1917 – 2017: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Τον Φλεβάρη και τον Μάρτη η ΟΚΔΕ πραγματοποιεί τον πρώτο γύρο εκδηλώσεων-συζητήσεων με θέμα την Επανάσταση του Φλεβάρη 1917:

 Αθήνα: Πέμπτη 23 Φλεβάρη, 18:30, Πολυτεχνείο Πατησίων

Ομιλητές: Ηρακλής Χριστοφορίδης  (ΟΚΔΕ),  Χρήστος Κεφαλής (Συγγραφέας – περιοδικό Μαρξιστική Σκέψη)

 Θεσ/νίκη: Τρίτη 21 Φλεβάρη, 18:30, ΕΔΟΘ (Προξένου Κορομηλά 51)

Ομιλητές: Ηρακλής Χριστοφορίδης (ΟΚΔΕ), Χρήστος Λάσκος (Δικτύωση Ριζοσπαστικής Αριστεράς)

Ιωάννινα: Σάββατο 4 Μάρτη, 18:00, Θυμωμένο Πορτραίτο (Καποδιστρίου 20)

Ομιλητές: Ηρακλής Χριστοφορίδης (ΟΚΔΕ), Δημήτρης Αργυρός (ΝΑΡ για την κομμουνιστική απελευθέρωση)

Με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία το 1917, που αποτέλεσε το σημαντικότερο γεγονός του 20ου αιώνα και παραμένει το σημαντικότερο έως σήμερα, η ΟΚΔΕ πραγματοποιεί μεγάλη καμπάνια ενημέρωσης και δράσης.

Το 1917, εν μέσω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που είχε προκληθεί από τη δίψα των καπιταλιστών για μοίρασμα του κόσμου μεταξύ των ιμπεριαλιστικών χωρών, ο πλανήτης συγκλονίστηκε από ένα γεγονός που έμελλε να είναι το σημαντικότερο όλου του 20ου αιώνα και μέχρι σήμερα: Σε μια από τις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου, την τσαρική Ρωσία, μέσα σε ένα αυταρχικό και ανελεύθερο καθεστώς, οι εργάτες και οι αγρότες όχι μόνο ανέτρεψαν τον τσαρισμό και την αστική εξουσία, αλλά επέβαλαν για πρώτη φορά ένα δικό τους κράτος, ένα κράτος εργατικό, για να υπερασπίζεται στο εξής τα συμφέροντα των ανθρώπων που ζουν από την εργασία τους, τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας του έθνους!

Σήμερα, που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το σάπισμα του χρεοκοπημένου καπιταλιστικού συστήματος, που γεννά μνημόνια, ανεργία, φτώχεια, πολέμους και Κράτη Έκτακτης Ανάγκης, είναι απαραίτητη η μελέτη της νικηφόρας Ρωσικής Επανάστασης, καθώς και η συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να εφαρμοστούν τα διδάγματά της στις νέες συνθήκες.

Τον Φλεβάρη και τον Μάρτη η ΟΚΔΕ πραγματοποιεί τον πρώτο γύρο εκδηλώσεων-συζητήσεων με θέμα την Επανάσταση του Φλεβάρη 1917, και ειδικότερα τις διάφορες απόψεις που υπήρχαν στη Ρωσία πριν την Επανάσταση και κατά την εξέλιξή της (μενσεβικισμός, μπολσεβικισμός, Διαρκής Επανάσταση), οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση των διαφορετικών πολιτικών της ρωσικής «Αριστεράς» της εποχής. Τις εισηγήσεις θα φέρουν εις πέρας, πέρα από εκπροσώπους της ΟΚΔΕ, αγωνιστές και συγγραφείς από το ευρύτερο κίνημα στην Ελλάδα.

Απευθυνόμαστε σε κάθε αγωνιστή του εργατικού κινήματος που επιθυμεί να συζητήσει για το πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε τα διδάγματα της Ρωσικής Επανάστασης ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα που, μέσα στην οικονομική του κρίση, δεν μπορεί να δώσει στην ανθρωπότητα τίποτε άλλο από αντεργατικά μνημόνια, ανεργία, φτώχεια και πολέμους.

Επιθυμούμε να ανοίξουμε τη συζήτηση για τον ρόλο των μαζών και ειδικά της εργατικής τάξης στην ιστορία, τη σημασία των πολιτικών θέσεων των κομμάτων, τον ρόλο του ατόμου και της ηγεσίας στην ιστορία, την επαναστατική στρατηγική και τακτική τον 21ο αιώνα.

Θέλουμε να συζητήσουμε για τον επαναστατικό Διεθνισμό, τα καθήκοντα των αγωνιστών σε περιόδους πολέμου και επανάστασης, την οικοδόμηση της 3ης και 4ης Διεθνούς και την ανάγκη αναγέννησης της 4ης Διεθνούς σήμερα.

Παράλληλα, η εφημερίδα Εργατική Πάλη φιλοξενεί σειρά άρθρων που καταπιάνονται με το ζήτημα της Ρωσικής Επανάστασης, ενώ οι εκδόσεις Εργατική Πάλη έχουν ήδη κυκλοφορήσει τη δίτομη, μνημειώδη «Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης» του Λέον Τρότσκι, το «Δέκα Μέρες που Συγκλόνισαν τον Κόσμο» του Τζον Ριντ, την «Πλατφόρμα της Ενωμένης Αντιπολίτευσης (1927)», τον λόγο του εξόριστου Τρότσκι στην Κοπεγχάγη το 1932 κάτω από τον τίτλο «Στην Υπεράσπιση του Οκτώβρη», ενώ σύντομα θα κυκλοφορήσει και μπροσούρα της ΟΚΔΕ πάνω στη Ρωσική Επανάσταση και τα διδάγματά της.

Για τον Οκτώβριο-Νοέμβριο του 2017 προγραμματίζουμε διήμερο εκδηλώσεων στην Αθήνα, με τη συμμετοχή αγωνιστών, συγγραφέων και ακαδημαϊκών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και επετειακή-αγωνιστική διαδήλωση, για να μεταδώσουμε το μήνυμα του Οκτώβρη στο σήμερα.

http://www.okde.gr/archives/category/100xronia

Ο αριστερός ενδιαφέρεται για την πατρίδα, την οικογένεια και τέλος για τον εαυτό του. Ποιος μεγάλος σκηνοθέτης το είπε;

φωτογραφία: AP images φωτογραφία: AP images

Τιμώμενο πρόσωπο του φετινού φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου Hellas Filmbox στο Βερολίνο είναι ο Κώστας Γαβράς.

