“Πρόσεξε μην αδικήσεις κανέναν, γιατί είσαι γιος κομμουνιστή” – Ο επικήδειος λόγος του Δ. Κουτσούμπα για τον Κώστα Βουτσά.

Πρόσεξε μην αδικήσεις κανέναν, γιατί είσαι γιος κομμουνιστή” – Ο επικήδειος λόγος του Δ. Κουτσούμπα για τον Κώστα Βουτσά

Δεν ξεχνάμε ότι σε μια δύσκολη στιγμή, όταν διώχθηκε ο “Ριζοσπάστης” με δύο μηνύσεις από τον υπουργό Δικαιοσύνης, πρόσφερες το θέατρο όπου έπαιζες για να γίνει εκδήλωση συμπαράστασης και έδωσες μαζί μας τη μάχη για τον διωκόμενο “Ριζοσπάστη”.

  "Πρόσεξε μην αδικήσεις κανέναν, γιατί είσαι γιος κομμουνιστή" - Ο επικήδειος λόγος του Δ. Κουτσούμπα για τον Κώστα Βουτσά - Κατιούσα
 

Το τελευταίο αντίο στον αγαπημένο ηθοποιό Κώστα Βουτσά έγινε σε κλίμα συγκίνησης, παρουσία πλήθους κόσμου, καλλιτεχνών, φίλων και θαυμαστών του εκλιπόντα. Παραθέτουμε το κείμενο του εξίσου συγκινητικού επικήδειου λόγου του Δ. Κουτσούμπα.

«Πολυαγαπημένε μας Κώστα,

Συνήθιζες να λες πως μια μέρα χωρίς γέλιο, είναι μια μέρα χαμένη.

Δυστυχώς μάς είναι αδύνατο αυτές τις μέρες να συμμορφωθούμε μ’ αυτή την προτροπή σου.

Μας φαίνεται πολύ παράξενο όλη η χαρά και το γέλιο που μας χάριζες απλόχερα όχι μόνο από τη σκηνή και την οθόνη, αλλά και σε κάθε μαζί σου ζωντανή επαφή, σήμερα να έχει μετατραπεί σε πόνο και θλίψη.

Δεν μας άφησες και πολλά περιθώρια για να προετοιμαστούμε.

Δεν πέρασε ούτε μήνας από τότε που γελαστός και γεμάτος ζωή ήσουν πάνω στη σκηνή.

Εργαζόσουν ως την τελευταία σου πνοή, γιατί ήξερες πως η εργασία δίνει στον άνθρωπο την ανθρώπινη, την κοινωνική υπόστασή του.

Και πως η εργασία είναι πάλι που τον βοηθά να υψώνεται πάνω από τις στοιχειώδεις ανάγκες του απλά για την επιβίωση.

“Αν θες την υγειά σου, να εργάζεσαι σ’ όλη σου τη ζωή αδιάκοπα”, συμβούλευες σοφά.

Την αγάπη μας, την αγάπη όλου του κόσμου την είχες επάξια κερδίσει.

Η πλατιά αναγνώριση, η δόξα και οι τιμές ποτέ δεν σε παρέσυραν.

Έμεινες απλός, ζεστός, εγκάρδιος, αξιολάτρευτος, μια μεγάλη καρδιά, γεμάτη από το κέφι και τη χαρά εκείνου που γνωρίζει την αξία της ζωής.

Πίστευες πως ο άνθρωπος που έχει ουσία, ο πραγματικά σημαντικός άνθρωπος είναι ταπεινός.

Και πως, εκτός από ταπεινός, είναι και γενναιόδωρος με όλους τους άλλους, ειδικά με αυτούς που υπήρξαν λιγότερο τυχεροί απ’ αυτόν.

Ποτέ δεν ξέχασες τα λόγια της μητέρας σου: “Πρόσεξε να μην αδικήσεις κανέναν, γιατί είσαι γιος κομμουνιστή”.

Γι’ αυτές τις αρετές σου όσοι ζούσαν και δούλευαν μαζί σου, όλοι οι συνεργάτες σου, σε σέβονταν και σε υπεραγαπούσαν.

Ζυμωμένος από νωρίς στα βάσανα της στέρησης, αλλά και στον πόθο και τον αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο, εξέπεμπες όλο εκείνο το ηθικό μεγαλείο των λαϊκών ανθρώπων, την καλοσύνη, τη γνησιότητα των αισθημάτων, την ανθρωπιά.

Και πώς να γίνει αλλιώς; Αφού από τα 10 σου κιόλας χρόνια, εκεί που μπαίνουν οι βάσεις της ανθρώπινης προσωπικότητας, ήσουν Αετόπουλο και μοίραζες προκηρύξεις του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ, που τύπωνε ο κομμουνιστής πατέρας σου.

Τα σκληρά παιδικά σου χρόνια, οι διωγμοί των δικών σου γιατί δεν υποτάχτηκαν, η βιοπάλη για να συμπληρώνεις με δουλειές του ποδαριού τα λιγοστά εισοδήματα της οικογένειάς σου δεν σκλήρυναν την καρδιά σου, που έμεινε ευαίσθητη μέχρι το τέλος.

Αντίθετα, σε όπλισαν με το θάρρος να βάζεις ολοένα και υψηλότερους στόχους στη ζωή σου, με τη δύναμη να υπερνικάς κάθε εμπόδιο.

Όταν στα 21 σου γύρισες από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, απόφοιτος της Σχολής Θεάτρου του Μακεδονικού Ωδείου, σε είχε ήδη διαλέξει το επάγγελμα.

Σε είχαν ήδη διαλέξει ο κινηματογράφος και το θέατρο.

Στην Αθήνα, μέσα από τη συνεργασία σου με ιερά τέρατα της υποκριτικής τέχνης, ανέδειξες το αστείρευτο και πηγαίο κωμικό ταλέντο σου.

Έγινες δικαιωματικά ο κύριος κληρονόμος της γενιάς του Αυλωνίτη, του Μακρή, του Λογοθετίδη, του Σταυρίδη, του Χατζηχρήστου, του Φωτόπουλου.

Μα δεν βασίστηκες μόνο στο ταλέντο σου.

Πίσω από κάθε επιτυχία σου κρυβόταν μεγάλη προσπάθεια για να κατακτήσεις τη γνώση, κρυβόταν πολλή δουλειά.

“Η κατάκτηση του ρόλου είναι σκληρή και επώδυνη διαδικασία. Όταν βγει το ξίφος, πρέπει να χτυπήσει αποφασιστικά για να φέρει αποτέλεσμα. Έτσι κι ο ηθοποιός, όταν βγει στη σκηνή, πρέπει να γίνει ξίφος…”, έγραψες.

Το μεγάλο κατόρθωμά σου είναι ότι όποιον χαρακτήρα κι αν ερμήνευες, ακόμη και σε απλά, εμπορικά έργα, τον αγαπούσες και τον έκανες να φαντάζει σπουδαίος.

Έπλασες ένα απόλυτα δικό σου, αυθεντικά λαϊκό, ευφάνταστο, πάντα ελεύθερο και πάντα παιχνιδιάρικο υποκριτικό κώδικα, ανοιχτό και πρόσφορο σε όλα τα είδη της κωμωδίας.

Το μεγάλο όμως όπλο της υποκριτικής σου ήταν ότι δεν επαναπαύτηκες.

Είχες την εγρήγορση, επιστράτευες όλο σου το “είναι” σε κάθε ερμηνεία.

Μια διαρκής, καθημερινή αναδημιουργία, έξω από τις ευκολίες και τη ρουτίνα της τυπικής επανάληψης, που σε έκανε να ξεχωρίζεις όχι μόνο με την τέχνη σου, αλλά και με την εντιμότητά σου απέναντι στο κοινό που ζούσε μαζί σου κάθε παράσταση.

Στις θεατρικές σου ερμηνείες δεν έλειψαν και οι κλασσικοί ρόλοι, όπως στις “Σφήκες” του Αριστοφάνη και στον “Αρχοντοχωριάτη” του Μολιέρου.

“Εάν δεν αντέχεις όλα τα είδη του θεάτρου, δεν είσαι ηθοποιός”, έλεγες.

Απόδειξη πως ποτέ σου δεν βολεύτηκες στην τυποποίηση, είναι και το ότι -αν και καταξιωμένος ως καρατερίστας κωμικός- δεν απέφυγες τη συμμετοχή σου σε κοινωνικά δράματα, όπως ο “Κατήφορος” και ο “Νόμος 4000”.

Εκεί όμως που φάνηκε όλο το εύρος των δυνατοτήτων και το βάθος της τέχνης σου ήταν στις ταινίες του Βασίλη Βαφέα.

Ειδικά για τον “Έρωτα του Οδυσσέα”, το πιο σπουδαίο δεν είναι ότι τόλμησες, αλλά ότι κατάφερες να αποσπάσεις και βραβείο για τον ρόλο αυτό, δημιουργώντας έναν χαρακτήρα με τον οποίο αναμετρήθηκες για πρώτη φορά στην καριέρα σου.

Πλούσια ήταν και η παρουσία σου σε δεκάδες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης.

Είναι γνωστός ο σεβασμός που έδειχνες απέναντι στο κοινό.

Πάντα υποστήριζες πως “η σχέση με το κοινό είναι ανιδιοτελής, δεν έχει κανένα συμφέρον από μένα ένα κοινό που μ’ αγαπάει”.

Γι’ αυτό δεν απέφυγες ποτέ τη ζωντανή επαφή με τον κόσμο μετά την παράσταση, τα αυτόγραφα και τις φωτογραφίες.

Το θεωρούσες αυτονόητη υποχρέωσή σου και ο κόσμος στο ανταπέδιδε με την αγάπη και τον θαυμασμό του.

Αγαπημένε μας Κώστα,

Το μόνο που μας παρηγορεί είναι πως πέρασες μια γεμάτη ζωή.

Μια ζωή με πάθος για την Τέχνη, για τον έρωτα, για τα πρωτοπόρα ιδανικά.

Φρόντιζες να δίνεις «ζωή στα χρόνια σου κι όχι χρόνια στη ζωή».

Γιατί πίστευες πως “η τύχη δεν είναι μόνο για τους τολμηρούς, αλλά και γι’ αυτούς που κάνουν όνειρα”.

Πως “για να ανθήσει ο άνθρωπος θέλει φτερά”.

Δικά σου λόγια όλα αυτά.

Αυτές οι απόψεις σου, η αγωνιστική παράδοση της οικογένειάς σου, του πατέρα, του αδερφού κι εσένα του ίδιου, το χρέος σου απέναντί της, η συνειδητοποίηση της ανισότητας μέσα από τα ίδια σου τα βιώματα, μα πάνω από όλα η πεποίθηση ότι το ιδανικό ενός καλύτερου, δίκαιου κόσμου μπορεί να γίνει πραγματικότητα, είναι που σε έφεραν κοντά στο ΚΚΕ με μια απόφαση ζωής μέχρι το τέλος.

Έλεγες: “Δεν είμαι κομμουνιστής με την ουσιαστική έννοια του όρου, γιατί για να είναι κανείς κομμουνιστής χρειάζεται μεγάλη αφοσίωση, αλλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, από την πρώτη φορά μέχρι τώρα, με περηφάνια ψηφίζω ΚΚΕ”.

Το στήριξες το ΚΚΕ. Όχι μόνο με την ψήφο σου, αλλά με δηλώσεις και παροτρύνσεις να συστρατευθούν όλοι οι καταπιεσμένοι μαζί του.

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ ότι σε μια δύσκολη στιγμή, όταν το 2000 διώχθηκε ο “Ριζοσπάστης” με δύο μηνύσεις από τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης, πρόσφερες το θέατρο όπου έπαιζες για να γίνει εκδήλωση συμπαράστασης και με όπλα το χιούμορ και τη σάτιρα έδωσες μαζί μας τη μάχη για τον διωκόμενο “Ριζοσπάστη”.

Παρακολουθώντας αδιάκοπα την πολιτική του κόμματός μας, οι τοποθετήσεις σου ήταν πάντα εύστοχες και επίκαιρες.

Σε θυμόμαστε στις τελευταίες εκλογές να δηλώνεις πως “το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που λέει αλήθειες…”.

Ξέρουμε πως δεν είναι εύκολη η παρηγοριά στους δικούς σου ανθρώπους, στις τρεις κόρες και τους δυο γιους σου, στις γυναίκες της ζωής σου, στη σύζυγό σου Αλίκη Κατσαβού.

Θα λείψεις κι από μας και απ’ όλο τον κόσμο.

Μα όσοι αγαπήθηκαν, πάντα θα ζουν.

Κι εσύ που αγαπήθηκες πολύ, θα είσαι πάντα παρών με το έργο σου, τους ρόλους σου και προπαντός με την ανεπανάληπτη, την αξέχαστη προσωπικότητά σου.

Θα είσαι μαζί μας και στους αγώνες μας τους τωρινούς και τους αυριανούς, καθώς η ζωή θα συνεχίζει την κίνησή της μέχρι ν’ ανθήσει ο άνθρωπος, όπως κι εσύ το ονειρεύτηκες.

Καλό σου ταξίδι».

Δεν ξεχνάμε ότι σε μια δύσκολη στιγμή, όταν διώχθηκε ο “Ριζοσπάστης” με δύο μηνύσεις από τον υπουργό Δικαιοσύνης, πρόσφερες το θέατρο όπου έπαιζες για να γίνει εκδήλωση συμπαράστασης και έδωσες μαζί μας τη μάχη για τον διωκόμενο “Ριζοσπάστη”.

Το τελευταίο αντίο στον αγαπημένο ηθοποιό Κώστα Βουτσά έγινε σε κλίμα συγκίνησης, παρουσία πλήθους κόσμου, καλλιτεχνών, φίλων και θαυμαστών του εκλιπόντα. Παραθέτουμε το κείμενο του εξίσου συγκινητικού επικήδειου λόγου του Δ. Κουτσούμπα.

«Πολυαγαπημένε μας Κώστα,

Συνήθιζες να λες πως μια μέρα χωρίς γέλιο, είναι μια μέρα χαμένη.

Δυστυχώς μάς είναι αδύνατο αυτές τις μέρες να συμμορφωθούμε μ’ αυτή την προτροπή σου.

Μας φαίνεται πολύ παράξενο όλη η χαρά και το γέλιο που μας χάριζες απλόχερα όχι μόνο από τη σκηνή και την οθόνη, αλλά και σε κάθε μαζί σου ζωντανή επαφή, σήμερα να έχει μετατραπεί σε πόνο και θλίψη.

Δεν μας άφησες και πολλά περιθώρια για να προετοιμαστούμε.

Δεν πέρασε ούτε μήνας από τότε που γελαστός και γεμάτος ζωή ήσουν πάνω στη σκηνή.

Εργαζόσουν ως την τελευταία σου πνοή, γιατί ήξερες πως η εργασία δίνει στον άνθρωπο την ανθρώπινη, την κοινωνική υπόστασή του.

Και πως η εργασία είναι πάλι που τον βοηθά να υψώνεται πάνω από τις στοιχειώδεις ανάγκες του απλά για την επιβίωση.

“Αν θες την υγειά σου, να εργάζεσαι σ’ όλη σου τη ζωή αδιάκοπα”, συμβούλευες σοφά.

Την αγάπη μας, την αγάπη όλου του κόσμου την είχες επάξια κερδίσει.

Η πλατιά αναγνώριση, η δόξα και οι τιμές ποτέ δεν σε παρέσυραν.

Έμεινες απλός, ζεστός, εγκάρδιος, αξιολάτρευτος, μια μεγάλη καρδιά, γεμάτη από το κέφι και τη χαρά εκείνου που γνωρίζει την αξία της ζωής.

Πίστευες πως ο άνθρωπος που έχει ουσία, ο πραγματικά σημαντικός άνθρωπος είναι ταπεινός.

Και πως, εκτός από ταπεινός, είναι και γενναιόδωρος με όλους τους άλλους, ειδικά με αυτούς που υπήρξαν λιγότερο τυχεροί απ’ αυτόν.

Ποτέ δεν ξέχασες τα λόγια της μητέρας σου: “Πρόσεξε να μην αδικήσεις κανέναν, γιατί είσαι γιος κομμουνιστή”.

Γι’ αυτές τις αρετές σου όσοι ζούσαν και δούλευαν μαζί σου, όλοι οι συνεργάτες σου, σε σέβονταν και σε υπεραγαπούσαν.

Ζυμωμένος από νωρίς στα βάσανα της στέρησης, αλλά και στον πόθο και τον αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο, εξέπεμπες όλο εκείνο το ηθικό μεγαλείο των λαϊκών ανθρώπων, την καλοσύνη, τη γνησιότητα των αισθημάτων, την ανθρωπιά.

Και πώς να γίνει αλλιώς; Αφού από τα 10 σου κιόλας χρόνια, εκεί που μπαίνουν οι βάσεις της ανθρώπινης προσωπικότητας, ήσουν Αετόπουλο και μοίραζες προκηρύξεις του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ, που τύπωνε ο κομμουνιστής πατέρας σου.

Τα σκληρά παιδικά σου χρόνια, οι διωγμοί των δικών σου γιατί δεν υποτάχτηκαν, η βιοπάλη για να συμπληρώνεις με δουλειές του ποδαριού τα λιγοστά εισοδήματα της οικογένειάς σου δεν σκλήρυναν την καρδιά σου, που έμεινε ευαίσθητη μέχρι το τέλος.

Αντίθετα, σε όπλισαν με το θάρρος να βάζεις ολοένα και υψηλότερους στόχους στη ζωή σου, με τη δύναμη να υπερνικάς κάθε εμπόδιο.

Όταν στα 21 σου γύρισες από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, απόφοιτος της Σχολής Θεάτρου του Μακεδονικού Ωδείου, σε είχε ήδη διαλέξει το επάγγελμα.

Σε είχαν ήδη διαλέξει ο κινηματογράφος και το θέατρο.

Στην Αθήνα, μέσα από τη συνεργασία σου με ιερά τέρατα της υποκριτικής τέχνης, ανέδειξες το αστείρευτο και πηγαίο κωμικό ταλέντο σου.

Έγινες δικαιωματικά ο κύριος κληρονόμος της γενιάς του Αυλωνίτη, του Μακρή, του Λογοθετίδη, του Σταυρίδη, του Χατζηχρήστου, του Φωτόπουλου.

Μα δεν βασίστηκες μόνο στο ταλέντο σου.

Πίσω από κάθε επιτυχία σου κρυβόταν μεγάλη προσπάθεια για να κατακτήσεις τη γνώση, κρυβόταν πολλή δουλειά.

“Η κατάκτηση του ρόλου είναι σκληρή και επώδυνη διαδικασία. Όταν βγει το ξίφος, πρέπει να χτυπήσει αποφασιστικά για να φέρει αποτέλεσμα. Έτσι κι ο ηθοποιός, όταν βγει στη σκηνή, πρέπει να γίνει ξίφος…”, έγραψες.

Το μεγάλο κατόρθωμά σου είναι ότι όποιον χαρακτήρα κι αν ερμήνευες, ακόμη και σε απλά, εμπορικά έργα, τον αγαπούσες και τον έκανες να φαντάζει σπουδαίος.

Έπλασες ένα απόλυτα δικό σου, αυθεντικά λαϊκό, ευφάνταστο, πάντα ελεύθερο και πάντα παιχνιδιάρικο υποκριτικό κώδικα, ανοιχτό και πρόσφορο σε όλα τα είδη της κωμωδίας.

Το μεγάλο όμως όπλο της υποκριτικής σου ήταν ότι δεν επαναπαύτηκες.

Είχες την εγρήγορση, επιστράτευες όλο σου το “είναι” σε κάθε ερμηνεία.

Μια διαρκής, καθημερινή αναδημιουργία, έξω από τις ευκολίες και τη ρουτίνα της τυπικής επανάληψης, που σε έκανε να ξεχωρίζεις όχι μόνο με την τέχνη σου, αλλά και με την εντιμότητά σου απέναντι στο κοινό που ζούσε μαζί σου κάθε παράσταση.

Στις θεατρικές σου ερμηνείες δεν έλειψαν και οι κλασσικοί ρόλοι, όπως στις “Σφήκες” του Αριστοφάνη και στον “Αρχοντοχωριάτη” του Μολιέρου.

“Εάν δεν αντέχεις όλα τα είδη του θεάτρου, δεν είσαι ηθοποιός”, έλεγες.

Απόδειξη πως ποτέ σου δεν βολεύτηκες στην τυποποίηση, είναι και το ότι -αν και καταξιωμένος ως καρατερίστας κωμικός- δεν απέφυγες τη συμμετοχή σου σε κοινωνικά δράματα, όπως ο “Κατήφορος” και ο “Νόμος 4000”.

Εκεί όμως που φάνηκε όλο το εύρος των δυνατοτήτων και το βάθος της τέχνης σου ήταν στις ταινίες του Βασίλη Βαφέα.

Ειδικά για τον “Έρωτα του Οδυσσέα”, το πιο σπουδαίο δεν είναι ότι τόλμησες, αλλά ότι κατάφερες να αποσπάσεις και βραβείο για τον ρόλο αυτό, δημιουργώντας έναν χαρακτήρα με τον οποίο αναμετρήθηκες για πρώτη φορά στην καριέρα σου.

Πλούσια ήταν και η παρουσία σου σε δεκάδες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης.

Είναι γνωστός ο σεβασμός που έδειχνες απέναντι στο κοινό.

Πάντα υποστήριζες πως “η σχέση με το κοινό είναι ανιδιοτελής, δεν έχει κανένα συμφέρον από μένα ένα κοινό που μ’ αγαπάει”.

Γι’ αυτό δεν απέφυγες ποτέ τη ζωντανή επαφή με τον κόσμο μετά την παράσταση, τα αυτόγραφα και τις φωτογραφίες.

Το θεωρούσες αυτονόητη υποχρέωσή σου και ο κόσμος στο ανταπέδιδε με την αγάπη και τον θαυμασμό του.

Αγαπημένε μας Κώστα,

Το μόνο που μας παρηγορεί είναι πως πέρασες μια γεμάτη ζωή.

Μια ζωή με πάθος για την Τέχνη, για τον έρωτα, για τα πρωτοπόρα ιδανικά.

Φρόντιζες να δίνεις «ζωή στα χρόνια σου κι όχι χρόνια στη ζωή».

Γιατί πίστευες πως “η τύχη δεν είναι μόνο για τους τολμηρούς, αλλά και γι’ αυτούς που κάνουν όνειρα”.

Πως “για να ανθήσει ο άνθρωπος θέλει φτερά”.

Δικά σου λόγια όλα αυτά.

Αυτές οι απόψεις σου, η αγωνιστική παράδοση της οικογένειάς σου, του πατέρα, του αδερφού κι εσένα του ίδιου, το χρέος σου απέναντί της, η συνειδητοποίηση της ανισότητας μέσα από τα ίδια σου τα βιώματα, μα πάνω από όλα η πεποίθηση ότι το ιδανικό ενός καλύτερου, δίκαιου κόσμου μπορεί να γίνει πραγματικότητα, είναι που σε έφεραν κοντά στο ΚΚΕ με μια απόφαση ζωής μέχρι το τέλος.

Έλεγες: “Δεν είμαι κομμουνιστής με την ουσιαστική έννοια του όρου, γιατί για να είναι κανείς κομμουνιστής χρειάζεται μεγάλη αφοσίωση, αλλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, από την πρώτη φορά μέχρι τώρα, με περηφάνια ψηφίζω ΚΚΕ”.

Το στήριξες το ΚΚΕ. Όχι μόνο με την ψήφο σου, αλλά με δηλώσεις και παροτρύνσεις να συστρατευθούν όλοι οι καταπιεσμένοι μαζί του.

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ ότι σε μια δύσκολη στιγμή, όταν το 2000 διώχθηκε ο “Ριζοσπάστης” με δύο μηνύσεις από τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης, πρόσφερες το θέατρο όπου έπαιζες για να γίνει εκδήλωση συμπαράστασης και με όπλα το χιούμορ και τη σάτιρα έδωσες μαζί μας τη μάχη για τον διωκόμενο “Ριζοσπάστη”.

Παρακολουθώντας αδιάκοπα την πολιτική του κόμματός μας, οι τοποθετήσεις σου ήταν πάντα εύστοχες και επίκαιρες.

Σε θυμόμαστε στις τελευταίες εκλογές να δηλώνεις πως “το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που λέει αλήθειες…”.

Ξέρουμε πως δεν είναι εύκολη η παρηγοριά στους δικούς σου ανθρώπους, στις τρεις κόρες και τους δυο γιους σου, στις γυναίκες της ζωής σου, στη σύζυγό σου Αλίκη Κατσαβού.

Θα λείψεις κι από μας και απ’ όλο τον κόσμο.

Μα όσοι αγαπήθηκαν, πάντα θα ζουν.

Κι εσύ που αγαπήθηκες πολύ, θα είσαι πάντα παρών με το έργο σου, τους ρόλους σου και προπαντός με την ανεπανάληπτη, την αξέχαστη προσωπικότητά σου.

Θα είσαι μαζί μας και στους αγώνες μας τους τωρινούς και τους αυριανούς, καθώς η ζωή θα συνεχίζει την κίνησή της μέχρι ν’ ανθήσει ο άνθρωπος, όπως κι εσύ το ονειρεύτηκες.

Καλό σου ταξίδι».

1-2-3 Μαΐου 2020 το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μηχανών ENDURO GP στην Κυπαρισσία.

Ο Εμπορικός Σύλλογος Κυπαρισσίας και ο Δήμος Τριφυλίας ως οργανωτές, το Επιμελητήριο Μεσσηνίας ως συνδιοργανωτής, με την στήριξη της Ένωσης Ξενοδόχων και Ιδιοκτητών καταλυμάτων Τριφυλίας και υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Πελοποννήσου θα διοργανώσουν στην Κυπαρισσία στις 1-2-3 Μαΐου 2020 το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μηχανών ENDURO GP.https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/87723836_2839882239438968_6955201066262593536_n.jpg?_nc_cat=102&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=tRpi_AenYX4AX_olnEF&_nc_ht=scontent.fath3-4.fna&oh=e7e44dd51c61399e09e1c206f52feb74&oe=5EBE3599
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μηχανών ENDURO GP που θα διεξαχθεί για πρώτη φορά στον τόπο μας, αποτελείται από τέσσερις αγώνες που θα διεξαχθούν στις 20-22 Μαρτίου στην Αιδηψό, στις 11-12 Απριλίου στο Συκούριο, στις 1-2-3 Μαΐου στην Κυπαρισσία και θα ολοκληρωθεί στις 19-20 Ιουνίου στην Κέρκυρα.
Στον αγώνα που θα φιλοξενηθεί στην πόλη μας το χρονικό διάστημα 1-2-3 Μαΐου 2020, σύμφωνα με τους διοργανωτές πρόκειται να μετάσχουν περίπου 450 αναβάτες, συν τους συνοδούς τους, ενώ αναμένεται μόνο για τις ανάγκες των συμμετεχόντων να κλειστούν περίπου 200 δωμάτια σε όλο το Δήμο Τριφυλίας.
Μετά την επιτυχημένη διοργάνωση του τερματισμού του διεθνή αγώνα μηχανοκίνητου αθλητισμού HELLAS RALLY RAID το 2018, σειρά έχει η διοργάνωση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Μηχανών ENDURO GP αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η Τριφυλία αποτελεί πυρήνα Αθλητικών Διοργανώσεων και όχι μόνο, με στόχο την παγκόσμια ανάδειξη της.
Το επόμενο χρονικό διάστημα θα ακολουθήσουν και άλλες ανακοινώσεις σχετικά με την διοργάνωση.

ΟΙ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΣΤΕΣ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ: ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΣΟΙ …ΠΙΣΤΟΙ ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ.

Δήμαρχος Πάτρας: Θέλουμε αποζημίωση για καρναβαλιστές και καταστηματάρχες

«Eμείς δεν θα κάνουμε εκδηλώσεις, εάν θέλουν τα μαγαζιά είναι ευθύνη των διοργανωτών και αυτών που θα πάνε», τόνισε ο Κ. Πελετίδης και ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει αποζημίωση.

Δήμαρχος Πάτρας: Θέλουμε αποζημίωση για καρναβαλιστές και καταστηματάρχες

Ερωτηθείς για τα πληρώματα που λένε ότι θα παρελάσουν, όπως μεταδίδει η ιστοσελίδα thebest.gr ο Δήμαρχος Πατρέων είπε ότι δεν είναι αρμοδιότητα του. Επίσης επισήμανε πως «εμείς δεν θα κάνουμε εκδηλώσεις, εάν θέλουν τα μαγαζιά είναι ευθύνη των διοργανωτών και αυτών που θα πάνε». Και πρόσθεσε: «Θα θέλαμε τα πράγματα να ήταν διαφορετικά, για τον κόπο των εργαζομένων στο Δήμο και των πληρωμάτων».Σε άλλο σημείο ανέφερε: «Δεν θα ήθελα το παιδί μου να πάθει κάτι επειδή πήγε σε ένα χορό. Θα κάνουμε καλοκαιρινό Καρναβάλι την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου» ανέφερε.

Νίκο, καλό ταξίδι στον παράδεισο. Του Γρηγόρη Ηλιόπουλου για τον Νίκο Αρβανίτη.

ΕΝΑΣ ΩΡΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Χθες χάσαμε απ`αυτόν τον κόσμο έναν ωραίο άνθρωπο, που με την ευγενική και διακριτική παρουσία του, κοσμούσε το Κοπανάκι.Αποτέλεσμα εικόνας για νίκο τον αρβανίτη φαρμακειο

Μιλάω φυσικά για τον Νίκο τον Αρβανίτη ή τον Νίκο τον φαρμακοποιό όπως ήταν γνωστός στο Κοπανάκι στα τέλη της 10ετίας του 50 και όλη τη 10ετία του 60. Ας μην ξεχνάμε πόσο σημαντικό ρόλο είχε στην μικρή μας κοινωνία ο γιατρός μας ο αείμνηστος Γιάννης Γκότσης και ο φαρμακοποιός μας.

Το φαρμακείο ήταν εκεί που είναι τώρα το SUPER MARKET του Αντώνη Παναγούλη. Ήταν γαμπρός στο σόι των Νικολακόπουλων αφού είχε νυμφευτεί την Άννα που δυστυχώς χάθηκε νωρίς. Ακούραστος και συντρέχτης στον ανθρώπινο πόνο. Μικρός τον θαύμαζα γιατί πέρα από την ωραία παρουσία του ήταν ευγενικός και πολύ κομψός. Ένας πραγματικός δανδής.

Ήταν ο φαρμακοποιός μου και στην οδό Αρτάκης, στον Φάρο της Άνω Νέας Σμύρνης όπου διέμενα στον θείο μου το 1968 ως τελειόφοιτος Λυκείου στην Ευαγγελική Σχολή της Ν.Σμύρνης.  Απίθανος άνθρωπος. Το ίδιο έλεγα και την δεκαετία του 80 όπου ως εργολάβος μηχανικός πλέον του έκανα τον κλιματισμό στο φαρμακείο και στο σπίτι του. Ξέρετε τέτοιοι άνθρωποι με αυτήν τη σοφία , σήμερα σπανίζουν. Γι αυτό και το κενό που αφήνουν είναι μεγάλο.

Νίκο, καλό ταξίδι στον παράδεισο

Στην κηδεία σου δεν μπόρεσα να είμαι και νοιώθω άσχημα που δεν σε χαιρέτησα.

Θα μας λείψεις πολύ

Γρηγόρης Ηλιόπουλος

ΙΔΟΥ Ο ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ ΤΟΥ …2021. Τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου το φετινό καρναβάλι.

Άρχισαν τα τρολ στο διαδίκτυο για την απόφαση Κικίλια να ματαιώσει το Πατρινό Καρναβάλι.

Άρχισαν τα τρολ στο διαδίκτυο για την απόφαση Κικίλια να ματαιώσει το Πατρινό Καρναβάλι.

Δείτε τη φωτογραφία-μοντάζ του Πατρινού Συλλέκτη Άρη Μπετχαβά

Ο Άρης Μπετχαβάς έγραψε στο προφίλ του στο facebook: “Δεν ξέρω αν αποδειχθεί σοφός. Ένα είναι σίγουρο: Εξασφάλισε μια θέση Καρνάβαλου στο Πατρινό Καρναβάλι του 2021. Μετά το γέλιο ακολουθεί ή καύση…”

Τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου το καρναβάλι – Κρατάμε τις στολές

Συνέντευξη τύπου παραχώρησε ο Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης. 

Καλαμάτα, “Θεατρική Διαδρομή”: Η Μακρόνησος επίκεντρο της παράστασης «Στο Σύρμα».

“Θεατρική Διαδρομή”: Η Μακρόνησος επίκεντρο της παράστασης «Στο Σύρμα»

 Γράφτηκε από την 

“Θεατρική Διαδρομή”: Η Μακρόνησος επίκεντρο της παράστασης «Στο Σύρμα»

Πρεμιέρα κάνει την Παρασκευή στις 9 μ.μ. η νέα παραγωγή της «Θεατρικής Διαδρομής» στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας.

Πρόκειται για το πρώτο θεατρικό έργο του Αντώνη Κατσά με τίτλο «Στο Σύρμα», στο οποίο συμμετέχουν 40 ερασιτέχνες ηθοποιοί και έχει να κάνει με μια από τις πιο ενδιαφέρουσες περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, με επίκεντρο την Μακρόνησο, που από άλλους χαρακτηρίστηκε ως «Νέος Παρθενώνας» και από άλλους το ελληνικό «Νταχάου».

Σε συνέντευξη τύπου που δόθηκε χθες, η πρόεδρος της «Θεατρικής Διαδρομής» Μαρία Τούμπουρου στάθηκε στο γεγονός πως σε αυτή την παράσταση θα συναντηθούν τρεις γενιές. Τα ιδρυτικά μέλη της Θ.Δ., τα παιδιά που βρίσκονται σε αυτή τα τελευταία δέκα χρόνια αλλά και η νέα “φουρνιά” που μπήκε στην “οικογένεια” της φέτος. “Οι ηθοποιοί έχουν δώσει τον καλύτερο εαυτό τους πέντε μήνες τώρα που κάνουμε τις πρόβες και θα την δώσουν φυσικά και στις παραστάσεις. Η παραγωγή αυτή θα συζητηθεί για πολλούς λόγους και θεωρούμε πως θα μείνει και στη ψυχή και στο μυαλό όσων τη δουν” ανέφερε. Ο σκηνοθέτης της παράστασης Κώστας Χαλκιάς τόνισε πως του δίνεται η ευκαιρία μέσα από αυτή την παραγωγή να μιλήσει ο ίδιος αλλά και όλοι οι συντελεστές για την αθέατη ιστορία της Μακρονήσου που τόσο επίμονα προσπαθεί να κρύψει το καπιταλιστικό διεθνές καθεστώς. “Το έργο του Αντώνη Κατσά ήρθε να ταράξει τον σκηνικό εφησυχασμό μας. Προσωπικά αν έδινα ένα υπότιτλο στο “Σύρμα” θα ήταν “Στο Σύρμα ή ο χορός της ουτοπίας”. Είναι μια μεγάλη πρόκληση και για μένα αλλά και για τη «Θεατρική Διαδρομή». Η άποψη που αποφασίσαμε να εφαρμόσουμε στη σκηνική μας προσπάθεια έχει μια Μπρεχτική δομή, μια επική αφηγηματική φόρμα ώστε να διηγηθούμε μια σπαρακτική ιστορία που είναι πέρα ως πέρα αληθινή. Οι συντελεστές έχουμε βάλει ένα στοίχημα που είναι δύσκολο αλλά είμαι σίγουρος πως θα το κερδίσουμε” σημείωσε ο κ.  Χαλκιάς. Ο επίτιμος πρόεδρος της «Θεατρικής Διαδρομής» Αντώνης Κατσάς επισήμανε πως το έργο που παρέδωσε στον Κώστα Χαλκιά δεν θα είναι απλά μια αξιοπρεπής  παράσταση, αλλά μια δουλειά που θα μείνει στη συνείδηση του θεατρόφιλου κοινού για πολλά χρόνια και θα συζητηθεί από πολλές πλευρές. “Το έργο είναι μια συλλογική δουλειά καθώς η συγγραφή του ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια των προβών, μέσα από παρεμβάσεις του σκηνοθέτη αλλά και των ηθοποιών. Μπορεί το θέμα να είναι αιχμηρό και φορτισμένο συναισθηματικά, όμως στο τέλος επειδή έχει χαρακτηριστικά αρχαίας τραγωδίας έρχεται και η κάθαρση. Για μένα είναι μια παράσταση “ύμνος” στις αξίες και στα ιδανικά αλλά και στον άνθρωπο και στη ζωή” υπογράμμισε.

ΔΩΡΕΑΝ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΓΙΑ 3 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

“Υπάρχουν στιγμές ανάτασης και λύτρωσης που στο τέλος καταλαγιάζουν την ψυχή του ανθρώπου μέσα από μια απέραντη γλυκύτητα, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα να την παρακολουθήσουν όλοι. Με αφορμή το γεγονός έτσι πως μας παραχωρήθηκε το Πνευματικό κέντρο δωρεάν για την εν λόγω παράσταση αποφασίσαμε να ανταποδώσουμε τα χρήματα που θα προκύψουν, προσφέροντας τη δυνατότητα στις 3, 4 και 5 Μαρτίου να υπάρχει ελεύθερη είσοδος για τους μαθητές Γυμνασίου, Λυκείου αλλά και για τους φοιτητές. Στα παιδιά του Δημοτικού δεν θα συνιστούσαμε να δουν τις παραστάσεις, καθώς στο έργο θα ακουστεί φρασιολογία της Μακρονήσου” είπε σχετικά με την καταλληλότητα ο κ. Κατσάς προσθέτοντας πως τελικά η παραγωγή δεν θα έχει τη μουσική του Μιχάλη Τούμπουρου, όπως αρχικά είχε ανακοινωθεί. Για τους ρόλους τους αλλά και για το έργο μίλησαν στο τέλος οι ηθοποιοί Ανδρέας Μανέτας και Γιάννης Μιχαλόπουλος. Η παράσταση θα ανεβαίνει έως τις 15 Μαρτίου στις 9 μ.μ. εκτός από τις Δευτέρες. Η τιμή του εισιτηρίου έχει οριστεί στα 10 ευρώ, ενώ όσοι παρακολούθησαν την παραγωγή “Συμπέθεροι απ’ τα Τίρανα” και έχουν κρατήσει το σχετικό απόκομμα θα πληρώσουν στην τωρινή παράσταση 5 ευρώ. Για κρατήσεις θέσεων καλέστε στα τηλέφωνα (27210 87902 ή 6945984608).

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Κώστας Χαλκιάς, Σκηνικά: Κώστας Χαλκιάς, Μουσική επιμέλεια: Κώστας Χαλκιάς, Κοστούμια: Αραπάκη Τζένη – Κώστας Χαλκιάς, Φωτισμοί: Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Βοηθός σκηνοθέτη: Βίλμα Ταγαρούλια, Φωτογραφίες: Νικήτας Κώτσιαρης, Βίντεο: Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Αφίσα: Κώστας Χαλκιάς – Ηλίας Παρθένιος

Ηχος: Γιάννης Γιάνναρος, Φωτιστής– Ηλεκρολόγος: Γιώργος Λαππέας, Νίκος Κολόζης – Γιάννης Κυριακόπουλος – Άκης Κουρμπέτης. Συμμετέχουν με αλφαβητική σειρά οι ερασιτέχνες ηθοποιοί: Αποστόλης Ασημακόπουλος, Γιώργος Ιατρόπουλος, Στράτης Καϊκης, Αγγελική Κανδυλιώτη, Κωνσταντίνα Κανελλοπούλου, Ηλίας Καραμπάτσος, Χρήστος Καράμπελας, Χρυσάνθη Καούνη,  Βασιλική Κελεπούρη, Παναγιώτης Κληρόποιυλος, Νίκος Κολόζης, Γιάννης Κυριακόπουλος, Γιώργος Λυκούσης, Ανδρέας Μανέτας, Μάριος Μέτσιος, Γιάννης Μιχαλόπουλος, Χρυσοβαλάντης Μουλάς, Ευτυχία Μουτεβελή, Ματίνα Νιάρχου, Παναγιώτης Νταής, Ζιζέλ Παπά, Γιώργος Παναγόπουλος, Κώστας Παναγόπουλος, Χριστιάνα Ρούπα, Παναγιώτης Σταθέας, Σοφία Σταθούρου, Παναγιώτης Σιάχος, Κωνσταντίνος Σιψάς, Αργύρης Σμυρνής, Μαρία Σωφρονά, Βίλμα Ταγαρούλια, Μαρία Τούμπουρου, Γιώργος Τσόπελας, Βάσω Φιλιππίδου, Γιάννης Φωτεινόπουλος,  Νίκος Χατζηγιαννόπουλος, Κωνσταντίνος Καράμπελας, Παναγιώτης Γιάνναρος.

Τα καρναβαλικά άρματα της Πάτρας. Φέτος θα απολαύσουμε τον Βασιλιά Καρνάβαλο μεταμφιεσμένο σε Μάγο.

Τα καρναβαλικά άρματα

Τα άρματα του Καρναβαλιού διαθέτουν χαρακτηριστικά αναγνωρίσιμα με τη σατιρική και καυστική τους διάσταση κυρίαρχο στοιχεία της σχεδίασής τους. Ως επί το πλείστον, αποτελούν την καρναβαλική άποψη σε θέματα της πολιτικής επικαιρότητας υπό το πρίσμα μιας ανατρεπτικής και χιουμοριστικής οπτικής με τις μορφές τους να παραμένουν διαχρονικές και αναγνωρίσιμες μορφές του Πατρινού Καρναβαλιού, έχοντας συνδεθεί με τη μακρόχρονη ιστορία του.

Φέτος θα απολαύσουμε τον Βασιλιά Καρνάβαλο μεταμφιεσμένο σε Μάγο να μας θυμίζει ότι ο χρόνος κυλάει γοργά, τη Βασίλισσα εξωτικό, μια μέδουσα που θυμίζει avatar, δύο φιγούρες που έρχονται να υπογραμμίσουν την παρουσία των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης στη ζωή μας, τους κινδύνους και τον εθισμό σε αυτά, ένα έργο του Σαργιάννη Νεκτάριου, και φυσικά τους μπάστακες που κάθε χρόνο καλωσορίζουν τους επισκέπτες της πόλης με την εμβληματική μορφή τους. Υπάρχουν πολλοί και αν και κάθε χρόνο είναι σε εξαιρετική κατάσταση, κάποιοι μπορεί να φτιαχτούν από την αρχή, πάνω σε υπάρχοντα καλούπια.

 

 

Και αν ακόμα αναρωτιέται κανείς για το έθιμο της καύσης του Καρνάβαλου το βράδυ της Κυριακής στον Μόλο του Λιμανιού της Πάτρας, τότε θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι φυσικά και δεν πρόκειται για το άρμα του Θεού Καρνάβαλου αλλά για κάποια στοιχεία αρμάτων που έχουν περισσέψει από προηγούμενες χρονιές που παραδίνονται στους πυροτεχνουργούς για να τα προετοιμάσουν.

Μέσα στο Καρναβαλικό Εργαστήρι του Δήμου Πατρέων βρίσκει κανείς μια ιδιότυπη βιομηχανία ονείρων