22 Απριλίου μέχρι 2 Μαΐου: Έκθεση στην Τρίπολη από μαθητές σχολείου δεύτερης ευκαιρίας φυλακών Κορυδαλλού.

Έκθεση στην Τρίπολη από μαθητές σχολείου δεύτερης ευκαιρίας φυλακών Κορυδαλλού.

Η αίθουσα τέχνης Κούρος έχει τη χαρά να σας προσκαλέσει την Παρασκευή 22 Απριλίου και ώρα 21:00 στα εγκαίνια της έκθεσης έργων  μαθητών του σχολείου δεύτερης ευκαιρίας των φυλακών Κορυδαλλού που διοργανώνεται σε συνεργασία με την Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Το έργο του Pablo Picasso Guernica συνομιλεί και εμπνέει τους νέους δημιουργούς μαθητές του σχολείου δεύτερης ευκαιρίας των φυλακών Κορυδαλλού.

Την έκθεση θα εγκαινιάσει ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης.

Διάρκεια έκθεσης 22 Απριλίου μέχρι 2 Μαΐου

ΑΣΦΑΛΤΟΣΤΡΩΘΗΚΕ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ. Η ΜΕΓΑΛΗ …ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΟΥ ΔΙΑΓΟΡΑ. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΕΡΚΟΥΡΗ.

‘Ενα απαραίτητο  έργο που  έπρεπε να γίνει και …έπεται η συνέχεια, μας δήλωσε ο αντιδήμαρχος Γιάννης Μερκούρης. Δεν θα αναφέρω εδώ, τους λόγους που η ασφαλτόστρωση δεν έφτασε στην πλατεία -αγώνα  έδωσε ο Γιάννης για να μην ματαιωθεί εντελώς- αλλά θα αναφέρω την ευχάριστη …υπόσχεση δια στόματός του, του Δημάρχου μας Παναγιώτη Κατσίβελα, για τον χλοοτάπητα στο γήπεδο του Διαγόρα. Διότι όπως είπα,είναι ντροπή Τριφυλιακή ομάδα να αγωνίζεται σε άλλο Δήμο.

Οι φωτογραφίες καθώς και οι …επόμενες από την ολοκλήρωση του έργου,από την Τζένη Διακουμή. Να είσαι καλά κ. προεδρίνα της «Καλλιπάτειρας».

2ο Νηπιαγωγείο Φιλιατρών – Εθελοντικές δράσεις 2015-16. Ένα υπέροχο βιντεάκι.

Οι εθελοντικές δράσεις των μικρών μαθητών του 2ου Νηπιαγωγείου Φιλιατρών (Δήμου Τριφυλίας, Νομού Μεσσηνίας). 2015-2016

 

 

http://blogs.sch.gr/2nipfiliat/%CE%BF-%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%BF%C

Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974».

Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Π. Βούλγαρη
«Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974», ένα ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Έλληνα σκηνοθέτη.
Το 37λεπτο ανέκδοτο ντοκιμαντέρ του Παντελή Βούλγαρη «Το Χρονικό της Δικτατορίας 1967- 1974» ταινία, η οποία περιέχει πολύτιμο αρχειακό υλικό, από την κηδεία των Γεωργίου Παπανδρέου και Γιώργου Σεφέρη ως τις δίκες του Αλέκου Παναγούλη και άλλων αγωνιστών.
« Σε αυτό το φιλμ υπάρχει ό,τι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο » είπε ο σκηνοθέτης, ο οποίος θυμήθηκε ότι την ώρα του πραξικοπήματος του 1967 ο ίδιος συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Κιέριον» του Δήμου Θέου. « Συμμετείχαν όλοι» είπε συγκινημένος. « O Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν μια ταινία όμως που άρχισε να φθίνει,γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε».
Σιγά σιγά άρχισε να καταγράφει ό,τι μπορούσε με μια κάμερα Super 8. Φυλακές του Μπογιατίου, κάποια στρατοδικεία… Αργότερα το υλικό έφθασε στο Παρίσι, όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε μαζί με τον Κρις Μαρκέρ. Αμέσως βοήθησαν τον Βούλγαρη, στέλνοντάς του μια μηχανή 16 mm και φιλμ. Έτσι συνεχίστηκε η κινηματογράφηση. Η κηδεία του Πέτρουλα, οι φυλακές της Ακροναυπλίας, η πορεία της Ειρήνης. « Στη Δικτατορία, από ένστικτο, φανταζόμασταν ότι κάτι θα συμβεί στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου », ανέφερε ο σκηνοθέτης, « αλλά κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα μαζεύονταν 500.000 άνθρωποι. Ήταν ένας τρόπος για να φανεί ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιδρά ». Όλα αυτά όμως γίνονταν κρυφά. Έπρεπε να έχεις ειδική άδεια για να κυκλοφορείς με κάμερα στους δρόμους της Αθήνας. « Ήταν μια εποχή συντροφικότητας, το ξεκίνημα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μια εποχή που τη θυμάμαι σε ένα κλίμα φοβίας και ανασφάλειας,αλλά ταυτόχρονα και βαθιάς ανθρωπιάς. Άρα, είναι ένα χρήσιμο υλικό.Για να ξαναθυμηθούμε εμείς και για να μάθουν οι νέοι ».
Δ εν έλειψαν οι δυσκολίες και τα κυνηγητά. Αλλά αυτό δεν πείραζε γιατί «καταγράψαμε σημαντικά πράγματα από ταράτσα σε ταράτσα, όπως τα γεγονότα στη Νομική. Ίσως η ποιότητα να μην είναι πάρα πολύ καλή,όμως το γεγονός που καταγράφεις είναι» συμπλήρωσε στο τέλος της παρουσίασης ο Νίκος Καβουκίδης.

«Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, άνευ Βουλής και εκλογών» …για να μην ξεχνιόμαστε.

Μαθήματα δικτατορίας άνευ διδασκάλου

Η συνταγή δοκιμασμένη: «Παίρνετε μια ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μία πλάκα κι αφού ξορκίσετε τον Μαρξ, θεμελιώνετε ατάκα. Διαλέγετε ένα πτηνό, ει δυνατόν με δυο κεφάλια, το στήνετε στον Υμηττό με τα φτερά του σαν βεντάλια». Γνωστή και η επωδός: «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, άνευ Βουλής και εκλογών, έτσι τα Έθνη μόνο ζουν, ταρατατζούμ, ταρατατζούμ, ταρατατζούμ». Αν και ο τίτλος του τραγουδιού ήθελε το εν λόγω «μάθημα δικτατορίας» άνευ διδασκάλου, δάσκαλος υπήρχε και μάλιστα δεν ήταν ένας, αλλά τρεις. Ο Γιάννης Κακουλίδης που είχε γράψει τους στίχους, ο Γιώργος Κριμιζάκης που είχε βάλει τη μουσική και βέβαια, ο Γιώργος Μαρίνος, που με το ασύγκριτο ταλέντο του και με κέφι που τότε φαινόταν ανεξάντλητο, έκανε το κοινό τής «Μέδουσας» να κρέμεται απ’τα χείλη του. Ήταν Μάρτιος του 1976, όταν με τη Μίκα Ζαχαροπούλου στη σκηνοθεσία, αποτυπώσαμε στο βίντεο αυτό το στιγμιότυπο για το πρώτο-πρώτο τηλεοπτικό πορτρέτο του Γιώργου Μαρίνου στη «Μουσική βραδιά». Του Νίκου Δανίκα η ορχήστρα.

Για να μην ξεχνιόμαστε