Το έργο του «Αμήν» ήταν η ταινία έναρξης την Τετάρτη. Στο πλαίσιο του φεστιβάλ συμμετείχε σε συζήτηση που είχε ως θέμα τον πολιτικό κινηματογράφο.

Μιλώντας στη συνέχεια στη Deutsche Welle, ο σκηνοθέτης, που θεωρείται ο κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος του «πολιτικού θρίλερ», εξέφρασε την αμηχανία του για το γεγονός ότι το όνομά του συνδέεται με αυτό το κινηματογραφικό είδος: «Δεν νιώθω υπεύθυνος όταν μου καταλογίζουν ότι κάνω πολιτικά θρίλερ, πολιτικό κινηματογράφο.
Οι ταινίες μου είναι θεάματα ιστοριών που με ενδιαφέρουν πολύ – με καλούς ηθοποιούς, με ένα ρυθμό, με καλό σενάριο, καλούς διαλόγους και ίσως, πότε πότε, με κάτι ελαφρό, κάτι σχεδόν σαν αστείο για να χαμογελάσει ο θεατής. Αυτό με ενδιαφέρει.»

Ο Κώστας Γαβράς έχει γυρίσει τα τελευταία 40 χρόνια γύρω στις 20 ταινίες.
Δεν είναι και πολλές, λέει ο ίδιος. «Αλλά η κάθε μια από αυτές ήταν μια υπόθεση αγάπης και πάθους».

Διηγούμαι ιστορίες όπως τις άκουγα όταν ήμουν παιδί από τον πατέρα μου

Πέραν αυτού, τον ενδιαφέρει να στείλει πολιτικά μηνύματα με τις ταινίες του; Ανεξάρτητα από το αν ο ίδιος δεν θέλει να σχετίζονται οι ταινίες του με τον χαρακτηρισμό «πολιτικό θρίλερ», γεγονός είναι πάντως ότι οι ιστορίες που πραγματεύονται έχουν πάντα έναν έντονο πολιτικό χρωματισμό.
«Κάποιος που λέει ότι εγώ θα κάνω ένα φιλμ για να αλλάξω κάτι, να αλλάξω τον κόσμο, πρέπει να είναι λίγο τρελός» υποστηρίζει ο Κώστας Γαβράς.
«Εγώ κάνω τα φιλμ όπως τα νιώθω. Διηγούμαι ιστορίες όπως τις άκουγα όταν ήμουν παιδί από τον πατέρα μου και τους άλλους που συναντιόταν το βράδυ – αλλά με εικόνες.
Ευτυχώς έχω αυτή τη δυνατότητα. Αυτή είναι η δουλειά μου.»

Ένα μόνιμο ζήτημα στο οποίο επιδιώκει να δίνει απαντήσεις με τις ταινίες του είναι το θέμα της εξουσίας.
Όπως διευκρινίζει, δεν εννοεί μόνο την εξουσία που ασκούν τα κράτη, οι κυβερνήσεις ή και οικονομικοί παράγοντες:  «Εξουσία έχουμε όλοι μας. Εγώ έχω εξουσία στα παιδιά μου, στους ανθρώπους που δουλεύουν για μένα. Και πάνω από εμένα βρίσκονται άλλοι που ασκούν εξουσία πάνω σε εμένα. Και έτσι συνεχίζει η πυραμίδα ως επάνω.
Η χρησιμοποίηση της εξουσίας από τον κάθε ένα κάνει τους άλλους ευτυχείς ή δυστυχείς.
Αυτό είναι τελικά το βασικό στην κοινωνία μας – πώς χρησιμοποιούμε την εξουσία.»

Συνήθως κάθε μία από τις ταινίες του Κώστα Γαβρά διαδραματίζεται και σε μια άλλη χώρα – στη Χιλή, στις ΗΠΑ, στην Ιταλία, στην Ουγγαρία, στην Τσεχοσλοβακία.
Σε τι οφείλεται αυτό το γεγονός; Είναι επειδή δεν αισθάνεται πουθενά ριζωμένος;
Ο Κώστας Γαβράς διαφωνεί έντονα. «Μητέρα πατρίδα» του είναι η Ελλάδα, διευκρινίζει, ενώ στη Γαλλία ζει η οικογένειά του και είναι η χώρα που του τα «έχει δώσει όλα».

Το ενδιαφέρον του για τις άλλες χώρες του κόσμου προκύπτει από το γεγονός ότι είναι αριστερός. Τι σημαίνει όμως γι’ αυτόν να είσαι αριστερός;
Ο Κώστας Γαβράς επικαλείται την ερμηνεία του γάλλου φιλοσόφου Ζιλ Ντελέζ για το τι είναι αριστερός: «Ενδιαφέρεται αρχικά για ολόκληρο τον κόσμο, ύστερα ενδιαφέρεται για την πατρίδα του, ύστερα για την οικογένειά του και στο τέλος για τον εαυτό του. Ο εαυτός του είναι τελευταίος. Και [ο Ντελέζ] προσθέτει: τι είναι ένας δεξιός; Είναι το ανάποδο. Αυτό το πιστεύω πολύ. Γι’ αυτό λοιπόν με ενδιαφέρει ο κόσμος.»

πηγή: deutsche welle 

Πηγή: Γαβράς: Ο αριστερός ενδιαφέρεται για την πατρίδα, την οικογένεια και τέλος για τον εαυτό του | iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr/news/314381/gavras-o-aristeros-endiaferetai-gia-tin-patrida-tin-oikogeneia-kai-telos-gia-ton-eayto#ixzz4WL0BP223

Διπλωματία, είναι να λες «καλό σκυλάκι!…» μέχρι να βρεις πέτρα. Ο Χάρρυ Κλυνν κατά Λαϊκής Ενότητας και υπέρ Τσίπρα. Και ο bloger ερωτά τον …τραμπάκουλα.

Χάρρυ Κλυνν κατά Λαϊκής Ενότητας και υπέρ Τσίπρα: Ο Αλέξης δεν κουβαλάει τα κουσούρια της παλιάς Αριστεράς.

Ο Χάρρυ Κλυνν απευθύνει μέσω του προσωπικού του blog ανοιχτή επιστολή στον σκιτσογράφο και μέλος της Λαϊκής Ενότητας, Στάθη Σταυρόπουλο, τονίζοντας ότι «Ο Αλέξης δεν κουβαλάει τα κουσούρια της παλιάς Αριστεράς».

