Μενέλαος Λουντέμης, 40 χρόνων από το θάνατό του. …Οδός Αβύσσου αριθμός 0, Συννεφιάζει, Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος…

«Μενέλαος Λουντέμης (1906-1977)» του Φίλιππου Φιλίππου.Εκτύπω

«Μενέλαος Λουντέμης (1906-1977)» του Φίλιππου Φιλίππου

Το 2015 επανεκδόθηκαν αρκετά βιβλία του Μενέλαου Λουντέμη από τις εκδόσεις Πατάκη (πήραν τη σκυτάλη από τα Ελληνικά Γράμματα και τον Δωρικό), ανάμεσά τους τα κλασικά Οδός Αβύσσου αριθμός 0, Συννεφιάζει, Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος…, Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους, Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα. Το 2016 επανεκδόθηκε το Άπαντα τα ποιητικά (περιλαμβάνει τις ποιητικές συλλογές Κραυγή στα πέρατα, Θρηνολόι και άσμα για το σταυρωμένο νησί, Το σπαθί και το φιλί, Κοντσέρτο για δυο μυδράλια κι ένα αηδόνι, Πυρπολημένη μνήμη, Οι εφτά κύκλοι της μοναξιάς), ενώ για το 2017, την επέτειο των 40 χρόνων από το θάνατό του, πρόκειται να εκδοθεί το Θησέας, ένα βιβλίο για παιδιά και εφήβους.

Ο Μενέλαος Λουντέμης γεννήθηκε στην Αγία Κυριακή της Μικράς Ασίας, κοντά στη Νικομήδεια. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Βαλασιάδης και προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Πόλης που χρεοκόπησε μετά από την εγκατάστασή της στο ελληνικό κράτος. Το μοναδικό αγόρι από τα πέντε παιδιά του Γρηγόρη Μπαλάσογλου (που με την εγκατάστασή του στην Ελλάδα έγινε Βαλασιάδης) και της Δόμνας Τσουφλίδη έζησε την παιδική του ηλικία στα Βοδενά (Έδεσσα) και αργότερα στη Θεσσαλονίκη. Ορφανός από μικρός, μπήκε στη βιοπάλη και αναγκάστηκε να κάνει διάφορες δουλειές (μικροπωλητής, ψάλτης, δάσκαλος, εργάτης σε κεραμοποιία). Αργότερα, κατέβηκε στην Αθήνα και αμέσως μπήκε στους κύκλους των αριστερών διανοουμένων, οι οποίοι σύχναζαν στη λέσχη «Σαν Σουσί» της οδού Πατησίων. Αυτό έγινε την περίοδο 1926-1930, όταν στην Ελλάδα αναπτυσσόταν μια «προλεταριακή» λογοτεχνία που θύμιζε τον «σοσιαλιστικό ρεαλισμό» που προερχόταν από τους συγγραφείς της Σοβιετικής Ένωσης (Μαξίμ Γκόρκι), αλλά και την ανάλογη ευρωπαϊκή λογοτεχνία (Κνουτ Χάμσουν, Παναΐτ Ιστράτι).

Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα σε πολύ νεαρή ηλικία, δημοσιεύοντας ποιητικές συλλογές στην Αγροτική Ιδέα της Έδεσσας το 1927 και το 1928, τις οποίες υπέγραφε με το πραγματικό του όνομα (Τάκης Βαλασιάδης). Γύρω στο 1930 δημοσίευσε ποιήματα και διηγήματα στο περιοδικό Νέα Εστία. Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμό του ήταν το 1934 στο διήγημα «Μια νύχτα με πολλά φώτα κάτω από μια πόλη με πολλά αστέρια».

Στην Κατοχή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Μετά την Απελευθέρωση έγινε γραμματέας του ΕΑΜ Λογοτεχνών-Ποιητών, θέση που κατείχαν πριν από αυτόν ο Θέμος Κορνάρος, ο Νίκος Καββαδίας κι ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου εξορίστηκε στη Μακρόνησο και τον Αϊ-Στράτη και το 1956 πέρασε από δίκη για το βιβλίο του Βουρκωμένες μέρες, μια συλλογή διηγημάτων, όπου κατά το κατηγορητήριο «αναφέρονται προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας». Ήταν η εποχή του λεγόμενου «ελληνικού μακαρθισμού», όταν οι υπηρεσίες Ασφαλείας δημιούργησαν ειδικό γραφείο διώξεων του βιβλίου, των συγγραφέων και των εκδοτών. Στη δίκη του οι μάρτυρες κατηγορίας υποστήριξαν πως το συγκεκριμένο βιβλίο προπαγάνδιζε τις πολιτικές του ιδέες, έθιγε την έννοια του Κράτους, κλόνιζε την εμπιστοσύνη του λαού στη Δικαιοσύνη και καλλιεργούσε «το μίσος μεταξύ των μαζών». Αντίθετα, οι μάρτυρες υπεράσπισης, όλοι σημαντικοί εκπρόσωποι της ελληνικής πνευματικής ζωής (Γιώργος Θεοτοκάς, Κώστας Βάρναλης, Στρατής Δούκας, Ασημάκης Πανσέληνος, Κώστας Κοτζιάς),υποστήριξαν πως το βιβλίο του είναι ένα εξαιρετικό λογοτεχνικό έργο, γεμάτο αγάπη για τον άνθρωπο και πίστη στην πορεία του προς το μέλλον.

Στην παρέμβαση του προέδρου του δικαστηρίου, ο οποίος του είπε «αν πράγματι νιώθεις στοργή για το παιδί και τη γυναίκα σου, θα ’πρεπε να ’χεις κάνει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ», ο Λουντέμης απάντησε με μια ιστορικής αξίας φράση: «Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια [του ανθρώπου] δύο. Δεν θα τα κάνω εγώ τέσσερα».

Από το 1958 ως τη μεταπολίτευση του 1974 έζησε αυτοεξόριστος στη Ρουμανία. Στο μεταξύ, το 1962 το ελληνικό κράτος του αφαίρεσε την ιθαγένεια με βάση κάποιο Βασιλικό Διάταγμα, διότι «κατά την εποχή του συμμοριτοπολέμου έδρασεν αντεθνικώς εις το εξωτερικόν», κάτι ανακριβές, αφού εκείνη την περίοδο ήταν εξόριστος σε νησί. Επανήλθε στην Ελλάδα, μετά την πτώση της απριλιανής δικτατορίας, μα δεν πρόλαβε να χαρεί την επιστροφή του. Πέθανε ενώ οδηγούσε, από καρδιακή προσβολή, στην Αθήνα, στις 22 Ιανουαρίου του 1977, λίγους μήνες μετά την επιστροφή του από τη Ρουμανία.

Ο Λουντέμης ήταν πολυγραφότατος και κάλυψε όλα σχεδόν τα είδη του γραπτού λόγου (πεζογραφία, ποίηση, δοκίμιο, θέατρο, παιδική λογοτεχνία, μετάφραση). Οι ήρωές του ήταν συνήθως άτομα περιθωριακά, αλήτες, μποέμ, άνεργοι, όπως εκείνοι του Δημοσθένη Βουτυρά. Έγραψε επίσης βιβλία για τρεις πνευματικές μορφές της Ελλάδας, τον Μιλτιάδη Μαλακάση, τον Κώστα Βάρναλη και τον Άγγελο Σικελιανό. Από τη δεκαετία του ’50 και μετά, εγκατέλειψε τους ήρωες του κοινωνικού περιθωρίου και ασχολήθηκε με τους εργάτες και τους κατατρεγμένους αγωνιστές της Αριστεράς, αλλά και με τους αιρετικούς αριστερούς. Κατέγραψε σε λογοτεχνική μορφή τα μαρτύρια των εγκλείστων στη Μακρόνησο στο μυθιστόρημα Οδός Αβύσσου αριθμός μηδέν. Σύμφωνα με την πλοκή, στον αριθμό Μηδέν της οδού Αβύσσου δεν μένουν µόνο δήµιοι και θύµατα. Σε αυτή την κοινωνία της παράνοιας, διαβάζουμε, ανήκει και ο ασυμβίβαστος ιδεολόγος, ο µικροαπατεώνας, ο περιθωριακός βασανιστής, αλλά και ο ψευτοδιανοούµενος, ένας «ανανήψας» που απαγγέλλει ποίηση στους παλιούς συντρόφους του.

O ίδιος υποστήριζε πως δεν τον ενδιαφέρει η Τέχνη αλλά η καταγραφή της πραγματικότητας και η κατάδειξη της κοινωνικής ανισότητας. Στα έργα του, εκτός από τους απόκληρους της ζωής και τους αδικημένους, δίνει την προσωπική του οπτική της μοναξιάς, του ανεκπλήρωτου του έρωτα και της δυστυχίας του κόσμου.

Ήταν ένας συγγραφέας που αγαπήθηκε από τους νέους της δεκαετίας του ’50 και του ’60, (ιδιαίτερα δημοφιλές έγινε το βιβλίο του Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα), μα και των επόμενων γενεών, παρά την εχθρότητα των κριτικών απέναντί του, οι οποίοι τον κατηγόρησαν για άκρατο λυρισμό και προσπάθεια να συγκινήσει το αναγνωστικό κοινό με τρόπο που αγγίζει τα όρια του μελό. Αυτό πάντως δεν απείχε από την πραγματικότητα, καθώς δεν κατάφερε να απαλλαγεί από τον λυρισμό που τον είχε ωθήσει να γράψει ποιήματα.

