Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: Το μεγάλο πρόβλημα της ανθρωπότητας είναι η τρίτη ηλικία. Οι άνθρωποι δυστυχώς δεν πεθαίνουμε νωρίς.

 Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου

«Το μεγάλο πρόβλημα της ανθρωπότητας είναι η τρίτη ηλικία. Το προσδόκιμο ζωής έχει ανέβει δραματικά. Οι άνθρωποι δυστυχώς δεν πεθαίνουμε νωρίς και από κει και πέρα επιβαρύνουμε την κοινωνία δυσανάλογα» έλεγε το 2013 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επιχειρηματολογώντας για την ανάγκη να αυξηθούν τα όρια ηλικίας στο συνταξιοδοτικό.

Ένα κακό τρόλ θα μπορούσε να ξεσαλώσει σήμερα με μακάβριο χιούμορ και θανατηφόρα δηκτικότητα γι’ αυτή την τοποθέτηση, έτσι όπως περικλείει τη συμπύκνωση του κυνισμού και της αναλγησίας.

Κάτι τέτοιο όμως θα έθιγε την πολιτική ορθότητα, ε; Αυτό το κουτοπόνηρο αξίωμα που κατασκεύασαν οι θεωρητικοί του συντηρητισμού, για να αποτρέψουν κάθε έννοια αιρετικότητας και να μανιπουλάρουν την κριτική σκέψη και την ελεύθερη έκφραση.

Αυτή η κορεκτίλα λοιπόν ξεσαλώνει από χθες, εναντίον όσων δεν συμμερίζονται την «αγιογράφηση» του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, λες και δεν ξέρουν και οι πέτρες σ ‘ αυτόν τον τόπο τον βίο και την Πολιτεία όλων των πολιτικών που επηρέασαν καταλυτικά την ιστορία και καθόρισαν τη ζωή μας.

Πριν αποφανθεί με το δικό της – και συνήθως αμφιλεγόμενο – τρόπο η Ιστορία για τους ηγέτες παλαιάς κοπής, όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο πρεσβύτερος, ο Ηλίας Ηλιού, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο Λεωνίδας Κύρκος και εν προκειμένω ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έχει ήδη αποφανθεί ο λαός.

Οι πραγματικοί πολίτες και όχι οι υπήκοοι ή οι οπαδοί έχουν άποψη για όλους και ευτυχώς δεν είναι ενιαία, σε αντίθεση με την αντίληψη των «κορεκτάδων», που ανέχεται τη γνώμη σου μόνον όταν συμφωνεί με τη δική τους. Αλλιώς στην πυρά…

Αλαλάζουν σαν κύμβαλα, για απόψεις και σχόλια που αναφέρονται στην αποστασία ή την οικογενειοκρατία, λες και δεν πρόκειται για ιστορικά γεγονότα και πολιτική πραγματικότητα.

Η κληρονομική Δημοκρατία τριών οικογενειών, με προεξάρχουσα την οικογένεια Μητσοτάκη, δεν είναι εκείνη που διαφεντεύει ακόμη και σήμερα την Ελλάδα, σε βάρος της Κοινωνικής Δημοκρατίας;

Η μήπως η αποστασία ήταν «συνωστισμός στο σπίτι του Πάνου Κόκκα και απαγγελία ποίησης από τον Νόβα», όπως ευστόχως έγραψε ο φίλος μου ο Δημήτρης Μανιάτης.

Τα πραγματικά δεδομένα δεν υπόκεινται στον περιορισμό που επιθυμεί η στειρότητα του φανατισμού, από όπου και αν προέρχεται. Είναι εξίσου αποκρουστικό δηλαδή να εξεγείρονται οι αντίπαλοι του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, επειδή λες ότι διέθετε πολιτικές ικανότητες, διορατικότητα και ρητορική δεινότητα υψηλού επιπέδου.

Φτάνει πια με την τοξική νοοτροπία που δαιμονοποιεί την άλλη άποψη!

Φτάνει πια με τα κουραφέξαλα και την ιδιότυπη δικτατορία του πολίτικαλ κορέκτ πού έκανε τον Ουμπέρτο Έκο να εξανίσταται σε ανύποπτη στιγμή, ότι η «πολιτική ορθότητα τείνει να εξελιχθεί σε νέας μορφής φονταμενταλισμό».

Στην Κυπαρισσία και στο Αpollo Resort Art Hotel, την Παρασκευή 2 Ιουνίου: «Ο Αττίκ στο Παρίσι …και άλλες ιστορίες» με τον Γιώργη Χριστοδούλου. Είσοδος ελεύθερη.

Ρε σείς, αν µας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις µέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε; Του Τούρκου συγγραφέα Engin Ardic.

29 Μαίου1453-Ένας Τούρκος γράφει για την Άλωση της Πόλης, ο Engin Ardic.


Με ένα  άρθρο, που δημοσιεύτηκε παλαιότερα στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardic, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαίου.

Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει αλήθειες για τις οποίες το Κεµαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί μεταφρασμένο μέρος του κειμένου, από την συγκεκριμένη διεύθυνση της Τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής:

ENGİN ARDIÇ“Πέρασαν 556 χρόνια (δημοσιεύτηκε το 2009 ) και γιορτάζετε (την Άλωση) σαν να ήταν χθες; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή, µ΄ αυτές τις γιορτές που κάνετε, διακηρύσσετε σε όλο τον κοσµο ότι:«αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά µας, ήρθαµε εκ των υστέρων και τα πήραμε µε τη βία».

Γιά ποιό λόγο άραγε φέρνετε στη µνήµη µια υπόθεση έξι αιώνων;

Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια µέρα θα δοθεί πίσω; Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε µερικοί ηλίθιοί της Εργκενεκόν περί όρων του 1919. Μη φοβάστε, τα 9 εκατοµµύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 17 εκατοµµυρίων, και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν.

Κι οι δικοί µας που γιορτάζουν την Άλωση είναι µια χούφτα φανατικοί µόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα. Ρε σείς, αν µας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις µέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε; Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό µας στο Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς ;

Αντί να περηφανευόμαστε µε τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε µε αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν. Όλη η Ανατολή είναι περιοχή µε την βία κατακτημένη… Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana=µανά, dolu=γεµάτη) αλλά προέρχεται από την ελληνική λέξη η Ανατολή.

Ακόμα και η ονομασία της Ισταµπούλ δεν είναι όπως µας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάµ» τράβώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».

Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαµε µόνιµη εγκατάσταση, τέλος η νοµαδική ζωή και γι’ αυτό ο λαός αγοράζει πέντε – πέντε τα διαµερίσµατα. Κανείς δεν μπορεί να µας κουνήσει, ηρεμήστε πιά…

Οι χωριάτες µας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς όμως πολλές φανφάρες….».

Το τουρκικό άρθρο της SABAH δείτε το εδώ

http://constantinoupoli.com/29-%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%851453-%CE%AD

«Οι Κρυπτοχριστιανοί» παρουσίαση του συγκλονιστικού βιβλίου του Βουρλιώτη λογοτέχνη Ν. Μηλιώρη από την Μαρία Λιακάκη.

 Μαρία Λιακάκη·

 29 Μαΐου 2017, 564 χρόνια μετά, και η θυσία του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου και των Ελλήνων Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου και των συμπολεμιστών του παραμένει ζωντανή στη μνήμη, όπως και ο ίδιος είχε προβλέψει!

