Αρχείο κατηγορίας ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2019: Ένα σιωπηλό πλήθος θα βγει στους δρόμους σε 12 πόλεις της Ελλάδας για ένα σπουδαίο σκοπό.

Ένα σιωπηλό πλήθος θα βγει στους δρόμους της Αθήνας το Σάββατο 19 Οκτωβρίου για σπουδαίο σκοπό

Σε 40 εκατομμύρια υπολογίζονται όσοι ζουν σε συνθήκες σύγχρονης δουλείας. To Walk for Freedom είναι μια πορεία για τα εκατομμύρια θύματα εμπορίας ανθρώπων.Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, άτομα στέκονται και υπαίθριες δραστηριότητες

Σήμερα υπάρχουν περισσότερα θύματα εμπορίας ανθρώπων στον κόσμο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία. Σε 40 εκατομμύρια υπολογίζονται οι άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες σύγχρονης δουλείας (Global Estimates of Modern Slavery, 2018). Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά της Εμπορίας Ανθρώπων, το Σάββατο 19 Οκτωβρίου περπατάμε για την Ελευθερία σε 12 πόλεις της Ελλάδας παράλληλα με άλλες 50 χώρες του κόσμου.

H πορεία Walk For Freedom πραγματοποιείται παγκοσμίως για έκτη συνεχόμενη χρονιά με πρωτοβουλία της διεθνούς μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Α21. Φέτος, στην Αθήνα η δράση συνδιοργανώνεται από την Α21, το Fashion Revolution Greece και το Raise Your Voice, ενώ την υποστήριξή του στη δράση εκφράζει το Γραφείο του Εθνικού Εισηγητή για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων του Υπουργείου Εξωτερικών. Σκοπός της δράσης Walk For Freedom είναι η αφύπνιση του κόσμου για την έκταση του εγκλήματος της εμπορίας ανθρώπων στην Ελλάδα καθώς και για την αναγκαιότητα να εκλείψει η σκληρή εκμετάλλευση που βιώνουν οι συνάνθρωποί μας.

Σκοπός της δράσης Walk For Freedom είναι η αφύπνιση του κόσμου για την έκταση του εγκλήματος της εμπορίας ανθρώπων στην Ελλάδα καθώς και για την αναγκαιότητα να εκλείψει η σκληρή εκμετάλλευση που βιώνουν οι συνάνθρωποί μας.

Το Walk For Freedom δεν είναι μια πορεία διαμαρτυρίας, αλλά μια δράση στην οποία τα άτομα περπατούν σε μια σειρά σιωπηλά, εκπροσωπώντας τα εκατομμύρια ανδρών, γυναικών και παιδιών που βρίσκονται σήμερα παγιδευμένοι στα «δίχτυα» του οργανωμένου εγκλήματος. Μεμονωμένα άτομα και φορείς κοινωνικής προσφοράς καλούνται να πάρουν μέρος και να ενώσουν τις δυνάμεις τους με στόχο να σπάσει η αλυσίδα της εκμετάλλευσης. H δράση αποτελεί μια ευκαιρία για την πόλη των Αθηναίων να πάρει θέση ενάντια στο αόρατο αυτό έγκλημα στο όποιο καθένας μας είναι συμμέτοχος, έστω και άθελά του. Από τα χωράφια και τα φανάρια, στους οίκους ανοχής ή στον δρόμο, μέχρι τα κλειστά σπίτια, τα νοσοκομεία και τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα θύματα εμπορίας ανθρώπων βρίσκονται δίπλα μας και αυτό μας αφορά όλους.

Από τα χωράφια και τα φανάρια, στους οίκους ανοχής ή στον δρόμο, μέχρι τα κλειστά σπίτια, τα νοσοκομεία και τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα θύματα εμπορίας ανθρώπων βρίσκονται δίπλα μας και αυτό μας αφορά όλους.

Η συγκέντρωση των συμμετεχόντων θα ξεκινήσει στις 17:00 μ.μ. στην πλατεία Μοναστηρακίου. Η πορεία θα περάσει από την οδό Ερμού, με στάση στη Βουλή των Ελλήνων και θα καταλήξει στην πλατεία Συντάγματος. Παράλληλα θα διανέμεται ενημερωτικό υλικό σχετικό με το human trafficking. Η συμμετοχή στη δράση είναι δωρεάν και ανοιχτή προς όλους. Η πορεία θα διεξαχθεί και σε άλλες 11 πόλεις, μεταξύ άλλων Θεσσαλονίκη, Βόλο, Λάρισα, Τρίκαλα, Κομοτηνή, Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη, Καρδίτσα και Πάτρα.

Για οποιαδήποτε πληροφορία ή ανώνυμη καταγγελία για περιστατικό εμπορίας ανθρώπων στην Ελλάδα, υπάρχει διαθέσιμη όλο το εικοσιτετράωρο η Γραμμή Πληροφόρησης για την Εμπορία Ανθρώπων 1109.

Η συγκέντρωση των συμμετεχόντων θα ξεκινήσει στις 17:00 μ.μ. στην πλατεία Μοναστηρακίου. Η πορεία θα περάσει από την οδό Ερμού, με στάση στη Βουλή των Ελλήνων και θα καταλήξει στην πλατεία Συντάγματος.

Info

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2019, 5:00 μ.μ. Αφετηρία η Πλατεία Μοναστηρακίου. Εγγραφές και περισσότερες πληροφορίες: A21.org/Walk και A21 Greece στο FBΕνδυμασία: Τ-shirt “Walk For Freedom” ή οποιαδήποτε μαύρη περιβολή.

Δείτε το promo βίντεο:

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

Όποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει… (…) Περί …Κουκούτση ο λόγος.

Δ.Σ. Καλαμάτας: Πρώτα… “Πόντιοι Πιλάτοι” και μετά καταγγέλλοντες για την τοποθέτηση του Δ. Κουκούτση.

Οι αντιδράσεις των δημοτικών παρατάξεων για τη θέση Κουκούτση στη Δημοτική Αρχή Καλαμάτας

Η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας την περασμένη Δευτέρα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ιστορική. Κι αυτό, διότι για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε δημόσια η σχέση της Δημοτικής Αρχής με τον πρώην εκπρόσωπο στη Μεσσηνία του νεοναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής. Η απόφαση του δημάρχου να προχωρήσει σε ανοικτή συνεργασία με τον υπόδικο πρώην βουλευτή Δημήτρη Κουκούτση δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Βέβαια, δε θα πρέπει να ξεχνάμε και τη στελέχωση της Δημοτικής Αρχής με πρόσωπα που ανήκουν ιδεολογικά περίπου στον ίδιο χώρο.
Αυτό, όμως, που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ότι, όταν ανακοινώθηκε η συμμετοχή του κ. Κουκούτση σε δύο νομικά πρόσωπα του Δήμου Καλαμάτας, ελάχιστοι ήταν αυτοί που αντέδρασαν. Ο δημοτικός σύμβουλος Σταμάτης Μπεχράκης και η δημοτική παράταξη της «Λαϊκής Συσπείρωσης».
Κατά τη διάρκεια, δε, της ψηφοφορίας ο δημοτικός σύμβουλος Μιχάλης Αντωνόπουλος, ο δημοτικός σύμβουλος Σταμάτης Μπεχράκης (σε ένα από τα δύο θέματα) και η δημοτική παράταξη της «Λαϊκής Συσπείρωσης» καταψήφισαν τη συμμετοχή του υπόδικου πρώην βουλευτή στην Επιτροπή Παιδείας του Δήμου Καλαμάτας και στο Σύνδεσμο Ύδρευσης.
Οι υπόλοιπες παρατάξεις ασχολήθηκαν μόνο με το «πώς» και «ποιοι» θα είναι οι αντιπρόσωποί τους στα διάφορα νομικά πρόσωπα. Καμία αντίδραση για τον πρώην χρυσαυγίτη βουλευτή.
Την επόμενη ημέρα, έκπληκτοι από την εξέλιξη των πραγμάτων, γράψαμε στο «Θάρρος» ένα απόσπασμα από ένα ιστορικό κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι: «Όποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει… (…) Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε… γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε […]».
Και μετά – ως δια μαγείας- βγήκαν οι ανακοινώσεις των δημοτικών παρατάξεων «Καλαμάτα Μπροστά», «Ανοιχτός Δήμος- Ενεργοί Πολίτες» και «Καλαμάτα – Τόπος Ζωής». Μόνο η παράταξη «Πρότυπος Δήμος», ούτε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης ούτε και εκ των υστέρων, δεν προχώρησε σε κάποια ανακοίνωση.
Εν ολίγοις, θεωρούμε τις αντιδράσεις «φουσκωμένες», με δόσεις, μάλιστα, υποκρισίας. Δεν μπορεί στη συνεδρίαση να ψηφίζεις θετικά και την άλλη ημέρα να καταδικάζεις.
Το έχουμε γράψει και άλλες φορές, το επαναλαμβάνουμε. Ένας Δήμος δεν προχωρά μόνο με τα… πτυχία και με τον τεχνοκρατικό – ουδέτερο πολιτικά- λόγο. Πρώτον, διότι δεν υπάρχει επιστήμη «εν κενώ» και δεύτερον, είτε το θέλουμε είτε όχι, η πολιτική μας στάση και θέση καθορίζει ακόμα και στην καθημερινότητά μας. Είναι άλλο πράγμα να αναφέρεσαι γενικά σε βιοκλιματικά κτήρια και άλλο να ζητάς από οποιαδήποτε Δημοτική Αρχή να βρει προγράμματα για να μετατραπούν σε βιοκλιματικά κτήρια οι εργατικές πολυκατοικίες.

Του Αντώνη Πετρόγιαννη

Στις αρχές του 17ου αιώνα, το 1/5 των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης ήταν δούλοι.

Το δουλεμπόριο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

API VIA GETTY IMAGES

Το εμπόριο σκλάβων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση. Στις αρχές του 17ου αιώνα, το 1/5 των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης ήταν δούλοι. Το 1637 υπήρχαν στο Αλγέρι 25.000 χριστιανοί αιχμάλωτοι, ανάμεσά στους οποίους και πολλοί Έλληνες. Υπολογίζεται δε ότι την περίοδο 1450-1700, μόνο από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, αιχμαλωτίστηκαν περίπου 2.500.000 άτομα, καταλήγοντας στα σκλαβοπάζαρα της οθωμανικής πρωτεύουσας.

Πολλές ήταν οι δραστηριότητες οι οποίες τροφοδοτούσαν το εμπόριο των δούλων. Οι πειρατές που λυμαίνονταν την Μεσόγειο, αιχμαλώτιζαν πληρώματα πλοίων και κατοίκους νησιών και παραθαλάσσιων περιοχών και στην συνέχεια τους πωλούσαν στα σκλαβοπάζαρα. Οι δε επαγγελματίες δουλέμποροι είχαν γίνει μάστιγα για τις φυλές της Αφρικής, συλλαμβάνοντας κάθε χρόνο εκατοντάδες άτομα, από τα ανατολικά και κεντροδυτικά τμήματα της μαύρης ηπείρου.

Παράλληλα, οι συνεχείς εκστρατείες του οθωμανικού στρατού σε Ευρώπη και Ασία είχαν ως αποτέλεσμα τον εξανδραποδισμό στρατιωτών και αμάχων, οι οποίοι πωλούνταν αργότερα ως δούλοι.

Τα μαρτύρια των αιχμαλώτων ξεκινούσαν από την πρώτη στιγμή, καθώς σύρονταν βίαια στα πλοία, με βρισιές και χτυπήματα. Στην συνέχεια στοιβάζονταν μέσα στα σκοτεινά αμπάρια, σε κλειστοφοβικές συνθήκες, εκτεθειμένοι στην ακαθαρσία και τα μικρόβια. Κάθε καράβι διέθετε και κάποιον γραμματικό, ο οποίος έγραφε σε έναν κατάλογο τα ονοματεπώνυμα των σκλάβων που θα μεταφέρονταν. Πολλοί αιχμάλωτοι δεν άντεχαν τις κακουχίες και πέθαιναν στα πλοία, κατά την διάρκεια του ταξιδιού. Τα νεκρά τους σώματα ρίχνονταν στην θάλασσα, αφού προηγουμένως τους έκοβαν το δεξί αυτί, ως απόδειξη του θανάτου τους. Τέλος, ο γραμματικός του πλοίου έσβηνε από τον κατάλογό του τα ονόματα όσων είχαν πεθάνει εν πλω. Με αυτόν τον τρόπο εξάλλου υπολογιζόταν και η «ζημιά» που είχε υποστεί το «εμπόρευμα» κατά την μεταφορά του.

