Αλευράς Παναγιώτης: Χρόνιες αδυναμίες του ελαιοκομικού κλάδου …

Χρόνιες αδυναμίες του ελαιοκομικού κλάδου και  προτάσεις Ελαϊκής Πολιτικής.

Έντονος προβληματισμός και ανησυχία προκαλεί στους ελαιοπαραγωγούς της Μεσσηνίας η τιμή του ελαιολάδου στη χώρα μας, που είναι καθηλωμένη σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, ακόμη χαμηλότερα άλλων χωρών.

Αυτό οφείλεται κυρίως στις χρόνιες αδυναμίες του ελαιοκομικού κλάδου, στην έλλειψη χάραξης μιας μακροχρόνιας εθνικής στρατηγικής  και στα βασικά προβλήματα που έχει η χώρα μας σε σύγκριση με άλλες ανταγωνίστριες χώρες.

Παρότι διεθνώς το ελαιόλαδο προοδεύει και αναπτύσσεται, με την παραγωγή να αυξάνει προκειμένου να ανταποκριθεί στη συνεχώς αυξάνουσα κατανάλωση, στην Ελλάδα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι,  εκπέμποντας SOS. Οι δείκτες ανταγωνιστικότητας δείχνουν υποχώρηση, όπως:

-Οι εξαγωγές στην διεθνή αγορά (εκτός του χύμα στην Ιταλία) κατέχει μερίδιο μόνο το 3%.

  • Η χαμηλή αναλογία επώνυμου τυποποιημένου προϊόντος και συνεπώς η απώλεια προστιθέμενης αξίας.
  • Οι τιμές παραγωγού έχουν υποχωρήσει κάτω και του Τυνησιακού
  • Τμήματα του ελαιώνα βιώνουν σε ορισμένες περιοχές συνθήκες ημι-εγκατάλειψης , λόγω της χαμηλής τιμής του προϊόντος.

Συγκεκριμένα η Ελλάδα , ενώ είναι η τρίτη μεγαλύτερη χώρα παραγωγής ελαιολάδου στην Ε.Ε., μετά από την Ισπανία και την Ιταλία , εξακολουθεί να είναι η μόνη που μόλις το 30% της συνολικής παραγωγής της φτάνει στο στάδιο της τυποποίησης.

Το υπόλοιπο 70% πωλείται σε μορφή χύμα, κυρίως σε Ιταλικές βιομηχανίες για να χρησιμοποιηθεί σε προσμίξεις διαφόρων τύπων ελαιολάδων και το πωλούν σαν Ιταλικό.

 Ουσιαστικά εμείς  αδυνατούμε να το πουλήσουμε μόνοι μας.

Σήμερα συνεχίζει η Ιταλία να αγοράζει λάδια από τη χώρα μας, όχι όμως αποκλειστικά όπως έκανε στο παρελθόν, αλλά και από άλλες χώρες (Τυνησία, Μαρόκο) που έχουν βελτιώσει θεαματικά την ποιότητά τους.

Την ώρα μάλιστα που οι ανταγωνιστές μας κάνουν βήματα μπροστά τόσο στην ποσότητα όσο και στην ποιότητα της ελαιοπαραγωγής, εμείς επικαλούμαστε το ισχυρό μας όπλο την ποιότητα, που πιθανόν στο μέλλον να μην είναι αποκλειστικό προνόμιό μας.

Παράλληλα η μεγάλη παραγωγή της Ισπανίας (ιδιαίτερα πέρυσι) άλλαξε διεθνώς τη σχέση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και αποδεικνύεται γιατί οι περσινές τιμές παραγωγού στην Ελλάδα δεν ανέβηκαν παρά τη μικρή παραγωγή, αλλά αντίθετα έπεσαν.

Αυτό δείχνει επίσης πόσο ευάλωτη είναι σήμερα η αγορά στην Ελλάδα από τις εξελίξεις σε άλλες παραγωγικές χώρες.

Δεν μπορούμε να περιμένουμε πότε θα υποστεί ζημιά η ελαιοπαραγωγή στην Ισπανία ή πότε θα υπάρξει ξηρασία στην Τυνησία, για να ανέβουν οι τιμές του ελαιολάδου στη χώρα μας.

Φέτος λοιπόν ενώ διαφαινόταν μια καλή ελαιοκομική περίοδος, επιβεβαιώθηκε όσον αφορά την ποιότητα και την ποσότητα, οι τιμές όμως παραμένουν καθηλωμένες σε χαμηλά επίπεδα (εκτός των άλλων) και από τα υψηλά αποθέματα που έχουν δημιουργηθεί σε επίπεδο Ε.Ε., προερχόμενα κυρίως από την Ισπανία.

Επιστέγασμα της προκλητικής αδιαφορίας της χώρας μας, είναι ότι δεν επέβαλε ούτε την υποχρεωτική προσφορά στους χώρους εστίασης ελληνικού ελαιολάδου, τυποποιημένου σε μικρές κλειστές συσκευασίες μίας χρήσης , για να το βλέπουν και οι τουρίστες μας , όπως συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές ελαιοπαραγωγικές χώρες.

Είναι χαρακτηριστική η τοποθέτηση του αρμόδιου Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ Βορίδη σε πρόσφατο κοινοβουλευτικό διάλογο για το ελαιόλαδο. «Κοιτάξτε και για το ελαιόλαδο ισχύει αυτό για το οποίο ισχύει γενικότερα για τα αγροτικά μας προϊόντα. Υπάρχει το δεδομένο της παγκοσμιοποίησης των αγορών. Τη συζήτηση για τις τιμές την κάνουμε στο κενό, λες και δεν υπάρχουν πιέσεις από το εξωτερικό στο εμπόριο και μάλιστα αντικειμενικά. Στην πραγματικότητα δεν έχουμε τη δυνατότητα να διαμορφώσουμε τις τιμές. Επιλογή μας για το ελαιόλαδο είναι να αυξηθεί το ποσοστό της τυποποίησης».

       Αναγκαιότητα άμεσης αναθεώρησης και αναδιάρθρωσης

Το πρόβλημα όμως του ελαιοκομικού τομέα δεν αντιμετωπίζεται με διαπιστώσεις και ευχές , αλλά με τη χάραξη μίας μακροχρόνιας εθνικής στρατηγικής με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς στον Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα, με στόχους και χρηματοδοτικά εργαλεία που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσεις της παραγωγής και της αγοράς.

Χρειάζεται αναδιοργάνωση τόσο στον τομέα της παραγωγής, ώστε να φθάνει στα επιθυμητά ποσοτικά και ποιοτικά επίπεδα, όσο και στον τομέα της εμπορίας με διαφάνεια και προστασία του προϊόντος , σε συνδυασμό με μία οργανωμένη εθνική προσπάθεια για τη διείσδυση στις ξένες αγορές με τυποποιημένο επώνυμο ελαιόλαδο.

Σαφέστατα είναι επιτυχία ότι εξαιρέθηκε το ελληνικό ελαιόλαδο από τους δασμούς που επέβαλαν οι Η.Π.Α.

Δημιουργείται πράγματι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην αγορά των Η.Π.Α. σε σχέση με το Ισπανικό ελαιόλαδο, διαμορφώνοντας εμπορικές στρατηγικές με προνομιακή σχέση, δεδομένου ότι το ελληνικό ελαιόλαδο κατέχει ένα μερίδιο μόλις 2,2% της αγοράς των Η.Π.Α..

Αυτό το πλεονέκτημα πρέπει να αξιοποιήσουμε , διαμορφώνοντας μία μεγάλη αγορά σε βάθος 5/ετίας , κερδίζοντας το χαμένο έδαφος του ελληνικού τυποποιημένου ελαιολάδου που θα διασφαλίσει καλύτερες τιμές στο προϊόν και ικανοποιητικό εισόδημα στον ελαιοπαραγωγό.

Άλλωστε πετυχημένα παραδείγματα μικρής κλίμακας αποδεικνύουν τις δυνατότητες του κλάδου, ότι με την οργάνωση μπορεί πράγματι να βελτιωθούν σημαντικά τόσο οι τιμές, όσο και το εισόδημα του παραγωγού.

Το ζητούμενο λοιπόν είναι αυτό που έγινε στις άλλες χώρες , μια συνολική αναδιοργάνωση στην παραγωγή και στην εμπορία, η οποία μπορεί να φέρει πολλαπλάσια διαπραγματευτική δύναμη στην αγορά και μεγάλα οφέλη για όλους.

Εάν αυτό δεν συμβεί οι τιμές παραγωγού στην Ελλάδα θα συνεχίσουν να είναι χαμηλές, όσο το τυποποιημένο ελληνικό ελαιόλαδο δεν αυξάνει το μερίδιο του στις ξένες αγορές.

Ανεξάρτητα από όλα αυτά το ελληνικό ελαιόλαδο εξακολουθεί να υπερέχει σε μοναδικές διατροφικές ιδιότητες λόγω των εδαφοκλιματικών συνθηκών και ποικιλιών μας. Γι΄ αυτό έχει και τη διεθνή φήμη και αναγνώριση , την οποία μέχρι τώρα δεν μπορέσαμε να εκμεταλλευτούμε εμπορικά.

Με την αναδιοργάνωση μπορεί να επιτευχθεί η βάση μιας ευρύτερης συλλογικής προσπάθειας σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, ώστε να υπάρχουν ικανές ποσότητες τυποποιημένου επώνυμου ελαιολάδου, δηλαδή μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη χρησιμοποιώντας λίγα και δυνατά εμπορικά ονόματα όπως Μεσσηνία, Λακωνία. Κρήτη κ.λ.π.

  Συμπερασματικά  ο κλάδος ελιά- ελαιόλαδο, παραμένει ένας τεράστιος εθνικός πλούτος  και πρέπει να αποτελέσει εθνική υπόθεση για την ανάπτυξη της χώρας, αρκεί να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις μίας συνεπούς συνεργασίας της επιστημονικής κοινότητας και της παραγωγικής βάσης της χώρας, καθορίζοντας μακροχρόνιες στρατηγικές στηριγμένες στην τεκμηρίωση με στόχους και χρηματοδοτικά εργαλεία, που να ανταποκρίνονται στο μοντέλο ανάπτυξης της επόμενης ημέρας.

Καλαμάτα 11-12-2019

Με τιμή,

Αλευράς Παναγιώτης  Γεωπόνος

Πρ. Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Μεσσηνίας

Πολιτευτής ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Τάκης Κατσίβελας: Πολιτισμικό έγκλημα στα Υβρέματα των Γαργαλιάνων. Κατέστρεψαν ένα από τα φρεάτια του ιστορικού δικτύου.

Πολιτισμικό έγκλημα καταγγέλλει ο Κατσίβελας στους Γαργαλιάνους

 Γράφτηκε από την 

Πολιτισμικό έγκλημα καταγγέλλει ο Κατσίβελας στους Γαργαλιάνους

Πολιτισμικό έγκλημα του δημάρχου Τριφυλίας Γιώργου Λεβεντάκη στα Υβρέματα των Γαργαλιάνων καταγγέλλει ο τέως δήμαρχος Τριφυλίας Τάκης Κατσίβελας, καταλογίζοντάς του ότι άνθρωποι του δήμου κατέστρεψαν με τσάπα ένα από τα φρεάτια του δικτύου ύδρευσης που αποτύπωνε την ιστορία του τόπου και τις τεχνικές της εποχής του.

Αναλυτικά αναφέρει: “Πολιτισμικό έγκλημα Λεβεντάκη στα Υβρέματα των Γαργαλιάνων. Κατόπιν καταγγελίας πολιτών επισκέφτηκα ξανά την περιοχή των Υβρεμάτων, όπου υπάρχει ένα από τα παλαιότερα εν λειτουργία υδραγωγεία στη σύγχρονη Ελλάδα. Η καταγγελία ήταν ότι κατέστρεψαν, άνθρωποι του δήμου με τσάπα ένα από τα φρεάτια του ιστορικού δικτύου. Πρόκειται για το υδραγωγείο που ύδρευε την πόλη των Γαργαλιάνων από το 1891, χρονιά κατασκευής του όπως πιστοποιούν τα μαντεμένια σκεπάσματα  τόσον της δεξαμενής όσο και των φρεατίων. Αναφέρουν Δήμος Πλαταμώδους 1891 Εργολάβος Μ. Περατζάκης. Εν Πειραιεί Ελληνικόν Μηχανοποιείον Βασιλειάδης.

Το φρεάτιο ήταν κατασκευασμένο από γκρι ποταμίσια πέτρα λαξευμένη, επιφανείας στη βάση 2,5×2,5 μ. και 1,5×1,5 μ. στην οροφή κατά τέτοιον τρόπο κτισμένη και αρμολογημένη που εξασφάλιζε τη στεγανότητα αλλά κυρίως την αντοχή στο χρόνο, δεδομένου ότι επέζησε για 130 χρόνια. Το ανωτέρω δίκτυο συλλέγει νερό από τρεις πηγές του, οι οποίες αποδίδουν πάνω από 600 κυβικά την ημέρα τους καλοκαιρινούς μήνες στο σημερινό δίκτυο των Γαργαλιάνων. Το έγκλημα συνίσταται στο ότι κατέστρεψαν την ολότητα ενός πλήρους δικτύου ύδρευσης, που αποτύπωνε την ιστορία του τόπου και τις τεχνικές της εποχής του. Ο,τι άντεξε στο χρόνο πληγώθηκε από την άγνοια και τη μανία  των ανθρώπων.

Οφείλω να επισημάνω τις μεγάλες παρεμβάσεις που είχαν γίνει επί δημαρχίας Κυριαζή Κατρίτση και Σπυρίδωνα Μπουντά, που συνέβαλαν καθοριστικά στην επιβίωση του μνημείου.

Η τσάπα κατέστρεψε ολοσχερώς το φρεάτιο, τα δε υλικά πετάχτηκαν σε παρακείμενο ρέμα. Στη φωτογραφία αναδεικνύονται αυτά που έμειναν επί της όχθης του ρέματος.

Κατά συνέπεια τίθενται αμείλικτα ερωτήματα: Ποιος έδωσε εντολή να πάει η τσάπα εκεί; Ποιος μηχανικός επέβλεπε την παρέμβαση στο μνημείο αυτό του δήμου και με ποια μελέτη και τίνος, έγινε αυτή η καταστροφική παρέμβαση; Επί των μνημείων μπορεί ο κάθε άσχετος και ανεύθυνος να αποφασίζει παρεμβάσεις χωρίς τεχνική υποστήριξη; Τα Υβρέματα είναι περί τα 2 χιλιόμετρα βόρεια της Φλόκας και καθ’ όλη τη διαδρομή ουδεμία παρέμβαση έγινε επί του αγροτικού δρόμου, όπως αποδεικνύεται από την αυτοψία μου. Είναι προφανές ότι η τσάπα εστάλη επί τούτου εις την περιοχή. Ποιο λοιπόν  πρόβλημα πήγε να λύσει, ειδικά τον Οκτώβριο μήνα, όταν και έγινε η καταστροφή; Δεδομένου ότι η περιοχή δεν είχε πρόβλημα από έλλειψη νερού, ποιος πήρε την πρωτοβουλία και γιατί; Ο εντεταλμένος τι ρόλο παίζει σε αυτό τον τόπο;”.

Θανάσης Λαγός: «Πάντα βρισκόμουν απέναντι στο σκοτάδι και τις θεωρίες συνωμοσίας». Από το νερό του Καματερού στις θεωρίες στείρωσης με 5G.

Από το νερό του Καματερού στις θεωρίες στείρωσης με 5G

 Γράφτηκε από τον 

Από το νερό του Καματερού στις θεωρίες στείρωσης με 5G

To 2014 σε άρθρο με τίτλο «Από το νερό του Καματερού στα… δισεκατομμύρια του Σώρρα» έγραφα μεταξύ άλλων:

«Οταν το βιογραφικό αναφέρει ότι ο ομιλητής είναι «Ελληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ, τη στρατηγική και τη γεωπολιτική», το κοινό σιγουρεύεται ότι ακούει τον σύγχρονο… Αριστοτέλη. Προσωπικά όταν βλέπω τέτοια βιογραφικά όχι μόνο τρομάζω, αλλά αναρωτιέμαι για τα όρια της ανθρώπινης λογικής. Θα μου πείτε, γιατί ασχολείσαι με τον «πανεπιστήμονα» Νίκο Λυγερό που γεμίζει τα αμφιθέατρα πουλώντας μαγικές συνταγές στους απελπισμένους Ελληνες;

Ειλικρινά δεν θα ασχολιόμουν καθόλου, αν ο ιεροκήρυκας των μαγικών λύσεων δεν δήλωνε σύμβουλος του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και αν πέρσι δεν ήταν ομιλητής σε εκδήλωση που διοργάνωσε η ΝΟΔΕ Μεσσηνίας της Νέας Δημοκρατίας. Ούτε επίσης θα ασχολιόμουν αν η πανεπιστημιακή κοινότητα μας διαβεβαίωνε ότι η πέτρα που καίει, δηλαδή ο ζεόλιθος, θεραπεύει πάσα νόσο και μαλακία. Οταν όμως βλέπω ανθρώπους να αγοράζουν πέτρες που καίνε για να γίνουν καλά και άλλους να ξοδεύουν πολλές χιλιάδες ευρώ για να βελτιώσουν έτσι την παραγωγή τους, αναρωτιέμαι ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος των πανεπιστημίων και αν μπορεί ο καθένας να διαδίδει ό,τι θέλει χωρίς να τον ελέγχει η επιστημονική κοινότητα. Σε κάθε περίπτωση, δεν είμαι ειδικός για να κρίνω αν οι πέτρες που καίνε είναι το νέο νερό του Καματερού και γι’ αυτό περιμένω από την επιστημονική κοινότητα να πάρει θέση και να μην παρακολουθεί με απάθεια τους ιεροκήρυκες των αμφιθεάτρων.

Το ίδιο θα έπρεπε να είχε πράξει η επιστημονική κοινότητα όταν οι ιεροκήρυκες υπόσχονταν να λύσουν τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας με τα δισεκατομμύρια του Αρτέμη Σώρρα. Δυστυχώς όμως οι οικονομολόγοι πανεπιστημιακοί καθηγητές δεν έβγαλαν καμία ανακοίνωση, και επειδή κανένας δεν το διαψεύδει, ο μέσος ψηφοφόρος εξακολουθεί να πιστεύει ότι υπάρχουν τα δισεκατομμύρια του Σώρρα.

Δεν σιωπά όμως μόνο η επιστημονική κοινότητα. Σιωπούν και οι πολιτικοί όλων των κομμάτων αφήνοντας τον μέσο ψηφοφόρο να πιστεύει ότι ο Σώρρας θα σώσει την Ελλάδα. Στη συνέχεια όλοι αναρωτιούνται γιατί η Χρυσή Αυγή σκαρφάλωσε στο 10% και γιατί 1.000.000 ψηφοφόροι ψήφισαν λευκό, άκυρο ή εξωκοινοβουλευτικά κόμματα στις ευρωεκλογές. Η απάντηση στο δήθεν ερώτημά τους είναι απλή και αυτονόητη. Οι δυνάμεις του ανορθολογισμού κυριαρχούν παντού επειδή οι πολιτικοί σιωπούν για λόγους ψηφοθηρίας αφήνοντας τους παράλογους ομιλητές να λένε ό,τι θέλουν.

Βεβαίως υπάρχουν και χειρότεροι πολιτικοί από αυτούς που σιωπούν για λόγους ψηφοθηρίας. Υπάρχουν και αυτοί που συνομιλούν με τους ιεροκήρυκες των μαγικών λύσεων. Για παράδειγμα ο δήμαρχος Καλαμάτας Παναγιώτης Νίκας δέχτηκε προεκλογικά τους εκπρόσωπους του Σώρρα και μετά τη συνάντηση δεν είπε κουβέντα [σ.σ. ο νυν περιφερειάρχης Πελοποννήσου παραδέχτηκε προς τιμήν του τα επόμενα χρόνια ότι ήταν λάθος του η συνάντηση με το Σώρρα και ότι τότε είχε παρασυρθεί από συνεργάτες του]. Οι εκπρόσωποι του Σώρρα άντλησαν κύρος από αυτή τη συνάντηση και ο μέσος ψηφοφόρος συμπέρανε ότι η πρότασή τους είναι σοβαρή. Στην άλλη πλευρά ο κ. Νίκας γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι ανύπαρκτα τα δισεκατομμύρια του Σώρρα, αλλά σιώπησε για λόγους ψηφοθηρίας.

Ετσι κι αλλιώς τα πάντα στη ζωή είναι θέμα προτεραιοτήτων και πάντα υπήρχαν πολιτικοί που δεν δίσταζαν να θυσιάσουν την κοινωνία στο βωμό του παραλόγου, προκειμένου να πετύχουν την εκλογή τους ή την επανεκλογή τους. Από εκεί και πέρα, ο βουλευτής Οδυσσέας Βουδούρης δεν έπραξε τίποτα περισσότερο από όλους αυτούς, δηλώνοντας ότι το ψάρεμα με τράτες απαγορεύτηκε φέτος επειδή θα «εναποτεθούν» στη Μεσόγειο τα χημικά από τη Συρία. Είδε ο άνθρωπος ότι πολλοί ψηφοφόροι έχουν πιστέψει την απίστευτη τρολιά και απλώς έσπευσε να επωφεληθεί αναπαράγοντας παράλογες θεωρίες.

Το ίδιο πράττουν και όσοι γενικώς και αορίστως υιοθετούν θεωρίες συνωμοσίας, διαδίδοντας ότι υπάρχουν εύκολες και μαγικές λύσεις.

Ας το πάρουμε απόφαση μια και καλή. Η έξοδος από την κρίση ούτε εύκολη θα είναι, ούτε ανώδυνη. Οποιος διαδίδει το αντίθετο δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να κουβαλάει νερό στον νερόμυλο των εγκληματικών οργανώσεων που θα αναλάβουν τη διακυβέρνηση της Ελλάδας, αν καταρρεύσει το δημοκρατικό σύστημα που στηρίζεται στις αξίες του ορθολογισμού».

Μετά τα όσα διαδραματίστηκαν αναφορικά με το δίκτυο  5G και τους οπαδούς της θεωρίας… στείρωσης των Καλαματιανών με ακτινοβολία, ειλικρινά δεν έχω να προσθέσω τίποτα. Απλώς θα υπενθυμίσω ότι πάντα βρισκόμουν απέναντι στο σκοτάδι και τις θεωρίες συνωμοσίας – ακόμα κι όταν μου έκοψαν την «καλημέρα» άνθρωποι τους οποίους εκτιμούσα και αγαπούσα. Και θα βρίσκομαι κι αύριο. Οταν θα έχουν εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή, σαν το Σώρρα, όσοι πιστεύουν πως θα γίνουν πολιτικοί αστέρες επειδή τους κάνουν like οι οπαδοί του Μέτση.

Θανάσης Λαγός

Εmail: lathanasis@yahoo.gr