Ολυμπιακοί Αγώνες 1896: Οι ιστορικές φωτογραφίες του Άλμπερτ Μάγιερ από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη, με το βλέμμα της Εύας Νάθενα στην Costa Navarino από τις 27 Απριλίου έως και τις 30 Νοεμβρίου 2016.

Το Μουσείο Μπενάκη, η Costa Navarino και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών ενώνουν τις δυνάμεις τους και παρουσιάζουν μια ξεχωριστή φωτογραφική έκθεση με θέμα τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 παρουσιάζει το Μουσείο Μπενάκη.

Βασίζεται στη φωτογραφία, την πρωτοποριακή εφεύρεση της εποχής και τη ματιά του καλλιτέχνη Αλμπερτ Μάγιερ, που έφτασε στη χώρα μας με τη Γερμανική αποστολή, να καλύψει το μεγάλο γεγονός.

Με αφορμή το τρέχον έτος Ολυμπιακών Αγώνων και τα 120 χρόνια από τους πρώτους Αγώνες της σύγχρονης εποχής, τρεις δραστήριοι φορείς με σημαντική παρουσία σε διαφορετικούς τομείς της χώρας, ενώνουν τις δυνάμεις τους και παρουσιάζουν το πρωτοποριακό πολιτιστικό έργο «Ολυμπιακοί Αγώνες 1896: Οι ιστορικές φωτογραφίες του Άλμπερτ Μάγιερ από τις Συλλογές του Μουσείου Μπενάκη, με το βλέμμα της Εύας Νάθενα».

Η απονομή του Ολυμπιονίκη του Μαραθωνίου δρόμου Σπύρου Λούη

Πρόκειται για μια ξεχωριστή εικαστική έκθεση που προκύπτει από τη συνεργασία του Μουσείου Μπενάκη, της Costa Navarino και του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών.

Η έκθεση μας ταξιδεύει ψηφιακά στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην Αθήνα του 1896, ζωντανεύοντας με ήχο και κίνηση τις ιστορικές φωτογραφίες του επίσημου φωτογράφου των Αγώνων, Άλμπερτ Μάγιερ.
Στο σπάνιο αυτό φωτογραφικό υλικό του ομώνυμου λευκώματος, το οποίο φυλάσσεται στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, βασίστηκε η γνωστή εικαστικός Εύα Νάθενα, που μαζί με τους συνεργάτες της αναβίωσε με έναν μοναδικό τρόπο τις ιστορικές αυτές στιγμές. «Ποιητικές εικόνες, με μεγάλο σεβασμό, στις πρωτότυπες, του Μάγιερ» ήταν το ζητούμενο της δημιουργίας για την Εύα Νάθενα. .

Ο Παναγιώτης Παρασκευόπουλος σε θέση βολής του δίσκου

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1896 αποτέλεσαν τομή στην ιστορία των αθλητικών εκδηλώσεων. Η αναβίωση των Αγώνων στην κοιτίδα τους συνέδεσε το κλασικό παρελθόν με την ιδέα του σύγχρονου αθλητισμού. Οι νέοι Ολυμπιακοί Αγώνες  αποτέλεσαν το εφαλτήριο για την διοργάνωση διεθνών συναντήσεων με τη μορφή πλέον παγκόσμιου αθλητικού γεγονότος ως απόρροια του «ευ αγωνίζεσθαι» που επιβάλλει το Ολυμπιακό πνεύμα. Το γεγονός της αναβίωσης των γνωστότερων Αγώνων της αρχαιότητας απέκτησε παγκόσμια προβολή και αίγλη, γοητεύοντας ανθρώπους του πνεύματος, της τέχνης και της οικονομίας της Ευρώπης. Η  συμμετοχή τους στις επιτροπές της διοργάνωσης και η φυσική τους παρουσία στην Αθήνα ενίσχυσε το κύρος των Αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο και έντυσε την αναβίωση με την αίγλη όσων πρωταγωνιστούσαν στην διεθνή σκηνή.

Αναρήχηση «επί κάλω». Σύμφωνα με τον κανονισμό του αγωνίσματος η αναρρίχηση γίνεται μόνο με την έλξη των χεριών, ενώ τα πόδια μένουν τεντωμένα και ακίνητα. Το μήκος του «κάλω» είναι 14 μέτρα και η διατομή 3-4 εκ.

Στο πλευρό των Αγώνων βρέθηκε και η νέα τέχνη της εποχής: η φωτογραφία. Ξεχωριστός εκπρόσωπος των διάσημων φωτογράφων που κάλυψαν τους Αγώνες είναι ο γερμανός Άλμπερτ Μάγιερ (Δρέσδη 1857- 1924 ), ο οποίος ήδη από το 1895 είχε αναλάβει τη θέση του επίσημου φωτογράφου της γερμανικής αθλητικής αποστολής που θα ταξίδευε στην Αθήνα.

Αγώνες ξιφασκίας στο Ζάππειο

Το φωτογραφικό λεύκωμα που αποτέλεσε την αφετηρία της έκθεσης, αναγγέλθηκε από τον Τύπο της εποχής πριν από την δημιουργία του αφού η ελληνική εφημερίδα της Τεργέστης «Ημέρα» αλλά και η αθηναϊκή «Ακρόπολις» το παρουσίασε ως την δημιουργία που θα αποτελούσε το ενθύμιο των Αγώνων για τις βασιλικές Αυλές τις εποχής και για τα μέλη της  Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων.

Το Μουσείο Μπενάκη διέθεσε το φωτογραφικό λεύκωμα των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων, παρέχοντας πρόσβαση στο υλικό των Ιστορικών του Αρχείων και θέτοντας τις βάσεις για τη δημιουργία από την εικαστικό Εύα Νάθενα ενός νέου έργου, εμπνευσμένου από τις φωτογραφίες του Άλμπερτ Μάγιερ.

Αμερικανοί αθλητές του πανεπιστημίου του Princeton φωτογραφίζονται μπροστά στην κρύπτη του Σταδίου

Την καλλιτεχνική επιμέλεια της έκθεσης έχει η εικαστικός Εύα Νάθενα, σε συνεργασία με τον video artist Άγγελο Παπαδόπουλο και τον μουσικό Γιώργο Πούλιο, όλοι με σημαντική παρουσία στο χώρο της εφαρμοσμένης τέχνης, της φωτογραφίας και του κινηματογράφου. Οι τρείς δημιουργοί, καθώς και οι δύο νέοι συνεργάτες τους, ως visual effects artists, oι Νίκος Κούρος και Αντώνης Πετρούλιας, που ήρθαν να προστεθούν στην ομάδα, προσδίδουν μια εντελώς νέα πνοή στο συγκεκριμένο υλικό, δημιουργώντας διαύλους επικοινωνίας με τη σύγχρονη εποχή.

«Ολυμπιακοί Αγώνες 1896: Οι ιστορικές φωτογραφίες του Άλμπερτ Μάγιερ από τις Συλλογές του Μουσείου Μπενάκη, με το βλέμμα της Εύας Νάθενα». Η έκθεση παρουσιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη. Παράλληλα θα παρουσιαστεί στον χώρο «Τέχνη & Περιβάλλον», επίπεδο αναχωρήσεων του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, από στις 16 Μαΐου έως και τις 16 Σεπτεμβρίου, ενώ παράλληλα θα βρίσκεται και στη Μεσσηνία, στον ειδικά διαμορφωμένο εκθεσιακό χώρο, στην Costa Navarino (αίθουσα Symbol) από τις 27 Απριλίου έως και τις 30 Νοεμβρίου 2016.

Το Μουσείο Μπενάκη διέθεσε το φωτογραφικό λεύκωμα των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων, παρέχοντας πρόσβαση στο υλικό των Ιστορικών του Αρχείων και θέτοντας τις βάσεις για τη δημιουργία από την εικαστικό Εύα Νάθενα ενός νέου έργου, εμπνευσμένου από τις φωτογραφίες του Άλμπερτ Μάγιερ.

Ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, κος Olivier Descotes δήλωσε: «Το φωτογραφικό λεύκωμα των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων, με τις ιστορικές φωτογραφίες του Άλμπερτ Μάγιερ αποτελεί ένα από τα κοσμήματα των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη και πολύτιμη διαχρονική μαρτυρία. Η αναβίωση της φωτογραφικής εμπειρίας μέσα από μια μοντέρνα video-art πρωτότυπη προσέγγιση συνιστά ένα στοίχημα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια εποχή που χρειαζόμαστε περισσότερο παρά ποτέ να θυμηθούμε τα Ολυμπιακά ιδεώδη».

Αντίστοιχα, ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών αποτελεί κάτι περισσότερο από ένα κέντρο διακίνησης επιβατών και εμπορευμάτων. Είναι σημείο συνάντησης ανθρώπων, λαών και πολιτισμών, η πρώτη και τελευταία εντύπωση της Ελλάδας και του πολιτισμού της για εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Και μέσα από το πλήθος των πολιτιστικών συνεργασιών και εικαστικών ενεργειών, αναδεικνύεται ο ρόλος του αεροδρομίου ως βασικού κυττάρου τη πόλης μας και ως αναπόσπαστου μέρους της ελληνικής κοινωνίας. Μέχρι σήμερα το αεροδρόμιο έχει φιλοξενήσει περισσότερες από 70 πολιτιστικές εκθέσεις και εικαστικά δρώμενα, ενώ κάθε χρόνο, περίπου 250.000 άτομα επισκέπτονται τις μόνιμες εκθέσεις στο χώρο των Αναχωρήσεων.πρωτοι ολυμπιακοι αγωνες

Η κ. Χαρά Μητσοτάκη, Τομεάρχης Δημοσίων Σχέσεων του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, επεσήμανε: «Στη συνεχή προσπάθειά μας για την ανάδειξη της μοναδικότητας του ελληνικού πολιτισμού, θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντική τη συνεργασία μας με το Μουσείο Μπενάκη και την Costa Navarino. Η εξαιρετική αυτή έκθεση στο αεροδρόμιο θα δώσει την ευκαιρία σε εκατομμύρια επιβάτες και επισκέπτες να “ταξιδέψουν” στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες, σε μια περίοδο μάλιστα που η ανάγκη της διασποράς του μηνύματος του ολυμπιακού ιδεώδους και των αξιών του Ολυμπισμού, της εκεχειρίας, της ειρήνης και της συναδέλφωσης των λαών, είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ.»

Παράλληλα, για την Costa Navarino, η τέχνη έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο από την αρχή της λειτουργίας της. Πρωτότυπα αλλά και σπάνια έργα, παράλληλα με τα έργα γνωστών σύγχρονων εικαστικών από όλο τον κόσμο, καθώς και νέων καλλιτεχνών, φιλοξενούνται σε σταθερή βάση στους χώρους της Costa Navarino, καταδεικνύοντας τη σημασία που έχει η τέχνη σε αυτόν τον προορισμό. Άλλωστε, η Costa Navarino επενδύει σημαντικά στην τέχνη, τον πολιτισμό και την καινοτομία, δημιουργώντας ξεχωριστές εμπειρίες για τους επισκέπτες της. Στο πλαίσιο αυτό συνεργάζεται με φορείς που ξεχωρίζουν για την πολιτιστική τους δράση αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες που αναδεικνύουν τον πολιτισμό της Μεσσηνίας και της χώρας. Σημαντική συμβολή στην υλοποίηση της έκθεσης στην Costa Navarino, αποτελεί η ευγενική χορηγία εξοπλισμού της Media Markt που θα αναδείξει τεχνολογικά τα εκθέματα.

Από την πλευρά της, η κα. Κωστάντζα Σμπώκου – Κωνσταντακοπούλου, Διευθύντρια – ΤΕΜΕΣ Α.Ε., εταιρείας ανάπτυξης της Costa Navarino, υπογράμμισε: «Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που συνεργαζόμαστε με δύο ακόμα σημαντικούς φορείς και ενώνουμε όλοι μαζί τις δυνάμεις μας για τη δημιουργία και προβολή ενός ξεχωριστού έργου. Πρωτοβουλίες σαν αυτή αποτελούν μέρος της κουλτούρας της Costa Navarino και θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε με ουσιαστικό τρόπο έργα που δημιουργούν προστιθέμενη αξία στο σύνολο της κοινωνίας».

Την καλλιτεχνική επιμέλεια της έκθεσης έχει η εικαστικός Εύα Νάθενα, σε συνεργασία με τον video artist Άγγελο Παπαδόπουλο και τον μουσικό Γιώργο Πούλιο, όλοι με σημαντική παρουσία στο χώρο της εφαρμοσμένης τέχνης, της φωτογραφίας και του κινηματογράφου. Οι τρείς δημιουργοί, καθώς και οι δύο νέοι συνεργάτες τους, ως visual effects artists, oι Νίκος Κούρος και Αντώνης Πετρούλιας, που ήρθαν να προστεθούν στην ομάδα, προσδίδουν μια εντελώς νέα πνοή στο συγκεκριμένο υλικό, δημιουργώντας διαύλους επικοινωνίας με τη σύγχρονη εποχή.

Η επιμελήτρια της έκθεσης, κα. Εύα Νάθενα, δηλώνει ευτυχής, που, από τη μία, έχει να κάνει με αυτούς τους τρείς, πολύ σημαντικούς φορείς, οι οποίοι την εμπιστεύτηκαν & από την άλλη, που με μια πραγματικά υπέροχη ομάδα, νέων ανθρώπων, προσπαθούν να δημιουργήσουν, αυτό που από την αρχή, ετέθη σαν στόχος: όχι ψηφιακές, αλλά «ποιητικές εικόνες», με μεγάλο σεβασμό, στις πρωτότυπες, του A.Mayer.

«Η αποτύπωση των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων στη σύγχρονη εποχή συμβολίζουν και την αναβίωση των Ολυμπιακών αξιών και ιδεωδών και οι επισκέπτες της έκθεσης θα έχουν τη μοναδική ευκαιρία να έρθουν σ’ επαφή με το ανεκτίμητο αυτό υλικό και να γνωρίσουν αυτές τις αξίες και τη συμβολή τους στη διαμόρφωση της σύγχρονης ευρωπαϊκής σκέψης».

Πληροφορίες για συντάκτες:

Λίγα λόγια για τους συντελεστές:

Εύα Νάθενα, εικαστικός
Παρά τις σπουδές της στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, ο χώρος της εφαρμοσμένης τέχνης την κέρδισε γρήγορα. Η δουλειά της, σαν σκηνογράφος και ενδυματολόγος, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με πολλές θεατρικές αλλά και κινηματογραφικές επιτυχίες των τελευταίων ετών. Τα τελευταία 8 χρόνια, δουλεύει ενεργά με αυτό που θα λέγαμε, ψηφιακά μέσα και καινοτόμες τεχνολογίες (video-art, 3D παραστάσεις , projection mapping), πολλά στα οποία , έχει συνεργαστεί με τον Άγγελο .Παπαδόπουλο.

Άγγελος Παπαδόπουλος, video artist
Με εξέχουσες σπουδές στη φωτογραφία και τον κινηματογράφο, άφησε το στίγμα του κατά τη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας σε ενδιαφέρουσες δουλειές κυρίως στο θέατρο, ενώ τώρα πραγματοποιεί τα πρώτα κρίσιμα βήματά του στο σινεμά.

Μουσείο Μπενάκη
Το Μουσείο Μπενάκη ιδρύθηκε από τον Αντώνη Μπενάκη και δωρήθηκε στο Ελληνικό κράτος το 1930. Πρόκειται για τον παλαιότερο μουσειακό οργανισμό που λειτουργεί στην Ελλάδα ως αυτόνομο κοινωφελές πολιτιστικό Ίδρυμα Ιδιωτικού Δικαίου. Σήμερα χαρακτηρίζεται από τη δορυφορική του δομή, με έξι μουσειακά και πέντε αρχειακά παραρτήματα, μία σημαντική βιβλιοθήκη και πάνω από 500.000 αντικείμενα που καλύπτουν όλο το φάσμα της ελληνικής τέχνης και του πολιτισμού (από την προϊστορική περίοδο έως τη σύγχρονη εποχή) καθώς και έργα Ευρωπαϊκής, Ισλαμικής, Προκολομβιανής, Αφρικανικής, Κινεζικής και Ασιατικής τέχνης. Με έναν τρόπο μοναδικό, το Μουσείο Μπενάκη αφηγείται τον Ελληνικό Πολιτισμό, ερμηνεύοντας τις αναρίθμητες καλλιτεχνικές και πνευματικές του όψεις, τοποθετώντας τον σε έναν συνεχή διάλογο με τους πολιτισμούς του κόσμου. Οργανώνοντας τουλάχιστον 20 περιοδικές εκθέσεις και πάνω από 600 εκδηλώσεις, το Μουσείο υποδέχεται πάνω από 150.000 επισκέπτες τον χρόνο και τους προσφέρει ένα ευρύτατο φάσμα θεμάτων και δραστηριοτήτων συνδυάζοντας την εκπαίδευση με τη δημιουργία πολιτιστικών εμπειριών. Με αυτά τα εφόδια, το Μουσείο Μπενάκη μπορεί σήμερα και ξεπερνά τα σύνορα της Ελλάδας προκαλώντας τη σκέψη και μεταδίδοντας τη γνώση. Αναγνωρισμένο διεθνώς, έχει αναπτύξει συνεργασίες ανά τον κόσμο με τα σημαντικότερα Μουσεία και τα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια, όπως το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης και η Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου, το Powerhouse Museum του Σύδνεϋ, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και του Princeton. Οι συλλογές τους παρουσιάζονται στο Europeana και το Google Art Project, μεταξύ άλλων ψηφιακών πλατφόρμων. (www.benaki.gr / Facebook, Twitter, Instagram, YouTube: @TheBenakiMuseum)

Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος»
Συμπληρώνοντας φέτος 15 χρόνια από την έναρξη λειτουργίας του, ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών ‘’Ελευθέριος Βενιζέλος’’ εξυπηρετεί την πρωτεύουσα της Ελλάδας από τις 28 Μαρτίου 2001, με έμφαση στην άριστη λειτουργία και εξυπηρέτηση, στην ασφάλεια και τη φιλικότητα προς τους επιβάτες και τους επισκέπτες. Συνολικά μέχρι σήμερα, το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» έχει εξυπηρετήσει 218.700.000 επιβάτες και 2.700.000 πτήσεις, με έτος ρεκόρ το 2015 (18,1 εκ. επιβάτες).
Αποτέλεσμα της επιτυχημένης και πρωτοποριακής διεθνώς συνεργασίας δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών είναι ένα από τα μεγαλύτερα έργα υποδομής στην Ευρώπη που κατασκευάστηκαν από μηδενική βάση και έχει κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση, με 60 και πλέον βραβεία και διακρίσεις για όλους τους τομείς της δραστηριότητάς του. H αεροδρομιακή κοινότητα της Αθήνας απαρτίζεται από 13.000 εργαζομένους & 300 φορείς και επιχειρήσεις και αποτελεί σημαντική κινητήρια δύναμη επιχειρηματικής ανάπτυξης και έναν από τους μεγαλύτερους μοχλούς απασχόλησης στην Ελλάδα, με ουσιαστικά οφέλη στην οικονομία, στον τουρισμό και στην κοινωνία.

Costa Navarino
H Costa Navarino είναι ο διεθνής, τουριστικός προορισμός υψηλών προδιαγραφών στην Ελλάδα. Βρίσκεται στη Μεσσηνία, σε ένα από τα πιο μαγευτικά παραθαλάσσια τοπία της Μεσογείου, με 4.500 χρόνια ιστορίας. Στην καρδιά της φιλοσοφίας της Costa Navarino είναι ο σεβασμός για το περιβάλλον, τις παραδόσεις και την τοπική κοινωνία. Στο Navarino Dunes, την πρώτη περιοχή, βρίσκονται δύο ξενοδοχεία 5 αστέρων, The Romanos, a Luxury Collection Resort και The Westin Resort Costa Navarino, το πρώτο signature γήπεδο γκολφ στην Ελλάδα The Dunes Course, το Anazoe Spa, το συνεδριακό κέντρο House of Events, ειδικά σχεδιασμένοι χώροι για παιδιά, καθώς και ένα ευρύ φάσμα χώρων γαστρονομίας, αθλητικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Στο Navarino Bay, τη δεύτερη περιοχή, βρίσκεται το signature γήπεδο γκολφ The Bay Course.
Μπορείτε να κατεβάσετε φωτογραφικό υλικό μέσω του website, http://www.costanavarino.com/gr και του συνδέσμου στην ενότητα Downloads/Images, χρησιμοποιώντας τον κωδικό nestor.

Στοιχεία επικοινωνίας:

Μουσείο Μπενάκη
Αθηνά Ησαϊα
Γραφείο Τύπου
τηλ.: 212 6875272
e-mail: aisaia@xana.gr
http://www.benaki.gr/

Moυσείο Μπενάκη
Κουμπάρη 1
10674, Αθήνα,
2103671000
http://www.benaki.gr/

Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος»
Γραφείο Τύπου ΔΑΑ
τηλ.: 210 3537227
fax: 210 3537838
e-mail: press_info@aia.gr
http://www.aia.gr

TEMES S.A. – Costa Navarino
Μαρίνα Παπατσώνη, Marketing & Business Development Director
τηλ.: +30 210 949 0013
Fax: +30 210 949 0218
e-mail: mpapatsoni@temes.gr

Δρ. Βασιλεία Ορφανού, Senior Media Relations Manager
τηλ.: +30 210 949 0152
Fax: +30 210 949 0218
e-mail: vorfanou@temes.gr

TEMES S.A.
Πεντέλης 5,
17564, Αθήνα, Ελλάδα
Developers of Costa Navarino
http://www.costanavarino.com

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΗ ΤΟ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΙΟΣ. ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΙΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ.

Συναγερμός για ιό που «βομβαρδίζει» το facebook – ΜΑΘΕΤΕ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ

ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΡΗΣΤΕΣ (ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΣΤΕΙΛΕΙ ΚΑΜΙΑ 10ΡΙΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ …ΤΣΙΜΠΙΣΑ)

«ΠΡΟΣΟΧΗ!!!!! ΜΗΝ ΑΝΟΙΓΕΤΕ ΜΗΝΗΜΑΤΑ Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΛΕΝΕ «ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΟΥ»……… ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΒΟΥΛΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ…………. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ…………. ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΟ ΕΧΩ ΣΤΕΙΛΕΙ ΕΓΩ….»

Αυτό το μήνυμα κυκλοφορεί από νωρίς το πρωί της Τρίτης στα προφίλ των χρηστών του facebook.

Φαίνεται ότι κυκλοφορεί νέος ιός που «βομβαρδίζει» από δήθεν φίλους του χρήστη με βίντεο στα προσωπικά τους μηνύματα. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή. Πάντως ο ρυθμός με τον οποιο μεταδίδεται ο … ιός έχει πανικολάβει τους χρήστες του facebook!

http://www.tempo24.gr/eidisi/68328/synagermos-gia-io-poy-vomvardizei-to-facebook-mathete-pos-leitoyrgei

Σάββατο 16 Απριλίου 2016 στο Περιστέρι: » Ο κύκλος των μάταιων πράξεων» του Σπύρου Τζόκα, αφιερωμένο στον Ναπολέοντα Σουκατζίδη.

Ο Φιλοτεχνικός Ομιλος Τρίπολης σας καλεί στην παρουσίαση του ιστορικού μυθιστορήματος » Ο κύκλος των μάταιων πράξεων» του αντιπεριφερειάρχη Δυτικής   Αθήνας Σπύρου Τζόκα, το Σάββατο 16 Απριλίου 2016, στις 7 μ.μ, στα εντευκτήρια του (κτίριο Τσιχριτζή,  Γρηγορίου Ε 3).

Το βιβλίο αναφέρεται στη ζωή του αγωνιστή και μάρτυρα της Εθνικής Αντίστασης Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ο οποίος αρνήθηκε  να εξαιρέσει τον εαυτό του από τους 200 μελλοθάνατους, προκειμένου να πάρει κάποιος άλλος κρατούμενος τη θέση του, όπως του ζήτησε ο Φίσερ, γερμανός διοικητής των SS του στρατοπέδου Χαϊδαρίου. Εκτελέστηκε μαζί με τους συντρόφους του το άλλο πρωί, και έγινε ένας από τους διακόσιους της ματωμένης Πρωτομαγιάς του 1944.  Διάλεξε το θάνατο και κέρδισε  την αθανασία.

«Τον άνθρωπο μπορείς αν θες να τον εξοντώσεις, αλλά δεν μπορείς να τον νικήσεις»

12.2.2016_Το βιβλίο του Σπύρου Τζόκα Ο κύκλος των μάταιων πράξεων παρουσιάζεται στη Τρίπολη_ΣουκατζιδηςΗ φράση αυτή του Έρνεστ Χεμινγουαίη κυριαρχούσε στο μυαλό μου, αναφέρει ο συγγραφέας Σπύρος Τζόκας, όταν σκεφτόμουν τη μορφή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, του ήρωα του ιστορικού μυθιστορήματος που επιχείρησα.

Το τελευταίο του βράδυ, αυτό που ξημέρωνε η Πρωτομαγιά του 1944, προσπαθεί να συνθέσει το παζλ της σύντομης ζωής του και ταυτόχρονα λεηλατημένης. Αυτό το βράδυ μιλάει με το παρελθόν. Μεταφέρεται στο χρόνο. Στη διαδρομή της Ιστορίας….από το 1909, που γεννήθηκε. Βρίσκεται στο Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Τα χνάρια της αναζήτησης τον πάνε πίσω. Όχι πολύ πίσω…..έτσι και αλλιώς η ζωή του δεν είναι μεγάλη. Μικρή είναι. Και βασανιστική. Από φύτρα μικρασιατική είναι. Από εκεί ξεκινάει η Ιστορία του.
Και η Ιστορία του τόπου….1909 – 1944. Οι μικρασιάτικοι τόποι, οι σχέσεις με τους Τούρκους, οι εκτοπισμοί του 1914 – 15, η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, η τραγωδία και η καταστροφή, ο νόστος και η απώλεια, η αποκατάσταση και η προσαρμογή, ο μεσοπόλεμος, το ιδιώνυμο, η οικονομική κρίση, οι τόποι εξορίας, η 4η Αυγούστου, ο πόλεμος, η κατοχή, η αντίσταση…..οι εκτελέσεις.

Όλα αυτά στη σύντομη και λεηλατημένη ζωή ενός ανθρώπου….ενός αγωνιστή….ενός ήρωα.

Η τραγική Ιστορία της πατρίδας μας με φόντο τη διαδρομή ενός προσώπου….ενός τραγικού ανθρώπου.

«Μην ξεχνάτε τους Έλληνες!». Έτσι τελείωνε μια δραματική ανταπόκριση. Η κραυγή του Χεμινγουαίη για την τραγωδία του μικρασιατικού Ελληνισμού έφτανε όχι μόνο στον Καναδά, που έστελνε τις ανταποκρίσεις, αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Αυτή η κραυγή ακουγόταν τη νύχτα αυτή στο κελί του. Στην κραυγή αυτή πρόσθετε και τη δικιά του…..για την πατρίδα του, για τους ανθρώπους της, για την αξιοπρέπεια. Μια κραυγή που ερχόταν από πολύ μακριά. Αρκετούς αιώνες πίσω. Τότε που ο Σωκράτης από το κελί του έδινε νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη….. «το σώμα μου είναι φυλακισμένο, όχι το πνεύμα μου» Είναι πραγματικά έτσι; Έτσι είναι. Ο καθολικός άνθρωπος ζει πέρα από το χώρο και το χρόνο…και διαρκώς αναλογίζεται το χρέος του. Και διαρκώς είναι ελεύθερος.

Για το βιβλίο έγραψαν :

Δώρα Μόσχου, διδάκτωρ Ιστορίας : «Η πρώτη ύλη της ιστορίας είναι ο άνθρωπος,  ο μόχθος, ο αγώνας και οι αγωνίες του. Ο άνθρωπος, ως άτομο αλλά και ως συλλογική οντότητα, διαμορφώνεται από την ιστορική στιγμή, από τον τόπο και από τους άλλους ανθρώπους. Με τη σειρά του,  επαναδιομορφώνει ο ίδιος την ιστορική στιγμή: τον τόπο και τους ανθρώπους, ενώ επεμβαίνει στη ροή του χρόνου και τον αξιοποιεί προς όφελός του. Δεν πρόκειται λοιπόν για μια πρώτη ύλη αδρανή και νεκρή, αλλά για μια πρώτη ύλη ενσυνείδητη, που χτίζει την ιστορία, πάντα με τον ιδρώτα και, πολύ συχνά, και με το αίμα του…Ως  προς τη σχέση της ιστοριογραφίας  με τη λογοτεχνία: η μια δεν υποκαθιστά την άλλη∙ αλληλοσυμπληρώνονται και, χρησιμοποιώντας η κάθε μια τη δική της σκευή και τις δικές της μεθόδους, μας γνωρίζουν τη μεγάλη πορεία του ανθρώπου προς την οριστική του απελευθέρωση από τα δεσμά της υλικής ανάγκης.