Ολόκληρη η επιστολή:

«Μη μου πεις για τα λάθη του Τσίπρα, αγαπημένε μου Στάθη, πες μου, αν μπορείς φυσικά, για τη «συγγένειά» σου με το Λαφαζάνη, τα «σούργελα» που σέρνει πίσω του και τα δικά σου λάθη. Η πολιτική δεν είναι χαλασμένο βαγόνι αμαξοστοιχίας που σαπίζει σε κάποια γωνιά… Αυτός θα είναι ο ρόλος του Λαφαζάνη. Φωτοτυπία ΚΚΕ (40 χρόνια κοσκίνισμα κι ούτε ένα καρβέλι)

Και ο ρόλος ο δικός σου και κάποιων άλλων, ΗΡΩΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΚΡΙΣΜΑ! Κι αυτού του είδος τον ηρωισμό η Αριστερά τον πλήρωσε με αίμα, κατατρεγμούς και διώξεις.

Δε χωράει άλλο σύντροφε. Αρκετές οι μάχες που έδωσε η Αριστερά στα βουνά και στα λαγκάδια, κι ακόμα περισσότερες αυτές που κάποιοι μάταια εξακολουθούν να δίνουν… (Τρομοκράτες της δεκάρας στα νιάτα τους, που μόλις γεράσουν περνάνε στην κατηγορία των πρακτόρων και των ρουφιάνων!) Ο Αλέξης τα κατάλαβε όλα αυτά γιατί δεν κουβαλάει τα κουσούρια της παλιάς, της στοιχειωμένης Αριστεράς.

Περσινά ξινά σταφύλια με «εθνικό νόμισμα και έξοδο από την Ευρωζώνη», αυτό που μας τάζει ο «καπετάν φράξιας» (έτσι αποκαλούσαμε τον Λαφαζάνη στο ΚΚΕ)

Ο Αλέξης προτίμησε, και σωστά έπραξε, το όπλο της «διπλωματίας» δίνοντας οριστικό τέλος στον «ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΗΡΩΙΣΜΟ», στην άκρατη πολιτική της ανοησίας, της μπουρδολογίας και του πολιτικού απομονωτισμού…

Κι αυτό γιατί είναι όπλο η διπλωματία σύντροφε, όπλο ισχυρό όσο απίθανο κι αν ακούγεται σ’ έναν «πολύ αριστερό» σ’ έναν «επαναστάτη αριστερό» σαν το Λαφαζάνη που ξέχασε τι σημαίνει «επανάσταση» κοντά 59 χρόνια! Η

Διπλωματία είναι το όπλο σύντροφε… Διπλωματία, είναι να λες «καλό σκυλάκι!…» μέχρι να βρεις πέτρα. Με εκτίμηση και συντροφικούς χαιρετισμούς

Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης (Χάρρυ Κλυνν)»

Σημείωμα bloger: Θα συμφωνούσα μαζί σου …τραμπάκουλα, αν δεν μου  έκλεβαν για 2η φορά το ΕΚΑΣ. Μια ο γαμ…νος ο Σαμαράς πριν 5 χρόνια και μια οι γαμ…μένοι σημερινοί Συριζανέλ. Και άντε με 420 να την βγάλεις καθαρή. 50 ΔΕΗ, 50 ΟΤΕ- ΚΟΣΜΟΤΕ, 50 Φάρμακα -δεν με πιάνει άγνωστο γιατί η απαλλαγή- 10-20 Βενζίνη, 180 το χρόνο ασφάλεια αυτοκινήτου, 258 ΕΜΦΙΑ, 240 Σήμα και άσε τι θα φάμε και αν θα φάμε, Ούτε για καφέ δεν βγαίνω. Αααα κανένα τσιγαράκι δεν θα κάνουμε; Όσο για τα εξτρά, έσκασε το ένα λάστιχο, άλλαξα λάδια, έμεινα από μπαταρία στη Ζαχάρω που πήγα ν΄ακούσω Παπακωνσταντίνου -η μοναδική μου …σπατάλη του καλοκαιριού- πέρασα ΚΤΕΟ και ένα λαμόγιο πριν πάω, μου έφαγε 100 για ανταλλακτικά που κάνανε ούτε 30. Και πως τα βγάζω πέρα; Έλα ντε; Σε λίγο θα πουλήσω και ένα χωραφάκι με ελίτσες που μου άφησε ο Μπάρμπα Θανάσης -θεός σχωρέστον-

Σαββατοκύριακο 24 και 25 Σεπτεμβρίου το 5ο Αντιφασιστικό – Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Καλαμάτας.

Αντιφασιστικό – Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ το Σαββατοκύριακο στην Καλαμάτα

Γράφτηκε από τον 

Αντιφασιστικό - Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ το Σαββατοκύριακο στην Καλαμάτα

Με σύνθημα «Χτίζουμε την κοινωνία της ισότητας και της αλληλεγγύης», σήμερα 24 και αύριο 25 Σεπτεμβρίου, στο Πάρκο του Λιμενικού, από τις 6 το απόγευμα, πραγματοποιείται το 5ο Αντιφασιστικό – Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Καλαμάτας.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα:

Το Σάββατο, συζήτηση με θέμα: «Η αλληλεγγύη μας φραγμός στους πολέμους και το ρατσισμό». Ομιλητές: Νίκος Γιαννόπουλος (κατάληψη στέγης City Plaza), Δημήτρα Κυρίλλου (ΚΕΕΡΦΑ), Θανάσης Κούρκουλας (Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό). Θα ακολουθήσουν συναυλίες: Renovatio, Stand – up comedy Αλέξανδρος Τιτκώβ, Υπεραστικοί, ρεμπέτικο – λαϊκό γλέντι.

Την Κυριακή, συζήτηση με θέμα «Η αντιφασιστική πάλη στην κατοχή και η απελευθέρωση της Καλαμάτας». Ομιλητές: Ηλίας Μπιτσάνης (δημοσιογράφος), Τάσος Κωστόπουλος (δημοσιογράφος). Θα ακολουθήσουν συναυλίες: Βασίλης Αθάνας – Σωτήρης Πιφέας, Propabanda.

Στο φεστιβάλ περιλαμβάνονται προβολές ταινιών, ντοκιμαντέρ, έκθεση φωτογραφίας, έκθεση – εργαστήρι ζωγραφικής, σεμινάριο αυτοάμυνας.

Σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου από οργανωτές και συμμετέχοντες:

Ο Παναγιώτης Παναγόπουλος, μέλος της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας, παρουσίασε το πρόγραμμα του φεστιβάλ.

