Αρχείο κατηγορίας ΒΙΒΛΙΑ

«Η προσέγγιση του τοπίου, κατά την Ελληνιστική περίοδο » της Δρ. Φιλιώς Ηλιοπούλου. Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ (+CD) /

«Η προσέγγιση του τοπίου, κατά την Ελληνιστική περίοδο (με παράδειγμα την Αρχαία Μεσσήνη):» της Δρ. Φιλιώς Ηλιοπούλου : (Αρχιτ/των Μηχανικός, Αρχιτέκτων τοπίου, ΜLΑ Harvard University)

Γράφει : ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Πτυχιούχος Νομικής – Δημ. Δικαίου, Πολιτικών Επιστημών, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Θέλω να συγχαρώ εγκάρδια την Δρ. Φιλιώ Ηλιοπούλου για το επιστημονικό και καλαίσθητο βιβλίο με (262) σελίδες και πολλές φωτογραφίες και σχέδια, με τον ανωτέρω τίτλο, Εκδόσεων Αργοναύτης, που είναι και η Διδακτορική Διατριβή της, και το οποίο παρουσίασε την (21-10-2019) και ώρα 17.30, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων επί της οδού Ακαδημίας αρ. 50, όπου παρευρέθηκα και την άκουσα πλημμυρισμένη από ευαισθησία και χάρη.

Οι διακεκριμένοι εισηγητές παρουσιαστές του βιβλίου Καίτη Δημητσάντου – Κρεμέζη, ομότιμη καθηγήτρια Ε.Μ.Π. και ο Κων/νος Μωραΐτης, καθηγητής του Ε.Μ.Π., καθώς και ο Συντονιστής της Εκδήλωσης Ηλίας Μπεριάτος, Ομοτ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με σημαντικές, αυτονομημένες έννοιες της Αρχιτεκτονικής και σχεδιόμορφες, σπονδυλωτά και αυθεντικά διαρθρωμένες, ερμήνευσαν την διερεύνηση της αρχιτεκτονικής παρέμβασης στο τοπίο.

Αναφέρθηκε σε στιγμές του παρελθόντος, που συναντώνται με την καθημερινότητα, φωτίζοντας τους τρόπους που λειτουργούσε η Αρχιτεκτονική τοπίου στην Αρχαία Μεσσήνη και που ήταν το «παράδειγμα», μέσα από το οποίο, προσεγγίζεται το τοπίο.

Η Δρ. Φιλιώ Ηλιοπούλου κατέδειξε ότι είναι μια ξεχωριστή πνευματική προσωπικότητα και ειδικότερα στην επιστήμη και την τέχνη, με λάμψη, πάθος και έμπνευση, με υψηλή διανόηση, για την ορθή διαχείριση και την προβολή των πολιτιστικών αγαθών, με νέες πρωτότυπες ιδέες και οράματα και τον σχεδιασμό κατάλληλων θεσμικών ορίων.

Η μελέτη της επικεντρώνεται, αφενός στον έντεχνο σχεδιασμό του χώρου και στη διερεύνηση της τοπιακής αυτής ένταξης με συγκεκριμένες κατευθυντήριες αρχές οργάνωσης του χώρου, με προσανατολισμό, ότι τις αρχές αυτές καθόριζαν παράγοντες που αφορούσαν, τόσο την οργάνωση της τοπικής κοινωνίας, όσο και το φυσικό περιβάλλον, δηλαδή, πολιτικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές παράμετροι.

Η έρευνά της διαρθρώνεται σε οκτώ (8) κεφάλαια, στα οποία σε γενικές γραμμές, αναλύεται η μελέτη των οικιστικών συνόλων της Αρχαίας Μεσσήνης και της Μεγαλόπολης, που μαρτυρά την δομή και τον τρόπο οργάνωσης των οικισμών της περιόδου συγκροτήσεώς τους σε σχέση με προγενέστερες. Επίσης αποδεικνύει πως η πολεοδομική συγκρότηση των οικιστικών αυτών συνόλων, συνδέεται με την ευσυνείδητη αξιολόγηση του τοπικού υπόβαθρού της.

Στο βιβλίο της αποτυπώνονται σχέδια και φωτογραφίες του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Μεσσήνης και της Αρχαίας Μεγαλόπολης, όπως και μια σειρά σχεδίων της Ελληνιστικής πόλεως, με έμφαση σε αυτά των πολεοδομικών πόλεων.

