Όταν το χρώμα του χρήματος γίνεται… «πράσινο»

Αν παρακολουθήσει κανείς διεθνώς κυβερνητικά προγράμματα, προτάσεις συνδέσμων βιομηχάνων, τη θεματολογία σε διάφορα fora οικονομικού και γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος, δράσεις ΜΚΟ και οικολογικών οργανώσεων, θα έλεγε πως ποτέ άλλοτε η προστασία του περιβάλλοντος δεν είχε τόσους πολλούς φίλους. Μιλάνε για «πράσινη ανάπτυξη», για «πράσινα newdeal», για την ανάγκη να προωθηθούν οικονομικές πολιτικές με «μικρό οικολογικό αποτύπωμα» όπως λένε. Η αλήθεια όμως, πέρα από όποια καλοπροαίρετη οικολογική ευαισθησία που συναντά κανείς στα λαϊκά στρώματα, είναι ότι οι μονοπωλιακοί όμιλοι άλλη στόχευση έχουν πίσω από τις κορώνες περί ανάσχεσης της λεγόμενης «κλιματικής αλλαγής» και των συνεπειών της.

Στην πραγματικότητα οι καπιταλιστές, αξιοποιούν το οικολογικό αφήγημα, για να προωθήσουν τη ροή κεφαλαίων που λιμνάζουν παρατεταμένα λόγω των απανωτών κρίσεων των τελευταίων ετών, σε νέα κερδοφόρα πεδία, όπως τις ΑΠΕ. Αξιοποιούν πολιτικές όπως της «απολιγνιτοποίησης» ή της απόσυρσης παλαιότερου τύπου μηχανών, για να πετύχουν με ελεγχόμενο τρόπο την απαιτούμενη σε φάσεις κρίσης απαξίωση κεφαλαίου, ώστε να καταφέρουν να περάσουν σε φάση νέων επενδύσεων και υψηλότερης κερδοφορίας. Και όπως πάντα σε τέτοιες περιόδους, αξιοποιούν κρατικό χρήμα που ρέει στις τσέπες τους μέσω των διάφορων αναπτυξιακών πακέτων, ενώ ο λογαριασμός φυσικά πηγαίνει στις πλάτες του λαού. Αυτά είναι τα όρια της οικολογικής τους ευαισθησίας!

Δεν θέλει φοβερή διεισδυτικότητα στη σκέψη για να δει κανείς ότι καμία προστασία του περιβάλλοντος δεν υπηρετείται π.χ. με τα χρηματιστήρια ρύπων, τις πολιτικές αξιοποίησης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και μεταλλευμάτων στη Γροιλανδία και τον βόρειο αρκτικό κύκλο, τους δρόμους διέλευσης εμπορικών πλοίων σε περιοχές που λιώνουν οι πάγοι. Ποιο οικολογικό ενδιαφέρον άραγε, οδηγεί να γεμίζεις τη νότια Εύβοια (ακόμα και ιστορικούς τόπους όπως αυτού της Γυάρου θέλουν να βάλουν στο χέρι!) με εκατοντάδες ανεμογεννήτριες, των οποίων τα υλικά κατασκευής δεν είναι ανακυκλώσιμα και η λειτουργία των οποίων απαιτεί κατασκευή εκτεταμένων οδικών δικτύων αλλά και χιλιόμετρα νέων καλωδίων μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος; Ποια οικολογική ισορροπία υπηρετείται με την κατασκευή σκουπιδεργοστασίων καύσης RDF π.χ. σε Βόλο και Σίνδο, μάλιστα σε αστικές-περιαστικές περιοχές ή με την επέκταση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στη Χαλκιδική για λογαριασμό πολυεθνικών του κλάδου, υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα και κάθε άλλη μικρής κλίμακας οικονομική δραστηριότητα του λαού της περιοχής; Ποιο μοντέλο δήθεν ήπιας οικονομικής ανάπτυξης, μετατρέπει ολόκληρες πλαγιές και αιγιαλό σε χώρο προς εκμετάλλευση από μονοπώλια του τουρισμού, οδηγώντας παράλληλα και στην υποβάθμιση του υδροφόρου ορίζοντα με την υπεράντληση νερού από τα μεγάλα ξενοδοχεία για την κάλυψη των αναγκών τους, όπως το πότισμα γηπέδων γκολφ; Για να μην μιλήσουμε για περιβαλλοντικά εγκλήματα, όπως αυτό που υλοποιούν εδώ και χρόνια όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ και περιφερειακές αρχές στη Φυλή, με τις χωματερές να δημιουργούνται κυριολεκτικά η μία πάνω στην άλλη και τους καρκίνους να θερίζουν στην περιοχή. Και φυσικά να μην ξεχνάμε και τα συνεχιζόμενα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα κατά των λαών και του περιβάλλοντος που συντελούνται με τη χρήση βαριών οπλικών συστημάτων σε πολεμικές συγκρούσεις και επεμβάσεις. Κατά τα άλλα κόπτονται για τους παράκτιους πληθυσμούς που θα αναγκαστούν να μεταναστεύσουν λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, την ίδια στιγμή που η ανέχεια και οι πόλεμοι που δημιουργεί ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, γεννούν σε καθημερινή βάση τεράστιες ροές μεταναστών και προσφύγων!

Είναι η πολιτική του κεφαλαίου λοιπόν που δημιουργεί τα προβλήματα, όπως και αυτά που αφορούν την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Και καμία απόχρωση αυτής της πολιτικής (ακόμα και «πράσινη»!) δεν αναιρεί την ουσία της, το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους, που δεν λογαριάζει μπροστά του κανένα λαϊκό συμφέρον. Δημοκράτες-Ρεπουμπλικάνοι στις ΗΠΑ,  σοσιαλδημοκράτες-νεοφιλελεύθεροι στην Ε.Ε., ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, όλοι την ίδια στρατηγική υπηρετούν και γι’ αυτό δεν υπάρχουν ασυνέχειες κατά τις κυβερνητικές εναλλαγές.

Η μόνη διέξοδος για τον λαό, είναι η σύγκρουση με την στρατηγική των μονοπωλίων, το άνοιγμα του δρόμου για μια κοινωνικοποιημένη, σοσιαλιστική οικονομία, που θα έχει στο επίκεντρό της πραγματικά τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες σε όλα τα επίπεδα, όπου ο λαός θα είναι αφέντης του πλούτου που παράγει. Εκεί που θα αξιοποιείται η σύγχρονη γνώση και τεχνική ώστε η κοινωνική παραγωγική δραστηριότητα, η συνειδητή παρέμβαση στη φύση για την παραγωγή προϊόντων, να έχει και το ελάχιστο δυνατό περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Μερτίκας Παναγιώτης

Μέλος της Τ.Ε. Μεσσηνίας του ΚΚΕ

Ρίπεσι – Κεφαλόβρυση , Τριφυλία, Μεσσηνίας. Periklis Kanellopoulos

Χθες στις 12:47 π.μ.  · Υπό την Αιγίδα της Επιτροπής ΕΛΛΑΔΑ 2021 όλες οι εκδηλώσεις της Επιτροπής ΡΙΠΕΣΙ 1821-2021!

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Σας γνωρίζουμε ότι, σύμφωνα με σχετική πρόσφατη απόφασή της η Επιτροπή “Ελλάδα 2021”, θέτει υπό την Αιγίδα της τις εκδηλώσεις  της Επιτροπής «ΡΙΠΕΣΙ 1821- 2021» συνδιοργανωτής των οποίων είναι η Επιτροπή του Δήμου Τριφυλίας «Ελλάδα – Τριφυλία 1821-2021», για τη συμπλήρωση διακοσίων ετών από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και τις εντάσσει  στο Εθνικό πρόγραμμα δράσεων  που συντονίζει. Οι εκδηλώσεις εορτασμού που σχεδιάζει η επιτροπή μας βρίσκονται ήδη στη πλατφόρμα ΕΛΛΑΔΑ 2021 http://www.greece2021.gr, στο «Ημερολόγιο δράσεων και Εκδηλώσεων» και σύντομα θα εμφανίζονται με το σήμα της Αιγίδας της Επιτροπής.

Η σχετική απόφαση της ως άνω Επιτροπής είναι ιδιαίτερα ιστορική και εξόχως τιμητική τόσο για την Επιτροπή «ΡΙΠΕΣΙ 1821-2021», την Κοινότητα Κεφαλόβρυσης, το Δήμο Τριφυλίας και τον Σύλλογο των Αποδήμων Κεφαλοβρυσητών, όσο και για τα Σουλιμοχώρια – Αρβανιτοχώρια της Ορεινής Τριφυλίας, τόπο καταγωγής των προγόνων μας Ντρέδων, υπογραμμίζοντας τον σχεδιασμό και την προετοιμασία που έχουν γίνει για τις εορταστικές εκδηλώσεις και δράσεις μας. Κομβικό σημείο της απόφασης ήταν ο βαθμός συνάφειας της φιλοσοφίας των δύο επιτροπών σε τρεις βασικούς Άξονες: Α) Η Επανάσταση του 1821 ως στοιχείο της Ελληνικής Ιστορίας αλλά και ως ψηφίδα της Παγκόσμιας Ιστορίας, Β) Η Ελλάδα σήμερα, μετά από μία πορεία 200 ετών και Γ) 200 χρόνια Έλληνες που άφησαν το αποτύπωμα τους στον Κόσμο.

Οι δράσεις μας θα καλύπτουν ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων και περιλαμβάνουν Εορταστική Εκδήλωση με θέμα: «Οι Ντρέδες της Ορεινής Τριφυλίας στον αγώνα για την Ελευθερία» και Παρουσίαση βιβλίου, Εκθέσεις Κειμηλίων και Εικαστικών, Μουσικές και Τραγούδια, Θεατρικές παραστάσεις, Γαστρονομικές προτάσεις, Πεζοπορίες – Ξεναγήσεις στα γειτονικά Σουλιμοχώρια – Αρβανιτοχώρια. Επισημαίνεται ότι πρόθεσή μας δεν είναι απλά η πραγματοποίηση εκδηλώσεων εορτασμού τυπικού χαρακτήρα, αλλά η υλοποίηση δράσεων που θα αφήσουν το αποτύπωμά τους, αφού οι συμμετέχοντες θα βιώσουν «το 1821…αλλιώς».

Μετά την παραπάνω απόφαση οι εκδηλώσεις  μας που εγκρίθηκαν, θα φέρουν το γνωστό σήμα, με το λογότυπο και το αντίστοιχο λεκτικό με πλήρη απεικόνιση,  το οποίο ήδη  απέστειλε η Επιτροπή “Ελλάδα 2021”.

Παράλληλα με το εν λόγω σήμα, χορηγήθηκε η  άδεια χρήσης της ΑΙΓΙΔΑΣ της Επιτροπής «Ελλάδα 2021». Έτσι κάθε εκδήλωση θα φέρει το ειδικό σήμα, με συγκεκριμένο μέγεθος και χαρακτηριστικά.

Όλες τις εκδηλώσεις μας  θα τις επικοινωνεί  η Επιτροπή «Ελλάδα 2021» με ανακοινώσεις, παρουσιάσεις και δημοσιεύσεις, ενώ θα συμπεριληφθούν στο τέλος και σε ειδική έκδοση μαζί με το σύνολο των δράσεων που εντάσσονται στο πλαίσιο της επετείου. Αξίζει να αναφερθεί ότι σε εξαιρετικές περιπτώσεις έχει δοθεί η Αιγίδα της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» σε μικρές κοινότητες, και μία από αυτές είναι και η Κεφαλόβρυση – Ρίπεσι Μεσσηνίας του Δήμου Τριφυλίας.

Αισθανόμενοι τη μεγάλη ευθύνη που φέρουμε, θα θέλαμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι η Επιτροπή «Ρίπεσι 1821-2021» θα ανταποκριθεί με υπευθυνότητα και συνέπεια στην ιδιαίτερα τιμητική και σημαντική αυτή διάκριση και τα μέλη της, καθώς και οι συνδιοργανωτές – εμπλεκόμενοι φορείς και προσωπικότητες, θα καταβάλουν κάθε προσπάθεια για την επιτυχή έκβαση των προγραμματισμένων εκδηλώσεων.

Στην Επιτροπή «Ρίπεσι 1821-2021» πιστεύουμε ότι η ιστορική μνήμη ενισχύεται όταν βιώνεται, όταν οι κοινότητες συμμετέχουν, όταν οι άνθρωποι λένε ιστορίες μεταξύ τους και νιώθουν πραγματικά την κοινή ρίζα. Καλούμε ιδιαίτερα τους συγχωριανούς μας, τους απανταχού Ριπεσαίους, Σουλιμοχωρίτες, συνδημότες, καθώς και όλους όσους συμμερίζονται τη στόχευσή μας να συμπράξουν μαζί μας συμμετέχοντας ουσιαστικά στις εκδηλώσεις και δράσεις μας. Απευθυνόμαστε σε όσους θα ήθελαν να συμμετάσχουν σε έναν ουσιαστικό εορτασμό της επετείου των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση φωτίζοντας την τοπική ιστορία.

Με σκότωσαν στις 22 του Μάη το 1963.  Ήταν πολύ νωρίς για να πεθάνω.

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ζει στην τέχνη

Το 1969, εν μέσω δικτατορίας στην Ελλάδα, ένας άλλος σπουδαίος Έλληνας της διασποράς, ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, μεταφέρει το μυθιστόρημα «Ζ» στη μεγάλη οθόνη

36a_0.jpg

FacebookTwitter

(εικόνα: Σκίτσο του Μποστ, όπου ο Γρηγόρης Λαμπράκης διεκδικεί από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το δικαίωμα στη διαμαρτυρία υπέρ της Ειρήνης με αφετηρία τον τύμβο του Μαραθώνα)

Ο γιατρός Γρηγόρης Λαμπράκης. Ο βαλκανιονίκης, ο βουλευτής της ΕΔΑ, μα, πάνω απ’ όλα, η ηγετική μορφή του κινήματος Ειρήνης στην Ελλάδα και μια εξόχως σημαντική μορφή παγκόσμια δεν ενέπνευσε μόνο τα λαϊκά κινήματα και τον αγώνα για την δημοκρατία σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Κινητοποίησε και τις ευαισθησίες σημαντικών καλλιτεχνικών δημιουργών, που μας έδωσαν σπουδαία έργα με μεγάλη διαχρονική και καλλιτεχνική αξία.

Ενέπνευσε κατ’ αρχάς τον Βασίλη Βασιλικό, έναν από τους λίγους παγκόσμια γνωστούς  Έλληνες πεζογράφους. Ο Βασιλικός αντλεί τη μυθοπλασία του από την πραγματική ζωή και τα γεγονότα της εποχής του. Κάνει μεγάλη τέχνη για πρόσωπα και καταστάσεις του σύγχρονου βίου του ελληνισμού. Μέσα και έξω από τη χώρα. Μιλάει στους αναγνώστες – πολίτες για την ίδια τους τη ζωή στο πεδίο του κοινού μας βίου. Γράφει λοιπόν το μυθιστόρημα «Ζ», όπου εξιστορεί τα γεγονότα γύρω από τον αγώνα του Γρηγόρη Λαμπράκη για την ειρήνη και τη δημοκρατία και την πορεία του προς την έξοδο από τη ζωή. Μια έξοδο που αποφάσισε και εκτέλεσε το παρακράτος της μετεμφυλιακής Δεξιάς. Ο συγγραφέας προσδιορίζει το «Ζ» ως ένα «φανταστικό ντοκιμαντέρ ενός εγκλήματος».

Το 1969, εν μέσω δικτατορίας στην Ελλάδα, ένας άλλος σπουδαίος  Έλληνας της διασποράς, ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, μεταφέρει το μυθιστόρημα «Ζ» στη μεγάλη οθόνη. Η ταινία πετυχαίνει να καταχωρηθεί ως ένα από τα πιο σημαντικά πολιτικά θρίλερ του παγκόσμιου κινηματογράφου, κινητοποιώντας παράλληλα απλούς ανθρώπους και πολιτικές δυνάμεις υπέρ του αγώνα που έδινε ο ελληνικός λαός ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών. Ο Ιβ Μοντάν, που υποδύεται τον Λαμπράκη, καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα ο  Έλληνας αγωνιστής αλλά και ο αγωνιστής της ειρήνης και της δημοκρατίας σε οποιοδήποτε σημείο της Γης.

Όμως η Ελλάδα διαθέτει και πλούσιο ποιητικό απόθεμα – σε έργο και σε δημιουργούς. Δεν μπορούσε λοιπόν να μην ευαισθητοποιήσει μείζονες αλλά και ελάσσονες ποιητές ώστε να μας δώσουν μια παραγωγή σπουδαία, που εμπνεύστηκε από τον ήρωα και το έργο του.

Γιάννης Ρίτσος: «Επίγραμμα για τον Λαμπράκη». «Έπεσε ο μέγας δρυς στο ματωμένο χώμα / πουλιά και φύλλα στάθηκαν στον ουρανό / βουβή η Ελλάδα τον κρατεί στα δυο της γόνα / πανίσχυρο, γιγάντιο ξίφος φωτεινό».

Κώστας Βάρναλης. Στην ΑΥΓΗ της 7ης Ιουνίου του 1963, ο μεγάλος ποιητής δημοσιεύει το ποίημα: «Στον Εθνικό  Ήρωα Λαμπράκη». «Σε φάγαν οι φασίστες σκύλοι Ελλάδα / με μάσκα ή χωρίς μάσκα, ξένοι ντόπιοι / Εσύ ΄σουνα Λαμπράκ΄ η αιώνια Ελλάδα / φως, αρετή, παλικαριά και πρώτος».

Νικηφόρος Βρετάκος: «Επιτάφιο Επίγραμμα του Λαμπράκη». «Σηκώνοντας στους ώμους του το έπαθλο του Μαραθωνίου / ο ωραίος νεκρός κατεβαίνει στον  Άδη / κει που οι  Έλληνες τον καρτερούν».

Ωραία ποιήματα έγραψαν ακόμα οι Σταυρούλα Ζυγούρη, Γιάννης Μαλτέζος, Νίκος Λυγερός, Ντίνος Χριστιανόπουλος, ενώ σημαντική αναφορά κάνει σε κείμενό της η Διδώ Σωτηρίου. Τέλος, ο υπέροχος Μποστ μας παραδίδει την γελοιογραφία όπου ο Γρηγόρης Λαμπράκης διεκδικεί από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το δικαίωμα στη διαμαρτυρία υπέρ της Ειρήνης με αφετηρία τον τύμβο του Μαραθώνα.

Αντί επιλόγου, παραθέτουμε ένα κατοπινό κείμενο του Βασίλη Βασιλικού με τίτλο «Ο Λαμπράκης Ζει». Γράφει: «Κι έτσι ήρθε μες στον ύπνο μου να μου μιλήσει: Με σκότωσαν στις 22 του Μάη το 1963.  Ήταν πολύ νωρίς για να πεθάνω. Δεν είχα διόλου προετοιμαστεί. Αυτό είναι το ατύχημα. Όχι το άλλο, το τροχαίο όπως το ’παν στην αρχή. Κατέβαινα τα σκαλοπάτια να βγω απ το κτήριο και ήξερα πως κάτι κακό με περίμενε έξω. Αλλά δεν δείλιασα. Από μικρό παιδί δεν φοβόμουν τον κίνδυνο. Αν μου ζητούσαν να ξαναπεθάνω, θα διάλεγα τον ίδιο τρόπο. Γιατί μπορεί να με σκότωσαν στο σώμα, αλλά μόνο έτσι δεν μπόρεσαν να αγγίξουν το μήνυμα που έκλεινα μες στο σώμα μου. ‘Εάν μη ο σπόρος πεσών εις την γην αποθάνει, αυτός μόνος μένει. Εάν δε αποθάνει, πολύν καρπόν φέρει’. Κι αυτό το μήνυμα δεν θα ’παιρνε ίσως τόσο γρήγορα σάρκα και οστά αν δεν με δολοφονούσαν».

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι βουλευτής Ανατολικής Αττικής και αναπληρωτής τομεάρχης Πολιτισμού ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ.