Πάτρα: Πανηγυρική έναρξη της καρναβαλικής περιόδου με σοκολάτες, αποκριάτικα τραγούδια και επίκαιρους στίχους από τους Λευκάδιους.

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΟΥ ΛΑΒΑΡΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

Σε καρναβαλικούς εορταστικούς ρυθμούς συντονίστηκε η πόλη από το πρωί του Σαββάτου με την πομπή του μουσικού άρματος και του τελάλη, που με τον γνωστό περιπαιχτικό του τρόπο και με αφετηρία το Ρωμαϊκό Ωδείο και ακολουθώντας τη διαδρομή: Γερμανού-Αγ. Νικολάου-Κορίνθου-Κολοκοτρώνη-Μαιζώνος-Πλατεία Γεωργίου, Μαιζώνος κατέληξε στο Δημαρχείο Πατρών για την πανηγυρική παράδοση του καρναβαλικού λαβάρου στο Δήμαρχο Πατρέων. Μέσα σε γιορτινή ατμόσφαιρα ο τελάλης, πλαισιωμένος από τη συνοδεία του (πρόεδρος, μέλη του Δ.Σ. της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Πατρέων «Καρναβάλι Πάτρας», μέλη της Γνωμοδοτικής και του Πατρινού Καρναβαλιού και καρναβαλιστές) διαλαλώντας το χαρμόσυνο μήνυμα της έναρξης της μεγάλης γιορτής στους κεντρικούς δρόμους της Πάτρας και προσκαλώντας τον κόσμο στην τελετή έναρξης, που θα πραγματοποιηθεί στις 8.30 το βράδυ, κατευθύνθηκε στο Δημαρχείο, όπου τους περίμεναν ο Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης, η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Kατερίνα Γεροπαναγιώτη κ.α.

Σε κλίμα γενικής ευθυμίας και ευχών, όπως προστάζει το έθιμο έγινε η παράδοση του καρναβαλικού λαβάρου στον Δήμαρχο Πατρέων Κώστα Πελετίδη από τον πρόεδρο της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Πατρέων «Καρναβάλι Πάτρας» Νίκο Χρυσοβιτσάνο. Μέλη της Δημοτικής Μουσικής παιάνισαν γνωστά αποκριάτικα τραγούδια και σκοπούς, ενώ η παραδοσιακή γλυκιά πινελιά της σοκολάτας συνόδευσε την παράδοση του λαβάρου μέσω σοκολατορίψεων από τους συλλόγους των σοκολατοριχτών: «Σοκολατορίχτες», «Σοκολατομαχίες», «Σοκολατοδρομίες», «Σοκολατομανίες» και «Σοκολατοπαίκτες».

Από τις πιο εύθυμες και γνήσια αποκριάτικες στιγμές της παράδοσης του λαβάρου ήταν η παρουσία  της Χορωδίας και μουσικών του Συλλόγου Λευκάδιων Πάτρας «Η Φανερωμένη», οι οποίοι επιφύλαξαν μια έκπληξη για τον Δήμαρχο. Απέδωσαν με στίχους της Ρένας Πάλμου Κόκκινου και με μουσική από το παραδοσιακό τραγούδι «Εις τον αφρό της θάλασσας» μια καρναβαλική παρλάτα την οποία απέδωσαν με το δικό τους παραδοσιακό χρώμα.

Δείτε όλο το ρεπορτάζ στο temro 24.

http://tempo24.news/eidisi/162436/patra-panigyriki-enarxi-tis-karnavalikis-periodoy-me-sokolates-apokriatika-tragoydia

Σταφυλοπάτη Μαρία. Θυμιθείτε αυτό το όνομα και απολαύστε την θαυμαστή ιστορία της Μαρίας Γκιούλ-Μπαχάρ.

Kopanaki news

H θαυμαστή ιστορία της Μαρίας Γκιούλ-Μπαχάρ

Μεταξύ μύθου και πραγματικότητας ιστορία

Μαρία Γκιουλ Μπαχάρ– Κάποτε, στα χρόνια του Σουλτάνου Μουράτ Χαν Σαλίς, ζούσε στην κωμόπολη Λιβερά, κοντά στην Τραπεζούντα, ο παπα-Χρυσόστομος, που είχε μια κόρη, τη Μαρία, που η ομορφιά της ήταν ξακουστή έως την Τραπεζούντα και πιο πέρα. Τον καιρό εκείνο (1578) ο Σουλτάνος Μουράτ αποφάσισε να κάνει εκστρατεία για να κατακτήσει τη Βαγδάτη, που ήταν στην κυριαρχία των Περσών.

Ξεκίνησε λοιπόν, με το ασκέρι του και δρόμο παίρνει δρόμο αφήνει, φτάνει στην Τραπεζούντα κι από κει στο Τζεβιλίκ (Καρυαί). Εκεί, έκανε μια στάση κι ο ίδιος για να ξεκουραστεί και να χαρεί τον καθαρό αέρα, αποφάσισε να κάνει λίγες μέρες διακοπές στην κωμόπολη Λιβερά, όπου, όπως είπαμε, ζούσε η ωραία παπαδοπούλα Μαρία.
Βγήκε λοιπόν ένα πρωί να σεργιανίσει και το ‘κανε η τύχη να περάσει κι από την πηγή του Αγίου Κωνσταντίνου, όπου η τύχη πάλι, φρόντισε και

Δείτε την αρχική δημοσίευση 794 επιπλέον λέξεις

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018: «Εκεί που πετάει ο νους», του συγγραφέα Χάρη Βασιλάκου, στο Café Bar BABA YAGA στην Καλαμάτα. Θα μιλήσουν η Μαρία Καραγιάννη και ο Νίκος Καρμοίρης.

Αποτέλεσμα εικόνας για εκει που πεταει ο νουσ

Ε Ν Ω Σ Η   Μ Ε Σ Σ Η Ν Ι Ω Ν   Σ Υ Γ Γ Ρ Α Φ Ε Ω Ν

Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας (Οδός Αριστομένους 35)

Η Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Πνοή, διοργανώνει εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου  «Εκεί που πετάει ο νους», του συγγραφέα Χάρη Βασιλάκου, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Café Bar BABA YAGA, (Κουμάντου 5 – Καλαμάτα), την Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018  και ώρα  18:30

Για το βιβλίο και τον συγγραφέα θα μιλήσουν:

Η Μαρία Καραγιάννη, συγγραφέας, και ο Νίκος Καρμοίρης, ιστορικός. Αποσπάσματα θα διαβάσουν η Φωτεινή Βασιλοπούλου, συγγραφέας, και η Κωνσταντίνα Γιάνναρη, φοιτήτρια του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Είσοδος Ελεύθερη

Από το Δ.Σ. της Ε.Μ.Σ.

Άντεξα πολύ, όλα αυτά τα χρόνια, για να δω μέχρι πού μπορώ να φτάσω. Συναρμολόγησα πολλές φορές τον εαυτό μου, μέχρι που το συνήθισα κι αυτό. Αηδιάζω, όταν συνηθίζω. Η συνήθεια μου προκαλεί κυνισμό και δυστυχώς είμαι γεμάτη από αυτόν. Άδειασε η ψυχή μου. Και τώρα πια, στα 64 χρόνια μου, σε αυτό το τεράστιο νεοκλασικό σπίτι στην Πλάκα, μπορώ σιωπή μόνο ν’ ακούσω. Το τρίξιμο της σκάλας είναι ο μοναδικός ήχος που ακουμπά τις αισθήσεις μου εδώ μέσα. Συχνά, την ανεβοκατεβαίνω, για να ξεγελάω με το θόρυβο τον εαυτό μου, δήθεν πως κάποιος περιφέρεται στο χώρο.
Όλα γυαλίζουν μες στη σκόνη τους. Έχω σκεπάσει εδώ και χρόνια τούτες τις φωτογραφίες. Δεν θέλω πια να νιώθω, δεν θέλω να θυμάμαι, δεν θέλω να τον βλέπω στα άψυχα χαρτιά. Η μνήμη κρατά λεπίδια. Ή θα σε γδάρει ή θα σε σκοτώσει … Κι ύστερα, ξέρω τη λύση. Μερικά ποτήρια ουίσκι, ένα δυο αντικαταθλιπτικά, λίγη μουσική κι όπου με πάρει ο ύπνος, εκεί θα βρω το καταφύγιό μου. Κάθε μέρα αισθάνομαι λες και είμαι μόνη στις γιορτές … Αυτή είναι η τιμωρία μου για όσα λάθη πρόλαβα να κάνω. Τα πλήρωσα ένα ένα τα σφάλματά μου. Κανένα δεν στάθηκε γενναιόδωρο. Κανένα δεν μου έδωσε άφεση …
Ασημίνα | Εκεί Που Πετάει Ο Νους.
Χάρης Βασιλάκος

Με λένε Οδυσσέα και θα σας πω μια ιστορία. Μια ιστορία με πριγκίπισσες, δράκους, φως και σκοτάδι, έρωτα, λάθη και αναμνήσεις. «Εκεί Που Πετάει Ο Νους». Εκεί που ο Έρωτας, η Δοκιμασία, η Σιωπή, ο Φόβος, η Μοναξιά, ο Θάνατος χαράζουν νέες πορείες και μας απελευθερώνουν. Εκεί που η ποίηση συναντά τον πεζό λόγο κι ένα κρεσέντο συναισθημάτων ξεπηδά από τις σελίδες του. Μια μετωπική σύγκρουση που αλλάζει τα πάντα. Τα λαμπερά καρφιά της προδοσίας. Οι ρωγμές των ανθρώπων που αγαπούν μες στα ερείπια. Η δεύτερη ζαριά που ρίχνουν, για να γίνουν όσα δεν τους επέτρεψαν τα απωθημένα. 11 ιστορίες που ζητούν αποσπασματικά το χώρο τους στο μυαλό του Οδυσσέα. Στο τέλος της διαδρομής τίποτα δεν θα είναι ίδιο…