ΠΕΝΤΕ ΠΑΝΕΜΟΡΦΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ, ΣΕ ΡΩΣΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΑΛΒΑΔΟΡ.

5 εκκλησίες απλά εκπληκτικές σε όλο τον κόσμο

από Leonardo Ambrosio

1 – Ναός της Μεταμορφώσεως – Kizhi, Ρωσία

Χτίστηκε τον δέκατο όγδοο αιώνα, η εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και βρίσκεται στο ρωσικό νησί της Kizhi. Για να φτάσετε στο σημείο, θα πρέπει να έχετε κάνει μια βόλτα με ελικόπτερο, σκάφος ή ακόμα και ένα ταξίδι μέσα από το χιόνι κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η εκκλησία είχε καταστραφεί το 1693 μετά από  χτύπημα κεραυνού, αλλά ξαναχτίστηκε στην ίδια θέση.

Ναός της Μεταμορφώσεως στις πιστώσεις Kizhi, Ρωσία / Φωτογραφία: από το χρήστη: MatthiasKabel - Ίδια δουλειά, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=996616

Ναός της Μεταμορφώσεως στις πιστώσεις Kizhi, Ρωσία / Φωτογραφία: από το χρήστη: MatthiasKabel – Ίδια δουλειά, CC BY-SA 3.0,https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=996616

2 – Καθεδρικός Ναός του Μιλάνου – Ιταλία

Η κατασκευή του ξεκίνησε στα μέσα του 1300 και τελείωσε γύρω από το δέκατο όγδοο αιώνα.

Créditos da Foto: Por Jiuguang Wang - Obra κάνει Proprio, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11566236

Créditos da Foto: Por Jiuguang Wang – Obra κάνει Proprio, CC BY-SA 3.0,https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11566236

3 – Expiatorio Ναός της Sagrada Familia – Βαρκελώνη, Ισπανία

Σχεδιασμένο από τον διάσημο αρχιτέκτονα Αντόνι Γκαουντί, η Εξιλαστήρια ναό της Sagrada Familia είναι ένα από τα όμορφα αξιοθέατα της Βαρκελώνης.

Créditos da Foto: Por Bernard Gagnon - Obra κάνει Proprio, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9029499

Créditos da Foto: Por Bernard Gagnon – Obra κάνει Proprio, CC BY-SA 3.0,https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9029499

4 – Εκκλησία και Μονή του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης – Σαλβαδόρ

Μια από τις όμορφες εκκλησίες στη Βραζιλία, η Εκκλησία και η Μονή του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, έχει ήδη πάνω από 300 χρόνια ιστορίας. Είναι πράγματι ένας τόπος που αξίζει την επίσκεψή σας.

Créditos da Foto: Por Rosino - Flickr, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=18575047

Créditos da Foto: Por Rosino – Flickr, CC BY-SA 2.0,https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=18575047

5 – Καθεδρικός ναός – Αγία Πετρούπολη, Ρωσία

 Ολοκληρώθηκε γύρω στο 1900, η εκκλησία είναι ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα της Αγίας Πετρούπολης.

Créditos da Foto: Por Διονύσου, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=2350196

Créditos da Foto: Por Διονύσου, CC BY-SA 3.0,https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=2350196

ΣΤΙΣ 14 ΜΑΐΟΥ Ο ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΜΟΐΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ. ΟΡΓΑΝΩΣΗ Μ.Ε.Σ.Κ.

 

Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗΣ  ΣΠΥΡΟΣ  ΣΑΜΟΪΛΗΣ

Ο Σπύρος Σαμοΐλης γεννήθηκε το 1947, στη Λευκίμμη Κέρκυρας. Η οικογένεια της μητέρας του ήταν οικογένεια λαϊκών μουσικών, η δε οικογένεια του πατέρα του, ζωγράφων, αγιογράφων και ξυλογλυπτών. Έτσι, κληρονόμησε και τη Μουσική και την Αγιογραφία.

Στη Λευκίμη τέλειωσε το Γυμνάσιο και το Λύκειο και έμαθε τις πρώτες νότες στη Φιλαρμονική του τόπου. Δεκαεφτά χρονών γίνεται μαέστρος της φιλαρμονικής. Δεκαοχτώ χρονών φεύγει για την Αθήνα. Γνωρίζεται με τον Μίκη Θεοδωράκη και μαθητεύει κοντά του μέχρι τον Απρίλη του 1967. Παίρνει μαθήματα μουσικής από την καθηγήτρια του Εθνικού Ωδείου Κλέλια Φωτοπούλου και από τον συνθέτη Χρήστο Λεοντή.

Το 1972, ανοίγει Γκαλερί Ζωγραφικής στην Αθήνα και εκεί κάνει και τις πρώτες πρόβες των τραγουδιών του, ανάμεσα στα χρώματα και τις κορνίζες. Το 1972, μέσα στη χούντα, δίνει την πρώτη του συναυλία, στο θέατρο ΔΙΑΝΑ. Στις πρώτες θέσεις οι ποιητές Κώστας Βάρναλης, Γιάννης Ρίτσος και η συγγραφέας και παιδαγωγός Έλλη Αλεξίου. Η νεολαία και ιδιαίτερα οι φοιτητές, στέκονται δίπλα του, από τα πρώτα του βήματα και του δίνουν θάρρος και κουράγιο, να αντιμετωπίσει τα κυνηγητά και τις απαγορεύσεις των τραγουδιών του.

Το 1973 φεύγει, κυνηγημένος από τη χούντα, για το Παρίσι, όπου ξανασυναντά τον Θεοδωράκη.
Το 1974, ο Στράτος Διονυσίου, τραγουδά σε δίσκο, το πρώτο τραγούδι του Σαμοΐλη «το τραγούδι της πέρδικας» που βραβεύεται στον Πανελλήνιο διαγωνισμό τραγουδιού της Κολούμπια.

Μαζί με τον Θεοδωράκη, δίνουν, το 1975, μια συναυλία στο δημοτικό στάδιο Κέρκυρας. Το 1975 κυκλοφορεί ο πρώτος μεγάλος προσωπικός δίσκος του «ΒΑΣΤΑ ΚΑΡΔΙΑ» με τον Πέτρο Πανδή και την Ελένη Βιτάλη, σε ποίηση Κώστα Βάρναλη – Νίκου Πανδή – Σαρ. Αλιβιζάτου.
Ακολουθούν γρήγορα οι δίσκοι «ΚΡΑΥΓΗ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ» σε ποίηση Μενέλαου Λουντέμη και «ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου.

Το 1976 ξεκινά τις περιοδείες του στις συνοικίες της Αθήνας και το 1977 τον ατέλειωτο γυρισμό του σε όλη την Ελλάδα, κάνοντας σε 10 χρόνια 2000 συναυλίες, σε πόλεις και χωριά, που αποτελεί μέχρι σήμερα Παγκόσμιο ρεκόρ συναυλιών.
Συνεργάζεται με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον Αντώνη Καλογιάννη, τον Γιώργο Ζωγράφο, την Ελένη Βιτάλη και τον ρεμπέτη Νίκο Περγιάλη. Κυκλοφορούν, στη συνέχεια, οι δίσκοι του «ΛΑΪΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ» – «ΡΕΜΠΕΤΙΚΗ ΤΑΒΕΡΝΑ» και μαζί με τονΗλία Ανδρι όπουλο η «ΛΑΪΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ».
Στο Παγκόσμιο φεστιβάλ κινηματογράφου Κρακοβίας – Πολωνίας, βραβεύεται για τη μουσική του σε ντοκιμαντέρ του Ε.Ο.Τ. με αφηγητή τον Μάνο Κατράκη. Επίσης, παίρνει Βραβεία μουσικής στα Πανελλήνια Φεστιβάλ Θεάτρου Ιθάκης – Λέσβου και Κορίνθου.

Από το 1987 μένει μόνιμα στην Κέρκυρα, όπου αγιογραφεί σε πάρα πολλές εκκλησίες στη νότια Κέρκυρα και γράφει μουσική για θεατρικά έργα, συνεχίζοντας την πορεία του στην Ελληνική μουσική, συνεργαζόμενος με πολλούς επώνυμους και έντεχνους τραγουδιστές .