http://diastixo.gr/arthra/7068-menelaos-lountemis-filippou

Axtenisto Kadaifi

 «Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΛΟΥΝΤΕΜΗ»

» Το διάλειμμα είχε τελειώσει. Ο Πρόεδρος χτύπησε μερικές φορές το κουδούνι για να γίνει ησυχία και είπε με βαριά. Βραχνιασμένη φωνή.
-Να περάσει ο επόμενος μάρτυρας. Κωνσταντίνος Βάρναλης.
-Κωνσταντίνος Βάρναλης!…επανέλαβε ο κλητήρας με ακόμα πιο δυνατή φωνή.
Ο δάσκαλος, που μόλις είχε μπει στην αίθουσα κοιτούσε με χλευασμό και απάθεια. Δεν περίμενε να τον ειδοποιήσουν. Μόλις το πληροφορήθηκε απ’τις εφημερίδες ντύθηκε τα γιορτινά του και ήρθε να υπερασπιστεί το συγγραφέα και το βιβλίο του. Δεν λογάριασε ούτε γηρατειά, ούτε φόβο, ούτε κρύο, ούτε κούραση. Διέσχισε τα πυκνά στίφη των πραιτοριανών πούχαν κυκλώσει ολόκληρο το τετράγωνο και μπήκε στην αίθουσα.
-Κωνσταντίνος Βάρναλης!.. ξανακούστηκε η φωνή του κλητήρα.
-Δάσκαλε εσένα φωνάζουν, του λέει ο Νίκος Παπάς.
-Εμένα; Τότε τι Κωνσταντίνος λέει αυτός ο… άιντε ας μη το πω…
-Περάστε κύριε Βάρναλη, είπε με κάποια ευγένεια ο Πρόεδρος που έκανε το διανοούμενο.
Ο δάσκαλος πλησίασε στην έδρα των δικαστών ορκίστηκε και άρχισε να μιλά:
-Δεν ήρθα εδώ για να υποστηρίξω απλώς το Λουντέμη. ΗΡΘΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΩ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ.
Γιατί αν οι αστυνομικές αρχές εξακολουθήσουν να επεμβαίνουν σε ξένα εδάφη, τότε δεν αποκλείεται να συλληφθεί και ένας επιστήμονας που μπορεί να πει π.χ. “η ατομική βόμβα θα καταργήσει τα σύνορα…”
-Βλέπω την αίθουσα του δικαστηρίου γεμάτη από άγνωστους νέους! Τη χαρά και την ελπίδα του καλύτερου Αύριον!
Δεν χάνεται η Ελλάδα όταν έχει τέτοια νεολαία, διάδοχο εκείνης που κατέβαζε τον αγκυλωτό σταυρό απ’την Ακρόπολη και εκείνης που βάδιζε στο Σκοπευτήριο τραγουδώντας: “Έχε για καημένε κόσμε…” Τι έτρεξε να δει και ν’ακούσει εδώ μέσα η νεολαία- η πνευματική και πολιτιστική ηγεσία ενός καλύτερου Αύριον; Δεν έτρεξε ν’ακούσει και να δει. Να συμπαρασταθεί ήρθε. Να δώσει τον παλμό της και τη σκέψη της βοήθημα και στήριγμα του Λόγου του Ελεύθερου, που τον έχετε καθίσει στο σκαμνί. Να σώσει το χρέος του Λόγου να ελέγχει και να φρονηματίζει και να οδηγεί το σύνολο στο δρόμο της εθνικής κάθαρσης της Πολιτείας. ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΓΕΝΙΚΑ, ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟ ΔΙΚΙΟ, ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ. ΤΟΠΕ ΚΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΕΥΡΥΠΙΔΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ: «ΒΕΛΤΙΟΥΣ ΤΕ ΠΟΙΟΥΜΕΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΑΣ ΕΝ ΤΑΙΣ ΠΟΛΕΣΙ».
Τι σημαίνει τούτο. Χτυπάμε το κακό και εξαιρούμε το καλό. Αυτό δε μπορεί να γίνει χωρίς έλεγχο του κακού. Κι αυτόν τον έλεγχο θέλησε να εμποδίσει η κατηγορούσα αρχή. Γιατί τον φοβάται. Έμμεσα υποστηρίζει τους αιτίους του κακού. Όλη σχεδόν η κατηγορία της εσχάτης προδοσίας (τι εύκολη κατηγορία σε καιρό παρακμής!) στηρίζεται σε μια μόνο φράση. Τη Ρηνούλα, την ηρωίδα του πρώτου διηγήματος του Λουντέμη, την κυνηγάν οι σάτυροι χαρτοπαίκτες, αλλά τη σώζουν οι εργάτες που δουλεύουν στο γειτονικό γιαπί. Και της λένε: “Μη φοβάσαι όσο βρίσκεσαι στα χέρια της εργατιάς”. Μ’αυτή τη φράση ο συγγραφέας συκοφαντεί όλην την αστικήν τάξην και υπογραμμίζει την αρετή της λαϊκής τάξης…
Μα τι να γίνει. Ο συγγραφέας έχει χρέος να λέει την αλήθεια. Κι η αλήθεια είναι πως, πάντα στα χρόνια της παρακμής , η διαφθορά είναι προνόμιο εκείνων που έχουν τη δύναμη της “ευπόρου τάξεως”. Και ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι οι λαοί (ευτυχώς) διεφθαρμένοι. Αυτό είναι αλήθεια- κι αυτήν την αλήθεια είχε χρέος ο λογοτέχνης να μη τη διαστρέψει για λόγους “εξωτερικούς” (ας πούμε έτσι). ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ, ΚΥΡΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑΝΑΙ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΑ ΕΞΗΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ: ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΓΡΑΜΜΕΝΟ; ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ; ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ; ΓΙΑΤΙ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.
Ο Λουντέμης απαντά σωστά και στα τρία αυτά ερωτήματα…
-Είμαστε σύμφωνοι μ’ όλα αυτά, κύριε Βάρναλη, λέει διακόπτοντας το δάσκαλο ο Εισαγγελέας Κατεβαίνης. Πράγματι ένα έργο Τέχνης πρέπει να απαντά στα τρία αυτά ερωτήματα. Όταν όμως παραμορφώνεται η αλήθεια;
-Ποια αλήθεια; ρωτά όλο απορία ο δάσκαλος.