Ο Γάλλος ευγενής και διπλωμάτης Φιλίπ Κανάιγ περιγράφει το πώς λειτουργούσε το σκλαβοπάζαρο της Κωνσταντινούπολης, στα 1573. Όποιος ήθελε να αγοράσει κάποια σκλάβα, την πλησίαζε και σήκωνε το πέπλο που κάλυπτε το κεφάλι της. Στη συνέχεια την έφτυνε στο πρόσωπο, έτσι ώστε αν ήταν μακιγιαρισμένη από τον δουλέμπορο, να της φύγει το βάψιμο και να φανούν τα αληθινά της χαρακτηριστικά. Κατόπιν, ο πελάτης κοιτούσε την σκλάβα στο στόμα, μετρώντας και ψηλαφώντας τα δόντια της, προκειμένου να διαπιστώσει αν είναι ψεύτικα, χαλασμένα ή αν κουνιούνται. Στην περίπτωση που έμενε ικανοποιημένος από την επιθεώρηση, ο υποψήφιος αγοραστής άρχιζε να παζαρεύει την τιμή της κοπέλας με τον δουλέμπορο.

Ένας από τους πρώτους περιηγητές στην Ελλάδα και την Μικρά Ασία, ο Γάλλος Πιερ Μπελόν, παραθέτει ενδεικτικές τιμές σκλάβων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία του 16ου αιώνα, ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και την σωματική τους κατάσταση. Μια νέα και όμορφη γυναίκα πουλιόταν 80-100 δουκάτα ενώ μια γριά 30-40. Η τιμή ενός ευτραφούς εφήβου ήταν συνήθως 40-50 δουκάτα και ενός γεροδεμένου άνδρα 60. Συγκριτικά, αναφέρεται ότι την ίδια περίοδο στην Βενετία, ο μέσος ναύτης είχε ετήσιο εισόδημα 22 δουκάτα, ο μηχανικός 100, ο κυβερνήτης επαρχίας 840 και ο πρεσβευτής 1800.

Οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας κατέληγαν συνήθως να υπηρετούν ως οικόσιτες δούλες, ασχολούμενες με δουλειές του σπιτιού καθώς και ελαφριές χειρωνακτικές εργασίες. Αντίθετα, οι νεαρές και ωραίες κοπέλες πωλούνταν τις περισσότερες φορές στα χαρέμια διάφορων Οθωμανών αξιωματούχων, ενώ την ίδια τύχη είχαν και αρκετά έφηβα αγόρια. Οι περισσότεροι όμως άνδρες δούλοι προορίζονταν για πιο βαριές εργασίες. Όσοι από αυτούς ήταν γεροδεμένοι και χειροδύναμοι, θεωρούνταν ιδιαίτερα πολύτιμο εμπόρευμα και πωλούνταν πάντα σε πολύ καλή τιμή. Μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως οικιακοί υπηρέτες, βοσκοί, γεωργοί και γενικά να επωμιστούν κάθε είδους βαριά χειρωνακτική εργασία. Δεν ήταν εξάλλου λίγες οι φορές που οι ρωμαλέοι σκλάβοι αντικαθιστούσαν τα ζώα και έσερναν οι ίδιοι το άροτρο κατά το όργωμα.

Η χειρότερη όμως μοίρα που μπορούσε να έχει ένας άνδρας δούλος, ήταν να βρεθεί κωπηλάτης σε γαλέρα. Τα συγκεκριμένα πλοία ονομάζονταν «κάτεργα» και οι σκλάβοι που υπηρετούσαν σε αυτά «κατεργάρηδες». Οι άνθρωποι εκείνοι ζούσαν σε πραγματικά εφιαλτικές συνθήκες. Σχεδόν γυμνοί, κάθονταν δίπλα στα κουπιά, έχοντας το ένα πόδι και τα χέρια τους αλυσοδεμένα. Η τροφή τους ήταν μόνο δυο μικρά κομμάτια ξερό ψωμί την ημέρα. Τα βράδια κοιμούνταν ο ένας πάνω στον άλλον, μέσα στην βρώμα και τα ζωύφια, ενώ η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ήταν απλώς ανύπαρκτη. Ο καιρός πολλές φορές έκανε ακόμα πιο ανυπόφορη την ζωή των «κατεργάρηδων», οι οποίοι κωπηλατούσαν υπομένοντας άλλοτε τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο και άλλοτε θύελλες και σφοδρές καταιγίδες. Ο καπετάνιος του κάτεργου επιτηρούσε συνεχώς τους σκλάβους και μαστίγωνε ανελέητα όποιον σταματούσε να τραβάει κουπί, νικημένος από την εξάντληση και την απελπισία. Ένας πρώην δούλος που κατάφερε να απελευθερωθεί, χαρακτήρισε την ζωή του στις γαλέρες «χειρότερη και από τον θάνατο».

Πολλοί σκλάβοι, έχοντας φτάσει στα σωματικά και ψυχικά τους όρια, αποφάσιζαν να αποδράσουν. Η απελπισία τους ήταν τόσο μεγάλη που δεν νοιάζονταν για τους κινδύνους ενός τέτοιου τολμηρού εγχειρήματος. Οι περισσότεροι όμως δραπέτες ξαναπιάνονταν και καταδικάζονταν σε θάνατο με φρικτές μεθόδους.

Μία από αυτές ήταν και η εξής: τα τέσσερα άκρα του καταδικασμένου δένονταν ξεχωριστά το καθένα στις πρύμνες ισάριθμων διαφορετικών πλοίων. Στη συνέχεια, τα σκάφη αυτά άρχιζαν να κινούνται σε τέσσερις αντίθετες μεταξύ τους κατευθύνσεις, διαμελίζοντας αργά και βασανιστικά τον άτυχο σκλάβο.