Στην Κέρκυρα εμπνέεται και δημιουργεί τους ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥΣ ΠΟΙΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ, που, από το 2000 διοργανώνει ο Πολιτιστικός οργανισμός του δήμου Λευκιμαίων.

Το καλοκαίρι του 2007, τιμάται με το χρυσό μετάλλιο του Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ένα θεσμό που επί 23 χρόνια, έχει βραβεύσει προσωπικότητες όπως: Μελίνα Μερκούρη, Άννα Συνοδινού, τον πρώην υπουργό πολιτισμού της Γαλλίας Ζακ Λάντ, την Δώρα Στράτου και άλλους ανθρώπους και οργανισμούς, για το κοινωνικό τους έργο.

«Της Καλλίτσαινας τα κάλλη στο ντουνιά δεν τα΄χει άλλη «. Δευτέρα 2 Μαΐου η γιορτή της Πρωτομαγιάς.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
ΚΑΛΛΙΤΣΑΙΝΑΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
ΤΗΛ. 6977666105-6936179191
ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΜΑΙΟΥ 2016 (ΩΡΑ 13.30 )
ΓΙΟΡΤΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΣΑΙΝΑP1010823

«Της Καλλίτσαινας τα κάλλη
στο ντουνιά δεν τά χει άλλη »
Καλλίτσαινα σημαίνει κάλλος, κόσμημα, στολίδι, ομορφιά. Σημαίνει παράδοση, φιλοξενία, διασκέδαση, εξοχή, χαρά, κέφι, γλέντι, τραγούδι, χορό και όλα τα σχετικά.
Τη διακόσμησή της την έχει αναλάβει η ίδια η φύση και όπως είναι γνωστό της φύσης τα έργα είναι ασύγκριτα και απαράμιλλα σε τέχνη και ομορφιά.
Στην είσοδο του Χωριού τα δέντρα έχουν σχηματίσει τιμητικές αψίδες και σειρά από καλλίκορμες Αριές (Βελανιδιές) , με πλούσιες και ωραίες φυλλωσιές, σαν όμορφες κοπέλες, σαν πεντάμορφες Νεράιδες, βεργολυγάνε τις κορφάδες τους και με υποκλίσεις υποδέχονται και κατευοδώνουν τους επισκέπτες.
Με δυό λόγια Καλλίτσαινα σημαίνει μικρό και όμορφο χωριό, με όλα τα καλά, στο οποίο κάθε μέρα έχουν γιορτή.
Την καλύτερη, όμως, γιορτή την κάνουν την Πρωτομαγιά. Τότε που η φύση ολόκληρη, στολισμένη τα καλά της, ευωδιάζει και γιορτάζει την αναγέννησή της. Τότε κι εμείς γιορτάζουμε . Τότε εμείς δεν λέμε «Πουλιά κι αηδόνια, μη λαλήσετε, κοιμάται η αγάπη μας, μην την ξυπνήσετε», αλλά τραγουδάμε «Λαλείστε αηδόνια και πουλιά και σεις βρε χελιδόνια, να φέρετε την άνοιξη, το όμορφο καλοκαίρι, να βγούμε όλοι στα βουνά, τη φύση να χαρούμε «. Και τη Δευτέρα ,στις 2 ΜαΪου 2016 και ώρα 13.30, (στην Πλατεία του Χωριού) οργανώνουμε Εορταστική Εκδήλωση, στην οποία καλούμε τα Μέλη μας, καθώς και όλους τους γνωστούς και φίλους, να έρθετε να διασκεδάσουμε μαζί και – όπως πάντα- να περάσουμε μια χαρούμενη και αξέχαστη ημέρα.
Η παρουσία σας στην εκδήλωσή μας αποτελεί για μας ιδιαίτερη τιμή
Θα σας περιμένουμε όλους με μεγάλη χαρά και πολλή αγάπη.
Καλή αντάμωση και καλή διασκέδαση.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Ας θυμηθούμε την γιορτή που έγινε το 2013.

https://kopanakinews.wordpress.com/2013/05/12/%CF%80%CF%81%CF

Ο ΠΑΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠ΄ΤΟ ΧΑΛΚΙΑ …ΕΦΥΓΕ. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ.