-Στο βιβλίο του Λουντέμη παραμορφώθηκε η αλήθεια και μάλιστα κατά τον χειρότερο τρόπο.
-Όχι!… φώναξε ο Βάρναλης. Δεν παραμορφώθηκε καμιά αλήθεια! Και μάλιστα ο Λουντέμης δεν είπε απ’αυτήν την αλήθεια στα βιβλία του παρά μόνο ελάχιστα ψίχουλα!
-Όταν γενικεύει μεμονωμένα περιστατικά και παρουσιάζει ολόκληρη την αστική τάξη διεφθαρμένη δεν είναι παραμόρφωση; είπε όλο θυμό ο Εισαγγελέας.
-Όχι!.. απάντησε κοφτά ο δάσκαλος. Δικαίωμά του είναι να γενικεύει! Δικαίωμα και καθήκον του! Σ’όλη την ιστορία της ανθρωπότητας διεφθαρμένος δεν είναι ποτέ ο λαός…
Εδώ επεμβαίνει ο Πρόεδρος και ρωτά κάτι.
-Πιο δυνατά! Φώναξε ο Βάρναλης φέρνοντας το χέρι στο αυτί του, σημάδι ότι δεν άκουσε την ερώτηση.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ… Κύριε μάρτυς είναι ένοχος ο κατηγορούμενος..
ΒΑΡΝΑΛΗΣ (Με έμφαση): Ένοχος; Όχι! ΓΙΑ ΝΑ ‘ΝΑΙ ΕΝΟΧΟΣ ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ; ΠΡΩΤΟΝ: ΖΩΝΤΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΔΙΚΙΑΣ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΠΑΕΙ; ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΗΤΕΣ Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΥΣ; ΔΕΥΤΕΡΟ: ΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΠΕΣΕΙ ΣΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΣΥΝΤΑΧΘΕΙ; ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΡΑΝΝΙΣΜΕΝΟ Η ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΡΑΝΝΟ; ΚΑΙ ΤΡΙΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: ΑΝ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΑΕΙ Σ΄ ΕΘΝΙΚΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ; ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ Η ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΥΣ;
Δηλαδή με τους κιοτήδες θα πάει ή με τα παλικάρια; Γνωρίζω τον κατηγορούμενο από έφηβο. Τον γνωρίζω σαν συγγραφέα, και σαν Έλληνα. Και σας δηλώνω κατηγορηματικά: Και στις τρεις ερωτήσεις ο κατηγορούμενος έδωσε αυτές τις απαντήσεις. Δεν είναι ένοχος. (…)
[…] Έγινε ησυχία. Στην έδρα έτριξε αμήχανα κάποιο κάθισμα. Ένας σύνεδρος σηκώθηκε, στράφηκε κατά το μέρος που βρισκόταν ο δάσκαλος και λέει:
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Εις ένα από τα υπό κατηγορίαν κείμενά του και συγκεκριμένα εις το υπό τον τίτλον «Οι λύκοι ανεβαίνουν στον ουρανό»…
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Ε;…
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Ο Συγγραφεύς -δια να σώσει την τρυφεράν Ειρηνούλαν από την βουλιμίαν των αφεντικών της- την παραδίδει εις τας χείρας των εργατών.
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Καλά κάνει.
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Δε θα μπορούσε, έξαφνα, να την παραδώσεις εις χείρας εκείνων οίτινες είναι εντεταλμένοι για την φρούρησιν της τιμής των…
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Ποιονών. Των χωροφυλάκων;
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Βεβαίως.
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Όχι! Θα την πουλούσαν στο μπουρδέλο.
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Κύριε Βάρναλη…
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Τη γνώμη μου δε ζητήσατε; Τη γνώμη μου είπα. Ξέρω, εσείς έχετε άλλην γνώμη. Αλλά δεν είσθε σεις ο μάρτυρας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τίποτε άλλο κ. Βάρναλη. Μπορείτε ν΄ αποσυρθείτε.
ΒΑΡΝΑΛΗΣ (δυνατά): ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΗΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΘΩΩΣΕΤΕ «ΛΟΓΩ ΑΜΦΙΒΟΛΙΩΝ»! ΑΝ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΣΑΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ ΤΟΝ!
Δεν έχει κανένα ελαφρυντικό. Κανένα! Σας το λέω εγώ!.
[…] Κάποτε το Δικαστήριο διέκοψε κι ο κόσμος άρχισε να βγαίνει. Ο δάσκαλος έτρεξε μέσα για να δει το Λουντέμη. Μάταια. Μόλις τελείωσε η δίκη τον φευγάτισαν κρυφά από μία μυστική θύρα του εσωτερικού της στοάς. Κανείς δεν τον αντιλήφθηκε. Μόνο ο Φώτης ο Πολυμέρης κάτι μυρίστηκε και έτρεξε μαζί με τον αδερφό του, σφουγκίζοντας τα μάτια τους. Τι θέαμα ήταν αυτό! Ο “αδερφός τους ο Μέλιος” δεμένος στα βαριά σίδερα σαν τον ληστή. Ο δάσκαλος καταστεναχωρημένος, βγήκε στο δρόμο όπου τα πλήθη περίμεναν άδικα να δουν τον αλυσοδεμένο συγγραφέα και χάθηκε μέσα σ’αυτά.»
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο Μενέλαος Λουντέμης δικάστηκε το 1956 για “εσχάτη προδοσία”, λόγω μιας συλλογής διηγημάτων του. Η πηγή μας είναι το αξιόλογο βιβλίο του Λάμπρου Ζιώγα «Η Δίκη του Μενέλαου Λουντέμη».

