Στο Κοπανάκι ψήφισε, ο υποψήφιος Δήμαρχος Τριφυλίας Δημήτρης Δριμής.

Δημήτρης Δριμής
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΟΙΞΕ
Στο Κοπανάκι ψήφισε, νωρίς το μεσημέρι, ο υποψήφιος Δήμαρχος Τριφυλίας Δημήτρης Δριμής.
Κατά την έξοδό του από το εκλογικό τμήμα δήλωσε:
«Στις προεκλογικές μας ομιλίες παρουσιάσαμε το όραμά μας, για έναν δήμο του πολιτισμού και της ανάπτυξης.
Αναφερθήκαμε στις προτεραιότητές μας ανά δημοτική ενότητα.
Σήμερα οι δημότισσες και οι δημότες του δήμου Τριφυλίας, με την ψήφο τους αποφασίζουν.
Έχουμε εμπιστοσύνη στην ελεύθερη κρίση τους!
Είμαστε αισιόδοξοι για το εκλογικό αποτέλεσμα!
Ο δρόμος άνοιξε!
Με ευθύνη και σιγουριά αλλάζουμε σελίδα στο Δήμο Τριφυλίας.»

Δαίδαλος και Ικαρος.  Γράφτηκε από τον  Πέτρος Θέμελης στην Ελευθερία.

Δαίδαλος και Ικαρος

Σύμφωνα με τις φιλολογικές μαρτυρίες, ο φημισμένος πολυτάλαντος καλλιτέχνης Δαίδαλος ήταν Αθηναίος, γιος της Αλκίππης και του Ευπάλαμου, που ήλκε την καταγωγή από γενιά βασιλική και μάλιστα εκείνη των Ερεχθειδών, ενώ κατά άλλους των Μητιονιδών (Διόδωρος 4.77.1-4). Καρπός του έρωτά του με τη δούλη Ναύκρατη λέγεται πως ήταν ο μοναχογιός του Ικαρος. Η φήμη του Δαίδαλου είχε ξεπεράσει τα όρια της γενέτειράς του. Ηταν περιζήτητος.

Εργα του αναφέρεται ότι βρίσκονταν, εκτός από την Αθήνα, στη Θήβα, τη Λιβαδειά, τη Δήλο, το Ηραίο του Αργους, την Κόρινθο, την Αρκαδία, την Πίσα της Ηλείας, την Καρία της Μικράς Ασίας, στο ακρωτήριο Σολόεσα της Λιβύης και βέβαια στη Μεγαλόνησο, την Κρήτη. Στην Κρήτη, όπου έμεινε αρκετό καιρό, φιλοξενούμενος του ξακουστού και πανίσχυρου βασιλιά Μίνωα, είχε πάρει μαζί του και τον έφηβο πια γιο του Ικαρο, που μάθαινε την τέχνη βοηθώντας τον πατέρα του. Εκεί, στην πρωτεύουσα της Κρήτης, την Κνωσό, φιλοτέχνησε ο Δαίδαλος, ανάμεσα στα άλλα θαυμαστά, ένα από τα πιο γνωστά στην αρχαιότητα έργα του, τον χορό της Αριάδνης, που αναφέρει ο Ομηρος στην Ιλιάδα (Σ, στ. 590-592). Αξίζει να τονιστεί ιδιαίτερα ότι, σύμφωνα με τους παραπάνω στίχους του έπους της Ιλιάδας, ο φημισμένος ημίθεος τεχνίτης, ο χωλός Ηφαιστος, σκάλισε το χορό της Αριάδνης πάνω στην ασπίδα του Αχιλλέα, που του είχε παραγγείλει η Θέτις, έχοντας ως πρότυπο έργο του Δαίδαλου με το ίδιο θέμα. Είναι προφανές ότι ο Δαίδαλος, σύμφωνα με τον Ομηρο, ήταν σύγχρονος αν όχι προγενέστερος του Ηφαίστου και οπωσδήποτε καλλιτέχνης τόσο ικανός, ώστε ακόμη και ο φημισμένος Ηφαιστος να τον αντιγράφει.

Το έργο αυτό του Δαίδαλου, που, σύμφωνα με τον Παυσανία (9.40.3-4), ήταν κατασκευασμένο από λευκό λίθο, δηλαδή από μάρμαρο, εικόνιζε σε ανάγλυφο τους Αθηναίους έφηβους και τις Αθηναίες παρθένες, να χορεύουν τον κύκλιο χορό, τον λεγόμενο γέρανο, πιασμένοι χέρι-χέρι, ακριβώς όπως στον καλαματιανό, γιορτάζοντας έτσι την απελευθέρωσή τους από το Λαβύρινθο με τη βοήθεια του μίτου της Αριάδνης, μετά το φόνο του τρομερού Μινώταυρου από τον Θησέα, τον Αθηναίο ήρωα, πατριώτη και συγγενή του Δαίδαλου (Πλούταρχος, Θησέας, 19). Πάνω στην κοιλιά, τους ώμους και το λαιμό ενός αρχαϊκού πίθου από την Τήνο, που βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της Βασιλείας στην Ελβετία, εικονίζεται αυτό ακριβώς το θέμα του χορού που ονομάζεται γέρανος, καθώς και ο φόνος του Μινώταυρου από τον Θησέα.

Ενας δεύτερος αποσπασματικά σωζόμενος ανάγλυφος πιθαμφορέας στο Μουσείο της Τήνου (αρ. Β63) φέρει σε τέσσερις επάλληλες ζώνες στο λαιμό και τους ώμους ένα από τα καλύτερα δείγματα κύκλιου χορού. Στο πάνω μέρος του λαιμού εικονίζεται ο Θησέας και η Αριάδνη. Οι κυκλαδίτες καλλιτέχνες της Τήνου που κατασκεύαζαν τους ανάγλυφους πιθαμφορείς πρέπει να είχαν ακούσει να απαγγέλλονται οι ομηρικοί στίχοι με την περιγραφή του κύκλιου χορού ή να γνώριζαν την παράδοση για το έργο του Δαίδαλου στην Κνωσό με θέμα το χορό της Αριάδνης.

Ο Δαίδαλος και ο έφηβος γιος του Ικαρος είχαν την ίδια ακριβώς κακή τύχη με τους νέους και τις νέες από την Αθήνα. Κλείστηκαν από τον Μίνωα στον σκοτεινό Λαβύρινθο, γιατί ο βασιλιάς της Κρήτης πίστεψε, σύμφωνα με κάποια εκδοχή του μύθου, πως είχαν βοηθήσει την σύζυγό του Πασιφάη να ενωθεί ερωτικά με τον «ωραίο ταύρο» και να γεννήσει το Μινώταυρο. Πατέρας και γιος κατάφεραν εντούτοις να διαφύγουν από το Λαβύρινθο, πετώντας με φτερά που κατασκεύασε ο μεγάλος τεχνίτης και τα συγκόλλησε στο σώμα τους με κερί (Εικ.1: Δαίδαλος κατασκευάζει φτερά Ικαρου. Γρμματόσημο). Ο ίδιος κατευθύνθηκε δυτικά προς την Κάτω Ιταλία και τη Σικελία, ενώ ο Ικαρος πέταξε προς τα ανατολικά. Γοητευμένος από την πτήση, που πάντα λαχταρούνε οι θνητοί, λησμόνησε ο νέος την πατρική συμβουλή να μην πλησιάζει τον Ηλιο, με αποτέλεσμα να λιώσει το κερί από τη θερμότητα, να αποκολληθούνε τα φτερά του και να καταπέσει ο άτυχος Ικαρος στο πέλαγος. Ο τραγικός θάνατός του είναι αντίστοιχος με το θάνατο του νεαρού Φαέθοντα, του απερίσκεπτου γιου του Ηλιου. Το πτώμα του Ικαρου εκβράστηκε στις ακτές ενός μακρόστενου νησιού, της Μάκρης ή Δολίχης ή αλλιώς Ιχθυόεσσας, η οποία μετονομάστηκε έκτοτε σε Ικαρία από τον αδικοχαμένο Ικαρο.

Απαρηγόρητος ο Δαίδαλος, που δεν μπόρεσε να θάψει ο ίδιος το παιδί του, κατασκεύασε ένα ξόανο του Ηρακλή για να ευχαριστήσει και να τιμήσει έτσι τον Θηβαίο ήρωα, ο οποίος είχε μπει στον κόπο να βρει και να θάψει ευλαβικά τον γιο του Ικαρο.

Φθάνοντας ο Δαίδαλος στη Σικελία κατέφυγε στην αυλή του δίκαιου βασιλιά Κώκαλου στην πόλη Ινυκο. Εκεί εργάστηκε και εκτιμήθηκε τα μέγιστα ως καλλιτέχνης, ιδιαίτερα από τις κόρες του Κώκαλου, οι οποίες βρήκαν μάλιστα, κατά την τοπική παράδοση, τον τρόπο να θανατώσουν τον διώκτη του Δαίδαλου, τον βασιλιά της Κρήτης Μίνωα.

Ο μοναδικός ανδριάντας του Ικαρου που μαρτυρείται φιλολογικά ήταν ανιδρυμένος μαζί με εκείνον του πατέρα του Δαιδάλου στις μυθικές νήσους Ηλεκτρίδες, που είχαν προσχωθεί από τον ποταμό Ηριδανό. Εκεί είχε καταπέσει και ο άτυχος Φαέθων (Στ. Βυζάντιος, στη λέξη Ηλεκτρίδες). Οι Ηλεκτρίδες νήσοι οφείλουν την ονομασία στο ήλεκτρο, στο οποίο μεταβλήθηκαν τα δάκρυα των αδελφών του Φαέθοντα, της Φαέθουσας, της Λαμπητίας και της Φοίβης που θρηνούσαν τον νεκρό αδελφό τους, ενταφιασμένο στα νησάκια παρά τις εκβολές του Ηριδανού, όπου είχαν στηθεί και οι αδριάντες του Δαίδαλου και του Ικαρου. Πάνω στα νησάκια αυτά υποτίθεται ότι κτίστηκε αργότερα η Βενετία.

Κανένα δυστυχώς έργο που να εικονίζει τον Ικαρο δεν μας σώθηκε από την αρχαϊκή ή την κλασική αρχαιότητα και την ελληνιστική εποχή. Στην Πομπηία πάντως έχουν έλθει στο φως δύο τουλάχιστον τοιχογραφίες του 1ου αιώνα μ.Χ., που εικονίζουν την πτώση του Ικαρου στο πέλαγος. Αρκετοί καλλιτέχνες της Δύσης, από τον 15ο αιώνα και εξής, φιλοτέχνησαν αξιόλογα έργα εμπνευσμένα από το μύθο του Ικαρου.

pthemeles@gmail.com

https://www.eleftheriaonline.gr/local/politismos/history/item/186288-daidalos-kai-ikaros

Π. Κατσίβελας: Ο Δήμος θα λειτουργήσει με νομιμότητα, διαφάνεια και ηθική της ημέρας.

Π. Κατσίβελας: «Ο Δήμος θα λειτουργήσει με νομιμότητα, διαφάνεια και ηθική της ημέρας. Θα είναι φραγμός σε λογικές νύχτας»

Με ευθείες βολές κατά του Γ. Λεβεντάκη, χωρίς να τον κατονομάζει, μίλησε το βράδυ της Πέμπτης στην προεκλογική συγκέντρωση του συνδυασμού του «Τριφυλία συνεχίζουμε» στην κεντρική πλατεία Κυπαρισσίας ο δήμαρχος Τριφυλίας και εκ νέου υποψήφιος, Παναγιώτης Κατσίβελας.
«Κάνω μία δήλωση που δεν πρέπει να ξεχάσετε ποτέ. Εγώ εναντιώθηκα πάντα στον ολοκληρωτισμό, στο λαϊκισμό, κυρίως και πρωτίστως όμως στη χυδαιότητα και τη βαρβαρότητα και δεν έχω καμία διάθεση να αλλάξω τώρα. Για ένα να είστε σίγουροι, ότι και την επόμενη δημοτική θητεία ο Δήμος θα λειτουργήσει με όρους ημέρας, με τη νομιμότητα και τη διαφάνεια και ηθική της ημέρας. Θα είναι φραγμός, θα κάνω οτιδήποτε για αυτούς που θέλουν λογικές νύχτας. Δε θα περάσει ποτέ και γι’ αυτό πολιτικό ρόλο δε θα βρουν ποτέ, σας το εγγυώμαι», τόνισε ο κ. Κατσίβελας αιχμηρότατος και καυστικός.
Συνεχίζοντας άφησε αιχμές και για συνεργάτες του που τον εγκατέλειψαν και είναι σε άλλους συνδυασμούς. Ο δήμαρχος Τριφυλίας έκανε ένα συνοπτικό απολογισμό του έργου της Δημοτικής Αρχής, μίλησε για τα μεγάλα και τα μικρότερα έργα που πραγματοποιήθηκαν στην Τριφυλία, αλλά και στην Κυπαρισσία ειδικότερα. Αναφέρθηκε στον τρόπο που κινήθηκε η διοίκηση με το σχεδιασμό, την εκπόνηση μελετών και την υλοποίηση των έργων, ενώ επισήμανε τη συνέπεια λόγων και έργων που διέκρινε τη διοικητική θητεία, όπως είπε.
«Ευχαριστώ πολύ την κοινωνία που μου έδωσε αυτούς τους άξιους ανθρώπους, δεν τους εξαγόρασε κανείς, τους ένωσαν τα κοινά ιδανικά και όχι τα οικονομικά συμφέροντα», είπε ο κ. Κατσίβελας αναφερόμενος στους υποψηφιους δημοτικούς συμβούλους του συνδυασμού του. Συνεχίζοντας τις αιχμές του και αφού είχε παρουσιάσει τα έργα της θητείας του, σημείωσε: «Να ευχαριστήσω όλους τους συνυποψηφίους μου που υπόσχονται όλα αυτά που έχουν δρομολογηθεί στο Δήμο», κάνοντας αναφορά στα δίκτυα του Φιλιατρινού φράγματος που εντάχθηκαν στο Π.Α.Α.
Καταλήγοντας ανέφερε: «Αν αυτή η κοινωνία δε με έχει τιμήσει με αυτούς τους σπουδαίους ανθρώπους, δε θα τολμούσα να φέρω υποψηφίους από τους Γαργαλιανους για να κρύψω τη γύμνια μου… […] Νιώθω πιο γεμάτος και πιο σίγουρος από ποτέ, ξέρω ότι η νίκη πλησιάζει, ξέρω ότι εσείς ξέρετε να εκτιμάτε. Είμαστε οι άνθρωποι που ξέρουμε να δουλεύουμε, να συνεργαζόμαστε και να μπορούμε να σεβόμαστε».
Τέλος, προέτρεψε όσους δεν ψηφίσουν το συνδυασμό του να έχουν την ευθύνη να ψηφίσουν ανθρώπους που θα μπορούν να συνδιαλέγονται και να βλέπουν με καθαρό μάτι την κοινωνία, χωρίς δεσμεύσεις και οικονομικά συμφέροντα.
Στο τέλος της ομιλίας έγινε παρουσίαση υποψηφίων καθώς και των υποψηφίων του συνδυασμού του για το συμβούλιο Κοινότητας Κυπαρισσίας «Κυπαρισσία για όλους».

ΕΠΙ ΤΟΥ …ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ. ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ. ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΥ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ Ο ΛΟΓΟΣ.

(Δυο από τους …απόντες των σημερινών δημοτικών εκλογών. Γιώργος Αντωνόπουλος και Γιάννης Αβδάλας. Ο Γιώργος έβαλε τον γιό του τον Παναγιώτη στο πόδι του, αλλά εμένα μου το είπε τελευταία στιγμή και ίσα που πρόλαβα να τον στηρίξω και ο Γιάννης μου είπε ότι ήταν καιρός να μπει …φρέσκο αίμα στα δημοτικά δρώμενα. )

Προσπάθησα να σας ενημερώσω όσο πιο πολύ γινόταν αντικειμενικά. Φυσικά  έχω και εγώ τις …αδυναμίες μου και τις προτιμήσεις μου, τις οποίες προσπάθησα να μην σας τις δείξω και  σας επηρεάσω. Όμως τώρα που μπήκαμε στην τελική ευθεία και επειδή πολλά λέγονται για τις επιλογές μου, οφείλω -στον εαυτόν μου πρώτα- πρώτα να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα.  Περί Ευρωεκλογών, το σίγουρο είναι ότι θα ψηφίσω κομματικά. Και επειδή είμαι …φακελωμένος από μικρός και φόβο δεν έχω …ΚΚΕ δαγκωτό. Στην περιφέρεια είναι υποψήφιος με τον Νίκα, ο συμπολίτης μας, Βασίλης Καπέλιος. Θα τον ψήφιζα  σε όποιον συνδυασμό και αν συμμετείχε -εννοείτε πλην της άκρας δεξιάς-. Στις δημοτικές εκλογές, βρέθηκα μπροστά σε δίλημμα, για να μην πω …τρίλημμα. Δριμή -λόγω παλιάς μακροχρόνιας συνεργασίας και φιλίας- Και Κατσίβελλα λόγω Γιάννη Μερκούρη και την υπόσχεση που τους είχα δώσει   για ψήφο, αν έβαζαν χλοοτάπητα στο γήπεδο Κοπανακίου. Η τρίτη μου επιλογή ήταν κομματική αλλά λόγω  Ευρωεκλογών -που θα ψηφίσω το κόμμα- και με την ελπίδα να μην βρεθεί εκτός συμβουλίου ο σύντροφος Σαράντος, την βάζω στην άκρη.  Στο δίλημμα που βρέθηκα, την λύση μου έδωσε ένα τρίτο πρόσωπο. Πες μου τι θέλεις να ψηφίσω μου είπε, οπότε μια ψήφο απ΄εδώ,  μια ψήφο απ΄εκεί, τον έλυσα τον γρίφο. Αλλά δεν τελείωσα ακόμα. Έχουμε και τις εκλογές στις κοινότητες. Εννοείτε ότι θα ψηφίσω τον πρώτο μου ξάδελφο στην Αγριλιά Κοπανακίου Αλέκο Τζανέτο. Μα είναι βλάστημος, μου είπε συγχωριανός μας, λες και εγώ είμαι από άλλον πλανήτη και δεν το ξέρω. Λες κι εγώ είμαι λιγότερο βλάστημος. Όμως είναι κακό να είσαι βλάστημος; Δηλαδή αν κάπου έχει αδικηθεί το χωριό μας τι κάνει ο πρόεδρος; Πάει στο δημοτικό συμβούλιο μιξοκλαίγοντας να βρει το δίκιο μας ή κατεβάζει …πολυελαίους;

Αυτά τα ολίγα και καλό …βόλι συμπατριώτες μου.