Νίκος Γουδέλης: Ένας ξεχωριστός Δάσκαλος , ένας ξεχωριστός Άνθρωπος, έφυγες από κοντά μας. Του Γιάννη Χριστόπουλου.

Πέθανε ξαφνικά ο δάσκαλος Νίκος Γουδέλης.

Σοκαρισμένος είναι ο εκπαιδευτικός κόσμος της Καλαμάτας από τον ξαφνικό χαμό του 49χρονου δάσκαλου Νίκου Γουδέλη.

Ο δάσκαλος υπηρετούσε στην παιδεία εδώ και 26 χρόνια, ενώ τελευταίος του σταθμός ήταν το 12ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας.

Σύμφωνα με τα τα πρώτα στοιχεία η καρδιά του ήταν αυτή που πρόδωσε τον Νίκο Γουδέλη.

Νίκος Γουδέλης: Ένας ξεχωριστός Δάσκαλος , ένας ξεχωριστός Άνθρωπος!

Φίλε Νίκο, ξεχωριστέ συνάδελφε

Η είδηση πως έφυγες από κοντά μας,  συγκλόνισε,  βύθισε  σε βαθιά θλίψη όχι μόνο τους εκπαιδευτικούς της Μεσσηνίας αλλά  και την τοπική μας  κοινωνία   γιατί αποτελούσες  δραστήριο μέλος της.

Έφυγε από τη ζωή, το φωτεινό χαμόγελό σου, η προσωποποίηση της καλοσύνης ,  της αγωνιστικότητας που σε συνόδευε από την εποχή που ήσουν αθλητής του βόλεϊ.

Είχες πάντα ένα ζεστό ένα καλό λόγο για όλους .

Ο ξαφνικός  και αδόκητος θάνατός σου έφερε πόνο στους δικούς σου ανθρώπους, θλίψη και οδύνη στους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Μεσσηνίας  που επί 26 συναπτά έτη υπηρετούσες  από τη Μάνη έως την Ανδανία , το Δώριο  την Καλαμάτα.

 Τη θέση του χαμόγελου στα πρόσωπα των μαθητών σου, που τόσο σε αγαπούσαν, πήρε η πίκρα και η απορία γιατί έφυγε ο δάσκαλός μας?

Φαίνεται απίστευτο .

Την Πέμπτη  πριν φύγεις, συναντηθήκαμε, ήσουν γεμάτος ζωή ,  με αγκάλιασες μάλλον ήθελες να με αποχαιρετήσεις .

Βιαζόσουν , ‘’ πάω  να δω   τη μανούλα μου,, μου είπες,  με μια  γλυκύτητα!

Γεννήθηκες  στην Καλαμάτα στις 4-10-1967  ήσουν ένα από τα  παιδιά  της πολύτεκνης οικογένειας του πυροσβέστη   Χριστόφορου   και της   Χαρούλας  Γουδέλη .

Στα νεανικά σου χρόνια ασχολήθηκες με τον αθλητισμό και υπήρξες από τους καλύτερους αθλητές του βόλεϊ.

Σπούδασες στην Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία Πειραιά.

Το 1990 άρχισες την εκπαιδευτική σου διαδρομή ως αναπληρωτής δάσκαλος στο Κεφαλινού Μεσσηνίας.

 Διορίστηκες μόνιμος εκπαιδευτικός, το 1996, στο Προσήλιο της Μάνης  στη συνέχεια πρόσφερες χωρίς φειδώ την άρτια επιστημονική σου και παιδαγωγική επάρκεια και συγκρότηση σε όλη σχεδόν τη Μεσσηνία.

Υπηρέτησες ως Διευθυντής στο 6/θ Δημοτικό Σχολείο Δωρίου  αφήνοντας, ανεξίτηλη,  τη δική σου σφραγίδα στο σχολείο.

Η εκπαίδευση σου οφείλει πολλά, σε χαρακτήριζε η ανιδιοτέλεια , η ανθρωπιά,, ο αγώνας  για την καλύτερη μόρφωση των παιδιών , η καλοσύνη ,η πλατιά ανοικτή καρδιά, αυτή η καρδιά που ξαφνικά, σε πρόδωσε,  τόσο νέο.

Έλεγες  πως  ΄΄ οι εκπαιδευτικοί οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε τον κάθε μαθητή ως ιδιαίτερη προσωπικότητα δείχνοντας ενδιαφέρον  για τα προσωπικά του προβλήματα, ακούγοντας πάντα με σεβασμό τη γνώμη του,,

Για τους νέους συναδέλφους υπήρξες θερμός συμπαραστάτης ,συμβούλευες :  ,,  πως    καλός  δάσκαλος δεν  είναι αυτός που μόνο μιλάει και  μεταδίδει γνώση αλλά αυτός που πρώτα  ακούει και αφουγκράζεται τις αγωνίες των παιδιών. ΄΄

 Είχες έμπρακτη συμμετοχή στην κοινωνική και συνδικαλιστική ζωή του κλάδου μας.

 Η τοπική μας κοινωνία  χάνει ένα  ξεχωριστό  μέλος της. Η οικογένειά σου  νιώθει να χάνει  η γη κάτω από τα πόδια της. Εμείς οι φίλοι σου  αποχαιρετούμε  ένα πολύτιμο φίλο.

Ο αδαμάντινος χαρακτήρας σου ,  το ανήσυχο πνεύμα σου, η καλοσύνη σου,  οι αγωνίες σου, αποτελούν για όλους μας  πηγή έμπνευσης.

Πορεύτηκες στη ζωή  με αξιοπρέπεια, χωρίς κακία και μικροπρέπεια,  και στις δυσκολίες είχες πάντα ψηλά το κεφάλι, ευθυτενής όπως και η κορμοστασιά σου.

Παρακαταθήκη σου  αποτελούν οι στίχοι του ποιητή:

Γράφω σε όλα τα όνειρά σας ! ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ελεύθερος και γαλήνιος βρίσκεσαι στη γειτονιά των Αγγέλων γιατί  πραγματικά ήσουν Άγγελος.

’Έφυγες νωρίς ρε Νικόλα …..

Σου  δίνουμε την υπόσχεση:   Δεν  θα σε ξεχάσουμε ποτέ…

Καλό ταξίδι  φίλε !

Είμαι σίγουρος αυτή τη στιγμή, μας βλέπεις ΟΛΟΥΣ  μας  νιώθεις δίπλα σου  τη μανούλα σου, την οικογένεια σου, τη μονάκριβη κόρη σου  τη Χαρούλα,  ΄΄Η  Χαρούλα μου, η κόρη μου΄΄, μου έλεγες με λόγια τρυφερά πόσο πολύ  την αγαπούσες, τα αδέλφια σου, οι  συγγενείς.

Ευχόμαστε ο μεγαλοδύναμος να τους δώσει δύναμη .

Είμαστε ΟΛΟΙ  κοντά σου   οι φίλοι σου , οι συνάδελφοι σου , οι  μαθητές σου ..

Αιωνία σου η μνήμη φίλε.

Γιάννης Χριστόπουλος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s