Παναγιώτης Κατσίβελας: Ο δρόμος Καλό Νερό – Τσακώνα εξαφανίζεται από το λεξιλόγιο.

Κατσίβελας κατά Δέδε για το Καλό Νερό – Τσακώνα.

Γράφτηκε από τον 

Κατσίβελας κατά Δέδε για το Καλό Νερό - Τσακώνα  

Κατά του υποψήφιου περιφερειάρχη Γιώργου Δέδε στρέφεται ο δήμαρχος Τριφυλίας Παναγιώτης Κατσίβελας, για το θέμα του δρόμου Καλό Νερό – Τσακώνα, σημειώνοντας πως τίποτα από αυτά που είχαν συζητήσει και του είχε υποσχεθεί δεν έγιναν.

Για το λόγο αυτό εκφράζει την απογοήτευσή του και σε σχετική του δήλωση σημειώνει:

«Παρακολουθώντας την υποψηφιότητα του κ. Δέδε και για αυτά που ανακοίνωσε και αφορούν τη Μεσσηνία δεν έχω να καταθέσω τίποτα άλλο από την απογοήτευσή μου. Γιατί πράγματα τα οποία έχουμε συζητήσει και μου έχει υποσχεθεί, ότι το πρώτο εξάμηνο του 2019 ο δρόμος Καλό Νερό – Τσακώνα θα έβγαινε σε δημοπρασία, ή αυτά που είχαμε κουβεντιάσει στο Αναπτυξιακό Πελοποννησιακό Συνέδριο με τις δεσμεύσεις του πρωθυπουργού, ότι το Καλό Νερό – Τσακώνα θα ήταν ένας από τους δρόμους προτεραιότητας για την ανάπτυξη της περιοχής, βλέπω ότι σιγά σιγά αυτός ο δρόμος εξαφανίζεται από το λεξιλόγιο. Από ό,τι καταλαβαίνετε τίποτα άλλο από απογοήτευση δεν μας προκαλεί. Θα δούμε πλέον τι έχουμε να κάνουμε και ποιους δρόμους θα ακολουθήσουμε».

Κ.Μπ.

Πεντάτοξη Τρενογέφυρα στο Γλυκορρίζι Tριφυλίας, Μεσσηνίας.

Πεντάτοξη τρενογέφυρα η οποία γεφυρώνει ρέμα της περιοχής. Είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή και πολύ εύκολα προσβάσιμη.

Τα όμορφα χωριά μας: Γλυκορρίζι!

Το Γλυκορρίζι είναι ένα μικρό και πολύ όμορφο χωριό της Μεσσηνίας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αετού του Δήμου Τριφυλίας. Είναι αρκετά κοντά στο Κοπανάκι και απέχει περίπου πενήντα χιλιόμετρα από την Καλαμάτα και τριακόσια από την Αθήνα. Αριθμεί εξήντα μόνιμους κατοίκους ενώ τους θερινούς μήνες ο πληθυσμός του χωριού υπερδιπλασιάζεται. Το χωριό κατοικείται αδιάκοπα από το δέκατο έβδομο αιώνα τουλάχιστον, ενώ στην προεπαναστατική περίοδο, ο πληθυσμός της κοινότητας αυξήθηκε σταδιακά λόγω των πληθυσμιακών ανακατάξεων της εποχής. Το όνομα του χωριού μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα ήταν Μουρτάτου.

Στο χωριό βρίσκονται δυο καφενεία, το άνω και το κάτω, καθώς και δυο ναοί, αφιερωμένοι στην Παναγία και στον Άγιο Ιωάννη. Στα παλαιότερα χρόνια λειτουργούσε σχολείο των δημοτικών τάξεων, το οποίο τώρα έχει μετατραπεί σε χώρο κοινής χρήσεως των κατοίκων του Γλυκορριζίου. Επίσης, στην είσοδο του χωριού βρίσκει κανείς και την πηγή του Αβάρου. Δυτικά του χωριού βλέπουμε τον Κυπαρισσιακό Κόλπο και το Ιόνιο πέλαγος. Πρόκειται για ένα πραγματικά γραφικό χωριό σε μια μοναδική τοποθεσία της περιοχής μας, που έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.