ΔΕΥΤΕΡΑ 13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ.

Η Αναστασία Χριστοφιλοπούλου είναι επιμελήτρια της Ελληνικής, Ρωμαϊκής και Κυπριακής Συλλογής του μουσείου Fitzwilliam, Cambridge.Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Έχει σπουδάσει Αρχαιολογία και Αρχαία Ιστορία στα πανεπιστήμια Ιωαννίνων και Κρήτης, και Κλασική Αρχαιολογία στο πανεπιστήμιο Université de Paris 1-Sorbonne στη Γαλλία, ενώ το 2008 ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στο τμήμα Κλασικών σπουδών του πανεπιστημίου του Cambridge.

Η έρευνά της επικεντρώνεται στη θεωρητική Αρχαιολογία, την Νησιωτική Αρχαιολογία και στη μελέτη της Ύστερης εποχής του Χαλκού και της Πρώιμης εποχής του Σιδήρου στην Μεσόγειο.
Έχει δημοσιεύσει πάνω σε θέματα της Οικιακής Αρχιτεκτονικής στην Εποχή του Σιδήρου στο Αιγαίο, της Κυπριακής Αρχαιολογίας κατά την Εποχή του Σιδήρου αλλά και της Δημόσιας Αρχαιολογίας. Από το 2015 ηγείται ενός ερευνητικού προγράμματος με θέμα την Δημόσια Αρχαιολογία και τα Ευρωπαϊκά Μουσεία και από το 2016 ενός δεύτερου προγράμματος με θέμα την Αρχαιολογία της Κύπρου κατά την Ύστερη εποχή του Χαλκού και την Πρώιμη εποχή του Σιδήρου, επιχορηγούμενου από το Ίδρυμα Α. Λεβέντη και το Πανεπιστήμιο του Cambridge.
To 2017-18 επιμελήθηκε μια διεπιστημονική έκθεση πάνω στο θέμα της ιστορίας της κρυπτογραφίας και της αποκρυπτογράφησης της Γραμμικής Β στο μουσείο Fitzwilliam.Σχετική εικόνα

«ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ» του συνθέτη Παντελή Παυλίδη και το συγκρότημα «ΕΥΔΟΥΣΙΝ» το Σάββατο 11/08 στο Ναό Επικούριου Απόλλωνα.

Αποτέλεσμα εικόνας για «ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ» του συνθέτη Παντελή Παυλίδη και το συγκρότημα «ΕΥΔΟΥΣΙΝ»Παν Καπερνεκα: τραγούδι, αυλός, μπανσούρι, βαλίχα.
Ευάγγελος Κοντόπουλος:  κοντραμπάσο
Αρετή Μίγγου: κρουστά
Κλεονίκη:  τραγούδι, κρόταλα, χορός
Ορφέας  Παυλίδης: ψηφιακά μέσα
Παντελής  Παυλίδης: λύρα, τραγούδι

Η ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ, σε απόδοση του Παντελή Παυλίδη είναι μία αφήγηση της ελληνικής μουσικής από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Με τον παλμό της η Λύρα, αναδεικνύει τις κορυφαίες στιγμές του Ελληνικού Λόγου, επιλεγμένα αποσπάσματα από τα Ομηρικά Έπη, τη Θεογονία του Ησιόδου και της Αρχαίας Ελληνικής λυρικής ποίησης της Σαπφούς, του Αλκαίου, του Αλκμάνος, του Αριστοτέλη και άλλων ποιητών, καθώς και της Βυζαντινής ψαλτικής τέχνης και της δημοτικής παράδοσης, που έφθασαν μέχρι τις μέρες μας και εξακολουθούν να μας συγκινούν.
Η σκηνή ενισχύεται οπτικά με προβολή ψηφιακών γραφικών, ειδικά σχεδιασμένων για την παράσταση, που πάλλονται δυναμικά από τον ήχο της Λύρας. Ιερογλυφικά που σχηματίζουν ναούς και αγάλματα, νότες και αστερισμούς, μεταφέρουν το αθέατο σύμπαν της ελληνικής μουσικής.
«Μία μουσικοοπτική εμπειρία, που γίνεται υπενθύμιση για το ποιοι είμαστε και από που ερχόμαστε.»

Σε ευχαριστώ Βιβή, ακριβή μου φίλη: Μοναδικός οδηγός στην αναζήτησή του μίτου της μνήμης, οι διηγήσεις του …

ΒΙΒΗ7.jpg
Στην πηγή της μνήμης των παιδικών μας χρόνων.
Ήταν άνοιξη όταν ανηφορίσαμε για το χωριό. Χρόνια σχεδίαζα αυτό το ταξίδι και είχε ήρθε η ώρα να το πραγματοποιήσω.
«Μπορείς να με πας;» την ρώτησα διστακτικά, «Φύγαμε» μου απάντησε. Και έτσι άρχισε ένα ταξίδι στο χρόνο. Όσο πλησιάζαμε, τόσο ο χρόνος έτρεχε προς τα πίσω.
Φτάνοντας στην εκκλησία του οικισμού, τον Αι Νικόλα, το ρολόι σταμάτησε στον Αύγουστο του 1945.
Μοναδικός οδηγός στην αναζήτησή του μίτου της μνήμης, οι διηγήσεις του αντάρτη καπετάν Κεραυνού. Ξαφνικά, ενώ είχαν αποβεί άκαρπες οι πρώτες προσπάθειες να βρω την άκρη του μίτου, το θρόισμα του ανέμου, με την φωνή της γιαγιάς Ευσταθίας Ζαφείρη, μου σιγοψιθύρισε που πρέπει να στρέψω την προσοχή μου για να βρω πιθάρι των αναμνήσεων που αναζητούσα.
Κι όλα ζωντάνεψαν με μιας. Η συνθηματική κόκκινη βελέντζα στο χαγιάτι, οι μυστικές συναντήσεις τις αφέγγαρες νύχτες, οι νυχτερινές περιπολίες για να φυλάγεται το σπίτι, ο λόγγος για τη λούφα την μέρα, το χτυποκάρδι για τυχόν νυχτερινούς απρόσκλητους επισκέπτες. Και όταν αναγκάστηκε να κρύψει το αυτόματο και να φύγει στην Αθήνα, υπακούοντας στην εντολή του Κόμματος για πιστή τηρηση της συμφωνίας της Βάρκιζας, τότε οι φόβοι πήραν μορφή μασκοφόρων μια νύχτα του Αυγούστου του 1945 και μακέλεψαν το σπιτικό.
Όταν έφυγα από το χώρο, ένοιωσα ότι είχα κάνει το χρέος μου.
Όλα πια πήραν τη θέση τους στην βαλίτσα των αναμνήσεων.
Δυστυχώς σε αυτό το αποθετήριο μνήμης μπήκες μαζί τους και εσύ αγαπημένη μου φίλη.
Ακριβή η θύμηση σου, μεγάλη η απώλεια σου για τις κόρες σου, και για όλους εμάς.
Σε ευχαριστώ Βιβή, ακριβή μου φίλη, για το μοναδικό ταξίδι στο χρόνο που αξιωθήκαμε να κάνουμε μαζί.
Σε ευχαριστώ για τις μνήμες που μοιράστηκες μαζί μου.
Σε ευχαριστώ για όλα όσα προσέφερες στους γύρω σου με το χαμόγελό και την ευγένειά σου.
Στα ταξίδια που δεν προλάβαμε να κάνουμε στη Σαιδώνα, στο Δώριο,στο Ψάρι και στη Διμάντρα, στο κρασί που δεν ήπιαμε κάτω από τις λεμονιές, στις περισσότερες όμορφες στιγμές που δεν προλάβαμε να ζήσουμε.
Θα είσαι πάντα στην μνήμη και στην καρδιά μας, αγαπημένη και ακριβή μας Βιβή.
Πάντα θα συντροφεύεις τα τραγούδια μας και πάντα θα υπάρχει για σένα ένα ποτήρι κόκκινο, μπρούσκο κρασί στο τραπέζι μας.
Σου το αφιερώνω https://youtu.be/ijbVnIfmlx4

Περικλής Καπετανόπουλος