Από την ομιλία μου για τα τραγικά γεγονότα της Αλώσεως, χθες 29-5, στα πλαίσια της παρουσίασης του συγκλονιστικού βιβλίου του Βουρλιώτη λογοτέχνη Ν. Μηλιώρη «Οι Κρυπτοχριστιανοί» στο βιβλιοπωλείο ΠΟΛΙΤΗΣ, ένα βιβλιοπωλείο στην καρδιά της Αθήνας με βιβλία για τις αλησμόνητες πατρίδες του Ελληνισμού.
Ευχαριστώ θερμά την Ένωση Βουρλιωτών Μ. Ασίας για την τιμητική πρόσκληση, και ιδιαιτέρως τον πρόεδρο, κ. Φώτη Καραλή. .
φωτ. Μάνος Κιλημάντζος, Ένωση Βουρλιωτών Μ. Ασίας.

Φωτογραφία της Μαρία Λιακάκη.

Το καράβι | Η Εφημερίδα των Συντακτών: Κι ό,τι κι αν γίνει τις επόμενες ημέρες, να θυμάσαι πως εσύ έχεις πετύχει.

Το καράβι.

panellinies.jpg

Κι ό,τι κι αν γίνει τις επόμενες ημέρες, να θυμάσαι πως εσύ έχεις πετύχει. Γιατί αποτυχημένος ταξιδιώτης είναι μονάχα αυτός που δεν τολμά ν’ ανέβει στο καράβι:

Σαν ένα ταξίδι με το πλοίο είναι οι πανελλαδικές εξετάσεις. Ενα ταξίδι που κράτησε αρκετά· για πολλούς κουραστικό, για τους περισσότερους ψυχοφθόρο, για όλους μια ευκαιρία για καινούργιες εμπειρίες.

Για κάποιους ήτανε μοναχικό ετούτο το ταξίδι· αρκετοί, παρ’ όλα αυτά, σμίξανε με συνοδοιπόρους, που μοιραστήκανε μαζί τους χαρές και δυσκολίες· απάντησαν ανθρώπους ενδιαφέροντες και ξεκλειδώσανε γνωστικά πεδία πρωτόγνωρα κι ενίοτε συναρπαστικά.

Πέρασες πολλές φουρτούνες και μπουρίνια όλον ετούτο τον καιρό· στιγμές που αναρωτήθηκες τι στο καλό γυρεύεις σ’ ετούτο το καράβι κι αν άξιζε τον κόπο τόση ταλαιπωρία. Που βλαστήμησες την ώρα που ανέβηκες, που πίστεψες πως είναι αδύνατο να ορθοποδήσεις μες στη θαλασσοταραχή. Αραγε να ήταν το καράβι αυτό καλή επιλογή για σένα;

Σε οδηγεί σε μιαν Ιθάκη ή πρόκειται να σε ξεβράσει σε κάποιο ξερονήσι; Πόσες φορές δεν μπήκες στον πειρασμό να δραπετεύσεις με μια από τις λέμβους του! Να ξεστρατίσεις, παρασυρμένος από μια οφθαλμαπάτη στην άκρη του ορίζοντα ή σαγηνεμένος απ’ το τραγούδι κάποιων απατηλών Σειρήνων.

Πήρες πολλά μαθήματα ζωής μέσα σ’ ετούτο το καράβι. Είδες πως κάποιοι ταξιδεύουνε στην πρώτη θέση κι έχουν ό,τι χρειάζεται για να τα βγάλουν πέρα· μισθώνουνε συμβούλους και προσλαμβάνουν βοηθούς, έχουν ανέσεις και πρόσβαση στις καλύτερες υποδομές του πλοίου.

Την ίδια ώρα, άλλοι πολλοί ταξιδεύουν στριμωγμένοι στο κατάστρωμα, αποκλεισμένοι από τα vip σαλόνια και τα εστιατόρια, δίχως αχθοφόρους και καλοπληρωμένους οδηγούς· πορεύονται μ’ έναν υπνόσακο μονάχα και πρόχειρη τροφή στην τσάντα, εφόδια ανεπαρκή για τον μακρύ τον δρόμο. Κι αισθάνεσαι πως το καράβι ετούτο δεν έχει φλάμπουρό του την ισότητα και τη δικαιοσύνη.

Μα, τώρα, βλέπεις το λιμάνι να σιμώνει. Κι είσαι αυτός ο ταξιδιώτης που απολαμβάνει το ξημέρωμα μιας καινούργιας μέρας, όρθιος στο κατάστρωμα, προσμένοντας τη λυτρωτική του αποβίβαση. Και περιμένεις την αναγγελία για να κατέβεις μαζί με τους υπόλοιπους και να ανοίξει ο καθένας τον δικό του δρόμο.

Γιατί το τέλος αυτού του ταξιδιού είναι ξεκίνημα ενός καινούργιου, που θα σε οδηγήσει σ’ άλλους προορισμούς κι άλλα ταξίδια. Απόλαυσε, λοιπόν, τη θέα και να ’σαι ευχαριστημένος από τον εαυτό σου, γιατί κατόρθωσες κι έφτασες στο λιμάνι. Σε λίγο θα χαθείς στα συναρπαστικά μονοπάτια της ζωής σου κι ετούτο το ταξίδι θα ’ναι μια αμυδρή ανάμνηση.

Κι ό,τι κι αν γίνει τις επόμενες ημέρες, να θυμάσαι πως εσύ έχεις πετύχει. Γιατί αποτυχημένος ταξιδιώτης είναι μονάχα αυτός που δεν τολμά ν’ ανέβει στο καράβι.

Παραχωρούνται στο Δήμο Οιχαλίας τα κτήρια που στέγαζαν τα Ειρηνοδικεία Δωρίου και Μελιγαλά

Με ανακοίνωση των 3 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ: Παραχωρούνται στο Δήμο Οιχαλίας τα Ειρηνοδικεία Δωρίου και Μελιγαλά

Γράφτηκε από την 

Με ανακοίνωση των 3 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ: Παραχωρούνται στο Δήμο Οιχαλίας τα Ειρηνοδικεία Δωρίου και Μελιγαλά 

 Τη δωρεάν παραχώρηση στο Δήμο Οιχαλίας των ακινήτων του Δημοσίου όπου στεγάζονταν τα Ειρηνοδικεία Δωρίου και Μελιγαλά, γνωστοποιούν με κοινή ανακοίνωσή τους οι τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στο νομό, Γιώργος Κατρούγκαλος, Παναγιώτα Κοζομπόλη και Πέτρος Κωνσταντινέας.

Η εν λόγω ανακοίνωση αναφέρει: «Με το άρθρο 23 του σχεδίου νόμου του υπουργείου Οικονομικών, «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 20155/2376 και άλλες διατάξεις», που κατατέθηκε στη Βουλή και αναμένεται να ψηφιστεί εντός της τρέχουσας εβδομάδας, παραχωρούνται χωρίς αντάλλαγμα στο Δήμο Οιχαλίας, τα ακίνητα που στέγαζαν παλαιότερα, τα Ειρηνοδικεία Δωρίου και Μελιγαλά».

Συγκεκριμένα «το Ελληνικό Δημόσιο παραχωρεί τα παραπάνω ακίνητα χωρίς αντάλλαγμα, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν από το Δήμο Οιχαλίας είτε για στεγαστικές και λειτουργικές του ανάγκες, είτε για πολιτιστικές δράσεις. Η μοναδική υποχρέωση του δήμου, είναι να συντηρεί τα παραχωρούμενα κτήρια. Διαφορετικά σε περίπτωση μη χρησιμοποίησής τους για το σκοπό του διατέθηκαν, αίρεται η παραχώρηση με απόφαση του υπουργού Οικονομικών».

