Αδερφια μου, φασιστες, νεοναζι, τραμπουκοι, υαινες, με συγκλονισαν τα πρωτογνωρα αδερφικα αισθηματα που μου υπεβαλε ο Μικης.

ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ, ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
Από το προχτεσινο συν-αλητηριο, οπου ο Μικης «αλλαξε την Ιστορια» συμφωνα με το συνθημα των Μιχαλολιακου, Κασιδιαρη, Φραγκουλη και λοιπων ερπετων, πλημμυριζω απο ένα εντονο, πρωτογνωρο και καταιγιστικο αδερφικο συναισθημα για ολους.
Νοιωθω πια μελος μιας μεγαλης οικογενειας, σαν αυτή του Κυνοδοντα, οπου ο μπαμπας πηδαει τις κορες και η μαμα γενναει παιδια και σκυλους.
Στο τωρινο πραγματικο σεναριο, η μαμα γενναει παιδια, σκυλους, γουρουνια, κοτες και υαινες, όπως παντα αλλωστε. Μονο που τωρα ειμαστε ολοι αδερφια . Ζουμε στη μεγαλη Φαρμα των Ζωων, μυρηκαζουμε, κουτσουλαμε, πλατσουριζουμε στις λασπες, αλυχτουμε και βελαζουμε. Ολοι μαζι αγαπημενοι και χουχουλιασμενοι στην πατριωτικη θαλπωρη. και για να εχουμε κατι να μισουμε , όπως στον Κυνοδοντα τη γατα, ο Μικης μας υπεδειξε τον αριστεροστροφο φασισμο. Σχετική εικόνα
Αδερφια μου, φασιστες, νεοναζι, τραμπουκοι, υαινες, με συγκλονισαν τα πρωτογνωρα αδερφικα αισθηματα που μου υπεβαλε ο Μικης. Διεγραψα με μιας ότι σας συνεπαιρνει ο μεγαλυτερος φονιας της Ιστοριας (ολοι εχουμε τα ελαττωματα μας), ότι χουχουλιαζετε το χειμωνα εξω από νοερα κρεματορια, ότι φαντασιωνεστε λοφους από σκελετους στις αυλες στρατοπεδων συγκεντρωσης, ότι θελετε να κανετε προπονηση στα προσφυγικα hot spots ότι φορουσατε μαυρη κουκουλα βγαινοντας απ τις κατοχικες κομμαντατουρες και σηκωνατε, μπαινοντας το κουλο σας τεντωμενο, όπως και τωρα, για να χαιρετησετε εγκαρδια και με υποτελεια, αυτους που εχωναν την ξιφολογχη στην κοιλια της γκαστρωμενης και αγκιστρωναν το αγεννητο μωρο στο Διστομο. Διεγραψα οτι ρευοσασταν με ικανοποιηση τον πλουσιο μαυραγοριτικο επιουσιο στον καιρο της μεγαλης κατοχικης πεινας. Διεγραψα, με μιας ότι, ωσπου να καρποφορησουν τα ονειρα σας κι οι εφιαλτες μας, μαχαιρωνετε προσφυγες και ξεκοιλιαζετε μεταναστες αλλα ταυτοχρονα πουλατε και υψηλη προστασια σε μπουρδελα με ξενογλωσσες ιερειες. Καμια δουλεια δεν είναι ντροπη όταν μαλιστα την κανεις καλα.
Αδερφια μου, φονιαδες των λαων, Αμερικανοι, ποσο ειχα, ως τωρα παρεξηγησει την εκπολιτιστικη σας διακονεια ανα την υφηλιο. Τη μαζικη εξαγωγη δημοκρατιας σε καταδυναστευομενες χωρες που ευτυχως συνοδευεται παντα από την εγκατασταση μιας μεγαλειωδους στρατιωτικης βασης απ οπου οι βαρβατοι πεζοναυτες γαμανε και δερνουν στα περιξ της αρτι εγκαταστημενης δημοκρατιας. Ποσο ειχα ως τωρα παρεξηγησει τις σκευωριες των μυστικων σας υπηρεσιων, τη μαζικη εγκαθιδρυση δικτατοριων, τις δολοφονιες των νομιμα εκλεγμενων πολιτικων, τις εξυπνες βομβες στα καταφυγια αμαχων, τη χρηματοδοτηση των Ταλιμπαν και των Ισις, με μοναδικο στοχο, την ανιδιοτελη εξαπλωση της δημοκρατιας και του ανθρωπισμου.
Δικαιολογημενα, υποθετω, ο αμερικανος πρεσβης θα επιδωσει νοτα διαμαρτυριας γιατι δεν συμπεριληφθηκατε στην προσφωνηση του Μικη. Μπορω όμως βασιμα να σας βεβαιωσω ότι τρεφουμε και για σας τα ιδια θερμα αδερφικα αισθηματα κι ότι η συμπεριληψη σας στην προσφωνηση, αδερφια μου φασιστες, ρατσιστες, τραμπουκοι, είναι απολυτως αυτονοητη.
Αδερφια μου, λαμογια, μακρυχερηδες, φερεφωνα, ανδρεικελα και λοιποι πολιτικοι νανοι και επιτηδειοι μεσιτες του δημοσιου πλουτου, πώς παρασυρθηκα τοσο καιρο σε μιαν επικινδυνη , διχαστικη για τη μεγαλη μας οικογενεια , σκανδαλολογια και παραγνωρισα το γεγονος ότι τα ενεργειακα αποθεματα, τα χρυσοφορα κοιτασματα, τα 11.937 αστικα, τα 23.928 αγροτικα ακινητα, τα 597 νησια, τα 632 δαση και οι 538 αρχαιολογικοι χωροι, που παραχωρηθηκαν στο ταμειο εκποιησης δημοσιου πλουτου για πουλημα, αποτελουσαν για τη χωρα και τη μεγαλη μας οικογενεια , ζημιογονα βαριδια και μια οπισθοδρομικη αγκυλωση στην ιδιοκτησια.
Αδερφια μου, Χυτες, αλητες, ταγματασφαλιτες, δεν χρειαζεται να πω τιποτα περισσοτερο. Εσας σας δικαιωσε πιο πριν η Ιστορια και η πολιτικη ή επαγγελματικη σας αποκατασταση. Αποτέλεσμα εικόνας για syntagma ο Μικης. μιχαλολιακος
Αγαπητοι εν Χριστω αδελφοι, ακουσα στο συν-αλητηριο τον αγιοριτη ηγουμενο να μιλαει για τους πατριωτικους αγωνες των αγιοριτων αδελφων και μου ηρθε στο νου η θερμη υποδοχη των Ναζι στον Αθω , και πριν λιγο η ευλογια του Βαρθολομαιου στα τουρκικα βομβαρδιστικα για ισοπεδωση της Κουρδικης Αφριν και παλιοτερα ο αφορισμος του Ρηγα και μετα του Υψηλαντη και ολη αυτή η αγια κατηχηση των πιστων για τη σωτηρια του εθνους και την προκοπη των αδελφων μας νεοναζι.. Ακουσα και το προχτεσινο συνθημα, « όταν το ρασο γινεται σημαια, τοτε η νικη είναι βεβαία» και αποκηρυξα δια παντος και μετα βδελυγμιας το «ψωμι, παιδεια, ελευθερια» και εικαζω βασιμα ότι το Αγιον Ορος, τωρα που πηρε αναποδες, θα δωσει το 1/5 του αμυθητου πλουτου του για να ενισχυσει πατριωτικα τον κρατικο προϋπολογισμο αντι να ζητα και να πετυχαινει την απολυτη φορολογικη απαλλαγη.
Αδερφε μου Μικη, η θαλασσα θα είναι παντα η θαλασσα, κι όχι η δερματινη πολυθρονα που υποδεικνυει ο μπαμπας Κυνοδοντας. Ο φασιστας είναι φασιστας κι ο τραμπουκος, τραμπουκος , Εισαι πια πολύ μεγαλος για αδελφος μου, αλλα το ιδιο μπερδεται και η μαμα μου με την ανοια και με αποκαλει αλλοτε αδερφη κι αλλοτε μανα της. Δεν βγαζει όμως λογους στο πληθος. Γιατι σημασια δεν εχει ποσοι αλλα ποιοι ειναι το ακροατηριο. Η αυταρεσκεια εχει τα ορια της.
Τα τραγουδια σου είναι πια μονο δικα μας. Κανενας απ τα γκριζα κουστουμια και τις στολες παραλλαγης που σε πλαισιωνουν ηξερε προχτες μια λεξη. Προτιμουν το Σφακιανακη.
Εμεις τραγουδαμε τη Δραπετσωνα, κλαιμε με το Μερα Μαγιου και ξερουμε ακριβως τι σημαινει, Μια Νυχτεριδα στη σκεπη. Αυτοι θ ακουσουν. Canto Heneral και θα εξαπολυσουν ταγματα εφοδου στην ορχηστρα.
Αδερφια μου, αλητες, πουλια, μου προκαλεσε, οφειλω να ομολογησω , αλγεινη εντυπωση η αποφαση του ενός χελιδονιου, που κατά το ασμα του Μικη θα εφερνε την ανοιξη, να μην πατησει το ποδι του, μετα τη διαπιστωση ότι ολοι οι αποστρατοι, σεκιουριταδες, μπατσοι με πολιτικα, χρυσαυγουλοι, μακεδονομαχοι του τριωδιου, και τα αλλα αδελφια που τον πλαισιωναν στο συν-αλητηριο, δεν ηξεραν μια λεξη απ το τραγουδι. Προκειται μονο για ένα τραγουδι. Όπως τραγουδι μονο είναι κι αυτό που λεει, «ποιος τη ζωη μου, ποιος την κυνηγα, να την ξεμοναχιασει μες στη νυχτα». Στα τραγουδια, καμια φορα, δεν βγαζεις νοημα.
Συμφωνα παντως με βασιμες πληροφοριες, το χελιδονι αυτό που θα εφερνε την Ανοιξη από φασισε ν αλλαξει ροτα, καθως, όπως ειπε, είναι δυσκολοι οι καιροι για τους αιθεροβαμονες και τα μεταναστευτικα πουλια.

Τρίτη 6 Φεβρουαρίου: Ενημέρωση στο Λύκειο Κυπαρισσίας για τις στρατιωτικές σχολές.

Το Γενικό Λύκειο Κυπαρισσίας στα πλαίσια του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού είχε την τιμή να φιλοξενήσει σήμερα απο το Στρατό Ξηράς τον λοχαγό Κουμούνδρο Μιχαήλ και τον επιλοχία Αναστασόπουλο Δημήτριο,οι οποίοι ενημέρωσαν τους μαθητές της Γ Λυκείου για τις στρατιωτικές σχολές.

Φωτογραφία του Λύκειο Κυπαρισσίας.
Φωτογραφία του Λύκειο Κυπαρισσίας.

Πάνου Σόμπολου; “Οι αστέρες του εγκληματικού πανθέου, όπως τους έζησα” παρουσιάστηκε χθες στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας.

Πάνος Σόμπολος από Καλαμάτα: ”Μια ζωή με αστυνομικούς, πυροσβέστες και παρανόμους»

 Γράφτηκε από την  

Πάνος Σόμπολος από Καλαμάτα: ”Μια ζωή με αστυνομικούς, πυροσβέστες και παρανόμους"

 Το τελευταίο βιβλίο του δημοσιογράφου Πάνου Σόμπολου “Οι αστέρες του εγκληματικού πανθέου, όπως τους έζησα” παρουσιάστηκε χθες το βράδυ από το “Βιβλιόπολις” και τις Εκδόσεις “Πατάκη”, στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας.

Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Πάνος Σόμπολος είπε πως όλη του η ζωή σχετιζόταν με τους αστυνομικούς, τους πυροσβέστες, αλλά και τους παρανόμους. “Αυτοί ήταν οι άνθρωποί μου. Προσπάθησα να μην τους ηρωοποιήσω, αλλά και να μη τους δικάσω, να τους καταδικάσω. Πρέπει να μην μπερδεύουμε τους ρόλους μας. Εχω αναμνήσεις από τους σεισμούς στην Καλαμάτα, είχα αγωνία σε κάθε γεγονός, ήμουν παρών και έτσι έπρεπε να είμαι» ανέφερε ο συγγραφέας. Εμεινε ιδιαίτερα στη μεγάλη σημασία στη διασταύρωση της είδησης, ειδικά στο αστυνομικό ρεπορτάζ, που σχετίζεται με την ανθρώπινη ζωή. «Ο,τι και αν είναι η είδηση, προσπαθούσα να περάσω πάντα ένα θετικό μήνυμα, κάτι καλό να βγει και από τους δράστες που αλλάζουν ζωή, που μετανιώνουν. Η δικαιοσύνη είναι πολύ χαλαρή, δεν μπορεί να ακούς ισόβια και να είναι 16 χρόνια μετά έξω ο δράστης». Στο τέλος διηγήθηκε και ένα αστείο περιστατικό με έναν παραβατικό που του ζήτησε βοήθεια να βρει δουλειά, αλλά ήταν… αμετανόητος. Επέμεινε πως η μεγάλη χαρά του είναι όταν βλέπει πρωταγωνιστές εγκλημάτων να γίνονται άλλοι άνθρωποι και να αλλάζουν ζωή και κατεύθυνση. Μάλιστα προς επίρρωση αυτής της άποψης, ανέφερε το παράδειγμα του Μεσσήνιου Διον. Χρονόπουλου, που μετά από αφαίρεση ζωής, στράφηκε στο Θεό και έγραψε στίχους, ποιήματα και έχει έτοιμο ένα χειρόγραφο βιβλίο. Ο Διον. Χρονόπουλος ήταν στην εκδήλωση και μίλησε στο κοινό για το πόσο τον βοήθησε ο π. Γερβάσιος και η προσευχή στο Θεό.

ΟΙ ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Στην εκδήλωση αρχικά η δημοσιογράφος της «Ε» Νικολέττα Κολυβάρη, η οποία ήταν και συντονίστρια της βραδιάς, μίλησε για τη σχέση που έχει αναπτύξει ο Π. Σόμπολος όλα αυτά τα χρόνια με τους ανθρώπους του εγκλήματος, ακόμα και μετά την αποφυλάκισή τους. Πρόσθεσε πως στο βιβλίο αυτό, ως συγγραφέας πλέον, παρουσιάζει τις ιστορίες που μας συγκλόνισαν στο αστυνομικό ρεπορτάζ, μέσα από την έρευνά του, αλλά και από τις αφηγήσεις των πρωταγωνιστών των ιστοριών.

Χαιρετισμό εκ μέρους του δημάρχου Π. Νίκα απηύθυνε ο Ηλίας Γυφτέας πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας του Δήμου Καλαμάτας και στη συνέχεια ο αντιστράτηγος της Πυροσβεστικής Βασίλης Καπέλιος, ο αντιστράτηγος ε.α. Αντώνης Αγγελόπουλος και ο διευθυντής Αστυνομίας Μεσσηνίας, αστυνομικός διευθυντής Παναγιώτης Πούπουζας. Ολοι τους εκφράστηκαν με λόγια μεγάλης εκτίμησης και για τις επαγγελματικές ικανότητες του κ. Σόμπολου, για τις αρχές του ως δημοσιογράφου, αλλά και για την ποιότητά του ως ανθρώπου. Τον ευχαρίστησαν για τη μεγάλη προσφορά του και ευχήθηκαν καλή συνέχεια στα βιβλία του.

Ο αντιστράτηγος ε.α., επίτιμος υπαρχηγός ΕΛΑΣ Δημήτρης Μητρόπουλος μίλησε για τα χρόνια που συνεργάστηκε με τον Π. Σόμπολο, σημειώνοντας πως ο δημοσιογράφος αφειδώλευτα προσέφερε στην κοινωνία τον καλύτερο εαυτό του και αναφέρθηκε στο ρόλο της Αστυνομίας στη ζωή των πολιτών. “Πάντα προσηνής, με πληρότητα, αντικειμενικότητα, πίστευε και τόνιζε το έργο της Αστυνομίας” σχολίασε.

Στη συνέχεια η αξιωματικός Πυροσβεστικού Σώματος Σοφία Μπομπόνη είπε πως πυροσβέστες και δημοσιογράφοι είναι διαρκώς στην πρώτη γραμμή. «Η δημοσιογραφία για τον Π. Σόμπολο ήταν μεράκι, αλλά ο ίδιος έβαλε τη ζωή του και σε κίνδυνο πολλές φορές» είπε η ίδια και αναφέρθηκε στα κοινά του επαγγέλματος των δημοσιογράφων και των αστυνομικών – πυροσβεστών. “Δεν υπάρχει ωράριο, δεν μπορείς να χαρείς την οικογένεια, τις απλές χαρές της ζωής, πρέπει να είσαι διαρκώς σε ετοιμότητα” εξήγησε.

Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας Περικλής Ξηρογιάννης,  ξεκίνησε λέγοντας πόσο χαρακτηριστική είναι η φωνή και η χροιά του συγγραφέα, μια φωνή την οποία νιώθει κανείς ότι την ακούει ακόμα και όταν διαβάζει το βιβλίο του. “Σε κρατά η αφήγηση να μάθεις, να ανακαλύψεις τι γίνεται στο τέλος, όμως φωτίζεται πάντα το ψυχολογικό, το οικογενειακό υπόβαθρο των δραστών, έτσι ανακαλύπτει κανείς και κάποια από τα κίνητρα. Το βιβλίο αποτελεί μια νέα μορφή δημιουργίας, διαμορφώνει το προφίλ του δράστη, σε “προετοιμάζει” για τα εγκλήματα που θα διαβάσεις στη συνέχεια. Αισθάνθηκα ότι διαβάζω μια διαφορετικού τύπου εγκληματολογία” τόνισε.

Γ.Σαρ.