CULTURE CLUB VIA GETTY IMAGES

Εντούτοις, αξίζει να σημειωθεί ότι έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά επιτυχημένων εξεγέρσεων σε κάτεργα ή δουλεμπορικά πλοία. Στις περιπτώσεις αυτές, οι σκλάβοι κατάφερναν να σκοτώσουν όλους τους φύλακές τους και δραπέτευαν, καταλαμβάνοντας το πλοίο στο οποίο βρίσκονταν κρατούμενοι. Οι φρικτές εμπειρίες της δουλείας άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στην καθημερινή ζωή των τουρκοκρατούμενων Ελλήνων. Σε κείμενα του 16ου -18ου αιώνα συναντάμε κατάρες όπως «σκλαβιά να σου’ ρθη» ή «σκλάβος να πάης στην Μπαρμπαριά», εννοώντας τα δουλοπάζαρα των βορειοαφρικανικών ακτών.

Τον 19ο αιώνα άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την κατάργηση της δουλείας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1830, ένα φιρμάνι του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ απελευθέρωσε κάποιες κατηγορίες λευκών σκλάβων. Ανάμεσα σε αυτούς περιλαμβάνονταν και όσοι Έλληνες είχαν αιχμαλωτιστεί κατά την Επανάσταση του 1821. Στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν κι άλλα φιρμάνια που περιόριζαν την δουλεία ακόμα περισσότερο, ενώ η οριστική της κατάργηση επήλθε στο πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα. Οι τελευταίοι σκλάβοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας χειραφετήθηκαν το 1924, μετά την κατάργηση του σουλτανάτου από τον Κεμάλ Ατατούρκ. Το νέο σύνταγμα της Τουρκίας όρισε την διάλυση του χαρεμιού που διατηρούσε ο τελευταίος Οθωμανός μονάρχης, Μωάμεθ ΣΤ΄, καθιστώντας τις παλλακίδες και τους ευνούχους του ελεύθερους πολίτες.

«Ο δήμιος σκοτώνει πάντα δυο φορές, τη δεύτερη με τη λήθη». Η δολοφονία των παιδιών έγινε ως αντίποινα για τον θάνατο του Reinhard Heydrich.

Θράσος Αβραάμ

Φωτογραφία του Θράσος Αβραάμ.

Μια σημαντική ημέρα μνήμης αλλά και παράλληλα υπενθύμισης των φρικών εγκλημάτων που διέπραξαν οι ναζί στις χώρες της Ευρώπης είναι η σημερινή. Στις 2 Ιουλίου του 1942, τα περισσότερα από τα παιδιά του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, παραδόθηκαν στο τοπικό γραφείο της Γκεστάπο. Την επομένη 3 Ιουλίου, τα 82 παιδιά μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια. Η δολοφονία των παιδιών έγινε ως αντίποινα για τον θάνατο του Reinhard Heydrich, διοικητή του ναζιστικού προτεκτοράτου της Βοημίας και της Μοραβίας.

Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές μετά την κηδεία του Heydrich μπήκαν οι ναζί στρατιώτες στο χωριό Lidice. Όλοι οι άνδρες μεταφέρθηκαν σε ένα αγρόκτημα στην άκρη του χωριού και εκτελέστηκαν, πρώτα σε ομάδες των πέντε. Όταν ο ηθικός αυτουργός αυτού του τρόμου, Horst Böhme, παραπονέθηκε ότι θα του έπαιρνε πάρα πολύ καιρό για να τους εκτελέσει όλους οι ομάδες έγιναν των δέκα. Μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας, 173 άνδρες είχαν εκτελεστεί.
203 γυναίκες και 105 παιδιά συγκεντρώθηκαν στο σχολείο του χωριού. Από εκεί οδηγήθηκαν σε άλλο σχολείο στην κοντινή πόλη Kladno. Τέσσερις από τις γυναίκες ήταν έγκυες. Οι έγκυες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο για να τους αφαιρεθούν με βίαιο τρόπο τα βρέφη. Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες γυναίκες οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ravensbrück όπου έχασαν τη ζωή τους από μια σειρά από ασθένειες.
Τα παιδιά στην αρχή μεταφέρθηκαν σ ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στο Łódź όπου Γερμανοί Αξιωματούχοι έκαναν τον διαχωρισμό ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους. Από τα 105 παιδιά του Lidice, μόνο τα 17 παιδιά επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους. Κανείς δεν θα μάθει ποτέ αν κάποιο από τα 82 παιδιά έκλαιγε λίγο πριν χάσει την ζωή του, μακριά από το σπίτι, την μητέρα του και τον πατέρα του.
Μετά από χρόνια, 82 χάλκινα αγάλματα, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, στήθηκαν εκεί ως αιώνια υπενθύμιση της σφαγής και του γεγονότος ότι ναζισμός δεν είναι ακόμα μια ιδεολογία είναι έγκλημα.
Ο επιζών του Ολοκαυτώματος Ελί Βιζέλ είχε γράψει «Ο δήμιος σκοτώνει πάντα δυο φορές, τη δεύτερη με τη λήθη». Γι αυτό πρέπει να θυμόμαστε. Ιδίως τώρα που στη χώρα μας μια συμμορία νοσταλγών του Χίτλερ παρουσιάζεται με το προσωπείο του «εθνικιστή» και «πατριώτη» προσπαθώντας να κρύψει την εγκληματική της φύση. Η υποκρισία και η ψευτιά τους περισσεύει όταν από τη μια τραγουδούν δυνατά τον εθνικό ύμνο και τιμούν δήθεν την ελληνική σημαία, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια, ενώ από την άλλη ορκίζονται πίστη στη σημαία του Γ΄Ράιχ γιατί μοναδική «πατρίδα» τους είναι η σβάστικα.
Ποτέ ξανά φασισμός!

Αδερφια μου, φασιστες, νεοναζι, τραμπουκοι, υαινες, με συγκλονισαν τα πρωτογνωρα αδερφικα αισθηματα που μου υπεβαλε ο Μικης.

ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ, ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
Από το προχτεσινο συν-αλητηριο, οπου ο Μικης «αλλαξε την Ιστορια» συμφωνα με το συνθημα των Μιχαλολιακου, Κασιδιαρη, Φραγκουλη και λοιπων ερπετων, πλημμυριζω απο ένα εντονο, πρωτογνωρο και καταιγιστικο αδερφικο συναισθημα για ολους.
Νοιωθω πια μελος μιας μεγαλης οικογενειας, σαν αυτή του Κυνοδοντα, οπου ο μπαμπας πηδαει τις κορες και η μαμα γενναει παιδια και σκυλους.
Στο τωρινο πραγματικο σεναριο, η μαμα γενναει παιδια, σκυλους, γουρουνια, κοτες και υαινες, όπως παντα αλλωστε. Μονο που τωρα ειμαστε ολοι αδερφια . Ζουμε στη μεγαλη Φαρμα των Ζωων, μυρηκαζουμε, κουτσουλαμε, πλατσουριζουμε στις λασπες, αλυχτουμε και βελαζουμε. Ολοι μαζι αγαπημενοι και χουχουλιασμενοι στην πατριωτικη θαλπωρη. και για να εχουμε κατι να μισουμε , όπως στον Κυνοδοντα τη γατα, ο Μικης μας υπεδειξε τον αριστεροστροφο φασισμο. Σχετική εικόνα
Αδερφια μου, φασιστες, νεοναζι, τραμπουκοι, υαινες, με συγκλονισαν τα πρωτογνωρα αδερφικα αισθηματα που μου υπεβαλε ο Μικης. Διεγραψα με μιας ότι σας συνεπαιρνει ο μεγαλυτερος φονιας της Ιστοριας (ολοι εχουμε τα ελαττωματα μας), ότι χουχουλιαζετε το χειμωνα εξω από νοερα κρεματορια, ότι φαντασιωνεστε λοφους από σκελετους στις αυλες στρατοπεδων συγκεντρωσης, ότι θελετε να κανετε προπονηση στα προσφυγικα hot spots ότι φορουσατε μαυρη κουκουλα βγαινοντας απ τις κατοχικες κομμαντατουρες και σηκωνατε, μπαινοντας το κουλο σας τεντωμενο, όπως και τωρα, για να χαιρετησετε εγκαρδια και με υποτελεια, αυτους που εχωναν την ξιφολογχη στην κοιλια της γκαστρωμενης και αγκιστρωναν το αγεννητο μωρο στο Διστομο. Διεγραψα οτι ρευοσασταν με ικανοποιηση τον πλουσιο μαυραγοριτικο επιουσιο στον καιρο της μεγαλης κατοχικης πεινας. Διεγραψα, με μιας ότι, ωσπου να καρποφορησουν τα ονειρα σας κι οι εφιαλτες μας, μαχαιρωνετε προσφυγες και ξεκοιλιαζετε μεταναστες αλλα ταυτοχρονα πουλατε και υψηλη προστασια σε μπουρδελα με ξενογλωσσες ιερειες. Καμια δουλεια δεν είναι ντροπη όταν μαλιστα την κανεις καλα.
Αδερφια μου, φονιαδες των λαων, Αμερικανοι, ποσο ειχα, ως τωρα παρεξηγησει την εκπολιτιστικη σας διακονεια ανα την υφηλιο. Τη μαζικη εξαγωγη δημοκρατιας σε καταδυναστευομενες χωρες που ευτυχως συνοδευεται παντα από την εγκατασταση μιας μεγαλειωδους στρατιωτικης βασης απ οπου οι βαρβατοι πεζοναυτες γαμανε και δερνουν στα περιξ της αρτι εγκαταστημενης δημοκρατιας. Ποσο ειχα ως τωρα παρεξηγησει τις σκευωριες των μυστικων σας υπηρεσιων, τη μαζικη εγκαθιδρυση δικτατοριων, τις δολοφονιες των νομιμα εκλεγμενων πολιτικων, τις εξυπνες βομβες στα καταφυγια αμαχων, τη χρηματοδοτηση των Ταλιμπαν και των Ισις, με μοναδικο στοχο, την ανιδιοτελη εξαπλωση της δημοκρατιας και του ανθρωπισμου.
Δικαιολογημενα, υποθετω, ο αμερικανος πρεσβης θα επιδωσει νοτα διαμαρτυριας γιατι δεν συμπεριληφθηκατε στην προσφωνηση του Μικη. Μπορω όμως βασιμα να σας βεβαιωσω ότι τρεφουμε και για σας τα ιδια θερμα αδερφικα αισθηματα κι ότι η συμπεριληψη σας στην προσφωνηση, αδερφια μου φασιστες, ρατσιστες, τραμπουκοι, είναι απολυτως αυτονοητη.
Αδερφια μου, λαμογια, μακρυχερηδες, φερεφωνα, ανδρεικελα και λοιποι πολιτικοι νανοι και επιτηδειοι μεσιτες του δημοσιου πλουτου, πώς παρασυρθηκα τοσο καιρο σε μιαν επικινδυνη , διχαστικη για τη μεγαλη μας οικογενεια , σκανδαλολογια και παραγνωρισα το γεγονος ότι τα ενεργειακα αποθεματα, τα χρυσοφορα κοιτασματα, τα 11.937 αστικα, τα 23.928 αγροτικα ακινητα, τα 597 νησια, τα 632 δαση και οι 538 αρχαιολογικοι χωροι, που παραχωρηθηκαν στο ταμειο εκποιησης δημοσιου πλουτου για πουλημα, αποτελουσαν για τη χωρα και τη μεγαλη μας οικογενεια , ζημιογονα βαριδια και μια οπισθοδρομικη αγκυλωση στην ιδιοκτησια.
Αδερφια μου, Χυτες, αλητες, ταγματασφαλιτες, δεν χρειαζεται να πω τιποτα περισσοτερο. Εσας σας δικαιωσε πιο πριν η Ιστορια και η πολιτικη ή επαγγελματικη σας αποκατασταση. Αποτέλεσμα εικόνας για syntagma ο Μικης. μιχαλολιακος
Αγαπητοι εν Χριστω αδελφοι, ακουσα στο συν-αλητηριο τον αγιοριτη ηγουμενο να μιλαει για τους πατριωτικους αγωνες των αγιοριτων αδελφων και μου ηρθε στο νου η θερμη υποδοχη των Ναζι στον Αθω , και πριν λιγο η ευλογια του Βαρθολομαιου στα τουρκικα βομβαρδιστικα για ισοπεδωση της Κουρδικης Αφριν και παλιοτερα ο αφορισμος του Ρηγα και μετα του Υψηλαντη και ολη αυτή η αγια κατηχηση των πιστων για τη σωτηρια του εθνους και την προκοπη των αδελφων μας νεοναζι.. Ακουσα και το προχτεσινο συνθημα, « όταν το ρασο γινεται σημαια, τοτε η νικη είναι βεβαία» και αποκηρυξα δια παντος και μετα βδελυγμιας το «ψωμι, παιδεια, ελευθερια» και εικαζω βασιμα ότι το Αγιον Ορος, τωρα που πηρε αναποδες, θα δωσει το 1/5 του αμυθητου πλουτου του για να ενισχυσει πατριωτικα τον κρατικο προϋπολογισμο αντι να ζητα και να πετυχαινει την απολυτη φορολογικη απαλλαγη.
Αδερφε μου Μικη, η θαλασσα θα είναι παντα η θαλασσα, κι όχι η δερματινη πολυθρονα που υποδεικνυει ο μπαμπας Κυνοδοντας. Ο φασιστας είναι φασιστας κι ο τραμπουκος, τραμπουκος , Εισαι πια πολύ μεγαλος για αδελφος μου, αλλα το ιδιο μπερδεται και η μαμα μου με την ανοια και με αποκαλει αλλοτε αδερφη κι αλλοτε μανα της. Δεν βγαζει όμως λογους στο πληθος. Γιατι σημασια δεν εχει ποσοι αλλα ποιοι ειναι το ακροατηριο. Η αυταρεσκεια εχει τα ορια της.
Τα τραγουδια σου είναι πια μονο δικα μας. Κανενας απ τα γκριζα κουστουμια και τις στολες παραλλαγης που σε πλαισιωνουν ηξερε προχτες μια λεξη. Προτιμουν το Σφακιανακη.
Εμεις τραγουδαμε τη Δραπετσωνα, κλαιμε με το Μερα Μαγιου και ξερουμε ακριβως τι σημαινει, Μια Νυχτεριδα στη σκεπη. Αυτοι θ ακουσουν. Canto Heneral και θα εξαπολυσουν ταγματα εφοδου στην ορχηστρα.
Αδερφια μου, αλητες, πουλια, μου προκαλεσε, οφειλω να ομολογησω , αλγεινη εντυπωση η αποφαση του ενός χελιδονιου, που κατά το ασμα του Μικη θα εφερνε την ανοιξη, να μην πατησει το ποδι του, μετα τη διαπιστωση ότι ολοι οι αποστρατοι, σεκιουριταδες, μπατσοι με πολιτικα, χρυσαυγουλοι, μακεδονομαχοι του τριωδιου, και τα αλλα αδελφια που τον πλαισιωναν στο συν-αλητηριο, δεν ηξεραν μια λεξη απ το τραγουδι. Προκειται μονο για ένα τραγουδι. Όπως τραγουδι μονο είναι κι αυτό που λεει, «ποιος τη ζωη μου, ποιος την κυνηγα, να την ξεμοναχιασει μες στη νυχτα». Στα τραγουδια, καμια φορα, δεν βγαζεις νοημα.
Συμφωνα παντως με βασιμες πληροφοριες, το χελιδονι αυτό που θα εφερνε την Ανοιξη από φασισε ν αλλαξει ροτα, καθως, όπως ειπε, είναι δυσκολοι οι καιροι για τους αιθεροβαμονες και τα μεταναστευτικα πουλια.