Και η ανακοίνωση των βουλευτών Μεσσηνίας καταλήγει ως εξής: «Με την παραχώρηση αυτή ικανοποιούνται πάγια αιτήματα του Δήμου Οιχαλίας και των κατοίκων της περιοχής, στο πλαίσιο μιας γενικότερης αντίληψης της παρούσας κυβέρνησης, καθότι ανάλογες παραχωρήσεις κτηρίων γίνονται και προς άλλους δήμους της χώρας».

Θυμίζουμε πάντως ότι ο Δήμος Μεσσήνης αγόρασε το παλιό Ειρηνοδικείο της πόλης από το ΤΑΙΠΕΔ 230.000 ευρώ και τα χρήματα θα δοθούν σε 5 ετήσιες δόσεις. Το εν λόγω ακίνητο πέρασε στην κατοχή του Δήμου Μεσσήνης πέρυσι το Μάρτιο και η πρώτη δόση καταβλήθηκε κατά την υπογραφή της σύμβασης αγοραπωλησίας.

Πέμπτη 1 Ιουνίου: «9η Τακτική Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας, έτους 2017″. Παρασκευή 2 Ιουνίου: « 25η Τακτική συνεδρίαση Οικονομικής Επιτροπής ».

« 25η  Τακτική  συνεδρίαση Οικονομικής Επιτροπής »

          Σας καλούμε να έλθετε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δήμου Τριφυλίας, στις 02-06-2017, ημέρα Παρασκευή και ώρα 13.00, για τακτική συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής και λήψη αποφάσεως για τα πιο κάτω θέματα :

  • Έγκριση του πρακτικού ελέγχου των δικαιολογητικών προσωρινού αναδόχου του έργου «Ανάπλαση κοινοχρήστων χώρων Καλό Νερού»

  • Καθορισμός όρων του ανοικτού διαγωνισμού «Δημοτική Οδοποιία Φιλιατρών»

  • Καθορισμός όρων του συνοπτικού διαγωνισμού «Δημοτική Οδοποιία ΔΕ Αυλώνος»

  • Επικύρωση πρακτικού κλήρωσης για την ανάδειξη της Επιτροπής Διενέργειας του Συνοπτικού Διαγωνισμού «Δημοτική Οδοποιία ΔΕ Αυλώνος»

  • Συγκρότηση Επιτροπών Αξιολόγησης Ενστάσεων για τον Συνοπτικό Διαγωνισμό «Δημοτική Οδοποιία ΔΕ Αυλώνος» και για τον Ανοικτό Διαγωνισμό «Δημοτική Οδοποιία Γαργαλιάνων»

  • Προέλεγχος και προέγκριση του Απολογισμού του Δήμου Τριφυλίας, οικ. έτους 2015

  • Προέλεγχος ισολογισμού και αποτελεσμάτων χρήσης οικ. έτους 2015, του Δήμου Τριφυλίας και σύνταξη της έκθεσης διαχείρισης

  • Έγκριση δαπανών και ψήφιση διάθεσης πιστώσεων προϋπολογισμού Δήμου Τριφυλίας, οικ. έτους 2017

Παρακαλείσθε σε περίπτωση αδυναμίας σας, να μας το γνωρίσετε για να ειδοποιηθεί το αναπληρωματικό μέλος σας.                                                                                                                                       

                                                                             Η   ΠΡΟΕΔΡΟΣ

                                                                 ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΟΥ  ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ

Μενέλαος Λουντέμης, 40 χρόνων από το θάνατό του. …Οδός Αβύσσου αριθμός 0, Συννεφιάζει, Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος…

«Μενέλαος Λουντέμης (1906-1977)» του Φίλιππου Φιλίππου.Εκτύπω

«Μενέλαος Λουντέμης (1906-1977)» του Φίλιππου Φιλίππου

Το 2015 επανεκδόθηκαν αρκετά βιβλία του Μενέλαου Λουντέμη από τις εκδόσεις Πατάκη (πήραν τη σκυτάλη από τα Ελληνικά Γράμματα και τον Δωρικό), ανάμεσά τους τα κλασικά Οδός Αβύσσου αριθμός 0, Συννεφιάζει, Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος…, Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους, Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα. Το 2016 επανεκδόθηκε το Άπαντα τα ποιητικά (περιλαμβάνει τις ποιητικές συλλογές Κραυγή στα πέρατα, Θρηνολόι και άσμα για το σταυρωμένο νησί, Το σπαθί και το φιλί, Κοντσέρτο για δυο μυδράλια κι ένα αηδόνι, Πυρπολημένη μνήμη, Οι εφτά κύκλοι της μοναξιάς), ενώ για το 2017, την επέτειο των 40 χρόνων από το θάνατό του, πρόκειται να εκδοθεί το Θησέας, ένα βιβλίο για παιδιά και εφήβους.

Ο Μενέλαος Λουντέμης γεννήθηκε στην Αγία Κυριακή της Μικράς Ασίας, κοντά στη Νικομήδεια. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Βαλασιάδης και προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Πόλης που χρεοκόπησε μετά από την εγκατάστασή της στο ελληνικό κράτος. Το μοναδικό αγόρι από τα πέντε παιδιά του Γρηγόρη Μπαλάσογλου (που με την εγκατάστασή του στην Ελλάδα έγινε Βαλασιάδης) και της Δόμνας Τσουφλίδη έζησε την παιδική του ηλικία στα Βοδενά (Έδεσσα) και αργότερα στη Θεσσαλονίκη. Ορφανός από μικρός, μπήκε στη βιοπάλη και αναγκάστηκε να κάνει διάφορες δουλειές (μικροπωλητής, ψάλτης, δάσκαλος, εργάτης σε κεραμοποιία). Αργότερα, κατέβηκε στην Αθήνα και αμέσως μπήκε στους κύκλους των αριστερών διανοουμένων, οι οποίοι σύχναζαν στη λέσχη «Σαν Σουσί» της οδού Πατησίων. Αυτό έγινε την περίοδο 1926-1930, όταν στην Ελλάδα αναπτυσσόταν μια «προλεταριακή» λογοτεχνία που θύμιζε τον «σοσιαλιστικό ρεαλισμό» που προερχόταν από τους συγγραφείς της Σοβιετικής Ένωσης (Μαξίμ Γκόρκι), αλλά και την ανάλογη ευρωπαϊκή λογοτεχνία (Κνουτ Χάμσουν, Παναΐτ Ιστράτι).

Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα σε πολύ νεαρή ηλικία, δημοσιεύοντας ποιητικές συλλογές στην Αγροτική Ιδέα της Έδεσσας το 1927 και το 1928, τις οποίες υπέγραφε με το πραγματικό του όνομα (Τάκης Βαλασιάδης). Γύρω στο 1930 δημοσίευσε ποιήματα και διηγήματα στο περιοδικό Νέα Εστία. Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμό του ήταν το 1934 στο διήγημα «Μια νύχτα με πολλά φώτα κάτω από μια πόλη με πολλά αστέρια».