Axtenisto Kadaifi

Axtenisto Kadaifi «Κάποια χρονιά που είχα συγκεντρωμένα στην Γ΄ ελληνικού πολλά καλά παιδιά, τους δίδαξα ολάκερο τον “Εθνικό Ύμνο” του Σολωμού, που δεν τον είχε το πρόγραμμα. Βρέθηκε αμέσως ο “επιστήμονας” του χωριού να με καταγγείλει στο υπουργείο ότι υπονομεύω την αθάνατον ημών γλώσσαν άτε διδάσκων εις τους παίδας τον “Εθνικόν Ύμνον!”. Πού να το φανταζότανε ο Σολωμός ότι ο ύμνος του θα μπορούσε να χρησιμέψει για τεκμήριο εθνικής προδοσίας. Και το υπουργείο με κάλεσε “εις απολογίαν!”.

 

Μεγάλη εκδήλωση τιμής για την 3η Μεραρχία του ΔΣΕ – Ομιλία του Τηλέμαχου Δημουλά (VIDEO – ΦΩΤΟ).

Στο μνημείο κατέθεσαν στεφάνια η ΚΕ του ΚΚΕ, το ΚΣ της ΚΝΕ και η Γεωργία Ραγκάκου, αδερφή του Βαγγέλη Ρογκάκου πολιτικού επιτρόπου της 3η Μεραρχίας του ΔΣΕ. Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης όταν ο Αλέκος Τσουκόπουλος, εγγονός του ταγματάρχη του ΔΣΕ Αλέκου Τσουκόπουλου, παράδωσε στην ΚΕ του ΚΚΕ το όπλο του Δημήτρη Γιαννακούρα – Πέρδικα που ήταν ταγματάρχης της 3ης Μεραρχίας. (δείτε εδώ video)

Το Σάββατο σε κλίμα συγκίνησης και περηφάνιας παρουσιάστηκε το λεύκωμα – αφιέρωμα στην 3η Μεραρχία. (Διαβάστε ΕΔΩ και ΕΔΩ). Η κατασκήνωση της Αγίας Μαρίνας λειτούργησε από την Παρασκευή (διαβάστε ΕΔΩ).

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΜΑΗ: ΣΤΟ 32ο ΕΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ-ΣΠΑΡΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΗΣ 3ης ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ.

