Ο θεσμός της “Λίστας Χειρουργείου” στα δημόσια νοσοκομεία Του Δημήτρη Α. Δριμή, εκπαιδευτικού, τ. δημάρχου Αετού, τ. αναπληρωτή διοικητή Γ.Ν.Α. “Κοργιαλένειο – Μπενάκειο” Ε.Ε.Σ.

Ο θεσμός της “Λίστας Χειρουργείου” στα δημόσια νοσοκομεία

Του Δημήτρη Α. Δριμή, εκπαιδευτικού, τ. δημάρχου Αετού, τ. αναπληρωτή διοικητής Γ.Ν.Α. “Κοργιαλένειο – Μπενάκειο” Ε.Ε.Σ

Οι χειρουργικές επεμβάσεις διακρίνονται σε τακτικές και έκτακτες. Τακτικές είναι αυτές που μπορούν να προγραμματιστούν ενώ έκτακτες είναι αυτές στις οποίες υπάρχει προφανής κίνδυνος για την υγεία του ασθενή και πρέπει να εκτελεστούν άμεσα.

Από το 2017 (ν. 4368/2016 άρθρο 58 και Υ.Α. Α3α/οικ.97136, ΦΕΚ Β`/4316/30-12-2016) εισήχθη ο θεσμός της  «λίστας χειρουργείου» στα δημόσια νοσοκομεία, για τις χειρουργικές επεμβάσεις που μπορούν να προγραμματιστούν. Σκοπός είναι η σειρά προτεραιότητας στη χειρουργική αντιμετώπιση των τακτικών περιστατικών να καθορίζεται σύμφωνα με την κατάσταση της υγείας του κάθε ασθενή, ώστε να υπάρχει ισότιμη αντιμετώπιση των ασθενών και να καταπολεμηθούν φαινόμενα πελατειακών σχέσεων. Τα περιστατικά που χαρακτηρίζονται ως έκτακτα (επείγοντα) από τους αρμόδιους ιατρούς τυγχάνουν άμεσης χειρουργικής αντιμετώπισης. Κατάσταση των εκτάκτων αναρτάται, για λόγους διαφάνειας και ελέγχου, κάθε 15/ήμερο στις ιστοσελίδες των νοσοκομείων.

Οι σχετικές με τη «Λίστα Χειρουργείου» διατάξεις προβλέπουν τήρηση της Λίστας και καταχώρηση των πληροφοριών από αρμόδιο διοικητικό υπάλληλο. Τη διαδικασία αυτή ακολουθεί η πλειονότητα των νοσοκομείων. Πρόκειται για μια χειροκίνητη διαδικασία κατά την οποία ο γιατρός καταγράφει τα δεδομένα σε ένα έντυπο, ο ασθενής παραδίδει το έντυπο στον υπάλληλο σύνταξης της Λίστας και ο υπάλληλος καταχωρεί το δεδομένο σε μια Λίστα, την οποία αναρτά και ενημερώνει ανά εβδομάδα. Είναι μια γραφειοκρατική διαδικασία με κόστος σε ανθρώπινο δυναμικό, σε χρόνο και σε κτιριακό χώρο, στην οποία είναι πιθανά ανθρώπινα λάθη και παρεμβολές.

Κατά την μικρή χρονική περίοδο (4ος/17-1ος/18), που, με την ιδιότητα του αναπληρωτή διοικητή, είχα την ευθύνη εφαρμογής της “Λίστας Χειρουργείου”, αφενός δημιουργήσαμε τη Λίστα εντάσσοντας αμέσως όλα τα τμήματα του Χειρουργικού Τομέα, αφετέρου επιλέξαμε και εφαρμόσαμε αυτοματοποιημένο τρόπο εφαρμογής της. Η ψηφιοποιημένη διαδικασία λειτουργεί ως εξής: ο ίδιος ο γιατρός, που εξετάζει τον ασθενή εισάγει στο πληροφοριακό σύστημα τα δεδομένα που προβλέπονται. Οι ασθενείς που εισάγονται στο σύστημα παίρνουν μοναδικό κωδικό αριθμό λίστας αναμονής, που αναρτάται αυτόματα στο Κεντρικό Πληροφοριακό Σύστημα του νοσοκομείου. Ταυτόχρονα γίνεται αυτόματη εκτύπωση Έντυπου Δελτίου Προτεραιότητας Επέμβασης, με τον κωδικό προτεραιότητας του ασθενή. Η χορήγηση του μοναδικού αριθμού στον ασθενή γίνεται απευθείας από τον θεράποντα γιατρό. Έτσι, ο ασθενής πριν φύγει από το νοσοκομείο γνωρίζει τον μοναδικό αριθμό και το χρόνο πραγματοποίησης της επέμβασής του, που τον παρακολουθεί και από την ιστοσελίδα του νοσοκομείου. Έχουν δε ληφθεί υπόψη διάφορες παράμετροι, καθώς οι πληροφορίες που εισάγονται στο σύστημα δεν είναι στατικές αλλά διαρκώς μεταβαλλόμενες. Πρόκειται για καινοτόμο και σύνθετο έργο, που οφείλεται στο Τμήμα Πληροφορικής, στην Επιτροπή Χειρουργείου, στα Χειρουργικά Τμήματα και τις συνεχείς συναντήσεις εργασίας.

Οφέλη αυτοματοποιημένης διαδικασίας: Μείωση γραφειοκρατικού, οικονομικού, ανθρώπινου και κτιριακού κόστους. Περιορισμός ανθρώπινων παρεμβάσεων και λαθών. Αδυναμία καταστρατήγησης της Λίστας και προστασία του ασθενή. Διαφάνεια και σταδιακή ενιοποίηση του συστήματος, σε ότι αφορά την κατηγοριοποίηση των επεμβάσεων. Άμεση παρακολούθηση, ενημέρωση και έλεγχος του συστήματος, από τη διοίκηση των νοσοκομείων και το υπουργείο που βλέπουν σε πραγματικό χρόνο πραγματοποιημένες, ακυρωμένες και σε αναμονή επεμβάσεις του τρέχοντος και των προηγούμενων μηνών ανά χειρουργικό τμήμα και συγκεντρωτικά του νοσοκομείου, τόσο από τη Λίστα των τακτικών όσο και από τη Λίστα των εκτάκτων. Το σύστημα επιδέχεται περαιτέρω ανάπτυξη.

Προβλήματα που, κυρίως, παρατηρούνται στη λειτουργία της “Λίστας Χειρουργείου” είναι: «η απουσία ελέγχου, η μη ενημέρωση των ασθενών και η συχνή καταστρατήγηση της σειράς προτεραιότητας. (…) η πιο συχνή παραβίαση της διαδικασίας είναι να βαφτίζονται ως επείγοντα χειρουργικά περιστατικά που πιθανόν δεν είναι.» (εφ. «Καθημερινή», 14.1.2019)

Προτάσεις ενίσχυσης του θεσμού:

Αύξηση του Χειρουργικού Χρόνου. Τόσο με την ανάπτυξη του συνόλου των χειρουργικών τραπεζιών των νοσοκομείων, καθώς αρκετά είναι κλειστά, όσο και με την αύξηση των κλινών Εντατικής Θεραπείας. Αυτό σημαίνει προσλήψεις νοσηλευτικού, κυρίως, προσωπικού, αλλά και ορθολογική διαχείριση του υπάρχοντος, καθώς θεωρούμε πως υπάρχουν τέτοιες δυνατότητες. Η αύξηση του χειρουργικού χρόνου αφενός θα μειώσει τους χρόνους αναμονής των ασθενών στη Λίστα, αφετέρου θα μειώσει την πίεση των ασθενών προς τους γιατρούς και θα περιορίσει έτσι τον πιθανό πειρασμό να χαρακτηριστεί ένα περιστατικό ως επείγον, για να παρακαμφθεί η λίστα ή και, στο όνομα της ταχύτητας, να μεταφερθεί ο ασθενής σε ιδιωτική κλινική.

Διεύρυνση της Λίστας, ώστε να συμπεριληφθούν και άλλα ιατρικά τμήματα. Ζήτημα διεύρυνσης και ένταξης στη Λίστα υπάρχει για μονάδες ή τμήματα, που δεν ανήκουν στον χειρουργικό τομέα, όπως οι Αιμοδυναμικές μονάδες, τα Ακτινοδιαγνωστικά και άλλα τμήματα, όπου τα περιστατικά τους είναι διαγνωστικές εξετάσεις που μπορεί να μετεξελιχθούν σε έκτακτες θεραπευτικές παρεμβάσεις.

Ενημέρωση των πολιτών. Η ενημέρωση των πολιτών, είναι κατ’ εξοχήν μέτρο ενίσχυσης του θεσμού της Λίστας και της διαφάνειας. Κρίσιμος είναι ο ρόλος των “Γραφείων Προστασίας Δικαιωμάτων Ληπτών/ριών Υπηρεσιών Υγείας” των νοσοκομείων, όχι μόνο ως Γραφείων υποδοχής παραπόνων αλλά και ως ενεργών παραγόντων ενημέρωσης.

Αυτοματοποιημένη σύνταξη της Λίστας. Γενίκευση της χρήσης της αυτοματοποιημένης διαδικασίας σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία. Τόσο για το συγχρονισμό του συστήματος με τη σύγχρονη διακυβέρνηση όσο και κυρίως για τα πολλαπλά οφέλη, που θα αποκομίσουν το όλο σύστημα υγείας και οι πολίτες.Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

 (Δημοσιεύτηκε στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ το Σ/Κ 9-10/2/2019)

Οι λεγόμενοι αβράκωτοι, sans culotte (χωρίς κιλότα) είναι τα σημερινά «κίτρινα γιλέκα» του Περικλή Κοροβέση.

Αβράκωτοι με κίτρινα γιλέκα

perikliskorovesis.jpg

Περικλής Κοροβέσης – Εφημερίδα τών Συντακτών

12 νεκροί. 3.200 τραυματίες. Εκατοντάδες νοσηλεύονται, με 6 να βρίσκονται σε κώμα. Και περίπου 300 ακρωτηριασμένοι από τα νέα όπλα της αστυνομίας που χτυπούν το πλήθος σε ευθεία βολή (flash-ball). Οι συλληφθέντες έχουν φτάσει στους 8.300. Από αυτούς έχουν ήδη καταδικαστεί οι 1.100 και περιμένουν στη σειρά οι υπόλοιποι. Και ήδη οι 400 πρώτοι έχουν οδηγηθεί στη φυλακή. Και όλα αυτά όχι στη Βενεζουέλα, αλλά στην καρδιά της Ε.Ε., στη Γαλλία, που έχει εθνικό έμβλημα το «Ελευθερία-Ισότητα-Αδελφοσύνη» που είναι γραμμένο σε κάθε δημόσιο κτίριο. Και όλα αυτά με δημοκρατικούς νόμους.

Αλλά φαίνεται πως αυτή η σφαγή δεν αρκούσε. Το κράτος χρειάζεται ένα μεγαλύτερο νόμιμο μακελειό. Και ψήφισε έναν νόμο που θα τον ζήλευε κάθε δικτάτορας. Στην ουσία του αυτός ο ειδεχθής νόμος κάνει ποινικό αδίκημα τη συμμετοχή σε συλλαλητήριο με βαριά φυλάκιση και αβάσταχτο πρόστιμο (15.000 €).

Τι σημαίνει αυτή η άγρια καταστολή; Τον πανικό της εξουσίας μπροστά σε ένα πρωτοφανές κίνημα που ξεπήδησε από το πουθενά.

Από την περιθωριακή επαρχία, τη βαθιά Γαλλία, όπως λέγεται, για να γίνει πανεθνικό. Μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες, γιγαντώθηκε χωρίς άμεσες προοπτικές να ξεθυμάνει. Δηλαδή δεν ακολούθησε τη μοίρα των αυθόρμητων κινημάτων, που ξεσπούν δυναμικά και μετά ή χάνονται ή αφήνουν μια μαγιά για την επόμενη φορά. Ο κ. Μακρόν, ο κομψευόμενος δανδής των τραπεζών, μισεί τους «τίποτα», κατά αντιστοιχία των ευγενών στη Γαλλική Επανάσταση που φορούσαν τα ακριβά παντελόνια με το όνομα culotte.

Οι αριστοκράτες κατηγορούσαν την πλέμπα πως δεν είναι ευπρεπώς ενδεδυμένη και άρα τι σόι επανάσταση θα μπορούσε να κάνει; Οι λεγόμενοι αβράκωτοι, sans culotte (χωρίς κιλότα) είναι τα σημερινά «κίτρινα γιλέκα», χαρακτηριστικό ένδυμα των εργατών που κάνουν μια επικίνδυνη δουλειά και πρέπει να φαίνονται. Μπορούμε λοιπόν να πούμε αβίαστα πως η culotte του κ. προέδρου είναι χεσμένη. Και ακολουθεί έναν ιδιαίτερα επικίνδυνο δρόμο που είναι η ανοιχτή σύγκρουση με τον λαό του. Κοινώς τα έχει κάνει θάλασσα και ίσως να την πληρώσει ακριβά.

Το κίνημα αυτό δεν προσέχθηκε όσο έπρεπε από τη διεθνή αριστερή κοινότητα. Ο Γαλλικός Μάης του ’68, σε σύγκριση με αυτό το μακελειό, είχε ελάχιστα θύματα, κράτησε περίπου έναν μήνα και συντάραξε την υφήλιο. Εδώ η Αριστερά μοιάζει να μην έχει καταλάβει και πολλά πράγματα. Τα δημοσιεύματα φειδωλά και τα κινήματα συμπαράστασης σχεδόν ανύπαρκτα.

Και καλά τα παραδοσιακά κόμματα της Αριστεράς (όρος που έχει πια πολλαπλές ερμηνείες, περίπου αντίστοιχες με τις βιβλικές σπουδές), αλλά η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά -καλή της ώρα- που τρέχει για κάθε πικραμένο σε όποια γωνιά της Γης, είναι και αυτή απούσα. Ισως οι αναζητήσεις της για τη μετεμψύχωση των Μαρξ, Λένιν, Τρότσκι, Στάλιν, Μάο, άντε βάλε και κανέναν Μπακούνιν, να την οδηγεί προς το Υπερπέραν και να χάνει τη γη που πατάει. Και τα «κίτρινα γιλέκα» φύτρωσαν στο χώμα της κοινωνίας και έδωσαν ένα παράξενο φρούτο, που πολλοί πίστευαν πως δεν πιάνει πια. Την άμεση δημοκρατία.

Η μεγάλη έρευνα του καθηγητή Alexis Spire (1), με συνεντεύξεις 2.700 φορολογουμένων μέσα στις εφορίες, έδειξε πως σχεδόν όλα τα έσοδα του κράτους προέρχονται από τους πολλούς και φτωχούς και οι πλούσιοι συμβάλλουν από ελάχιστα ώς καθόλου. Η πιο πλούσια γυναίκα στη Γαλλία, η Λιλιάν Μπετανκούρ, απέκρυψε από την Εφορία το χαρτζιλικάκι της που ανερχόταν σε περισσότερα από 100 εκατ. ευρώ. Αλλά δεν ήταν τσιγκούνα. Χρηματοδότησε πλουσιοπάροχα την εκλογική καμπάνια του Σαρκοζί. Αντίθετα στην επαρχία κλείνουν σχολεία, ιατρεία, μπακάλικα και φούρνοι, όπως και σταθμοί τρένων λόγω της λιτότητας. Οπότε χωρίς αυτοκίνητο είσαι χαμένος.

Γι’ αυτό η αύξηση των καυσίμων ήταν δυσβάσταχτη λόγω πολλαπλών μετακινήσεων. Τα εργατικά κινήματα που ξέραμε μέχρι σήμερα είχαν αιτήματα για αυξήσεις, εναντίον απολύσεων, για τις συνθήκες εργασίας, αλλά όχι για φόρους. Δηλαδή τα «κίτρινα γιλέκα» δεν στρέφονταν εναντίον κάποιου εργοδότη, αλλά κατευθείαν εναντίον του κράτους. Και μάλιστα στο πιο νευραλγικό του σημείο. Στα έσοδά του. Με άλλα λόγια, κατά της φτώχειας των πολλών. Και έτσι άναψε η πυρκαγιά που έκαψε όλους τους θεσμούς και τα κόμματα της εργατικής τάξης που είχαν συριζοποιηθεί πριν από τον ΣΥΡΙΖΑ. «Εμπιστοσύνη λοιπόν σε κανέναν. Πίστη μόνο σε μας τους ίδιους».

Σήμερα σε κάθε γωνιά της Γαλλίας υπάρχει η Γενική Συνέλευση που αποφασίζει. Συντονίζονται από τη «Συνέλευση των Συνελεύσεων» (2) και συμμετέχουν από όλη τη Γαλλία. Σήμερα τα αιτήματα είναι: Παραίτηση Μακρόν. Αμεση ανακούφιση του λαού από τη λιτότητα. Βαθιά δημοκρατική αναμόρφωση. Δημοψηφίσματα. Διακοπή της αστυνομικής βίας και αμνήστευση των διωκομένων και καταδικασθέντων. Για πρώτη φορά τα συνδικάτα ενώθηκαν με το κίνημα στην απεργία της 5ης Φεβρουαρίου και συμμετείχαν κόμματα και κινήσεις της Αριστεράς. Εν τούτοις η δυσπιστία των «κίτρινων γιλέκων» για καπέλωμα από τα συνδικάτα παραμένει. Η μνήμη του Μάη του ‘68 είναι ζωντανή και ο ρόλος των συνδικάτων (CGT) δίδαγμα για την προάσπιση του κινήματος.

1. Alexis Spire, «Resistances a l’ impot, attachement a l’ etat» εκδόσεις Seuil 2018.

2. Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος παραβρέθηκε στην 1η «Συνέλευση των Συνελεύσεων» και έγραψε ένα έγκυρο ρεπορτάζ στο μπλογκ του. Αναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Δρόμος» 2/2/19.

perkor29@gmail.com