Ο Βαρθολομαίος Φουντουλάκης, μέλος του Δ.Σ. της Α’ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας, παρατήρησε ότι τα φαινόμενα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού πρέπει να καταπολεμηθούν. Κι εκτίμησε πως οι πολιτικές που εφαρμόζονται, έχουν σα βασικό πυρήνα την εξάπλωση φαινομένων νεοναζισμού και φασισμού.

Η Χριστίνα Λαδά, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας, επεσήμανε ότι η σκληρή λιτότητα και τα μνημόνια οδηγούν στο να χυθεί ρατσιστικό δηλητήριο και να αναπτυχθούν ακροδεξιά και φασιστικά μορφώματα.

Ο Μιχάλης Μπορνόβας, από το Κοινωνικό Ιατρείο, παρατήρησε ότι η Χρυσή Αυγή δημιούργησε τεράστιο πρόβλημα στη Μόρια της Λέσβου και σημείωσε πως ζητούσαν να δημιουργήσουν αναμπουμπούλα και είναι λύκοι και όπως είναι γνωστό οι λύκοι στην αναμπουμπούλα χαίρονται.

Ο καθηγητής Φώτης Ξεπαπαδέας επεσήμανε πως πρόκειται για αντιφασιστική γιορτή, ριζοσπαστική και ακηδεμόνευτη.

Ο Παναγιώτης Κάτσαρης, από τον ΕΛΓΟ Δήμητρα, παρατήρησε ότι ρατσισμός, ξενοφοβία και φασισμός δε χωρούν στην ελληνική κοινωνία.

Γ.Σ.

Camping αναιρέσεις 2016. 30 Ιουλίου- 9 Αυγούστου στην Κυπαρισσία Μεσσηνίας.

ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΧΑΜΕΝΗ ΓΕΝΙΑ!
ΝΕΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ, ΝΕΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη συλλογική απόπειρα, γεμάτο εμπειρίες, γνώση και ζωντανές παραστάσεις, το camping των Αναιρέσεων έρχεται φέτος να σηματοδοτήσει μια νέα αρχή! Δέκα χρόνια οργάνωσης, συλλογικής προσπάθειας και αυτοδιαχείρισης, σωστών και άστοχων επιλογών, έρχονται όλα να κεφαλαιοποιηθούν σε μια χρονιά που ευελπιστούμε να αποτελέσει την αρχή μιας αναβαθμισμένης προσπάθειας,την αναγκαία επανεκκίνηση και επανανοηματοδότηση του εγχειρήματος.

Αυτή τη χρονιά θα περιηγηθούμε σε ένα πρωτόμέρος για εμάς, στην πανέμορφη Μεσσηνία και πιο συγκεκριμένα στην πόλη της Κυπαρισσίας. Στο χώρο παλιού διεθνούς φήμης και απήχησης camping, μπροστά στην παραλία της Κυπαρισσίας, οι νέες και οι νέοι της νΚΑ υπόσχονται να «επενδύσουν» το μεράκι τους για να διαμορφώσουν ένα ξεχωριστό δεκαήμερο, φτηνών αλλά και ποιοτικών διακοπών για όλους. Ένα δεκαήμερο με αγώνες ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλεϊ, τουρνουά σκάκι, θερινό σινεμά, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, πάρτυ, εκδρομές στις γύρω περιοχές αλλά και πλούσιες πολιτικές εκδηλώσεις και workshop, φυσικά μπροστά στα γαλαζιοπράσινα νερά των ακτών της Μεσσηνίας! Ένα δεκαήμερο με ειδικά διαμορφωμένο παιδότοπο, ιδιαίτερα δρώμενα για τους μικρούς φίλους του camping και πολλά άλλα!

Σύνθημά μας: «Νέοι Πολεμάμε,Νέοι θα Νικήσουμε»

Ζούμε για τα καλά στον αστερισμό της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και του ιδιαίτερου, βάρβαρου τρόπου που την διαχειρίζονται οι ισχυροί στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Ζούμε στον καπιταλισμό που σαπίζει και τραβάει μαζί του όλη την κοινωνία, όλες τις πολιτιστικές, πολιτισμικές,ηθικές αξίες. Ζήσαμε και ζούμε το κλίμα φόβου και τρομοκρατίας, που στήνουν για να συνδράμουν τις επιλογές τους. Τους τελευταίους μήνες ζούμε για μια ακόμη φορά τη φρίκη του πολέμου, τις μνήμες, τις παραστάσεις τα ζόρια που οι βλέψεις των ισχυρών φέρνουν. Και όλα αυτά στο φόντο ενός ατελείωτου εκβιασμού: Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, είστε σε αδιέξοδο, δεν υπάρχει εναλλακτική.

Και όμως υπήρξαν πολλές στιγμές που ο κόσμος της εργασίας και της νεολαίας έδειξε ότι δεν υποτάσσεται. Τελευταίο στιγμιότυπο το τεράστιο, πολυδιάστατο κύμα αγώνα και ταξικής αλληλεγγύης στους ξεριζωμένους του πολέμου. Η υποχρέωση της συλλογικής μνήμης και εμπειρίας του λαού μας να μην επιτρέψει σε καμιά κυβέρνηση, σε καμιά υπερδύναμη, να παίζει πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των ξεριζωμένων από τις βόμβες τους.

Είναι όμως πια εμφανές, παρά τα μεγάλα λόγια, παρά τα ψέματα και τις υπεκφυγές, έξω και πέρα από τη βιτρίνα της πρώτης φοράς ‘Αριστερά’ . Είναι εμφανές, για άλλη μια φορά, ότι χωρίς τον ίδιο τον εργαζόμενο λαό στην πρώτη γραμμή, χωρίς όλους εμάς να παίρνουμε τις ζωές στα χέρια μας, καμία ελπίδα δεν μπορεί να υπάρξει.

Χωρίς απεγκλωβισμό από την λογική της «παραμονής στην ΕΕ με κάθε κόστος», της εξυπηρέτησης ενός χρέους που είναι δομικά ληστρικό και της υποταγής στην «σοφία» της επιχειρηματικής κερδοφορίας, καμιά διέξοδος δεν μπορεί να υπάρξει για την πλειοψηφία που ζορίζεται και παλεύει, καμία εναλλακτική δε μπορεί να οικοδομηθεί για όλους εμάς που αναζητούμε ένα αξιοπρεπές μέλλον που να ορίζουμε οι ίδιοι.