Γιατί τέτοια σιωπή για τους νεκρούς στην Αίγυπτο; Νιώθετε περισσότερο Γάλλοι; Του Dimis Si-tampoulidis.

Πριν καιρό χιλιάδες κόσμου στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έκφρασαν τη συμπαράσταση τους στους αθώους δολοφονημένους από τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι όπως και στο Λονδίνο. Μάλιστα πολλοί έβαζαν και τη σημαία της Γαλλίας στο προφίλ τους. 
Η ζυγαριά της ηθικής των αξιών και της ανθρωπιάς που κουβαλάμε μέσα μας, ή είναι χαλασμένη ή την έχουμε πειράξει για να ζυγίζει μόνο ότι θα μας προσφέρει…Αίγυπτος: Στους 305 οι νεκροί από την αιματηρή επίθεση - Οι ένοπλοι κρατούσαν σημαία του ISIS
Πριν μερικές μέρες 305 άνθρωποι δολοφονήθηκαν την ώρα που προσευχόντουσαν μέσα σε τέμενος στην Αίγυπτο.
Εκεί η ζυγαριά μας ήταν μπλοκαρισμένη. Κάποια γεγονότα τα θεωρούμε χρυσάφι, κάποια άλλα απλά μπρούτζο. 
Αυτός ο διαχωρισμός στην αξία των ανθρώπινων απωλειών αγαπητοί φίλοι, μας κάνει αυτόματα συναυτουργούς.
Αισθανόμαστε περισσότερο Γάλλοι από Αιγύπτιοι; Θα μου πείτε :
“Άλλο πράγμα ο πύργος του Άιφελ, τα ζεστά κρουασάν, η φινέτσα, ο Αλέν Ντελόν, τα Μουλέν ρουζ, άλλο ο Σαρκοζί με τη μοντέλα, ο Μακρόν με τη μεγαλοκοπέλα του, τα Ηλύσια πεδία, οι οίκοι μόδας και άλλο πράγμα οι τρωγλοδύτες, η έρημος, οι ξυπόλητοι με τις θλιβερές αγορές και το μισογυνισμό. Είναι και αυτό το χρώμα στο δέρμα, ούτε άσπρο ούτε μαύρο, κάτι σε ξεπλυμένο.
Ομως είμαστε περισσότερο Γάλλοι από το Γαλάτες (η μόνη χώρα που τους αποκαλούμε έτσι) και όχι france από το φράγκος… 
Είμαστε περισσότερο Γάλλοι ιστορικά και κοινωνικά ή Αιγύπτιοι;
Από την αρχαιότητα τότε που ο γεωγραφικός χώρος της σημερινής Γαλλίας ήταν γεμάτος “άγριους” δικοί μας φιλόσοφοι, αντάλλαζαν σκέψεις προβληματισμούς με τους Αιγύπτιους. Στην Ελληνιστική περίοδο μετά το θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, είχαμε ελληνικά βασίλεια και τους Πτολεμαίους που τους κυβερνούσαν, γνωστή φυσιογνωμία η Κλεοπάτρα. Νέα φιλοσοφικά και φιλολογικά ρεύματα δημιουργήθηκαν και καλλιεργήθηκαν στη περιοχή. 
Πάντα μέσα στους αιώνες οι δεσμοί των δυο λαών ήταν σε κοινές πορείες. Ακόμα και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία που η Αίγυπτος ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη- σύμμαχος, θέλετε να το πείτε κοινοπολιτεία των Οθωμανών; πολλές φορές πλην του Ιμπραήμ, ήταν ήπιοι απέναντι στους εξεγερμένους ραγιάδες. Η λέξη Αιγυπτιώτες σας λεει τίποτα; Αν δεν σας λέει ανατρέξτε εδώ.
https://anamniseisaigyptou.wordpress.com/…/%CE%B1%CE%B9%CE…/
Οι Έλληνες είχαν από τις μεγαλύτερες παροικίες στην Αίγυπτο με μεγαλύτερη αυτής της Αλεξάνδρειας και αν δεν ήταν η αμερικανο-στημένη “Αραβική άνοιξη” που άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου για όλα όσα συντελούνται σήμερα στον αραβικό κόσμο, η παροικία των Ελλήνων στην Αίγυπτο θα συνέχιζε να μεσουρανεί. Ξέρατε πως μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σχεδόν όλες οι ελληνικές ταινίες γυριζόντουσαν σε στούντιο στην Αίγυπτο στην Αλεξάνδρεια αλλά κ σε εξωτερικούς χώρους επειδή θύμιζαν Ελλάδα;

