέτειρά του Καλαμαριά και έγραφε βιβλία, έπαιζε σε παραστάσεις και ζωγράφιζε. Είχε μάλιστα ηγηθεί της αντιπολίτευση στο δήμο Καλαμαριάς.

Το καλλιτεχνικό του έργο 

Πολυτάλαντος, ο Χάρρυ Κλυνν ασχολείθηκε με την τέχνη και το θέαμα, υπερετώντας τα από πολλούς τομείς.

Στο θεατρικό σανίδι ανέβηκε για πρώτη φορά το 1985. Συμμετείχε σε δεκάδες παραστάσεις με τελευταία την επιθεώρηση «Τα Λαμόγια» (Επιθεώρηση), στο θέατρο Οθέλος στην Κύπρο.
Πηγή: Πέθανε ο Χάρρυ Κλυνν | iefimerida.gr

Ο ΗΡΩΪΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΙΑΚΙ. Εργασία: +ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ.

Η ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΑΡΑΚΙΝΑΔΑ- Ο ΗΡΩΪΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΙΑΚΙ- Η ΟΡΝΙΘΟΣΤΗΘΟΣΚΟΠΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ. Εργασία: +ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ. komianos.wordpress.comΣχετική εικόνα

Η ΤΡΟΥΠΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Γιάννος Γιαννόπουλος  ήταν ο πατέρας του ονομαστού σημαιοφόρου Ηλία Γιαννόπουλου  που υπερέτησε υπό τις διαταγές του καπετάνιου Αθανασίου Γρηγορίου μαζί με έναν Κατσικάρη από το χωριό Ψάρι της ορεινής Τριφυλίας. Ο Γιάννος άξιος και γενναίος  πολεμιστής είχε πολεμήσει υπέρ της λευτεριάς της πατρίδας μας κατά την επανάσταση του 1769 – 1770. Καταγόταν από το Κρυονέρι (Σαρακινάδα). Είχε μαλώσει με τον Τούρκο Αγά της περιοχής για οικονομικούς και οικογενειακούς λόγους, Στον οποίο είχε στείλει ειδοποίηση ότι αν τύχει και συναντηθούν οι δρόμοι τους θα τον χαλάσει. Μετά από αυτό ο Αγάς τον είχε επικηρύξει με μεγάλο χρηματικό ποσό και τον καταδίωκε. Λημέρι και κρυψώνα του είχε την περίφημη σπηλιά ή (τρύπα) του Γιαννόπουλου, στα βουνά της Μάλης. Ακόμη και σήμερα οι γεροντότεροι με αυτό το όνομα την γνωρίζουν και ξέρουν την τοποθεσία. Όσοι την έχουν επισκεφτεί ακόμη και σήμερα μπορούν να δουν ίχνη φωτιάς και απομεινάρια από κόκαλα τροφής. Εκεί βρίσκαν καταφύγιο οι τσοπαναραίοι σε κακοκαιρίες και σε περίπτωση που τους έπιανε το βράδυ για να προφυλάξουν τα ζωντανά τους. Από εκεί εξορμούσε και έσπερνε τον τρόμο και την καταστροφή στα τούρκικα φουσάτα, μέχρι την ημέρα που στην πόλη των Φιλιατρών  μετά από συνεννόηση με τον φίλο και πατριώτη Γιώργη Παναγιώταρο, τον βοήθησε και μπόρεσε να περάσει οικογενειακώς με καΐκι στο νησί της Ζακύνθου.

(1806 μετά το αφοριστικό του πατριάρχη, μαζί με τους Κολοκοτρωναίους, με κόκκινα γράμματα είναι σημειώσεις του bloger Δημήτρη Γιαννόπουλου).

Σαν πέρασαν στο νησί οι κάτοικοι τους δέχτηκαν με αγάπη και ζεστασιά, το μέρος που κτίσαν το κονάκι τους το ονόμασαν χωριό Σαρακινάδου προς τιμήν της γενναιότητας του Γιάννου. Σε αυτό το μέρος άφησε την τελευταία του πνοή. Τα παιδιά του επέστρεψαν στην Τριφυλία το 1821 για να λάβουν μέρος στην επανάσταση. Μεταξύ των παιδιών του ήταν και ο Ηλίας Γιαννόπουλος.

(Η οικογενειακή παράδοση των Γιαννοπουλαίων, λέει ότι πήγε μόνος του στην Ζάκυνθο και άφησε τα δυο του αγόρια Ηλία και Νίκο, υπό την προστασία του Αθανάσιου Γρηγοριάδη. Την θυγατέρα του Ζαχάρω την είχε παντρέψει με τον γιο του φίλου του καπετάν Κωνσταντή Αντωνόπουλου, Αντώνη. Λέγεται ότι ήταν ο δεύτερος γάμος της Ζαχάρως, η οποία ήταν παντρεμένη με έναν Χανιτσή, στην Ηλεία -πήγαιναν εκεί στην Αγουλινίτσα για αλάτι- και μάλιστα το χάνι πήρε το όνομά της και μετά έτσι είπαν και το χωριό γύρω από το χάνι, την σημερινή Ζαχάρω.

Γυρίζοντας γνώρισε το ένα από τα δυο αγόρια του, από κάποιο σημάδι. Μάλιστα λένε ότι άφησε και άλλα παιδιά στην Ζάκυνθο, γιατί έτσι ανδρειωμένος που ήταν, του πήγαιναν οι …κοντακιανοί ντόπιοι τις θυγατέρες τους να πιάσουν …σπόρο).

ΗΛΙΑΣ  ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ – ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ- ΚΑΙ Η ΟΡΝΙΘΟΣΤΗΘΟΣΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ.

Ο Ηλίας Γιαννόπουλος ένα από τα παιδιά του Γιάννου, το 1821 γύρισε με την οικογένειά του στην Ορεινή Τρυφυλία και πολέμησε σαν σημαιοφόρος του οπλαρχηγού Θανάση Γρηγορίου. Γενναίος πολεμιστής πήρε μέρος σε πολλές συμπλοκές με τους Τουρκαλβανούς. Τέλος έλαβε μέρος στις 20 Μαΐου 1825 στην περίφημη μάχη στο

Μανιάκι. Λέγεται ότι πριν οκτώ με δέκα μέρες είχε επισκεφτεί την οικογένειά του. Αφού αποφάγανε η μάνα του πήρε στα χέρια της το κόκκαλο από το στήθος της κότας που είχαν φάει και με τρεμάμενα χέρια προσπάθησε να μαντέψει τα μελλούμενα διαβάζοντας τα σημάδια του. Απότομα έχασε τον κόσμο γύρω της, το πρόσωπό της χλωμιασε, όμως δεν είπε λέξη… η νύφη της αισθανόμενη ότι κάτι κακό είχε μαντέψει στην «ορνιθοστηθομαντεία» όπως την ονομάζουνε, δεν είπε τίποτα εκείνη την ώρα αλλά σαν συναντήθηκε αργότερα με την πεθερά της την ώρα που πλένανε τα πιάτα, έμαθε πως στο κόκαλο του στήθους της κότας τα σημάδια ήταν άσχημα, οι γραμμές του σκοτεινές και έδειχναν θάνατικό! Συνεννοήθηκαν με την νύφη της να κάνει την βαριά άρρωστη για αρκετές ημέρες μήπως και γίνει αιτία αυτό για να μην πάει στο Μανιάκι ο Λιάκος μέχρι και της περάσει η «θέρμη». Όμως είχε δώσει τον λόγο του στον Γρηγορίου και στους συμπολεμιστές του να παραβρεθεί στη μάχη στο Μανιάκι. Πριν έρθει το μούσγομα, φόρεσε την καλή φρεσκοπλυμένη στολή του. Η μάνα του στην πόρτα μαζί με την γυναίκα προσπάθησαν μάταια να τον κρατήσουν κοντά τους σαν τις αποχαιρετούσε για να πάει να συναντήσει τους συντρόφους του,λέγοντάς του το σχετικό δημοτικό τραγούδι: ΛΙΑ ΜΑΣ ΤΙ ΟΡΔΥΝΙΑΖΕΣΑΙ ΚΑΙ ΒΑΖΕΙΣ Τ΄ ΑΡΜΑΤΑ ΣΟΥ; / ΛΙΑΚΟ ΣΕ ΓΑΜΟ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΣ ΜΗΔΕ ΣΕ ΠΑΝΗΓΥΡΙ…/ΕΓΩ ΠΑΩ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΝΑ ΧΑΛΑΣΩ!/ ΚΙ ΑΝ ΑΠΟΘΑΝΕΙΣ ΔΥΣΜΟΙΡΕ ΛΙΑΚΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΕ ΚΛΑΨΕΙ; /ΘΕ ΝΑ ΜΕ ΚΛΑΨΕΙ Η ΝΥΧΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΕΓΓΑΡΙ / ΘΕ ΝΑ ΜΕ ΚΛΑΨΕΙ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΟΛΙΑ ΜΟΥ ΓΥΝΑΙΚΑ/ ΘΕ ΝΑ ΜΕ ΚΛΑΨΟΥΝ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ. Και ύστερα βάζοντας φτερά στα πόδια του μέσα από μυστικά μονοπάτια και στενά περάσματα κίνησε να συναντήσει το πεπρωμένο του στη περίφημη μάχη στο Μανιάκι. Η μάνα του  μετά την μάχη σαν έμαθε για το κακό που βρήκε τον γιο της, επήγε στον τόπο του χαμού παίρνοντας μαζί της κρασί και λάδι για να καθαρίσει το σώμα του νεκρού παιδιού της. Τον βρήκε μαυρισμένο από την κάπνα του μπαρουτιού και δίπλα το σπαθί του σπασμένο από την μανία της μάχης. Μοιρολογώντας καθάρισε τις πληγές του με τα δάκρυά της, έπλυνε το σώμα του με κρασί, το άλειψε με λάδι και μετά τον μετέφερε από εκεί μέχρι το χωριό στην πλάτη της, «ζαλιά». Από το πολύ βάρος και την κούραση έμεινε πιασμένη – κυρτή και καμπουριασμένη για όλη την υπόλοιπη ζωή της! Ο θρήνος και το μοιρολόϊ μάνας και της γυναίκας του ράγιζαν καρδιές σε όλη την Ορεινή Τριφυλία! Το μοιρολόϊ τους  έγινε τραγούδι αργότερα που το τραγουδούσαν με περηφάνια οι συχωριανοί τιμώντας την ανδρειωσύνη και τον ηρωϊκό του αγώνα. Σ΄ΟΥΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΞΑΣΤΕΡΙΑ / Σ’ ΟΥΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΗΛΙΟΣ / ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΙΝΑΔΑΣ ΤΑ ΒΟΥΝΑ / ΒΑΡΙΑ ‘ΝΑΙ ΣΚΟΤΙΣΜΕΝΑ / Ο ΛΙΑΚΟΣ ΕΛΑΒΩΘΗΚΕ / ΠΟΘΑΝΕ ΣΤΟ ΜΑΝΙΑΚΙ / ΤΟΝ ΚΛΑΙΕΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ Η ΓΛΥΚΕΙΑ / ΚΑΙ Η ΔΟΛΙΑ ΤΟΥ ΓΥΝΑΙΚΑ / ΣΗΚΩ ΡΕ ΛΙΑΚΟ ΜΑΣ ΓΛΥΚΕ/ ΚΑΙ ΜΗΝ ΒΑΡΙΟΚΟΙΜΑΣΑΙ / ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ / ΚΑΙ ΟΥΛΟ ΤΟ ΝΤΟΥΒΛΕΤΙ…

Ο Αθανάσιος Γρηγοριάδης αναφέρει: Ο Ηλίας Γιαννόπουλος υπηρέτησε σπουδαίως καθ΄όλον τον αγώνα (Ιστορικαί αλήθειαι σελ.261)

Ο Φωτάκος αναφέρει το περιστατικό,  Εφθάσαμε εις το αλώνι του    Κολοκοτρώνη. Τα σώματα ήρχοντο το ένα κατόπιν του άλλου. Ο Γρηγοριάδης είχε τότε τον περίφημο σημαιοφόρο του Ηλίαν ονομαζόμενον, όστις διεκρίθει κατά την μάχην ταύτην δια την παληκαριά του, ήτις ήτο γνωστή εξ άλλων προηγουμένων πολέμων                                                   (Απομνημονεύματα 5ον βιβλίον σελ. 102).

Ο Αμβρόσιος Φραντζης  γράφει: Εις εκείνη την μάχη διεκρίθη ο σημαιοφόρος Γιαννόπουλος εκ Κυπαρισσίας, το ατρόμητο παλληκάρι…(Β΄τόμος σελ. 381-382).  

Πηγή : Αποσπάσματα από το βιβλίο «Η ΤΡΙΦΥΛΙΑ» του Κοσμά Εμμ. Αντωνόπουλου (σελ. 397-398).

Ο Κοσμάς Αντωνόπουλος, απόγονος και αυτός των Γιαννοπουλαίων από την κόρη του Γιάννου Γιαννόπουλου, αναφέρει ότι στο Μανιάκι, έπεσε και ο άλλος γιος του Γιάννου, ο Νίκος. Από τον Νίκο Γιαννόπουλο κρατάει η δικιά μου σκούφια. Μα θα συνεχίσω με τα γενεολογικά …σύντομα.

Εργασία του : ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ, komianos.wordpress.com