Ο ΠΑΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΦΥΓΕ….
Το γλυκόλαλο αηδόνι της Τριφυλίας σίγησε. Ο σεβαστός και πολυαγαπημένος μας Παπά Γιάννης- ΓEΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ, από το Χαλκιά, έφυγε και όλα τα δέντρα και τα κλαριά του τόπου μας μαράθηκαν.
Η θλιβερή είδηση του θανάτου του σκοτείνιασε το ανοιξιάτικο γαλάζιο χρώμα του ουρανού της ψυχής όλων όσων τον γνωρίσαμε και ζήσαμε μαζί του.
Το μοιραίο συνέβη στις 12-04-2016 και ώρα 10.30 στο Νοσοκομείο Καλαμάτας, όπου τελευταία νοσηλευόταν από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψει κανείς τη μεγάλη και σημαντική προσωπικότητα του αείμνηστου Παπά Γιάννη. Όσα και να πει γι αυτόν είναι φτωχά και λίγα.
Γεννήθηκε το 1935 στο Χαλκιά Μεσσηνίας, όπου και έζησε τα πρώτα του χρόνια. Χειροτονήθηκε Διάκος στις 05-07-1962 στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Καλλιθέα (Αμφιθέα) Τριφυλίας και Ιερέας στις 17-07-1962 στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας, στην Ανδρίτσαινα.
Αρχικά τοποθετήθηκε στη Μάλθη (Μποντιά), μετά στην Αγριλιά και αργότερα στο Σιδηρόκαστρο, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε το έτος 2οο7.Ενδιάμεσα λειτούργησε σχεδόν σε όλους τους Ναούς της Περιφέρειας της Μητροπόλεως.
Μετά την συνταξιοδότησή του έθεσε προθυμότατα τον εαυτό του στην διάθεση της Ιεράς Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας, η οποία, με αυτόν, εκάλυπτε τα κενά των Ιερέων στην περιοχή της. Κυρίως δε εκάλυπτε, κατά προτίμηση, τα κενά των ορεινών χωριών, για να βρίσκεται κοντά στους αγαπημένους συμπατριώτες και φίλους του, με τους οποίους είχε ζήσει και μεγαλώσει.
Η κηδεία του ήταν πάνδημη . Η νεκρώσιμη ακολουθία του εψάλλη στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στο αγαπημένο του χωριό, το Χαλκιά.
Σ αυτήν παρέστη όλος ο κλήρος της Τριφυλίας και όχι μόνο, καθώς και πλήθος κόσμου από την Κυπαρισσία και όλα τα περίχωρα, δείγμα μεγάλου σεβασμού και αγάπης προς τον αποδημήσαντα.
Ο μελίρρυτος Σεβασμιότατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Χρυσόστομος, στο μεστό επικήδειο λόγο του, εξήρε την προσωπικότητα του Παπά Γιάννη, μίλησε με πολλούς επαίνους και λόγια αγάπης γι αυτόν, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι είχε αναγνωρίσει το εξαίρετο ήθος του, τον αδαμάντινο χαραχτήρα του , τα προσόντα και την προσφορά του και του είχε απονείμει την ανώτατη διάκριση που προβλέπεται από την Ιεροσύνη για τους έγγαμους Ιερείς και κατέληξε στο ότι ο Παπά Γιάννης- και ως συνταξιούχος ακόμη – πρόσφερε στην Μητρόπολη και στην κοινωνία της Τριφυλίας πολύ περισσότερα, από αυτά που προσφέρουν πολλοί εν ενεργεία Ιερείς, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί σύμβολο και παράδειγμα προς μίμηση των συναδέλφων του.
Επικήδειο λόγο ακόμα εκφώνησε και ο επί πολλά έτη Πρόεδρος Σιδηροκάστρου κ. Αθανάσιος Κυριαζής, ο οποίος, επίσης, εξήρε την προσωπικότητα και το έργο του εκλιπόντος Ιερέως.
Εμείς που μεγαλώσαμε και ζήσαμε μαζί τις χαρές και τις πίκρες της ζωής και τον γνωρίσαμε πολύ καλά, θα πούμε ότι ο αείμνηστος και πολυαγαπημένος μας Παπά Γιάννης ήταν πρότυπο αρχών και αξιών.
Ήταν μια σημαντική και ξεχωριστή προσωπικότητα. Διακόνησε με πίστη, αφοσίωση και υποδειγματικό τρόπο το λειτούργημά του. Ήταν προικισμένος με πολλές αρετές και χαρίσματα. Ήταν καλοσυνάτος, ευγενικός, φιλότιμος, φιλόξενος, φιλήσυχος, καλόκαρδος, ευδιάθετος, πρόθυμος για κάθε καλό, εξαίρετος συγγενής και πατριώτης, χαρούμενος, συμπονετικός…. και νοιαζότανε για όλους μας. Είχε πάντα το χαμόγελο και το γλυκό λόγο στο στόμα για τον καθένα. Είχε μια αρχοντιά και μια ευγένεια ψυχής. Με τη συμπεριφορά του είχε αποσπάσει το σεβασμό και την εκτίμηση όλων. Σε όλους μας ήταν πολύ ευχάριστος και στις εκδηλώσεις τον περιμέναμε πάντοτε με χαρά για να μας ευλογήσει και για να ζεστάνει , να ομορφύνει , να νοστιμίσει και να γλυκάνει την ατμόσφαιρα.

Η μορφή του, η φωνή του, η αύρα του, το παράστημά του και γενικά η όλη παρουσία του είχαν κάποια χαρακτηριστικά που αποκάλυπταν την αγιότητά του. Όταν τον έβλεπες άνοιγε η καρδιά σου. Όταν μιλούσες μαζί του οι στεναχώριες σού έφευγαν και γέμιζες χαρά. Όπου πέρναγε ο τόπος μοσχοβολούσε. Η γη, τα δέντρα, ακόμη και οι πέτρες που τον έβλεπαν χαιρόντουσαν και τον καμάρωναν. Ο λόγος του ήταν απλός, αλλά πάντοτε ευωδιαστός από αγάπη και μέσα από αυτόν διέκρινες τη μεγαλοσύνη της καλοσύνης του. Ήταν ακούραστος. Έτρεχε σε όλα τα Εξωκλήσια να λειτουργήσει. Ήταν πανταχού παρών και δίπλα στον καθένα μας. Ιδιαίτερα ήταν κοντά σε αυτούς που είχαν ανάγκη και κυρίως κοντά στα παιδιά και στους νέους. Είχε τελέσει αμέτρητα μυστήρια. Ήταν για όλους μας μια ζεστή αγκαλιά. Ήταν εραστής της Δημοτικής μας Μουσικής και των ωραίων εθίμων και παραδόσεων του τόπου μας. Δημιούργησε μια υπέροχη και θαυμάσια οικογένεια, η οποία θα νιώθει πολλή περήφανη γι αυτόν, όπως περήφανη γι αυτόν θα είναι και όλη η τοπική μας κοινωνία, γιατί ήταν πολύ άξιος λειτουργός και τίμησε τα ράσα του και δικαιολογημένα ο Μητροπολίτης μας προέτρεψε τους Ιερείς να τον μιμηθούν. Τα προβλήματα και τις δυσκολίες της ζωής του τα αντιμετώπιζε πάντοτε με αξιοπρέπεια και περηφάνεια.
Αγαπημένε μας Παπά Γιάννη, ήσουν εξαίρετος. Ήσουν υπέροχος σε όλα. Ήσουν λεβέντης. Σου αξίζει κάθε τιμή και έπαινος. Η Εκκλησία μας σου απένειμε την ανώτατη διάκριση της Ιεροσύνης και οι συντοπίτες μας σε τοποθέτησαν στην κορυφή της κλίμακας της κοινωνικής καταξίωσης. Κατέλαβες ιερή θέση στην καρδιά μας και έγινες παράδειγμα προς μίμηση και η κοινωνία μας θα σε μνημονεύει για πάντα.
Φεύγοντας μας άφησες μεγάλο κενό. Δεν λιγοστέψαμε μόνο. Νιώθουμε ότι ορφανέψαμε κιόλας.Όμως μας άφησες τις παρακαταθήκες σου- τις οποίες και θα ακολουθούμε- καθώς και πολύ ωραίες και ευχάριστες αναμνήσεις, με την ομορφιά των οποίων θα συνεχίσουμε να ζούμε. Πήρες μαζί σου μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Πήρες το σεβασμό, την εκτίμηση, την αγάπη και τις ευχές όλων μας.
Λυπούμεθα που δεν θα σε ξανακούμε στις Εκκλησιές μας να λειτουργείς, που δεν θα σε ξαναδούμε στις στράτες να μας υποδέχεσαι και να μας αγκαλιάζεις και γενικά που θα στερούμεθα τη γλυκιά συντροφιά σου. Τι να κάνουμε, αφού αυτή είναι η μοίρα μας και το θέλημα του Θεού. Θα ζεις όμως στις καρδιές μας και θα σε θυμόμαστε πάντοτε με πολλή αγάπη.
Ευχόμαστε ο Πανάγαθος Θεός να κατατάξει την ψυχή σου » εν σκηναίς Αγίων » και να ρίξει βάλσαμο παρηγοριάς όχι μόνο στα μέλη της οικογένειάς σου και τους συγγενείς σου, αλλά και σε όλους εμάς, που τόσο πολύ μας αγαπούσες και σε αγαπούσαμε. Τέλος προσδοκώντας , σύμφωνα με το Σύμβολο της Πίστεώς μας, Ανάσταση Νεκρών, ευχόμαστε καλή αντάμωση. Πανάλαφρο το χώμα της ιδιαίτερης γλυκιάς σου πατρίδας που σε σκέπασε. Καλό σου ταξίδι. Αιωνία σου η μνήμη.
Αθήνα, 22 Απριλίου 2016
Δημήτρης Γεωργόπουλος