Το Παράρτημα  της ΠΕΑΕΑ- ΔΣΕ  ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ καλεί όλους τους απογόνους και φίλους  της Εθνικής μας Αντίστασης, τους εργαζόμενους ,τους συνταξιούχους, την νεολαία να τιμήσουν με την παρουσία τους τις εκδηλώσεις προς τιμήν της 3ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον Ταΰγετο.Η 3η Μεραρχία του ΔΣΕ Πελοποννήσου παρελαύνει

   Ο τρίχρονος αγώνας 1946-1949  του ΔΣΕ ήταν αγώνας δίκαιος, ταξικός και διεθνιστικός. Υπήρξε η σημαντικότερη εκδήλωση της ταξικής πάλης μετά την απελευθέρωση από τον ξένο Ιταλό και Γερμανό  κατακτητή (1941-44) με τους αγώνες των λαϊκών αγωνιστών του   ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ.

   Σημειωτέο είναι ότι  μόνο  στην Πελοπόννησο στο ΔΣΕ   πάνω από πέντε χιλιάδες αγωνιστές έδωσαν τη ζωή τους για να απαλλαγεί ο τόπος και ο λαός από τους κάθε λογής εκμεταλλευτές και να καταργηθεί μια για πάντα  η εκμετάλλευση «ανθρώπου από άνθρωπο».

Επειδή η προσπάθεια της απόκρυψης και  διαστρέβλωσης της ιστορίας,  που δεν  διδάσκεται στα σχολεία, δεν θα κρατήσει για πολύ, γι’ αυτούς τους λόγους παίρνουμε δύναμη για νέους αγώνες και συμμετέχουμε  στην πάλη για ειρήνη ,δουλειά, μόρφωση και προκοπή δηλαδή τα μελήματα του ΔΣΕ.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ  ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ  28 ΜΑΗ  ΣΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΟ 32ο ΕΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ-ΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ της ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ με ΟΜΙΛΗΤΗ ΤΟΝ ΤΗΛΕΜΑΧΟ ΔΗΜΟΥΛΑ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΓ ΤΗΣ ΚΕ του ΚΚΕ.

Καλαμάτα, στις 09.00 από Υπαπαντή.

Γαργαλιάνους, στις 07.00 από Δημαρχείο.

Φιλιατρά, στις 07.30 από Φουρναράκειο.

Κυπαρισσία, στις 08.00 από Σταθμό.

Μεσσήνη, στις 08.15 από Δημαρχείο.

Πύλο, στις 07.30.

Την Κυριακή 14 Μαΐου έγινε η 33η Πορεία Ειρήνης Κερασίτσα – Τρίπολη. 1ος Αγώνας Δρόμου 20 χλμ «Γρηγόρης Λαμπράκης».

Μαζική και με αγωνιστική διάθεση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 14 Μαΐου η 33η Πορεία Ειρήνης Κερασίτσα – Τρίπολη. Παράλληλα με επιτυχία ολοκληρώθηκε και ο 1ος Αγώνας Δρόμου 20 χλμ «Γρηγόρης Λαμπράκης» με τη συμμετοχή 70 δρομέων.

Η πορεία στην οποία συμμετείχαν οι Επιτροπές Ειρήνης Πελοποννήσου, τα εργατικά σωματεία και η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Πελοποννήσου, ξεκίνησε λίγο μετά τις 16:00 με συνθήματα όπως «Καμία συμμετοχή, καμία εμπλοκή στον ιμπεριαλισμό καμία υποταγή», «Κάναν την Μεσόγειο θάλασσα νεκρών, όχι στους πολέμους των Ιμπεριαλιστών».

Στην πλατεία Πετρινού έγινε η κεντρική ομιλία με σημείο αιχμής, την αντίθεση των εργαζομένων στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στην παρουσία των γερακιών του πολέμου στο Αιγαίο, στις βάσεις τους που αποτελούν ορμητήρια θανάτου για την ευρύτερη περιοχή.

Ειδικότερα, στη συγκέντρωση μεταξύ άλλων επισημάνθηκε: «Καταδικάζουμε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η οποία συνεχίζοντας την πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και με την κοροϊδία των μέτρων και των αντιμέτρων, επιβάλλει στο λαό νέα αβάσταχτα μέτρα, νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, παραπέρα μείωση του αφορολόγητου, τσάκισμα εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, δίνοντας ταυτόχρονα προκλητικά προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο, καταβάλλοντας για ΝΑΤΟικές δαπάνες δισεκατομμύρια ευρώ. Οι ελληνικές κυβερνήσεις ξοδεύουν κάθε χρόνο 4 δισ. ευρώ για εξοπλιστικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, δίνουν το 2% του ΑΕΠ, το μεγαλύτερο ευρωπαϊκής χώρας για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ».

Την Κυριακή 14 Μαΐου έγινε η 33η Πορεία Ειρήνης Κερασίτσα – Τρίπολη. 1ος Αγώνας Δρόμου 20 χλμ «Γρηγόρης Λαμπράκης».
https://kopanakinews.wordpress.com/…/%CF%84%CE%B7%CE%BD-%C…/

Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

 

+6

Σε απεργιακό κλοιό η χώρα. Γενική Απεργία στην Καλαμάτα και σε όλη τη Μεσσηνία για να υπάρξει ένα παλλαϊκό αγωνιστικό ποτάμι.

 

 Σε απεργιακό κλοιό βρίσκεται σήμερα η χώρα, καθώς ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ πραγματοποιούν 24ωρη απεργία, αντιδρώντας στο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης. Μετ’ εμποδίων θα γίνουν οι μετακινήσεις, λόγω των στάσεων εργασίας στα ΜΜΜ, ενώ΄ ακυρώσεις και αλλαγές υπάρχουν και στις πτήσεις των Aegean και Οlympic Air.

Σε ότι αφορά στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, οι συρμοί του μετρό, του ηλεκτρικού και του τραμ θα κινηθούν από τις 9:00 έως τις 16:00, ενώ τα τρόλεϊ θα εκτελούν δρομολόγια από τις 08:30 έως τις 21:00. Τα λεωφορεία θα κινηθούν από τις 9:00 έως τις 21:00, τόσο σήμερα όσο και αύριο Πέμπτη.

Επίσης ακινητοποιημένοι θα παραμείνει όλη μέρα οι συρμοί του ΟΣΕ και του Προαστιακού, ενώ τα πλοία θα παραμείνουν δεμένα στα λιμάνια έως και τα μεσάνυχτα της Παρασκευής, καθώς η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ) αποφάσισε την Τρίτη νέα 48ωρη απεργία.

Σε απεργιακό κλοιό η χώρα© Sofokleousin.gr Σε απεργιακό κλοιό η χώρα

Ακόμη σε ακυρώσεις πτήσεων, αλλά και τροποποιήσεις των ωρών αναχώρησης προχωρούν η Aegean και η Olympic Air, λόγω των στάσεων εργασίας που θα πραγματοποιήσουν οι Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας (11:00 – 15:00 τοπική ώρα).

Αναφορικά με τα συλλαλητήρια, σήμερα θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας. Το ΠΑΜΕ θα κάνει ξεχωριστή συγκέντρωση στην πλατεία Κοτζιά.

Αύριο ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ διοργανώνουν συλλαλητήριο στις 18:30 στο Σύνταγμα. Ξεχωριστό κάλεσμα για συγκέντρωση στις 19:00 στην Ομόνοια απευθύνει το ΠΑΜΕ.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Παλλαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στα μνημόνια νέα και παλιά

Αντίσταση και πάλη για την ανατροπή τους.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, εργαζόμενοι, επαγγελματίες, αγρότες, άνεργοι και συνταξιούχοι,

Η κυβέρνηση συμφώνησε σ’ ένα 4ο καταστροφικό μνημόνιο, το οποίο φέρνει τις επόμενες ημέρες στη Βουλή για να το ψηφίσει.

Με το 4ο μνημόνιο προχωράει στην κατάργηση της Κυριακάτικης  αργίας και το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων για 32 τουλάχιστον Κυριακές το χρόνο, σε νέα μείωση των συντάξεων, σε νέα αύξηση ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών και των αγροτών, σε νέα αύξηση της φορολογίας, στη κατάργηση του Υπουργικού βέτο για ομαδικές απολύσεις, στη χρονική επιμήκυνση των αντιδραστικών ρυθμίσεων της περιόδου 11 – 12 για τις συλλογικές συμβάσεις,  στην επαναφορά του αλήστου μνήμης άρθρου 4 για τις απεργίες και στο ολοκληρωτικό ξεπούλημα όλων των δημόσιων επιχειρήσεων και της δημόσιας περιουσίας.

Γι’ αυτό πρέπει να υπάρξει γενικός συναγερμός για γενική λαϊκή εξέγερση σε όλη την χώρα μπροστά στην ψήφιση του τέταρτου μνημονιακού τέρατος και του ξεπουλήματος των στρατηγικών φιλέτων της χώρας.

Εμείς που υπογράφουμε το κείμενο, καλούμε όλα τα μέλη των διοικήσεων του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας, του Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ, της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών και Εμπόρων, όλα τα μέλη των σωματείων των αγροτικών συλλόγων, των εμπορικών συλλόγων, τα μέλη των διοικήσεων των επιστημονικών φορέων του νομού μας, τα μέλη των διοικήσεων των συνταξιουχικών οργανώσεων και τα μέλη των διοικήσεων των συνδικαλιστικών φορέων των σωμάτων ασφαλείας, να συντονιστούμε και να συμπαραταχθούμε στον αγώνα, ώστε την Τετάρτη 17 Μαΐου που έχει εξαγγελθεί η Γενική Απεργία στην Καλαμάτα και σε όλη τη Μεσσηνία να υπάρξει ένα παλλαϊκό αγωνιστικό ποτάμι που θα πει «ΟΧΙ ΣΤΟ 4ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ», «ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ».