Με αυτά τα δεδομένα η ιστορία μας πετάει και πάλι το γάντι. Θα μείνουμε απαθείς και αποσβολωμένοι για πολύ ακόμα; Θα αρκεστούμε στις «μισές λύσεις», στις υποσχέσεις που δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν; Θα κάτσουμε να κοιτάμε ένα κόμμα και μια κυβέρνηση να διαλύουν και να ξεπουλάνε τα πάντα στο όνομα και τις αξίες της Αριστεράς; Θα ανεχτούμε να επιβιώσει ο καπιταλισμός και τα κέρδη τους σε βάρος όλων των κατακτήσεων μας, όλων των δικαιωμάτων μας, και εν τέλει σε βάρος των ζωών μας;

Ή θα ακολουθήσουμε το λαμπρό παράδειγμα των αγωνιστριών στο Κομπανί και των εργαζομένων στη Γαλλία που από κοινού φωνάζουν δεν πάει άλλο, πρέπει να πάει αλλιώς;

Μπροστά στη σήψη και την απαξίωση εμείς θα ξαναεισβάλουμε στο πολιτικό προσκήνιο χτίζοντας τις δικές μας δομές αγώνα διεκδίκησης και αλληλεγγύης, προτάσσοντας τα αιτήματα, τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, φέρνοντας τον κόσμο τους ανάποδα. Οι ανάγκες μας θα γράψουν ιστορία και εμείς θα γίνουμε το μέλλον που τόσο φοβούνται.

Με το ρεαλισμό της ανατροπής!

Δεν μας αρκεί ο ρεαλισμός του τίποτα που προτάσσει η κυβέρνηση Συριζα – Ανελ. Η αναβάπτιση της «τρόικας» σε θεσμούς και του «μνημονίου» σε έντιμο συμβιβασμό. Όπου οι αξιωματούχοι της ΕΕ, τα χρηματωπιστωτικά ιδρύματα εντός και εκτός της χώρας και οι ολιγάρχες του πλούτου θα συνεχίζουν να αξιώνουν τη διάλυση των ζωών μας.
Χρειαζόμαστε και προτάσσουμε το ρεαλισμό της ανατροπής. Της σύγκρουσης και της αντεπίθεσης. Για να μην δώσουμε ούτε ανάσα στον σάπιο κόσμο του νεοφιλελευθερισμού, του ρατσισμού και του φασισμού, των ειδικών και των καθεστωτικών media να ανασυνταχθεί απειλώντας, «εκεί που σάπιζε να ξανατονωθεί».
Για έναν κόσμο χωρίς μνημόνια, χρέος, ΕΕ, ευρώ και αφεντικά. Χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για τον κομμουνισμό της εποχής μας απαλλαγμένο από τις στρεβλώσεις, τα λάθη και τα βαρίδια του παρελθόντος. Η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε μια τέτοια κατεύθυνση ρίχνουν όλες τους τις δυνάμεις.

 

Σταθερή επιδίωξή μας, είναι το camping να αποτελεί εικόνα απ’ το συλλογικά διαμορφωμένο μέλλον μας. Υπό αυτή την έννοια, δεν υπάρχουν χορηγοί που να μας πληρώνουν, ούτε διαφημιστές που να μας προμοτάρουν. Δεν υπάρχουν κάποιοι που δουλεύουν για να κάνουν οι υπόλοιποι διακοπές. Υπάρχει μόνο το μεράκι και η πίστη μας, ότι μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς και αυτό αποδεικνύουμε κάθε χρόνο! Υπάρχει το ένας για όλους και όλοι για έναν! Το camping, όπως και όλο το εγχείρημα των Αναιρέσεων λειτουργεί με βασικές αρχές του την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη και τη συλλογικότητα, κόντρα στους νόμους και τις βεβαιότητες της αγοράς. Κάθε χρόνο εξασφαλίζουμε όσο το δυνατόν πιο χαμηλές τιμές σε όσους συμμετέχουν και παλεύουμε να μην αποκλειστεί κανείς λόγω οικονομικών δυσκολιών. Το ίδιο θα γίνει και φέτος!

Το πλήρες πρόγραμμα του camping, οι πληροφορίες σχετικά με τις μεταφορές και το κόστος διαμονής θα ανακοινωθούν σύντομα

Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.anaireseis.gr/
http://nka.gr/
http://www.narnet.gr/

Κάτω τα χέρια από την σ. Κατερίνα Πατρικίου. Πέμπτη 23/6, 13:00 στα Δικαστήρια Ευελπίδων.

Όχι στην στοχοποίηση των αγωνιστών και των οργανώσεων του κινήματος

Κάτω τα χέρια από την σ. Κατερίνα Πατρικίου

Συγκέντρωση – Διαμαρτυρία

Πέμπτη 23/6, 13:00 στα Δικαστήρια Ευελπίδων (κτίριο 9)

Στις 23/6 καλείται σε απολογία η σ. Κατερίνα Πατρικίου, πρώην δημοτική σύμβουλος της «Ανυπόταχτης Πετρούπολης», μέλος του ΣΕΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μετά από μήνυση που υπέβαλε εναντίον της ο υποψήφιος βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Αθανάσιος Κουράκος.

Πρόκειται για απροκάλυπτη στοχοποίηση, όπου οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής δρουν –ξανά– ως παράρτημα της ίδιας της ΕΛΑΣ. Σύμφωνα με τη δικογραφία, ασκήθηκε ποινική δίωξη «για αδικήματα ηθικής αυτουργίας σε ληστεία και επικίνδυνης σωματικής βλάβης», τα οποία η συντρόφισσα φέρεται ότι τέλεσε στις 25/1/2015. Εκείνη την Κυριακή των εκλογών, οι χρυσαυγίτες προσπαθούσαν να κάνουν επίδειξη δύναμης, προπηλακίζοντας και τρομοκρατώντας στελέχη, συναγωνιστές και φίλους οργανώσεων της Αριστεράς και στην Πετρούπολη έσπασαν το περίπτερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ–ΜΑΡΣ. Την ίδια μέρα, το ΑΤ Πετρούπολης έστελνε υπηρεσιακό σημείωμα στο εγκληματολογικό της Ασφάλειας, όπου αναφέρει: «Παρακαλούμε επιδείξατε φωτογραφίες σεσημασμένων ατόμων, μελών του κόμματος ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στον Κουράκο Αθανάσιο, κατά του οποίου επιτέθηκαν εξυβρίζοντας, απειλώντας και χτυπώντας τον, περί τους 12 άγνωστοι δράστες, μέλη του ανωτέρου κόμματος τους οποίους προέτρεπε η Πατρικίου Αικατερίνη την 11.45 της 25/01/2015 στην Πετρούπολη Αττικής. Εκτός των φωτογραφιών σεσημασμένων ατόμων παρακαλούμε όπως του επιδείξετε και φωτογραφίες της Πατρικίου Αικατερίνης την οποία κατονόμασε στην κατάθεσή του». Ομολογώντας έτσι στην πράξη το φακέλωμα οργανώσεων και αγωνιστών!

Σε απάντησή του το εγκληματολογικό στις 27/1/15 ενημέρωσε ότι «προσήλθε στην υπηρεσία μας ο Κουράκος Αθανάσιος προκειμένου να του επιδειχθούν φωτογραφίες καθ’ έξη και κατ’ επάγγελμα εγκληματιών (!)» αλλά «δεν αναγνώρισε» κάποιον από τους επιδειχθέντες.

Πάγια τακτική της ΧΑ είναι, με τις πλάτες της αστυνομίας και της αστικής δικαιοσύνης, να υποβάλλουν μηνύσεις στα θύματά τους, οι οποίες προχωράνε με γοργούς ρυθμούς, ενώ υπάρχει οργανωμένη κωλυσιεργία για τις καταγγελίες των δικών τους εγκλημάτων.

Ο φασισμός, χρυσαυγίτικος και μνημονιακός, έχει φωλιάσει για τα καλά στους κρατικούς μηχανισμούς – και ειδικά στον σκληρό πυρήνα, των δυνάμεων καταστολής. Τρέφεται από την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, τη σαπίλα των Μνημονίων και όλων των δυνάμεων που τα υπηρετούν, παλιών και νέων, το μαύρο Κράτος Έκτακτης Ανάγκης ενάντια στους αγώνες, στους αγωνιστές και τις οργανώσεις του κινήματος – με πρωτεργάτη τώρα την άθλια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ.

Ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με «δημοκρατικά/συνταγματικά τόξα», δηλ. αυταπάτες για τους θεσμούς της σαπισμένης αστικής δημοκρατίας – αλλά μόνο με ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο, με τη μαζική, ενωτική, μαχητική περιφρούρηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Απαιτούμε: Άμεση παύση της απαράδεκτης δίωξης της σ. Πατρικίου – Να παυθεί ο διοικητής του ΑΤ Πετρούπολης, που υπέγραψε το χαφιέδικο «υπηρεσιακό σημείωμα»

ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

– Να τσακίσουμε τον φασισμό, χρυσαυγίτικο και μνημονιακό

– Να κουρελιάσουμε τις νέες λίστες «φακελώματος» των κρατικών μηχανισμών

– Να ανατρέψουμε τα Μνημόνια και όλους τους υπηρέτες τους.

http://www.okde.gr/archives/4991

Κυριακή 29 Μαΐου στα Τρόπαια Αρκαδίας, 70 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού. Αναχωρήσεις πούλμαν από Μεσσηνία. Άρθρο για τις παιδικές κατασκηνώσεις ΔΣΕ Πελοποννήσου.

Ενσωματωμένη εικόνα 1

Οι παιδικές κατασκηνώσεις του ΔΣΕ στη Πελοπόννησο

Για πολλούς νέους και νέες ακόμα και τ’ αρχικά του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (Δ.Σ.Ε.) μπορεί να αποτελούν ένα άγνωστο αρκτικόλεξο. Γι’ άλλους μια ιστορία του παππού ή της γιαγιάς. Σε κάθε περίπτωση, η ιστορία του ΔΣΕ που φέτος συμπληρώνονται 70 χρόνια από την ίδρυσή του, δεν είναι ευρύτερα γνωστή στη νεολαία, έχει συκοφαντηθεί. Ο αγώνας του ΔΣΕ (1946-1949) αποτελεί την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα τον 20ο αιώνα, το μεγαλύτερο δημιούργημα του ΚΚΕ. Ήταν η μαχητική απάντηση στην επίθεση του ταξικού αντιπάλου, της εγχωρίας αστικής τάξης και των ξένων συμμάχων της. Αντιπαρατέθηκε η ένοπλη μαζική λαϊκή πάλη με την ένοπλη και θεσμική κρατική βία. Ένας αγώνας άνισος, με ανυπέρβλητο ηρωισμό, που αποπνέει μόνο δίκιο και ακατάβλητη ηθική. Γιατί δίκιο απέπνεε και θα αποπνέει ο αγώνας της εργατικής τάξης και του ΚΚΕ για την ανατροπή των εκμεταλλευτών της και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.
Στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 70χρονα του ΔΣΕ, οι Οργανώσεις Περιοχής Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ διοργανώνουν εκδήλωση, για το Λαϊκό Διδασκαλείο Πελοποννήσου, την παιδαγωγική ακαδημία του ΔΣΕ, που λειτούργησε το 1948 στο πλαίσιο της δράσης της 3ης Μεραρχίας του ΔΣΕ στην Πελοπόννησο.
Η εκδήλωση αυτή έχει σκοπό να αναδείξει και να τιμήσει ένα σπουδαίο επίτευγμα της εποχής αυτής, την οργάνωση της Λαϊκής Εξουσίας και ειδικότερα της Λαϊκής Παιδείας. Μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες η νέα Λαϊκή Εξουσία που λειτούργησε στις Ελευθερές Περιοχές της Πελοποννήσου έθεσε σαν βασικό καθήκον τη μόρφωση των παιδιών, μην υπολογίζοντας κόπους και θυσίες. Οι κομμουνιστές πάλεψαν για το δικαίωμα των παιδιών της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων στην ολόπλευρη μόρφωση, για να κατακτήσει ο λαός τη γνώση, να μπορεί να διακρίνει το ψεύτικο από το αληθινό, να γίνει η γνώση όπλο στα χεριά του στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση. Οι νέοι εκπαιδευτικοί, οι φοιτητές των παιδαγωγικών σχολών αξίζει να μάθουν, να μελετήσουν και να προβληματιστούν γι αυτή την άγνωστη και συνάμα πολύτιμη σελίδα της δράσης του Δημοκρατικού Στρατού, που αναδεικνύει τον πολύτιμο ρόλο που μπορεί να παίξει το σχολείο και ο δάσκαλος στην ανάπτυξη της κοινωνίας. Ο κομμουνιστής παιδαγωγός Δημήτρης Γληνός έλεγε: «Ο σωστός εκπαιδευτικός βλέπει στις νέες ψυχές τη δυνατότητα μιας καλύτερης ανθρωπότητας και θέτει ολόκληρο τον εαυτό του υπηρέτη της δημιουργίας της, βρίσκοντας σ’ αυτή του την ενέργεια τη βαθύτατη ικανοποίηση του είναι του». Λόγια που βρίσκουν έκφραση στη ζωή των δεκάδων δασκάλων που εργάστηκαν για την οργάνωση των δομών της Λαϊκής Παιδείας τα χρόνια 1947-1949 στην περιοχή μας.
Πρωταρχικό μέλημα της Λαϊκής Εξουσίας ήταν επαναλειτουργία των σχολείων που είχαν σταματήσει τη λειτουργία τους λόγο του πολέμου και της τρομοκρατίας που επικρατούσε σε χωριά και κωμοπόλεις της Πελοποννήσου. Στο πλαίσιο αυτό, θεσπίζεται εξάχρονη, υποχρεωτική και δωρεάν στοιχειώδης εκπαίδευση για όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως των σχέσεων που είχαν οι οικογένειες τους με το ΔΣΕ. Σε μια τόσο εκτεταμένη περιοχή όπως η Πελοπόννησος οι ανάγκες είναι πολύ μεγάλες. Για να καλυφθούν τα κενά παίρνονται άμεσα μέτρα. Ένα από αυτά είναι η ίδρυση σχολής, του Λαϊκού Διδασκαλείου, ένα είδος Παιδαγωγικής Ακαδημίας, που θα πραγματοποιούσε επιμόρφωση δασκάλων. Έτσι μπόρεσαν να λειτουργήσουν πολλά δημοτικά σχολεία και δύο Γυμνάσια. Εντυπωσιάζεται όμως κάποιος και με τη πολύπλευρη και πολύμορφη εκπαιδευτική προσπάθεια που αναπτύσσεται παράλληλα στις περιοχές αυτές. Πολιτιστικές δραστηριότητες (θέατρο, λογοτεχνικές βραδιές κ.α) και επιμορφωτικές διαλέξεις στα χωριά, λειτουργία παιδικών κατασκηνώσεων.
Οι παιδικές κατασκηνώσεις λειτουργούν το καλοκαίρι του 1948 στην Κοντοβάζαινα Αρκαδίας. Ήταν ένα σπουδαίο εγχείρημα για τα δεδομένα και τις δυσκολίες της εποχής και πρωτοφανές για τους κατοίκους της επαρχίας. Μέχρι τότε κατασκηνώσεις λειτουργούσαν στα ιδιωτικά κολέγια της Αθήνας και από το 1948 στο ΠΙΚΠΑ.
Οι κατασκηνώσεις του Δημοκρατικού Στρατού στην Πελοπόννησο λειτούργησαν σε δύο περιόδους των 22 ημερών η καθεμία ( Ιούλιος –Αύγουστος 1948) και φιλοξένησαν παιδιά 7-13 ετών. Στα προγράμματα αυτά συμμετείχαν παιδιά από όλα τα δημοτικά σχολεία των ελεύθερων περιοχών, για να περάσουν το καλοκαίρι και να αναπαυθούν από τα μαθήματα τους. Πολλά ήταν παιδιά μαχητών του Δ.Σ.Ε. και φτωχών αγροτών κυρίως από τις περιοχές που υπέφεραν από ελονοσία.
Υπεύθυνη των παιδικών εξοχών ήταν η Κούλα Κιντή, δασκάλα από τα Τρόπαια Αρκαδίας, ενώ το όλο εγχείρημα επέβλεπε ο Πάνος Γεωργόπουλος, επίτροπος για τη Λαϊκή Παιδεία στην Πελοπόννησο και διευθυντής του Λαϊκού Διδασκαλείου . Μάλιστα, στο πρόγραμμα σπουδών του Λαϊκού Διδασκαλείου υπήρχε ειδικό μάθημα για τις παιδικές κατασκηνώσεις, τα «κατασκηνωτικά». Για τους παιδαγωγούς του Δ.Σ.Ε., τα κατασκηνωτικά συστήματα θεωρούνται απαραίτητο συμπλήρωμα της υγιούς κοινωνικοποίησης των παιδιών, καθώς η διαπαιδαγώγηση τους σε ένα διαφορετικό περιβάλλον επικεντρώνενται στο παιδί και στην ανάπτυξη όλων των δεξιοτήτων του. Ο Πάνος Γεωργόπουλος, καθηγητής του μαθήματος, πίστευε ότι ο ρόλος του δασκάλου δεν τελειώνει με την σχολική περίοδο αλλά συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια των σχολικών διακοπών.
Στα παιδιά που παραθέριζαν, παρέχονταν ύπνος, καλό και άφθονο φαγητό. Στην εφημερίδα του Γενικού Αρχηγείου του Δ.Σ.Ε. αναφέρεται, ότι η υγεία των παιδιών βελτιώθηκε αισθητά και το σωματικό τους βάρος αυξήθηκε από μισή ως τρεις οκάδες για το καθένα. Τα παιδιά ήταν οργανωμένα σε τρείς ή τέσσερεις ομάδες με επικεφαλής τους ένα παιδαγωγό-ομαδάρχη. Στο καθημερινό πρόγραμμα υπήρχαν μαθήματα γενικής φύσεως, υγιεινής και ατομικής καθαριότητας και μαθήματα για τρόπους σωστής συμπεριφοράς τόσο μεταξύ τους όσο και στις σχέσεις τους με τους μεγάλους. Επίσης υπήρχε καθημερινό πρόγραμμα ψυχαγωγίας. Στο τέλος της κατασκηνωτικής περιόδου δόθηκε στα παιδιά ένα αναμνηστικό κίτρινο μπλουζάκι.
Η προσπάθεια δημιουργίας θεσμών κρατικής διοίκησης στις ελεύθερες περιοχές, ιδιαίτερα της Λαϊκής Παιδείας, ξεσήκωσε το μένος του ταξικού αντιπάλου γιατί σηματοδοτούσε πιο καθαρά την πάλη για την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Για αυτό σύσσωμος ο κρατικός μηχανισμός: στρατός, στρατοδικεία, τύπος στράφηκαν με ιδιαίτερο μίσος απέναντι στο όλο εγχείρημα αλλά και στους πρωταγωνιστές του, μέχρι φυσικής εξόντωσης. Δεκάδες είναι οι δολοφονημένοι δάσκαλοι είτε με αποφάσεις στρατοδικείων είτε από τις παρακρατικές συμμορίες. Ακόμα και η λειτουργία των παιδικών κατασκηνώσεων από την πρώτη στιγμή μπήκε στο στόχαστρο του κράτους και του αστικού τύπου. Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που παρουσιάζει η εφημερίδα «Αλήθεια» της Τρίπολης την απόφαση για τη λειτουργία των κατασκηνώσεων: «Κατ’ εντολήν των Σλαύων-παιδομάζωμα εις Γορτυνίαν ή ζωντανό προπέτασμα(…) Ούτω οι αιμοσταγείς παιδοκτόνοι στραγγαλισταί μετέβησαν εις τα χωρία της Γορτυνίας( Δόξα, Καλιάνι, Ράχες, κτλ) και εζήτησαν από τους έρημους γονείς να τους εμπιστευτούν τα παιδιά των διότι τα καϋμένα «έχουν αβιταμίνωσιν» και ανάγκη προστασίας. Ποίος Νερώνειος και Ηρώδειος σκοπός κρύπτεται υπό την «προστασίαν» ταύτην αντελήφθησαν οι δύστυχοι γονείς και πανικόβλητοι έκρυψαν τα παιδιά των από το Μπαμπούλαν.». Άμεση ήταν και η αντίδραση του αστικού στρατού. Δε δίστασε να μεταφέρει ένα ολόκληρο τάγμα, να επιτεθεί και να βομβαρδίσει τις κατασκηνώσεις. Η κίνηση αυτή έγινε αμέσως γνωστή και οι υπηρεσίες του Δ.Σ.Ε. μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα οργάνωσαν την ασφαλή μετεγκατάσταση των παιδιών. Τα παιδία, παίρνοντας μαζί τους τα απολύτως απαραίτητα, παραδόθηκαν μέσα σε δύο μέρες στους γονείς τους.
Θα αναρωτιέται βεβαία κάποιος μα γιατί να γίνεται θέμα ένας άρθρου, κάτι δευτερεύων, όπως είναι η λειτουργία μιας κατασκήνωσης. Η απάντηση είναι μπορεί να δοθεί με το εξής ερώτημα: Αν μέσα σε συνθήκες ένοπλης ταξικής σύγκρουσης μπορεί να γίνει, γιατί δε μπορεί να γίνει σήμερα;» Η σημερινή πραγματικότητα είναι η εξής: Με το που τελειώνουν τα σχολεία κάθε χρόνο, οι γονείς αναρωτιούνται: «Τι θα γίνει με τα παιδιά; Που θα ξεκουραστούν; Που θα ψυχαγωγηθούν;». Η απάντηση θα έπρεπε να είναι: στις παιδικές κατασκηνώσεις. Όμως στην εποχή μας ακόμα και αυτή η στοιχειώδης κοινωνική ανάγκη θεωρείται πολυτέλεια για τα παιδιά των εργαζόμενων. Οι δημόσιές κατασκηνώσεις είναι ελάχιστες σε όλη τη χώρα, και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, ολοένα και λιγοστεύουν. Αποτέλεσμα αυτού είναι να θησαυρίζουν μια σειρά επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα, και που συνεχώς πληθαίνουν. Αρά η λαϊκή οικογένεια καλείται να χρυσοπληρώσει της διακοπές των παιδιών της. Δεν είναι όμως μονό αυτό. Οι επιχειρηματίες των παιδικών κατασκηνώσεων, μολονότι με τα χρωματιστά τους φυλλάδια και τα διαφημιστικά σποτ, προσπαθούν να κάνουν όσο γίνεται πιο ελκυστική τη διαμονή των παιδιών στην κατασκήνωση, επειδή λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος της επιχείρησης τους, παρέχουν αμφιβόλου ποιότητας υπηρεσίες. Δεν είναι λίγες οι φορές που μέσα στο καλοκαίρι ακούμε για ατυχήματα σε παιδικές κατασκηνώσεις, για ανεπάρκειες σε στοιχειώδη ιατρικές ανάγκες, σε υποδομές, σε ανειδίκευτο προσωπικό, που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη ζωή των παιδιών. Κι όλα αυτά για το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος της επιχείρησης.
Κι όμως το παράδειγμα των θεσμών της Λαϊκής Παιδείας που λειτούργησαν στις Ελευθερές περιοχές τα χρόνια της πάλης του Δ.Σ.Ε. μας αποδεικνύουν ότι μπορούμε να έχουμε την παιδεία που έχει ανάγκη η κοινωνία μας. Με την προϋπόθεση ότι θα ξεμπερδέψουμε μια και καλή με την έννοια «κέρδος των καπιταλιστών». Αυτή είναι η ρίζα όλων των κοινωνικών προβλημάτων σήμερα και βρίσκει έκφραση στα μικρά και μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά στη ζωή μας. Το ΚΚΕ με επεξεργασμένο πρόγραμμα και θέσεις για το σχολείο και την Παιδεία συνολικά, ρίχνει όλες του τις δυνάμεις στην πάλη για να ανατραπεί ο καπιταλισμός και να οικοδομηθεί η νέα κοινωνία, ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός. Η υλική βάση της ανωτερότητας και της αναγκαιότητας του σοσιαλισμού στην Ελλάδα, τεκμηριώνεται από όλες τις πτυχές της ζωής ανάμεσα σ’ αυτές και η παιδεία. Στο σοσιαλισμό, στην κοινωνία που λειτουργεί με βάση την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών, και όχι το ατομικό κέρδος, καταργείται η ατομική ιδιοκτησία και η οικονομική δραστηριότητα στην εκπαίδευση. Η παιδεία ως βασική κοινωνική ανάγκη καλύπτεται καθολικά και δωρεάν για όλα τα παιδεία.

Καροπούλου Χρύσα
Φιλόλογος,
μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου της ΚΝΕ

Η ΤΕ Μεσσηνίας του ΚΚΕ ανακοινώνει ότι θα αναχωρήσουν πούλμαν την Κυριακή το πρωί, για την εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ στα Τρόπαια της Αρκαδίας, προς τιμήν του Λαϊκού Διδασκαλείου Πελοποννήσου, την παιδαγωγική ακαδημία του ΔΣΕ. Τα πούλμαν αναχωρούν:

  • Καλαμάτα: 6:45 από την πλατεία της Υπαπαντής

  • Μεσσήνη 7:00 Δημαρχείο Μεσσήνης

  • Πύλος 6:00 Πλατεία Πύλου

  • Κυπαρισσία 6:45 σταθμός ΟΣΕ

Περισσότερα: Κυριακή 29 Μαΐου στα Τρόπαια Αρκαδίας εκδήλωση για το Λαϊκό διδασκαλείο Πελοποννήσου. Τιμάμαι τα 70 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος.