Έκθεση ζωγραφικής: “Δημιουργώ ενάντια στη βία κατά των γυναικών” στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας, μέχρι την 1η Δεκεμβρίου.

“Δημιουργώ ενάντια στη βία κατά των γυναικών» στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας.

 Γράφτηκε από την  

“Δημιουργώ ενάντια στη βία κατά των γυναικών" στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας.

Εκθεση ζωγραφικής με τίτλο “Δημιουργώ ενάντια στη βία κατά των γυναικών” διοργανώνει το Κέντρο Συμβουλευτικής Γυναικών του Δήμου Καλαμάτας, σε συνεργασία με το Εικαστικό Εργαστήρι της “Φάρις”, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών. Η έκθεση θα διαρκέσει από την Παρασκευή μέχρι την 1η Δεκεμβρίου.

Εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, στο Εκκλησάκι της οικογένειας Δημ. Μητρόπουλου, στο Κορωπί.

Εορτή «Εισόδια της Θεοτόκου».      

Γιορτάσαμε το Σάββατο (18-11-2017), ελλείψει Ιερέα, αντί στις (21-11-2017), στο εκκλησάκι μας στο Κορωπί, την Εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου. Την Λειτουργία και την Αρτοκλασία, ολοκλήρωσε ο πατήρ Σάσσα της Εκκλησίας Ανάληψης Κορωπίου, που Υπάγεται στη  Μητρόπολη Σπάτων και Λαυρεωτικής.

Η συγκεκριμένη ημέρα είναι αφιερωμένη στην Υπεραγία  Θεοτόκο. Οι γονείς της Παρθένου Μαρίας, ήταν ο Ιωακείμ και η Άννα, οι οποίοι μέχρι τα βαθιά τους γεράματα δεν είχαν αποκτήσει  παιδί.

Υποσχέθηκαν λοιπόν στο Θεό, πως αν τούς χαρίσει ένα παιδάκι, μόλις  γίνει τριών (3) ετών θα το   αφιερώσουν στο Ναό του.

Το κοριτσάκι πού απέκτησαν οι Ευσεβείς αυτοί άνθρωποι, το ονόμασαν Μαρία . Όταν η Μαρία έγινε τριών ετών, οι γονείς της την οδήγησαν στην Εκκλησία, στο Ναό του Σολομώντος στην Ιερουσαλήμ.

Αυτή η είσοδος της Μαρίας στο Ναό, ονομάστηκε «Εισόδια της Θεοτόκου».

Εκεί την υποδέχτηκε ο Αρχιερέας Ζαχαρίας, ο οποίος την οδήγησε στον Ιερό Ναό, στα Άγια  των Αγίων. Σύμφωνα με τις Γραφές η Παναγία παρέμεινε συνολικά Δώδεκα Χρόνια(12) στο Ναό. Όλο αυτό το διάστημα ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, προμήθευε την Παναγία   με τροφή ουράνια, μέχρι πού εξήλθε από τα Άγια των Αγίων.

Για την Εκκλησία, η ημέρα αυτή συνιστά μεγάλη Γιορτή, ενώ διαβάζονται και  ψάλλονται ηχηρά τροπάρια.

Η Παναγία είναι η μόνη γυναίκα σ’ όλο το κόσμο που συγκέντρωνε όλες τις Αρετές, ήταν δηλαδή «Κεχαριτωμένη».

Αυτή τη Κεχαριτωμένη και καθαρή από αμαρτίες παιδούλα, διάλεξε ο Θεός και την αξίωσε ,να γεννήσει το Σωτήρα τού κόσμου, το Χριστό μας.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν, ο Επί Τιμή Αντ/λέας τού Αρείου Πάγου Γιάννης Χρυσός, οι Στρατηγοί ε .α. της ΕΛΑΣ Χαράλαμπος Μηνόπετρας, Δημήτριος Γεωργόπουλος με τη Συζυγό του Όλγα, ο Κώστας Ζαρμακούπης, ο Γιάννης Σκλάβος και ο Γιώργος Νικολόπουλος,  ο Γιατρός Χρίστος Ζερβής με την κόρη του Λυδία, ο Γιατρός Χρυσόστομος Κονταξής με τη Σύζυγό του, ο Μηχανικός-Τοπογράφος Γιώργος Αντωνίου με τη Σύζυγό του Αθηνά, ο Πρόεδρος της Αδελφότητος «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» Κορωπίου, Κώστας Χαιδόγιαννος με τη Σύζυγό του Αθηνά, η Σοφία Παπασωτηρίου με την κόρη της Αμάντα, ο Επισ/γός Τάκης Μητρόπουλος με τη Μητέρα του Βιβή, ο Νίκος Ηλιόπουλος με τη Σύζυγό του Εύη και τα παιδιά τους Σπύρο, Γιάννη και Θεοφάνη, ο Αστυνόμος Θεόδωρος Αδαμόπουλος με τη Σύζυγό του Ντίνα και τη κόρη τους Σίσυ, ο Σωτήρης Θεοδωρακόπουλος, ο Νίκος Παππάς, ο Σπύρος Λιοδάκης με τη Σύζυγό του Μαρία, ο Περικλής Κάβουρας, η Άννα Ζωγράφου, η Κατερίνα Τσεβά, η Κουμπάρα μας Ευτυχία Οικονόμου, ο Κώστας Κατσούλης, ο Μανώλης Καράς, ο  Κώστας Ζουρνατζής, ο Χρήστος Χριστόπουλος με τη Σύζυγό του Κατερίνα και η Ελένη Χελιώτη που έψαλε και ικανοποίησε όλους, με τη μελωδική της φωνή.

Όλους τους παραυρεθέντες τους ευχαριστούμε ιδιαίτερα, πού μας τίμησαν με την παρουσία τους.

 Οικογένεια:

 Αγγελικής και Δημήτρη Μητρόπουλου

Διονύσης Σαββόπουλος: «Να γίνουμε μοντέρνοι, να πάμε μπροστά, χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας». H τελετή της αναγόρευσης του σε επίτιμο διδάκτορα.

ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ
Ο Διονύσης Σαββόπουλος έγινε επίτιμος διδάκτορας στο ΑΠΘ 
Φωτογραφίες: ΑΠΕ ΜΠΕ/PIXEL/ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ
Φωτογραφίες: ΑΠΕ ΜΠΕ/PIXEL/ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ

«Να γίνουμε μοντέρνοι, να πάμε μπροστά, χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας» τόνισε ο Διονύσης Σαββόπουλος, κατά την τελετή αναγόρευσης του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ.

«Οι τραγουδοποιοί λαχταρούμε για εκείνη τη στιγμή που όλα γίνονται ένα…» είπε ο Διονύσης Σαββόπουλος και συνέχισε:

«Τολμώ να πω ότι η κατακερματισμένη εποχή μας χρειάζεται συνθέτες μάλλον, παρά καθοδηγητές. Το έχει ανάγκη η ψυχή μας. Το κράμα ανατολής και δύσης που πέτυχε π.χ. ο Βασίλης Τσιτσάνης και που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος, δεν το έχει επιτύχει ο πολιτικός μας βίος, με αποτέλεσμα αλλού να μοχθούμε κάθε μέρα και αλλού να είναι η ψυχή μας».

Ο Μάνος, ο Γκάτσος και ο Ντύλαν

Ο κ. Σαββόπουλος έκανε ιδιαίτερα μνεία στη δουλειά του Μ.Χατζηδάκη και του Ν.Γκάτσου, που «σε κάνει να νοιώθεις ότι είσαι ένας σύγχρονος Έλληνας, του καιρού μας, που διατηρεί όμως την ιδιοπροσωπεία» και πρόσθεσε : «Γιατί, αυτό ποθούμε όλοι και αυτή είναι η δυσκολία μας σε αυτή τη χώρα. Να γίνουμε μοντέρνοι να πάμε μπροστά, χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας».

Τα Δεκεμβριανά και η ΕΛΑΣίτικη μοτοσικλέτα

O Διονύσης Σαββόπουλος στην ομιλία του ξεκίνησε συγκινημένος την αφήγηση του από τη γέννηση του, μέσα στα «Δεκεμβριανά του 1944», όπου ένας ΕΛΑΣιτης με μια μοτοσικλέτα με καλάθι μετέφερε στο μαιευτήριο την ετοιμόγεννη, κυοφορούσα αυτόν, μητέρα του και στο πώς, ως νήπιο, πριν ακόμη αντιληφθεί το νόημα των λέξεων που άκουγε στο ραδιόφωνο, ένοιωθε τη μουσικότητά τους.

….«Το τραγούδι είναι συλλογικότητα από την κορυφή ως τα νύχια» είπε ο κ. Σαββόπουλος. Από την άλλη, διευκρίνισε, ότι η ποίηση έχει τη δική της μουσικότητα και είναι δύσκολο να μελοποιηθεί επιτυχημένα, όπως μαζικά επιχειρήθηκε για μια εποχή, γιατί «δεν είναι όλοι Μίκης Θεοδωράκης, ούτε έχουν το χάρισμα του».

….«’Αλλη είναι η μοναχική περιπέτεια της μουσικής και άλλη της ποίησης. Η κοινή μήτρα από όπου ξεκίνησαν πριν χωρίσουν, έχει πια χαθεί. Της απομένει το τραγούδι, σαν μια διαρκής προφητεία του παρελθόντος, σαν ανάμνηση του μέλλοντος».

Ακολούθησε συναυλία, όπου με υπόκρουση πιάνου, η χορωδία νέων του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ερμήνευσε παλιά και νεώτερα τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου. (Όλο το άρθρο):

Πηγή: Ο Διονύσης Σαββόπουλος έγινε επίτιμος διδάκτορας στο ΑΠΘ [εικόνες] | iefimerida.gr 

Η Θεία Μάρω

Μουσική – Στίχοι – Ερμηνεία: Διονύσης Σαββόπουλος (1969)

Το 1967 ο Διονύσης Σαββόπουλος συλλαμβάνεται από τους ασφαλίτες δίχως να υφίσταται κατηγορία εναντίον. Κατά τη δίμηνη παραμονή του στα κρατητήρια ο «Νιόνιος» της ελληνικής δισκογραφίας βασανίσθηκε αγρίως, όμως δεν έπαψε να γράφει μουσική και στίχους. Μεταξύ των συγκρατούμενων του καλλιτέχνη ήταν η κυρία Μάνου, μέλος του ΚΚΕ το οποίο εκείνη την εποχή στο πλαίσιο απαγόρευσης λειτουργίας κομμάτων είχε τεθεί παράνομο από τη Χούντα. Η κ. Μάνου εμψύχωνε καθημερινά τους κρατούμενους.

Για ευνόητους πλέον λόγους η «Μάνου» μετετράπη σε «Μάρω» και ξέφυγε τη λογοκρισία:

«Στην υγρή μας την αυλή, στρώνει για να κοιμηθεί / η κυρία Μάρω
Κλαίνε ακόμα κι οι σκληροί, μα έχει απόφαση σωστή / η κυρία Μάρω
Θεία Μάρω, καλέ θεία Μάρω…»