Η Δρ. Φιλιώ Ηλιοπούλου, είναι αριστοκράτισσα του πνεύματος, γιατί δεν το σπατάλησε άσκοπα, αλλά φρόντισε να είναι χρήσιμο, ξεδιπλώνοντας τα γεγονότα, που αντανακλούν αρχέγονες ιδέες. Εργάστηκε μεθοδικά και ψύχραιμα, προσπαθώντας να αποκαλύψει, τον τρόπο του σκέπτεσθαι στην Ελληνιστική περίοδο, στον τομέα της σύγχρονης πολεοδομίας. Δεν έμεινε στην επιφάνεια και κατέληξε σε ικανοποιητικούς συλλογισμούς «φωτισμένους με το φως της σύγχρονης επιστήμης». Μέσα από τις αισθαντικά επεξεργασμένες φωτογραφίες και τα σχέδια, που η υπολογισμένη συνθετικότητά τους δημιουργεί ένα είδος τόσο διάφανης, όσο και επενεργητικά ιδιάζουσας στρωματογραφίας, το ανακύπτον αποτέλεσμα δραστηριοποιεί τη συνειρμική λειτουργία του νου, της μνήμης και της φαντασίας της.

Η κληρονομιά των Ελλήνων γνώρισε μέχρι πρόσφατα λεηλασίες, βανδαλισμούς, καταστροφές, ωστόσο η χώρα παραμένει ακόμα ανεκτίμητο και ανεξάντλητο ταμείο πολιτισμού, το οποίο προβάλλει και προσφέρει πρόθυμα, ένα περιβάλλον μοναδικού φυσικού κάλλους, που η ευγένεια των Νεοελλήνων, περιβάλλει συχνά, με σεβασμό και στοργή.

Το βιβλίο της, η Δρ. Φιλιώ Ηλιοπούλου, το αφιερώνει στην οικογένειά της «για όσα στερήθηκε στην πορεία αυτή» και αυτό την τιμά ιδιαίτερα, γιατί είναι, ο φάρος και το λιμάνι της.

Καλοτάξιδο το βιβλίο σου, Δ/νίς Φιλιώ.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Κυριακή, 10 Νοεμβρίου στην Αθήνα: Παρουσίαση του έργου τεσσάρων λογοτεχνών της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων.

Ημερίδα παρουσίασης του έργου 4 λογοτεχνών – μελών της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων

Ημερίδα παρουσίασης του έργου τεσσάρων λογοτεχνών – μελών της, αλλά και της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων, των Λύσανδρου Αντωνόπουλου (Φιλέα Τετράζη), Γαρυφαλλιάς Κατσαμπάνη – Τσαγκάρη, Άγγελου Λάππα και Μαρίας Σταθέα, θα γίνει στην αίθουσα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (Γεωρ. Γενναδίου 8 – Αθήνα) την Κυριακή, 10 Νοεμβρίου, στις 10.30 το πρωί.
Ομιλητές για τον κάθε λογοτέχνη αντίστοιχα είναι οι: Αυγερινός Ανδρέου, πρώην πρόεδρος και νυν μέλος Δ.Σ. της ΕΕΛ, Μαρία Σταθέα, φιλόλογος – συγγραφέας, Κώστας Καρούσος, πρόεδρος ΕΕΛ και Βίβιαν Γιαννούδη – Αυγερινού, κριτικός λογοτεχνίας, ποιήτρια, μέλος Δ.Σ. της ΕΕΛ.
Θα απαγγείλουν οι: Κατερίνα Ντούγκα – Κοτοπούλου, συγγραφέας, μέλος της ΕΕΛ και Σπύρος Αυλωνίτης, πρόεδρος Πειθαρχικού Συμβουλίου ΕΕΛ, συγγραφέας, ποιητής.
Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Δημήτρης Λαμπρόπουλος, γενικός έφορος ΕΕΛ, ποιητής και θα απευθύνουν χαιρετισμό ο πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, Κώστας Καρούσος και η πρόεδρος της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων, Αντωνία Παυλάκου.

Προκήρυξη βραβείου ποίησης πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή «Μ. Πολυδούρη» στην Καλαμάτα.

Προκήρυξη βραβείου ποίησης πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή «Μ. Πολυδούρη».

Βραβείο ποίησης πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή «Μ. Πολυδούρη» προκηρύσσουν ο Δήμος Καλαμάτας, η Κοινωφελής Επιχείρηση «Φάρις» και ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Μεσσηνίας.
Η αίτηση συμμετοχής πρέπει να συνοδεύεται από την ποιητική συλλογή, η οποία πρέπει να έχει εκδοθεί την προηγούμενη χρονιά της βράβευσης (για φέτος έκδοση μέχρι 31/12/2019), και κατατίθεται στη Γραμματεία της Κ.Ε «Φάρις» αυτοπροσώπως, ή ταχυδρομικά, στη διεύθυνση Αθηνών 99 , Β΄ Κτήριο Νέου Δημαρχείου, (τηλ. 2721360611 & 612), μέχρι 28 Φεβρουαρίου 2020, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, σε πέντε (5) αντίτυπα, με την ένδειξη «Για το Βραβείο Ποίησης Μ. Πολυδούρη».
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να διαβάσουν αναλυτικά την προκήρυξη στην ιστοσελίδα του Δήμου Καλαμάτας

ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ: «ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟΙ» ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΠΑΝΟΥ.

Έχεις προσέξει ποτέ τα χέρια της ταμία στο σουπερμάρκετ που ψωνίζεις; Ξέρεις το όνομα του ντελιβερά που σου φέρνει συχνά παραγγελία; Είναι ερωτευμένη η κυρία στα διόδια; Πώς αντέχει τη μπόχα η οδοκαθαρίστρια; Τι σκέφτεται μια τηλεφωνήτρια όταν τελειώνει η βάρδια; Βαριέται μια ταξιθέτρια βλέποντας την ίδια παράσταση κάθε βράδυ; Έχει πιο πολύ στρες ο παρκαδόρος στο πλοίο ή ένας τραυματιοφορέας; Πόσα μαθαίνει ένας θυρωρός σε μεγάλο κτίριο; Τι νιώθει ένας δικαστικός κλητήρας την ώρα της έξωσης; Και τι ζωή είναι αυτή; Υπάρχει πόνος, έλλειψη, κενό, απελπισία ή μόνο ανία, μοναξιά και εσωτερική ακινησία; Συνηθίζεται η πλήξη ή γίνεται όλο και πιο ανυπόφορη; Αντέχεται η απόσταση από τους άλλους και ο καταναγκασμός της επανάληψης ή μήπως όχι; Και όλοι αυτοί, οι απαρατήρητοι, πώς μας βλέπουν; Τι λένε για εμάς; Σίγουρα πολύ περισσότερα απ’ όσα εμείς γι’ αυτούς. Δεν τους αναγνωρίζουμε, δεν τους προσέχουμε, δεν μας ενδιαφέρει να τους ακούσουμε. Και ίσως κάτι χάνουμε. Γιατί εκείνοι μας ξέρουν καλά. Κάποιες φορές καλύτερα απ’ όσο οι ίδιοι τον εαυτό μας.
ΠΡΌΣΚΛΗΣΗ.jpg

Η Αγγελική Σπανού γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε ελληνική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας και νομικά στη Νομική Σχολή της Αθήνας. Από το 1993 εργάζεται ως δημοσιογράφος.

ΣΠΑΝΟΥ.jpg
logo vivliopolis.jpeg
logo ΠΟΛΙΣ.png
ΒΙΒΛΙΟΠΟΛΙΣ, Δήμητρα Δημοπούλου
        Αριστομένους & Νικηταρά 3α,
              Καλαμάτα, ΤΚ 24100
                  27210 28828

«Η προσέγγιση του τοπίου στην ελληνιστική περίοδο» της συμπατριώτισσας μας από το Κοπανάκι, Φιλιώς Ηλιοπούλου.

Οι εκδόσεις Αργοναύτης σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Φιλιώς Ηλιοπούλου, Δρ. Αρχιτέκτονα Μηχανικού – Αρχιτέκτονα τοπίου MLA Harvard University, με θέμα «Η προσέγγιση του τοπίου στην ελληνιστική περίοδο με παράδειγμα την αρχαία Μεσσήνη».Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο

Η εκδήλωση, η οποία τελεί υπό την αιγίδα της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, θα λάβει χώρα την Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2019, στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50, Αθήνα) στις 17:30.

Γιορτή στ΄Αρτίκι. – «Οδοιπορώντας στο Άγιον Όρος» : του Στάθη Παρασκευόπουλου. Γράφει ο Δημήτρης Μητρόπουλος.

«Οδοιπορώντας στο Άγιον Όρος» :

του Στάθη Παρασκευόπουλου

Με ιδιαίτερη ευχαρίστηση, παρευρέθηκα στην παρουσίαση του βιβλίου, με τον τίτλο «Οδοιπορώντας στο Άγιον Όρος» του Αγαπητού φίλου, τ. Επιθεωρητή Δημοτικής Εκπαίδευσης και τ. Προέδρου της Ένωσης Ελλήνων Συγγραφέων, Εκπαιδευτικού Στάθη Παρασκευόπουλου, στην Αίθουσα Ε.Π.Α.Λ. Αλέκος Παπαδόπουλος στην Κυπαρισσία, στις 05-09-2019 και ώρα 19.00.

Το καλαίσθητο βιβλίο, με (222) σελίδες και (33) φωτογραφίες, παρέχει στον αναγνώστη, πλήρη εικόνα της γραφικότητας και ομορφιάς των τοπίων του περιβάλλοντος χώρου του ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, που βρίσκεται στην χερσόνησο του Άθω Χαλκιδικής στην Μακεδονία και αποτελεί το κέντρο του Ορθόδοξου Μηχανισμού.

Το Άγιο Όρος θεωρείται «Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία» εντός της Ελλάδος, ίσως μοναδική στον κόσμο, με εξαίρεση την κοσμική Λάσα του Θιβέτ και από τα σημαντικότερα τμήματα της χώρας και της Ανατολικής Εκκλησίας, λόγω της μεγάλης Εθνικής, Ιστορικής, Θρησκευτικής, γραμματειακής και πολιτιστικής αξίας αυτού.

Επίσης είναι και κέντρο διατήρησης και συντήρησης πλούσιου υλικού, έτσι ώστε να χαρακτηρίζεται «καταφύγιο» και «μουσείο» μοναδικού θησαυρού Ελληνικής Τέχνης και Γραμμάτων.

Ο Συντονιστής της Εκδήλωσης, καταξιωμένος Δημ/φος της Εφημερίδας «ΦΩΝΗ» Μεσσηνίας, Θανάσης Παντές, περιέγραψε με την δική του πολύχρωμη εκφραστικότητα την πνευματικότητά του Συγγραφέα και την προσφορά του στα γράμματα και την κοινωνία, με λόγια πλημμυρισμένα από ευαισθησία και χάρη. Επίσης παρουσίασε και τους πνευματικούς ανθρώπους, Εισηγητές – παρουσιαστές :

– Στρατηγό ε.α. Παναγιώτη Γεωργακόπουλο, βαθυστόχαστο Λαογράφο – ερευνητή και Συγγραφέα,

– τ. Δήμαρχο Τριφυλίας, Κώστα Κόλλια, Συγγραφέα, ταλαντούχο Λογοτέχνη και Συγγραφέα,

– Εκπαιδευτικό Τέλη Γκιαλή, Συγγραφέα, Λαογράφο και Ερευνητή : Οι οποίοι με τρυφερότητα και διέγερση, των ψυχικών τους δονήσεων και συναισθημάτων, εντυπωσίασαν τους ακροατές, σχηματίζοντας μια συνοπτική εικόνα του χώρου, με τις περιώνυμες Μονές και αφήνοντας να προσελκύσουν και να θρέψουν, παντού λεπτομέρειες με ιερό σύμβολο, γεμάτο τον κόσμο της ψυχής τους. Προσέφεραν στους ακροατές, μια πανδαισία και απόλαυση, παραδοσιακές ιστορικές και εκκλησιαστικές μορφές και ρυθμούς, που αναπλάθοντας συνεχώς, αναγεννώνται και συναντούν το ρεύμα πολλών αιώνων, το θρίαμβο του Θείου Μεγαλείου και τις τάσεις της σύγχρονης εποχής, μέσα από τα οποία αναθρήσκουν, μνήμες, ιστορίες και θρύλοι, εποχών ακμής και κλέους, της Χριστιανοσύνης.

Οδοιπορώντας στο Άγιον Όρος, ο Συγγραφέας και επισκεπτόμενος τις είκοσι (20) Μονές – Κυριαρχικές, Βασιλικές, Πατριαρχικές και Στραυροπηγιανές – τις Σκήτες, τα κελιά, τις καλύβες και τα καθίσματα, αναβαθμίστηκε πνευματικά και δεν τονώθηκε, μόνο το θρησκευτικό και το Ενικό συναίσθημα, με το προσκύνημα των Ιερών Εικόνων, αλλά συμμετείχε στις Ιερές ακολουθίες και επισκέφτηκε τους χώρους που φυλάσσονται, θρησκευτικοί και Εθνικοί Θησαυροί, που συνδέονται με ένα παρελθόν, ένα όραμα και μια ιδέα της χριστιανικής πίστης που παραμένει ο μεγάλος στόχος και μεγαλόπνοον πρόγραμμα.

Το βιβλίο του Στάθη Παρασκευόπουλου, με τις περιγραφές των Μοναστηριών, σε όλες τις επισκέψεις του, δίνει στους αναγνώστες πλήρη εικόνα του τρόπου λειτουργίας τους, των Αγρυπνιών, των Λειτουργιών, όλες τις βραδινές ώρες, τις μορφές γεγονότων της Θείας Οικονομίας, αλλά και σε πρόσωπα της ορθοδόξου, καθώς και της Ελληνικής Ιστορίας.

Επίσης ερμηνεύει τα πυκνά εκκλησιαστικά γεγονότα, εξελίξεις, συνεχείς και ταχύτατες εναλλαγές στη διεθνή πολιτική ατμόσφαιρα και την δίνη των πολιτικών διαπλοκών και συμβάσεων, καθώς και των ανταγωνισμών, μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Την επέκταση Ζωνών ελέγχου και επιρροής, προκειμένου να διατηρήσει, το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος την ανεξαρτησία του, να επεκτείνει τα όριά του και διεκδικήσει μια ισάξια και ισότιμη θέση στην σύγχρονη εποχή, ιστορία που έχει αποτυπωθεί, όταν η κοινωνία σχοινοβατεί σε χάος κενότητας, τα όρια του οποίου, έχουν διευρύνει σημαντικά, η έλλειψη παιδείας και αυτοπεποίθησης, η απώλεια αυτοσεβασμού, η απαξίωση της πολιτιστικής κληρονομιάς και η τοποθέτηση ξένων και ανοίκειων τρόπων διαβίωσης.

Θέλω να συγχαρώ τον πολυγραφώτατο Συγγραφέα του προαναφερόμενου βιβλίου και των άλλων ογδόντα (80) βιβλίων που έχει εκδόσει, Αγαπητό Στάθη. Ιδιαίτερα δραστήριο, σώφρονα, συνετό, ταπεινό και υποδειγματικά ευγενικό, γιατί δίνει την αφορμή, να γνωρίσουμε την γραφικότητα και ομορφιά των τοπίων του ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, οι οποίες είναι απαράμιλλες γιατί περικλείουν μέσα τους, όλη την ιστορία του. Δεν θα ήταν υπερβολή, να ισχυρισθεί κάποιος, ιδίως στις μέρες που ζούμε, ότι σπανίζουν κυριολεκτικά οι ταλαντούχοι συγγραφείς και μάλιστα οι επιτυχημένοι, που διαθέτουν παιδεία, καλλιέργεια, στοχαστικότητα, πηγαία έμπνευση, διάθεση πολυσήμαντης επικοινωνίας και μεταδοτικότητα, όπως ο Στάθης. Η πολυμέρεια ενδιαφερόντων, η αντιληπτική ευαισθησία, οξυδέρκεια και διαρκώς εμπλουτισμένες γνώσεις, η βαθειά αισθητικότητα και εμβληματικές ποιότητες, με τις οποίες διαμόρφωσε τη μεταστατική συγγραφή του, είναι τα κύρια γνωρίσματα, που αποτυπώνουν, την ιδιαίτερη πνευματική προσωπικότητά του και διαφαίνονται στη μελέτη του βιβλίου του «Οδοιπορώντας στο ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ».

Δημήτριος Π. Μητρόπουλος

Αντ/γος ε.α. Επίτ. Υπαρ/γός ΕΛΑΣ

Πτυχιούχος Νομικής και Δημ. δικαίου & Πολιτ. Επιστημών

Διπλωματούχος CΑΜ Λονδίνου

Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Εορτή στο Εκκλησάκι  Άγιος Δημήτριος

περιοχής Αρτικίου – Τριφυλίας.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, βουνό, ουρανός, δέντρο, γρασίδι, λουλούδι, φυτό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Γιορτάστηκε με ιδιαίτερη ταπεινότητα και Ευσέβεια την 26- 08 – 2019,  η εορτή της (Αποτομής του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή), αντί για τις          29-08-2019 σήμερα, ελλείψει ιερέως,  στο Εκκλησάκι # Άγιος Δημήτριος # , περιοχής Αρτικίου – Τριφυλίας.

Μετά τη θεία λειτουργία,  η οποία έγινε με κατάνυξη και αρμονική Ψαλτική  ψαλμωδία,  ακολούθησε Αρτοκλασία και προσφορά πλούσιων εδεσμάτων,  από τον Ιδιοκτήτη της Εκκλησίας Γιώργο Γεωργιόπουλο,  την ευγενέστατη Σύζυγό του και την Αδελφή του και χαρήκαμε όλοι που συνεχίζεται,  κάθε χρόνο αυτή η γιορτή και το Έθιμο της παράδοσης του τόπου μας.

Παρευρέθηκα στη γιορτή και σωρεύτηκαν μέσα μου εικόνες της παιδικής μου ηλικίας,  από τη ζωή στο χωριό μου το Αρτίκι,  πού ερχόμαστε στο Εκκλησάκι κάθε χρόνο με τους γονείς μου.

Αυτό είναι , όπως όταν ξανασυναντάς,  τα δένδρα και τα λουλούδια του κόσμου των αναμνήσεων,  όπως όταν ξαναδοκιμάζεις ένα κρασί,  ένα φαγητό,  ένα μήλο,  ένα φάρμακο,  » η σου έρχεται στη  μύτη,  μια μυρωδιά που δεν έχεις δοκιμάσει,  εδώ και χρόνο και που συνδέεται,  με χίλιες ανώνυμες αναμνήσεις.

Ηχούσε στα αυτιά μου η γλώσσα της μητέρας μου και του πατέρα μου,  τόσο βαθειά,  τόσο ιερά, που ξεπηδούσε μπροστά μου,  κάτι υπέροχο και απόλυτο πράγμα,  για να με ξαναφέρει στους ήχους της νιότης μου και για να μου πει πόσο είναι βαθιά ριζωμένα και αναπόδραστα θραύσματα,  από καθημερινότητες , λειτουργώντας σαν μετέωρες αναθεωρήσεις,  κι» αδιευκρίνιστες καταστάσεις στα πελάγη του υποσυνειδήτου.

Εκπλήξεις πράξεων και ατελών καύσεων της ζωής μας,  αλλά και αναγκαιότητες,  που ευδοκιμούν εντός μας,  καθώς αυτές συχνά θέλουμε να τις οραματιζόμαστε να ισορροπούν οριακά ανάμεσα στο γήινο και τον υπερβατικό κόσμο,  στις συνεχείς αναχωρήσεις μας και στις ανατροπές μας,  στους στόχους και στις επισφαλείς η ατελέσφορες συχνά επιστροφές μας.

Στη γιορτή παρευρέθηκαν,   η οικογένεια του Γιάννη Βελησσαρόπουλου ,  η Γεωργία Μελά , ο Σωτήρης Τασσόπουλος με τη Σύζυγό του και την αδελφή του Γεωργία και το γιό της Φώτη , η Βιβή Μητροπούλου με την κόρη της Εύη από την Αθήνα , ο Σωτήρης Διακουμής με τη Σύζυγό του Βούλα , ο Βασίλης Μητρόπουλος , ο Τάκης Ηλιόπουλος , η Μιμίκα Αναγνωστοπούλου , η Βάσω Βελησαροπούλου , και άλλοι κάτοικοί νεαροί του  Αρτικίου και των γύρω χωριών. Την εορτή τίμησε με την παρουσία του και  ο Πολυγραφότατος Συγγραφέας – τ.Επιθεωρητής Δημοτικής Εκπαίδευσης  και τ. Πρόεδρος των Ελλήνων Συγγραφέων, Στάθης Παρασκευόπουλος από το γειτονικό χωριό Μύρου,   με τη Σύζυγό του Κάκια και άλλοι επώνυμοι από τα γύρω χωριά.

Δημήτριος Μητρόπουλος

Αρτικαίος

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΗΜΩΣΗ ΤΩΝ ΧΩΡΙΏΝ ΜΑΣ. ΓΙΑ ΤΟ ΓΛΥΚΟΡΡΙΖΙ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ …ΕΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟ, ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΟΝΤΟΒΟΥΝΗΣΙΟΥ.

«Η ΕΡΗΜΩΣΗ ΤΩΝ ΧΩΡΙΏΝ ΜΑΣ«.  ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ

Δεκαετίες τώρα,όπου κι`αν βρέθηκα ανά την υφήλιο,τέλη Ιουλίου και για ένα περίπου μήνα,επιστρέφω και «κατασκηνώνω« στον γενέθλιο τόπο μου,για να «ανεφοδιασθώ«με τις γεύσεις και τις μυρωδιές των αγαπημένων θερινών οπωρών (σύκα,αχλάδια,σταφύδα ,καρπούζια κ.α),για να με κρατούν άγρυπνο νοσταλγό του χωριού μου (Γλυκορρίζιον-Τριφυλίας-Μεσσηνίας).

Αυτή τη χρονιά όμως ,αλλά και τις τελευταίες προηγούμενες ,άφησα το χωριό μου με μια παράξενη πικρή γεύση που της έδωσα την ονομασία «η ερήμωση των χωριών μας« . Και το γράφω αυτό, γιατί στο αγαπημένο μου χωριό δεν έχω πλέον τη δυνατότητα να καθίσω απέναντι σε λίγους νέους άνδρες –γυναίκες, μόνιμους κατοίκους του χωριού και να κουβεντιάσουμε για τα τρέχοντα τοπικά και άλλα γενικότερα θέματα και αυτό γιατί , απλώς ,δεν υπάρχουν πλέον νέοι άνθρωποι στα χωριά μας .

Δυστυχώς,όποιος γεννήθηκε ,έζησε και μεγάλωσε σε χωριό και έχει κρατήσει τους δεσμούς του,  διαπιστώνει σήμερα με την πρώτη του επαφή ότι έχει επέλθει η πλήρης δημογραφική,πολιτική,οικονομική και πολιτιστική «απαξίωση« , διάβασε ερήμωση της υπαίθρου , των χωριών μας.

Και για να εννοήσουμε πλήρως τη πραγματική διάσταση του θέματος ,παραθέτω λιτά και απλά την πρόσφατα ιστορική και σημερινή παράμετρο του φαινομένου στο χωριό μου: 1955-70 μόνιμοι κάτοικοι περί τους 350…ένα εξατάξιο μονοθέσιο δημοτικό σχολείο με 65 μαθητές… αυτοδιοικητική κοινότητα.. 3 καφενεία. Σήμερα 2019:μόνιμοι κάτοικοι 37…το σχολείο καταργήθηκε πριν 28 χρόνια…δεν υπάρχει κοινότητα… δεν υπάρχουν καφενεία . Τη νέα γενιά αποτελούν τρείς οικογένειες με 9 παιδιά σχολικής ηλικίας.

Και δυστυχώς το πρόβλημα της ερήμωσης των χωριών μας θα επιδεινωθεί καθόσον είναι μέρος του γενικότερου δημογραφικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας , που σύμφωνα με τη τελευταία (πριν 3 μήνες) επιστημονική έρευνα του δημογραφικού εργαστηρίου του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο πληθυσμός της Ελλάδος το 2035 μπορεί να μειωθεί από 10.4 εκ .έως 9.5 εκ, το δε 2050 από 10 εκ .έως 8.3 εκ.

Τα κοινωνικά προβλήματα και οι δυσάρεστες καταστάσεις που έχει επιφέρει η ερήμωση των χωριών μας είναι τα ίδια κάθε φορά που επισκέπτομαι το χωριό , για να αναβαπτιστώ στα νάματα της γενέθλιας γης.

Σύμφωνα με τις τεκμηριωμένες εκτιμήσεις, τα πολυσύνθετα κοινωνικο/πολιτικο/οικονομικά αίτια που οδήγησαν στην ερήμωση της υπαίθρου γενικώς οφείλονται στην έξαρση της αστυφιλίας και στην εξωτερική  μετανάστευση που βίωσε η ελληνική κοινωνία μετά τον εμφύλιο πόλεμο και κατά τις δεκαετίες του 50 και 60. Είναι όμως καιρός  και τώρα δεν είναι αργά, να κάνουμε κάτι και να μη καθίσουμε με σταυρωμένα τα χέρια , όπως λένε στο χωριό μου .

Λόγω της επαγγελματικής μου ιδιότητος , είχα τις ευκαιρίες και δυνατότητες να γνωρίσω και ζήσω σε πολλές και διάφορες χώρες και να είμαι σε θέση να διατυπώσω , πέρα και πάνω από όποιες εθνικιστικές και κακώς εννοούμενες πατριωτικές θεωρήσεις και εξάρσεις, τεκμηριωμένα τη προσωπική μου άποψη/εκτίμηση , την οποία νομίζω μπορεί να συμμεριστεί κάθε καλοπροαίρετος και ελεύθερα σκεπτόμενος συμπολίτης, ότι ζούμε σε μια προικισμένη/ευλογημένη από πλευράς φυσικής, κλιματολογικής και ανθρωπίνου δυναμικού χώρα , που μπορούσε και  μπορεί σήμερα να ανταποκριθεί και αντεπεξέλθει στη τρέχουσα κρίση και προκλήσεις , αξιοποιώντας τα συγκριτικά αυτά κι` άλλα πλεονεκτήματα που διαθέτει.

Επί του θέματός μας , το ζητούμενο είναι να ξαναζωντανέψουν τα χωριά μας , να αναβιώσουν , να επανενταχθούν στη παραγωγική και πολιτιστική διαδικασία , να ανασάνουν δημογραφικά , να ξαναγίνουν  όπως κάποτε , η μήτρα της φυλής μας , όπως έχει αναγνωρισθεί ιστορικός.

Το πως θα γίνουν είναι το έτερον ζητούμενο , που μπορεί να φαίνεται και ακούγεται ονειρικό , είναι όμως εφικτό , με τη προϋπόθεση ότι θα υπάρξει κατάθεση , πολιτικής τόλμης , αποφασιστικότητας , φαντασίας   στην εξουσία , οργανωτικότητας και δια-πολιτικήςσυνεννόησης/συναντίληψης.

Φειδώμενος του  φιλόξενου χώρου της «Ε«, καταθέτω τηλεγραφικά την εξής πρότασή μου: Όπως πρέπει να υπάρχει Ενεργή εθνική συνεννόηση των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, στο ίδιο αυτό πνεύμα να εκπονηθεί , συνταχθεί και συμφωνηθεί ένα μακροχρόνιο στρατηγικό αναπτυξιακό πρόγραμμα δημογραφικής- κοινωνικής-οικονομικής ανασυγκρότησης των χωριών μας.

Με αίσθημα ιστορικής/πολιτικής ευθύνης , κυβέρνηση και δημοκρατικές αντιπολιτευτικές παρατάξεις , αφού παραμερίσουν τα ανόητα φληναφήματα και τις στείρες αντιπαραθέσεις να καθίσουν στο τραπέζι και να δεσμευτούν σε βάθος χρόνου σε ένα σύνθετο αναπτυξιακό πρόγραμμα , που θα στοχεύει στην αναβίωση , γενικώς της υπαίθρου

     Το «εργαλείο-όργανο« υλοποίησης του προγράμματος αυτού θα είναι οι νέοι μας , που στη σημερινή αρνητική συγκυρία διαγκωνίζονται στα περιθώρια των αστικών κέντρων , ψάχνοντας να βρουν μια ανασφάλιστη δουλίτσα που θα τους εξασφαλίζει την ημερήσια «φραπεδιά«. Το εθνικό αυτό πρόγραμμα , που μπορεί να ενισχυθεί από ανάλογα ευρωπαϊκά , θα απευθύνεται και θα προσκαλεί νέους για επιστροφή ή εγκατάσταση στα χωριά , με οικονομικούς και κοινωνικούς προνομιακούς όρους , που θα τους δίνουν τις δυνατότητες να ενταχθούν στο εν ευρεία εννοία γίγνεσθαι της αγροτικής οικονομίας και κοινωνίας.

Δεν είναι του παρόντος και δεν είμαι εξ αντικειμένου σε θέση να παραθέσω ιδέες και σχέδια δράσης και εκπόνησης , καθώς οι αρμόδιοι παράγοντες είναι ικανοί προς τούτο , το μόνο όμως που χρειάζεται είναι όραμα, θέληση  και συμμετοχική δράση.

Και μόνο η σκέψη ότι στα χωριά μας θα γίνονται γάμοι και βαφτίσια και θα μπορούμε να βρίσκουμε στο ιστορικό παζάρι της Κυπαρισσίας (απ`το 1902) ελληνικά, σκόρδα, κρεμμύδια, πατάτες και λεμόνια  και όχι εισαγόμενα από τη Κίνα , Αίγυπτο και Αργεντινή , αναθαρρεύει τους λιγοστούς εναπομείναντες «ακρίτες μας« να κρατήσουν ψηλά τη σημαία της ιστορικής συνέχειας των χωριών μας.

                             Χρίστος Κοντοβουνήσιος- π.Πρέσβυς

                       Γλυκορρίζιον- Τριφυλίας-Αύγουστος- 2019   

Κοντοβουνήσιος, Χρίστος

Ο Χρίστος Κοντοβουνήσιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Γλυκορρίζι Κυπαρισσίας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες, Διεθνείς σχέσεις, Δίκαιο στην Αθήνα, Στοκχόλμη και στη Σορβόννη – Παρίσι. Το 1979 εισήλθε στο Διπλωματικό Σώμα.
Έχει υπηρετήσει σε διάφορες χώρες. Σήμερα είναι Πρέσβης της Ελλάδος στη Φινλανδία.
Ερωτοτροπεί με τη ποίηση, καθώς και με τη μετάφραση ξένης ποίησης (γαλλικής, αγγλικής, ρωσικής). Έχει εκδώσει ποιητικές συλλογές. Ως προς τη σύγχρονη ποίηση, θεωρεί ότι είναι πλέον προσωποπαγώς εγωκεντρική υπόθεση και προσδιορίζεται από τον ιδιωτικό χώρο καθενός.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2017) Από-Μύθο-Ποίηση, Λεξίτυπον
(2014) Όζει ελλυχνίων, Λεξίτυπον
(2013) Άλφα έως ωμέγα – 24 μύθοι, Λεξίτυπον
(2011) Βόρειο Σέλας, Λεξίτυπον
(2007) Αυστηρώς προσωπική υπόθεση ή Έλεος απ’ τις λέξεις, Δεδεμάδης