Chefchaouen η μπλε πόλη του Μαρόκο. Λες και είσαι στο Αιγαίο.

Chefchaouen μπλε πόλη στο Μαρόκο

από Taianne Rodrigues

Η μικρή πόλη Chefchaouen που βρίσκεται στα βουνά στο βόρειο Μαρόκο, είναι ένα ενδιαφέρον μέρος για τον τουρισμό δεν είναι μόνο η όμορφη αρχιτεκτονική, αλλά κυρίως από το χρώμα. Δεν είναι μόνο τα σπίτια της πόλης βαμμένα μπλε, αλλά κυβερνητικά κτίρια, τζαμιά, στενά δρομάκια, φανοστάτες και ακόμη wastebaskets.

Η  Chaouen, όπως ονομάζεται τοπικά, ιδρύθηκε το 1471 και αποτέλεσε καταφύγιο για τους Εβραίους που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από την ισπανική Ιερά Εξέταση στα τέλη του 15ου αιώνα, φέρνοντας μαζί τους την παράδοση της ζωγραφικής πάντα μπλε ώστε να αντικατοπτρίζει τον ουρανό, τον ουρανό και να τους υπενθυμίσουν το Θεό.

Και αυτό το όμορφο παράδοση συγκεντρώνεται κυρίως στο ιστορικό κέντρο της πόλης, το «Medina», ένας λαβύρινθος από κτίρια που κατασκευάστηκαν από το συνδυασμό των Μαυριτανών και της ισπανικής αρχιτεκτονικής, στο οποίο ακόμη και οι σκάλες βαμμένα μπλε. Πολλά μέλη της εβραϊκής κοινότητας εγκατέλειψαν την πόλη με το χρόνο, αλλά η παράδοση διατηρείται ζωντανή σήμερα.

Και αν και το όνομα Chefchaouen φαίνεται περίεργο, στη γλώσσα του Barberé άτομα (ένα από τα παλαιότερα των ανθρώπων της αφρικανικής ηπείρου), Chaouen σημαίνει «κέρατα κατσίκας» και Chef «βλέμμα», το οποίο μπορεί κυριολεκτικά να περιγραφεί ως «εξετάσουμε τα κέρατα . «

Η έναρξη του πρώτου κύματος των backpackers στην πόλη συνέβη στη δεκαετία του 1960 και έχει λάβει από τους ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο.

Υπάρχει μια περιέργεια για το χρώμα που λένε ότι έχουν να κάνουν με την ιδέα να αποκρούσει τα κουνούπια. Αληθινή ή όχι, το Chefchaouen είναι πανέμορφο.

Αναχώρηση:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή: BoredPanda , BusinessInsider , CNN