Έχουμε υποχρέωση απέναντι στα μέλη που εκπροσωπούμε, αλλά και σε όλες και όλους τους Μεσσήνιους πολίτες να ξεσηκωθούμε για να ανατρέψουμε αυτές τις πολιτικές που φτωχοποιούν όλο το λαό.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, το 4ο μνημόνιο φέρνει:

  1. Kατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Η κατάργηση της Κυριακάτικης ς αργίας από τη μια μεριά γυρίζει τα εργατικά δικαιώματα πολλές δεκαετίες πίσω και από την άλλη εξυπηρετεί τις μεγάλες και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις σε βάρος των μικρομεσαίων επαγγελματιών και εμπόρων.

2.Νέα μείωση των συντάξεων, μετά την κατάργηση του ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους, μετά την αύξηση των εισφορών κύριας και επικουρικής για ΕΟΠΥΥ. Η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς δεν αφορά μόνο λίγους αλλά όλα τα στρώματα των συνταξιούχων.

  1. 3. Μείωση του αφορολόγητου στα 5680 € Η μείωση χτυπάει κυρίως χαμηλόμισθους και άνεργους. Η μείωση της έκπτωσης φόρου από 1.900 σε 1.250 € επιφέρει αύξηση του φόρου των χαμηλόμισθων, των χαμηλοσυνταξιούχων και των ανέργων μέχρι και 650 € το χρόνο.

4.Κατάργηση της απαιτούμενης προέγκρισης του Υπουργού εργασίας για ομαδικές απολύσεις, να επεκτείνει χρονικά τις αντιδραστικές ρυθμίσεις για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να φέρει το επόμενο διάστημα ρύθμιση με την οποία θα επαναφέρει το αλήστου μνήμης άρθρο 4 που προέβλεπε ότι για την προκήρυξη απεργίας απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του 51% των μελών ενός σωματείου.

5.Oλοκληρωτική κατάργηση του ΕΚΑΣ

6.Hλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και κατασχέσεις εξπρές.

  1. Nέα αύξηση των εισφορών των επαγγελματοβιοτεχνών και ανεξάρτητα απασχολούμενων μέχρι 36%, και των αγροτών μέχρι και 30%

  2. Ξεπούλημα όλης τη δημόσιας περιουσίας. Μπαίνει πωλητήριο σε ΔΕΗ, ΕΛΠΕ, ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ και Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών και  επεκτείνονται  τα διόδια.

Για  όλους  αυτούς τους  λόγους καλούμε όλες και όλους να δώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις τη μάχη της ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ την Τετάρτη στις 17 Μαΐου. Μόνο αν ενωθούμε και συμπαραταχθούμε μπορούμε να ανατρέψουμε τις καταστροφικές νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές και να βγάλουμε τη χώρα μας από το καταστροφικό αδιέξοδο.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΗ

ΟΛΟΙ  ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ  ΣΤΗ   ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ  10.30ΠΜ μπροστά  στο  Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας.

Κανέλης Γιώργος, Γεν. Γραμματέας Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας

Μουλάς Παναγιώτης, Αναπληρωτής Γεν. Γραμματέας Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας

Παπαδόπουλος Περικλής, Μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας

Δημόπουλος Νίκος, Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Αστικού και Υπεραστικού ΚΤΕΛ Μεσσηνίας

Πλακονούρη Σίσσυ, Οργανωτικός  Γραμματέας  του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ

Πράτης   Δημήτρης   Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου  εργαζομένων στις  ΔΟΥ   Μεσσηνίας  ,Λακωνίας  και  Αρκαδίας

Κουβάτσης     Σακης,   Γραμματέας Α΄ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας

Φουντουλάκης Βαρθολομαίος, Μέλος Δ.Σ. Α΄ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας

Μήτση Μαρία,   Γραμματέας του Παμμεσηνιακού Συνδέσμου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Μεσσηνίας

Τατούλης Παναγιώτης, Αντιπρόεδρος του Παμμεσηνιακού Συνδέσμου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Μεσσηνίας

Μάινας Κώστας, Μέλος Δ.Σ. του Παμμεσηνιακού Συνδέσμου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Μεσσηνίας

Καρδάσης Θεόδωρος, Πρόεδρος Σωματείου Ελαιοχρωματιστών και Κοσμηματογράφων

Βοβολής Θεόδωρος, Πρόεδρος Σωματείου Εργατοτεχνιτών Σιδήρου – Μπετόν

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΗ! ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΧΙΟΥΜΟΡ;

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΗ! Αθήνα στις 10 πμ πλατεία Εθνικής Αντίστασης Εμπρός λαέ, ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ! Ενάντια στη νέα ληστεία και στην κοροϊδία κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ!