Καλημέρα σαααας!!!! Ξεκινήστε αυτή την υπέροχη μέρα διαβάζοντας «άλλα» νέα, διαφορετικά!!! Πολλές ευχές για …

IMG_3654

IMG_3651

Advertisements

ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΑΠΡΙΛΗ, ΠΑΙΔΙΑ ΕΛΑΤΕ ΣΤΟΥΣ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΥΣ, ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΖΩΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΣ.

afisa_gargalianoi

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΟΝΕΩΝ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΩΝ. 12/4/2013

protypi.indd

protypi.indd

Tom and Jerry, καλημέρα πατριώτες με ένα πλατύ χαμόγελο, από μένα και από το 1ο Νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων.

http://blogs.sch.gr/1nipgarg/

«ΤΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΚΙ» ΤΟΥ 1ου ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΩΝ. ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ …ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Κάπου …λέει, έχει 3 ορθογραφικά λάθη, χαχαχα. Σιγά τα ωά. Εγώ μπορώ να τα κάνω σε …μια λέξη.

NAI ΡΕ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ …ΜΙΛΚΟ, ΝΑΙ ΡΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ.

Garyfalia Terizaki

Ο Μίλκο-ς ήρθε περυσι στη ζωή μας! Μικρό κουταβάκι ήταν, μόλις 30 ημερών, όταν τον πήρα στην αγκαλιά μου και τον πήγα σπίτι. Μου θύμισε γάλα με κακάο, γι αυτό και το όνομα… Μόλις τον Οκτώβριο έκλεισε 1 χρόνο ζωής! Ηταν μέλος της οικογένειάς μας πια… Τον είχαμε συνηθίσει , όσο κι αν μου την έδινε που πήδαγε πάνω μου και με λέρωνε… Μας ακολουθούσε στο σχολείο, δεν έλεγε να φύγει και τα παιδιά γελούσαν… Τον έδενα κι εγώ στα κάγκελα και περίμενε εκεί μέχρι να τελειώσω τη δουλειά να γυρίσουμε σπίτι… Ηταν χαριτωμένος και παιχνιδιάρης! Χθες βγήκε μία βόλτα στο απέναντι οικόπεδο… Την πιο μικρή βόλτα που είχε πάει ποτέ… Αρκετή όμως για να φάει τη φόλα που είχε πετάξει κάποιος ανεγκέφαλος στο οικόπεδο και σε όλη τη γειτονιά μάλλον και σκότωσε τρία σκυλιά… Το ένα το έσωσαν… Εντάξει, δε λέω, δεν είναι ωραία εικόνα πολιτισμένης πόλης να κυκλοφορούν αδέσποτα σκυλιά στους δρόμους…Ο δικός μας όμως δεν ήταν αδέσποτος… Μια βόλτα βγήκε! Και την πάτησε… Μπορεί ακόμα και να ενοχλούνται κάποιοι με τα γαβγίσματα … Δηλαδή όταν κάποιος κάνει φασαρία τον σκοτώνουμε; Γιατί αν είναι έτσι… Θύμωσα πολύ χθες… Ακόμα είμαι θυμωμένη. Δεν το χωράει το μυαλό μου… Η εικόνα του να ξεψυχά πονώντας δε σβήνει… Ο μίλκο ήταν το πρώτο μας σκυλάκι. Τα παιδιά μου τον λάτρευαν και πικράθηκαν πολύ ! Δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί το κάνει αυτό ένας άνθρωπος… Δεν έχει λογική…. Είναι δολοφονία. … Και δεν έφταναν οι συναισθηματισμοί έπρεπε να νοιαστούμε και για τα … πρακτικά θέματα. Αυτό το άχαρο κομμάτι της ταφής…. Δεν είχα προβληματιστεί ποτέ… Ευτυχώς που είχα διαβάσει στο facebook για το κοιμητήριο μικρών ζώων…. Ηρθε αμέσως η Αγγελική πήρε το μίλκο μας και του έφτιαξε το τελευταίο του σπίτι! Δεν είναι ούτε απο πλαστικό ούτε από ξύλο… Από χώμα και πετρούλες! Τουλάχιστον είναι θαμμένος αξιοπρεπώς! Γιατί ο τρόπος που πέθανε ήταν εξευτελιστικός! Δεν του άξιζε! Πόνεσε πολύ και υπέφερε… Επειδή γύρω μας ζουν κάφροι… Και εντάξει, το ξέρουμε όλοι ότι είμαστε περιτρυγυρισμένοι από κάφρους… Είναι ανάγκη όμως να σκοτώνουν κιόλας;

Ο Μίλκο-ς ήρθε περυσι στη ζωή μας! Μικρό κουταβάκι ήταν, μόλις 30 ημερών, όταν τον πήρα στην αγκαλιά μου και τον πήγα σπίτι. Μου θύμισε γάλα με κακάο, γι αυτό και το όνομα… Μόλις τον Οκτώβριο έκλεισε 1 χρόνο ζωής! Ηταν μέλος της οικογένειάς μας πια… Τον είχαμε συνηθίσει , όσο κι αν μου την έδινε που πήδαγε πάνω μου και με λέρωνε… Μας ακολουθούσε στο σχολείο, δεν έλεγε να φύγει και τα παιδιά γελούσαν… Τον έδενα κι εγώ στα κάγκελα και περίμενε εκεί μέχρι να τελειώσω τη δουλειά να γυρίσουμε σπίτι… Ηταν χαριτωμένος και παιχνιδιάρης! Χθες βγήκε μία βόλτα στο απέναντι οικόπεδο… Την πιο μικρή βόλτα που είχε πάει ποτέ… Αρκετή όμως για να φάει τη φόλα που είχε πετάξει κάποιος ανεγκέφαλος στο οικόπεδο και σε όλη τη γειτονιά μάλλον και σκότωσε  τρία σκυλιά… Το ένα το έσωσαν… Εντάξει, δε λέω, δεν είναι ωραία εικόνα πολιτισμένης πόλης να κυκλοφορούν αδέσποτα σκυλιά στους δρόμους…Ο δικός μας όμως δεν ήταν αδέσποτος… Μια βόλτα βγήκε! Και την πάτησε… Μπορεί ακόμα και να ενοχλούνται κάποιοι με τα γαβγίσματα … Δηλαδή όταν κάποιος κάνει φασαρία τον σκοτώνουμε;  Γιατί αν είναι έτσι… Θύμωσα πολύ χθες… Ακόμα είμαι θυμωμένη. Δεν το χωράει το μυαλό μου… Η εικόνα του να ξεψυχά πονώντας δε σβήνει…  Ο μίλκο ήταν το πρώτο μας σκυλάκι. Τα παιδιά μου τον λάτρευαν και πικράθηκαν πολύ ! Δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί το κάνει αυτό ένας άνθρωπος… Δεν έχει λογική….  Είναι δολοφονία. … Και δεν έφταναν οι συναισθηματισμοί έπρεπε να νοιαστούμε και για τα … πρακτικά θέματα. Αυτό το άχαρο κομμάτι της ταφής…. Δεν είχα προβληματιστεί ποτέ… Ευτυχώς που είχα διαβάσει στο facebook για το κοιμητήριο μικρών ζώων…. Ηρθε αμέσως η Αγγελική πήρε το μίλκο μας και του έφτιαξε το τελευταίο του σπίτι! Δεν είναι ούτε απο πλαστικό ούτε από ξύλο… Από χώμα και πετρούλες!  Τουλάχιστον είναι θαμμένος αξιοπρεπώς! Γιατί ο τρόπος που πέθανε ήταν εξευτελιστικός! Δεν του άξιζε! Πόνεσε πολύ και υπέφερε… Επειδή γύρω μας ζουν κάφροι…  Και εντάξει, το ξέρουμε όλοι ότι είμαστε περιτρυγυρισμένοι από κάφρους… Είναι ανάγκη όμως να σκοτώνουν κιόλας;

 ΥΓ: Μια ίδια ιστορία μπορώ να σας διηγηθώ και εγώ, που έλειψα 2-3 μέρες στην Αθήνα και με πήραν τηλέφωνο για τον αδέσποτο σκύλο που είχα περιμαζέψει. Ευτυχώς βρέθηκε ένας γείνονας και φυσικά που να τον θάψει στον Σανοβά, κάπου τον παράχωσε.