Γιατί τέτοια σιωπή για τους νεκρούς στην Αίγυπτο; Νιώθετε περισσότερο Γάλλοι;
Δεν λέω να νιώθουμε Αιγύπτιοι, αλλά να νιώθουμε την αδικία και τον πόνο των συνανθρώπων μας.
Όσων τα αντανακλαστικά λειτουργούν μονόπλευρα, επειδή νομίζουν πως θα ταυτιστούν με το Ευρωπαϊκό ιδεώδες (τρομάρα μας) και την ανωτερότητα μερικών πολιτισμών, την επόμενη φορά θυμηθείτε:
Όταν οι άραβες έκαναν αρδευτικά έργα και καλλιεργούσαν κήπους με λουλούδια, οι Γάλλοι βασιλιάδες και ευγενείς είχαν σκατοκαθαριστές. ανθρώπους να τους καθαρίζουν το κώλο μετά την αφόδευση. Ούτε τα χαμάμ ήξεραν ούτε την υγιεινή του λουτρού.

Υ.Γ Η φρίκη είναι πως όλα αυτά αρχίζουμε να τα συνηθίζουμε, αδιαμαρτύρητα. Να τα θεωρούμε μέρος της καθημερινότητας μας. Άραγε ο φόβος νίκησε;

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ.

Επιστολή των εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ στους μαθητές
για την 25η ΜαρτίουΣχετική εικόνα

Μη κάνεις πίσω από τη ζωή που έχεις ανάγκη!

Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια,

Αυτές τις μέρες με αφορμή τις εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου θα ακούσεις για τους εθνικούς στόχους, ότι η Ελλάδα περνά δυσκολίες, για την ανάπτυξη, που ουσιαστικά είναι ανάπτυξη για τους λίγους,  ότι χρειάζεται σταθερότητα, ότι οι αγώνες και οι απεργίες βλάπτουν τον τόπο. Θεωρούν δηλαδή εθνικό καθήκον οι εργαζόμενοι, η νέα γενιά της ανεργίας, των 200-300 ευρώ, της διαρκούς ανασφάλειας να κάτσει στα αυγά της, για να αυξηθούν τα κέρδη μια χούφτα ανθρώπων που καρπώνονται το πλούτο, που παράγουν με το μόχθο τους εκατομμύρια εργαζόμενοι.

Με την επιστολή αυτή θέλουμε να σου πούμε γι’ αυτά που δεν σου λένε τα σχολικά βιβλία γιατί δεν θέλουν να ξέρεις τι είναι η επανάσταση, για να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα για το σήμερα και τη ζωή σου.

Θα ρωτήσεις λοιπόν: Μα δεν ήμασταν όλοι μαζί εναντίον των Τούρκων; Σου απαντάμε: ΌΧΙ.

  • Για παράδειγμα, είναι ψέμα ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της επανάστασης του 1821. Όταν ο Παπαφλέσας συναντήθηκε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό για να του πει ότι όλα ήταν έτοιμα για την επανάσταση, ο τελευταίος άρχισε να τον βρίζει ότι είναι απατεώνας. Τη σημαία στην Πάτρα την ύψωσε ο λαϊκός ηγέτης Παναγιώτης Καρατζάς, τον οποίο δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας.

  • Οι πρόκριτοι καταπολέμησαν λυσσαλέα κάθε ιδέα για διανομή της εθνικής γης στους φτωχούς αγρότες. Για να ανατρέψουν το Δημ. Μπαλή και τους χωρικούς, που είχαν λύσει δυναμικά το πρόβλημα των εθνικών κτημάτων και των τσιφλικιών, δε δίσταζαν οι πρόκριτοι να ζητάνε τη βοήθεια του Καπουδάν πασά.

  • Οι προεστοί της Υδρας, σκότωσαν με 70 μισθοφόρους το Λαϊκό ηγέτη και πρωτεργάτη του ξεσηκωμού στην Ύδρα Αντώνη Οικονόμου, ενώ αυτός κατευθυνόταν στην Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου.

  • Οι πρόκριτοι της Αχαίας απείλησαν με εμφύλιο πόλεμο αν ο Κολοκοτρώνης πλησίαζε στην Πάτρα η οποία έμεινε στα χέρια των Τούρκων μέχρι το τέλος.

Θα ρωτήσεις: Μα λένε όμως, ότι αυτές οι διχόνοιες είναι που έβλαψαν τους Έλληνες, που δεν άφησαν να πάει ο τόπος μπροστά;

Σου απαντάμε: η κοινωνία τραβά μπροστά, όταν ο λαός παλεύει για να ζει ανθρώπινα και με αξιοπρέπεια, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες, με βάση τις δυνατότητες που επιτρέπει η σημερινή επιστήμη και τεχνολογία. Για αυτό με τις επαναστάσεις, με τους αγώνες τους οι λαοί γράφουν ιστορία. Αλλά δεν κερδίζουν όλοι από αυτό. Κάποιες κοινωνικές ομάδες, κάποιες τάξεις υπερασπίζονται το παλιό, για να μην χάσουν τα πλούτη τους, τα προνόμια που τους εξασφάλιζε το παλιό καθεστώς.

