Αρχείο κατηγορίας ΓΑΜΑ-ΓΑΜΑ

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ …ΤΟΠΙΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΟΙ «ΠΟΣΑΔΙΣΤΕΣ» ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΜΕΝΟΙ; ΤΟΥ …ΣΤΑΘΗ.

Aριστερά και Ιστορία

Στάθης

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο σημερινός μας τίτλος είναι βαρύγδουπος! πιθανόν! αποτελεί όμως μια απόπειρα επισήμανσης του θεμελιώδους, κατά τη γνώμη μου, προβλήματος της εποχής μας: της αδυναμίας της Αριστεράς, της επί μακρόν αδυναμίας της Αριστεράς, να αποκτήσει εκ νέου την πρωτοβουλία στην κίνηση της Ιστορίας.

Σήμερα η Αριστερά, στο πλήθος των εκδοχών της, όχι μόνον δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη Δεξιά, επίσης στο πλήθος των εκδοχών της, αλλά έχει από καιρό μπει σε μια τροχιά καμπής (ιστορικών διαστάσεων) που τη βγάζει απ’ τον πολιτικό στίβο όλο και πιο έντονα και ταυτοχρόνως συρρικνώνει όλο και πιο πολύ την επιρροή της στις κοινωνίες. Τυχόν αναλαμπές εναντιοδρόμησης σ’ αυτήν τη φορά των πραγμάτων δεν είναι παρά αναλαμπές.

Μετά τον Μάιο του 1968, όταν άρχισε η αποκοπή κομμάτων, σχημάτων και διανοουμένων της Αριστεράς από την εργατική τάξη, η απόσταση ως την απαρχή (μέσα της δεκαετίας του ’70 και δεκαετία του ’80) της Δεξιάς Παλινόρθωσης διανύθηκε γρήγορα. Στο τέλος της δεκαετίας του ’80-αρχές της δεκαετίας του ’90, η ΕΣΣΔ κατέρρευσε, χωρίς να κουνηθεί φύλλο. Νεκρό από καιρό το πρώτο εργατικό κράτος, εξεμέτρησε το ψευδοζείν μένοντας για όλη την Αριστερά ένας άταφος νεκρός. Χωρίς πένθος, χωρίς χοές και χωρίς συζήτηση (πλην των μονολόγων όλων), ο γίγαντας παραχώθηκε στον νου και τις καρδιές μας, χωρίς καν να μας στοιχειώσει το ερώτημα του θανάτου του.

Ολοι συνεχίσαμε, κόμματα, ομάδες, πρόσωπα, την πορεία μας προς τις νομοτέλειες, χάνοντας ο ένας μετά τον άλλον την ίδια μας την υπόσταση. Ηδη απ’ τη δεκαετία του ’90 η σοσιαλδημοκρατία άρχισε να απορροφάται από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Τα κομμουνιστικά κόμματα της Δύσης, και κυρίως τα ευρωκομμουνιστικά, αυτοδιαλύθηκαν ή περιθωριοποιήθηκαν σε ρόλους φτωχοσυνοδοιπόρων μιας ολοκληρωτικώς δεξιόστροφης πλέον σοσιαλδημοκρατίας. Τα στελέχη των αριστερίστικων ομάδων της δεκαετίας του ’60 στελέχωσαν καθεστωτικά κόμματα, κυβερνήσεις και υπερεθνικούς οργανισμούς. Οι διανοούμενοι της Αριστεράς μεταλλάχθηκαν σε λειτουργικούς διανοούμενους του συστήματος με όχημα και φερετζέ κάθε είδους αμερικανιά, από τον πολυπολιτισμό ως την πολιτική ορθότητα. Τα εργατικά συνδικάτα επιδόθηκαν σε πελατειακές σχέσεις με το πολιτικό-κρατικό σύστημα και αφυδατώθηκαν. Σε όλα αυτά ασφαλώς υπήρξαν εξαιρέσεις και παλινδρομήσεις, αλλά ήταν απλώς εξαιρέσεις και παλινδρομήσεις.

Η πολιτική υποχώρηση της Αριστεράς σήμανε επίσης και την πολιτισμική οπισθοδρόμηση στις κοινωνίες. Τα συλλογικά προτάγματα αντικαταστάθηκαν από τα ατομικιστικά, η τέχνη για τις μάζες αντικαταστάθηκε από την τέχνη χωρίς τις μάζες (ή και εναντίον τους), τα ανθρωπιστικά γράμματα πήραν την κάτω βόλτα και ο κυνισμός των ιδιωτών άρχισε να θεωρείται η ειλικρίνεια της εποχής.

Με την υποχώρηση της Αριστεράς, ο πόλεμος επανανομιμοποιήθηκε, η δικτατορία της οικονομικής φρίκης έγινε κανόνας της συμπεριφοράς των κυβερνήσεων και η βουλιμία Τραπεζών τε και Πολυεθνικών έγινε ο υπέρτατος νόμος για την καταστροφή των ανθρώπων, των πατρίδων, των εστιών. Ουκ έστιν πλέον επ’ αυτής της Γης Ιουδαίος ή Ελλην, αλλά βασιλεύς ή στρατιώτης. Πλούσιος ή πένης. Με το χάος μεταξύ τους να μεγαλώνει. Ουδέποτε άλλοτε στην ανθρώπινη ιστορία υπήρξε τέτοια ταξική αποθηρίωση. Μάλιστα με τα θηρία να έχουν αρπάξει το μέλλον απ’ τον λαιμό.

Αν δει κανείς σήμερα τον χάρτη της Ευρώπης (και της Ενωσης, και της Ευρώπης), θα διαπιστώσει ότι η υποχώρηση της Αριστεράς στις κοινωνίες είναι ευθέως ανάλογη με την εξάπλωση των δεινών που τις κατατρύχουν. Στη Γερμανία, ο συνασπισμός νεοφιλελευθερισμού-σοσιαλδημοκρατίας δεν δίνει δίφραγκο για το Die Linke, σπρώχνοντας το επίπεδο της ζωής των Γερμανών εργαζομένων όλο και πιο κάτω. Στη Γαλλία, το πικρό 4% του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος συνιστά απλώς ντροπή μπροστά στο 30% της Ακρας Δεξιάς. Στην Ιταλία, όλα τα κοινωνικά δικαιώματα, αλλά και ο καθημερινός πολιτισμός των ανθρώπων, πέφτουν μέσα στη μαύρη τρύπα που άφησε πίσω του με την αυτοδιάλυσή του το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Στη Βρετανία, αναλαμβάνει την ηγεσία του κόμματος η αριστερή του πτέρυγα, αλλά η δεξιά του υπερψηφίζει τους βομβαρδισμούς στη Συρία. Στην Ισπανία, μετά τη δεξιά στροφή του ΣΥΡΙΖΑ, το Podemos, που είχε ήδη αρχίσει να στρίβει δεξιά από μόνο του, βρίσκεται με τη δυναμική του σε ύφεση. Μόνον στην Πορτογαλία επιχειρείται κάτι σε αντίθετη κατεύθυνση κι αυτό δειλά-δειλά, μη σπάσουν αυγά – ίδωμεν!

Στο Βέλγιο, την Αυστρία, την Ολλανδία και σε άλλα κράτη που, όπως όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, αρχίζουν να ζουν υπό το κράτος του φόβου για τα αντίποινα ένεκεν των πολέμων που έχουν εξαπολύσει, η λέξη ριζοσπάστης αρχίζει να σημαίνει τρομοκράτης.

Φαίνεται στη Γηραιά Ηπειρο ωσάν η επέλαση (χθες) και η εγκαθίδρυση (σήμερα) των αντιδραστικών δυνάμεων να είναι ανεναντίωτη. Οι αντιστάσεις σ’ αυτήν τη διαδικασία δεν συγκροτούν κίνημα, παρά μόνον νησίδες ήθους ή ελπίδας μέσα σε ένα ερεβώδες πέλαγος απανθρωπιάς, εκφασισμού και φασισμού. Οι αριστεροί δείχνουν σήμερα να βολοδέρνουν είτε μέσα σε κόμματα σεχταριστικά που δεν έχουν απήχηση στην κοινωνία, είτε μέσα σε αλλόκοτες ομάδες, ακόμα και μισάνθρωπες, είτε σε ευρύτερα ριζοσπαστικά σχήματα που βλέπουν την πολιτική τους να εξαερώνεται απ’ τη στρατηγική τους, είτε στα σπίτια τους με την απελπισία το ίδιο μονήρη με την ελπίδα – το ίδιο ατελέσφορες και οι δύο.

Οι δυνάμεις που κάποτε έγραφαν Ιστορία είναι τώρα σαν η Ιστορία να τις «έχει γράψει». Είναι βέβαιον ότι δεν είναι έτσι. Αλλά όταν φαίνεται ότι είναι έτσι, η δυναμική παραλύει και η αδράνεια ανατροφοδοτείται. Λέμε μεταξύ μας (επιτρέψτε μου εδώ να απευθυνθώ ιδιαιτέρως στους αριστερούς) ότι ελπίζουμε και συνεχίζουμε. Και όντως, πλην λίγων (απολύτως δικαιολογημένων, κατά τη γνώμη μου), δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Ακόμα κι αν έχουμε φθάσει να λειτουργούμε μόνον παρηγορητικώς, είναι και αυτό κάτι που πρέπει να γίνεται.

«Η Γη έτσι κ αλλιώς θα γίνει κόκκινη», μόνον που δεν φαίνεται να ξέρουμε πια τον τρόπο για να το πετύχουμε. «Κόκκινη από ζωή» κι όχι από «θάνατο». Διότι τα παίγνια της Αριστεράς με ανήθικες εκδοχές της πολιτικής, μόνον σε τυραννίδες οδήγησαν.

Προσωπικώς (αν μου το επιτρέπετε) παραμένω ένας νοσταλγός της ΕΣΣΔ, της φωτεινής πλευράς του πρώτου εργατικού κράτους και ταυτοχρόνως ένας αρνητής της σκοτεινής του πλευράς. Της ταύτισης δηλαδή κόμματος-κράτους-συνδικάτων, που οδήγησε στην ανελευθερία και τη γραφειοκρατία.  

Οπως καταλαβαίνετε, η νοσταλγία μου είναι πολύ βολική, κρατάω το καλό και αποτάσσομαι το κακό. Μάλιστα, αυτοί που «έχουν διαβάσει πολύ μαρξισμό» θα έβρισκαν τη νοσταλγία μου μεταφυσική, μη σας πω και «αντιεπιστημονική», ίσως ακόμα και ως μια επιστροφή στις χριστιανικές ρίζες του μαρξισμού. Σωστόν! Κι επιπλέον, ίσως όλα αυτά που σας γράφω σήμερα να είναι στους πιτσιρικάδες απολύτως ακατανόητα. Είτε επειδή δεν τους λύνουν κανένα πρόβλημα (κι αυτός είναι ένας καλός λόγος) , είτε επειδή μόνον το 10% των αποφοίτων του Γυμνασίου μπορεί πλέον να διαβάσει και να γράψει επαρκώς τα ελληνικά (κι αυτός είναι ένας πολύ κακός λόγος).

Η ελληνική αστική τάξη οδήγησε το ελληνικό έθνος σε μια παρατεταμένη παρακμή, απ’ την οποίαν οι λαϊκές δυνάμεις, έτσι όπως τις εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν δείχνουν ικανές να το βγάλουν. Αυτό είναι σήμερα το πρόβλημά μας. Και στην Ελλάδα, και (εις όσα αφορούν την Αριστερά διεθνώς) στην Ευρώπη…

e-nikos

Πηγή: http://anemosantistasis.blogspot.com/2015/12/a_10.html#ixzz3tyz7pDdh

ΕΚΤΑΚΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ …ΤΡΕΧΑΤΕ ΠΟΔΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΝΩ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΑ ΛΕΓΑΝΕ, ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΕΞΙΝΑΝ ΤΑ …ΦΡΥΔΙΑ ΤΟΥΣ.

Να ξεκινήσουμε με το άρθρο του Γιάννη Μποζίκα και έχουμε και συνέχεια.
ΚΑΥΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΣΤΟ Δ.Σ. ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ- ΕΞΙ ΘΕΣΕΙΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕ Ο ΚΑΤΣΙΒΕΛΑΣ, ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΖΗΤΗΣΕ Η ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ

Ανεπαρκής η διαχείριση απορριμμάτων τόνισε ο Δήμαρχος ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ κ. ΚΑΤΣΙΒΕΛΑΣ μιλώντας για το καυτό θέμα των απορριμμάτων με τελικές αποφάσεις στο Δ.Σ.
Αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του ΔΗΜΟΥ ο κ. ΚΑΤΣΙΒΕΛΑΣ τόνισε ότι τα ψέμματα τελειώνουν για την οριστική διαχείριση σκουπιδιών με τη μέθοδο διαλογής στη πηγή και προσωρινό χώρο αποθήκευσης που είχε προτείνει το ΣΩΜΑ το 2012 αλλά ουδέποτε προχώρησε στη χωροθέτηση. Επίσης εξήγησε ότι τολμάμε να γίνουν όσα δεν υλοποιήθηκαν 2 χρόνια με ελλιπή ενημέρωση του κόσμου, προσθέτοντας ότι η Δημοτική αρχή δεν βρήκε καμία απόφαση της επιτροπής στο συρτάρι. Ξεκαθάρισε ότι όλοι πρέπει να επωμιστούν τις πολιτικές ευθύνες για να μην πληρώσουν τα πρόστιμα οι δημότες. Όμως επισημάνει οτι ο Δήμος μπορεί να μπει σε χρηματοδοτικό προγραμμα ώστε το κόστος στο δημότη να μην εκτοξευθεί. Το κόστος για χωροθέτηση αγγίζει 35 ευρω το τόνο με διαλογή στη πηγή ώστε να έχουμε έσοδα.
Στην τοποθέτηση του ο Δήμαρχος αποσαφήνισε ότι πρέπει να κλείσουν οι ΧΑΔΑ ως την 1 Ιανουαρίου 15, να προχωρήσει ο Δήμος με διαλογή στη πηγή και ανακύκλωση. Πρότεινε επίσης να δοθεί στον ίδιο η δυνατότητα διερεύνησης για δημιουργία χώρου διαχείρισης στις 2 λατομικής ζώνες σε Γαργαλιάνους, Φιλιατρά, σε δασώδη περιοχή στο Περδικονέρι είτε τελικά σε μια από τις 3 χωματερές. Εξήγησε ότι το λουκέτο των ΧΑΔΑ είναι διαφορετικό από την αποκατάσταση καταλήγοντας  ότι όλοι θα επωμιστούμε το κοινωνικό κόστος…
ΜΕΘΟΔΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ
Ο αντιδήμαρχος καθαριότητας ανέλυσε την μέθοδο λειτουργίας του χώρου υποδοχής με βάση τις περιβαλλοντικές μελέτες αλλα και την διαχείριση του οργανικού υλικού σε κόστος με την προϋπόθεση ότι θα προχωρήσει η ανακύκλωση που είχε αδρανήσει για 3 χρόνια. Φυσικά επέμεινε στην αξία των απορριμμάτων που διαχωρίζονται στη πηγή ώστε να είναι εμπορεύσιμα. Το θέμα ωστόσο είχε προεκτάσεις για το κόστος μεταφοράς των απορριμμάτων όσο και τον εξωραϊσμούς του χώρου υποδοχής. Το Υπόλοιπο οργανικού υπολείμματος θα φεύγει από το ΔΗΜΟ  σε ποσοστό 15% το οποίο θα είναι ωφέλιμο.
ΣΚΛΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΑΙΡΕΤΩΝ
Σκληρή κριτική άσκησε ο κ. ΑΝΔΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ για την αδράνεια της επιτροπής σχετικά με την μέθοδο, το κέντρο διαλογής, την ανακύκλωση αλλά και την πολιτική ατολμία όσων συμμετείχαν. Επίσης μίλησε για την χωροθέτηση ζητώντας πρόταση απο την πλειοψηφία λέγοντας ότι πρέπει να ληφθεί τελική απόφαση. Στη τοποθέτηση του υπογράμμισε ότι πρέπει να υπογράφουν συμβάσεις για ΧΑΔΑ αλλα ζήτησε να καταλήξει ο Δήμος σε οριστική πρόταση ώστε να τεθεί σε ψηφοφορία.
Ο κ. Κουκούμης επέρριψε ευθύνη σε αιρετούς για την αδράνεια χωροθέτησης αναμένοντας τη λύση εξ ουρανού από την περιφέρεια διερωτώμενος για την ποσότητα απορριμμάτων που θα παραδίδει στην ΤΕΡΝΑ με ποινικές ρήτρες όπως και το φορέα διαχείρισης..
Ο κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ διέγνωσε το κίνδυνο επιβολής εντολής απο το ΥΠΕΚΑ σε περίπτωση προστίμων αναφέροντας τη περίπτωση απόφασης του ΥΠΕΚΑ όπου στο ΔΗΜΟ Πύργου για υποχρεωτική μεταφορά σκουπιδιών στην Ναύπακτο με επιβάρυνση των δημοτών. Παράλληλα χαρακτήρισε  εγκληματική αδράνεια την απραξία των αιρετών τόσο καιρό, λέγοντας ότι ο Δήμαρχος σήμερα προστάτεψε τη παράταξη του μέλη της οποίας συμμετείχαν επι ΚΟΛΛΙΑ στην περίφημη επιτροπή κατονομάζοντας τους αιρετούς. ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΟΖΙΚΑΣ.

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ: ΓΙΑΤΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ; ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΡΙΜΗ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΟΝΗΣ: Η ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ.

ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΜΗΤΣΟ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΕΓΙΝΕΣ Ο «ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ» ΤΗΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ …

ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΜΗΤΣΟ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΕΓΙΝΕΣ Ο «ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ» ΤΗΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ … ΑΥΤΟΣ ΒΡΕ ΤΟΥ ΛΑΛΙΩΤΗ … ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ.

Έγραφε το μήνυμα που πήρα προεκλογικά και πολύ το …καμάρωσα. Ακούς εκεί, ίσος και όμοιος με τον Κωστόπουλο. Αλλά εγώ ρε φιλαράκια από …ΠΑΣΟΚ ούτε απέξω. Τι να εννοούσε άραγε ο …σύντροφος;   (Όχι δεν θα το αναλύσω περισσότερο).

Ο Κωστόπουλος ήταν πάντα στο ΠαΣοΚ και, αν μείνει το ΠαΣοΚ για πάντα, θα μείνει για πάντα στο ΠαΣοΚ. Ήταν το πιο ασυμβίβαστο από τα αγαπημένα παιδιά του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Πέτρος ήταν 20 ετών όταν ο Ανδρέας επέστρεψε στην Ελλάδα στις 16 Αυγούστου 1974 και συμμετείχε και αυτός στην ιστορική υποδοχή στο αεροδρόμιο του «Ελληνικού». Τον είχε φέρει μαζί του ο Κώστας Λαλιώτης, τρία χρόνια μεγαλύτερός του, με τον οποίο έγιναν κολλητοί τα τελευταία χρόνια της χούντας και παραμένουν φίλοι μέχρι σήμερα.

Η χειραψία με τον Ανδρέα τον έκανε «για πάντα ΠαΣοΚ» όπως του αρέσει να διηγείται.«Ήταν σαν να με διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύμα», έλεγε. Κάτι άλλο που του αρέσει να επαναλαμβάνει ήταν ότι γεννήθηκε την ίδια ημέρα με τον Ανδρέα (5 Φεβρουαρίου). Ήταν ο Ανδρέας εκείνος που τον τοποθέτησε το 1981 σε υψηλή θέση στην ελληνική αποστολή στις Βρυξέλλες. Έμεινε τρία χρόνια και αργότερα εργάστηκε στην Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς όπου μεταξύ άλλων ήταν υπεύθυνος για την Μπιενάλε Θεσσαλονίκης (1986). Αργότερα απομακρύνθηκαν, αλλά μετά την επιστροφή του στην κυβέρνηση το 1993 ο Ανδρέας έδωσε την πρώτη του συνέντευξη στον Πέτρο. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΜΕΝ με τίτλο «το μεγάλο comeback του Ανδρέα». Είχαν αρκετό καιρό να συναντηθούν και στο διάστημα αυτό ο Πέτρος έγραψε στο ΚΛΙΚ αρκετά editorial εναντίον του ΠαΣοΚ και του προέδρου του που ο Ανδρέας φυσικά είχε διαβάσει.«Γιατί πήγες τόσο απέναντι;», τον ρώτησε πατρικά μόλις τον είδε στο Μέγαρο Μαξίμου. Ήταν μια από τις λίγες φορές που ο μονίμως ετοιμόλογος Πέτρος δεν είχε έτοιμη την απάντηση.

Όλο το άρθρο: http://www.tovima.gr/media/article/?aid=446160

Από τη χούντα των συνταγματαρχών…47 χρόνια μετά …

Κυρίτση… στον ολοκληρωτισμό των μνημονίων…

Ανακοίνωση με αφορμή τα 47 χρόνια από την 21η Απριλίου, έδωσε στη δημοσιότητα η υποψήφια Περιφερειάρχης Β. Αιγαίου.

Όπως αναφέρει στη δήλωσή της η Α. Κυρίτση: «Κοντά μισός αιώνας έχει περάσει από εκείνη τη μέρα που επιβλήθηκε στη χώρα μας και το λαός της η αμερικανοκίνητη δικτατορία σαν απάντηση των πιο μαύρων τμημάτων του πολιτικού συστήματος και της ολιγαρχίας, σε ένα διογκούμενο λαϊκό κίνημα που απαιτούσε δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.
Πολλές οι σειρήνες της λήθης στον καιρό μας που θα ήθελαν έναν λαό βουτηγμένο στη φτώχεια και τα χρέη, γονατισμένο από την ανάγκη, να μην έχει χρόνο να θυμηθεί και να νιώσει τη συνέχεια της ιστορίας. Να πάψει να αγωνίζεται για τα αυτονόητα που χαρακτηρίζουν μια αξιοπρεπή ζωή.
Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη. Κάθε σημάδι της ιστορίας μας, είναι πολύτιμο υλικό αυτογνωσίας. Για το λαό και κυρίως τη νεολαία μας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσει: Τότε η χούντα των συνταγματαρχών, οι ίντριγκες του παλατιού και οι μεγάλοι προστάτες τους, οι Αμερικανοί. Τώρα τα Μνημόνια της εξαθλίωσης και οι δανειακές συμβάσεις της υποτέλειας με την υπογραφή μιας γερμανοκρατούμενης Ευρώπης.
Ένα κοινό γνώρισμα: Η κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας. Και ένας αβίαστος συνειρμός: Εάν τότε καταργήθηκε η Δημοκρατία, σήμερα οδηγούμαστε σε μια «ολοκληρωτική κοινοβουλευτική δημοκρατία», όπως προειδοποίησε λίγο πριν πεθάνει ο Ζοζέ Σαραμάγκου.
Και η χώρα μας στο στόχαστρο. Δεν θα το ανεχτούμε. Δεν θα αφήσουμε να περάσουν «επτά χρόνια» για να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές και τις κυβερνήσεις που τις ασκούν στην πλάτη του ελληνικού λαού. Στις 18 Μάη δίνουμε την απάντηση της Ανατροπής».

Υποψήφιε, σε είδα να με ενημερώνεις ότι «Χριστός Ανέστη»…

Μάντεψε, ποιος είναι ο καραγκιόζης…

Υποψήφιε, σε είδα να με ενημερώνεις ότι «Χριστός Ανέστη»…

Παρατηρώ ότι από χθες, οι χιλιάδες υποψήφιοι των προσεχών εκλογών μας πληροφορούν ότι «Χριστός Ανέστη» μέσα από τις σελίδες τους στο Facebook και το Twitter.

Ήξερα ότι…
πάντα όταν πλησιάζουν εκλογές, έχουμε όλοι περισσότερους «φίλους» αλλά δεν είχα παρατηρήσει ότι αυξάνονται ξαφνικά και οι θρησκευόμενοι. Να κάτι που και ο τελευταίος ιερέας μάλλον από καιρό θα γνώριζε κι ένας εξυπνάκιας blogger αγνοούσε.

Η Ελλάδα μας όμως είναι μικρό χωριό μικρή ενορία. Αν λοιπόν αγαπητή/ε υποψήφιε/α έχει τύχει να σε γνωρίζω προσωπικά και να μου χαρακτηρίζεις «καραγκιόζηδες» όσους πιστεύουν και τώρα ζητιανεύεις το like μου στο «Xριστός Ανέστη» σου, μάντεψε ποιος είναι ο καραγκιόζης…