ΑΡΤΙΚΙ ΜΟΥ …ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΜΟΥ. ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ. ΜΙΑ ΠΑΛΑΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ +ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΕΩΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΓΚΙΟΥΛΗ.

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΑΡΤΙΚΙ

Το ΑρτίκΙ ή Αρτίκιο, αναφερόμενο επίσημα ως το Αρτίκιον, είναι οικισμός κοντά στον Αετό και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνιας .
Τοποθεσία
Το Αρτίκι βρίσκεται περίπου 21,5 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 7 χιλιόμετρα δυτικά από τον Αετό. Έχει υψόμετρο 262 μέτρα και απέχει 21,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Το Αρτίκι βρίσκεται νότια από τα χωριά Νέα Αγριλιά και Κοπανάκι, από τα οποία απέχει περίπου 6,5 χιλιόμετρα και 7,5 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Το Αρτίκι συνδέεται οδικά με τη Νέα Αγριλιά και το Κοπανάκι με ασφαλτοστρωμένη οδό και με άλλα χωριά με χωματόδρομο.

Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Τριφυλίας και της ευρύτερης περιοχής του Αετού. Σε περιοχές του χωριού, όπως στις τοποθεσίες Εκκλησιές και Ήρα, έχουν εντοπισθεί ίχνη διαφόρων αρχαιολογικών ευρημάτων, από τα οποία πιθανολογείται ότι το Αρτίκι κατοικείτο κατά την αρχαιότητα, τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους και την βυζαντινή εποχή. Στη θέση Ήρα, ίσως, υπήρχε αρχαίος οικισμός και ναός προς τιμή της θεάς Ήρας.

Ενετοκρατία
Την εποχή της Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Αρτίκι (Artichi). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο.Το χωριό Αρτίκι (Artichi), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).

Τουρκοκρατία
Στη τοποθεσία Εκκλησιές, εκτιμάται, ότι υπήρχε οικισμός ο οποίος κατεστράφη ολοσχερώς και ερημώθηκε, από εχθρική επιδρομή, του στρατηγού του Μωάμεθ Β΄, του Τουραχάν Μπέη, οι δε εναπομείναντες κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στα γειτονικά χωριά Παναγιά, Κρίτσι και Σαρακινάδα. Λέγεται, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, πως όταν ο Τούρκος πασάς αντίκρισε για πρώτη φορά την περιοχή του Αρτικίου, είπε με ευχαρίστηση την εξής φράση: «Αρτίκι μου, τσιφλίκι μου», πιθανώς επειδή η περιοχή του χωριού ήταν πεδινή και ιδιαίτερα εύφορη.

Νεότερη ιστορία
Το Αρτίκι προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Τριπύλης το 1845,στον οποίο, ως έδρα από το 1843 ήταν η Σαρακινάδα. Το Αρτίκι άρχισε να ενισχύεται σε πληθυσμό κυρίως, από το 1850 έως το 1915, με κατοίκους που μετοίκησαν από το σημερινό χωριό Κρυονέρι (παλαιότερα γνωστό ως η Σαρακινάδα).Το χωριό του Αρτικίου, πάντως, δεν αναφέρεται, το 1853, στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Τριπύλης της Επαρχίας Τριφυλίας, με βάση την απογραφή του 1851. Στην ίδια πηγή αναφέρεται ως τότε έδρα του Δήμου Τριπύλης η Σαρακινάδα. Η Σαρακινάδα παρέμεινε ως οικισμός του Δήμου Τριπύλης ως και το 1876 που επανήλθε στον παλαιό Δήμο Αετού. Σύμφωνα με την απογραφή του 1861 το Σελά ήταν τότε έδρα του δήμου με 279 κατοίκους. Λίγο αργότερα η έδρα του δήμου μεταφέρεται και πάλι στην Σαρακινάδα, ενώ το 1876 η έδρα μεταφέρεται από αυτήν στον οικισμό Ραυτόπουλον, όπως επιβεβαιώνεται και από την απογραφή του 1879, στην οποία το χωριό του Αρτικίου δεν αναφέρεται επίσης, ενώ το 1889 ο οικισμός του καταργείται και επίσημα. Το 1899 η περιοχή του κατηργημένου ως οικισμού χωριού μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το χωριό Αρτίκι αναγνωρίζεται εκ νέου και προσαρτάται ως έδρα στην Κοινότητα Αρτικίου. Το 1940 το χωριό αναφέρεται επίσημα ως Αρτίκιον. Το χωριό παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το Αρτίκιον υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αετού Μεσσηνίας,ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Αρτίκιον ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Αρτίκιον σήμερα είναι η έδρα και ο μοναδικός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Αρτικίου του Δήμου Τριφυλίας.

Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 22 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες. Το κυριότερο αγροτικό προϊόν του Αρτικίου ήταν κυρίως η μαύρη σταφίδα. Παρήγαγε όμως και σιτηρά και εσπεριδοειδή. Είχε και έχει κτηνοτροφία, αλλά σήμερα παράγει κυρίως ελαιόλαδο.Θεωρείται επίσης από τα πλέον παραγωγικά χωριά της Τριφυλίας, γιατί η περιοχή του περιλαμβάνει μεγάλη έκταση ελαιώνων.

Εξέλιξη Πληθυσμού του Αρτικίου Μεσσηνίας
Απογραφή Πληθυσμός Διάγραμμα εξέλιξης Πληθυσμού
1689 42

1920 219
1928 223
1940 220
1951 210
1961 220
1971 160
1981 66
1991 48
2001 29
2011 22
Συνδεδεμένοι παλαιοί οικισμοί
Το Αρτίκι είχε, κατά το παρελθόν, συνδεδεμένους με αυτό, άλλους δυο μικρούς συνοικισμούς: Το Κρίτσι και την Παναγιά, οι οποίοι οικισμοί σήμερα είναι εγκαταλελειμμένοι και ακατοίκητοι. Οι οικισμοί αυτοί απέχουν από το Αρτίκι περίπου 7 και 5 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Το Κρίτσι μετονομάσθηκε, το 1956, σε Άγιο Νικόλαο και καταργήθηκε ως οικισμός το 1971. Λίγο νωρίτερα, κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 είχε ερημωθεί και ο πολύ μικρός οικισμός της Παναγιάς, ο οποίος δεν αναφέρθηκε ποτέ σε διάφορες απογραφές. Η Παναγιά συνδέεται οδικά με χωματόδρομο, με την Σαρακινάδα, το Κρίτσι και το Αρτίκι. Τα χρόνια της λειτουργίας του οικισμού αυτού κατοικούσαν εκεί οι οικογένειες των Τερζαίων (Γιώρη – Παναγιώτη – Κώστα και αργότερα του Νίκου που ήλθε από το Κρίτσι), Παναγουλαίων (Γιάννη – Θανάση – Παναγιώτη), Λουμπριναίων (Γιώρη – Σωτήρη) και Γιώρη Λούμπαρδη ή Χατζή. Το 1948, στο Κρίτσι ζούσαν περίπου 10 οικογένειες και στην Παναγιά 8, ενώ στο Δημοτικό Σχολείο του Αρτικίου συμμετείχαν από το Κρίτσι 15 και από την Παναγιά 10 παιδιά.

Κτίρια – αξιοθέατα
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και το καφενείο του χωριού υπάρχει και το νεότερο κτίριο του κλειστού Δημοτικού Σχολείου, το οποίο αντικατέστησε το παλαιότερο σχολειό, στο οποίο το 1945 στεγάζονταν 65 μαθητές. Η ενοριακή εκκλησία του Αρτικίου είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας. Ο Άγιος Δημήτριος είναι και ο προστάτης Άγιος του χωριού και εορτάζεται εκεί στις 26 Οκτωβρίου. Στην περιοχή του χωριού υπάρχουν ακόμα δύο ξωκλήσια: Το εκκλησάκι του Αι-Δημήτρη στην τοποθεσία Σχοινταρμένι, που λειτουργείται στις 29 Σεπτεμβρίου και το ξωκλήσι της Παναγίας, στην τοποθεσία Εκκλησιές, που εορτάζεται τον Δεκαπενταύγουστο. Στη μέση του χωριού υπήρχε παλαιότερα ένα πηγάδι που χρησίμευε στην ύδρευση των Αρτικαίων, το οποίο αργότερα σκεπάσθηκε και έγινε η πλατεία. Οι κάτοικοι του χωριού στη συνέχεια έπαιρναν νερό από βρύση στην τοποθεσία Κοκκινοσκιά, που και αυτή όμως καταργήθηκε, όταν έφεραν νερό, με φυσική ροή, από το Κεφαλάρι του μικρού οικισμού της Παναγιάς, το οποίο και χρησιμοποιείται, ως σήμερα, για ύδρευση και άρδευση.

Τοποθεσίες Αρτικίου
Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού συναντώνται διάφορα τοπωνύμια και ονομασίες τοποθεσιών, όπως τα: Βαμπακιά ή Φτέρη, Βατάκι, Λιναρίστρα, Στενόλακα, Μυγδαλιές, Ντερβοσκιά, Ντερβόκαμπος, Ντροχός, Κιβούρια, Χελονόβρυση, Ήρα, Βαρκός, Πλατανάκια, Κατσιματσιουρέικα, Κοκκινοσκιά, Σιέχου, Γούβα, Εκκλησιές, Λάκκα-Μουλά, Λάκκα Μαρτή, Αλωνάκι, Σφακούλι, Λάκκα-Κασίμη, Ρέματα Αρτίκι, Λάζοι, Μαχάνα, Λίμνες, Κοκκινόρικο, Καγκέλι, Λαζάκι, Παλιομανάστηρο, Βράχο, Ράχη Αγκορτσιά, Άι Δημήτρης, Καλογερόγιαννη, Σπηλιά – Μήτρου Ντόγκα, κ.α.

Η εικόνα ίσως περιέχει: βουνό, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, φυτό, δέντρο, σπίτι και υπαίθριες δραστηριότητες
Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, βουνό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα στέκονται, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

 

ΑΡΤΙΚΙ ΜΟΥ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΜΟΥ, ΤΟΥ +ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ. (4 Απριλίου 2009).

Ονομάζεται Αρτίκιον ή απλώς Αρτίκι.
Ήταν  Κοινότητα από το 1912 μέχρι το 1998, οπότε, με τη συγχώνευση των Κοινοτήτων, έπαυσε να είναι Κοινότητα και αποτελεί πλέον Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αετού που έχει έδρα το Κοπανάκι.
Στα Συμβούλια του Δήμου εκπροσωπείται από τον πάρεδρό του.

Το Αρτίκι είναι ένα μικρό χωριό της επαρχίας Τριφυλίας του Νομού Μεσσηνίας, στο Νότιο μέρος της Πελοποννήσου. Απέχει περίπου 243 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Έχει συντεταγμένες  37,25644 Μοίρες Εγκάρσιο και 31,78077  Μοίρες Διαμήκη. Το βλέπουμε,πηγαίνοντας από Καλαμάτα προς Κυπαρισσία, μετά το Κοπανάκι, Νότια, στην αριστερά πλευρά, πάνω σε έναν λόφο.
Έχει υψόμετρο περίπου 250 μέτρα. Έχει καλό κλίμα [χωρίς υγρασία] και πολύ πράσινο. Υδρεύεται με νερό από πηγή, με φυσική ροή και που χρησιμοποιείται και για άρδευση. Σε πολύ αραιά χρονικά διαστήματα τους χειμώνες ρίχνει χιόνια και κάνει παγετούς.
Το Αρτίκι έχει δύο[2] συνοικισμούς, το Κρίτσι και την Παναγιά που απέχουν περίπου 7 και 5 χιλιόμτερα, αντίστοιχα, με τα πόδια από το Αρτίκι και που σήμερα είναι και οι δύο ακατοίκητοι.

Το Κρίτσι, από το 1956, έχει μετονομασθεί σε Άγιο Νικόλαο, από την Εκκλησία του που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και η οποία τα τελευταία χρόνια ανακαινίστηκε από τον Γιάννη Αναγνωστόπουλο και καθιερώθηκε να λειτουργείται το πρώτο Σάββατο μετά της Παναγίας το 15ντάυγουστο, προεξάρχοντος του Οσιολογιοτάτου Αρχιμανδρήτου Φιλάρετου [κατά κόσμο Αναστασίου] Κωνσταντακόπουλου [εγγονού του Τάση Κωνσταντακόπουλου ή Τσαμάκου], Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων Αχαΐας.
Το Κρίτσι έχει σύνδεση οδική με αυτοκίνητο[ Χωματόδρομο] από το Σελά, την Σαρακινάδα[τώρα Κρυονέρι],τ ην Παναγιά και το Αρτίκι.
Το Κρίτσι έχει Κεφαλάρι[πηγή] που εχρησιμοποιήτο για ύδρευση και για άρδευση.

Στο Κρίτσι κατοικούσαν οι οικογένειες των Αναγνωστοπουλαίων ή Πατσιουραίων [Γιώρης-ΛιάςΣωτήρης],  Νικολοπουλαίων ή Νασιάκηδες [Μήτσος Θανάσης], Μελαίων [Κωσταντής,Νίκος], Κωνσταντακοπουλαίων [Τάσης-Γεωργάκης-Κωσταντάκης] , Γιαννόπουλου[Βασίλη] και Νίκου Τερζή. Το 1951 το Κρίτσι είχε 91 κατοίκους.
Στην Παναγιά η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Παναγία και λειτουργείται στις 23 του μηνός Αυγούστου [στα νιάμερα].
Η Παναγιά συνδέεται οδικώς [Χωματόδρομος] με την Σαρακινάδα,το Κρίτσι και το Αρτίκι.
Στην Παναγιά κατοικούσαν οι οικογένειες των Τερζαίων [Γιώρη-Παναγιώτη-Κώστα] και αργότερα του Νίκου που ήλθε από το Κρίτσι], Παναγουλαίων[Γιάννη-Θανάση-Παναγιώτη], Λουμπριναίων [Γιώρη-Σωτήρη], και Γιώρη Λούμπαρδη ή Χατζή.
Το 1948,στο Κρίτσι ζούσαν περίπου 10 οικογένειες και στην Παναγιά 8. Στο Σχολείο στο Αρτίκι ερχόντουσαν από
το Κρίτσι 15 παιδιά και από την Παναγιά 10. Το Αρτίκι συνδέεται με ασφαλτοστρωμένη δρόμο με το Κοπανάκι και την Κυπαρισσία, απέχοντας 6 χιλιόμετρα από τη διασταύρωση του δρόμου Κοπανακίου-Κυπαρισσίας.
Από το Κοπανάκι απέχει 7 χιλιόμετρα και από την Κυπαρισσία 22. Ο δρόμος προς το Κοπανάκι, περνάει από το γεφύρι στο ρέμα τα Αρτίκι.
Με χωματόδρομο συνδέεται με το όμορο χωριό Πολυθέα[πρώην Μαλίκι], που απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα και με τους συνοικισμούς του την Παναγιά και το Κρίτσι που απέχουν περί τα 5 και 7 χιλιόμετρα, αντοίστοιχα.
Το Αρτίκι άρχισε να κατοικήται, από το 1850 έως το 1915, με κατοίκους που μετοίκησαν από το χωριό Κρυονέρι [πρώην Σαρακινάδα], γιατί εκεί είχαν τις περουσίες τους.

Στην ευρύτερη όμως περιοχή του Αρτικίου και συγκεκριμένα στις τοποθεσίες Εκκλησιές και Ήρα έχουν εντοπισθεί ίχνη Αρχαιολογικών ευρημάτων από τα οποία πιθανολογείται ότι το Αρτίκι είχε ξανακατοικοιθεί από πολύ παλαιοτέρα, κατά τους παλαιοχριστιανικούς  χρόνους και κατά την Βυζαντινή εποχή. Στη θέση ‘Ήρα’ πρέπει να ήταν Οικισμός και Ναός προς τιμήν της Θεάς Ήρας. Στη θέση Εκκλησιές, μπορεί να θεωρηθεί ως βέβαιο ότι, υπήρχε οικισμός ο οποίος κατεστράφη ολοσχερώς και ερημώθη, από εχθρική επιδρομή, λίγους μήνες προ της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως μάλλον τον Οκτώβριο του 1452 από τον Στρατηγό του Μωάμεθ Β’ Τουραχάν,οι δε εναπομείναντες κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν εις Παναγιά, Κρίτσι και Σαρακινάδα το 1453. Λέγεται πως όταν ο Τούρκος Πασάς πρωτοαντίκρυσε την περιοχή του Αρτικίου, με ευχαρίστηση είπε «Αρτίκι μου Τσιφλίκι μου» [λόγω του ότι η περιοχή ήταν πεδινή και πολύ εύφορος].

Από το συνοικισμό του το Κρίτσι,όπου κατοικούσαν οι οικογένειες των Αναγνωστοπουλαίων, λέγεται ότι καταγόταν και η οικογένεια του Αναγνωστόπουλου, που μετέπειτα μετοίκησε στους Γαργαλιάνους και από την οποία καταγόταν και ο πρώην αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ο ANGNIU. Το 1950 το Αρτίκι, με τους 2 συνοικισμούς του, είχε πληθυσμό 350 κατοίκους και το Σχολείο του το 1945 είχε 65 μαθητές.
Εκκλησία του Αρτικίου είναι ο Άγιος Δημήτριος  που είναι και ο προστάτης του και εορτάζει στις 26 Οκτωβρλιου. Έχει ακόμα δύο ξωκλήσια, τον Αι Δημήτρη στο Σχοινταρμένι που έχει καθιερωθεί να λειτουργείται στις 29 Σεπτεμβρίου και την Παναγία στις Εκκλησιές [την έχει φτιάξει ο Γιώρη Σταθόπουλος] που εορτάζεται τον 15νταύγουστο. Στη μέση του χωριού υπήρχε πηγάδι που εχρησιμοποιήτο για ύδρευση των Αρτικαίων και το οποίο αργότερα σκεπάσθηκε και έγινε πλατεία. Στη συνέχεια παίρνανε νερό από βρύση στην Κοκκινοσκιά που και αυτήν την κατήργησαν, όταν έφεραν νερό με φυσική ροή από το Κεφαλάρι της Παναγιάς το οποίο ήδη και τώρα χρησιμοποιείται τόσο για ύδρευση όσο και για άρδευση. Το παλαιό Σχολείο[δωρεά στην Εκκλησία του Δημόπουλου] γκρεμίσθηκε και έχει κτισθεί νέο, που όμως δεν λειτουργεί από πολλού.
Στην ευρύτερη περιοχή του Αρτικίου συναντώνται ονομασίες τοποθεσιών[τοπωνύμια], ως κατωτέρω.
Βαμπακιά ή Φτέρη[όπου έβγαζε νερό και έπαιρναν το Καλοκαίρι οι ΑρτικοΣαρακιναδαίοι], Βατάκι, Λιναρίστρα, Στενόλακα, Μυγδαλιές, Ντερβοσκιά, Ντερβόκαμπος, Ντροχός, Κιβούρια, Χελονόβρυση [έβγαζε και εκεί νερό], Ήρα, Βαρκός [έβγαζε νερό],  Πλατανάκια, Κατσιματσιουρέικα, Κοκκινοσκιά, Σιέχου, Γούβα, Εκκλησιές, Λάκκα-Μουλά, Λάκκα Μαρτή, Αλωνάκι, Σφακούλι, Λάκκα-Κασίμη, Ρέμα τα Αρτίκι, Λάζοι, Μαχάνα, Λίμνες, Κοκκινόρικο, Καγκέλι, Λαζάκι, Παλιομανάστηρο, Βράχο, Ράχη Αγκορτσιά, Άι Δημήτρης, Καλογερόγιαννη, Σπηλιά -Μήτρου
Ντόγκα [όπου επί Τουρκοκρατίας κρυβόταν ο Μήτρος Ντόγκας, ο Βαρυμποπαίος, που ήταν πρωτοπαλλίκαρο, αρχικά του καπετάν Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη και αργότερα του Κολοκοτρώνη
και στην οποία κατέφυγαν και τα γυναικόπαιδα μαζί με τους γέροντες σε μια από τις επιδρομές του Ιμπραήμ το 1825-1828] κ.α.
Το κυριότερο προϊόν του Αρτικίου ήταν η μαύρη σταφίδα. Παρήγαγε όμως και σιτηρά και εσπεριδοειδή. Είχε και έχει κτηνοτροφία,αλλά τώρα παράγει,κυρίως, λάδι. Λόγω του καλού κλίματός του, ευδοκιμεί σχεδόν οτιδήποτε,ακόμη και μπανάνες.Υπόψη ότι, γενικά, η Μεσσηνία είναι εύφορος Νομός και λόγω κλίματος και παραγωγηκότητος έχει χαρακτηρισθεί ως » η Καλιφόρνια της Ελλάδος». Κάτοικοι του Αρτικίου έχουν μετοικήσει στο Κοπανάκι, στην Αθήνα και σε άλλα μέρη της Ελλάδος και έχουν μεταναστεύσει στη Γερμανία, στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στην Βραζιλία κ.α. Ονόματα οικογενειών που κατάγονται από το Αρτίκι είναι: Αγγελοπουλαίοι, Αδαμοπουλαίοι, Βελισσαροπουλαίοι, Γιαννοπουλαίοι, Γεωργακοπουλαίοι, Γεωργιοπουλαίοι, Δεδούσηδες, Δημητρακοπουλαίοι, Δημογκότσηδες, Διακουμαίοι, Ηλιοπουλαίοι, Κατσαραίοι, Κωνσταντακοπουλαίοι, Μητροπουλαίοι, Μανωλοπουλαίοι, Μελαίοι, Μερκούρηδες, Μπεμπόνηδες, Παναγουλαίοι[η Παναγούληδες], Παναγιωτοπουλαίοι, Σταθοπουλαίοι, Στασινοπουλαίοι, Χριστοπουλαιοι.

Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου: «16η ΤΑΚΤΙΚΗ Συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας. Ο Χαράλαμπος Αυρηλιώνης για πρόεδρος του Σώματος.

«16η ΤΑΚΤΙΚΗ Συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας.

 Σας καλούμε να προσέλθετε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας, οδός Δημαρχείου 2 – Κυπαρισσία, την 08η  του μηνός Σεπτεμβρίου, του έτους δύο χιλιάδες δέκα εννέα (08-09-2019), ημέρα Κυριακή  και ώρα 11:00 π.μ                                         σύμφωνα με τα όσα  προβλέπονται από τα άρθρα 64 και 74 του Ν. 3852/ 2010, όπως τα άρθρα αυτά αντικαταστάθηκαν με τα άρθρα 71 του Ν.4555/2018 και 2 του Ν.4623/2019 αντίστοιχα.

1.Εκλογή των μελών του Προεδρείου του Δημοτικού  Συμβουλίου  Δήμου Τριφυλίας.

2.Εκλογή μελών της Οικονομικής  Επιτροπής  Δήμου Τριφυλίας.

3.Εκλογή μελών Επιτροπής Ποιότητας Ζωής  Δήμου Τριφυλίας.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

                                   ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Χαράλαμπος Αυρηλιώνης για πρόεδρος του Σώματος στο Δημοτικό Συμβούλιο Τριφυλίας.

Αύριο Κυριακή, στις 11.00 το πρωί, συγκαλείται το νέο Δημοτικό Συμβούλιο Τριφυλίας σε ειδική συνεδρίαση στην αίθουσα συνεδριάσεων του Σώματος στο Δημοτικό Μέγαρο Κυπαρισσίας για εκλογή μελών προεδρείου του Δ.Σ. Τριφυλίας, όπως και μελών της Οικονομικής Επιτροπής και της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής.
Από την πλειοψηφία θα προταθεί για πρόεδρος του Δ.Σ. Τριφυλίας ο δημοτικός σύμβουλος από τη Δ.Ε. Γαργαλιάνων, Χαράλαμπος Αυρηλιώνης, ενώ δεν έχει γίνει γνωστό εάν και ποιοι θα προταθούν για τις θέσεις του αντιπροέδρου και του γραμματέα από τη δεύτερη και την τρίτη δημοτική παράταξη.Του Ηλία Γιαννόπουλου