Ένα λογοτεχνικό είδος που έχει στοιχεία και από την ιστοριογραφία και από τη λογοτεχνία είναι το ιστορικό μυθιστόρημα.  Είδος εξαιρετικά απαιτητικό, διότι προϋποθέτει το συνδυασμό της μυθοπλασίας με την ιστορική αλήθεια. Εάν η μυθοπλασία αφορά πρόσωπα επινοημένα από τον ίδιο το συγγραφέα, το  ζήτημα δεν είναι αν τα γεγονότα στα οποία εμπλέκονται, αυτά καθεαυτά είναι αληθινά, αλλά αν είναι ιστορικά έγκυρα – αν, δηλαδή, σε καιρό και σε τόπο θα ήταν δυνατό να έχουν συμβεί. Εάν, όμως, τα πρόσωπα είναι υπαρκτά, ο βασικός τουλάχιστον καμβάς της δράσης θα πρέπει να τεκμηριώνεται από τις ιστορικές πηγές. Καθόλου, από την άλλη, δεν απαγορεύεται ο συγγραφέας να εμπλουτίζει τη ζωή, τη σκέψη και τη δράση του ήρωά του, με τρόπο λογοτεχνικό, με δευτερεύοντες χαρακτήρες που ίσως υπήρξαν ίσως και όχι∙ με εσωτερικούς μονολόγους για τους οποίους, αντικειμενικά, οι ιστορικές μαρτυρίες δεν μπορούν να καταθέσουν το παραμικρό∙ με «μικρές» πράξεις, στιγμές και αισθήματα που ίσως βιώθηκαν ίσως και όχι, πράγματα για τα οποία η «μεγάλη» ιστορία δεν μας παραδίνει απολύτως τίποτα. Όλα αυτά είναι απολύτως θεμιτά, αρκεί η παράθεσή τους να μη στρεβλώνει το πρόσωπο που βιογραφείται και τις ιστορικές συνθήκες που το διαμόρφωσαν και το ανέδειξαν.

Στην περίπτωση του  θαυμάσιου βιβλίου που παρουσιάζουμε σήμερα, ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ο  Σπύρος Τζόκας, ο συγγραφέας του είναι  ιστορικός και γνωρίζει πολύ καλά την ιστορική μεθοδολογία: τόσο όσον αφορά τη χρήση των πηγών – απαραίτητη σκευή για κάθε ιστορικό επιστήμονα, όσο και από την άποψη της αναγνώρισης του πρωτεύοντα ρόλου των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών κάθε ιστορικής στιγμής στη διαμόρφωση των πολιτικών πράξεων και γεγονότων και στη συγκρότηση των επί μέρους προσωπικοτήτων»..

Γιώτα Πολιτοπούλου, φιλόλογος«Ο τίτλος του βιβλίου δημιουργεί καταρχήν αμηχανία και έκπληξη. Τίτλος προκλητικός και συγχρόνως αντιφατικός. Ως προς τον τρόπο αφήγησης ακολουθείται το σχήμα του κύκλου. Το βιβλίο ξεκινάει με την κορύφωση του τέλους και στη συνέχεια, με αναδρομές στο παρελθόν, γίνεται η σύνθεση των σκηνών της ζωής του Ναπολέοντα Σουκατζίδη παράλληλα με τις σημαντικές στιγμές της ιστορίας του τόπου. Στο τέλος του βιβλίου βρισκόμαστε στο ίδιο αρχικό σημείο, δηλ. στην εκτέλεση. Κλείνει έτσι ο κύκλος της αφήγησης, μα και ο κύκλος της ζωής του ήρωα. Τελικά, δεν πρόκειται για μια απλή μυθοπλασία αλλά για μια ιστορική αφήγηση, όπου με το λογοτεχνικό εφεύρημα της «βαλίτσας της μνήμης», που ανοίγει ο Σουκατζίδης την παραμονή της εκτέλεσής του, ξεδιπλώνει ο συγγραφέας και συνδυάζει λειτουργικά τα μικρά και προσωπικά με τα μεγάλα, τα κοινωνικά, πολιτικά και εθνικά, όπως τα βίωναν οι Μικρασιάτες του Ελληνισμού. Το βασανιστικό ερώτημα που διαπερνά όλο το έργο είναι το εξής: Άξιζε τελικά όλος αυτός ο αγώνας; Ή ήταν μάταιες όλες αυτές οι πράξεις; Ερώτημα καίριο, όχι μόνο για την πορεία της ζωής του ήρωα μα και για την πορεία της ίδιας της Αριστεράς. Οι ήττες-μικρές ή μεγάλες-πρέπει να καταβάλουν ή να ενδυναμώνουν τους αγωνιστές; Κι ακόμη: Είναι τελικά 11 ηρωισμός να μη δειλιάζεις και να μη συνθηκολογείς μπροστά στο θάνατο ή απλά αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμός; Νομίζω πως ο Ναπολέων Σουκατζίδης σε αυτό το ερώτημα απάντησε πολύ καθαρά, με το προσωπικό του παράδειγμα. Απέδειξε έτσι πως οι ήρωες, οι χαρισματικοί ηγέτες, τα ιστορικά πρόσωπα δεν είναι βιολογικά κάποια ανώτερα χαρισματικά όντα αλλά άνθρωποι σαν όλους εμάς, που τους κάνει ξεχωριστούς ο τρόπος που αντιδρούν στην κρίσιμη στιγμή».Τα όπλα κροτάλισαν, οι 200 θυσιάστηκαν πιστοί στα ιδανικά και τον αγώνα τους. Και κατά πως γράφει ο Σπύρος Τζόκας ολοκληρώνοντας το ιστορικό μυθιστόρημα «ο αντίλαλος από το Σκοπευτήριο Καισαριανής παραμένει. Αν γονατίσεις στη γη, εκεί στο θυσιαστήριο και βάλεις το αυτί σου στο χώμα θα τον ακούσεις. Ακόμα και στη γύρω περιοχή, στο συνοικισμό. Ακούγονται οι φωνές, λυπητερές φωνές, οργισμένες φωνές. Οσο κοντοζυγώνει κάποιος στον τόπο που ακούγονται οι φωνές, τόσο αυτές αλαργεύουν. Φωνές που σε ξυπνούν από τον ύπνο τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Για όνειρα που διαψεύστηκαν, δικαιώματα που κατακτήθηκαν, δικαιωμένες και αδικαίωτες θυσίες που κατατέθηκαν στο βωμό της ελπίδας. Η μνήμη, η ελπίδα, η θυσία, ακόμα και η διάψευση ολοζώντανες παρουσιάζονται μπροστά σου. Και έχουν τη μορφή των διακοσίων».

 

ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΣΟΥΚΑΤΖΙΔΗΣ και ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

 Ο Ναπολέων Σουκατζίδης δεν ήταν ο μοναδικός κρατούμενος του Χαϊδαρίου, που αρνήθηκε να ζήσει και να πάρει άλλος την θέση του στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Το ίδιο έκανε, την ίδια μέρα και την ίδια ώρα, μπροστά στο Γερμανό διοικητή Φίσερ, ο γενικός αρχηγός των κρατουμένων, Αντώνης Βαρθολομαίος, εργάτης και αθλητής

 από την προσφυγική συνοικία του Υμηττού, δυο δρασκελιές απόσταση από την Καισαριανή.

Γράφει ο λογοτέχνης Βασίλης  Ρώτας για τον Αντώνη Βαρθολομαίο«Κάθε φορά που ο νους μου περιδιαβάζοντας τους σκοτωμένους μας σταματάει στον Αντώνη τον Βαρθολομαίο, τον αθλητή με τον ολότελα παιδιάστικο χαρακτήρα, τον μοναχογιό, πάντοτε ζωγραφίζει και μια σκυφτή γερασμένη γυναίκεια μορφή, να πηγαινοέρχεται μέσα στο μικρό μορφοσυγυρισμένο σπίτι, να ετοιμάζει καθαρές φορεσιές, να στρώνει τραπέζι, να βγαίνει ώρες ν’ αγναντεύει στον δρόμο, κι έπειτα να τα ξαναμαζεύει ώσπου στο τέλος απελπισμένη κλειδώνει το σπίτι, πετάει το κλειδί και πάει στον αγύριστο»

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ 1944

Πέσε στα γόνατα, προσκύνα το πανάγιο χώμα

με την ψυχή κατάκορφα στον ουρανό υψωμένη,

όποιος και να σαι, όθε και να σαι κι ό,τι — άνθρωπος να σαι!

Πιότερο, αν είσαι του λαού ξωμάχος, χερομάχος,

φτωχόπαιδο, που αθέλητα σε βάλαν να καρφώσεις

τον αδερφό σου αντίκρα σου — με μάνα εσύ και κείνος!

Ετούτ’ η μάντρ’ αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου.

Σ’ αφτήν απάνου βρόντηξεν ο Διγενής το Χάρο.

Είτανε πρώτη του Μαγιού, φως όλα μέσα κ’ έξω

(έξω τα χρυσολούλουδα και μέσα η καλωσύνη)

που αράδειασε πα στο σοβά, πιστάγκωνα δεμένους

και θέρισε με μπαταριές οχτρός ελληνομάχος,

όχι έναν, όχι δυο και τρεις, διακόσια παληκάρια.

Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα,

μόν’ ήρθανε μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι.

Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους

κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος.

Κ’ είναι από τότες Μάης εδώ, φως όλα μέσα κ’ έξω.

Κόλλα τ’ αφτί και την καρδιά στο ματωμένο χώμα.

Στον Κάτου Κόσμο τραγουδάνε πάντα και χορεύουν

κι αν κάπου ανάκουστος καημός θολώνει τη λαλιά τους,

δεν είναι που τη μάνα τους τη μάβρη ανανογιούνται

παρά που τους προδώσαν απορίματα δικά μας.

Κι αν πέσανε για το λαό, νικήσαν οι προδότες,

που τώρα εδώ κατάχρυσοι περνούν και μαγαρίζουν,

και τώρα πιο τους μάχονται και τους ξανασκοτώνουν!

Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους!

Απ’ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι,

θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κ’ η λεφτεριά του ανθρώπου.

Κ’ είναι χιλιάδες στην Ελλάδα όμοιοι Πανάγιοι Τάφοι.

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

«ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

Ναπολέων Σουκατζίδης

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε στην Προύσα το 1909. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κρήτη. Σπούδασε στη Μέση και Ανώτατη Εμπορική Σχολή, εργάστηκε ως λογιστής και υπήρξε πρόεδρος των Εμποροϋπαλλήλων Ηρακλείου. Ανέπτυξε σημαντική συνδικαλιστική δράση, εξαιτίας της οποίας συνελήφθη και εξορίστηκε στον Αϊ Στράτη. Ακολούθως μεταφέρθηκε στις φυλακές της Ακροναυπλίας, των Τρικάλων και της Λάρισας και τελικά κατέληξε στο Χαϊδάρι.
Η αναφορά του ονόματος του Σουκατζίδη στη λίστα των μελλοθανάτων της 1ης Μαΐου 1944 προκάλεσε μεγάλη κατάπληξη και δέος στους κρατουμένους του Χαϊδαρίου. Ο ίδιος αποδέχθηκε τη μοίρα με ένα χαμόγελο και παρέδωσε τη σφυρίχτρα και τα χαρτιά του στον βοηθό διερμηνέα Θανάση Μερεμέτη λέγοντάς του:
«Θανάση, μη ξεχνάς ποτέ πως είσαι Έλληνας κρατούμενος και εξυπηρετείς Έλληνες αγωνιστές. Να είσαι πάντα καλός και μαλακός μαζί τους. Στο πρόσωπό σου τους αποχαιρετώ όλους».
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο γερμανός διοικητής των SS Karl Fischer πρότεινε στον Σουκατζίδη, ως διερμηνέα και στον Βαρθολομαίο, ως γενικό αρχηγό των κρατουμένων να τους χαρίσει τη ζωή, εκτελώντας αντί γι’ αυτούς κάποιους άλλούς κρατούμενους στη θέση τους. Ομως τόσο ο  Σουκατζίδης, όσο και ο Βαρθολομαίος αρνήθηκαν κατηγορηματικά

Συνέχεια ανάγνωσης Σάββατο 16 Απριλίου 2016 στο Περιστέρι: » Ο κύκλος των μάταιων πράξεων» του Σπύρου Τζόκα, αφιερωμένο στον Ναπολέοντα Σουκατζίδη.

Τα πιο Εκπληκτικά Λουλούδια στον κόσμο και οι …ευεργεσίες τους. The World’s Most Stunning Flowers.

Φέρνοντας λουλούδια σε ένα άρρωστο  -αρχαία παράδοση- η έρευνα έχει δείξει ότι τα φωτεινά χρώματα των λουλουδιών και τα υπέροχα αρώματα έχουν σημαντική επίδραση στη θεραπεία τους. Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι τα λουλούδια αποστέλλονται σε ασθενείς στα νοσοκομεία, για να μειώσουν την ανάγκη για παυσίπονα και ακόμη και για να συντομεύσει το χρόνο θεραπείας. The Power of Flowers

The Power of Flowers

The Power of Flowers

The Power of Flowers

Δείτε περισσότερα λουλούδια και διαβάστε τις …ευεργεσίες τους.

http://www.ba-bamail.com/content.aspx?emailid=20280

110.000 ευρώ για master plan, στην Κυπαρισσία, χωρίς να υφίσταται ουσιαστικά λιμάνι!

110.000 ευρώ για master plan, χωρίς να υφίσταται – μετά την κατάρρευση του μώλου το 2013 – ουσιαστικά λιμάνι! Εκτός κι αν στο γενικό προγραμματικό και στρατηγικό σχέδιο εντάσσεται και η παγκόσμια «πρωτοτυπία και καινοτομία» του «δίπορτου» λιμανιού της Κυπαρισσίας! Είμαστε πολύ μπροστά! Αυτά να τα βλέπουν όσοι μιζεριάζουνε και δυστροπούνε! Χαχαχα

Στον… αέρα 110.000 ευρώ για το λιμάνι Κυπαρισσίας | Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ

Τις προηγούμενες ημέρες έγινε μία σύσκεψη στο Δήμο Τριφυλίας με τη συμμετοχή του δημάρχου Παναγιώτη Κατσίβελα, αντιπεριφερειαρχών, μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Δημόσιου Λιμενικού Ταμείου και άλλων παραγόντων, με θέμα την εκπόνηση κεντρικού σχεδίου (master plan) για το λιμάνι της Κυπαρισσίας.

Μετά την ανταλλαγή απόψεων και με ισχνή πλειοψηφία αποφασίστηκε η εκπόνηση μελέτης, μέσω προγραμματικής σύμβασης του Δήμου, του Λιμενικού Ταμείου και της Αναπτυξιακής Εταιρείας Μεσσηνίας, προϋπολογισμού περίπου 110.000 ευρώ.

Όποιος παρακολουθεί τα προβλήματα που υπάρχουν στο συγκεκριμένο λιμάνι, θα περιέγραφε την απόφαση που ελήφθη μέσω της παροιμιώδους φράσης, που ανάγεται από τα χρόνια του Όθωνα, «μωρέ, όλα τα ‘χει η Μαριορή, ο φερετζές τής λείπει».
Ειδικότερα, έχουμε ένα λιμάνι με κατεστραμμένο το μεγαλύτερο τμήμα του προσήνεμου μόλου, χωρίς τις στοιχειώδεις παροχές για σκάφη, και οι υπεύθυνοι υπογράφουν ένα έργο ύψους 110.000 ευρώ, το οποίο επί της ουσίας δε λέει τίποτα.
Κι αυτό, γιατί το master plan δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια προμελέτη, άνευ σημασίας, η οποία θα καταχωνιαστεί σε κάποιο συρτάρι. Το λιμάνι της Κυπαρισσίας έχει χαρακτηριστεί ως τοπικής σημασίας και, ως εκ τούτου, δε συντρέχει καμία προϋπόθεση για ένα τέτοιο έργο, σε καιρούς, μάλιστα, χαλεπούς για την ελληνική οικονομία.
Το master plan ενός λιμανιού, εφόσον απαιτείται, θα πρέπει να βασίζεται σε ρεαλιστικά δεδομένα, να προτείνει πραγματικώς απαιτούμενα έργα. Οι προδιαγραφές για την εκπόνηση ενός τέτοιου έργου έχουν καθοριστεί από το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και δεν μπορεί να είναι προϊόν αυτοσχεδιασμού.
Παράλληλα, στην υπό υπογραφή προγραμματική σύμβαση δεν αναφέρεται ρητά ο τρόπος εκπόνησης. Θα γίνει με δημόσιο διαγωνισμό ή με απευθείας ανάθεση;
Επίσης, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι η πρώην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μεσσηνίας με διάδοχο σχήμα την Περιφέρεια έχει στα συρτάρια της εμπεριστατωμένη μελέτη εδώ και δέκα χρόνια περίπου για την τύχη του συγκεκριμένου λιμανιού, ενώ και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο έχει προχωρήσει σε αναλυτική περιγραφή και στα έργα που πρέπει να γίνουν, ώστε το λιμάνι της Κυπαρισσίας να μην καταρρεύσει τελείως.
Επίσης, κατά τη διάρκεια της συζήτησης ακούστηκε το όραμα της Δημοτικής Αρχής για δημιουργία λιμανιού κρουαζιέρας (!), τη στιγμή που το βάθος του δεν είναι μεγαλύτερο από δύο έως τρία μέτρα. Αλήθεια, τι είδους κρουαζιερόπλοια φαντάζεται ο κύριος δήμαρχος ότι θα καταφθάνουν στην Κυπαρισσία;
Εν κατακλείδι, με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, θεωρούμε ότι το συγκεκριμένο έργο μόνο ως… σπατάλη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, τη στιγμή που απουσιάζουν άλλα πολύ πιο σημαντικά έργα, για τα οποία απαιτούνται χρήματα…
Και ο νοών νοείτω.

Του Αντώνη Πετρόγιαννη – See more at: http://www.tharrosnews.gr/news/content/%CF%83%CF%84%CE%BF%C