Ένα χριστουγεννιάτικο αριστούργημα: Η Σταχομαζώχτρα του Αλ.Παπαδιαμάντη. Διαβάστε το/ εδώ.

Αλ.Παπαδιαμάντης-Ο μεγαλύτερος διηγηματογράφος του πλανήτη. Ένα χριστουγεννιάτικο αριστούργημα: Η Σταχομαζώχτρα

Από Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης -25/12/2021 Facebook Twitter Εκτύπωση

Αλ.Παπαδιαμάντης-Ο μεγαλύτερος διηγηματογράφος

Η iskra παραθέτει το Χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε τα Χριστούγεννα του 1889 στην εφημερίδα «Εφημερίς». Η Σταχομαζώχτρα είναι ίσως το δημοφιλέστερο διήγημα του Σκιαθίτη συγγραφέα, καθώς περιλαμβάνεται σταθερά από πολλών χρόνων στα σχολικά βιβλία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Κατά την ταπεινή εκτίμηση μας ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης δεν ανήκει μόνο στις κορυφές της ελληνικής διηγηματογραφίας και δεν γράφει μόνο με μια μνημειώδη, ανεπανάληπτη, λιτή και καθηλωτικά εκφραστική γλώσσα αλλά ανήκει, όσο και αν δεν έχει αναγνωρισθεί, στα υψηλότερα βάθρα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Απολαύστε τον…

Η Σταχομαζώχτρα (ακουαρέλα του Βαγγέλη Καραλή)

“Μεγάλην εξέφρασεν έκπληξιν η γειτόνισσα, το Ζερμπινιώ, ιδούσα τη ημέρα των Χριστουγέννων του 1878, την θειά-Αχτίτσα, φορούσαν καινουργή μανδήλαν, και τον Γέρο και την Πατρώνα με καθαρά υποκαμισάκια και με νέα πέδιλα.

Τούτο δε διότι ήτο γνωστότατον, ότι η θειά-Αχτίτσα είχεν ιδεί την προίκα της κόρης της πωλουμένην επί δημοπρασίας προς πληρωμήν των χρεών αναξίου γαμβρού, διότι ήτο έρημος και χήρα, και διότι ανέτρεφε τα δύο ορφανά έγγονά της μετερχομένη ποικίλα επαγγέλματα. Ήτον (ας είναι μοναχή της!) απ’ εκείνας που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Η γειτόνισσα, το Ζερμπινιώ, ώκτειρε τας στερήσεις της γραίας και των δυο ορφανών· αλλά μήπως ήτο και αυτή πλουσία, δια να έλθη αυτοίς αρωγός και παρήγορος;

Ευτυχής ο μακαρίτης, ο μπάρμπα–Μιχαλιός, όστις προηγήθη εις τον τάφον της συμβίας Αχτίτσας, χωρίς να ίδη τα δεινά τα επικείμενα αυτή μετά τον θάνατόν του. Ήτο καλής ψυχής, – ας είχε ζωή! – ο συχωρεμένος. Τα δύο παιδία «τα αδιαφόρετα», ο Γεώργης και ο Βασίλης, επνίγησαν βυθισθείσης της βρατσέρας των τον χειμώνα του έτους 1864. Η βρατσέρα εκείνη απωλέσθη αύτανδρος, – τι φρίκη! τι καημός! Τέτοια τρομάρα καμμιάς καλής χριστιανής να μην της μέλλη.

Ο τρίτος ο γυιός της, ο σουρτούκης, το χαμένο κορμί, εξενιτεύθη και ευρίσκετο, έλεγαν, εις την Αμερικήν. Πέτρα έρριξε πίσω του. Μήπως τον είδε; Μήπως τον ήκουσεν; Άλλοι πάλιν πατριώτες είπαν ότι ενυμφεύθη εις εκείνα τα χώματα, κι επήρε, λέει, μια φράγκα, μια ’γγλεζοπούλα, ένα ξωθικό, που δεν ήξευρε να μιλήση ρωμέικα. Μη χειρότερα! Τι να πη κανείς! Ημπορεί να καταρασθή το παιδί του, τα σωθικά του, τα σπλάγχνα του ;

Η κόρη της απέθανεν εις τον δεύτερον τοκετόν, αφείσα αυτή τα δύο ορφανά κληρονομίαν. Ο πατεριασμένος τους, εζούσε ακόμα (που να φτάσουν τα μαντάτα του ώρα την ώρα!), μα τι νοικοκύρης, το πρόκοψε αλήθεια! Χαρτοπαίκτης, μέθυσος και με άλλας αρετάς ακόμη. Είπαν, πως ξαναπαντρεύτηκε αλλού, δια να πάρη και άλλον κόσμον εις τον λαιμόν του, ασυνείδητος! Τέτοιοι άντρες! Έκαμε δα κι’ αυτή ένα γαμπρό, μα γαμπρό (το λαμπρό τ’ να βγη!).

Τι να κάμη; έβαλε τα δυνατά της, κι επροσπαθούσε όπως-όπως να ζήση τα δύο ορφανά. Τι αξιολύπητα, τα καημένα! Κατά τας διαφόρους ώρας του έτους, εβοτάνιζεν, αργολογούσε, εμάζωνε ελιές, εξενοδούλευε. Εμάζωνε κούμαρα, και τα έβγαζε ρακί. Μερικά στέμφυλα απ’ εδώ, κάμποσα βότσια αραβόσιτον απ’ εκεί, όλα τα εχρησιμοποίει. Είτα, κατά Οκτώβριον, άμα ήνοιγον τα ελαιοτριβεία, έπαιρνεν ένα είδος πήχυν, ένα πενηντάρι εκ λευκοσιδήρου, μίαν στάμναν μικράν, κι εγύριζεν εις τα ποτόκια, όπου κατεστάλαζον αι υποστάθμαι του ελαίου, κι εμάζωνε την μούργα. Διά της μεθόδου ταύτης ωκονόμει όλον το ενιαύσιον έλαιον του λυχναρίου της.

Αλλά το πρώτιστον εισόδημα της θειά-Αχτίτσας προήρχετο εκ του σταχομαζώματος. Τον Ιούνιον, κατ’ έτος, επεβιβάζετο εις πλοίον, έπλεεν υπερπόντιος και διεπεραιούτο εις Εύβοιαν. Περιεφρόνησε το ονειδιστικόν επίθετον της «καραβωμένης», όπερ εσφενδόνιζον άλλα γύναια κατ’ αυτής, διότι όνειδος εθεωρείτο το να πλέη γυνή εις τα πελάγη. Εκεί, μετ’ άλλων πτωχών γυναικών, ησχολείτο συλλέγουσα τους αστάχεις, τους πίπτοντας από των δραγμάτων των θεριστών, από των φορτωμάτων και κάρρων. Κατ’ έτος, οι χωρικοί της Ευβοίας και τα χωριατόπουλα, έρριπτον κατά πρόσωπον αυτών το σκώμμα : «Να! η φ’στάνες! μας ήρθαν πάλι η φ’στάνες!». Αλλ’ αύτη έκυπτεν υπομονητική, σιωπηλή, συνέλεγε τα ψυχία εκείνα της πλούσιας συγκομιδής του τόπου, απήρτιζε τρεις ή τεσσάρας σάκκους, ολόκληρον ενιαυσίαν εσοδείαν δι’ εαυτήν και διά τα δυο ορφανά, τα οποία είχεν εμπιστευθή εν τω μεταξύ εις τας φροντίδας της Ζερμπινιώς, και αποπλέουσα επέστρεφεν εις το παραθαλάσσιον χωρίον της.

Πλην εφέτος, δηλ. το έτος εκείνο, αφορία είχε μαστίσει την Εύβοιαν. Αφορία εις τον ελαιώνα της μικράς νήσου, όπου κατώκει η θειά-Αχτίτσα. Αφορία εις τας αμπέλους και εις τους αραβοσίτους, αφορία σχεδόν και εις αυτό τα κούμαρα, αφορία πανταχού.

Είτα, επειδή ουδέν κακόν έρχεται μόνον, βαρύς χειμών ενέσκηψεν εις τα βορειότερα εκείνα μέρη. Από του Νοεμβρίου μηνός, χωρίς σχεδόν να πνεύση νότος και να πέση βροχή, ήρχιζε να χιονίζη. Μόλις έπαυεν είς νιφετός και ήρχετο άλλος. Ενίοτε έπνεε ξηρός βορράς, σφίγγων έτι μάλλον τα χιόνια, τα οποία δεν έλυωναν εις τα βουνά. «Επερίμεναν άλλα».

Η γραία μόλις είχε προλάβει να μεταφέρη επί των ώμων της, από των φαράγγων και δρυμών, αγκαλίδας τινάς ξηρών ξύλων, όσαι μόλις θα ήρκουν διά δύο εβδομάδας ή τρεις, και βαρύς ο χειμών επέπεσε. Περί τα μέσα Δεκεμβρίου μόλις επήλθε μικρά διακοπή, και δειλαί τινες ακτίνες ηλίου επεφάνησαν, επιχρυσούσαι τας υψηλοτέρας στέγας. Η θειά-Αχτίτσα έτρεξεν εις τα «ορμάνια» ίνα προλάβη και εισκομίση καυσόξυλά τινα. Την επαύριον ο χειμών κατέσκηψεν αγριώτερος. Μέχρι των Χριστουγέννων, ουδεμία ημέρα εύδιος, ουδεμία γωνία ουρανού ορατή, ουδεμία ακτίς ηλίου.

Κραταιός και βαρύπνοος βορράς, «χιονιστής», εφύσα κατά τας παραμονάς της αγίας ημέρας. Αι στέγαι των οικιών ήσαν κατάφορτοι εκ σκληρυνθείσης χιόνος. Τα συνήθη παίγνια των οδών και τα χιονοβολήματα έπαυσαν. Ο χειμών εκείνος δεν ήτο φιλοπαίγμων. Από των κεράμων των στεγών εκρέμαντο ως ώριμοι καρποί σπιθαμιαία κρύσταλλα, τα οποία οι μάγκαι της γειτονιάς δεν είχον πλέον όρεξιν να τρώγουν.

Την εσπέραν της 23, ο Γέρος είχεν έλθει από το σχολείον περιχαρής, διότι από της αύριον έπαυον τα μαθήματα. Πριν ξεκρεμάση τον «φύλακα» από της μασχάλης του, ο Γέρος πεινασμένος ήνοιξε το δουλάπι, αλλ’ ουδέ ψυχίον άρτου εύρεν εκεί. Η γραία είχεν εξέλθει ίσως προς ζήτησιν άρτου. Η ατυχής Πατρώνα εκάθητο ζαρωμένη πλησίον της εστίας, αλλ’ η εστία ήτο σβεστή. Εσκάλιζε την στάκτην, νομίζουσα εν τη παιδική αφελεία της (ήτο μόλις τετραετές το πτωχόν κοράσιον), ότι η εστία είχε πάντοτε την ιδιότητα να θερμαίνη, και ας μη καίη. Αλλ’ η στάκτη ήτο υγρά. Σταλαγμοί ύδατος, εκ χιόνος τακείσης ίσως διά τινος λαθραίας και παροδικής ακτίνος ηλίου, είχον ρεύσει δια της καπνοδόχου. Ο Γέρος, όστις ήτο επταετής μόλις, έτοιμος να κλαύση διότι δεν εύρισκε ψυχίον τι προς κορεσμόν της πείνης του ήνοιξε το μόνον παράθυρον, έχον τριών σπιθαμών μήκος. Ο οικίσκος όλος, χθαμαλός, ημιφάτνωτος, με είδος σοφά, είχεν ύψος δύο ίσως οργυιών από του εδάφους μέχρι της οροφής.

Ο Γέρος ανεβίβασε σκαμνίον τι επί του λιθίνου ερείσματος του παραθύρου, ανέβη επί του σκαμνίου, εστηρίχθη διά της αριστεράς του παραθυροφύλλου ανοικτού, εστηλώθη μετά τόλμης προς την οροφήν, ανέτεινε την δεξιάν, και απέσπασεν έν κρύσταλλον εκ των κοσμούντων τους «σταλαμμούς» της στέγης. Ήρχισε να το εκμυζά βραδέως και ηδονικώς, και έδιδε και εις την Πατρώναν να φάγη. Επείνων τα κακόμοιρα.

Η γραία Αχτίτσα επανήλθε μετ’ ολίγον φέρουσα πράγμα τι τυλιγμένον εις τον κόλπον της. Ο Γέρος, όστις εγνώριζεν εκ της παιδικής του πείρας, ότι ποτέ άνευ αιτίας δεν εφούσκωναν οι κόλποι της μάμμης του, αναπηδήσας έτρεξεν εις το στήθος της, ενέβαλε την χείρα, και αφήκε κραυγήν χαράς. Τεμάχιον άρτου είχεν «οικονομήσει» και την εσπέραν εκείνην η καλή, καίτοι ολίγον αυστηρά μάμμη, τις οίδεν αντί ποίων εξευτελισμών, και διά πόσων εκλιπαρήσεων!

Και τι δεν ήθελεν υποστή, προ ποίας θυσίας ηδύνατο να οπισθοδρομήση, διά την αγάπην των δύο τούτων παιδίων, τα οποία ήσαν δις παιδία δι’ αυτήν, καθόσον ήσαν τέκνα του τέκνου της! Εν τούτοις δεν ήθελε να δεικνύη αυτοίς μεγάλην αδυναμίαν, και «ήμερο μάτι δεν τους έδιδε». Εκάλει τον άρρενα «Γέρον», διότι είχε το όνομα του αληθούς γέρου της, του μακαρίτου μπάρμπα–Μιχαλιού, του οποίου το όνομα της επόνει ν’ ακούση ή να προφέρη. Το ταλαίπωρον το θήλυ το εκάλει Πατρώναν θωπευτικώς, και ολίγον «σαν αρχοντοξεπεσμένη που ήτον», μη ανεχομένη ν’ ακούη το Αργυρώ, το όνομα της κόρης της, όπερ εδόθη ως κληρονομιά εις το ορφανόν, λεχούς θανούσης εκείνης. Πλην του υποκορισμού τούτου, ουδεμίαν άλλην επιδεικτικήν τρυφερότητα απένεμεν εις τα δύο πτωχά πλάσματα, αλλά μάλλον πρακτικήν αγάπην και προστασίαν.

Η ταλαίπωρος γραία έστρωσε διά τα δύο ορφανά, ίνα κοιμηθώσιν, ανεκλίθη και αύτη πλησίον των, τοις είπε να φυσήσωσιν υποκάτω του σκεπάσματός των διά να ζεσταθούν, τοις υπεσχέθη ψευδομένη, αλλ’ ελπίζουσα να επαληθεύση, ότι αύριον ο Χριστός θα φέρη ξύλα και ψωμί και μίαν χύτραν κοχλάζουσαν επί του πυρός, και έμεινεν άυπνος πέραν του μεσονυκτίου, αναλογιζόμενη την πικράν τύχην της.

Το πρωί, μετά την λειτουργίαν (ήτο παραμονή των Χριστουγέννων) ο παπα–Δημήτρης, ο ενορίτης της, επαρουσιάσθη αίφνης εις την θύραν του πενιχρού οικίσκου.
– Καλώς τα δέχθης, της είπε μειδιών.
«Καλώς τα δέχθη» αυτή! και από ποίον επερίμενε τίποτε;
– Έλαβα ένα γράμμα δια σε, Αχτίτσα, προσέθηκεν ο γέρων ιερεύς, τινάσσων την χιόνα από το ράσον και το σάλι του.
– Ορίστε, δέσποτα! Και μακάρι έχω τη φωτιά, εψιθύρισε προς εαυτήν, ή το γλυκό και το ρακί να τον φιλέψω;
Ο ιερεύς ανέβη την τετράβαθμον κλίμακα και ελθών εκάθισεν επί του σκαμνίου. Ηρεύνησε δε εις τον κόλπον του και εξήγαγε μέγαν φάκελλον με πολλάς και ποικίλας σφραγίδας και γραμματόσημα.
– Γράμμα, είπες, παπά, επανέλαβεν η Αχτίτσα, μόλις τότε αρχίσασα να εννοή τι της έλεγεν ο ιερεύς.
Ο φάκελλος, ον είχεν εξαγάγει από του κόλπου του, εφαίνετο ανοικτός από το εν μέρος.
– Απόψε έφθασε το βαπόρι, επανέλαβεν ο εφημέριος· εμένα μου το έφεραν τώρα μόλις έβγαινα από την εκκλησίαν.
Και ενθείς την χείρα έσω του φακέλλου εξήγαγε διπλωμένον χαρτίον.
– Το γράμμα είνε προς εμέ, προσέθηκεν, αλλά σε αποβλέπει.
– Εμένα; εμένα; επανέλαβεν έκπληκτος η γραία.
Ο παππα–Δημήτρης εξεδίπλωσε το χαρτίον.
– Είδεν ο Θεός τον πόνον σου και σου στέλλει μικράν βοήθειαν, είπεν ο αγαθός ιερεύς. Ο γυιός σου, σου γράφει από την Αμερικήν.
– Απ’ την Αμέρικα ; ο Γιάννης! ο Γιάννης με θυμήθηκεν; ανέκραξε περιχαρής, ποιούσα το σημείον του Σταυρού η γραία.
Και είτα προσέθηκε:
– Δόξα σοι ο Θεός!

Ο ιερεύς έβαλε τα γυαλιά του και εδοκίμασε ν’ αναγνώση.
– Είναι, κακογραμμένα, κ’ εγώ δυσκολεύομαι να διαβάζω αυτές τις τζίφρες, που έβγαλαν τώρα, αλλά θα προσπαθήσωμεν να βγάλωμεν νόημα.
Και ήρχισε μετά δυσκολίας, και σκοντάπτων συχνά, ν’ αναγινώσκη:
«Παππα–Δημήτρη, το χέρι σου φιλώ. Πρώτον ερωτώ δια το αίσιον κτλ. κτλ. Εγώ λείπω πολλά χρόνια και δεν ηξεύρω αυτού τι γίνονται, ούτε αν ζουν ή απέθαναν. Είμαι εις μακρυνόν μέρος, πολύ βαθειά, εις τον Παναμάν, και δεν έχω καμμίαν συγκοινωνίαν με άλλους πατριώτες που ευρίσκονται εις την Αμερικήν. Προ τριών χρόνων εντάμωσα τον (δείνα) και τον (δείνα), αλλά και αυτοί έλειπαν χρόνους πολλούς, και δεν είξευραν τι γίνεται εις το σπίτι μας.

»Εάν ζη ο πατέρας ή η μητέρα μου, ειπέ τους να με συγχωρήσουν, διότι δια καλό πάντα πασχίζει ο άνθρωπος και εις κακό πολλές φορές βγαίνει. Εγώ αρρώστησα δύο φορές από κακές ασθένειες του τόπου εδώ και έκαμα πολύν καιρόν εις τα σπιτάλια. Τα ό,τι είχα και δεν είχα επήγαν και μόλις εγλύτωσα την ζωήν μου. Είχα υπανδρευθή προ δέκα χρόνων κατά την συνήθειαν του τόπου εδώ, αλλά τώρα είμαι απόχηρος, και άλλο καλλίτερον δεν ζητώ, παρά να πιάσω ολίγα χρήματα να έλθω εις την πατρίδα, αν προφθάσω τους γονείς μου να μ’ ευλογήσουν. Και να μην έχουν παράπονον εις εμέ, διότι έτσι θέλει ο Θεός, και δεν ημπορούμε εμείς να πάμε κόντρα. Και να μη βαρυγνωμούν αν δεν είναι θέλημα Θεού, δεν μπορεί άνθρωπος να προκόψη.
»Σου στέλλω εδώ εσωκλείστως ένα συνάλλαγμα επ’ ονόματί σου, να υπογράψης η αγιωσύνη σου, και να φροντίσουν να το εξαργυρώσουν ο πατέρας ή η μητέρα εάν ζουν. Και αν, ό μοι γένοιτο, είνε αποθαμμένοι, να το εξαργυρώσης η αγιωσύνη σου, να δώσης εις κανένα αδελφόν μου, εάν είναι αυτού, ή εις κανέν ανίψι μου, και εις άλλα πτωχά. Και να κρατήσης και η αγιωσύνη σου εάν οι γονείς μου είναι αποθαμμένοι, έν μέρος του ποσού αυτού δια τα σαρανταλείτουργα…».
Πολλά έλεγεν η επιστολή αύτη και έν σπουδαίον παρέλιπε. Δεν ανέφερε το ποσόν των χρημάτων, δι’ όσα ήτο η συναλλαγματική. Ο παπα–Δημήτρης παρατηρήσας το πράγμα, εξέφερε την εικασίαν, ότι ο γράψας την επιστολήν, λησμονήσας, νομίζων ότι είχεν ορίσει το ποσόν των χρημάτων παραπάνω, ενόμισε περιττόν να το επαναλάβη παρακατιών, διό και έλεγε «του ποσού αυτού».

Εν τούτοις άφατος ήτο η χαρά της Αχτίτσας, λαβούσης μετά τόσα έτη ειδήσεις περί του υιού της. Ως υπό τέφραν κοιμώμενος από τόσων ετών ο σπινθήρ της μητρικής στοργής ανέθορεν εκ των σπλάγχνων εις το πρόσωπόν της και η γεροντική, ρικνή, και ερρυτιδωμένη όψις της, ηγλαΐσθη με ακτίνα νεότητος και καλλονής.
Τα δύο παιδία, αν και δεν ενόουν περί τίνος επρόκειτο, ιδόντα την χαράν της μάμμης των ήρχισαν να χοροπηδώσιν.

Ο κυρ-Μαργαρίτης δεν ήτον ιδίως προεξοφλητής, ή τοκιστής, ή έμπορος, ήτον όλα αυτά ομού. Ένα φόρον επιτηδεύματος επλήρωνεν, αλλ’ έκαμνε τρεις τέχνας.
Η γραία–Αχτίτσα εις φοβεράν διατελούσα ένδειαν, έλαβε το παρά του υιού της αποσταλέν γραμμάτιον, εφ’ ου εφαίνοντο γράμματα κόκκινα και μαύρα, άλλα έντυπα και άλλα χειρόγραφα, εξ ων δεν ενόει τίποτε ούτε ο γηραιός εφημέριος, ούτε αυτή, και μετέβη εις το μαγαζί του κυρ-Μαργαρίτη.

Ο κυρ-Μαργαρίτης ερρόφησε δραγμίδα ταμβάκου, ετίναξε την βράκαν του, εφ’ ης έπιπτε πάντοτε μέρος ταμβάκου, κατεβίβασε μέχρι των οφρύων την σκούφιαν του, έβαλε τα γυαλιά του, και ήρχισε να εξετάζη διά μακρών το γραμμάτιον.
– Έρχεται απ’ την Αμέρικα; είπε. Σ’ εθυμήθηκε, βλέπω, ο γυιός σου. Μπράβο, χαίρομαι.
Είτα επανέλαβεν:
– Έχει τον αριθμόν 10, αλλά δεν ξέρομε τι είδους μονέδα να είναι, δέκα σελλίνια, δέκα ρούπιες, δέκα κολοννάτα ή δέκα…
Διεκόπη, παρ’ ολίγον να έλεγε «δέκα λίρες».
– Να φωνάξουμε το δάσκαλο, εμορμύρισεν ο κυρ-Μαργαρίτης· ίσως εκείνος ξεύρει να το διάβαση. Τι γλώσσα να είνε τάχα ;
Ο ελληνοδιδάσκαλος, όστις εκάθητο βλέπων τους παίζοντας το κιάμο εις παράπλευρον καφενείον, παρακληθείς μετέβη εις το μαγαζί του κυρ-Μαργαρίτη. Εισήλθεν ορθός, δύσκαμπτος, έλαβε το γραμμάτιον, παρεκάλεσε τον κυρ-Μαργαρίτην να τον δανείση τα γυαλιά του και ήρχισε να συλλαβίζη τους λατινικούς χαρακτήρας.
– Πρέπει να είναι αγγλικά, είπεν, εκτός αν είναι γερμανικά. Από πού έρχεται αυτό το δελτάριον;
– Απ’ την Αμέρικα, κυρ δάσκαλε, είπεν η θειά Αχτίτσα.
– Από την Αμερικήν; τότε θα είνε αγγλικόν.
Και ταύτα λέγων προσεπάθει να συλλαβίση τας λέξεις: ten pounds sterling, άς έφερε χειρογράφους η επιταγή.
– Sterling, είπε· sterling θα σημαίνη τάλληρον, πιστεύω. Η λέξις φαίνεται να είναι της αυτής ετυμολογίας, απεφάνθη δογματικώς.

Και επέστρεψε το γραμμάτιον εις χείρας του κυρ-Μαργαρίτη.

– Αυτό θα είναι, είπε, και επειδή υπάρχει επί της κεφαλίδος ο αριθμός 10, θα είναι χωρίς άλλο γραμμάτιον διά δέκα τάλληρα. Το κάτω–κάτω, οφείλω να σας είπω ότι δεν γνωρίζω από χρηματιστικά. Εις άλλα ημείς ασχολούμεθα, οι άνθρωποι των γραμμάτων.
Και τούτο ειπών, επειδή ησθάνθη ψύχος εις το πλακόστρωτον και κατάψυχρον μαγαζείον τον κυρ-Μαργαρίτη, επέστρεψεν εις το καφενείον, ίνα θερμανθή.
Ο κυρ-Μαργαρίτης, είχεν αρχίσει να τρίβη τας χείρας και κάτι εφαίνετο σκεπτόμενος.
–Τώρα, τι τα θέλεις, είπε στραφείς προς την γραίαν. Οι καιροί είνε δύσκολοι, μεγάλα κεσάτια. Να το πάρω, να σου το εξαργυρώσω, ξέρω πως είναι σίγουρος ο παράς μου, ξέρω αν δεν είναι και ψεύτικο; Από κει κάτω, απ’ τον χαμένον κόσμον, περιμένεις αλήθεια; Όλες οι ψευτιές, οι καλπουζανιές, από κεί μας έρχονται. Γυρίζουν τόσα χρόνια οι σουρτούκηδες (με συγχωρείς, δεν λέγω το γυιό σου), εκεί που ψένει ο ήλιος το ψωμί, και δεν νοιάζονται να στείλουν ένα παρά, ένα σωστόν παρά, μοναχά στέλνουν παλιόχαρτα.
Έφερε δύο βόλταις περί το τεράστιον λογιστήριόν του και επανέλαβε·
–Και δεν είναι μικρό πράγμα αυτό, να σε χαρώ, είναι δέκα τάλλαρα. Να είχα δέκα τάλλαρα εγώ, παντρευόμουνα.

Είτα εξηκολούθησε:
– Μα τι να σου πω; σε λυπούμαι, που είσαι καλή γυναίκα, κι έχεις και κείνα τα ορφανά. Να κρατήσω εγώ ενάμισυ τάλλαρο διά τους κινδύνους που τρέχω, και για τα οχτώμισυ πλιά … Και για νάμαστε σίγουροι, μη γυρεύης κολονάτα, να σου δώσω πεντόφραγκα, για νάμαστε μέσα… Οχτώμισυ πεντόφραγκα λοιπόν … Α!.. ξέχασα…
Τουναντίον, δεν είχε ξεχάσει· απ’ αρχής της συνεντεύξεως, αυτό εσκέπτετο.
– Ο συχωρεμένος ο Μιχαλιός, κάτι έκανε να μου δίνη, δεν θυμούμαι τώρα…
Και επέστρεψεν εις το λογιστήριόν του.
– Μα κ’ εκείνος ο τελμπεντέρης ο γαμπρός σου, μου έφαγε δυο τάλλαρα θαρρώ…
Και ωπλίσθη με το πελώριον κατάστιχόν του.
– Είναι δίκηο να τα κρατήσω…εσένα, όσα σου δώσω, θα σου φανούν χάρισμα.
Ήνοιξε το κατάστιχον.
Αι κατάπυκνοι και μυροβολούσαι σελίδες του καταστίχου τούτου ωμοίαζον με πίονας αγρούς, με γην αγαθήν. Ό,τι έσπειρε τις εν αυτώ, εκαρποφόρει πενταπλασίως. Ήτο, ως να έκοπτέ τις τα φύλλα του δενδρυλλίου, εκάστοτε ότε εγένετο εξόφλησις κονδυλίου τινός, αλλ’ η ρίζα έμενεν υπό την γην, μέλλουσα και πάλιν ν’ αναβλαστήση.
Ο κυρ-Μαργαρίτης εύρε παρευθύς τους δύο λογαριασμούς.
– Εννιά και δεκαπέντε, μου χρωστούσε ο μακαρίτης ο άντρας σου, είπε, και δυο τάλλαρα δανεικά κι’ αγύριστα του γαμπρού σου γίνονται…
Και λαβών κάλαμον ήρχισε να εκτελή την πρόσθεσιν πρώτον και την αναγωγήν των ταλλήρων εις δραχμάς, είτα την αφαίρεσιν από του ποσού των δέκα γαλλικών ταλλήρων.
– Κάνει να σου δίνω …ήρχισε να λέγη ο κυρ-Μαργαρίτης.
Τη στιγμή εκείνη εισήλθε νέον πρόσωπον.

Ήτον έμπορος Συριανός, παρεπιδημών δι’ υποθέσεις εις την μικράν νήσον.
Άμα εισελθών διηυθύνθη μετά μεγίστης ελευθερίας και θάρρους εις το λογιστήριόν, όπου ίστατο ο κυρ-Μαργαρίτης.
– Τι έχουμε, κυρ-Μαργαρίτη; Τ’ είν’ αυτό; είπεν, ιδών πρόχειρον επί του λογιστηρίου το γραμμάτιον της πτωχής γραίας.

Και λαβών τούτο εις χείρας:
– Συναλλαγματική δια δέκα αγγλικάς λίρας από την Αμερικήν, είπε καθαρά τη φωνή, πού ευρέθη εδώ; Κάμνεις και τέτοιες δουλειές, κυρ- Μαργαρίτη;
– Για δέκα λίρες! επανέλαβεν αυθορμήτως η Αχτίτσα, ακούσασα ευκρινώς την λέξιν.
– Ναι, διά δέκα αγγλικάς λίρας, είπε και πάλιν στραφείς προς αυτήν ο Ερμουπολίτης. Μήπως είναι δικό σου;
– Μάλιστα.
Η θειά-Αχτίτσα, εν καταφάσει, έλεγε πάντοτε ναι, αλλά νυν ηπόρει και αυτή πώς είπε «μάλιστα» και πού εύρε την λέξιν ταύτην.
– Για δέκα ναπολεόνια, θα είναι ίσως, είπε δάκνων τα χείλη ο κυρ- Μαργαρίτης.
– Σου λέγω διά δέκα αγγλικάς λίρας, επανέλαβε και αύθις ο Συριανός έμπορος. Παίρνεις από λόγια;
Και έρριψε δεύτερον μακρόν βλέμμα επί του γραμματίου.
– Είναι σίγουρος παράς, αρζάν-κοντάν, σου λέγω. Θα το εξοφλήσης, ή το εξοφλώ αμέσως;
Και έκαμε κίνημα να εξαγάγη το χρηματοφυλάκιόν του.
– Μπορεί να το πάρη κανείς για εννέα λίρες. ..γαλλικές, είπε διστάζων ο κυρ-Μαργαρίτης.
– Γαλλικές; …το παίρνω εγώ δια εννέα αγγλικές.

Και στρέψας όπισθεν το φύλλον του χάρτου, είδε την υπογραφήν, ην είχε βάλει ο αγαθός ιερεύς, παρέβαλεν αυτήν με το όνομα το φερόμενον εν τω κειμένω, και την εύρε σύμφωνον και, ανοίξας το χρηματοφυλάκιον, εμέτρησεν εις την χείρα της θειά-Αχτίτσας, και προ των εκθάμβων οφθαλμών αυτής εννέα στιλπνοτάτας αγγλικάς λίρας.

Και ιδού διατί η πτωχή γραία εφόρει τη ημέρα των Χριστουγέννων καινουργή «άδολην» μανδήλαν, τα δε δύο ορφανά είχον καθαρά υποκαμισάκια διά τα ισχνά μέλη των και θερμήν υπόδεσιν διά τους παγωμένους πόδας των.”

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Η μάσκα είναι υποχρεωτική σε όλους τους εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους.

Μάσκα σε όλους τους εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους από σήμερα – Τι ισχύει

Μάσκα σε όλους τους εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους από σήμερα – Τι ισχύει

24/12/2021 08:41

Νέα μέτρα με βάση τις αποφάσεις της Επιτροπής των Ειδικών για τον κορονοϊό τέθηκαν σε εφαρμογή από τις 6 το πρωί και θα διαρκέσουν έως και τις 2 Ιανουαρίου, όπως ανανακοίνωσε χθες ο υπουργός υγείας Θάνος Πλεύρης.

Σύμφωνα με τα νέα μέτρα, η μάσκα πλέον είναι υποχρεωτική σε όλους τους εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους ακόμα και στα γυμναστήρια και στα μπαρ. Συγκεκριμένα, κάποιος δεν χρησιμοποιεί τη μάσκα μόνο όταν καταναλώνει τροφή ή κάποιο ποτό.

Η διπλή μάσκα ή οι ενισχυμένες μάσκες είναι πλέον υποχρεωτικές στα σουπερμάρκετ και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.   

Σύμφωνα με τα νέα μέτρα, οι δημόσιες ή ιδιωτικές ψυχαγωγικές εκδηλώσεις για τα Χριστούγεννα δεν θα γίνουν σε καμιά περιοχή της χώρας. Από τη ρύθμιση αυτή εξαιρούνται τα θεματικά πάρκα. Επίσης, όσοι μπαίνουν στη χώρα, πέρα από το τεστ που υποχρεούνται να έχουν πριν την είσοδο τους, θα πρέπει – μετά από ισχυρή σύσταση της επιτροπής- να υποβάλλονται σε επαναληπτικά τεστ τη δεύτερη και την τέταρτη μέρα από την ώρα που έρχονται στη χώρα μας.

Ισχυρή σύσταση, επίσης, κάνει επιτροπή για testing πριν από κάθε κοινωνική εκδήλωση. Όπως είπε ο υπουργός υγείας Θ. Πλεύρης, οι νεότεροι να βγουν, άλλα να προσέξουν τις επαφές τους με ευπαθή άτομα και ηλικιωμένους τις επόμενες μέρες από την έξοδο τους.   

Η επιτροπή εμπειρογνωμόνων όπως είπε θα επανασυνεδριάσει στις 27 Δεκεμβρίου και θα εκτιμήσει την αποδοτικότητα των νέων μέτρων έως τότε, αλλά -όπως εξήγησε- είναι έτοιμη να προτείνει από τις 3 Ιανουαρίου νέα μέτρα τα οποία έχει ήδη εισηγηθεί και θα ανακοινωθούν όταν κριθεί αναγκαίο.

Τα νέα αυτά μέτρα που θα ισχύσουν μετά τις 3 Ιανουαρίου έχουν να κάνουν με τη διασκέδαση -καθώς επεξεργάζεται η επιτροπή διάφορα σενάρια για το ωράριο – τις αθλητικές εκδηλώσεις, το σκέλος της τηλεργασίας και δραστηριότητες που δεν είναι ανάγκες.   

Ο υπουργός Υγείας εξήγησε ότι δεν θα υπάρξουν περιοριστικά μέτρα τύπου lockdown και διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει αναγκαιότητα επαναφοράς του SMS. Όπως τόνισε, τα μέτρα δεν θα αφορούν τα σχολεία αλλά μόνο την ψυχαγωγία, τη διασκέδαση και την τηλεργασία. Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ο υπουργός Υγείας είπε ότι η μάσκα παραμένει υποχρεωτική και στην εκκλησία και στα θέατρα και τα σινεμά, ενώ εντείνονται οι έλεγχοι των μέτρων.

Συγκεκριμένα, όπως είπε ο κ. Πλεύρης οι έλεγχοι που θα γίνουν τις επόμενες ημέρες, θα είναι αναλογικά όσοι έχουν γίνει σε όλον τον προηγούμενο χρόνο. Εάν δούμε ότι δεν υπάρχει τήρηση των μέτρων, η επιτροπή προφανώς μπορεί να συστήσει επιπλέον μέτρα, προσέθεσε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι είναι πολύ σημαντική η τήρηση των μέτρων, προκειμένου να μην επιβαρυνθούν οι πολίτες με νεότερα.

Ο υπουργός Υγείας τόνισε χθες ότι η Όμικρον βρίσκεται και στη χώρα μας και μάλιστα τις τελευταίες ημέρες υπάρχει αύξηση των κρουσμάτων γεγονός που διερευνάται αν οφείλεται στον μεγάλο συγχρωτισμό που παρατηρείται λόγω των εορτών.

Η Όμικρον έχει πολύ υψηλή μεταδοτικότητα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο, είπε ο υπουργός Υγείας και τόνισε ότι όσον αφορά την νοσηρότητα και τη βαρύτητα της νόσησης που μπορεί να κάνει, είναι κάτι το οποίο θα γνωρίζουμε μέσα στις επόμενες 10 με 15 ημέρες.

Ο υπουργός Υγείας τόνισε, επίσης, ότι έχει αυξηθεί σημαντικά η εμβολιαστική κάλυψη και είναι πάνω από 80% στο σύνολο του πληθυσμού, ενώ πρόσθεσε ότι πάνω από το 72% όσων δικαιούνται την αναμνηστική δόση την έχουν ήδη κάνει.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

BAZAAR ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΧΩΡΟ » ΜΙΚΡΟΒΙΟ». ΑΠΟ 20 ΕΩΣ 30 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ.

Πραγματοποιούμε στον Πολυχώρο Δημιουργίας της ΚΝΕ «Μικρόβιο»-Γιώργος Βουβαλέας, bazaar βιβλίων από τις εκδόσεις της Σύγχρονης Εποχής.
Μέρες και ώρες λειτουργίας του bazaar:

20/12 έως 24/12 10:00-13:00 και 18:00-21:00

27/12 έως 30/12 10:00-13:00 και 18:00-21:00

Η ΖΩΑΓΟΡΑ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ . ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΡΙΜΗ.

Ο Σταθμός συγκέντρωσης ζώων (Ζωαγορά) Κοπανακίου!

Δημήτρης Α. Δριμής

Δημοτικός Σύμβουλος Τριφυλίας, επεκεφαλής της “Ανεξάρτητης Δημοτικής Συνεργασίας”, τ. Δήμαρχος Αετού

Αναπόσπαστο μέρος του παραδοσιακού παζαριού του Κοπανακίου είναι το εμπόριο ζώντων ζώων, λόγω της ανεπτυγμένης κτηνοτροφίας της Ορεινής Τριφυλίας και Ολυμπίας. Παζάρι και ζωαγορά συνέβαλαν στην ανάπτυξη αστικής ζωής στο Κοπανάκι, συνέδεσαν την αγροτοκτηνοτροφική περιοχή με τα αστικά κέντρα.

Ως δημοτική αρχή του τ. Αετού ιεραρχήσαμε ψηλά το ζήτημα του Παζαριού και της Ζωαγοράς. Kατοχυρώσαμε νομοθετικά το Παζάρι το 2007, σχεδιάσαμε και δημοπρατήσαμε το 2010 το πρωτοποριακό έργο «Κατασκευή σταθμού συγκέντρωσης ζώων (ζωοαγορά) Κοπανακίου», σε συμμόρφωση με την εθνική νομοθεσία και την κοινοτική οδηγία 91/68/ΕΟΚ. Παράλληλα διαμορφώσαμε (2007) το χώρο μεταξύ των παλαιών σφαγείων και του δρόμου που οδηγεί στην Αγριλιά (ασφαλτόστρωση δρόμου προς σφαγεία, διαμόρφωση πάρκινγκ, ηλεκτροφωτισμός, υδροδότηση, τοποθέτηση χημικής τουαλέτας) για να φιλοξενήσει προσωρινά τη δραστηριότητα μέχρι τη μεταφορά της στις εγκαταστάσεις της νέας στεγασμένης ζωαγοράς.

Για την κατασκευή του έργου επιλέξαμε χώρο κοντά στην πλατεία, ώστε να μην χαθεί η ιστορική – εμπορική ενότητα της ζωαγοράς με το παζάρι. Λάβαμε Περιβαλλοντική Αδειοδότηση το 2006. Αναθέσαμε τις επιμέρους μελέτες (τοπογραφική, αρχιτεκτονική, ειδική αρχιτεκτονική, στατική, ηλεκτρομηχανολογική) με πόρους του δήμου και τις παραλάβαμε με την 115/2009 ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. Αετού. Δημοπρατήσαμε την 470/2009 μελέτη με τίτλο «Κατασκευή σταθμού συγκέντρωσης ζώων (ζωοαγορά) Κοπανακίου» και υπογράψαμε συμφωνητικό 454.406,26 ευρώ (4614/23-11-2010). Επιβλέπουσα υπηρεσία ήταν η ΤΥΔΚ Μεσσηνίας και από το 2011, με το νέο θεσμικό πλαίσιο του Καλλικράτη, η Τεχνική Υπηρεσία του δήμου Καλαμάτας, έως ότου οι νέοι δήμοι αναλάβουν τα έργα τους.

Η Σημαντικότητα του έργου είναι προφανής.Πρόκειται για κατασκευή σύγχρονης στεγασμένης ζωαγοράς, μοναδικής στην Πελοπόννησο και στη χώρα για τη διακίνηση και εμπορία ζώντων ζώων, που πληροί τους  απαιτούμενους κανόνες υγιεινής, ασφάλειας και προστασίας του ζωικού κεφαλαίου, των ανθρώπων, του περιβάλλοντος. Προβλέπει και παραγωγή φυσικού λιπάσματος. Έργο πνοής για το Κοπανάκι και το νομό, συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής. Προσθέτει αξία και ενισχύει την οικονομική δραστηριότητα, δίνει διεξόδους σε κτηνοτρόφους, εμπόρους, αγοραστές, επαγγελματίες.

Ο Καλλικρατικός δήμος Τριφυλίας δεν ανταποκρίθηκε στην ευθύνη παρακολούθησης, υλοποίησης και λειτουργίας του έργου, που κληρονόμησε από το δήμο Αετού. Το έργο ολοκληρώθηκε το 2013 (75599/24-12-2013 Βεβαίωση περαίωσης εργασιών από το Δ`ντή της Τεχνικής Υπηρεσίας Καλαμάτας κ. Τζαμουράνη Β.) και ο Δήμος το παρέλαβε το 2016 (108/2016 Α.Δ.Σ.)! Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας Κτηνιατρικής Τριφυλίας (ΔΑΟΚ) ζήτησε με έγγραφό της μικρές συμπληρωματικές εργασίες, 20 χιλ. ευρώ περίπου, προκειμένου να αδειοδοτήσει τη ζωαγορά, που ο δήμος Τριφυλίας δεν έκανε. Θέσαμε επανειλημμένα στη δημοτική αρχή Λεβεντάκη και συνοδοιπόρων το ζήτημα της χρηματοδότησης των μικροεργασιών προκειμένου να αδειοδοτηθεί και αξιοποιηθεί το έργο. Αδιαφορούσαν, με την επικουρία και των κυριών της τότε συμπολίτευσης, για δύο χρόνια.

Το Σεπτέμβριο του 2021 ακολούθησε προγραμματική σύμβαση του δήμου – με πρωτοβουλία της περιφέρειας – για τις μικροεπισκευές και για τη λειτουργία της ζωαγοράς παρουσία κτηνιάτρου, για ένα χρόνο. Η προγραμματική σύμβαση αφορά σε μικροεργασίες 25 χιλ. ευρώ περίπου και σε δαπάνη 100 ευρώ την εβδομάδα επί ένα χρόνο, για την παρουσία κτηνιάτρου στο χώρο. Πρόκειται για μεγάλη ντροπή. Για πρωτοφανή ομολογία πλήρους ανεπάρκειας της παρούσας δημοτικής αρχής. Για 30 αργύρια. Αν το καταλαβαίνουν.

Προγραμματική σύμβαση υπογράφεται όταν αδυνατεί η τεχνική σου υπηρεσία να κάνει ένα έργο ή αδυνατείς να το χρηματοδοτήσεις. Τα ερωτήματα εύλογα. Δεν μπορούσε η πιστοποιημένη τεχνική υπηρεσία του δήμου να κάνει τις μικροεργασίες; Δεν μπορούσε να διαθέσει ο δήμος 25 χιλ. ευρώ; Ποιά η σκοπιμότητα της σύμβασης; Οι φωτογραφίες των εγκαινίων; Μπορεί ο δήμος να πληρώνει δεκάδες χιλιάδες ευρώ για δικλείδες ασφαλείας και καθαρισμό παραλιών χειμωνιάτικα και δεν μπορεί να διαθέσει τα ελάχιστα για τις μικροεπισκευές; Και δεν μπορεί να διαθέσει 100 ευρώ την εβδομάδα για κτηνίατρο; Πρόκειται για αστειότητες.

Ο κ. περιφερειάρχης δήλωσε πως “το έργο είναι βαλτωμένο και αναξιοποίητο εδώ και μια 20ετία περίπου”. Προφανώς από κακή πληροφόρηση. Είναι έμπειρος αυτοδιοικητικός, ελπίζουμε να διορθώσει. Το έργο δεν είναι ορφανό. Έχει υπογραφή, ονοματεπώνυμο, ημερομηνία γέννησης. Ονοματεπώνυμο έχουν, επίσης, και όσοι ευθύνονται για την αδικαιολόγητη καθυστέρησή του.

Ως δήμαρχος της περιόδου σχεδιασμού και δημοπράτησης θέλω να  ευχαριστήσω τους Μεσσήνιους μελετητές (Ντοκόπουλο Δ., Μουντανέα Π., Δημέα Ι., Δουφεξή Β., Αντωνόπουλο Μ.) και τον αείμνηστο τεχνικό του δήμου Αετού Πολυχρονόπουλο Κ., για τη συμβολή τους στο πρωτότυπο έργο. Να ευχαριστήσω, τέλος, το σύνολο των δημοτικών συμβούλων της περιόδου και τους συμπολίτες του τ. δήμου Αετού. Το έργο σχεδιάστηκε, ανατέθηκε και έγινε πραγματικότητα με τη δική τους συμμετοχή, συμπαράσταση και εμπιστοσύνη. Να είναι υπερήφανοι γι` αυτό.

ΔΩΣΕ ΑΙΜΑ – ΔΩΣΕ ΖΩΗ. ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2021.

Την Κυριακή 19/12/2021 και ώρα 10:00 με 13:00, θα πραγματοποιηθείεθελοντική αιμοδοσία στον Ιερό Ναό Γενέθλιο της Θεοτόκου στο Μελιγαλά.Την αιμοδοσία διοργανώνει ο Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Μελιγαλά σεσυνεργασία με το Δήμο Οιχαλίας.Καλούμε όλους τους Δημότες μας να δείξουν, όπως και άλλες φορές έχουν πράξει στο παρελθόν, την απαραίτητη κοινωνική ευαισθησία και νααγκαλιάσουν το όλο εγχείρημα με την εθελοντική συμμετοχή τους. ΔΩΣΕ ΑΙΜΑ – ΔΩΣΕ ΖΩΗ.

Εκ του Δήμου

Ο κοροναϊός επιμένει να «πολιορκεί» τη χώρα …

Πιστοποιητικό νόσησης και εμβολιασμού – Αλλάζει το τοπίο από σήμερα – Όλα όσα ισχύουν

Σε καθεστώς lockdown μπαίνουν από σήμερα οι πολίτες άνω των 60 ετών που δεν έχουν κάνει την τρίτη δόση. Πρόκειται για όσους έχουν αφήσει το επτάμηνο, από την χορήγηση της δεύτερης δόσης, να παρέλθει. Όλοι όσοι ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία θα θεωρούνται ανεμβολίαστοι και έτσι δεν θα είναι σε θέση να εισέρχονται σε μια σειρά από κλειστούς χώρους όπως είναι η εστίαση.
Την ίδια ώρα από τις 16/1/2022 οι ανεμβολίαστοι άνω των 60 ετών που δεν έχουν πραγματοποιήσει καμία δόση θα καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο της τάξεως των 100 ευρώ μηνιαίως.
Να σημειωθεί ότι από τις διατάξεις εξαιρούνται όσοι για αποδεδειγμένους ιατρικούς λόγους δεν έχουν κάνει ακόμα το εμβόλιο. Μάλσιτα,, θα συσταθούν ειδικές επιτροπές, όπως έγινε και όταν θεσπίστηκε η υποχρεωτικότητα για τους υγειονομικούς, προκειμένου να εξετάσουν αιτήσεις, οι οποίες δικαιολογούν αυτά τα άτομα να μην εμβολιαστούν για υγειονομικούς λόγους.
Πιστοποιητικά εμβολισμού και νόσησης – Τι ισχύει από σήμερα
Αλλαγές τίθενται σε ισχύ από σήμερα και στα πιστοποιητικά νόσησης και εμβολιασμού.
Αργά το βράδυ του Σαββάτου δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ η Κοινή Υπουργική Απόφαση που προβλέπει τα νέα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κοροναϊού, στο σύνολο της Επικράτειας για το διάστημα από τη Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2021 έως και τη Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2021 και ώρα 06:00 με την οποία αλλάζει η ισχύς του πιστοποιητικού νόσησης το οποίο πλέον θα διαρκεί για 90 ημέρες (3 μήνες) και όχι για 6 μήνες.
Αν το πιστοποιητικό έχει λήξει τότε ισχύουν όλοι οι περιορισμοί που ισχύουν για τους ανεμβολίαστους.
Υπενθυμίζεται ότι από 2 Δεκεμβρίου, το πιστοποιητικό εκδίδεται αποκλειστικά ύστερα από διαγνωστικό έλεγχο PCR.
Αναλυτικά το άρθρο 9 της απόφασης αναφέρει ότι:

  • Το πιστοποιητικό νόσησης εκδίδεται μόνο κατόπιν εργαστηριακού ελέγχου με τη μέθοδο PCR για κοροναϊό Covid-19, εντός τριάντα (30) ημερών μετά από τον πρώτο θετικό έλεγχο και η ισχύς του διαρκεί έως ενενήντα (90) ημέρες μετά από αυτόν με την επιφύλαξη των δύο επόμενων εδαφίων.
  • Ειδικώς, τα πιστοποιητικά νόσησης που εκδόθηκαν από τις 13.6.2021 έως και τις 31.10.2021 είτε κατόπιν εργαστηριακού ελέγχου με τη μέθοδο PCR είτε κατόπιν ελέγχου με τη χρήση ταχείας ανίχνευσης αντιγόνου κοροναϊού Covid-19 (rapid test) παραμένουν σε ισχύ σύμφωνα με τα ισχύοντα μέχρι τη δημοσίευση της παρούσας.
  • Η ισχύς των πιστοποιητικών νόσησης που εκδόθηκαν από την 1η.11.2021 έως και τις 4.12.2021 είτε κατόπιν εργαστηριακού ελέγχου με τη μέθοδο PCR είτε κατόπιν ελέγχου με τη χρήση ταχείας ανίχνευσης αντιγόνου κοροναϊού Covid-19 (rapid test) διαρκεί ενενήντα (90) ημέρες.
  • Ο πρώτος θετικός έλεγχος διενεργείται από α) δημόσια αρχή σύμφωνα με την οικεία νομοθεσία ή β) εργαστήρια αναφοράς δημόσια ή ιδιωτικά και περιλαμβάνει το ονοματεπώνυμο του προσώπου, όπως αυτό αναγράφεται στην ταυτότητα ή στο διαβατήριο.
  • Εφόσον πραγματοποιηθεί επαναληπτικός εργαστηριακός έλεγχος με τη μέθοδο PCR μετά από τις ενενήντα (90) ημέρες συν μία (1) ημέρα και είναι θετικός, δεν εκδίδεται πιστοποιητικό νόσησης, τηρουμένων πάντως των επιβαλλόμενων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας.
  • Τα ανωτέρω πιστοποιητικά, επιδεικνύονται είτε εκτυπωμένα από την ψηφιακή πλατφόρμα http://www.gov. gr είτε ηλεκτρονικά μέσω κινητής συσκευής του ατόμου, τα οποία ο αρμόδιος υπάλληλος, ο ιδιοκτήτης ή νόμιμος εκπρόσωπος της εκάστοτε επιχείρησης, ο εργοδότης ή το εκάστοτε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο σαρώνει ηλεκτρονικά μέσω της ειδικής εφαρμογής του άρθρου 33 του ν. 4816/2021 Covid Free GR με ταυτόχρονο έλεγχο ταυτοπροσωπίας του κατόχου.
  • Εναλλακτικά, εφόσον τα ανωτέρω πιστοποιητικά επιδεικνύονται από αλλοδαπό που προέρχεται από τρίτη χώρα (εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης), τα πρόσωπα του προηγούμενου εδαφίου ελέγχουν τα πιστοποιητικά αυτά σε έγχαρτη μορφή με ταυτόχρονο έλεγχο ταυτοπροσωπίας του κατόχου.

Ποιο εμβόλιο κάνουμε στην τρίτη δόση

  • Ολοκληρωμένος εμβολιασμός με 2 δόσεις Pfizer, Moderna ή AstraZeneca. Συστήνεται εμβολιασμός τουλάχιστον 3 μήνες μετά, με μία δόση Pfizer ή μισή δόση Moderna
  • Ολοκληρωμένος εμβολιασμός με 1 δόση Johnson & Johnson . Συστήνεται εμβολιασμός τουλάχιστον 2 μήνες μετά, με μία δόση Pfizer, J&J ή μισή δόση Moderna
  • 1η δόση με εμβόλιο Pfizer, Moderna ή Astra Zeneca. 2η δόση με εμβόλιο J&J. Η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμού δε συστήνει τον εμβολιασμό με αναμνηστική δόση

Εμβολιασμός με αναμνηστική δόση και νόσηση

  • Νόσηση πριν τον εμβολιασμό. 1 δόση εμβολίου J&J. Συστήνεται εμβολιασμός με αναμνηστική δόση τουλάχιστον 3 μήνες μετά με μία δόση Pfizer, J&J ή μισή δόση Moderna
  • Εμβολιασμός με Pfizer, Moderna ή AstraZeneca. Συστήνεται εμβολιασμός με αναμνηστική δόση τουλάχιστον 3 μήνες μετά με μία δόση Pfizer ή μισή δόση Moderna
  • 1η δόση με Pfizer, Moderna ή AstraZeneca. Νόσηση μετά την 1η δόση εμβολιασμoύ. Συστήνεται εμβολιασμός 3 μήνες μετά τη νόσηση με μια δόση Pfizer ή Moderna (ολόκληρη δόση) για ολοκλήρωση του εμβολιασμού. Αναμνηστική δόση συστήνεται 3 μήνες μετά από τη 2η δόση με 1 δόση Pfizer ή Moderna μισή δόση
  • Ολοκλήρωση εμβολιασμού με J&J. Νόσηση μετά τον εμβολιασμό . Συστήνεται εμβολιασμός 3 μήνες μετά τη νόσηση με μια δόση Pfizer, μισή δόση Moderna ή J&J
  • Ολοκλήρωση εμβολιασμού με 2 δόσεις Pfizer, Moderna ή AstraZeneca. Νόσηση μετά τον εμβολιασμό. Συστήνεται εμβολιασμός 3 μήνες μετά τη νόσηση με μία δόση Pfizer ή μισή δόση Moderna
  • Ο κοροναϊός επιμένει να «πολιορκεί» τη χώρα, ενώ συνεχίζονται οι εκκλήσεις για να αυξηθούν οι εμβολιασμοί

Ο χρόνος αύξησης των αντισωμάτων μετά την τρίτη δόση είναι γρήγορος, είναι ταχύς, εντός μιας έως τρεις ημέρες, δεδομένου ότι η τρίτη δόση προκαλεί δευτερογενή ανοσιακή ανταπόκριση.
Σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα η αναμνηστική δόση αυξάνει κατά 20 φορές το επίπεδο των εξουδετερωτικών αντισωμάτων και τριπλασιάζει τον αριθμό των μνημονικών Τ και Β λεμφοκυττάρων. Σύμφωνα, μάλιστα, με το CDC, η τρίτη δόση με την εμφάνιση της παραλλαγής «Όμικρον», δεν είναι πολυτέλεια ή υπερβολή αλλά απόλυτη αναγκαιότητα.

Αναρτήθηκε από filiatrablog στις Δευτέρα, Δεκεμβρίου 13, 2021

«Γρηγόρη …Ηλιόπουλε, τι θέλεις και ανακατεύεσαι;» Οι Κοπανακαίοι το έχουν δείξει διαχρονικά, ότι δεν συσπειρώνονται.

  • Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΑΙΩΝ.
  • Με αφορμή την επιστολή της Προέδρου του Συλλόγου μας, η οποία και αναδημοσιεύεται στην διαδικτυακή σας θέση, που πολύ δωρικά και με ταπεινότητα ανήγγειλε η κα Χαραλαμποπούλου, θα ήθελα, τώρα που πέρασε σχεδόν ένας μήνας και καταλάγιασε ο κουρνιαχτός, να σχολιάσω μερικά πράγματα.Ήμουν από την ομάδα των οραματιστών και ιδρυτών και υπηρέτησα τον Σύλλογο για 23 χρόνια από διάφορες θέσεις. Μου άρεσαν οι λέξεις οραματιστής, εθελοντής, προσφορά, άνθρωπος,ομάδα, επιτυχία, συνδρομή, αγάπη, καλό. Θαρρώ πως τελευταία ένιωσα και την πίκρα, την απομόνωση, την μικρότητα, την αδιαφορία, την κακεντρέχεια και δυστυχώς, αισθάνθηκα ότι πολλοί με έβλεπαν και λίγο γραφικό! Δεν πίστευα ποτέ και δεν έδινα σημασία σε παραινέσεις τύπου «Γρηγόρη, τι θέλεις και ανακατεύεσαι;», «κάτσε στα αυγά σου» και οι Κοπανακαίοι το έχου νδείξει διαχρονικά ότι δεν συσπειρώνονται και δεν συστρατεύονταιστις πανανθρώπινες ιδέες με σθένος και ανυστερόβουλεςπροθέσεις.Ρίτσα μπράβο, σε εσένα και στην ομάδα σου για τα τόσαεπιτεύγματα σας που τα γνωρίζω καλά. Χορέψατε έναν χορό, που σεκάθε στροφή του, έφευγε και από ένας. Μείνατε 3-4 γενναίοι.Μπράβο και στα παιδιά του προηγούμενου Δ.Σ. Ευχαριστούμε καιαυτούς, που με μεγαλείο ψυχής μας στήριξαν όλους. Δυστυχώς,ήσαν λίγοι.Θα μείνουμε ενωμένοι, το έχουμε υποσχεθεί στους εαυτούςμας και θα βοηθάμε όσο μπορούμε τον ανήμπορο συμπατριώτη μας.Δεν θα μας παρασύρει ποτέ το σύνδρομο της κοινωνικής απουσίαςκαι αδιαφορίας για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Οι πόρτες της αγάπηςθα είναι ορθάνοιχτες! «Με την αγάπη να μένει στην καρδιά, με αυτήν θα σηκώσουμετην απελπισία μας από το αμπάρι του κορμιού. Δεν είναι φορτίο για
  • την χώρα των αγγέλων η απελπισία και προπαντός ας μηναφήσουμε την αγάπη, να συνωστίζεται με τόσα αισθήματα» (του συμπατριώτη μας, Κυπαρισσαίου, Νίκου Καρούζου_ 1961) Με τους φίλους μου δεν ένιωσα μοναξιά στην αθέτηση τωνπολλών υποσχέσεων για συμπόρευση στο Κοπανακιώτικο ταξίδι πουκάναμε τριάντα άτομα (όχι παραπάνω). Εμείς όλοι θα «βλέπουμε»πάντα με καλό μάτι και θα επιδοκιμάζουμε όλες τις καλές ενέργειεςατόμων ή ομάδων που θα εμφορούνται από ευγενικές επιδιώξεις καικίνητρα για το καλό της ιδιαίτερης πατρίδας μας. Ζήσαμε και θαζούμε το όνειρο της δικής μας ζωής που θα έχει πάντα μια ανοιχτήαγκαλιά.
  • «Γιατί η ζωή είναι ένα όνειρο, τι άλλο! Και τα όνειρα, είναι όνειρο του ονείρου». (Πέδρο Καλντερόν_ 1635)
  • Καλά Χριστούγεννα σε όλους!Γρηγόρης Ηλιόπουλος Δεκέμβριος 2021

ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΟΥΚΟΥΜΗΣ: Θα πληρώσει επιτέλους κανείς γι’ αυτή την “καρικατούρα” λιμανιού …

ΚΟΥΚΟΥΜΗΣ: ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ.

.com/img/a/


Τα αποτελέσματα της εγκληματικής πολιτικής όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων, Περιφέρειας και Δήμου, των εργολαβιών και των αναθέσεων έργων υποδομών και την απουσία κάθε ουσιαστικού ελέγχου ποιοτικής και ποσοτικής παραλαβής από τους αρμόδιους φορείς βιώνουν αυτές τις μέρες οι αλιείς της Κυπαρισσίας και όχι μόνο, αφού με την πρώτη κακοκαιρία της Δευτέρας (29/11) βρέθηκαν για άλλη μια φορά στο ίδιο έργο θεατές: Μέρος του προσήνεμου μόλου να σπάει και να καταρρέει, η θάλασσα να μπαίνει στο λιμάνι, να βουλιάζει βάρκες και οι αλιείς να περνούν μια βραδιά αγωνίας και φόβου για το αν θα μπορέσουν να γλιτώσουν τα σκάφη τους από την ολική καταστροφή.

Θα πληρώσει επιτέλους κανείς γι’ αυτή την “καρικατούρα” λιμανιού και την κατασπατάληση τόσων εκατομμυρίων ευρώ από τη φορολογική αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων που επί τόσα χρόνια “πέφτουν” κυριολεκτικά στο βυθό της θάλασσας; Και αυτή η καταστροφή φέρνει στην επικαιρότητα την πρότασή μας για τα μεγάλα έργα υποδομών που επανειλημμένα έχουμε καταθέσει και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ότι πρέπει να γίνονται από δημόσιο – κρατικό φορέα κατασκευών που θα κατέχει τα μηχανήματα και τα υλικά, θα κάνει τις μελέτες με επιστημονικά κριτήρια και θα κατανέμει το εργατικό και επιστημονικό προσωπικό σε όλα τα στάδια της μελέτης – κατασκευής, συντήρησης και λειτουργίας του έργου. Μόνο τότε θα έχουμε φθηνά και ποιοτικά έργα που θα καλύπτουν τις ανάγκες του λαού. Διαφορετικά θα γίνεται αυτό που ζούμε διαρκώς: Δρόμοι να βυθίζονται, γεφύρια να γκρεμίζονται, προβλήτες και λιμενοβραχίονες να σπάνε για να μεγιστοποιούνται τα κέρδη των κατασκευαστικών ομίλων.

Καλούμε τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου να φέρει το θέμα του λιμανιού, αλλά και των άλλων καταστροφών που προκλήθηκαν από την τελευταία κακοκαιρία και στα λιμενικά καταφύγια Αγίας Κυριακής και Μαράθου, αλλά και σε κτηνοτροφικές και θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις και αγροτικές καλλιέργειες σε περιοχές της Τριφυλίας (Ραφτόπουλο, Λυκουδέσι, Φιλιατρά), προ ημερήσιας διάταξης στο Δημοτικό Συμβούλιο της Δευτέρας 6/12/2021, ώστε να παρθούν αποφάσεις και να γίνουν όλες οι αναγκαίες παρεμβάσεις προς ΕΛΓΑ, Περιφέρεια, αρμόδια Υπουργεία, για να καταγραφούν άμεσα όλες οι ζημιές και να απαιτήσουμε να αποζημιωθούν οι κατεστραμμένες υποδομές και το απολεσθέν εισόδημα στο 100%.
Να παγώσουν οι υποχρεώσεις προς τις τράπεζες, εφορίες και ασφαλιστικούς οργανισμούς όλων όσοι υπέστησαν ζημιές.
Να απαλλαγούν από δημοτικά τέλη και τέλη ύδρευσης.
Να κηρυχθεί ο Δήμος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να απαιτήσει άμεση χρηματοδότηση, ώστε να γίνουν όλα τα αναγκαία έργα αποκατάστασης των ζημιών που υπέστησαν και τα αλιευτικά καταφύγια Αγίας Κυριακής και Μαράθου και να γίνουν τα έργα αντιδιαβρωτικής προστασίας και τεχνητού υφάλου στον Κυπαρισσιακό (Καλό Νερό) που για χρόνια παραπέμπονται στις καλένδες.

Καλούμε τους πληγέντες από την τελευταία κακοκαιρία να μην επαναπαυθούν σε ανέξοδες υποσχέσεις, να οργανωθούν στους συλλόγους τους και να διεκδικήσουν από κοινού όλα όσα δικαιούνται.

Τριφυλία 2/12/2021

Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Τριφυλίας

Κουκούμης Σαράντος

Δημοτικός Σύμβουλος Τριφυλίας