Στην Κατοχή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Μετά την Απελευθέρωση έγινε γραμματέας του ΕΑΜ Λογοτεχνών-Ποιητών, θέση που κατείχαν πριν από αυτόν ο Θέμος Κορνάρος, ο Νίκος Καββαδίας κι ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου εξορίστηκε στη Μακρόνησο και τον Αϊ-Στράτη και το 1956 πέρασε από δίκη για το βιβλίο του Βουρκωμένες μέρες, μια συλλογή διηγημάτων, όπου κατά το κατηγορητήριο «αναφέρονται προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας». Ήταν η εποχή του λεγόμενου «ελληνικού μακαρθισμού», όταν οι υπηρεσίες Ασφαλείας δημιούργησαν ειδικό γραφείο διώξεων του βιβλίου, των συγγραφέων και των εκδοτών. Στη δίκη του οι μάρτυρες κατηγορίας υποστήριξαν πως το συγκεκριμένο βιβλίο προπαγάνδιζε τις πολιτικές του ιδέες, έθιγε την έννοια του Κράτους, κλόνιζε την εμπιστοσύνη του λαού στη Δικαιοσύνη και καλλιεργούσε «το μίσος μεταξύ των μαζών». Αντίθετα, οι μάρτυρες υπεράσπισης, όλοι σημαντικοί εκπρόσωποι της ελληνικής πνευματικής ζωής (Γιώργος Θεοτοκάς, Κώστας Βάρναλης, Στρατής Δούκας, Ασημάκης Πανσέληνος, Κώστας Κοτζιάς),υποστήριξαν πως το βιβλίο του είναι ένα εξαιρετικό λογοτεχνικό έργο, γεμάτο αγάπη για τον άνθρωπο και πίστη στην πορεία του προς το μέλλον.

Στην παρέμβαση του προέδρου του δικαστηρίου, ο οποίος του είπε «αν πράγματι νιώθεις στοργή για το παιδί και τη γυναίκα σου, θα ’πρεπε να ’χεις κάνει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ», ο Λουντέμης απάντησε με μια ιστορικής αξίας φράση: «Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια [του ανθρώπου] δύο. Δεν θα τα κάνω εγώ τέσσερα».

Από το 1958 ως τη μεταπολίτευση του 1974 έζησε αυτοεξόριστος στη Ρουμανία. Στο μεταξύ, το 1962 το ελληνικό κράτος του αφαίρεσε την ιθαγένεια με βάση κάποιο Βασιλικό Διάταγμα, διότι «κατά την εποχή του συμμοριτοπολέμου έδρασεν αντεθνικώς εις το εξωτερικόν», κάτι ανακριβές, αφού εκείνη την περίοδο ήταν εξόριστος σε νησί. Επανήλθε στην Ελλάδα, μετά την πτώση της απριλιανής δικτατορίας, μα δεν πρόλαβε να χαρεί την επιστροφή του. Πέθανε ενώ οδηγούσε, από καρδιακή προσβολή, στην Αθήνα, στις 22 Ιανουαρίου του 1977, λίγους μήνες μετά την επιστροφή του από τη Ρουμανία.

Ο Λουντέμης ήταν πολυγραφότατος και κάλυψε όλα σχεδόν τα είδη του γραπτού λόγου (πεζογραφία, ποίηση, δοκίμιο, θέατρο, παιδική λογοτεχνία, μετάφραση). Οι ήρωές του ήταν συνήθως άτομα περιθωριακά, αλήτες, μποέμ, άνεργοι, όπως εκείνοι του Δημοσθένη Βουτυρά. Έγραψε επίσης βιβλία για τρεις πνευματικές μορφές της Ελλάδας, τον Μιλτιάδη Μαλακάση, τον Κώστα Βάρναλη και τον Άγγελο Σικελιανό. Από τη δεκαετία του ’50 και μετά, εγκατέλειψε τους ήρωες του κοινωνικού περιθωρίου και ασχολήθηκε με τους εργάτες και τους κατατρεγμένους αγωνιστές της Αριστεράς, αλλά και με τους αιρετικούς αριστερούς. Κατέγραψε σε λογοτεχνική μορφή τα μαρτύρια των εγκλείστων στη Μακρόνησο στο μυθιστόρημα Οδός Αβύσσου αριθμός μηδέν. Σύμφωνα με την πλοκή, στον αριθμό Μηδέν της οδού Αβύσσου δεν μένουν µόνο δήµιοι και θύµατα. Σε αυτή την κοινωνία της παράνοιας, διαβάζουμε, ανήκει και ο ασυμβίβαστος ιδεολόγος, ο µικροαπατεώνας, ο περιθωριακός βασανιστής, αλλά και ο ψευτοδιανοούµενος, ένας «ανανήψας» που απαγγέλλει ποίηση στους παλιούς συντρόφους του.

O ίδιος υποστήριζε πως δεν τον ενδιαφέρει η Τέχνη αλλά η καταγραφή της πραγματικότητας και η κατάδειξη της κοινωνικής ανισότητας. Στα έργα του, εκτός από τους απόκληρους της ζωής και τους αδικημένους, δίνει την προσωπική του οπτική της μοναξιάς, του ανεκπλήρωτου του έρωτα και της δυστυχίας του κόσμου.

Ήταν ένας συγγραφέας που αγαπήθηκε από τους νέους της δεκαετίας του ’50 και του ’60, (ιδιαίτερα δημοφιλές έγινε το βιβλίο του Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα), μα και των επόμενων γενεών, παρά την εχθρότητα των κριτικών απέναντί του, οι οποίοι τον κατηγόρησαν για άκρατο λυρισμό και προσπάθεια να συγκινήσει το αναγνωστικό κοινό με τρόπο που αγγίζει τα όρια του μελό. Αυτό πάντως δεν απείχε από την πραγματικότητα, καθώς δεν κατάφερε να απαλλαγεί από τον λυρισμό που τον είχε ωθήσει να γράψει ποιήματα.

http://diastixo.gr/arthra/7068-menelaos-lountemis-filippou

Axtenisto Kadaifi

 «Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΛΟΥΝΤΕΜΗ»

» Το διάλειμμα είχε τελειώσει. Ο Πρόεδρος χτύπησε μερικές φορές το κουδούνι για να γίνει ησυχία και είπε με βαριά. Βραχνιασμένη φωνή.
-Να περάσει ο επόμενος μάρτυρας. Κωνσταντίνος Βάρναλης.
-Κωνσταντίνος Βάρναλης!…επανέλαβε ο κλητήρας με ακόμα πιο δυνατή φωνή.
Ο δάσκαλος, που μόλις είχε μπει στην αίθουσα κοιτούσε με χλευασμό και απάθεια. Δεν περίμενε να τον ειδοποιήσουν. Μόλις το πληροφορήθηκε απ’τις εφημερίδες ντύθηκε τα γιορτινά του και ήρθε να υπερασπιστεί το συγγραφέα και το βιβλίο του. Δεν λογάριασε ούτε γηρατειά, ούτε φόβο, ούτε κρύο, ούτε κούραση. Διέσχισε τα πυκνά στίφη των πραιτοριανών πούχαν κυκλώσει ολόκληρο το τετράγωνο και μπήκε στην αίθουσα.
-Κωνσταντίνος Βάρναλης!.. ξανακούστηκε η φωνή του κλητήρα.
-Δάσκαλε εσένα φωνάζουν, του λέει ο Νίκος Παπάς.
-Εμένα; Τότε τι Κωνσταντίνος λέει αυτός ο… άιντε ας μη το πω…
-Περάστε κύριε Βάρναλη, είπε με κάποια ευγένεια ο Πρόεδρος που έκανε το διανοούμενο.
Ο δάσκαλος πλησίασε στην έδρα των δικαστών ορκίστηκε και άρχισε να μιλά:
-Δεν ήρθα εδώ για να υποστηρίξω απλώς το Λουντέμη. ΗΡΘΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΩ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ.
Γιατί αν οι αστυνομικές αρχές εξακολουθήσουν να επεμβαίνουν σε ξένα εδάφη, τότε δεν αποκλείεται να συλληφθεί και ένας επιστήμονας που μπορεί να πει π.χ. “η ατομική βόμβα θα καταργήσει τα σύνορα…”
-Βλέπω την αίθουσα του δικαστηρίου γεμάτη από άγνωστους νέους! Τη χαρά και την ελπίδα του καλύτερου Αύριον!
Δεν χάνεται η Ελλάδα όταν έχει τέτοια νεολαία, διάδοχο εκείνης που κατέβαζε τον αγκυλωτό σταυρό απ’την Ακρόπολη και εκείνης που βάδιζε στο Σκοπευτήριο τραγουδώντας: “Έχε για καημένε κόσμε…” Τι έτρεξε να δει και ν’ακούσει εδώ μέσα η νεολαία- η πνευματική και πολιτιστική ηγεσία ενός καλύτερου Αύριον; Δεν έτρεξε ν’ακούσει και να δει. Να συμπαρασταθεί ήρθε. Να δώσει τον παλμό της και τη σκέψη της βοήθημα και στήριγμα του Λόγου του Ελεύθερου, που τον έχετε καθίσει στο σκαμνί. Να σώσει το χρέος του Λόγου να ελέγχει και να φρονηματίζει και να οδηγεί το σύνολο στο δρόμο της εθνικής κάθαρσης της Πολιτείας. ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΓΕΝΙΚΑ, ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟ ΔΙΚΙΟ, ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ. ΤΟΠΕ ΚΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΕΥΡΥΠΙΔΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ: «ΒΕΛΤΙΟΥΣ ΤΕ ΠΟΙΟΥΜΕΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΑΣ ΕΝ ΤΑΙΣ ΠΟΛΕΣΙ».
Τι σημαίνει τούτο. Χτυπάμε το κακό και εξαιρούμε το καλό. Αυτό δε μπορεί να γίνει χωρίς έλεγχο του κακού. Κι αυτόν τον έλεγχο θέλησε να εμποδίσει η κατηγορούσα αρχή. Γιατί τον φοβάται. Έμμεσα υποστηρίζει τους αιτίους του κακού. Όλη σχεδόν η κατηγορία της εσχάτης προδοσίας (τι εύκολη κατηγορία σε καιρό παρακμής!) στηρίζεται σε μια μόνο φράση. Τη Ρηνούλα, την ηρωίδα του πρώτου διηγήματος του Λουντέμη, την κυνηγάν οι σάτυροι χαρτοπαίκτες, αλλά τη σώζουν οι εργάτες που δουλεύουν στο γειτονικό γιαπί. Και της λένε: “Μη φοβάσαι όσο βρίσκεσαι στα χέρια της εργατιάς”. Μ’αυτή τη φράση ο συγγραφέας συκοφαντεί όλην την αστικήν τάξην και υπογραμμίζει την αρετή της λαϊκής τάξης…
Μα τι να γίνει. Ο συγγραφέας έχει χρέος να λέει την αλήθεια. Κι η αλήθεια είναι πως, πάντα στα χρόνια της παρακμής , η διαφθορά είναι προνόμιο εκείνων που έχουν τη δύναμη της “ευπόρου τάξεως”. Και ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι οι λαοί (ευτυχώς) διεφθαρμένοι. Αυτό είναι αλήθεια- κι αυτήν την αλήθεια είχε χρέος ο λογοτέχνης να μη τη διαστρέψει για λόγους “εξωτερικούς” (ας πούμε έτσι). ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ, ΚΥΡΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑΝΑΙ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΑ ΕΞΗΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ: ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΓΡΑΜΜΕΝΟ; ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ; ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ; ΓΙΑΤΙ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.
Ο Λουντέμης απαντά σωστά και στα τρία αυτά ερωτήματα…
-Είμαστε σύμφωνοι μ’ όλα αυτά, κύριε Βάρναλη, λέει διακόπτοντας το δάσκαλο ο Εισαγγελέας Κατεβαίνης. Πράγματι ένα έργο Τέχνης πρέπει να απαντά στα τρία αυτά ερωτήματα. Όταν όμως παραμορφώνεται η αλήθεια;
-Ποια αλήθεια; ρωτά όλο απορία ο δάσκαλος.
-Στο βιβλίο του Λουντέμη παραμορφώθηκε η αλήθεια και μάλιστα κατά τον χειρότερο τρόπο.
-Όχι!… φώναξε ο Βάρναλης. Δεν παραμορφώθηκε καμιά αλήθεια! Και μάλιστα ο Λουντέμης δεν είπε απ’αυτήν την αλήθεια στα βιβλία του παρά μόνο ελάχιστα ψίχουλα!
-Όταν γενικεύει μεμονωμένα περιστατικά και παρουσιάζει ολόκληρη την αστική τάξη διεφθαρμένη δεν είναι παραμόρφωση; είπε όλο θυμό ο Εισαγγελέας.
-Όχι!.. απάντησε κοφτά ο δάσκαλος. Δικαίωμά του είναι να γενικεύει! Δικαίωμα και καθήκον του! Σ’όλη την ιστορία της ανθρωπότητας διεφθαρμένος δεν είναι ποτέ ο λαός…
Εδώ επεμβαίνει ο Πρόεδρος και ρωτά κάτι.
-Πιο δυνατά! Φώναξε ο Βάρναλης φέρνοντας το χέρι στο αυτί του, σημάδι ότι δεν άκουσε την ερώτηση.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ… Κύριε μάρτυς είναι ένοχος ο κατηγορούμενος..
ΒΑΡΝΑΛΗΣ (Με έμφαση): Ένοχος; Όχι! ΓΙΑ ΝΑ ‘ΝΑΙ ΕΝΟΧΟΣ ΕΝΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ; ΠΡΩΤΟΝ: ΖΩΝΤΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΔΙΚΙΑΣ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΠΑΕΙ; ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΗΤΕΣ Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΥΣ; ΔΕΥΤΕΡΟ: ΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΠΕΣΕΙ ΣΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΣΥΝΤΑΧΘΕΙ; ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΡΑΝΝΙΣΜΕΝΟ Η ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΡΑΝΝΟ; ΚΑΙ ΤΡΙΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: ΑΝ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΑΕΙ Σ΄ ΕΘΝΙΚΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ; ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ Η ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΥΣ;
Δηλαδή με τους κιοτήδες θα πάει ή με τα παλικάρια; Γνωρίζω τον κατηγορούμενο από έφηβο. Τον γνωρίζω σαν συγγραφέα, και σαν Έλληνα. Και σας δηλώνω κατηγορηματικά: Και στις τρεις ερωτήσεις ο κατηγορούμενος έδωσε αυτές τις απαντήσεις. Δεν είναι ένοχος. (…)
[…] Έγινε ησυχία. Στην έδρα έτριξε αμήχανα κάποιο κάθισμα. Ένας σύνεδρος σηκώθηκε, στράφηκε κατά το μέρος που βρισκόταν ο δάσκαλος και λέει:
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Εις ένα από τα υπό κατηγορίαν κείμενά του και συγκεκριμένα εις το υπό τον τίτλον «Οι λύκοι ανεβαίνουν στον ουρανό»…
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Ε;…
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Ο Συγγραφεύς -δια να σώσει την τρυφεράν Ειρηνούλαν από την βουλιμίαν των αφεντικών της- την παραδίδει εις τας χείρας των εργατών.
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Καλά κάνει.
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Δε θα μπορούσε, έξαφνα, να την παραδώσεις εις χείρας εκείνων οίτινες είναι εντεταλμένοι για την φρούρησιν της τιμής των…
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Ποιονών. Των χωροφυλάκων;
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Βεβαίως.
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Όχι! Θα την πουλούσαν στο μπουρδέλο.
ΣΥΝΕΔΡΟΣ: Κύριε Βάρναλη…
ΒΑΡΝΑΛΗΣ: Τη γνώμη μου δε ζητήσατε; Τη γνώμη μου είπα. Ξέρω, εσείς έχετε άλλην γνώμη. Αλλά δεν είσθε σεις ο μάρτυρας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τίποτε άλλο κ. Βάρναλη. Μπορείτε ν΄ αποσυρθείτε.
ΒΑΡΝΑΛΗΣ (δυνατά): ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΗΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΘΩΩΣΕΤΕ «ΛΟΓΩ ΑΜΦΙΒΟΛΙΩΝ»! ΑΝ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΣΑΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ ΤΟΝ!
Δεν έχει κανένα ελαφρυντικό. Κανένα! Σας το λέω εγώ!.
[…] Κάποτε το Δικαστήριο διέκοψε κι ο κόσμος άρχισε να βγαίνει. Ο δάσκαλος έτρεξε μέσα για να δει το Λουντέμη. Μάταια. Μόλις τελείωσε η δίκη τον φευγάτισαν κρυφά από μία μυστική θύρα του εσωτερικού της στοάς. Κανείς δεν τον αντιλήφθηκε. Μόνο ο Φώτης ο Πολυμέρης κάτι μυρίστηκε και έτρεξε μαζί με τον αδερφό του, σφουγκίζοντας τα μάτια τους. Τι θέαμα ήταν αυτό! Ο “αδερφός τους ο Μέλιος” δεμένος στα βαριά σίδερα σαν τον ληστή. Ο δάσκαλος καταστεναχωρημένος, βγήκε στο δρόμο όπου τα πλήθη περίμεναν άδικα να δουν τον αλυσοδεμένο συγγραφέα και χάθηκε μέσα σ’αυτά.»
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο Μενέλαος Λουντέμης δικάστηκε το 1956 για “εσχάτη προδοσία”, λόγω μιας συλλογής διηγημάτων του. Η πηγή μας είναι το αξιόλογο βιβλίο του Λάμπρου Ζιώγα «Η Δίκη του Μενέλαου Λουντέμη».

Axtenisto Kadaifi

Axtenisto Kadaifi «Κάποια χρονιά που είχα συγκεντρωμένα στην Γ΄ ελληνικού πολλά καλά παιδιά, τους δίδαξα ολάκερο τον “Εθνικό Ύμνο” του Σολωμού, που δεν τον είχε το πρόγραμμα. Βρέθηκε αμέσως ο “επιστήμονας” του χωριού να με καταγγείλει στο υπουργείο ότι υπονομεύω την αθάνατον ημών γλώσσαν άτε διδάσκων εις τους παίδας τον “Εθνικόν Ύμνον!”. Πού να το φανταζότανε ο Σολωμός ότι ο ύμνος του θα μπορούσε να χρησιμέψει για τεκμήριο εθνικής προδοσίας. Και το υπουργείο με κάλεσε “εις απολογίαν!”.

 

Μεγάλη εκδήλωση τιμής για την 3η Μεραρχία του ΔΣΕ – Ομιλία του Τηλέμαχου Δημουλά (VIDEO – ΦΩΤΟ).

Στο μνημείο κατέθεσαν στεφάνια η ΚΕ του ΚΚΕ, το ΚΣ της ΚΝΕ και η Γεωργία Ραγκάκου, αδερφή του Βαγγέλη Ρογκάκου πολιτικού επιτρόπου της 3η Μεραρχίας του ΔΣΕ. Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης όταν ο Αλέκος Τσουκόπουλος, εγγονός του ταγματάρχη του ΔΣΕ Αλέκου Τσουκόπουλου, παράδωσε στην ΚΕ του ΚΚΕ το όπλο του Δημήτρη Γιαννακούρα – Πέρδικα που ήταν ταγματάρχης της 3ης Μεραρχίας. (δείτε εδώ video)

Το Σάββατο σε κλίμα συγκίνησης και περηφάνιας παρουσιάστηκε το λεύκωμα – αφιέρωμα στην 3η Μεραρχία. (Διαβάστε ΕΔΩ και ΕΔΩ). Η κατασκήνωση της Αγίας Μαρίνας λειτούργησε από την Παρασκευή (διαβάστε ΕΔΩ).

 

 

Έφυγε από τη ζωή ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ένα μικρό αφιέρωμα από το Radio Arvila (video). Ο τελευταίος …επιζών

Έφυγε από την ζωή ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης!

Από neolaia.gr Team • 29 Μαΐου 2017

Ο πρώην πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, απεβίωσε σε ηλικία 99 ετών.

Έφυγε από τη ζωή ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας τα ξημερώματα της Δευτέρας 29/5.

Η ανακοίνωση της οικογένειας του αναφέρει: «Σήμερα στη 01:00 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έφυγε από τη ζωή, περιστοιχισμένος από τους ανθρώπους που αγαπούσε και τον αγαπούσαν”.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έφυγε από την ζωή 5 χρόνια και 23 μέρες μετά την σύζυγο του, Μαρίκα. Τον τελευταίο καιρό, οι πληροφορίες αναφέρουν, πως η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί, με αφετηρία τον θάνατο της αγαπημένης του συζύγου.

Ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας την περίοδο 1990-1993.

Καταγόμενος από οικογένεια με πολιτική παράδοση ασχολήθηκε από νωρίς με την πολιτική εκλεγόμενος βουλευτής Χανίων ήδη από τις βουλευτικές εκλογές του 1946.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ενώσεως Κέντρου λαμβάνοντας μέρος στον επονομαζόμενο Ανένδοτο Αγώνα των ετών 1961 – 1963, κατά της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που οδήγησε την κεντρώα παράταξη στην εξουσία έπειτα από μακρά περίοδο παραμονής της στην αντιπολίτευση, καθώς και στην κρίση που ακολούθησε του Ιουλίου του 1965, οπότε ερχόμενος σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου αποχώρησε από την κυβέρνηση μαζί με άλλα στελέχη, χαρακτηριζόμενοι επί τούτου «αποστάτες» και «προδότες» της Ένωσης Κέντρου, σχηματίζοντας τις λεγόμενες «κυβερνήσεις των Αποστατών» (του Αθανασιάδη-Νόβα, του Τσιριμώκου και του Στεφανόπουλου).

Με το ξέσπασμα του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου συνελήφθη και εν συνεχεία μετέβη στο εξωτερικό, όπου και ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση.

Μεταπολιτευτικά δημιούργησε το «Κόμμα Νεοφιλελευθέρων» που εξέλεξε στις εκλογές του 1977 δυο βουλευτές, τον ίδιο και τον Παύλο Βαρδινογιάννη.

Στη συνέχεια (1978) εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και την 1η Σεπτεμβρίου 1984 εξελέγη αρχηγός της. Ηγήθηκε του κόμματος στις εκλογές του 1985, στις οποίες και ηττήθηκε. Μετά την ήττα παραιτήθηκε και έθεσε εκ νέου θέμα ηγεσίας.

Στις εσωκομματικές εκλογές που ακολούθησαν επανεξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.

Στις δύο βουλευτικές εκλογές του 1989 δεν κατάφερε να κερδίσει την αυτοδυναμία, το πέτυχε όμως σε αυτές της 9ης Απριλίου του 1990, οπότε και σχημάτισε κυβέρνηση υπό την προεδρία του.

Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 1993 ηττήθηκε και παραιτήθηκε από την ηγεσία της ΝΔ, του απονεμήθηκε δε ο τίτλος του Επιτίμου Προέδρου του κόμματος.

Από τότε εκλεγόταν βουλευτής μέχρι το 2004.

Παρά την παύση της κοινοβουλευτικής του δράσης εξακολουθεί να προβαίνει σε πολιτικές παρεμβάσεις διαμέσου των μέσων ενημέρωσης ή της επαφής του με πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες.

Ήταν ανιψιός του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Παιδιά του είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Ντόρα Μπακογιάννη.

Τρίτη 30 Μαΐου: Στο Περιφερειακό Συμβούλιο έργα των Δήμων Τριφυλίας και Οιχαλίας.

Στο Περιφερειακό Συμβούλιο έργα Τριφυλίας και Οιχαλίας

Γράφτηκε από την 

Στο Περιφερειακό Συμβούλιο έργα Τριφυλίας και Οιχαλίας 

 Προγραμματικές συμβάσεις για έργα στους Δήμους Τριφυλίας και Οιχαλίας, πρόκειται να εγκρίνει το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου, που συνεδριάζει την Τρίτη 30 Μαΐου, στις 4 το απόγευμα.

Συγκεκριμένα, αναμένεται να εγκρίνει τις συμβάσεις: Μεταξύ της Περιφέρειας Πελοποννήσου, του Δήμου Τριφυλίας και του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης, για τη βελτίωση – συντήρηση της οδού Μονή Κατσιμικάδας και του δρόμου 9η εθνική οδός – Ράχες – αρχαιολογικός χώρος Περιστεριάς.

Μεταξύ της Περιφέρειας Πελοποννήσου, του Δήμου Οιχαλίας και του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης, για το διανομαρχιακό δρόμο 7η  επαρχιακή οδός – Νέδα – Λύκαιο Αρκαδίας.

Ακόμα, πρόκειται: Να εγκρίνει την παράταση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων της Κυπαρισσίας, λόγω της διοργάνωσης της 4ης Λευκής Νύχτας, στις 3 Ιουνίου. Να αποδεχθεί χρηματοδότηση 5 εκ. ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Δευτέρα 29 Μαΐου 2017 στην Καλαμάτα: «Πέτρος ο Λαμπαδάριος, ο Μότσαρτ της Ανατολής»

Δραματοποιημένη μουσική αφήγηση ,
«Πέτρος ο Λαμπαδάριος , ο Μότσαρτ της Ανατολής»

Δραματοποιημένη μουσική αφήγηση με τίτλο «Πέτρος ο Λαμπαδάριος, ο Μότσαρτ της   Ανατολής, αφιερωμένη στη ζωή του μεγαλύτερου Έλληνα μουσικού των τελευταίων αιώνων, με αφορμή την συμπλήρωση 240 χρόνων από τον θάνατό του, συνδιοργανώνουν τη Δευτέρα 29 Μαΐου και ώρα 20:00, στο Αμφιθέατρο «Θεόδωρος Αγγελόπουλος» του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας, ο  Πολιτιστικός και Καλλιτεχνικός Σύλλογος «Αινούντες» και ο Σύλλογος Αποφοίτων «Μαρία Κάλλας» του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας.

Ο Πέτρος ο Λαμπαδάριος γεννήθηκε το 1730 σε ένα χωριό  του Ταϋγέτου πιθανόν  τις Κολλίνες ή τους Γοράνους  Στα μέσα του 18ου αιώνα θα μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη όπου θα γίνει Λαμπαδάριος, δηλαδή αριστερός ψάλτης του Πατριαρχείου. Γρήγορα θα γίνει γνωστός ως  παγκοσμίου φήμης δάσκαλος της Βυζαντινής και κοσμικής μουσικής δημιουργίας, με πλειάδα μαθητών Ρωμηών, Τούρκων , Αρμενίων αλλά και Περσών, θα χαρακτηριστεί ως  πηγή της Βυζαντινής μουσικής, ενώ θα πεθάνει νέος σε ηλικία 47 ετών το έτος 1777.

Ο βίος του έντονος και παραμυθώδης, περιλαμβάνει πέραν της αγνής μουσικής δημιουργίας,- η οποία αποτελεί ακόμη και σήμερα το βασικό εκκλησιαστικό ρεπερτόριο- ίντριγκες, σχέσεις με δερβίσηδες, εγκλεισμό σε ψυχιατρείο, στήριξη με ευρηματικό τρόπο της οθωμανικής μουσικής, θρησκευτική ανεκτικότητα, πόνο, μοναξιά, στο περιβάλλον της πολυπολιτισμικής Κωνσταντινούπολης του 18ου αι.

. Σας ευχαριστούμε για την συνεργασία.Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.

Οι Σύλλογοι

“ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ” “ΑΙΝΟΥΝΤΕΣ”

Athanasios Kousathanas

Δημοσιεύτηκε στις 5 Μαΐου  2017

Ο Δήμος Μυκόνου και η ΚΔΕΠΠΑΜ διοργάνωσαν Μουσικό-Θεατρική παράσταση Βυζαντινής Μουσικής αφιερωμένη στην ζωή του «Πέτρου του Λαμπαδαρίου» γνωστού ως Μότσαρτ της Ανατολής. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με αφορμή την επέτειο των 240 χρόνων από τον θάνατο του, την Κυριακή 30 Απριλίου 2017 στο Γρυπάρειο Πολιτιστικό Κέντρο με την συμμετοχή της Ιεράς Μητρόπολης Σύρου. Η παράσταση είναι μία πρωτότυπη δημιουργία δύο Πολιτιστικών Συλλόγων της πόλης της Καλαμάτας με ευρύ φάσμα πολιτιστικών δραστηριοτήτων ιστορικής μνήμης, τους «ΑΙΝΟΥΝΤΕΣ » και «ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ”. Η παράσταση περιελάμβανε μια θεατροποιημένη παρουσίαση του βίου του Μουσικού εμπλουτισμένη με Βυζαντινή και κοσμική μουσική με σχεδόν όλες τις συνθέσεις του τιμώμενου προσώπου.

ΑΝΑΓΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ. EΠΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΜΑΣ ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ.

Στη Βουλή το άρθρο του Νίκου Νικολακόπουλου για το Νοσοκομείο Κυπαρισσίας – filiatranet.gr

Επερώτηση προς τον Υπουργό Υγείας από την Βουλευτή Β΄ Πειραιώς Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου της Ένωσης Κεντρώων, κατατέθηκε στη Βουλή, με αφορμή το παρακάτω άρθρο που δημοσιεύσαμε, του δικηγόρου Νίκου Νικολακόπουλου από τα Φιλιατρά, για τα προβλήματα στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας.

ΑΝΑΓΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ

Η νοσηλευτική μονάδα Κυπαρισσίας, όπως ονομάζεται το νοσοκομείο του Δήμου Τριφυλίας με το νόμο, βρίσκεται στην έδρα του Δήμου, λειτουργεί από το έτος 1947 και εξυπηρετεί πάνω από 50.000 κατοίκους.

Συγκεκριμένα, προσφέρει τις υπηρεσίες του σε όλο το Δήμο Τριφυλίας, στην επαρχία Πυλίας, Ολυμπίας, σχεδόν έως τον Πύργο Ηλείας. Οι πληθυσμοί 6 μεγάλων πόλεων (Κυπαρισσία, Γαργαλιάνοι, Φιλιατρά, Κρέστενα, Ζαχάρω, Ανδρίτσαινα) και 3 επαρχιών (Ολυμπίας, ορεινής Τριφυλίας και Πυλίας) απευθύνονται στο νοσοκομείο Κυπαρισσίας για την καθημερινή τους εξυπηρέτηση. Σημειωθήτω, ότι το νοσοκομείο Κυπαρισσίας, λόγω της γεωγραφικής του θέσης εξυπηρετεί τη μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα του Δήμου Τριφυλίας, COSTA NAVARINO.

Παρ’ όλα αυτά, σήμερα, αντιμετωπίζει ιδιαίτερα μεγάλο πρόβλημα στελέχωσης με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Συγκεκριμένα, ολόκληρη η νοσηλευτική μονάδα δεν διαθέτει ιατρό ειδικότητας πνευμονολόγου, καθώς δεν έχει πληρωθεί η θέση. Επικουρικά, καλύπτεται το κενό αυτό μία φορά την εβδομάδα (κάθε Πέμπτη) για 1 ώρα από τη νοσηλευτική μονάδα Καλαμάτας του Γενικού Νοσοκομείου Μεσσηνίας. Η ειδικότητα του πνευμονολόγου χρήζεται ιδιαίτερα απαραίτητη για την αντιμετώπιση καθημερινών περιστατικών.

Ακόμη, κρίνεται αναγκάια η ενίσχυση του ιατρικού προσωπικού με έναν ακόμη ορθοπεδικό ιατρό, καθώς ο μοναδικός ιατρός που διαθέτει το νοσοκομείο δεν είναι αρκετός να αντιμετωπίσει το εύρος των περιπτώσεων.

Αρκεί να σημειωθεί ότι έως το 2008, υπήρχαν 3 ορθοπεδικοί ιατροί στο νοσοκομείο Κυπαρισσίας. Επίσης, απαιτείται η παρουσία ιατρού ειδικότητας αιματολόγου, καθώς έως πρόσφατα υπήρχαν 3 ιατροί αυτής της ειδικότητας, ενώ σήμερα καλείται μόνο ένας μικροβιολόγος να αντιμετωπίσει όλα τα συμβάντα.

Το νοσοκομείο δεν διαθέτει οφθαλμίατρο, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι όλης της περιοχής να επισκέπτονται μόνο ιδιώτες ιατρούς στα ιδιωτικά τους ιατρεία. Επιπροσθέτως, το νοσοκομείο έχει ανάγκη του από έναν τουλάχιστον ωτορινολαρυγγολόγο, δεύτερο αναισθησιολόγο, δεύτερο ορθοπεδικό και δεύτερο νεφρολόγο για τη μονάδα τεχνητού νεφρού.

Όλες οι ειδικότητες αυτές είναι απαραίτητες και απολύτως αναγκαίο να καλυφθούν από την πολιτεία, καθώς αντίθετα τίθεται σε κίνδυνο η ζωή των πολιτών και η επιβίωσή τους. Η προστασία της ζωής είναι πρώτιστο μέλημα της πολιτείας. Το νοσοκομείο της Τριφυλίας, ένεκα της γεωγραφικής και πληθυσμιακής του θέσης, καλύπτει τις ιατρικές ανάγκες των πολιτών ολόκληρης της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου και χρειάζεται τη στήριξη και την αναβάθμισή του από την πολιτεία.

Η πολιτεία, μέσω των αρμόδιων οργάνων της, οφείλει να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, προκειμένου να καλυφθούν οι κενές θέσεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και να ενισχύσει εμπράκτως το νοσοκομείο του Δήμου Τριφυλίας, προκειμένου να καταστεί το κέντρο υποδοχής και αντιμετώπισης των περισσότερων περιστατικών στην νοτιοδυτική Πελοπόννησο.

Νίκος Νικολακόπουλος
Δικηγόρος

 

Ερωτάται ο Υπουργός:

Τι ενέργειες έχουν γίνει ή προγραμματίζονται να γίνουν για την πλήρη στελέχωση του Νοσοκομείου;

Ατλαντίδα: Το τέλος ενός κόσμου, η αρχή ενός θρύλου, Μία εντυπωσιακή αναπαράσταση του BBC.

Μία εντυπωσιακή αναπαράσταση ετοίμασε το BBC σαν αφιέρωμα στην Κρήτη και τον Μινωικό πολιτισμό, κάτι που δεν έχει καταφέρει ακόμα να κάνει η Ελλάδα. Συγκεκριμένα τα δυο βίντεο είναι η εξαιρετική τηλεταινία Ατλαντίδα – Το τέλος ενός κόσμου, η αρχή ενός θρύλου σε σκηνοθεσία Τόνι Μίτσελ που κυκλοφόρησε πριν λίγα χρόνια από το BBC. Δείτε το πρώτο και το δεύτερο μέρος ολόκληρη της ταινίας με ελληνικό υποτιτλισμός εξυμνεί τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό μας και κάνει το γύρο του κόσμου.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/dyo-ekpliktika-vinteo-gia-minoiko-politismo-pou-edixe-mono-bbc/

.

ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΜΑΗ: ΣΤΟ 32ο ΕΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ-ΣΠΑΡΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΗΣ 3ης ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ.

Το Παράρτημα  της ΠΕΑΕΑ- ΔΣΕ  ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ καλεί όλους τους απογόνους και φίλους  της Εθνικής μας Αντίστασης, τους εργαζόμενους ,τους συνταξιούχους, την νεολαία να τιμήσουν με την παρουσία τους τις εκδηλώσεις προς τιμήν της 3ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον Ταΰγετο.Η 3η Μεραρχία του ΔΣΕ Πελοποννήσου παρελαύνει

   Ο τρίχρονος αγώνας 1946-1949  του ΔΣΕ ήταν αγώνας δίκαιος, ταξικός και διεθνιστικός. Υπήρξε η σημαντικότερη εκδήλωση της ταξικής πάλης μετά την απελευθέρωση από τον ξένο Ιταλό και Γερμανό  κατακτητή (1941-44) με τους αγώνες των λαϊκών αγωνιστών του   ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ.

   Σημειωτέο είναι ότι  μόνο  στην Πελοπόννησο στο ΔΣΕ   πάνω από πέντε χιλιάδες αγωνιστές έδωσαν τη ζωή τους για να απαλλαγεί ο τόπος και ο λαός από τους κάθε λογής εκμεταλλευτές και να καταργηθεί μια για πάντα  η εκμετάλλευση «ανθρώπου από άνθρωπο».

Επειδή η προσπάθεια της απόκρυψης και  διαστρέβλωσης της ιστορίας,  που δεν  διδάσκεται στα σχολεία, δεν θα κρατήσει για πολύ, γι’ αυτούς τους λόγους παίρνουμε δύναμη για νέους αγώνες και συμμετέχουμε  στην πάλη για ειρήνη ,δουλειά, μόρφωση και προκοπή δηλαδή τα μελήματα του ΔΣΕ.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ  ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ  28 ΜΑΗ  ΣΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΟ 32ο ΕΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ-ΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ της ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ με ΟΜΙΛΗΤΗ ΤΟΝ ΤΗΛΕΜΑΧΟ ΔΗΜΟΥΛΑ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΓ ΤΗΣ ΚΕ του ΚΚΕ.

Καλαμάτα, στις 09.00 από Υπαπαντή.

Γαργαλιάνους, στις 07.00 από Δημαρχείο.

Φιλιατρά, στις 07.30 από Φουρναράκειο.

Κυπαρισσία, στις 08.00 από Σταθμό.

Μεσσήνη, στις 08.15 από Δημαρχείο.

Πύλο, στις 07.30.