Kopanaki news

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας

Στιγμές από την 4ήμερη του Λυκείου Κυπαρισσίας.

Στα πλαίσια των περιβαλλοντικών προγραμμάτων πραγματοποιήθηκε από 2-5 Μαρτίου 4ήμερη εκδρομή μαθητών της Α` και Β` Λυκείου στην περιοχή των Τρικάλων. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν το ΚΠΕ Μουζακίου, τη λίμνη Πλαστήρα, τα Μετέωρα (Μονή Μεγ. Μετεώρου & Μόνη Αγ. Στεφάνου), την Ελάτη και το Περτούλι.

Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.
Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.
Φωτογραφία του Dimitris Giannopoylos.+14<meta http-equiv=»refresh» content=»0; URL=/?_fb_noscript=1″ />(4) Λύκειο Κυπαρισσίας

Μαρτίου 15, 2017 Posted by | Uncategorized | Σχολιάστε

18-20 Μαρτίου ο Δήμος Τριφυλίας στην 4η FOOD EXPO 2017.

Φωτογραφία της Sia Zaxou.

Μαρτίου 15, 2017 Posted by | ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ Β | Σχολιάστε

Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων: Δευτέρα 20 Μαρτίου στην Καλαμάτα, ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης 2017.

Ε Ν Ω Σ Η   Μ Ε Σ Σ Η Ν Ι Ω Ν   Σ Υ Γ Γ Ρ Α Φ Ε Ω Ν

Έτος  Ιδρύσεως 2000

Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας (Οδός Αριστομένους 35)

Τ.Κ.  24100 ΚΑΛΑΜΑΤΑ  τηλ. 2721088652−2721087778 –Fax 2721063502

Καλαμάτα,  14.3.2017

Η Ένωση Μεσσήνιων Συγγραφέων (Ε.Μ.Σ) σας προσκαλεί σε εκδήλωση για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης 2017, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 20 Μαρτίου, ώρα 7μμ στην Καλαμάτα, στο καφέ ΣΤΑΘΜΟΣ.Αποτέλεσμα εικόνας για εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης 2017

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει χαιρετισμό του Προέδρου της Ε.Μ.Σ. Άγγελου Λάππα και ανάγνωση ποιημάτων Ελλήνων ποιητών από τις φιλολόγους Αντωνία Παυλάκου και Μίνα Σταθοπούλου. Ακολουθεί μουσική παρένθεση με απόδοση μελοποιημένου ποιήματος από την Ευτυχία Δημητρακοπούλου (τραγούδι) και Σόφη Τσόγκα (πιάνο).

Στη συνέχεια θα γίνει εισήγηση για την ποίηση από τον δημοσιογράφο Θανάση Παντέ και κατόπιν θα διαβάσουν ποιήματά τους με θέμα την ποίηση οι  Μεσσήνιοι ποιητές: Φωτεινή Βασιλοπούλου, Κώστας Ζωτόπουλος, Κυριακή Καρσαμπά, Γαρυφαλλιά Κατσαμπάνη, Τίνα Κουτσουμπού, Άγγελος Λάππας, Αριστοτέλης Φράγκος, Χαράλαμπος Χαραλαμπόπουλος, Λευτέρης Χριστακόπουλος.

Θα ακολουθήσει μια δεύτερη μουσική παρένθεση με τους ίδιους καλλιτέχνες και στην συνέχεια θα διαβάσουν ποιήματά τους με ελεύθερο θέμα οι Μεσσήνιοι ποιητές: Εμανουέλλα Αάμερ, Τίνα Βρεττάκη, Σταύρος Καλυβιώτης, Ηλίας Κοκκέας, Ελένη Κοφτερού, Γιώτα Κωνσταντοπούλου, Δημοσθένης  Μιχαλακόπουλος, Βασιλική Μουρίκη, Σταυρούλα Ντόκολα, Παναγιώτης Ντόκολας, Κώστας Οικονομόπουλος, Παναγιώτης  Ρήγας, Νίκος Σαββάκης, Μαρία  Σταθέα, Νίκος Σταματέλος, Θεόδωρος Σταυριανόπουλος, Βασίλης Φλώρος, Δημήτρης Χιλλ, Έλενα Ψαρρέα.

Θα ακολουθήσει μουσικός επίλογος.

Τον συντονισμό της εκδήλωσης θα έχει ο δημοσιογράφος Θανάσης Παντές.

Εκ μέρους του Δ.Σ. της Ε.Μ.Σ.

Μαρτίου 15, 2017 Posted by | Uncategorized | Σχολιάστε

ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ, ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ. ΝΑΙ …ΓΙΝΕΤΕ ΡΕ …ΜΑΛΑΚΑ.

Πότε θα γίνουμε «εξαιρετικοί Έλληνες»;

 Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Ο Πήτερ Οικονομίδης είναι  Έλληνας από τη Νότιο Αφρική. Αγαπάει πολύ τη δουλειά του, τη διαφήμιση, και ειδικότερα το brand strategy (συμβουλευτική επιχειρήσεων) και το branding.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι Έλληνας από την Νιγηρία. Αγαπάει πολύ τη δουλειά του, τον αθλητισμό, και ειδικότερα τον πρωταθλητισμό στην πιο επιτυχημένη διοργάνωση του κόσμου, το NBA.

O Οικονομίδης σε πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε το εξής: «Δε θα γίνουμε ποτέ καλοί Γερμανοί αλλά μπορούμε να γίνουμε εξαιρετικοί Έλληνες». Και ο σταρ, πλέον, Αντετοκούνμπο δήλωσε κάτι ακόμα πιο ωραίο:  «Με ρωτάς τι σημαίνει η χώρα που έδωσε την ευκαιρία στους γονείς μου να γεννήσουν τέσσερα παιδιά, να πάνε στο σχολείο, να βρουν μια γειτονιά και μια εκκλησία που τους αγκάλιασε. Επίσης, ανθρώπους που πίστεψαν σε μένα και τον αδελφό μου, πριν καν εμείς πιστέψουμε στον εαυτό μας, αλλά και φίλους που ήταν πάντα εκεί. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω».

Είναι φανερό ότι αυτοί οι δύο Έλληνες είναι σοφοί άνθρωποι. Και είναι σοφοί γιατί η σοφία τους προκύπτει από την ζωή τους και όχι από τα λόγια και τα συνθήματά τους…

Τι κοινό έχουν μεταξύ τους; Και οι δύο είναι «περιφερειακοί» Έλληνες. Η ταυτότητά τους δηλαδή δεν αποτυπώνεται στα γηγενή χαρακτηριστικά τους και δεν καθορίζεται από την κανονικότητα της ιθαγένειας. Σε ένα σύντομο άρθρο είναι δύσκολο να το τεκμηριώσεις αλλά, αν ψάξεις όλους τους επιτυχημένους Έλληνες, θα βρεις ότι η καταγωγή τους βρίσκεται  εκτός «ελληνικού κέντρου».

Ο μεν Οικονομίδης μας δίνει την πρόκληση και ο Αντετοκούνμπο την εφαρμογή. Το λάθος μας όμως, είναι ότι προσπαθούμε να πετύχουμε ως λαός, μιμούμενοι άλλους. Κυρίως γιατί η παιδεία μας φροντίζει να κρύβει τα χαρακτηριστικά της πραγματικής μας ταυτότητας. Ο Οικονομίδης αποκαλύπτει ένα από αυτά, την αριστεία. Και ο Γιάννης άλλο ένα, την έλλογη φιλοπατρία.

Κι  εδώ είναι που συμπλέκονται δύο αξίες σε μία πρόδηλη πράξη. Ο άριστος δεν είναι μόνο άριστος – όπως ο Γκάλης ας πούμε- αλλά και υπέροχος συνειδητοποιημένος φιλόπατρις. Προφανώς όχι με την έννοια, του ηλίθιου «γραικύλου» που βυσσοδομεί πάνω στα αρχαία και βυζαντινά του ερείπια. Η φιλοπατρία του Αντετοκούνμπο δικαιολογείται με τον πιο εμφατικό τρόπο στην απόλυτη εκλογίκευση των συναισθημάτων του και των αξιών του.

Δεν θα το έκανε ποτέ αλλά είναι σαν να λέει: «Ό τι κι αν ακούσω από τα κάθε λογής  «ελληνοειδή σαπρόφυτα», «όσο περίεργα κι αν με κοιτάξουν οι απόγονοι γύφτων και βαλκανικών υβριδίων, εγώ θα στέκομαι όρθιος Έλληνας γιατί οφείλω τα πάντα στον χώρο και στον χρόνο που με γέννησε και με ανέθρεψε». «Κι αυτός ο χώρος ήταν ελληνικός! Θα μπορούσε να είναι ιταλικός ή γαλλικός. Αλλά έτυχε να είναι ελληνικός!»

Ο «εξαιρετικός Έλληνας» δεν είναι πονηρός κουβαλητής του ιστορικού ψεύδους αλλά γενναίος δημιουργός. Κυρίαρχος και ευλαβής μπροστά στην διαφορετικότητα, στην εξωστρέφεια, στην ελευθερία, στην αριστεία, στην πνευματικότητα, στο φιλότιμο, στην αναγνώριση του σπουδαίου και κυρίως στο «μέτρο».

Λίγο πολύ, όλα αυτά που οι Έλληνες έχασαν εξαιτίας του υποκριτικού «εθνοθρησκευτικού» εκπαιδευτικού συστήματος  και της  «ανθρωποκτόνου» ευκολίας που τους εγκλώβισε ο πελατειασμός τους.

Μπορούμε να γίνουμε «εξαιρετικοί Έλληνες» χωρίς πόλεμο και χωρίς να χυθεί αίμα; Μπορούμε να επανέλθουμε στην «ευημερία της ανάγκης» και της προσπάθειας, χωρίς να ξυπνήσουμε ρακένδυτοι και εξαθλιωμένοι από τον ξιπασμό;

 Ναι μπορούμε. Και δεν χρειάζεται να «φύγουμε» μετανάστες στον τόπο μας σαν την οικογένεια του Γιάννη. Αρκεί  μόνο, να διδαχθούμε τις αξίες που οι Αντετοκούνμπο κατέκτησαν, από ανάγκη, και ενέπνευσαν στα παιδιά τους, από «εγγενή ευφυία». Αρκεί να καθαρίσουμε  τον δημόσιο βίο από τα κόκκινα και μαύρα φασιστοειδή, εξασφαλίζοντας για τις επόμενες γενιές, ένα  εκπαιδευτικό σύστημα  που θα αποθεώσει την οικουμενική μας ελληνικότητα. Αρκεί να απαλλαγούμε από τις νεοελληνικές κατάρες της φυλής μας και είναι θέμα χρόνου να σηκώσουμε σημαίες στις «Βασιλεύουσες» όλου του κόσμου. Να πετάξουμε μια και καλή, από πάνω μας, τον επαρχιωτισμό, την προγονοπληξία, την θρησκοληψία και την ιδεοληπτική κατάθλιψη.

Και για να θυμηθώ πάλι τον Οικονομίδη, η μεγάλη πρόκληση για τον  σημερινό Έλληνα είναι να ξεπεράσει τα νεοεθνικά του συμπλέγματα και να φωνάξει δυνατά «Γίνεται ρε μαλάκα, γίνεται!». Αυτό ακριβώς που έκανε ο Αντετοκούνμπο στην Ελλάδα και συνεχίζει ανεξέλεγκτος πια, στην Αμερική, ώσπου να κατακτήσει τον κόσμο.

http://www.liberal.gr/arthro/117190/apopsi/a-zampoukas/pote-tha–ginoume-isonexairetikoi-ellinessin.html

Μαρτίου 15, 2017 Posted by | ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ | Σχολιάστε

Λεόν ο Επαγγελματίας (1994). Ελληνικοί υπότιτλοι. Léon: The Professional. Σκηνοθέτης: Λικ Μπεσόν. Ηθοποιοί: Ζαν Ρενό, Γκάρι Όλντμαν, Νάταλι Πόρτμαν κ.ά.

Σχετική εικόνα

  Ο Λεόν (Jean Reno) είναι ένας πληρωμένος από την Ιταλική μαφία εκτελεστής, που μένει απομονωμένος σε ένα μικρό διαμέρισμα της Νέας Υόρκης, μακριά από σχέσεις και συναισθήματα. Μετά όμως από τυχαία γεγονότα, ο Λεόν καλείται να προστατέψει την Ματίλντα (Natalie Portman),  ένα 12χρονο κορίτσι, που άθελα του έγινε μάρτυρας στην δολοφονία της οικογένειας της.

  Η στιβαρή σοβαρότητα του Λεόν έρχεται κόντρα στο νεύρο και την σπιρτάδα της Ματίλντα, που αναστατώνει την μέχρι τώρα ρουτίνα της δουλειάς του. Έτσι, στον φακό του Luc Besson καταγράφεται ένα δυναμικό δίδυμο, με έντονες διαφορές αλλά και κοινά που σιγά σιγά φανερώνονται. Το καστ συμπληρώνεται με τον καλύτερο τρόπο, καθώς το δίδυμο μας έρχεται αντιμέτωπο με τον αστυνόμο Stansfield (Gary Oldman).
   Ο Jean Reno γοητεύει σκιαγραφώντας με χαρακτηριστικό τρόπο τον Ιταλό εκτελεστή, δίνοντας του το κατάλληλο ύφος αλλά και πολύ στιλ. Αντίστοιχα, η Portman εντυπωσιάζει στην πρώτη της εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη, ανταποκρινόμενη με ιδιαίτερα εύστοχο τρόπο σε έναν δύσκολο ρόλο. Ο Oldman βέβαια κλέβει την παράσταση, παίζοντας έναν απ τους καλύτερους ρόλους της καριέρας του, ενσαρκώνοντας έναν ανισσόροπο, εξαρτημένο απ’ τα χάπια αστυνόμο της Δίωξης, παθιασμένο με το χρήμα, το αίμα..και τον Μπετόβεν!
    Η ταινία κινείται με γρήγορο και σίγουρο ρυθμό, που πατάει πάνω σε ένα υπέροχο soundtrack από τον Eric Serra. Xάνει για λίγο την δυναμικότητα της περίπου στην μέση, χωρίς όμως αυτό να την καθιστά κουραστική. Μας ξεπληρώνει άλλωστε στο δεύτερο μέρος, με μία ακόμα αξιομνημόνευτη σεκάνς κυνηγητού, αίματος και πυροβολισμών μέχρι το φινάλε της. Το σενάριο (επίσης από τον Luc Besson) είναι προσεγμένο και έξυπνο σε πολλά επίπεδα, τόσο που αποτέλεσε βασική επιρροή για το (μετριότατο ως κακό) Safe (2012) του Boaz Yakin, και πολλά άλλα φιλμ παρόμοιας κατεύθυνσης.

Μαρτίου 15, 2017 Posted by | ΣΙΝΕΜΑ | Σχολιάστε