Η επανάσταση του 1821 δεν ήταν μόνο πόλεμος ενάντια στον οθωμανικό δεσποτισμό, αλλά ήταν παιδί της Γαλλικής Επανάστασης που άνοιξε το δρόμο για να γκρεμιστεί το παλιό, η εξουσία των φεουδαρχών (κάτοχοι γης) που ήταν πλέον ξεπερασμένο σύστημα και να έρθει ένα νέο, για την εποχή εκείνη, οικονομικό σύστημα, της πολιτικής εξουσίας των αστών (κάτοχοι κεφαλαίου που εκμεταλλεύονται την εργατική δύναμη), ο καπιταλισμός δηλαδή.

Μην απορείς για αυτό. Ο πρόκριτοι και οι Εκκλησιαστικές αρχές που συμβούλευαν υποταγή στην «ισχυράν βασιλείαν των Οθωμανών» είχαν κτήματα, αντλούσαν φόρους, δοσίματα, εξουσίες από το παλιό κοινωνικό καθεστώς, το οθωμανικό σύστημα και την εξουσία του Σουλτάνου.

Όλοι αυτοί καλλιεργούσαν τη μοιρολατρία, τρομοκρατούσαν το λαό. Απαιτούσαν πίστη και υποταγή στην «Ιερή Συμμαχία» των δυναστών. Έλεγαν να αλλάξουμε τον Σουλτάνο με τους Άγγλους και τους Γάλλους. Θυμήσου τη δίκη του Κολοκοτρώνη, την δολοφονία του Ανδρούτσου, κ.α.

Άλλα είναι όμως τα δίκαια των πολλών, αυτών που κάθε μέρα αγωνιούν για το μεροκάματο και άλλα των εκμεταλλευτών τους. Ούτε το 1821, ούτε και σήμερα, δεν ήταν όλοι οι Έλληνες μαζί.

Όλα αυτά δεν τα διδάσκουν, γιατί θέλουν να μας κρύψουν ότι οι λαοί γράφουν την ιστορία. Ο λαός όρθωσε το ανάστημα του, παρόλο που τον τρομοκρατούσαν ότι, αν ξεσηκωθεί κατά του Σουλτάνου, των ντόπιων συνεργατών του και της «Ιερής Συμμαχίας», θα καταστραφεί.

Μπροστά σε τέτοιους εκβιασμούς έχει βρεθεί πολλές φορές ο λαός μας και έδωσε την απάντηση με τους αγώνες του. Βρέθηκε και την περίοδο της ναζιστικής κατοχής, όταν οι συνεργάτες των ναζί, πολιτικοί πρόγονοι της σημερινής Χρυσής Αυγής, καθώς και άλλοι πολιτικοί, τον καλούσαν σε υποταγή και συνεργασία με τους κατακτητές, είτε οργάνωναν ή ευλογούσαν τα Τάγματα Ασφαλείας που ήταν συνεργάτες των ναζί στην κατοχή (Θ. Πάγκαλος, Στ. Γονατάς, Θεμ. Σοφούλης κ.ά.). Και σήμερα μέσα στα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές έδωσαν την απάντηση τους στα ρατσιστικά κηρύγματα της εγκληματικής Χρυσής Αυγής που χτυπάνε τους αγωνιστές ναυτεργάτες και ζητάνε να δουλεύουν με μεροκάματα πείνας, ενώ στα σχολεία ρίχνουν το ρατσιστικό δηλητήριο ενάντια στα προσφυγόπουλα, θέλουν το φτωχό να σκοτώνεται με τον φτωχότερο.

Σήμερα οι σύγχρονοι Κοτζαμπάσηδες και Φαναριώτες, οι βιομήχανοι, οι Τραπεζίτες, οι εφοπλιστές έχουν φτιάξει τη δική τους Ιερή Συμμαχία, την ΕΕ, το ΔΝΤ, τον ΟΟΣΑ, το ΝΑΤΟ. Αυτή τη συμμαχία της πλουτοκρατίας φτιασιδώνει σήμερα και το Υπουργείο Παιδείας  που καλεί με σχολικό πρόγραμμα μαθητές και εκπαιδευτικούς να γίνουν «πρέσβεις των Ευρωπαϊκών αξιών».

Γι’ αυτό σου λέμε. Και σήμερα, και χθες και αύριο, το θέμα είναι να μην κάνουμε πίσω από τη ζωή που έχουμε ανάγκη και να παλεύουμε ενάντια σε αυτούς που έχουν συμφέρον να μας εμποδίσουν να ζούμε «στο ύψος των ονείρων μας».

Σε καλούμε να αναρωτηθείς:

  • γιατί στα σχολεία μας, στα σπίτια μας, ζούμε τη φτώχεια, την ανεργία, Μνημόνια δίχως τέλος και από την άλλη οι εφοπλιστές παίρνουν αφορολόγητα καύσιμα και στους βιομήχανους δίνουν φτηνό ρεύμα;

  • γιατί ενώ η παραγωγή, συνεχώς αυτοματοποιείται με «διαστημικές» τεχνολογίες, συνεχώς ακούμε για νέα θαύματα της επιστήμης, δεν εξασφαλίζονται ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για όλους, δωρεάν κάλυψη όλων των αναγκών στην υγεία και στην παιδεία, πολιτισμός και αθλητισμός για όλη τη νεολαία;

Οι επαναστάτες του 21 λέγανε «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», δεν το έλεγαν για τους ξένους αλλά για τους Έλληνες. Σκέψου ποιος είναι τώρα ο προσκυνημένος….

Σήμερα, «προσκυνημένοι» είναι αυτοί που στηρίζουν την ΕΕ, το ΔΝΤ, την κοινωνία του κέρδους, όλοι αυτοί που μας λένε πως στην ζωή μας πρέπει να είμαστε ανταγωνιστικοί, πως εδώ είναι ο «θάνατος σου η ζωή μου», πως πρέπει να ζήσουμε με ψίχουλα.

Οργάνωσε τον αγώνα σου για τα δικαιώματά σου,
διάβασε και μάθε την αληθινή ιστορία του λαού και του τόπου σου.

Διεκδικούμε την ζωή που μας αξίζει. Σήμερα είναι η δική σου σειρά. Σπάσε τα δεσμά!
Αντάρτης – κλέφτης – παλικάρι, πάντα είναι ο ίδιος ο λαός!

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας