….Να μείνουμε άνθρωποι. ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ.

….Να μεινουμε ανθρωποι

28 Νοεμβρίου 2020

….Να μείνουμε άνθρωποι
Είναι αλήθεια, ότι μέσα σ’ αυτήν την πανδημία, την πρωτόγνωρη θλίψη και αγωνία που βιώνουμε, χάσαμε την χαρά μας και το χαμόγελο. Χάσαμε την επαφή μας με τους ανθρώπους, απομονωθήκαμε κοινωνικά και κρυφτήκαμε από τον φόβο του θανάτου, ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα. Χάθηκε το ανθρώπινο σθένος και κυριάρχησε ο ‘’ άλλος άνθρωπος’’ όπως περιέγραψε σ’ ένα πρόσφατο άρθρο του για τον κορωνοϊό, ο κορυφαίος Ιταλός συγγραφέας Αντόνιο Μορέσκο.

….Να μείνουμε άνθρωποι


Αυτός ο ‘’άλλος’’ μας βάζει μπροστά στον καθρέπτη και φοβόμαστε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας, μας κρατάει ομήρους και δείχνει το εύθραυστο και αδύνατο του χαρακτήρα μας.
Τούτες τις μέρες πλημμυρίζομαι και εγώ όπως και τόσοι άλλοι, με ένα δυνατό ανθρώπινο συναίσθημα. Θέλω να βρεθώ δίπλα σ’ όλους αυτούς τους πονεμένους και σ’ αυτούς που φεύγουν, να τους πούμε ότι τους αγαπάμε και τους σκεφτόμαστε. Πώς ν’ αντέξεις όταν ο ηλικιωμένος προσπαθεί να κρατηθεί από το βλέμμα σου, όταν στην δική του ματιά διακρίνεις φωλιασμένη την μοναξιά του θανάτου; Ποιο χαμόγελο να βρεις πίσω από την ψυχρή μάσκα;
Ν’ αντισταθούμε, να τους συντρέξουμε. Μας χρειάζονται. Έχουν ανάγκη την αγάπη μας, τον αισιόδοξο λόγο, την ζεστασιά ακόμη και την συνδρομή μας σε οποιαδήποτε μορφή. Ας μην χάσουμε το όποιο στοιχείο ανθρωπιάς, έχουμε πάνω μας. Αν χαθεί η ανθρώπινη ταυτότητα θα είναι μεγαλύτερη η καταστροφή.
Ας μην μείνουμε απαθείς αυτήν την φορά για ότι συμβαίνει. Οι ανήμποροι μας χρειάζονται. Ας γίνουμε εθελοντές αγάπης και σωτηρίας. ‘’Σ’ αυτήν την καταιγίδα του επάρατου ιού και στην ανθρώπινη απειλή βρίσκεται και η σωτηρία’’ (Ψηφιακός Ανθρωπισμός του Θεοφάνη Τάση)
Ο κορωνοϊός μπορεί να παίρνει τους ανθρώπους μας, μπορεί να στήνει το τρομερό σκηνικό της μοναξιάς και του θανάτου, να κλέβει τις ζωές μας, αλλά ας μην μας κλέψει και την ανθρωπιά μας.
Φίλε Δημήτρη Μητρόπουλε αυτές τις μέρες ξαναδιάβασα το βιβλίο σου ‘’ Ο άνθρωπος και ο ανθρωπισμός του’’.Το είχα ανάγκη. Και τα Χριστούγεννα θα διαβάσω Παπαδιαμάντη ‘’ Στον Χριστό,στο κάστρο’’, για να νοιώσω πάλι την κατάνυξη κοντά στους απλούς ανθρώπους που αποπνέουν το άρωμα της αγάπης και της καλοσύνης.


Γρηγόρης Ηλιόπουλος25/11/2020 


* (Starry Night – Vincent Van Gogh’s Painting of Hope & Despair)

One thought on “….Να μείνουμε άνθρωποι. ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ.”

  1. Γρήγορη, σε συγχαίρω για την ανθρώπινη ευαισθησία σου. Το άρθρο σου ευαισθητοποιει.
    Η ανθρωπια εινα αυτό που χαρακτηρίζει το είδος μας. Ειναι μια εν δυνάμει αρετη που πρέπει να καλλιεργηθεί κατάλληλα. Αυτή η καλλιέργεια της ανθρωπιας πρέπει να συνεχίζεται χωρίς τελειωμό, χωρίς ανάπαυλα, αλλιώτικα θα βυθιστουμε μικροί και μεγάλοι στην πρωτόγνωρη κτηνωδία και βαρβαρότητα. ( Οπισθόφυλλο του βιβλίου μου, που αναφέρεις * Ο άνθρωπος και ο Ανθρωπισμού του. »
    Είσαι καταξιωμένος, σαν επιστημων, με σύνεση, ευφροσύνη, και φιλαλληλια, αγαπάς ιδιαίτερα το Κοπανακι, τους πατριώτες, τους φίλους και γνωστούς, συναισθήματα που σε τιμούν ιδιαίτερα . Σε ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s